장음표시 사용
531쪽
DE SINGULARI ET PLURALI. CAP. 6 47sculinum; at mes femylum utroque modo terminatur, nempe 'C, et m. Notandum praeter ea de Nominibus neutris, quae ut foeminina declinantur, ut Irim . Secundo; ratio, cur vocales mutentur, est scilicet, quia tres longae , si dictio non sit Do di, duriplici accentu indigent, et quia ante ghireli, etigholem penultima non potest patagh habere, nisi etiam dictio sit mill eliget, etc. Horum autem. omnium catalogus in fine libri habetur, nec Ope, xae pretium judicavi ea hic ponere, quia facisus usu, quam PraeceptiS ediscuntur. i Nomina deinde, quae in n desinunt, sive maia culina, sive foeminina sint, Vel cum ultima
syllaba omittunt, ut folium habet in plurali
et anon foemina mare Et mussir ahique hic notandum, quod foeminina, in ' destinentia, saepe I in D mutent, et syllabaS antece dentes duas in geminum segoi Vel, si fuerit ac centus athnagii, Vel siluhli, in Lameis et sego1 . Nam ex sum corona sit ' an , et Cum athnagli vel siluith lam se Sic ex Iram visitam fit a m , et in m. Sed si penultima litera sit m vel γ, tum syllabae in patagii mutantur, ut Uram , studienI, et a re fug1ens loco UUm , et a Tn , quod in substantivis locum etiam habet, ut t. Unde fit, ut omnia harum 'formularUm Nomina foeminina. in ' desinentia in plurali eodem modo flectaritur ut ea quae in m desinunt. Praeter haec mutant plerumque Nomina mplurali etiam syllabas, nempe, si pereultima fuerit. Lameis, mutatur plerumque in scheva, ut sy φὶ
quus an 'r': longinqui, οῦ ' benedictus be disti.
532쪽
4do DE SINU . ET PLUR. . Sic penultimum hanael 8 eri. gr. 7 P memoria et a Mi volumen in scheva mutat ar , et fit et a Pam. At si ultima fuerit hameis, vel Nomen monosyllabum , tum . plerumque immutatum manet, vel in aliquando in patagia mutatur; ut VIa sella Ura E sellae, Ure prinί s princ es. 'Crnare zm maria, Nini rosa rol iit. Atque huc referendae etiam sunt, qliae in nidesinunt, quia
in plurali, ut jam diximus, ultimam syllabam simul Cum di amittunt, adeoque ut monosyllaba, vel ut ea, quorum ultima syllaba est Lameis, flecti debent. EX. gr. ager, calamuΙ . CtCis quia in plurali segoi . cum amittunt, regulam monosyllaborum sequuntur, et in plurali reti nent, nempe Vri, et Prata calami sic o DII
regnum, quia in plurali ultimum . cum fi amittit, penultimum in pluraIi retinet, ut ea, quorum MItima est . , flectiturque regna Hac docausa etiam, quae iri D desinunt, penultimum
in plurali retinent, ut Uermis I Uerme imo, quamvis ultimam ' syllabam non amittant, LametS tamen retinent, . - angulus Iarn GI u
captivitates. Penultimum tiare etiam in scheva mutatur sed ante gliolem, et schureli retinetur, ut uUn III . mae. mutat isere in s Cheva; at vi lisere retinet; flectiturque is a C. Porro di omina, quorum ultima syllaba isere est, mutant id in scheVa, quando vocalis antecedens ex iis est, quae semper in plurali retinentur, Vel quae in . Non mutantur , ut Dra baculus o buculi, BYN Vise s visit alas, V caecus caeci ς at post sche a,
ut, quae iri mutatur, retinetuΓ,
533쪽
Dantur praeterea quaedam monosyllaba , quorum is re in gli ireli mutatur ; sed haec cum reli quis particularibus exceptionibus ad catalogum, in sine libri promissum, reserVamuS. Penultimum segol in scheva, ultimum autem in . hameis mutatur, quod fit, quia omnia Νω- mina in plurali sunt misi. Rh , et illa Omnia mu-hvel. quorum penultima est : si itaque secundum segol in plurali retineretur, habere deberet plura-Ιis accentum in penultima, Contra Communem
usum pluralium : sit igitur hac de causa ex D rex D, E reges, mi lapis . am lapides, Gn JUitia. nam jusitiae, im focri tum tanta fucriscia, mun
