Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

seruantiae, vel humanitati tuae, ut omnino tuis litteris ne caream ' quas ego meis quὰmpotero creberrimis dabo operam ut eliciam Mitto ad te librum meum de legibus, proxime editum principes enim uiros aliquot exemplaribus cum donarem, te decuit adiungi cupio, legat, cum hoc tamen, si uacat nam auocari

ieci studijs grauioribus mea caussa, n0lo cupio etiam, cum legeris , probari tuo iudicio nostram industriam sed hoc me cupere, rogare ne puta . uolo tibi esse liberam in utranque partem iudicandifacultatem nihil mihi tribuerrem ipsam pendesuo merito, ac statue de tuo sensu nec enim is ego sum, qui plus amicitii edari postulent, quam ueritati nec tu is es, qui, si postulem facile concedas. Vale'. osse- uino salutem , rarissimo iuueni, cuius heri epi

ANTONIO POSSE VINO,

Ferrariam. iucundus admodum amor is,

qui te in eam mentem impulit, collici gratia ad me scriberes quid enim aliud exictime δcum argumentum res quidem ipsa tibi nullum daret ingenium uero mirifice tuum amavi, ampleratusq; , quantum licuit, animosum

82쪽

qu)d, raptim O, ut ad hominem familia- ream fam:liariter cum scriberes, epistolam tamen confeceris elegantissimam, distinctam luminibus eloquentiae, in qua non fucatus, sed

nerus, ac tanquam naturalis I omanae linguae color eniteat macte Posseuini, stat re iam maior iuuene eximio urge totus in studio litterarum uides, quae te manent praemia gloriam habes proximam, eamq; pene manibus attingis paululum si te incitaueris, apprehendes non mehercule, quia nolis, dico sed, ut intelligas quantum cupiam, propterea dicendum putaui faveo enim omnibus, qui re te sentiunt, reἱdeq; faciunt: in te uero mea praecipui est uoluntas , esse debet sicis, quintum ab hinc annum Romae cum te stater tuus adolescentulum adduxit ad me, quibus uerbis commendauerit, amicitia iunxerit, O uelim ti in clientclam tradiderit ex eo tempore, quoties adjsti ad me, quos tecum habuerim siermones, quam sudiosie, quam amanter ad illa praeclara, quae frater tuus amabat sim cohortatus, potes recordari disis spe, non esse tibi de fortunae bonis cogitandum qi uel improbi malis artibus quaererent, uel bonis itiris recte quaesita facile casus eriρeret ostendi, uere Use, appellari diuitem posse, Mithralium doctrinarumscientiam possilerct nyne

83쪽

iu a

Ilexicti contulisti cogitationes omnes tias ad sudium uerae laudis e vi eo uincapti Franciscum Gon agam, nobilissimum, ac uirtutis

amore Ince . ι: madotryce λ. te=n, ita Dei saris, ut propc modum uidiaris facestere . quaregratulor qmdem fratris tui inambus quos lata-r arbitrorsummopere, quia talis es, O quia sole tantus uideris, qVanta potin esse uirtus, maxi=ho ita vis, acerrima volun a te, summo sudio comparata. ecuero, q90d epist l. tua significat, mea tibi sunt aut ad ullam fortunae aci sistonem, aut ad dignitatem sudia expectanda . d te ipso, mihi crede, omnia proficiscentur uirtutem si habes, nihil desidera ea pro te prcnsabit ca tibi omnes honorcs, omnis, quas petieris, opes impetrabit o praeclaram uitae illicem te feliccm, Pol cuini, iii cum hac uiuis, O uiuendum latuis me mis rum, qui, cum Ide vis itiam, cogor tamen ea a me di tu ere uictus grauitate morbi, Opis curis quae t Multum alio traducunt quod irae Deos aliquando restea erit acquiescam iu, psu's, q/ aesolas ni ad naturam meam fota trans. ιζ itate animis afferunt, hominemq;paidaim ι homire separant, O quantμm licit, cum Deo frangunt rate Venellis.

