Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

PRAEFATION A s. I 83

nium natura , , quod uni aliqua in caussa contigerit id cuilibet omnibus in caussis possee

contingere credibilest naufragium facit natationis ignarus; arripit tabulam, O amplexu tenens, ad litus incolumis a luctibus appellitur num iccirco nata indi peritiam negemus

est' utilem, ii ii, sine ea quisuit e periculo tempestatis euaseriti incidit aliquis in febrem;

non curatur, G conualescit tollemus igitur

medicinam, quoniam sunt qui ne eius ope μ-nentur nihil minus nisii si ea, quae in callusta sunt, anteponimus ijs,'ita rati9 gubernat. quod idem de philosophia dicendum est nam ut illud demus sitne ea multos esse laudem consecutos non hoc dabimus. Dre , ut sine eadem conbequi omnes possint non eiusdem fem- per generis agendae sunt res est,ubi prudentia uel mediocris abunde Latisfaciat et item, ubi

mentis altior contemplati requiratur hoc extremum qui poterit, sequitur ut O illud priamum sed qui illud primum, non hoc extremum quod cum ita sit utrumpi flet habere, facilis est di udicatio in optione enim,et eligendi potestate, nemo fere est, quin totum partibus censeat esse praeferendi m propterea quod non totum in partibus,sed partes includuntur in toto Ergo, cum persticuum hoc sit,

accidere O posse e solere, ut philosophiae coBB A gnitio

412쪽

PAVLI AN UTI I

gnitio utilitatem asserat, ignorati detrimentum dubium non est , quin ea uidetatur esse curerum a tione coniungenda. Sed idem coniungi posse negant quo argument, aiunt eas dissimili ingenere uersari, alteram in octo, alteram in negochs itaque e non idere, qui offit in utraque unus eXcellere. Hic 0, Ceruine praestant si me meam minoriam non excutiam, ut ea, quae legerim, aut audiuerim, remini car non est consilium, quae ad illos redarguendos faciant, ueterum et riptis eruere uolo, ut exemplo tuo refel tantur Romae uiuis, uixisti multos iam annos nunqNam omnino tua uirtus tam illuctri loco latuit sed posteaquam te Paulus O I. incredibili Pontifex nomodo sapientis,sed bonitate etiam ornatus, in altiore dignitatis gradu collocatum, siu0rum omnium consiliorum o participem, adiutorem esse uoluit; iιm uero clarissime est fledit lumen animi, ingen q; tui; ut nullis esset honor tantus, qui in te collatus, non uideretur

ei, qui contidisset, magnam esse iudicii laudem allaturus itaque paulo pon Cardinatissa Iuses Ofa tus tanto bonorum applausu, tantaq; utilia, quantam in animis hominum recte ientientium summa dignitas uirtuti tributa potuit excitare quo toto tempore ualde tu

quidemfuisti, atque es etiam nimc districtus

413쪽

. negociis, maximeq; ab iis, quae ad sedantis Christianorum Principum discordias, rectituendam religioni dignitatem pertinent sed te tamen d phili 10phis sudio nulla res unquam potuit diuelsiere sic animo, corpori suis utrique muneribus apte distributis, quotidie fere modo a cognitione ad res agendas, modo a rebus agendis ad cognitionem traductus, teq; ne in hoc quasi circulo identidem reuoluens, essecli quod abjs, de quibus initio dixi fieri posse negatur, ut o

tractandis negociis, O in considerandis rerum humanari diuinarumq; caussis occupatus, dilari in studio, pari tamen cum laude uerberis. ex quo intelligitur, ab 's, qui erism actioni se dedunt, O percipi philosophiam, O tractari posse debere autem Uendimus in igitur eorum, qui aliter extimant, sententia omnis

explodenda .2Vos quidem est nostra tonte commoti, O tu exemplo impulbi, i otidie magis philosiophiam admirantes, in eius cognitio ne cupimus acquis sicere; ad eamq; magnis. fatigati laboribus, moleti s tanquam ad iucundissimum diuertorium properamus quὸ peruenero, vel potius cum pervenero. cur enim meam ipsi cupiditatem ominibus optimis non pro quam lim g Pictis multo, quam nunc, facilius tua in me merita ut tuebor

