장음표시 사용
451쪽
tant, ut de fide, vel ut quid spectans ad mores . Ioan. XLII. ibi loquitur dispu)atiue, ut patet ,& tunc attendit ad Regulam Praedicatorum praecise inspectam , in qu quidem non vetat Sanctus Patriarcha Dominicus Fili is suis possessionem
bonorum in communi, non vero, ut ab eodem Patriarcha arctatam ad abdicationem etiam bonorum in communi, ut diximus cap. a. S. Non obstat ,& cap. I. S. Probatur 4 , quare strictione posita ut aliqui narrauerunt,non curantes tamen
de horum fide P, suit postea necesse a Pontificibus dispensationes obtinere pro possessione bonorum in communi, & ad eandem paupertatem indispensatam caeteri Pontifices. etiam oculos fixerunt mentis, altiorem etiam fatetur prae caeteris Mendicantibus Minorum paupertatem Ioannes XXII. in decreta l. Ad Conaeitorem, versus finem. Dignum, inquit, arbitrantes , or congruum professores HcIι Ordinιs, non verbis ta initum, non uiatis actibus, sed operibus Maris . veritare sius ιιι ,perfectioris tus, ac altioris paupertatιssibi strarogatιuam pra alys Menincantibus PendIca e.
Hoc igitur ra'um habeamus Christum Dominum, eius. que praedilectos Apostolos habuisse aliquid proprii in communi cum iure illud utendi, donandi, vendendi, permutam di &c., & hoc arctissimae, altissi inaequepaupertati nil derr gasse hoc enim diffinitum est in praefatis constitutionibus:
Cum inter nonialos, dc aeuia quorundam, caeterum, quia Pa pertatis virtus constare nequit cum proprietate priuata,& iaparticulari , hoc enim illi est essentiale, ideo Christus Domunus , & eius Apostoli promisione edita votorum Paupertatis, castitatis, ac obedientiae seruandς Christo, nil proprij in particulari possederunt, ideoque dum legitur in praedicta comst tuti one : Cum inter . initio. Vtrum pertinacis r a mare Redemptorem nostrum , ac Dominum Iesum Chrsum, elinque Apostolos in speciati non habuisse aliqua, nee in commvns etiam,
haereticum si censendum; ly in speciali non refertur ad proprietatem in speciali, sed ad rem indiuidualiter, habitam, v. g. ad vestes , di cibos, ac pecuniam emendicatam, vel
452쪽
oblatam; unde sensus est: An sit haereticum dicere Christum Dominum ,& Apostolos eius,Flamauris non habuisse circa talia specialia, & indiuidualia, quibus utebantur, quod quidem haereticum asserere definit Ioann. X XII, sod qufa res illas non agnoscebant, nec retinebant, absque Christi licentia Apostoli, & Christus Dominus, quia Praelatus elat, & idc pro se ,& pro alijs disponebat, id co possedisse res illas non est dicendum in particulari, idest auctor ita te propria , alias
fuissent proprietari , nam ut docet Scotus in p. d. I 2. q. 2. S. Per idem vers. ad aliud: Prop retarius tantum dicitur ille, at in habendo rem nullo modo dependet ab auo. v arrus au rem , qui in et tendo re dependet ab alio , non es proprie proprierarius/quare aiebat D. August. relatus r a. q. i. , di a D B nau. in Apol. pavp. cit. cap. q. uersus finem. Cum huius u stra Congregationis Fratres non solum facultatebus ,sed etiam voluntatibus proprys in i a O inissusceptrone.renunciauerant,
certum est eos nihil kabere, pocidere. Gre. vel accipere sene Superioris licentia deberer Monachi autem sormam votorum ab Apostolis acceperunt, sicut , di omneβ Religiones. Putet etiam ex ipsis testibus constitutionum praefatarum,loa. XXII. dissinisse dumtaxat de dominio in communi. Tertiam autem quaestionem eadem Occasione paupertatis Minorum late pertractarunt Summi Pontifices Nieolaus Tertius, vel Quartus, in constitutione Exytquι seminat o verbor. signifἰ in s. cit. & Ioann. XXII. extra: AdConditorem in ε. de verbor. signis. Primus lustinuit pratres inores in usu rerum sibi licite concessarum habere simplicem usum i , non iuris usum, quem docuit remanere Summis Pontificibus , & Samme Romanae Ecclesiae. Ioann. autem XXII. in . citata consili., & in altera Muia quorundam oppostu in sustinet nedum in rebus usu consumptibilibus, in qu bus probat Nicolau n a sua sententia non discordare, sed etiam in rae. aliqua ini non consumptibili , ait enim in extra : Rura quorundam pabundε post medium. Adhuc dicimus, quod est cum
hoc impossibile , scilicia Uum facti simplicem abrique rure aliqua
453쪽
aliqua etiam usu non consum ibiti ab aliquo obtineri. pro at in cere. Ad Conditorem Canonum est probatum es Augus. de doct. ChrisΦ. tenet express. . Nicolaus autem dissent, quidem, verum iecuatiue dumtaxat loquitur nil definiendo. vi Pontia sex , Ioan. vero XXIf., & disputatiue loquitur , di licet noria definiat iam licum esse oppositum affrmare, tamcn sententiam oppositam adeo prosternit, ac refutat, ut illam tenemrem, ac propuSnantem, eontumaccm,ac r bellem Sanctae Romanae Ecclesiae declaret in fine deeret. αιia quorundam. Adhuc, inquit, qui conBuutionem Myram: Ad Condbtorim C nonum supradictam, in no su impugnare ni unι Put 66sur di rictius de eorunaeem Fratrum consilio inhibemus , nc quisquam contra aesinita , ordinata ineu facta per V m verbo , mes stri oscientὶν approbra Miquid. via deriendar,si quis vero contra prasumserit tamquam consuma Orebellis Romanae EGclesia ab omnibus habeatur.
