장음표시 사용
381쪽
domos, ct loca declinare contingerit, quo eas. sese Ministe eas
δ m Fratres Conventuales paterne visitare, Esique Fratres Comuenturies eundem Ministrum generalem, tanquam totius dicti ordinis Superiorem, omni cum earitate, o Humone recipere debeant, dummodo idem unister Generalis, nunc, o pro tempore exissens, nihil iudicralliar circa ipsos Fratres Conuentum les, ac domos eorum, ac loca, ct etiam Monasteria Mniatium a sub eoram cura degentium, exerceat, ns eo modo, quo Miniucr Generalis tunc Fratrum Conventualtam super Fratres de Famiatia , ct eorum domos, ct lora, ct Monasterra Momaoum, rem
re conuocationis arcR Catituo Generaossimi, exercebat, exere
re possit. Haec,& nihilominus ad rem nostram locutus est Pontifex, & quamuis in Conventuales ediderit rugitus, quibus, illos exterrens, percussit, auferens ab eis potestatem, qua potit b,ntur in Oblertiantes , illamque inuerso ordine , istis tribuens, in Conuentu ales; tamen tum illos viisere, ac sol pi es deinceps voluit esse,&qua fuerint, di in quos pin state donati, manifeste aperuit. Ait ergo obseruantes usquoad illud tempuet obstrictos hac Iege fuisse, ut suorum Vicariorum Genera Ilum exposcere, & expectare teneri ntur a Miniis Bris Generalibus Conventualium confii mationem electionis,
ita pariter Uicarios Prouinciales a Ministris Prouincialibus Conventualium in unaquaque respective Proumeia , non ait a Ministris Communitatis. sed expressissime Conventualibus: subdit, Ministros Generales Conventualium ad illud usque tempus, anni videlicet Isi . , diuertentes ad domos, loca , di Monasteria Monialium Obseruantium, exercuisse in ipsos potestatcm visitandi &c., quam sublatam a Ministris Eo uentualibus , viceversa supparem dixit posse eandem, non excedentem, eXercere, eadem de causa diuertendi ad domos , & loca, ac Monasteria Monialium Conventualium, ins Conuem uales Ministrum Generalem obseruantium, igitur,
quod a Sede Apostolica dictatum est, tenendum est, iudicam dum est, propugnandum est, non reiciendum, negandum. M oppugnandum.
382쪽
Hanc auctoritatem Conventualium Ministrorum , Co uentualium yerd propriam, ac naturalem descendentem a n turali origine squam habuerunt Obseruantes ab eisdem &ideo, ut alias diximus capite superiori, a Pontificibus nona ablatam, licet limitatam, agnoscit etiam Leo exercitam suiu se . non fuisse duintaxat idealem,& inesse signato, vel lega Iem, & voluntariam, ut postea extitit in Ministris Obseruam
lium, & ideo nulla vice illam deduxerunt ad praxim; & quia
ablolute Pontifex docet Vicarios filisse confirmatos a Ministris Conventualibus, nec limitat tempus, & tempora, nec lustra huius exercitia, ratio suadet id intellisendum a tempore decreti Constantiensis Synodus ,& uniueri aliter, pro tota Sodalitate Obseruantina, a constitutionibus Eugenianis; siquidem illa dispositio de Vicar ijs confirmandis aliquibus mProuinetis,exijt a Concilio Constantiensi, dc suit completa pro toto ordine ab Eugenio Quarto, cum igitur Leo de hac inquatur, dirigit sermonem ad illius initium, non ad finem solam, vel ad medium, Pontificia igitur locutio tractans de hac dispositi ordinatione ad initium, medium,& finem rescis renda venit, si velimus sundate loqui, ex quo etiam lumitur, ut a loco ab auctoritate. ratio probandi a Concilio constantiensi,nomine Communitatis,intellectos Conuentu ales luisse,
siquidem eadem est dispositio Eugeniana, vel simi lis, ac Constitntiensis , quae in ijsdem Ministris deducta est Wsque ad Lemnem , Leo autem hanc exercitam sinue testatur a Conuentu
tibus , igitur Conventuales etiam erant Ministri in ordine. ad quos cecidit Constantiensis dispositio, quod cum negent Aduersari j, nodum soluere, si queunt . tenentur, sed vidcant, ne quaerant nodum in scirpo . dum a nodo se liberare voluerint. ae possent co tra has conclusiones vrgere Aduei saris, soluta sunt in superioribus suis locis, di ideo ne actum pera-yamuβ, properemus ad alia.
