장음표시 사용
551쪽
Exemplum subsantivi, et aseetivi Mosculini. Deus magnus.
552쪽
Νota esse in statu Rogintinis, et formaria rara' ut ab is, fraus sidi. Sumpsi tamen exemplum Regiminis, quia, uti dixi, PraepositioneS Vix in statu absoluto concipi possunt, et ideo cum Iindicativo nunquam declinantur. Nam n PIeTum que xem jam explicatam et notam supponit et Tegimen autem rem per Geuitivum expIicandam, et determinandam, hoc est, rem nondum notam.
Atque haec, inquam, n et regimen plerumque, sed non dixi semper supponere : nam saepe etiam summa cum elegantia di indicatisum Pr* regimine, et Tegimen contra pro ' indicativo usurpare licet, MX. gr. I 'N' Omnes prophetae, loco. aram eleganter dicitur. Nam ma vid significat prophetas jam notoS et 'ra m in regimine, et subintellewto Genitruo, significat prophetas rei jam cognit e, nempe Dei, Veritatis, etc. Sic ma iqui bibunt in pateris vinum loco elegant HS dicitur. ΝΟm. J CodHarum Gen. I ' η' ''r pulcrum.
553쪽
CAP. IX. Melitidi Scld do his fusus in 'ntans. Hic tantum in genere hoc notare sufficit ; regimen idem, ac di indicativum Valere, quarido Sehitivus utres nota, subintelligi potest, quod in praepositionibus locum habere nequit.
Aliud exemp&m Nominis Reluti . Sing.
A 1. ab omni ante. PrOV. 3. UR 'n' ΗΠ significat ab omnibus anteitatibus terrae.
Aliud Nominis Relativi. v foras. pars , quae foras respicit.
554쪽
Dat. ad το quando . hoc est, in id tempus.
Abl. rem ram de et in τοῦ adhuc. hoc est, in tempore , a tempore.
555쪽
Abl. - Um, oli, in τὼ nondum, id est, in , vel a tempore, quo
His exemplis potest unusquisque facile vide aee, qua ratione Omnia Nomina, CujHScunque genexis sint, declinantur. Sed notandum, Casuum Praepositiones eleganter omitti, quando de sensu non possumus ambigere, ut ProVerbiorum au. Vers. 21. , UR, 'R ad referenda di-'cta .cum veritate eis qui te miserunt. Nam quandoquidem in statu absoluto est, no0 potest Genitivus ab eo regi; sed necessario a praefigenda Praepositione a. quae hic omittitur. Sic 1 Reg.
τῆ odi m/nsam tuum; ubi etiam Praepositio , vel br in Genitivo, recto a Regimine Participii, si intelligitur, et ad hunc modum plura, de quibus in Syntaxi ex professo. C A P V Υ X. De Praepos tione et Adverbiis. Diximus supra capite 5. Praepositiones esse Nomina, quibus significatur, quam relationem unum individuum ad aliud habeat. DiximuS dem inde, quod una , eademque relatio tam Singulari, quam Plurali numero exprimatur. Primum quod attinet, quod scilicet Praepositiones Nomina sint, fati S ex praecedentibus duobus capi constare jam Credo. At quod Pluralem etiam habeant nume Tum, multi S forsan absurdum videbitur; sed f''Jquidni, cum revera sint di omina 8 At dices, rela GOBUS non esse species, quae plura individua subse
556쪽
5o4 PRAEPOSITIO ET ADVEnnium se habent, adeoque hoc cum Nomine propr1o commune habere, quod Careant Plurali. Sed esto enon dentur unius speciei plures relationes, Praepositiones tamen ex Singulari in Pluralem numerum flectuntur. Quomodo autem id fieri possit, paucis hic explicare constitui. Quamvis Praepositiones plures relationes si mul indicare non possint, quaedam tamen ex Singulari in Pluralem flectuntur, idque tam in statu absoluto, quam in statu Regiminis: at Praepositiones in statu absoluto nihil sanx, quam ipsae re lationes abstracte conceptae sive expressae ; sed
turn non tam relationem, quam ΙΟCum, Vel tempus cum relatione, ad aliquam rem exprimunt.
