장음표시 사용
131쪽
ri Methodi arte lana Ni nempe existentia Dei necessitas me deter mimi ad hoc cogitandum. Neque enim mishi liberum est Deum abs tuebxistenti hoc es, en iumme persee Iut ab que summa perfectione cogitare, ut liberum est equum et cum alis vel sine alis imaginari. Rei p. i. Concedet adversarius, ex eo quod non postis cogitare Deum nisi existentem, sequi exilientiam est a Deo inseparabilem, sed addet in mente tua, non in re ipsa: hinc negabit sequi Deum revera existere. r. concedet ex tua sententia non sequi cogitationem imponere rebus necessitatem consequentis, sed dicet eam imponere iis
necessis atem consequentia nam ex tua cogitatione deducis veritatem ipsius rei quod aeque absurdum, cum tua cogitatio falsa esse possit. s. quod ais existentia Dei ne cessitatem te determinare ad hoc cogitandum in eo a te prancipium peti dicet cum ea necessitas existendi sit ipsium illud quod de Deo demonstrandum tibi erat. . quod de equo alato inser sophisticum esse asseret, cum ad solum illud exemplum rex iis quibus usus es Lapplicari possit minime autem ad reliqua duo. Negabit enim : biliberum esse, triangulum absque angulorum aequalitate cum duos rectis, vel mon tem sine valle cogitare itaque etiam illo- tum respectu secundum tuum inserendi modum necessitat rei imponet necessita
132쪽
s Consideratio. IPl eogitationi tuae neque tamen ex ea c- litur, te confitente, vera existentia ita nec sextum argumentum , ut idea Dei
uam habet non sit quid fictilium , aeda ago vere immutabilis naturae, ita ha-lrtes quia nulla inquit Mia res a excogitari ad mus essentiam ex sentia tineat, praeter solum Deum . Medit. s. 8 argumentum tale est Si alia res adus essentiam existentia pertineat non posse excogitari solus Deus talis est prius ve- m erro es posterius Respondebit Atheus,
es ando maiorem . neque enim sequi, Er-
olus Deus talis est, sed, ergo solus Deus alis esse excogitari potes unde non e
septimum quia non possum, inquit, quos aut plures ejusmodi eos intelligere. b. Argumentum ita procedit si non polum duos aut plute Deos necessario ex lantes intelligere ergo unu est sed non fossum ergo ib. Respondebit Atheus, negando majorem potest enim nullus elle.
Octavum : quia possit quod sam uniu ixisai, plane videam esse necessarium, ut aut ab aterno extiterit, ' aternum si mansuri v. b. Respondebit atheus, id quod ponit attesius, non ponendum aed plobandum ipsi fuisse, itaque manifestam petitionem principii hic committi.
133쪽
etro Methodi Cartesianae Consideratio.
Recensuimus vel omnia, vel certe pleraque, ad quae sit qua alia occurrant, facile revocari possint, argumenta Cartes per quae ex de Dei quam se habere dicit, ejus existentiam Uncludere conatus est. cassa, ut vidimus opera. Nunc videndum, an non saltem ex ea cognitione quam de Deo nos naturaliter habere certum est, constare possit Deum esset Respondemus, omnino posse . Verum observanduim. I. Eam cognitionem diversum quid esse ab idea e qua Cartesius argumentatur. eam enim, quicquid tandem sit, incomplexum quid esse oportet, cum ab ea proprie accepta distinguat a mationes be-gationes, item communes notiones Medit.
3. p. 3O. Princip. l. i. p. s. At cognitio quam de Deo naturaliter nos diximus habere, est ipsum illud complexum, quod attesus ex dea sua conatus fuit inferre, nimirum Firmatio illa, incommunis notio DEUS EST. Husus porro quod secundo obser-
andum veritatem non opus est ut eruamus via Cartesiana, cum ipsa certitudinem suam secum ferat, utpote testimonium divinum , quod Deus, lapsa natura residuum esse voluit, di quod nemo ex animo suo penitus potest delere . si vero ab eo, via communi, hoc est argumentando ab effecto ad causam, procedamus , eius lumen magis ac magis in nobis fovetur ac
134쪽
equuntur duae Disputationes, ad quas pag. III.
