장음표시 사용
361쪽
obseruantes, id etiam insinuare praetendit, dum Basilicania, fundamentalem totius Religionis Assisiensem, in qua Religionis institutor requiescit, Conventualibus adiudicat , eiusque possessionem pluscam illis confirmat: quasi dicere velit:
vobis Conventualibus huius Basilicae cura debetur, ac demandatur , sicut hactenus patratum a vobis extitit, quia filij primogeniti estis ranti Pati is, & ut tales in vestram a die obitus eius, deuc mi pOisessionem iure haereditario , cum tunc
nulli ali j essent fili j, nec ex consequenti haereditas diuidenda foret, alias si non fuit sent primogeniti, sed Obscruantes, S cram illam Basilicam, ac Coele ite pignus in ea seruat um, illis, ut de iure, iudicallet consignandam. Ad auctoritatem ex
constitutione licet alias Scc. Obseruantes nuncupantur veri,
& indubitati Fratres, non tamen immediati, & semper eius Regulae obseruatores sine aliqua interruptione, si u diuisionea tempore editae Regulae per B. Franciscum, hoc intelligitur idealites , in esse signato, virtualiter, exemplariter, incho liue dcc., non Drmaliter,&exercite, alias sibimet contradiactorius esset Pontifex. nropter a se dicta in Bulla ne M. Tanis dem , quem sensum habeant, ac laetanto deplutire valeant
verba alterius constitutionis: rauod Minores Oisseruantes ten am antiquum locum, quem ordo Λanctι Francιμι tenere consu
Mit , relegant Aduersarij cap. a. S. Sed nec dedignatus est.
Obijcies a. Obseruantes appellantur Resormatores, de reformati, at resermare est age te,& agere supponit et , igitur antequam essent primi Resbrmatores, qui fuerunt Obscruantes, erant ipsi obicruantes. Respondeo hanc Obiectionem iligularam iacere in publica strata ad dium, ut videri pori st parum supra S. non parum aguntur. idco dumtaxat desideratur misericors aliquis, qui vicibus Tobiae sungatur,ac sepeliat mortuam;sed ictus iterum iterantur, Obieruantes appellantur Re rmatores. Obseruantes de Corpore Obseruantiae negatur, nam probatum est primos Retarmatores , qui Familiam instituerunt, de ut adOleret '
362쪽
leret, lactaverunt Bisse Conventuales, obseruantes, hoc est, qui erant zelum habentes in seruanda puritate Regulς conceditur , resermare est agere, ut sic, negatur, tale agere conceditur , agere supponit esse, sundamentale concedo , .rmale nego igitur &α. suerunt Obseruantes, erant ipsi Obserua ites,. hoc est de Famili strictat Obseruantiae, Regularis Obseruam tiae negatur, Obseruantes, idest zelum nutrientes de seruanda inuiolate Regula conceditur, hi autem erant Conventuales, ut probatum est: praecedebant isti obseruantes in ReligionGa multo tempore , antequam primus dies Familiae illucesceret, sed non de Familia, quia nondum fuerat concepta, nec meditata. Obseruandum tamen est nullam adesse necessit rem Reformatorem alicuius societatis esse de illius corporo, ut diximus parum supra probat. 4. contra septimo, nam Pontifices solent Visitatores Apostolicos pro aliqua Religi
ne reformanda destinare, vel Praelatos saeculares, vel Eminentissimos Cardinales, non assumptos e gremio illius sed litatis, unde absolute lociuendo salsum est dicere, Re rmatores fuerunt reformati, ted dumtaxat in subiecta mater ia, &in sensu explicato ; secundo, actionem, seu ipsum agere supponere quidem esse agentis sundamentale ad agendum, sicut