84쪽

HIERONYMO LIPPOMANO,

BREVI ephiola tua ,sed halet multa fuauia . primum signiscas amorem in me tAum: quo quid gratius fiam, amari a nobili adolescente , propinquitatibus , amicitiis , opibus florentissimo optabile es ab eo uero adole1ante, cuius ad animi bona comparanda mens omnis , O cogitatio dirigatur 'viscientiam litterarum ita expetat , ut inam tamen ambitio, ne prorsus uacet nihil ad ite ipsum, ad summum Deum omnia referat , hoc uero eiu modi est, quod qui assequitur, triumphat itaque ego uehementer mibigratulor de amicitia tua: quam cupio esse perpetuam: , ut sit, omni equidem Iudio, omniq; e a te obsit ruantia laborabo. Quod uero ais nescio quid de beneficio in te meo: mi Hierony me, noli tantum argiri modestiae tuae, ut uocabulis parum propriys, nec satis cum re congruentibus utare. quod enim tu beneficium appellas, ego uerius

ossicium cium eiusmodi, quod praetermitti ime sine graui culpa uix posset rogabas, ut consulerem sudiis tuis impetractiscite, O curaui libentissime quod enim tribuere uni tibi uidebar, id non tam tibi tribuebam, quivi

85쪽

uὰm litteris, qu im uirtuti , qudin consuetudini, O naturae meae amplector tamen ictam humanitatem: quae tibi non modo beneuoleutiam conciliat, verum etiam laudem parit. nam, ut extenuare, ac d simulare, quae acceperis, beneficia, ieiuni animi est, operangusi, ac sordidi sc ea uerbis augere palamq; profiteri, excelse atque amplas en tantis hominis es , ad liberalitatem, id es ad decus, ad gloriam, nati coniunge, quaeso lammentem , atque istam sientcntiam cum doctrina , . cum res Iud)s, ad quae te uocatillustire domesticum exemplum Veronen is Episcopi, patrui tui quem uides auersum penitus d stud' rerum humanarum , eaq;

contemnentem, quae ceteri admirantur, totum esse in una uirtute defixum , O diuinam con uetudinem, quatenus homini liceat, imitari itaque nunc eius sapientissimis consiliis ac sanctissimis insitutis, eximiaq; doctrina, magna ex parte Romana nititur ecclesia hunc tu ducem si sequeris, in eius uectigio pedem ponen non errabis in hoc dubio uitae cursu, non laberis in lubrica iuuentutis uia. quod te facere iam lator a iurum etiam multo in posserum diligentius, confido atque ego quando mihi licere apud te tantum uis, languere tepraeclaris in flud inon patiar hortabor

86쪽

PAVLI MANV Τ II

Libis litteris, dum abero praesens sermonibus ea citabo cupidum urbis, tuiq, maxime, ac paucorum tu similium , tenet tamen in h. s locis uxoris meae morbus: de qua ia-LIo uarie, tanquamsuctibus, modo 'e, modo

metu in una tantum cogitatione uidetur animus consistere . quietem aliquam capere, cum quoi secum loquitur . commemoratine ibi necessitatem illam rebus omnibus impendentem , ut animata intereant , creata disis oluantur. At es dolendum, si quem uiribus aetates forentem immatura mors opprestit. Ita, si mortem in malis, uitam felicitatis locosa tuas quod qui existimat, refellitur exemplis quam multis enim, diu uiuere, seri μmum fuit Haec qutam diu cogito, ut scor acquiescere; satisq; leuiter incommodi me grauitatem susineo. sed certe nimis acerbe fortuna mecum egit, quae me, de me ipsis , ut scis, ac de mea ualetudine solicitum, alienis etiam malis implicuerit Benacum petere statue ram non licuit, neque forisitan licebit uia quidem, opprii satis eleganti, ubi magnam

pueritiae meae partem traduXeram,omnes mihi iucunditates, omnia gaudia tum in fratrisconur Iu , tum in ueterum amicorum consuetudine finxeram cecidit contra . frater enim

aegrotauit diu, nequedum firmus es amicis

autem

87쪽

autem qui possum fui, cum uxorem, multo rum dierum morbo confiἱlatam, nunc incemia uitae 'e animam trahentem , tu oculis habeam 'De me ipso, ac de meo reditu noli expell, cture dum scribam uides me alienis miseriis esse miserum meam non esse liberam aut solutam uoluntatem, intestiis nisi se meos desierere, id est ab omni prorsus humanitate uelim desiciscere quod pro e Io nunqua committam. qu dsi nostrorum animorum sensus , O 0-