tatio ultimi segol in halmeis, et penultimi ira sinova analoga plane est. ε'. Ostendimus enim polysyllaba, quae in desinunt, mMtarae. saepe I in , et syllabas in geminum segol, ut Ni iri , et in ah m. Deinde hic etiam ut in praece dentibus notandum est, quod di ominum, quae inn, Vel ra desinunt, quoniam in plurali ultimam syllabam cum ' vel ' amittunt, penultimum segOIrationem ultimi obtinet, et in mutatur, exceptis illis , quorum penultimum segoi loco scheva ustir satur, ut sunt omnia Participia, et quae ex iis
'nagli, vel sil h, loco , Inan et IOCO iusurpantur; sed in plurali scheva iterum recipiunt, - ut m. Denique segol penultimum, cuis Cheva adhaeret, non potest in scheva mutari, noduo in initio dictionis occurrant; ideoqtie in plurali vel retinetur, vel in patagii mutatur, ut 'divi I
534쪽
'RJid in scheva mutant, ut a in mane, in plurali, tentorium , etc. Excipiuntur quaedam, de quibus in catalogo, et Praeterea quae- dam monosyllaba, quae ipsium in Lameis aliquam
pisa; sed saepius retinetur. Nam gens habet in plurali a d , et M lux , etc. alias semper retinetur, ut et in iis , quae in D desinunt, et ge- minum habent segol, ut v nim pathagh nunquam in plurali mutatur , nisi ante ' , ut 'P vinum Da vina, OsiUa In L. olivae ; deinde a mn habet in plurali 2 Ian.
Ghireli etiam, exceptis iis, quae in praecedenti regula retulimus, quae ipsum in plurali
omittunt, et paucissimis praeterea Nominibus, quae in catalogo referuntur, semper immutatum manet; atque hic tantum loquor de ghireti proprio 8 non autem de eo, quod initio dictionis ante scheva ea de causa usurpatur, ne duo schevata initio occurrant, quod inde cognoscitur, quod riparagogicum in sine habent; nempe rictum loco rem sumitur; ideoque in plurali habent m m. Sic muri lacrima , quia loco Iro usurpatur, habet in pluxaIi n. Nam, ut iam ostendimus, ultimum segoI in . hameis mutari, et ultimum .hameis in plurali retineri debet; penultimum autem gliolem et' in scheva mutari. Rhibuis, et schureli nunquam in plurali mulantur, hoc tamen schureli notandum habet, quod in desinentia schureli non semper in pluralivmittant, ut reliqua Nomina in ri , et D desinentia, quae semper, uti diximus, ultimam SyIIaham in pΙurali omittunt. Nam in m regnum habet in plaxati O, et mam scina T. Scheva
535쪽
CAP. vi. Scheva denique nullii alia de causa mutari potest, quam ne duo schevata in initio occurroni. Nam videmus plerasque mutationes fieri ex Ionois in breves. Quod autem seructus habeat in plurali et vas a C, id ostendit, literam in
singulari esse paxagogicam, eamque enicere,
ut tiare , quod absque ipsa habere deberent, in scheva mutetur, et quia ' Paragogicum in plura Ilamittunt, ideo isere in plurali retinent, vel si mavis, iterum recipiunt. His Regulis facile unusquisque omnia fero singularia in pluralia flectere , et pluralium singularia investigare discet. Superest iam, tantum pauca de numero duali addere. Praeter pluralem flectuntur etiam quaedam Nomina in numerum dualem addendo iis literas. sive masculina, sive foeminina sint, et , D et Vocales palliagh, et gliireli, ut 'm dies , mn duo dies, cujus plurale est, iam ,πω annus terram auo anni. Et ad hunc modum possemus, serVatis praecedentibus Regulis, omnia Nomina nectere, nisi posteri hoc neglexissent, qui hanc terminationem usurparunt ad exprimendum pluralem numerum earum
Terum, quae binae sunt, Vel quae duabus partiabus Constant, ut m manus pluralis Uz:, D sempro 'rar jadoth pluralis, IJNauris in C, aures, et sic de reliquis, quae bina habemus. Porro quia forcipes duabus constant partibus, Vocantur , in qu forfices u. Hac igitur de causa hanc terminationem ad dualem numerum significandum usurpare iam non licet ; nisi tantum in iis nominibus, quae in Bibliis duali significatione sic flexa reperiuntuT.
536쪽
De Genere nasculino, et Meminino.