383쪽
Regulam , quam profitentur Minores Conventuales eandem esse essentialter ostenditur , cum ilia . , quam profitentur Minores Regularis Obseruantia , ct S. Pater Francisus ordinauit ἀ
MNO Iapidem mouerunt Aduersari j,
ut Minores Conventuales expertes s cerent Minoritici instituti. Non mentior, etenim si Conventuales vovent Re
gulam a Ponrificibus mitigatam, & hac de causa in essentia, & quidditate omnino discrepantem ab illa, quam seruandam tradidit Sanctus Pater Franciscus,& iurant se toto vitae suae tempore Patres de obseruantia veneraturos, quis propugnare audebit Conventuales institutum
sequi Sancti Patriarchae Francisci si cingulum exuerunt eius militiae, quomodo sub eius vexillo militabunt λ quis eos diagnoscet a tanto Patre genitos si tesseram filiorum eius abi, cerunt Θ huc igitur diuersitas ista essentialis dirigitur, huc labor eorum tendit; non enim patiuntur Conventuales habere consortes in Minoritico viridario, tantum abest, quod fateri defendant se in i jsdem genitos. Non absurdiorem Aduer sarijs adscribo sententiam, ab ea, quam ipsimet sibi ipsis imponunt , auctores sunt huius dicacitatis, non ante hac ab ullo
meditatae , hic seruare nequeo subtilium Principis iugithr i nendum
384쪽
nendum Catholicum, Religiosum, ae Minorhlaum eonsilium,
documentum, verius naturale mandatum. De εntentione ,
inquit p. d. 8. q. s. d. , istorum Philosophoram i Arsotelis , ct Avicenna n risero ,sed nolo eis imponere absurdiora , quam ipsidicant , vel quod ex dictis eorum necessario sequatur, se ex dictis eorum volo rationabitiorem intellectum accipere, quem rissum; siquidem nimis se produnt, & verba ipsa sunt notae manifestganimi conceptus; conceptum sermonem tenere non potuerunt , Se ideo his praecise verbis locuti sunt. Regula Minorum in suo rigore non modificata diuersa est a Regula Minorum priuium s Apostolicis mitigata, & ne patiantur eorum verba ullam declarationem.& interpretationem de accidentali discrimine, Protestationem hanc em i serunt. 2 Nec tamen velim, accipias hic modum in rigore Mi sophιco, qui , scilices non vario rem cuius est modus, seae in sensurmorali diminuente , priuilegia namque mitigatiua yer qua modi cata est Regula Minorum, eius de substantia diminuunt, dum infringunt paupertatem ,n communi , ut eatera interim ommittam , cuius p rogatiua prae omnibus Ecclesia Carauisa Religionisus singularis euadit ι c vivem quo sensu animus eorum, & mens exuberet agnoscamus, perhibent iterum testimonium, superaddendo dicta dictis , hoc ephiphonemate sermonem terminantes, unde Re- δε modi ara, ct non modi cara se bstanti alitur disserum: haec locutos de verbo ad verbum. attense, candidinime Lectori Aduersarios, tuis mei oculis videre poteris in antiauior. ad beneuolum Lectorem in calce. & tom. a. Orb. Serapn. lib.
6. cap. I s. sol. ao6., & iterum in antiquior. Bl. to 2. numeri 17 1., & sol. 163. tom. a. cit. f. concedo itidem, ubi refrica do dictorum suorum memoriam, scribunt: Repugnantia namque is passidenaeum in communi, ct is particulami non es plex, graών ,s species essentialiter diuersa a repugnantia a. post
Aendum in particulari tantum s unde falsum es in Minoritiae difflensato consi raari paupertatis virtutem in gradu statvi ML narisi substantialem, nempe carentiam dominis , ma paver to Μυritica essentiatiter escladis dominium in particular o in inmmuri. His
385쪽
His autem postremis verbis aperiunt Aduersari j motivum. κ quo acti sunt sustinere modificationem Regulae Franciscane. illam etantialiter, intrinsece, ac substantialitere descere a suo esse , destruere quid dilatita, ac substantialiter immutare: est uutem, ut aiunt ibi, & alibi, ut dicemus capite subsequenti. quia Regula Minorum intrinsecam repugnantiam habet dominis , tum in particulari, cum m communi, cum autem mo difieatio det facultatem. indulgeatque possessionem bon tum in communi. hincest, quod destruat.rationem eius sormalem; Hanc repugnantiam nullam esse, imo repugnantem in sequenti capite demonstrabimus, hic autem, modificati nem non parturire diuersitatem essentialem a re immodificata aperiemus.