omnis estectus suam causam, prioritas autem in causa sufficit si sit instantanea, de naturae, ut docet Scotus a. dist. p. q. 3 S. tenentes dec. . ubi ait,quod causa non causat,nisi in quantum praecedit effectum natura, quod de causa libera docuerat i p. d. 39. sub E. dc repexit a. d. s. q. a. supra C, dc in 3. d. 18. q. vn. Κ ,δc alibi saepe; unde cum Reformatores per Aduem sarios sint Agenres, eorum esse ad resormare supponitur materialiter, de quantum ad neeessitate in agendi, potest praeire adtionem reformationis dumtaxat natura, dato igitur, de non concesso.quod Resormatores essent obseruantes in sensu Aduersariorum, non probatur eorum praecessio, nisi pro instanti naturae, non autem ab initio Religionis sere per duo sarcula, si
loquamur de statu semipleno Patrum de Obseruantia, de per tria, de amplius. saecula, si loquamur de statu pleno, de completo
363쪽
pleto aequisito a Leone Decimo, quid autem acquirant per instans naturae, viderint ipsi, scio nil capere posse. Multo magis ex usque modo dictis remanet explosa pra tensio Patrum Capuccinorum de Primogeniturai Franciscanae Filiationis, quam cum nequeant sibi physic e vindicare Patres de Regulari Obseruantia, multo minus expectare ipsi queunt adiudicandam ipsis, longε enim sunt tempore posteriores tria approbatione Apostolica, & exierunt ab obseruantibus mediate , & immediate a Conventualibus, super quam posteri ritatem , ac descendentiam, post Vibani Octaui illatam parum supra constitutionem, extat testimonium Sanctissmi I nocentii Vndecimi de verbo ad verbum in probatione quarta primae conclusionis huius capitis adductum, undE ne Vrb nus Octauus habeatur Paulo Quinto Antecessori,& Succensori Innocentio Vndecimo, contradictoi ius, via trita, & lac ra ad omnes ambiguitates eIiminandas,erit indicata distinctio pro Patribus de Obseruantia, videlicet Patres Capuccinos, esse veros, ac indubitatos Fratres Sancti Francisci, non immediatos , & primogenitos, sed mediatos, cum quo stat esse per rectam lineam, non interruptam , nec diuilam, quia non a traniuersalibus Seniti.
364쪽
Admores Iligularis Obseruantiae fuisse:Minoribi s
conuentualibus Subditos , eorum Vicarios a Generalibus Ministris Minorum Conventualium confirmationes accepisse probatur.
ANC quoque veritatem obscurare niatuntur Aduersarij, Patres Regularis Obseriiamne fuisse Subditos Conventualiabus. & Superiores Vicarios, a Ministris Conventualium,eIectionis confirmationem accepissct,& cum nequeant subiectionem suam omnino abscondere ovi-octe quid meditati sunt die, ac nocte, ne praelationem lateantur hanc maximam in Conventualibus extitisse: aiunt confirmatores suos Ministrosque ratam habentes eleetionem suorum Vicariorum, iuxta Concilii Constantiensis ,& Summorum Pontificum mandatum. Histe Superio-rcs Communitatis ordinis, non Conventualium, diuidentes Communitatem ordinis a Conventualibus,illatu volentes ex Minoribus declinantisus a persecta Reguis norma conflatameX parte, ex parte non . Conventuales vero, Minores aiunt, qui dispensitiva priuilegia a tempore Martini Quinti secuti,& amplexi sunt i Communitatem ordinis cum senecta uberia priscis salutant temporibus, Comientuales adolescentes,si-nc norma senectutis, dccanitie, vix intuentur, se ipsos canos
365쪽