Nomina , quibus mares significantur, vel res, quae ad mare8 pertinent, masculina sunt. Haeuautem, quibuS foeminae , vel res , quae ad foeminas pertinent, foeminina ; quae autem aliis rebus exprimendis inserviunt, communia sunt, et quam vis horum plurima in Libliis semper reperiantur ''J vel masculina, vel foeminina, id casa Contingit. Reperiuntur enim quaedam uno tantum in loco foeminina, quae alias semper masculina reperiuntur, et Contra quaedam uno tantum in loco foeminina, eX. gr. Im ala ubique foeminini gene-xiS est, praeterquam biS, lib. 2. Paralip. cap. 3. ideoque ab auctoribus communis generis habetur; sed si hoc libro Ρaralip. caruissemus, non dubitarent idem inter foeminina flatuere, et, si plures haberemus, forsan omnes regulaS mutare, et quae jam inter exceptiones numerant, pro Communi Tegula, et contra plures regulas pro exceptionibus habereΠt. Nam, ut uno verbo dicam, plureS sunt qui Scripturae, at nullus, qui linguae Hebraeae Grammaticam scripsit. Sed ad propositum. Deinde videmus Scripturam in eadem oratione
unum nomen ad utrumque genus promis ue refer- Te, ut Gen. CAP. 32. Vers. 3. N 'am
h Si veniet Lm au ad aciem unam, et ceciderit eum ; adeoque hac in re cum R. Schelomo Jarghi pIane convenio, qui statuit Omnem rem, cur non eis spiritus Nisae, e rime tam ma culino, quam foeminino genere. Vide ejus Commentaria in locum allatum.
Adiectiva ex masculino in foemininum genus mutantur addendo iis di , vel n cum . hameis, et syllabas, secundum praecedentes Regulas, mutari
537쪽
nῬαFOEΜININO. CAP. Vis. 68sdo, eX. gr. sapiens foemininum, , an magnus a m magna, I benedistula heneleta, miri visitor vir H Tn et spm visitam foemina, s in irm Dirago, ara dominus D m domina. Excipiuntur ea, quae geminum habent se-gON quae utrumque in . mutare deberent ; sed ne dato initio dictionis Occurrerent, primum in
Praecedentibus regulis deberet esse in n. Quae vero in m a sculino in n. desinunt, mutant ultimam syllabam in . , ut 'm pulcer pustra, mn videns , in foemiuiΠΟ , An etC. Porro, quae in ' desinunt, mutantur in foe- ΤJmininum vel ut pra cedentia, vel simpliciter ad derido , 'ut Ua' secundus, Veli ae fecunda, siecundi Oram secundae: atque hoc locum praecipue habet in iis ad eotivis , quibus indicatur CH-
jus gentis , vel regionis aliquis sit, ut Iam Hebrae util et i Hebraea. Nam notandum, haec Omnia adiectiva formari in mas vilitio geneFe a
j Nominibus propriis natalium solorum, Vel par --li tum, addendo ' cum praecedenti ghireh, et sylla-blis secundum B, egulas, in se l. Capite de regi
ne Nominis dicetidas, mutando : ut ex ' fit
tantummodo ui Nan et Hebraei id, 32 Aethiones. Quod si Nomina, unde haec formantur, pluralem terminationem habuerint . illam amittere debent. Νam ex DY π AQVytus fit ram, Ae yptiasvs. Atquσ haec, ut dixi, addendo tantum n 'Vel na Chimpraecedenti : hameis in foeminina mulantur. Sed in plurali flectuntur semper, ut foemiLina, qud l in ' desinunt, ut V an , etc. Cum
538쪽
456 DE CONsTnucΥ1 NE GENITIVLCum itaque ' singularium terminatio cum praecedenti vel et pluralium foeminorum adjectivorum fit propria , hinc factum fuisse videtur, ut Hebraei substantiva etiam, quae in singulari vel ra, et pluralia, quae in plurali in interminantur, ad foemininum genus referre pIerumque Consueverint, nisi forte praeterea factis
sit, quod ab hujus generis adjectivis suam duxerint originem. Sed de his satis. C A P v T VIII. De Regimine Nominis. Res vel absolute significantur, vel ad alias
relatae, ut Clarius, et expressius indicentUr ; ex. gr. mundus es magnus, Mundus in statu absolut
' significatur ; at mundus Dei est magnus . tum
mundus est in statu reIativo, quo efficacius exprimitur, vel clarius indicatur, atque hic Status Regiminis vocatur. Quomodo autem soleat eXPrimi, ordine jam dicam, et primo quomodo in singulari numero. Nomina, quae in ri praecedente . vel ghoIem desinunt, mutant m in m et . in patagh. Nam nes habet in statu regiminis dis , et significat Precationem alicujus. Sic o non facere habet initatu regiminis i stare τοῦ alicujus facere, ut Viam cum dies τὼ facere Domini Dei.