me stante miror hercla satis adhuc Iitem hane inter sch
Iasticos versari, interque eos multos propendere in oppos tam sententiam, illamque, uti probabiliorem delandere, ac in eorum desensionem asserere Ioannem XXII. obitus te pore mutasse sententiam , ac derrogasse suo asserto: Hoc quia inem improbabila censeoMec Pontisex satis superque doctus .r patet cx eius decretalibus eruditissim fgonstitutiones pra satas . Ad Conditorem, & auia quorundam, inconsiderate s per hac materia edidit ;protestatur enim id egisse de consilio Fratrum, Praelatorum, ac Theologorum ;Tum quia cum prumam a te edatam decretalem: Ad Conditorem multi oppugna-xent, idque ad eius aures conuolasset, alteram. araia quo rundam in omulgauit, priorem confirmans, ac muniens rati nibus , in ea declarans contumaces, ac rebeIles Ecclesiae opis
possim docentes &c. Accedit Pontificem hanc suam sente tiam. expressam indecr. Ad Conditorem . quam publici iuris secit anno septimo sui Pontis Auenioni. sexto idus Decemb.
conformum dedi creto fidei a se edito in altera decretali:Cum
454쪽
cum inur nθmelos, quam per mensem effluxum prius promulgauerat secundo idus Nouemb., anno pariter septimo sui Pontis, definierat enim esse haereticum asserere Christunia
Seruatorem, & eius Apostolos nil habuisse proprij, nullumque ius utendi circa illa, quae Scriptura Sacra testatur ipsos habuisse, cum ergo ab illo sonte, di ab illa sententia iam ex pressa. & promulgata in decretali Ad Conditorem . processes it
dissinitio habita in constitutione: Cum inter, nil probabilita tis habet,ipsum pollea sententiam variasse, de qua etiam mutatione nullum exstans testimonium Ruthenticum . nequo ipsius , nec posteriorum Pontificum valet adduci, & id etinon se contumacem. nec rebellem potuit Ecclesiae priuatim declarare. De hac quaelitane videre poterit studiosus lictor inter alios Fabrum de ps niti disp. I. cap. a. . & Mastr. inissum. disp. 3. q. p. art. a. a. num. Nudecimo his praemissis. Dico M noriticam paupertatem essentialem repugnantiam non habere ad possidendum in communi, nec quid ditatiue excludere dominium rerum. siue mobilium, vel immobilium , ita ut dimissu auctoritate Pontificum. ad huiusmodi dominium. & possessionem, dicendum sit essentiam, ac substantiam propriam amittere, est contra auctoies citatos inutio capituli, vique reor, solos, hanc docent Bordonus citatus in superiori capite de Relig. ex profest. Regul. cap. p. q. qt. a num. 26o. cum Pelia & Tambur. ibi cit Mastrius in lumma disp. l . q. s. art. I. num. o. , dc debet esse communis,
ec puto esse de fide. Probatur primo nulla suit in hoc Mundo, nec unquam erit paupertas persectior Christi Domini, & Apostolorum
eius paupertate , iummam paupertatem elegit sibi Christus Dominus. quam uerbo, de exemplo docuit Apostolos, ut pater ex dictis cum D. Bonau. ia hoc capite a S. Ex his inquit, haec autem paupertas lumma, altissima, & heroica, non habuit repugnantiam cum possessione rerum m communi, igitur,& nulla alia pati aerias hanc repugnantiam habebit, nisi dicatur esse persectiorem Gartiti Domini,& Apostolorum pam
455쪽
pertate; Minor patet, quia de fide est Christum Dominum.