Ex. gr. ex Vt inter fit in Plurali , a b quod quidem non relationem unius individui ad aliud, sed loca aliis intermedia significat, qua de re vide EZeCh. Cap. 1Ο. Q.) Vel, ut dixi, est ipsa Praepositio, seu relatio abstracte concepta, ut, ex is posteriora, vel iraVito Latino Vocabulo, posterioritates ad cuius modum plures tam Praepositiones , quam Ad Verbia formari possunt, quamvis in Scriptura nunquam sic formata reperiantur. Porro ipsae e clam Praeposi fiones in statu Regiminis, hoc est, quatenus relationes indicant, tam in Singulari, quam in Plurali declinantur, quod fit, quia vel relatio multoties concipi, vel quia intensius exprimi debet. EX. gr. pos habet in ΡJurali es Q . quod significat multum post, quemadmodum Rabbini optime notarunt. Sic is ad habet in Plurali esse multum ad , hoc est, quan
tuni fieri potest, ad illam partem ivit : sic ex D
supra fit Nin , et ex Mn usque Hinc I in aeternum significat, hoc est, omnia, quae concipi
Possunt, usque τὼ usque; sic T significat 'ini ab omni ante terrae, et ad hunc modum omnes
557쪽
Rrs Praepositiones tam in Singulari, qnsim in PIurali numero declinari possunt.
At a' ante, quae Praepositio Singusarem non habet, ex his excipienda est. Nam haec nul in alia de causa in plurali declinatur, quam quia formatur a Substantivo iam facies, sive anteriora, quod Singulari caret. Denique Adverbia di omina etiam esse diximus, quibuS aCtio quaecunque determinatur, Tatione modi, temporis, loci, agentis, ordiniS, etc. EX. gr. bene, male , io sinanter, craF, heri, intus, foras. simuL primo, fecundo, etc. atque haec plurali numero Carere ratio indicat. Nec possunt, sicut Praepositiones abstracte concipi, ut per se notum est; et quamvis Latini etiam Adverbia saepe intendant, ut Verberi ne, multo nanne. etc. adeoque hac de causa etiam deberent apud Hsebraeos in Plurali numero, ut Praepositiones solent, exprimi, hoc tamen Hebraeis absurdum videretur. Nam Prae positiones, quia relationes indicant, possunt, ut Nomina Substantiva, attributa habere, sive intensius exprimi ; at Adverbia , quia actionis modi sunt, Adiectiva quasi Verborum sunt ; eadem igitur iti- tendere nihil aliud esset, quam attributorum attrimbuta excogitare, sive Adjectivis Adjectiva addere. Deinde Adverbia, quia, ut dixi, Verborum quasi Adjectiva sunt, debent numero cum suo Substanti Vo, hoc est, cum suo Verbo' quod non nisi Singularem habet, convenire. Ad haec ergo significanda, multo mane perblnigne. etc. Hebraei muIto convenientius Verba ipsa intendunt, vel loco unius Adverbii Verbum, aut Nomen usurpant. EX. gr. multo mane I urrexit, exprimitur Hebraice, mutuli υit admotam ad jurgendum , hi ρεν benigne egit, binignus admodum egit, ut in Syntaxi suo Ioco eX-plicabim S.
558쪽
DE PRONOMINE.5o6 Sed notandum, quod Αdverbia, sicut Substantivorum Adjectiva, aliquando substantivantur. Verum neque haec in Pluralem flecti, sed tantum P repeti solent, ut v n fum fumum; hoo est, ad summum usque gradum. Contra Dum mari in tris infra significat ud in una usque gradum. Sic D significat admo um , et D summo firadu , admodum , et nimis: sic DIU parum, Uae paulatim,
et ad hunc modum alia. CAPVae XL De Pronomisse. Antequam ad Coniugationes transeam, necesse est, ut de Pronomine agam. Nam absque his illae vix tradi possunt. Ouid Pronomen sit, et in quot genera distinguatur, notum omnibus est; quomodo autem ex Singulari in Pluralem nume-Tum flectantur, et masculina a foemininis disti guantur, et declinentur, ordine hic tradam. Pronomina Primitiva. Sing
Harum itaque Pluralis terminatio a communi multum differt. Nam masculina non desinunt in , nec foeminina in Foemininorum deinde terminatio in his alia etiam est, quam AdjectiVO'
559쪽
CAP. XI. rum. Denique foemininum videtur hilam fuisso A et rim fuisse mes a masculino aliis vocalibus distinctum. Nam in Bibliis saepius sic scripta reperiuntur, quae Μa rethae ubique corrigunt, sino dubio, quia obsoleta erant.
Indicativa, vel Demonseratisa.
Pro Relativo tam Singulari , quam Plurali inservit ' Indicativum, Vel ejus loco D servato insequenti dagesch; sed frequentius in Bibliis repe
Possessiva separata non dantur; sed Regimini Nominis affiguntur, ho C modo. Exemplum Nominis Subs fisi 'a' Verbum, ex cujus Regimine 'a' sit
tam Nominis quam affixi Sing. nam Verbum mea et meum.
560쪽
Sic ex Regimine num oratio alicujus sit mes, nam etc. et in Plurali mon' , etc. Sic ex Q Regimine Nominis substantivi am domus sit adi, domus mea , et ex Regimine Plurali am fit τami domus tuae, etc.