Ira consilia Deo patent, ut certe patent: mat, opinor, pietatem meam saq; non dubito, quin mihi uel opem ab eo feleriter imp tret uel hossaltem, ut, quidquid evenerit, moderate ieram profecto enim ex uno illo Dute omnis no ra fortitudo manat, omnisq; a pientia alioqui facite frangimur, o facile aberramus a uero, in dis is uoluptatum illecebris abdudii , rerum mutabilium fallac si Ma specie decepti qua tu, ae multo plura, cum audieris sepe de patruo tuo, qui cum ab ineunte pueritia inii dem aedibus , atque in eodem

pene cubiculo uixisti si quid huius generis mihi nunc multis discultatibus ac moti fuscircumuento, litteris imperties habebo a te munus aptissimum meo tempori, dignum amicitia nostra, dignum uero maxime ea persona,

quam tu si sines qui te acris aditia si, sem-

88쪽

per ut bene ageres, aut bene cogitares. Vale ad Epis opum Veronae designatum, quem uidi nunquam , de fama tamen crinii tum sudiose colo , obsecro te , cum scribes, meo nominesalutem plurimam. . uia. I D E M, VenetiaS. Am putauisore, ut iniuriam acciperem in beneficio, presertim a te, cuius in sironte, oculis , uultu habitare uidetur humanitas.

benigne mecum, O liberaliter agere, quod es proprium familia tuae , magnopere te decuit: idq; adeo postulabat amicitia nostra callide uero agere, ct ficta ueritatis imagine fu- cum facere, neque te dignum fuit, ad praeclara laudandarum rerum studia ex nobilisim familia nato, neque uero me uisudiosi mo, de tua bonitate,tuisq; moribus egregie non modosentiente,uerum etiam praedicante allatiae piissantibus uiris nunquam placuere apem tam, implicem, rectam in omni uita consuetudinemsequuntur. quo Q te in numero quia

credidi esse, et quia, ut esses, curare non mcdiocriter debuisti; ideo sum in fraudem facillime inductus, illo tuo mento , quo nihil unquam gustaui suauius, abstinui perinvitus. meae tamen inscitia eo me pudet minus, quia sequitur

89쪽

luitur amorem credulitas, ita uitium laude corrigitur noli igitur me , quasi rudem quendam, O prorsus earum epularum, qua novo quodam artificio condiuntur, imperitu, contemnere poenarum satis in ipsa re tuli:

quam reieci qua ii iam cum esset eiusa neris, ut me docuit heri uester Sebastianus noster, unde simul possem O alimentum a

pere, ualetudini meae uehementer aptum, palatum obteritare, quantum antea fortasse nunquam restitue nobis tuam fidem. liceat mihi meum errorem tuo beneficio corrigere. magna res non esto magnopere tamen sum commotus, uel insititia mea, uel malitia tua

quae uicit omnino, uel fefellit potius opinionem meam id si moles fers non longe abest mei leniendi facultas si modo animum tuum induxeris, ut id, quod potes, etiam uelis quod si e-cus acciderit praedico tibi, culpam exiguam grauiter lues neque te messitis tacentulis quibus me munerari solitus es, absoluam sed

ea poena condemnabo,cuius etiam nomen cum

audieris, extimesces interim sussine me, neque dum muto iudicium de te meum ; quia testem rationem utriusque vostrum habere uel-υ. cupio tecum coram iocari, sinu ctu illo tuo iucundissimo ut Vale. E curuula eo , ante lucem. Eidem

90쪽

1 D E M, Romam. vi in magnis molastis haec una me res dei diare non mediocriter oleat, quΘd amicitias ime diligenter coli, nec unquam oscium coim temni, V mibisium conscius; legi perinvitus

eam partem litterarum tuarum, in qua me, ut immemorem promissi, appellas, atque eti am, ut oblitum humanitatis, leuiter accusas. Ego tuae familiae nobilitatem, egregiaq; tum rum maiorum decora pro eo ac debui, semper

si 'exi: te uero ipsum, praeditum ijs bonis, qua

nobilitatem omnem uincunt, amavi prorsus, a quo die mihi cognitus er amore singulari. hanc immutari in me uoluntatem, ita etiam te mihi casus aliquis immutet, neque c0nsiuetudo mea, neque natura pateretur quod'quidem antea tibi certum esse, atque exploratum arbitrabar, nunc, quando subdubitare te uideo, significandum putaui neposthac unquam si piciones istiusmodi plane meo erga te studio, o mehercula etiam tua bonitate indignas, mearum epistolarum asserat infrequen tia quanquam, si tuum ocium cum ninis occupationibus conferatur, non intelligo, cur ego tuam insicribendo ualde laudare diligentiam, tu meam reprehendere viasigerulam debeas. Diis s

SEARCH

MENU NAVIGATION