dicentes aetate, ac bonis moribus, haec saepius memorata,&commemorata sunt, mansa , ac remansa, eiecta, & repulsata sunt in capitibus superioribus, hic tamquam ad Iidium lapidem reuocantur, ut postremam subeant sententiam, rigoroso exacto examine. Sed prius audiamus quaeso Aduersarios suo genio loquentes: aiunt in antiquior. fol. 33. num. 8., &tom. a. orb. Seraph. lib., 6. cap. 16. sol. 239. s. a Superioritate vero. Concedo ιtaque, Obseruantes, a sua separationis exordio ultro Praelatis.de Communitate ordinis obeatentiam praemisse, tum quia usi pauci erant, tum quia in nullo adhaedi pensativo super Regulam priuilegio relaxata, non dici non po- ιι rat sse vera Sanctι Francsci Religio . Vbι vero Communitas Ordinis a Martino Guimo Pontifice priuilegia Regula mitigat/ua obtinuit, duplicater considerari debet, primo quatenus pro maiori
δει parte diisensationibus adhaerebat, quo sensu ad effugiendum
relaxasionis periculum, ab usa voluerunt Observ.rnres, aucIoritate Apostolica, separari , siab proprνs General bus , ct Prouincialibus Vicar,s cum plena iuris Isone constituit. Secundo consideratur Usa Communitas Oraenis , quatenus nεn uniuersa prauIA- dis dispensati urs inhaereret, rmo, o integras Clarenorum, Cotitanorum , ct Amari orum Congregationes 3n Regula puritate viventes continebat; unde, se unistrum Generatim utrus Osedinis cum omnιmoda praeminentia conseruabat. Hoc sensu numquam detrectarunt Obseruantes Ministrum Generalem totius O Einis de ilia Communitate an tum eum determinata dependentia, recognoscere. At Conuentu bus, is talibus form rtiter
aliquanλ eos subiectos extitisse, nec qui ilia dixit ausus est assercre , atias, nec irae Franchmus ausus est asserere. In hoc voluntario discursu, ut libet tarantur Aduersarij, Communitatem, a Conventualibus extorrem fasiunt; Communitatem dini unt, secantque in duas partes,malam,& b nam , prima sequebatur priuilegia Martiniana, ac relaxati nes , ab his se abstinebat immunis altera,Regulae puritati tota commissa, haec Congregationes Clarenorum, c oletanorums
366쪽
Minores relaxatos, ac priuilegiatos . Communitas recta Ministrum Generalem totius ordinis, cum omnimoda praeminentia conseruabat, igitur eliSebat, salutabat, reuerebatur, colebant, & illum obieruantes: quid autem dicendum de altera parte Communitatis, utique vitiosa, lacundum Aduersarios, quia relaxationibus studens, quapropthr ab illa segregari oblemantes elegerunt, quia, qui tetigeris picem inquinab ρών ab ea, Ecclesiastic. et 3. r. , ct qui communicaueris superbo, in et superbiam, ibidem, se cum Sancto, Sanctus eris, se eum
viro Innocente, innocens eris, ct cum elino, electus eris , ct cum
peruerso peruerteris. Psalm. i7.26. 27, dispersa fortassis ibat acephala sine ullo capite , utique secundum Aduersarios, quia caput erat alterius partis, ut aiunt: hoc autem commemtitium est sim ullo iundamento eructatum, quia unicus Miniaster separatos, & non separatos , priuilegias gaudentes , dc non gaudentes,pleno, Sc independenti iure regebat, nec ullo
vel minimo tempore viduitatem passa est Religio Minorum, vel binos salutauit veros, & legitimos Superiores Ministros Generales ante totalem separationem Leoninam, & quidem ind iulsam. & interruptam seriem, ac lineam infractam in Mi nistris Generalibus, agnoscit cum caeteris Scriptoribus ordinis , Pater Dominicus de Gubernatis to. p. Orb. Seraph. loc.
citandis, paulo post. Sed quam longh distent a vero Aduersarij quisque diudicare valebit ex lectura praehabita capitis primi, ubi demostrauimus Communitatem ordinis suisse dumtaxat ex solis Conventualibus, Congregationes omnes, ipsosque obse uantes fuisse secatos ab eadem, & Ministros Generales Conventuales, non Clarenos, non Amad eos, Coletanos, & Obseruantes, extitisse: Ex lectione autem capitis quarti memor erit benevolus lector, Convcntuales non a Martino Quinto.