414쪽

PAVLI MANV ΤΙΤ

bor, uel etiam illustrabo interea non fumus ociosi utinam potius aliquanto minus occupati prouinciam cepimus duram, atque di ci-lem , ueterum scriptorum libros emendare duuolumus omnino in hoc onere su inendo ual- desudamus sed animus, tuarum cohortatis- num memoria confirmatus, manet in officio, manebitq; , dum id, quod instituimus, ab Oluatur nunc edimus Ciceronis libros de philosophia, sane multis S mendis, potissimum exantiquo Bernardi m Masset, qui te maxime obseruat, iuuenis eloquentissimi ibro uindicatos qui cum ita digesti essent, ut in disas partes tributi legerentur; cumq; ego ex iis partibus eam maxime uellem tibi rescriptam emittere, quae tuae persionae, dignitatiq; apti ima uideretur feci, ut eam deligerem, in qua de natura deorum eleganter, acute di putatur: ut, quoniam ualde tibi pro tua ueteri erga me

uoluntate, proq. ummis oscij deberi ructus inductris meae uidenturii dum ad maturitatem peruenirent, bis te interim quali floribus

415쪽

sium, Cardinalem via suo S commentarios Ciceronis epistolarum ad Atticum praefatio. 3 m audire, quies recte factorum fiuctus, omnes fere uolumus amplis i me ac praestantif ime Rainuti ipsum quidem rectefacere, de illud qua e fonte deducitur, pali 0rum hominum semper fuit est enim tum perfectae naturae , tum doctrinae singularis ut tamen natura in doctrina acile post ad laudem peruenire 0otrina sine natura laudabilis nunquam, turpis etiam sepesit itaque uel magris inculto homines ingenio uirtutem tamen coluere doctrinis autem eruditi uiri, quae ad bene agendum esse instrumenta debuerant, ijs ad perviciem suarum ciuitatum sunt abusii. quid de Pisistrato graecae historiae loquuntur Zquid nostrie de Caesares do tum utrunque, eloquentemfuisse , is tamen utrunque seri ι-bus, ut exempla maiorum, O legum sanctissima iura contemnentes, libertatem si is ciuibus eripere praeclarum duxerint ergo prima laus

bonitatis est; quae nihil, nisi hinam,1 ectat, ipsa bibitis est: altera doctrinae quae nil ad

416쪽

PAVLI MANVTII

bonitatem referatur, laudabilis non est deo , , ut laudetur finem equitur seip a praeflantiorem quod si quis di alterum cum altero coniunxerit; ut O bonus sit, ct idem doctrinis institutus neque rectum ideo suum cupiat, quia sit ipse ad rectum natura propensus sed quia, quod rectum non esi, di se tura pissimum intelligat hic est, quem in uita humana diuina bona consecutum putemus. pyae clara res sed exemplo minus nota id autem, ut ego opinor, ob eam caussam , quod unus quisque in uitam Principis, tanquam in peculum intuens, ad illius similitudinem si ipse fingit, format ideoq; uiri sapientes alteri trum re te cupiuerunt ut aut re e phsto*pharentur, aut regnarent philosophantes utrum esset, futuruit ex uirtute penderemus. uὸd fuit ullum tepus, cum homines rationes O cogitationes omnes suas in pb losophia constituerent: tum profecto caehit esse, cum auus tuus ad Christianae reipublicie, nimium magno periculo fluctuantis, gubernacula Dei

iussu accersitus, si di in ede pontificia Pontifex dignissimus, eam ditus non solum auctoritate sed etiam sapientia, ut hic nos in tantis tempestatibus seruare solus inausia io possi cumq; laudaudus es maxime, qu/d optime ipsi sentit, optimis semper in sudijs con-

417쪽

PRAEFATIONE s. Is I

iijsq; aus: tum, quὸd optimos viros oci- sit 1ibi , o barim suae uoluntatis ad-ncinii ros iu quo ego tantum oleo ponere; ut, si mihi ad alterutrum eligendum optio detur, non bonum principem malim cum bonis administris, quam bonum cum sui dissimilibus sed bene, quod habemus utrunque . Pontifice, qualem res poscebat, O collegium tali Pontifice dignissimum itaque nunc emergit uim

tus honesim reuocatur: desertae per multos annos litterae patronos habent, diuq; ut auguror, habebunt tu Rainuti, fraterq; tuus, duo clarissima Italiae lumina, uterque Cardinalis in cardinalis uterque optimus praeclaram consuetudinem tenebitis ab auo traditam certe enim non ideo te Patauu per tot anηossummi doctores erudierunt, ut ea, qua

tantis uigiliis quaerebas , consecutus negligeres. amabis eadem, O fouebis: tuumq; erit proprium studium non solum colendae uirtutis sed etiam ornandae refer animum ad eos, qui multis ante seculis extincti, tamen in laude uiuunt: omnes reperies, hisgradibus ascendentes, ad immortalitatem peruenisbe quorum tu quia facta imitaris non dubito, quineorum semper florentibus nominibus ita tuum

nomen inseras, is nunquam exarescat materiem habes adgloriam, Anconitanam prouinciam;

