장음표시 사용
11쪽
12 Inst. Thes. Lib. VII. de Chr. Red Gratiabant quoque necessitatem gratiae actualis ad perscienda bona operu ; verum non ad initium fidei quod esse dicebant a nostro libero arbitrio. Inde factum est , ut dum damnabant Pelagium , qui omnia repetebat a libero arbitrio , reprobarunt quoque , et damnarunt doctrinam Augustini , quasi hic omnia prorsus tribueret gratiae independenter omnino a libero arbitrio. Et id. circo , ut refert. P. Alexander Hist. Eccl. V. Saec. P.
III. uri. 7. Vincentius Semipelagianus plures propositiones assixit doctrinae Augustini. Scilicet
2I. Prima. Dominus noster Iesus Christus non pro omnium hominum salute, et redemptione puSsus est. II- Deus non vult omnes salvare, etiamsi omnes salvari velint. III. Deus majorem partem humani generis ad hoc ereat , ut illam perdat in aeternum. IV. Major pars humani generis ad hoc creatur a Deo , ut non Dei, sed
diaboli , faciat voluntatem. V. Peccatorum noStrorum auctor est Deus, eo quod malam faciat voluntatem hominum , plusmet substantiam , quue naturali motu non
potest , nisi peccare. VI. Deus late in hominibus plasmat arbitrium , quale est Daemouum , eo quod pro prio motu nihil velit , vel possit , nisi malum. VII. Haec est voluntas Dei, ut magna pars Christianorum salva esse nec possit, vel si maxime velit. VIII. Non vult Deus , ut omnes Catholici in fide catholica perseveront, sed vult Deus , ut magna ex inde Frs Sanctorum apo-slatet. IX. Vult Deus, ut magna pars Sanctorum a Sauctitatis proposito ruat. X. Adulteria , et corruptelae Sa-erarum Virginum ideo contingunt , quia illas Deus ad hoc Praedestinavit ut caderent. XI. Quando incestant Patres
12쪽
silias , aut Matres filios , vel quando servi dominos occidunt inde fit , quia ita Deus praedestinavit , ut fieret. Xll. Dei praedestinatione essiciuulur de Filiis Dei , filii diaboli , et de templo Sancti Spiritus , templa daemoniorum , et de membris ChriSti , membra meretricis. XIII. Omnes illi fideles , et Sancti , qui ad aeternam
mortem praedestinati sunt , quando ad vomitum suum relabuntur , vilio quidem suo hoc sacere videntur: Sed ipsius vitii causa est Divina Praedestiuatio , quae illis latenter subtrahit bonas voluntates. XIV. Pars magna illa Christianorum Catholicorum fidelium, atque Sanctorum , quae ad ruinam , et perditionem praedestinata est , etiamsi petat a Deo sancti taliS perSeveruntium , non impetrabit : eo quod muturi nou pote, i Divina praede Stinatio , quae illos praeordinavit , ' praepara Vit , praeoptavit , ut caderent. XV. Omnes illi fideles , et Saucti , qui ad aeternam mortem praedestinali sunt , postquam ceciderint , sic a Deo dispensantur , ne possint , vel velint per poenitentiam liberari. XVI. Magna pars illa sidelium , atque Sauctorum, quae ad aeternam mortem praedestinata est , quando dicit Deo in oratione Dominica , sat voluntas tua ; nihil aliud , quam contra Fe petit , idest , ut cadant , et ruant: quia volvatus Dei
haec est, ut aeterna morte pereaut .ss. Haec absurda , quae bene conveniunt Haerelicis Lutheranis , Semipelagiani per calumniam deducebant ex Catholica Augustini doctrina de gratiae essicacia. Etenim , ut hujusmodi pessimos errores vitarent, tu multa inciderunt contra communem doctrinam de gratia ,
et maxime in illud , quod de fide deinceps definitum
13쪽
l4 Inst. Theol. Lib. VII de Chr. Red. Gratia fuit in Concilio secundo Arausicano sub Felice IV. R. P. an. 529. , scilicet quod non agnoscebant necessitatem gratiae actualis ad initium fidei , ut refert S. Ρrosper in epistola ad Augustinum. Et tu illud etiam mere phantasticum , nempe ideo pueros , qui sine bapti mate decedunt, privari aeterna gloria , quia illos Deus praevidit futuros esse malos si vixissent. 23. Plurimi , et quidem viri clarissimi Semipelagianorum doctrinam sequuti suerunt , et non pravo animo, Sed potius errore mentis , ut salvum facerent liberum arbitrium , quod omnino destructum falso arbitrabantur ex non bene intellecta Augustini doctrina contra Pelagium. Sed praecipui fuerunt Episcopi Galli in proviu-eiis Lugdunensi , et Arelatensi, praesertim Massilias , ex quo factum est, ut Semipelagiani dici soleant Mas
Contra Semipelagianos scripserunt S. Augustinus in libris de praedestinatione Sanctorum, et de dono persevi rantiae. Item S. Prosper, praesertim in duobus libris de vocatione Gentium ; nec non Caesarius Arelatensis.