Alias autem errore sexto, & capite quinto diuersiras haec essentialis reiecta tuit , satis, ut reor ad veritatem vindicandam a relegatu i Iibee cap. s.f. cimantur Aduersari; .dis que es t hie alia suppeditabimus non leuis momenti. Diuus Thomas, Angelicus Dinor 2. a. q. 88. m. 'quaerit virum habere aliquid in communi diminuat persecti nem Religionis. & respondendo ad quaestionem , an, te amara Hemaeum, quo cussupra dictum es , emestio non consi is essensiatiter in paupertate ,sed in Chri se uela, secundum iuuae Hieroum, super Muthaum, quia non it tantam resim quere , iungi, Petrus, quod 'mectum es,secutismus Te , flampertas autem est μαι instrum tum, via exercitium perae menae ad perfectionem, & post multa in fine resolutionis concludit . Ex quo paret quia censeruare pecuniam, aut quasicunque atias res eo unes is sustentatisnem Religiosorum Congregationis eluserim, vel quorumcumque aliorum flaverum, es perfectionico orme, quam Chri s docuit suo exemplo ineae etiam Discia
uti past resurremonem, a qui s omnis Religio seu sit strigianem , metia praHorum conseruabant, o distruebant iliis oriuruique opus erat, & ad primum soluendo argumentum, inquit et Ad Vimum ergo dicendu- , quod sicut dictum e ex tuo me AsB-- quod erat ex D. Mati. as. Si visperfectus es, vade,
386쪽
is venae omnia qua habes, ct da pauperibus non intellimur, quod i a paupertas sit perfectio. βed per Erionis instrumentum , or sicuι ostensium es minimum est inter tria princi alia Instrumenta perfectionis; nam votum tanti nentia praeemrnet voto paupertatis , or votum obeiuentia praesertur utrique. Eduta ver
instrumentum non propter se quaeritur, sed opter finem, non tanto aliquid At metius, quanto maius est inBrumentum, sed quanto est magis Mi proportionatum. sicut Medicus non tanto magis sanas, quanto maiorem das medicinam , sed quamomedi rina es magis proportionara morbo, sic ergo non oportet. quod Religio tanto sit persecrior, quaato maiorem habet paupertatem, sed quanto eius paupertas eu magis proportionata fini communi, σήpeciali. Et si daretur, quod excessus pavertatis faceret Religionem perfectiorem secundum hoc,quod est pauperior, non tamen faceret eam perfemorem simplicirier. Posset enim es. quod alia Religio excederer in his, qua pertinent a continentiam, ct ob
dientiam , is sie emersim liciter Wrrieritior, quia quod in meo ribus excedit, e sis pliciter melius: Possessio igitur bonorum in communi nedum non destruit votum paupertatis, sed fieri potest, quod Religio, quae possidet sit persectior simpliciter Religione, quae non possidet secundum D. Thomam, qui habere diuitias in communi docet quidem respective diminuere persectionem Religionis, sed non destruere. imo: Aliqua Religio, inquit, esseι imperiacta sine possessione bonorum: unde in corpore quaesiti dii linguit tres gradus Religionum, alia
enim est Religio, quae ordinatur ad corporales actiones actia uae vitae, alia ad contemplandum, alia cpiae ordinatur ad comtemplata alijs tradenda. Et ideo, inquit, tr=bus graduus Misse onum suprapossis triplex gradus avertatis competit. Namittis Relinombus, Pa ordinantur ad ear stratis actiones activa vita, eo erit habere abundantiam diuitiarum commvmum ,
& parum supra dixerat: Sic ergo patet, quod Reis Φ, qua st
dinatur ad actiones corporales activa vita, puta iamilitandum,
mes ad hos talitatem sectandam,imperficia esset,s communibus rare et diuit,s utis auum Religionibus, qua sum ordinata ad