418쪽

PAVLI MANV ΤΙ Ι

uinciam quam nunc ita regis adolescens, ut ea prae les, quae spe desideramus in sienibus. quae quanquam ad eos solum, quibus cum potestate praees pertinere uideantur tamen illa tuae ditionis terminis non continentur. 1 Is consiuetudinem famae ilia nos per ora omnnum siublimes uehit benefacta simul o malefacta aeque circumfert sed benefacta laudibus excipiuntur, malefas ta conuiciis exploduntur itaque noli putare, te Picentibus βο-

lis esse continentem esse iustum esse bene

cum Picentes haec uident, longinqui audiunt, O praedicant te aiunt esse, ad quem aditus omnibus pateat; cuisiit iustitia sit pietatis antiquis ima cura; cuius O poteylas timeatur, cum omnia possis O bonitas diligatur cum idem non plus licere tibi uelis, quam quantum leges prae scribant macte adolescens laudibus

eximie, imitator aut maiorumq; tu Irum re

die cogitasti, in imperio laudem non spe, ni si cum is , qui imperat, imperio dignus est. quod quia tibi ue a natura siue id cipli mi,

siue, ut ego arbitror, ab utraque imul contigit quod ad naturam attinet, referimus ad Deum de disciplina, te ipsum O laudamus, qui ad haec praeclara inuigilaueris; GP amamus, quia sunt amabiles uirtute praediti me quidem multis abhinc annis, cum si omos te

uidissem,

419쪽

suli Jeni, atque allocutus essem, mulsi o*ernantiam uoluntas inclinauit, iam tum de tua

indole expcctantem ea, quae consccuta siunt; opostea Patauij, cum in sudiis optimarum artium totus Uses, iudicium impulit haec tua Picentina legatio quas operis perpolitio fuit: in qua besauros philosophiae multorum annorum ludio congcsos , explicas , cum

prouincia communicas itaque cum ego mu

to ante , quEm istam tibi administrationem summus Pontifex demandasset , eos commentarios, quibus epiolas ad Atticum illustrare rem conatus, in tuo nomine emittere statuissessim; postea simul cum tuis laudibus creuit u0 luntas mea eos igitur nunc emitto, serius omnino , quEm non nulli expectauerant; sed meam tarditatem opus ipsum excusat epi stolas ad Atticum interpretant properan

dum non fuit atque in rebus pos)um est quantumuis renuus: in hac qui possum esse non tardus primum multa dijcilia, deinde non hisdem caussis omnia , sed alia propter breuitatem alia propter historias, alia propter o res. Huc adde, quΘd mihiqubusdam in tricis non satis fuit explicare ea, quae aperta non erant; sed tentaui num etiam paulo foridius possem, qudni nostri grammaticis lent. 2 que tamensum nescius fore multos, qui me in

420쪽

PAVLI AN UT II

in his commentarus ut hebetem, quia non nudla rnini ma ut uiderim, uel fortassi etiam ut caecum , quia prorsus non uiderim , reprehendant qui si mihi, cur id faciant, caussas ferant probabiles; non committam, ret iidem me etiam ut pertinacem possint reprehendere. amo enim ueritatem, neque eam in me ipso magis, quὰm in alio itaque complectar. cubi eam uidero . Tibi uero clarissime I ai-nuti, quod in has Ciceronis epistolas laboris impendi, maxime ob eam caussam cupio probari, ut, si qui uere iudicare a st propter inscitiam non possunt, aut propter malevolentiam nolunt eos a consilio detrahend tua deterreat a ubi9ritas.

AD AI FONSUM CARA FAM,

Antonii Marchionis Montis belli F. in suos commentarios Ciceronis epistolarum ad instatrem praefatio. S 1 uo quaeque res merito penderetur, Alfon- se Cara a hominum esset in uirtute uigilantium praeclara conditio contraq; quo aufr-sa a ratione uoluntas ad malas artes, O lagitio a consillia traducit, cummis pessime femper ageretur eorumq; docti exemplo sapien

tius

SEARCH

MENU NAVIGATION