Ioannis de Laet Antuerpiani Notae ad dissertationem Hugonis Grotij de origine gentium Americanarum et obseruationes aliquot ad meliorem indaginem difficillimae illius quaestionis

161쪽

is D ORIG. GENTIUM populum non habere vllas urbes, sedgrega tim inter sevi pacifice degere, ac senioribus aliquot regi, in victu esse immundos, ferarum, quas caperent, carnibus victitare,

frugum panisve millam habere notitiam: sollertes esse atque industrios admoduni sagittarios, arcus e lento quodam, sexibili ligni genere conficere, lapidibus exacutis, vel piscium spinis pret munitos hisce

feras trajicere , quarum maxillius inibi est numerus: suere quoque piscium spinis, quae pro acubus ipsis essent, sicut animalculora quorumdam nerui pro filo, atque ita con 'serem quibus se induerent pelles quarunt pilos aestate quidem extrorium hyeme vero introrsum verterent: domos suas tegere Alcium aut similium animaliuni pellibus, quas nullo haberent loco. Eosdem esse summos idololatras sertilegoso incantatores in confesta est. . Itaque hic quoque manifestissime similitudo morum inter has gentes &incolas Septentrionalis Americae deprehenditur in quidem tange maior quam cum Norvvagis

aut aliis Gentibus Germanicae originis. Et longe procliuius est ab hac parte incolas itinouum orbem inducere quam a Norvvagia petasiandiam Groentandiam 4 caeteras regiones eis vicinas. Potuerunt enim vel

rhedis suis sup r glacialem oceanum vehi,

Mita in Americam trajicere; siquidem na-

162쪽

oibus hic nihili opus serit: atque eodenditinere etiam plurima animia his famili ria potuerunt tanscendere. Quibus acci est quod his equorum copia hut usus non tribuitur 3 quod viro ClariCibstiti heposset crἡdere Scythia incolas in Septe trionalem Americiun veruta Atque hoc iter agi potui extra uliun Arcticum, ac Per terras non tam glacieii profundis raudibus obnoxias: quanquam hae gentes illas quotidie magiis industria superint. Quum groentadia omnis quam tori nesid pipoluit Arctu mi Meedat,ac phrentibus ste

uer a nominabant, qua uiri striaquaeque minimiIm xx aeolonos coiitinebat certo

reali tetradis quarta holhthisint ram credc potius thitis,is iti illam literiniquae conuen in f Graee s effert perip Deorum S e tentriohathia primus vive

163쪽

Thor cui alios tres adiungebant Fr ργἰNiordur. Qui omnes Regsts fueruntι Arctoris enim gentibus familiare fuit Roges defunctos pro diis colere sed horum eultus ad Issandos non peruenit Issandi diis suis homines immolabant ad grariae

saxum eos collidentesci sed tantum dum bus locis , neque diu ea immanitas du- Mendicos alere vetabant, nisi vel morbs vel aetate, sine ulla sua culpa id accidisset. Praefectus prouincialis dicebatur Godar&Hos odari Conuentum iuridicum summum appellabant Althing. Iudices omnes, actor, reus, testes, in foro initio actionis omnem dolum, omnemque iniustitiam iamete abnegabant:hisce conceptis verbis Hial

malthe As. nostrates diceret Hespe mytoo Frever, oock Ni0rdur Ooch de Almachii- Adiuuet me ita Reyeratque Niordur,&ille omnipotens AS. Rempublicam suam certis etiam scriptis legibus gubernarunt. 'Matrimonia non nisi interlicitos gradus contra'. banr,S coram testibus stipulabam

tur cum spondentibus.

Stuprum raptum, adulteritu' ncestum grauissime puniebant sedin basia atque amplexus clandestinos

Patras

164쪽

AMERI SAN A v M ici, atris matrisue familias defunctorum haereditatem capiebant filisfamilias, dein filia, si fili deessent Tutelinius haereditariae successionis ordinem sequebatur. Atque haec quidem in Issandia obtinue runt ante Christianismum quem demum arno millesimo admiserunt. Groniandi ut idem narrat primum adita ab Erico Rufia anno Domini082.Hic primus omnium versus occidendilem plagam, ex patria nauigans, terram reperit,cui

post triennium quod ibidem exegit Gron-landiae nomen indidit, eamque mox incoluiti Gentem condidit Groniandicam, in terra antea prorsus deserta, sedibus positis in sinu a suo nomine dicto Eris Ordum extructo pago, Erat abd vocato dc altero, in ulteriore sinus ripa huic opposito cui no Groniandi post annos x vor, hoc est anno quo Issandia totaliter had Christianum nomen conuersi sunt, opera ET deuotione lai Tryggoni Norvvagiae R. cui negotio Leysus Erici russi Groniandicae gentis conditoris filius , praefectus est , in Norvvegia prius sacro fonte ablutus. Groniandiam veteres diuidebant in orientalem occidentalem unde colligo inquit Angrimus ad Meridiem & Septentrionem non fuisse habitatam. In orient limroniandia parochiolae constitutae sunt