primo primum priuilegia paupertatis rigorem lenientia accepisse, lad serε per duo saecula praeeuntia ι Non tam cito quoque Aduersarii obliviscantur consessionis, post tot ambages ,& circuitus negationum, editae, de prima separatione Famia
367쪽
liae, secuta, quando Brullianum, oratore Principe Hugolino Trincio, a Generali Ministro Friniano, laeti susceperunt incolendum Obseruantes ; segregatio enim bis, nullo coactis tormento , acta est ab obseruantibus, a Conuem ualibus non . a Communitate , ut a relaxationibus, dixerunt, eorum fierent extor. es, dc potius, extorquentes sensum locutionis Rodericianae, quod obseruantes exierunt a Conventualibus, maluerunt, sibi ipsis contradicendo, asserere exitum illum fuisse a Conventualibus separationem, quam veram, ac re lem natiuitatem a Conventualitate. Hoc unum scio, dillimctionem Communitatis a Conventualitate,& Communitatis partitionem in bonam, & malam, relaxatam, & non relaxatam, a nullo Scriptore, edictam fuisse. Auctores se produnt Aduersari j, fides ergo stet penes ipsos, illis tamen non credendum , labor prima capitis declarat. Vacat etiam exam' nare illa verba. Concedo itaque Ob- feraeantes, a suas arationis exordio vire. P Iaris de Communiatate ordinis obedientiam proritisse, tum quia 18si pauci erant, non est haec ratio paritionis, sed quia votum Obedientiae iblos perurgebat, & nondum Concilii, vel Pontificum auctoritate a Ministrorum subiectione liberi facti suerant) Tum quia ilia nullo adhuc dispensativo super Regulam priuilegio relaxata , non Hei non poterat esse mera Sancti Francisci Religio. Planum est. Communitas non relaxata dispensativo priuilegio super Regulam erat vera Relig o Sancti Francisci, & ob hanc causam illi libentissime obsequi bantur obseruantes, igitur Communitas dispensationibus utens, non fuit vera Religio sancti Francisci per Regulam oppositorum , oppositis opposita conueniunt, in hoc autem a toto Coelo errant, & iniuriam Pontuficibus dispensantibus faciunt, quippe qui dispensando, non fiunt destructores, sed modificatores ,& eorum dispensatio,
non eatenus relaxatio nominatur,quod inobseruantiae norma
fiat, uti forsan praetendunt Aduersarij,dum relaxatam dicunt Communitatem a priui legi js ,&hac de causa ab illa separari voluisse Obseruantes, & contra hoc assertum collyrium par uimus
368쪽
uimus errore sexto, & iterum sequenti capite oeculis lippientibus medebimur; vapulat igitur nimis ab Aduersariorum dictis Communitas ordinis, quae una iugiter extitit a prininia Religionis institutione λd usque Leonis Decimi tempora
et r7; tunc enim in duas secata partes, non amplius visa est in terris degere, nec superstes,& sospes commigrauit in la-dalitatem Obsernantium, uti comminiscuntur Aduersarii locis citatis; hoc enim nomen nunquam sortiti sunt, nec Bullis Pontificum, nec auctoritatibus Scriptorum, nec a communi usu loquentium, Obseruantiae strictae, Regularis, de Familia, Reformatorum nacti sunt nona na, suas sine lite retineant
nomenclaturas, Communitatis nomen vitam communem emdem modo viventium, non singularem, ut alias diximus cap. Primo, exprimit, a qua recesserunt Congregationes Omnes, Conventu ales vita illa uniformi conuiuebant, & quia tunc
habebant non eonuiuentes Congregationes subditas, ideo etiam, inter alias causas, nomen Communitatis Ordinis tenebant, quando autem Congregationes omnes Leone Decimo mandante in tertium transierunt, id est, in Obseruantes, vel Conventuales, tunc Communitatis nomen deletum est,super stitibus his duobus, Conventualium, & Obseruantium. Praehabitis his paucis, telam nostram ordiamur, diuid mus tempora a temporibus, diem a tenebris discretum , ut intueamur. Certum habeatis hoc unum, iam probatum,&concessum: Patres Regularis Obseruantiae primum caput non capitatum salutasse anno 1 si . , quando iubente Leone Decimo in Bullis Unionis Ite, & omnipotentis, unus ex Reso maris, de primus, electus est in Ministrum Generalem Christophorus Numaius Foroliuiensis, in antea enim Vicarios c luere iubentes, non Ministros. Hos igitur Vicarios aliquando deputatos habuerunt a Ministris solis ex ipsorum beneuolentia,& condescendentia , a nullo coactis, & impulsis, ab anno i 368. usus Vicariorum coepit vigere in B. Pauluccio Vagnotio, alias Trincio, post ipsum, Ioannes Stronconius
369쪽
tom. s. ad annum ror . num. 23. loquitur his verbis. I a. mansuetudine, o humilitate obtruuerans Paul aurias Fastinas. o Ioannes iste Successor, ut Misi i Generatis, o Provinci les, quid uιd opus erat huic augenaea Congregarioni, flante comisces ins , ut Congregationes, μι Comitia particularia reus rem , Ricarium sbi eligerent, priuatis legibus regere-- , Ere.