25. Pelagiani itaque absolute contra fidem Catholicam erraverunt , Semipelagiani autem in aliquibus dumtaxat. Etenim illi quasi nihil concedebant gratiae pro a Sequenda vita aeterna ; et isti tu aliquibus solum eidem derogabant. Sed quoniam utrumque errorem pro ha retico damnavit Ecclesia , utrumque et nos ut haereti- eum rejicimus , et refellimus pro viribus sustinentes sequentes de fide propositiones.
14쪽
miliam opus bonum digntim Misae aeternae incere ρosis sumus naturae νiribus: Seu absoliate indigemus Dioina interiori gratia. praeMeniente, et etiam concomitiante.
u6. Prob. Utraque nostrae propositionis pars decla-xala est a Concilio Tridentino sessione VI. ubi can. Primo , secundo , et tertio damnavit oppositam doctrinam Pelagianorum. Denim tu primo decernit. Si quis dixe it, hominem 3ωs uiribus , qtiae Mel per humanae naturae νιres , veι Per legis doctrinam fiant, absque Dioma per Iesum Christum gratia , ρυ3Sejus scari coram Deo ; anathema sit. Si ex can. isto sine Christi gratia justificari nullatenus POSSumus , quomodo sive gratia ipsa opus quodquam efficere poterimus, quod dignum sit vita aeterna 8 Nunquid salvi esse poterimus , et ingredi in caelestem gloriam, quin prius justificemur pa7. In secundo autem Canone , ne quis cum Pelagianis dicat , gratiam nou esse absolute necessariam , Sed tantum ut facilius ponamus opera meritoria , sic
loquuntur Concilii Patres. Si quis dixerit, ad hoc solum dioiniam gratiam per Christum Iesum dari, ut acilius homo iuste Misere , ac Mitam asternam Pro mereri possit; quasi per liberum arbitrium sine gratia utrumque , sed aegre tamen , et di lautier, ροι- Sit , anaesema sit. Ergo per liberum abitrium , Sive
Per Solas naturae vires absolute nullum opus essi re POMumus , quo Vitam aeternam promereri Possimus.
15쪽
16 IasI. Theol. Lib. VII. de .chr. Red. Gratia 28. Allera autem pars , sicut et confirmatio primae. ad verbum constat ex canone ΙΙΙ. , qui sic se habet :Si quis raeerit, sine praeueniente Spiritus Sancti inspiratione eu necessitas gratiae praevenientis , αι-que ejus adjutorio en gratia concomitans hominem credere , Verare , diligere , aut Poenitere Posse , Sicut vortet, ut ei justifcationis gratia conferatur;
29. Sed clare haec catholica veritas constat ex Sacris Scripturis tam veteris , quam novi. Testamenti. Et quidem ex veteri Testamento Isaiae cap. XLII. v. 6. Dominus dicit : Ducam caecos in viam, quam n Ciunt, et in semitis , quas ignomoerunt, ambulare eos faciam. Ergo sua gratia Deus praevenit, ducam in Mirem, et cooperatur etiam , ambulare faciam. EZechielis cap. XXXVI. v. 26. Sic Deus loquitur. Dabo oobis cor novum , et visitum Nooum ponam in medio oestri , et auferam cor lapideum de carne vestra, et dabo Oobis cor carneum . . . et faciam, ut in praeceρtis meis ambulemini, et judicia mea custodiatis , et o peremini. Ergo cor hominum ex se solo est lapideum, et non capax operandi verum bonum, et propterea Dei
auxilio indigent , ut in illius praeceptis ambulent. Tandem Ieremiae cap. XXX. v ar. dicit Dominus. δε- plicabo eum , et accedet ad me: quis enim iste est, qui anti et cor suum , ut πρωριnquet mihi , ait Dominus. Ergo ex nobis non possumus applicare Deo, Sed indigemus praeveniente , et concomitante auxilio e- jus , ut per bona opera appropinquemus. 3o. Sed luculentiora sunt testimouia ex novo TeSta-