387쪽
ratem renere, is pauperibus subuenire. alis auum, qua ordi. nantur ad centem lata aias tra--a. cometre visam haber maxime ab extermribus tollicitudinibus expeditam; quod ἐ-dem it, dam modica . qua sunt necessaria vita, eongruo tempore procurata construantur. σ hoc Dominus paupertat s Instituto Grais suo exemplo. habebat enim l IN IMa. --ssos, in μι-bus recondebant ei obia , - betur Ioannis duodeci-s. Se post habet verba supra scripta, ex quo paret, quod coUeruare pecώ-ma , aat quascumue alaas res communes iarissentationem Reis
Missorum , M. Idem Sanctus Doctor p. a. q. 97. an. q. ad primum astruit, quod quando cum aliquo dispentatur, ut legem communem non seruet, non debet fieri in praeiudicium boni communis, sed ea intentione, ut ad bonum commune proficiat: quoties igitur Summi Pontifices partialiter paupertatis rigorem te nierunt, id non egerunt in praeiudicium boni communis N Iertatis , ac essentialis eius rationis, sed ea intentione, ut adonum eius commune Proficeret, scilicet, ad facilius illam tolerandam, & conseruandam. Cuius ergo sit sententiae Sanctus Doctor, an dispensatio. verius mitigatio Potifici destruat pauperiatis votum p conficitur ex eius dictis,nec destruere, nec persectionem eius abradere , licet aliquando diminuere queat, secus tamen aliquam do : perscrutemur modo, quid senserit subtilis Doctor. Scotus in 3. d. 3 q. Un. Ubi quaerit. Utrum uirtutes, dona. & beatitudines, & fructus uni idem habitus inter se, S. Sed contra, doce contra Henricum,eundem habitum specie disponere ad sustinendum modo perfecto,& supremo,
sicut, & infimo. Praterea, inquit, circa terribilia conuenis virtutem humanam recte tenere mediam, igitur rectius, ct ν
uisi- --- ρ ibile est tali natura ,sed hae ex habituri ritudinis eiusdem speciei, qui pars intendi secundum gradur , m mn variam speciem, igitur idem babitas spuis aedi nit ad
388쪽
mendum modo perfecto, O supremo, sicut, ct infimo, & Κcontra. A. agit contra D. Bonauem am dicentem,quod comvenit per virtutes agere recte . per dona perfecte , & per be titudines expedite, ait enim Doctor: Contra boc, eadem τινιω- te recte ago, quia virtus est rectitudoperemta, er erriecta ass.
tus ariens expedite, o faciatur operari ν& S. ad argumentum inoppositum R., quod erat Henrici , ad quaestionem,qui adprobandum modum operandi inhumano modo, esse Δ ssimctum a modo operandi a modo humano, & lupei immano, &ideo virtutes perficere hominem modohumano, dc dona m do super humano, debeatitudines modo inhumano, adducie rationem, quia virtus heroica spectat ad modum operandi i humano modo, hanc enim virtutem, inquit , coniecturam Philosophus opponi bestialitati, quae est inhumana circa de Iectationes vitiosas, quod soluens Doctor, ait, Ad illud Phi- soki de virtute hemira, quod adducitur pro Vinione prima Iisco , quod is omni bonitar signat qu--r gradus, qui Forei dem babitus in specie inuisu, perseuerantiam, continemnam , temperantiam, o heroisitatem, persectissim uitur virtus in eadem specie manea' es heroica, r sic metaphorace loquum-rur aliqui, quod ρον cis mois inbu-no, quia Filieet, non est communiter hominis ad illum gra um, licet eiusdem orerer, a
m. titer dici, quod e μι excessus in eadems erae , βὰ melius ρο- res dici alterius oeciei, quia cirra aliud obiectum ,sed ex hoc
non sequitur propositum, quia circa multa conrangit errare, ormitiose agere ineae circa tantum unum hiticet, perfecte circum.