Quae geminum, vel unum tantum habent . , mutant in statu Regiminis penultimum in scheVa, et ultimum in patagii, ut ex VI verbum, a a I falentum auri ex rari talentum, ram ex Ilzz fctyrem,
ut Iobi 9. ram na sapiens cordis Deus appellatur, sc a I. belledictus, pax, ς' visitare, dii seu π,
539쪽
CAP. VIII. etc. mutant penultimum . in scheo; sic etiam olitia IV , benedictis, ultimum Lameis in Patagii, et Penultimum in scheva, et m, ut iam diximus, in D, fiuntque a an 'di; quod autem primum scheva in glii xuli mutetur, fit tantum,
quia duo in initio dictionis occurrere nequeunt, quod semper, ne hDC saepiuS repetere cogamur,
de onmi ghixeli et Patagh ante scheva affirmarm dum est.
Tlaxe penultimum aliquando in scheva, et ultimum aliquando in Patagii mutatur , ut v I ex ' capillitium , et Mn eri Sin angulus, Irs ex Nil benem , mi, ex np, bacillum. Sed plerumque tam
Hltimum, quam penultimum iniimulatum manet. Verum haec, et plura hujusmodi admodum incerta sunt. Nam unum idemque Nomen iam tiare mutare, iam retinere, reperies, quod ostendit in S. Scriptura dialectos confundi. Quare unusquisque tam isere, quam ultimum hamcis ubique ad libitum vel mutare, veI retinere Potest, excepto tamen isere ante ', quod ex communi analogia
linguae retinere debet, ut Ura templum e. g. VJ
et et ri habet utaque in Seriptura Pro statu Regiminis et minan et habent inmar, et nisuri: ideoque dico unicuique licere pro κω ν scribere oram, et pro inmari scribere nis par ; tametsi neutrum iri Scriptura reperia tur. Et, quod hic do isere et Lameis dico, de omnibus etiam dicendum, quae certam Regiviam non servant. Sed de his alio Ioco uberius agam ;aliquid tamen hic adhuc addam, quod ad hoc, quod modo dixi, et ad intentum hujus capitis, et ad universalem hujus linguae cognitionem non Parum facere existimo. In superiori capite diximus, quod terminatio
540쪽
433 DE CONsTRΠcTIONE GENIΥIVI. Adiectivorum, et Participiorum, nimirum quia onum idemque Nomen adjectivum attributu est, quod jam ad marem, jam ad foeminam refertur, ideoque unumquodque duabus terminationibus indiget, quod in substantivis locum non habet, et propterea non nisi usu factum est, ut substantiva, quae neque mareS, neque foeminaS exprimunt, ad genus memininum semp er referantur,
quando in m , vel, desinunt, vel forte cuti dixi-ivitis) quia ab adjectivis foemininis suam duxeruntori ginem. Sed aliud est, quCd hic volo, nempe
quod eodem modo , ac hae substantivorum termination Originem duxerunt ab Adiectivis, et Participiis, ita variationes, quas in statu Regiminis Nomina patiuntur, originem ducunt a mutationibus Infinitivorum, et Participiorum. Nam Omnia Nomina Hebraica ut omnibus huius linguae; periti8 uotum) eX Vexborum formulis formanturiis Addo quodi primUS , et praecipuus Nominis substanti Vis usus sit res absolute, non autem relative indicare : hoc enim Nominibus propriis Tepugnat, quamque adeo nunquam in statu naegiri
misis reperiuntur; at actiones,Vix absque relatione agentis, patientiS explicantur set ideo rarius in statu absoluto reperiuntur. Quicquid sit; ex modis, quibus Nomina Infinitiva et Participia variarit, variationes substantivi facile discuntur, iiqfp -Jut dubitandum non sit, quin hae ex illis originem duxerint. Eorum igitur formulas, et monos variandi in Regimirio x quam normam Variatio,
num omnium Νominum hic ponam, . quia iasillumemoriae mandari possunt