16쪽
Pars Ι. de Gratia actuali i Tmerito. Et quidem Ioannis cap. VI. v. 44. Christus dicit. Nemo potest venire ad me , nisi Pater , qui misit me , traxerit eum. Et cap. XV. V. 5. Sine
me nihil potestis facere. Quid clarius 7 Si nihil sine
Christi gratia facere possumus , quomodo ex nobis eXe- qui poterimus opera meritoria pro vita aeterna p Et ut iuuumera praeteream , plusquam satis est illud Apostoli in Epist. II. ad Corinth. cap. III. v. 5. Non quod 3 latentes simus cogitare aliquid a nobis , quasi ex nobis 2 Sed sufetentia nostra ex Deo era. Et hoc ipsum confirmat ib. cap. VI. v. I. dicens: Exhortamur , ne in vacuum gratiam Dei recipiatis. Ergo Dei gratia praevenit nostra opera , et PoStea commitari debet et elenim secus nequidem aliquid bonum
ex nobis cogitare possumus , et nisi comitetur , Vana esset nobis illam accepisse. 5r. Omittimus auctoritatem Sanctorum Patrum, quo niam cuique notum est quanta ipsi scripserunt contra
Pelagium insensissimum interioris Dei gratiae hostem , Praesertim Divus Augustinus, qui omni via , et totis , viribus insectatus est Arianos. Et pro Patribus adducimus auctoritatem Concilii Arausicani , ut antiqua appareat Ecclesiae Doctrina. Itaque sic rem definit in canone IV. Si quis , ut a peccato Purgemur uolunta
lem nostram mmm expectare contendit, non autem
Mi etiam Purgari oelimus , per Sancti Diritus infusionem , et operationem in nos' feri Confitetur , resinit ipsi Spiritui Sancto per Salomonem dicenti: Pra aratur Moluntas a Domino , et Mostolo salubriter praedicanti : Deus est, qui νeratur in nobis
17쪽
pelle , et perscere. Et canone IX. Quoties enim bona agimus , Deus in nobis , atque nobiscum , ut
veremur , DPeratur.32: Haec ipsa catholica veritas sic illustratur theologica ratione. Per peccatum originale amiserunt Iomines justitiam originalem , et omne ius ad vitam aeternam, quoniam deturbati suerunt ab ordine supernaturali, qui ex infinita Dei bonitate , et gratia additus fuerat ordiani naturali. Nihil dicimus de vitiato quoque statu naturali , propter grave vulnus , quod humanum genus accepit in intellectu , et voluntate. Ergo viribus naturae nihil homines operari possunt , quod sit meritorium pro ordine supernaturali , scilicet pro aeterna Vita beata. Verum quidem , quod tantum malum reparatum fuit per Divini Verbi Incarnationem. Sed id iacit ad rem nostram, nou vero Pelagianorum. Etenim inde sequitur , quod si
non absolute , sed dependenter a nostra cooperatione, B demptionis fructum assequi licet , necessario ad quodcumque opus' honum morale naturale , quod solum a nobis perfici potest viribus naturae, ut sublevetur ad odidinem supernuturalem , et Sit meritorium pro vita a terna , requiritur Redemptoris gratia tam Praeveniens , quam Concomitans , secus initium salutis , quod utique est honum ordinis supernaturalis , esset sine Christi gratia , quod implicat in terminis. Ergo dicendum etc.
33. Multa objiciuntur a Pelagianis. Sed praecipua
3uut. I. Apostolus ad Romanos cap. II. V. I . alle
18쪽
Puri L ct Gratia aettiali 1 scum enim gentes, quae legem non habent , naturaliter ea , quae legis sunt , faciunt. Si ergo per Apostolum infideles cum solis naturae viribus legem seris vare Pinsunt, cur eamdem , item naturaliter servare
non poterunt fideles p Sed observantia legis digna est
merito aeternae gloriae. Ergo etc.