sant Ionatum eontingit rerin agere, rectius, o rem vi , liceat itur besialitas sit alius habitus a communi vitio Amano, quias circa aliud obiectum, non sequatur heroicam ess citerius speciei a Urtute kumana, quia eirea idem obιecum Οὐιnat indexcellentius, nec es manifesam bane excellentiam non posse e
per alium gradum ei dem speciei. Itaque secundum nosti uin Doctorem notainrunt specie virtus
389쪽
virtus heroica, de non heroira , quando tendunt eIrca Hemia obiectum, sed sunt una, & eadem species specialissima vi tus , qua quis recte potest agere, rectius, & rectissim d, igitur paupertas rigorosa uou dric rimabitur specie a paupertate
Eminenti Emus a Lauraea tom. a. in 3. sent. disp. 3 2. det, virtute heroica art. 8. quaerit, an virtus heroica specie disserat ab aliis virtutibusὸ Respondet heroicam naturalem phselosophis notam non dissere speciea virtute communi, ut temperantia heroica a temperantia communi, siue in alio subiecto, siue in eodem antequam ad heroicum gradum peruentia set, sed dumtaxat accidentaliter, rationes autem multas assignat: etenim, siue distinctio virtutum sumatur ab intrinseco, siue ab extrinseco, nihil reperitur in heroica virtute, quod faciat eam essentialiter, ac specificε distingui ab alia communi eiusdem speciei, eadem enim temperantia secundum ea dem intrinseca praedicata, entis, qualitatis, habitus, electius,& regulabilis a recta ratione circa sensibilia voluptuosa, fieri potest heroica, si maiori cum energia, de passionum victoria.
facilitate, ac promptitudine exerceatur, idem dicendum. si de maioria , seu ob tecto, ac fine tam extrinseco, quam inis
remisco loquamur , nam temperantia, v. g. sue Commurus,
siue heroica respicit pro obiecto formali bonitatem modera. tionis appetitus sensitivi circa sensibilia voluptuosa, dc frenaiationem passionum circa eadem ,quae duo, inquit, iunt finis intrinsecus huius virtutis, extrinsecus vero est *licitas, quae ex huiusmodi virtutum possessione acquirenda proponitur, ergo cum ista tantum sue intrinsech, siue extrinsece dare, possint specificationem habitibus, si non sunt diuersa specifice m virtute heroica ,& communi, istae duae non disterunt specie . Tum quia habens heroicam virtutem, temperantiam, v. g. non dissere specie a se ipso pro tempore, quo eam non ,
habebat, sed communem, nam quod facile, vel facilius, aut Deillimh ab stineat ab inordinatis sensibilibus, non facit, ut abstinentia haec sit alia virtus, sed soliun quod sit maior, vel
390쪽
. Pralatorum ordinis legisima obedientia recesserunt see. Anno astem a 3r6. Lugduni in Gauia ad Summi Ponti catus apicem Ioannes XXIL electus fuit, inuare Generalis Miniser Michael
de Crsena Summum Pontisicem adiis, cui Frvires illos, ut inoisbedientes, rebelles, ct satas pro veritate manifestando, literas ab Apostolica Sede obtinuit, cymbus praefatorum carceratIo, ct ommimoda regularas animaduersio praecipiebatur , ordinauit in perparticularibus literas Pontinx Fratri Betirando Prouinis eia sequitanta Mmisero , ut omni conatu Fratres illos ad ob dientiam, ad Habitus, ct Caput, formam, se ad Ordinis Communitatem reduceret, folio q2. subditur. Resipuerunt omnes, prater vigintι quinque , qui obstinate, o ιmprudentor nimis eantendebant, Pontificem in his, quae praecipiebat eis, peccasse , ct Fratres, secundum hanc declaratronem viventes, pereare. Regulam etiam S. Francisci eandem esse cum Euangelio, proinde eius racepta a Pontife inaespensabitia. In hos tamquam saereticos a se Pontifex Fratrem Michaelem de Monaco ρ dictum Inquisitarem animaduertere M.; Extrauagantem illam compo- furi, qua incipit quorundam exigit oe. registratam sub tuuisaee --orum sim catione M. Haec Congregatio ibidem appellatur rebellis plaudo Congregatio- Mendum irrepfit in Orbe Seraph. tom. p. l. 6t dum Fratres Spirituales. qui egerunt pro rigore paupertatis se .uando contra Communitatem Ordinis in Concilio Viennensi coram Clemente Quinto anno a 3 tr. . & ab eo libenter auditi , annuit petitionibus eorum. expediendo decretalem. Exivi, H in corpore iuris , confunduntur cum his Fratribus , qui pseudo Congregationem praefatam inierunt; Congregatio enim superseminata fuit, ut dicebamus, post Clementis Robitum: Tum quia nulla fuerat illis occasio recedendi a Praelatorum obedientia, cum obtinuerint a Pontifice a se petitai Accedit, quod eorum Zelus optimus fuit, laudatur proinde a Leone Decimo in Constitutione ne vos, ut diximus supra cap. 6. Prob. I. primae conclusionis, his verbis. Post os velati Rra seexta prodierunt spirituriruentes Fratres nonulli , qui a