Anno vero a is . in Concilio Constantiens tres Gallicanae Prouinciae pro solis ipsis obtinuere Vicarios, hoc saepius in Superioribus satum est. Tandem ab Eugenio Quarto annor 6. constitutione, Ut Sacra Ordinis Misaram. Vicarios pro uniuerso Ordine acceperunt, & possederunt usque ad annum Isr7.; Eugenianos tamen, & Constantienses Vicarios a Munistris Ordinis habuerunt confirmandos in eorum electionubus: Haec omnia in superiori capite probata sunt, & declarata, quae hic sussiciat tetigisse perfunctorie. ut his in memoriam rehabitis, videamus an aliquod fluxerit tempus, quo Vicarii Obseruantes effugerint subordinationem a Ministris. non ais Communitatis, ut ipsi etiam fatentur . sed Minorum Conue malium.
Dico igitur Vicarios priscos, qui a Ministris ordinis sue runt deputati ad curam, & tutelam pusionis, de ephebi o seruantiae, vel pulae Familiae, suisse constitutos a Ministris Conventualium, qui, &Ministri ordinis, de Communitatis dicebantur. An autem huiusmodi Vicarij dicerent. Prouinciales dumtaxat, vel etiam Generales, cum sit lis de lana callina , illam libentes dimitto exagitandam Patribus de ob niantia regulari r & quidem solummodo Prouinciales extitisse autumant auctor Chronol. Seraph. , Marianus, Vlysipp.
Vuading. citati, cum iisdem concordante Patre Dominico de Gubernatis lib. 6. cap. 7. sol. 63. tom. a. Orb. Seraph. Licet enim, hae de causa, ait ibi, Reatus Ioannes Stranconius, Sanctus Ee nardinus, Masus Meolaus invius praefari, unarum Maio Pautaceio Primiterio Commi seri, Generales dici ρ sint, quatenus a Monis ris Generalibus institati, Generatim quandam, uti diximas iussos Noemia auctarisasem ι ω-
370쪽
missam exercuerunt: quia tamen eatenus Henam. ct issolutam non habuerunt potestatem , qualem Successores; nimirum talem, ac tantam , qualem, quantam habent Mais i Generales, misi tanda, vocarid, ,eitandi, admonendi, eorrigendi, puniendi, Capitula conuocandι, Pr alatos, ct Officiatis instituendi. pumendi. si pendenaer, o amouendi ,subrogandi, Commiserios , 'sitato res . Raeformatores destinandi, demum omnia, si ιla faciend/ , σ exercendr, quae Generalis Vse facere potest istexer
cere, communIter in enalogo 'cariorum Generatium non
recensentur. 4M VIII p. p. 3. Gonzaga p. p. Chromi. , o
Vaaὰing. in Gennal. , ac Diricus de Lequele in Hierarch. Frano'. tom. 2. Duos tantum recensent, qui praefatam auctoritatem habuerunt. His autem ore. ct calamo S. Rernardinum Senensem omnium primum conintuunt , ticet in institutionis anna discrepem haec de Gubernatis, qui . Ut citauimuS 2. Probat. 2. conclus. cap. superiori tom. p. sol. 3oo. rcijcit etiam S. Bernardinum a veriori serie Vicariorum, neralium ,
quamuis ibidem fateatur amplissimam sibi commissam in Italia super uniuersam Familiam fuisse potestatem a Ministro G nerali Gulielmo, ab Eugenio Quarto confirmatam, legitimamque, ac veriorem vult inceptam lineam Vicariorum aB. Ioatine de Capistrano citra Montes, & Ioanne Mamberti ultra Montes,& ambo instituti ab Antonio de Ruseonibus Ministro Generali, literis patentibus, suerunt. Probatur primo conciusio, quia tunc vi ebat Communia eas ordinis, quae ex solis Conventualibus constituebatur, ut cap. prim abunde probatum est ex professo, & sparsim i
at ijs capitibus, igitur, &α ' 'i 'ire. Probatur secundo: Quia tunc vivebant Conventua Ies, hocque nomen Convcntualium inualuerat, non Familiae, Obseruantium, Amadaeorum, Coletanorum, &c. in Ordine , ruare nec dici poterat Mini iter Generalis Obseruantium, vel oletanorum, igitur solummodo Conventualium, relegatur