165쪽

,6 DE Rio cauetivuduodecim:in Occidentali tantum quatuos singvl φ nomine notatae. Hinc Epilaopi additi, nempQAnno dii a C ixti quidam Eriacus, sed quantum suspicor,cathedram quae Gardensis dicta est Mariar a Graniando. Hi ni stellosita in sinu Einare Fiooia non adiit traditur enim eodem anno Insulas

vynlandiam illis dictam auisse quaesitum, in quo itinere forsan periit Suspitio illa hinc est, quod Arnhaldus a Lundensi Epio

copo Scaniae circa annum CIDCx XIV. ro

gatu Regis NorvVegiae ordinatus, a pleris. que primus Episcoporum Groniandiae numeretur, cum scilicet ante annum, hoc est Anno 123 Groniandi Noro egistributari, ficti essent. Monasterium in roniandi nullum unquam commemoratur Ecclesia vel C thedra Gardensis D. Nicola fuit dicata, quem constat isto seculo, a nautis, ac principue tam longinquas oras petentibus cuia tum fuisse.

Arnhaldi in Episcopatu Groniandia undecim succestares,distinctis temporibus nu

o Henim quidam praefuit, cuius suo.

diam attigit post hunc autem annum aurui est de Episcopis, nedum monachis omniandiae, qui nulli fuerant, silentiuim Rae paulo prolixius ex Angrinio Ionam A

166쪽

AMERLO AN ARVM. Glimus, ut liqueat, Groniandos stati mpos, quam ibi incolere coeperunt Christiano esse factos minusque verisimile esse, quo lsupra Clarissi. Vir. Hugo Grotius asseruit,

incolas Americae Septentrionalis, aut ab Issandis aut Grontandis ipsorum propagi ne originem accepisse. Nam quum virique tamdiu Christianismum fuerint anseplexi, semel acceptum tam constanter coluerint, non est rationi satis consentaneum, tam politeiam quam religionem apud gentes eiusdem originis ita plance

tingui potuisse.

HActenus a parte orientali aditum ad

Americam quaesiuimus , nunc & ab Occidente est inuestigandus. Continens Americae utriusque longissimis terrarum spatiis se extendit ad mare Pacificum a situs Calliarniae M Promontorio S. Lucae ad 'romontorium Mendocinum atque ultra aud dubio ad ipsam Asiam Praeterea in ipso mari Pacifico seu meridionali superioribus annis e Peruvia nauigando versus occidentem iuuentae sunt insulae Salomonis , admodum grandes, multae, interis uallo circiter octingentarum leucarum: occommunis opinio obtinet haud longe ab illis abesse Continentem terram; neque V

rbabsimile credit Iosephus de Aipora lib. u

167쪽

D DRic GENTI MCap. s. illam se coniungere cum terris quae sunt vitra fretum Magallanicum. Verum superioribus annis a nostris atque etiam aliis fuit deprehensum satis latum mare, xitialitum nondum satis constat interesse inter illas Insulas ad fretum Magallanicum diterras illas australes de quibus agit Ac ita. Vt si illas coniungere libet omnino, gno gyro ambiendum sit, intra an extra 'circuiam Antarctisum non dixerim, neque constat ad Nouam Guineam atque ita re grediendum ad fretum Magallanicum. Ce te, ut credit Acosta, Nouam uinea Contianens censetur neque longe dissita ab Insulis Salomonis. Vt autem de hisce Insulis Salomonis aliquid dicamus: Lope Va testi Tur, eas inuentas fuisse cum Licentiatus d . Castro pro Rege esset in Peruvia sitas a tem esse octingentas leucas ab ora Peruvi; ad altitudinem undecim graduu ab AEquat .ersus Austrum priori nomen inditum la hella alteri Sc quidem maiori vadalcans;

Secundum cuius oram nauigarint leuc. centiam quinquaginta virisque autem nomen Salomonis insularum datum,quia credi volebant R. Salomonem inde suum aurum

petune.