3 . II. Dogma fidei est , quod homo per originis
peccatum non amisit liberum arbitrium. Etenim Concilium Tridentinum sess. VI. can. V. decrevit. Si quis tiberum hominis arbitrium post Adae peccatum a missum , et extinctum esse , dixerit, avi rem esse de solo titulo , imo titulum, sine re crimentum denique a Satana inuectum in Ecelesiam; anathema sit. Ergo sine novo auxilio gratiae potest quodcumque opus bonum sacere , et Christi legem Servare , eX quo dignus fieri potest vita aeternu. 35. III. Ex Apostolo Deus non est acceptor personarum. Sed talis esset , si gratiae auxilium necessarium esset pro operibus ad salutem spectantibus. Etenim hujusmodi auxilium non omnibus aeque impertitur. Ergo elC. 36. IV. Deus nobis praecipit, ut totam legem ser-Vemus , ut pravas extirpemus cupiditates , ut inde aeternam beatitudinem nobis comparemus. Ergo in nostra potestale esse debet sic operari , secus enim impossi bilia praecipiendo , non Patris , sed tyrannorum more
ad singula. Et quidem ad primum dicimus , quod
Apostolus loquitur de lege naturali , quae cum sit nota omnibus , quoniam scripta est in corde cujusque , est enim ipsa recta ratio, nemo propterea excusatur ab obser-
19쪽
20 Ins . Theol. Lib. VII de chr. Rei Gratia vantia illius. Et cum sit vera lex divina , uti demon stravimus in primo libro , idcirco qui contra illam agunt , utique peribunt , elsi legem scriptam non habeant , quae reVera est explanatio et determinatio ipsius legis naturae , additis supernaturalibus mysteriis , et Sa CramentiS , quorum Virtute , interveniente Fide Theologica , assequimur aeternam gloriam fructum Redemptionis. Et quidem Apostolus statim subdit. Ejusmodi
Iegem revelalam non habentes , lysi sibi sunt lex:
qui ostendunt optis legis Scriptum in cordibus suis, testimonium reddente illis conscientia ψsorum , et inter se invicem cogitationibus accusantibus , aut et iam defendentibus. Non video quid inde pro sui causa concludere poterunt Pelagiani. Procul dubio si Iex na turalis est, ut homo vivat secundum suam Constitutionem , quisque , absolute loquendo , illam Servare potest. Dixi absolute loquendo, quia Sauciata humana natura per Adae peccatum , est moraliter impossibile , ut Omnia Servet, quae ad naturalem ordinem pertinent. Sed hoc dato , et non concesso, nunquid propterea dignus erit homo vita aeterna Minime quidem , quia per originale peccatum amisimus omnes donum originalis justitiae, ut suo loco dictum est, et omnibus clausa est janua Regni Coelorum , quae non aperitur, nisi per gratiam Chrisii. Iure quidem dicit Apostolus , quod peribunt , qui
naturalem legem non servant , quia Voluntarie peccant
contra voluntatem Dei , et quidem pereunt negative , et positive , negative propter jam amissam originalis justitiam per Adae peccatum , et positive per peccatum actuale. Sed non ita per se homines qui Dei scriptam le-
20쪽
Pars I. de Gratia aettiali stigem habent , illam sine praeveniente , et concoinitantegratia Servare possunt , quia de re agitur, quae est Supra ordinem naturalem, et cui necessaria est fides theologica, et vix homo est cupax , absolute loquendo , eorum , quae sunt in ordine naturali. Ergo non valet paritas. Ad secundum dicimus, quod tunc sub auxilio gratiae praevenientis , et concomitantis , quod dicimus ab8olute
necessarium pro Operibus meritoriis vitae aeternae, actum
esset de libero arbitrio , contra quod definitum fuit a Concilio Tridentino , cum homo interiori gratiae nulli mode posset resistere. Sed hoc est salsum , et Ecclesia Catholica reprobavit, et dumnavit in eadem V. Sessione can. IV. Si qtiis dixerit , liberum hominis arbitrium a Deo motum, et excitatum nihil cooperariassentiendo Deo excitanιi, atque vocanti , quo ad obtinendam justi attonis gratiam se diUOnat , ac Priamaret , neque Posse dissentire , si uelit , sed oeluti inanime quoddam mhil omnino agere, me que Passise se habere ; anathema sit. Gratia igitur potius dici potest auxilium adeo necessarium , ut siue illo nihil homo per liberum arbitrium absolute essicere pos- Sit meritorium , pro vita aeterna. Ecquis enim dicere audebit , hominem non libere scribere , ex quo alter ad scribendum excitat , et indiget calamo . ut scribat 'Sed de hoc redibit sermo, cum videbimus, quod etiam sub gratia , quae dicitur essicax , ex eo quod illum su-quitur effectus , integrum tamen manet liberum arbitrium. Non enim libertas facultas est in consulto sacere quodvis vel bonum , vel malum , bcd agere per cle-