Tire sari I. Nier divisiones Entis est ea qua dicitur id esse vel a se ves ab alio. prioris appellatio Deo, posterioris creaturis tribuitur. Qui modus loquendi nonnullos ut vel incautius loquerentur, vel etiam perpe- ram sentirent induxit, quasi Deus a se ipso esset tanquam si causa. II. Inter illos Hieronymus Tom. 3. in Eph. 3. Augustinus o mori. De Trinit. lib. . c. I. Tomora libro 38 qq. quaest. s. re Is recensentur, quorum inconsideratius obiter tantum dicta ut benigne interpretemur facile a nobis impetramus.
135쪽
c, Methodi artesia III. At durius utroque Laistantius, de salsia religione lib. i. et . ita Deum a se ipsis factum arbitratur, ut ejus aeternitatem non obscure Deget. Quia inquiens, feri non potest, quin id quod 'Hiquando esse coeperit, consequens est, ut quando nihil ante illum Deum fui , ipse ante omnia ex se ipso sit procreatus ideoque ab Apollina m psh si .i ex se ortus a Sibila Muras,'s, i. ex serenitus es, det , i ingenitus es artie..I. non factus nominatur Quod Seneca, vir acutus, in Exhortationibus vidit. Nos , inquit, aliunde pendemus. Itaque
ad aliquem perspicimus cui quod si optimum in nobis debeamus. Alius nos edidit, alius instruit. DEUS IPSE SE FECIT.
Ubi praeter dogmatis absurditatem no . tandum . quibus testimoniis id probet, nempe Apollinis, Sibyllae, Cethnici Senecae et quam aperte ipse id refutet, cum
coendier . quae orthodoxa earum vocum
Quam etiam recte sequunt ut Theologi scholastici cum enim dicit ut Deus esse Aria, affirmativam in negativam resolvendam monent, id est, ideo dici a se, quia Notest AB ALIO. v. i. Thom. q. s. a. s
136쪽
Idem explica e recentioribus Suarer Disp. Metaphysi. 8 se et t. t. . his verbis: Suod dicitur EX SE Gel A SE esse, licet positivum esse videatur, tamen SOLAM NUGATIONEM addit is enit . Nam ens
non potest esse a se per positivam originem
et emanationem, etcitur ergo esse a quatenus sine emanatione ab alio , habet esse. per quam negationem nos declaramus posti
vam Usimplicem per sectionem Ilios entis, quod ita in se in essentia sua claudit ipsum exsere, ut A NULLO illud recipiat. quam perfectionem non habet illudens, quod esse non habet, nisi i AB ALIO recipiat.
VII. E quibus i. observamus, divisionem Entis in id quod est A sata id quod est Aa Ario, in priore membro inproprietatena habere, ideoque ex mente eorum qui eiu si sunt, in hanc propriam esse resolvendam Ens est ves ab Atio vel NON AB Axio aut hanc Ens est vel An Aliquo vel
v III. Deinde, cum ait, nos per negationem hanc declarare positivam, simplicem perfectionem hujus entis, id ita sumendum: Nos per attributum hoc REMovEna a Deo eam imperfectionem quam omnes creaturae habent, quae est Essa AE ALIO,
137쪽
r Methodi artesianae ALio, ut excellentiorem illum tapositivum gradum es into divinae, quem prout se est, inper possitivos conceptus proprios ac simplices concipere non possumus, saltemper ejusmodi conceptus negati vos IMPERFECTIONEM REMovENTEs, aliquatenus cognoscamus. haec explicatio sumitur ex auctoris tanta sana ac clara est nec opus erat alteram illam, quae pendeta distinctione Thom istarum inter e sientiam de Cistentiam, huc advocare. IX.