M . Antonius de Herrer Historiographus Regis Hispaniarum in descriptione Indi

rum cap. 7. ora, inquit, novae Guineae initium capit,centam leuc.versus orientem ab

168쪽

aut minus ab AEquatore versus Austrum, at que ita in longitudinem protenditur verissus Ortum trecentis leuc donec ascenda. ad quintum aut sextum gradum , Dubita tum hactenus an sit Insula an vero Conti nens, quia in tantum se extendit, ut videri posset te iungere cum Insulis Salomonis aut prouincia reti Magallanici versus . Austrum , verum hoc dubium iam solutum, quia qui nauigarunt secus partem australem eiusdem freti affirmant illam non esse Continentem, sed insulas, sequi spatio, summare, cinter eos qui id asserunt est D. Richardus Aquinas eques Anglus, qui inter illas insulas quadraginta quinque dies

errauit.

kins, de cuius nauigatione alibi dixi. musci idem autem postea a nostris Belgis obseruatum post fretum Lemairium inuen', tum, ut ante dixi. Ab ora maris , inquit Herrera, tellus novae Guinea videtur bo na in incolae conspecti sinia Nigritae Mobiacent orae multa insulae, cum suis por

tubus, quorum non extat particularisio,

tilia, quia rar hic nauigatum fuit: locain quibvldam tabulis Geographicis ghara

169쪽

tres DE RIG. GENTIUM sunt . Quada a prima facie terrae ad numigradum , quinque & triginta leuc. yersus Ortum, octodecim leuc ultra hanc portus Santivo insula de los Crustos patens in longitudine sexdecim leucas, ex aduerso portus S. Andrea quadraginta leuc a San-riago , magis versus Ortum fluvius Vi nnum cia Vallena exigua insula ante fluuium S. Augustin circiter quinquagintaleuc a portu S. Andrem, iuxta fluum s S. Petri, S. Pauli, ante portum S. Hieronymi,

te paruula Insula iuxta Punia salida , quadraginta leuc a s. Augustin quem Vocan de Buenapag,&vltra hanc et Abrigo a-ιetente quinquaginta leuc aluntas alida,&inter caeteras una insula gentis blancae,acla

Matre δε Dios ante uenausan de IaNatiuidadde uestra Senno quae ultima earum quae hactenus fuere visitatae: vc luti e regione eius versus Archum Insula Caymana, in alio iacens inter alias insulas line numero Ora meridionalis nondum cognita est. Primus hanc noua Guineam detexit Atuariis de Saal edra anno CIDII XXVII.

missus a Marchione Vallis ut ab illa parete inuestigaret Institis aromati feras,ri hinc in

reditu ad nouam Hispaniam a tempestati-hus abreptus. Insulae Salomonis quae distando stingenta leuc ab ora Peruviae , quibus hoc nomen dedit opinio dimitiarurn,in vo-MMt illas Occidentales, ratione Peruviae:ab

170쪽

AMERICANARUM.

illa enim primum ad illas peruentur Aluaro de Mendo ga, ex mandato Licentiati Lupi Garsiae de Castro, Gubernatoris r gnorum Peruviae,anno C ID LX vir. Qui primus has terras vidit erat adolescens nomine Treloci iacent autem a septem ad duodecim gradus ab AEquatore versusAustrum, citciter mille quingentas leucas a Ciuit te Regum vulgo Lima, sunt multae num ro, sed octodecim inter illas insignes, qua

dam quae trecentas leucas ambitu complectuntur aliae ducenras, aliae centum, aliae quinquagintavi ita porro, praeter multas quarum orae nondum praenauigatae , crediaturque cum nouac uinea esse coniunctas,&terris quae sunt a freto Magallanico versus occasum. Omnes istae insulae videntur Reincundae, habitabiles commeatibus abu

dante, pecore reperti in illis fructus ali quot Castrilini, parci mallinae magno

Mumero. Incolae partim sunt colore, quali Americam, partam candido partiri xubro,

partim etiiunnigro, quod argumentum est,

cum noua Guinea coniungi, unde tantam

mixturam tam diuerserum gentium hieconfluxisse probabile est. Hactenus He rera, qui plura nomina insitarum deside rat, ipsum adeati sufficit enim ad propositum nostrum a terris illis quae iacentiis εο ultra Actum Magellanicum versus OccI . dentem alias terras quam longissime