De hac explicatione nullus unquam Theologorum quod sciam dubitavit.
Solus Cattestius aliam, quam sua Methodo inservire putabat, commentus est. Nempe, Deum A sa esse non negative, eam enim acceptionem nullum in rebus habererandamentum, sed positive Medit. p. 18. quod ita expli: cat. Suamvis dicere opus nou
st Deum e se causam efficientem sui ipsius,
ne forta de verbis di utetur, quia tamen hoc quod a se sit, sive quod nullam a sed mersam habeat causam, non a nihilo, sed areali ejus POTENTIAE immensitata esse percipimus, nobis omnino licet cogitare, iratam quodammodo idem practare respectu sui ipsius, qua CAUSA EFFICIENS re spectu sui EFFECTUS.P.II'. Hinc habemus sequentia: X. I. Ac-
138쪽
i. Acceptionem negativam in rebus inullum habere fundamentum a quae talia sunt, falsa sunt. Falsum ergo erit, secundum Carte sum, Deum ANvLLo vel NON AB Atto esse. XI. 2. Locutionem illam Deum esse A fAM EFFI cIENTEM sui ipsius, non rejicia Cartesio ut impiam increpvrar, sed praeteriri tantum, ne forte de verbis di lutetur, quasi ejus absurditas non realis, sed tantium verbalis e siet. H.
3. Idem inde colligitur, quia hoc quod Deus Aria sit, ita exponit, quod nullam A si Diva RsAM habeat causam non ausus absolute dicere, quod NULLAM habeat
causam, pinat enim eum sibi ipsi quodammodo causam esse. p. III. XIII.
. Et quidem EFFICIENTEM, quia in hoc ad immensitatem POTENTl Erecurrit, quae tantum consideratur in ordine ad OPERATIONES imo WEFFICIENTIS EFFECTUS vocabulis diserte utitur. IV.
s. Quod enim id involvit hisce verbis: Deum quodammodo idem praestare respectu
fui ipsui, qua causa e ciens reflecti sui
139쪽
116 Methodi Carte anae .cius, eo sese non evolvit nihil enim idem potest praestare quod causa , nisi ipsum sic causa, quidem in eodem causae genere. quam hic EI PICIENTEM esse quilibet
Idem quam luculentissime patet, ubi dicit, causam illam in qua tantum potentia es, ut rem extra se positam CONSERUET, tanto magis se ipsam sua propria POTENTIA CONSERUARE atcque adeo A SE ESSE. p. II'. XVI. Ubi fortissimo nodo constringitur, si enim Deus sua potentia se conservet, eo argumento, quod ea conservet res extra sepositas, sequitur eum ademia potentjas ipsam produxisse, quia produxit res extra se positas. naaxime, quia Cattes us(cum multis conservationem tantum continuatam creationem esse putat. Et hoc niaxime hic quaerebatur, nam mi A SE&
AB ALIO magis ad productioncm respi
cit quam ad conservationem. XVII.
Quae ut sim in se falsissima, ita falsam
quoque in quo latebras quae tit adversatius nobis omniti ho licere cogitare. Ut enim attributa quaedam Dei per alia velut a priori demonstrentur, propter imperfectum nostrum concipiendi modum, desum-
140쪽
Consideratio. tum ab ordine quem in creaturis observamus, Theologis non est insolens, sed ut ipsa existentia Dei cogitetur tanquam na- bens pro causa divinam potentiam, prorsus, A. 3 est, nec quicquam simile auti nologum in creaturis reperitur.
XVIII. Oui ercto talia defendenda sum ri utatis et bis A ctoris quatiatum Oblectionum pap. 2 6 Monendus mihi videtur, ut hac attente diligenterque consideret, quia tarto scio mix ullum Theo obum reperiri pes e qui non ea propositio te mendatur Uou Deus
se ipsa su seitico tanquam a cavs
Uo sensu Deus a se sit, Nuam, veritati adversa sit opinio Cartesij, superiori Disputatione demonstravimus Quum autemh Is eo