eiusque Apostolos possedisse in communi, ac proprietatem,& usum iuris habuisse, non simplicem usum facti, de rebus, quibus utebantur,& disponebant , ut in Sacra Scriptura legitur , quemadmodum definiuit Ioan. XXII. in decretalibus saepius citatis , Cum inter no nullos, & quorundam, ut diximus S. Primam,& sequentibus, igitur nullam repugnantiam habuit ad bona in communi rigorosissima paupertas Christi Domini, & Discipulorum eius, ergo &c. Confirmatur a facto ad possibile valet consequentia, sed de facto paupertas altissima Christi Domini. & Discipul rum eius stetit, nulla suae heroicitatis dimissa intensione . cum possessione bonorum in communi, ut de fide est ex constit tionibus praememoratis, igitur potuit cum illa constare, igis
tur non adfuit impossibilitas. ac repugnantia essentialis ad illam, alias posito opposito fuisset essentialiter destructa, cum essentiae rerum sint sicut numeri, ut diximus cum Arist. , re
Scoto S. cum igitur, ergo dc Minoritica paupertas stare poterit cum possessione honorum in communi sine tali remis gnantia , siue ad tempus, & hoc exigente distretionis virtute, sine diminutione suae intensionis, vel cum diminutione inia tensionis, salua substantia, dum tanta non adest necessitas. consequentia claret, quia Minoritica paupertas non est perfectioi Euangelica, Se est ad illius imitationem ordinata. Probatur a. de fide est Christum Dominum in hae Mit degentem altissimae studuisse paupertati, usque ad mordem, illam Apostolis praecipisse.& iuxta mandatum Praeceptviris, Apostolos usque ad obitum obseruasse, ut cum D. Bonau. remanet supra probatum ex scriptiiris, & Patribus. Dci fide item est hanc paupertatem de facto bona in communi re epis. se sine ruae diminutione persectionis: de fide est ReguIam Diui Francisci non esse ipsum Christi Euangelium, ut dixtimus cum Eymerico superiori cap. S. Eymericus,&S. Probatur φ. , di dispensabilem esse ,& de facto dispensationem D. XXII. de gra ianis dic. licitam fuisse, ita ut obstinati in assertione
456쪽
tione oppolita, de illius mandato flammis vivi suerint exusti de fide pariter est paupertatem perpetuam, sicut , dc obedie tiam, de castitatem esse consilia Euangelica, non praecepta Christum sequentibus, de ad imitationem Christi, & Apostolorum posse Fideles illis se voto mancipare,& esse opus persectum , ac meritorium, ut constat de Minoribus declaratum in decret. Exin qui seminat oc. Nicolai quarti, aliquatenus post initium, illis verbis. Porri cum i a Regula M. adductis
S. descendendo, de alijs. Nee quisquam ex his insurgat erroneum, quod taliter propter Deum proprietatem omrium abdιeamus tanquam homicida sui, vel tentatores Dei inuenia discrimini se comittant, & diximus cum D. BOaau. S. modus etiam,
igitur de fide erit posse Regulam Minorum, ac paupertatem in illa praeceptam, & secundum illam voto promissam Deo, stare cum bonis in communi, & ita conformari suo exemplari Euangelio , Christo. de Apostolis, igitur recedit repugnantia praetensa ab Aduersarijs. Probatur 3. Haec propositio. Regula Sancti Francisci est Euangelium Christi. dc unum, ac idem cum eo, haereticalis est. 8e damnata contra Narbonenses: Haec alia parithri,aetetica est, & proscripta: Papa non potest facere constituistionem, Vel decretalem, per quam dispenset, ac concedat Fratribus Minoribus, quod possint habere blatam,vel vinum ad seruandum in cellarijs pro tempore suturo ad suum usum, seu victum necessarium, & quod hoc esset sacere contra Euangelicam Regulam Sancti Francisci,& Euangelium Christi, igitur oppossitae istis, videlicet, Regula Sancti Francisci non est Euangelium Christi, nec unum,& idem cum eorPapa potest dispensare dec. quia hoc non esset facere contra Euange Iicam Regulam, & Euangelium Christi, sunt Catholicae, quia oppositis opposita conueniunt, unde ergo repugnantia in Regula Sancti Francisci Θ cur non contra fidem aseserere huiusmodi repugnantiam adesse, ut dispensetur circa bona in communi Confirmatur. Haereticum est impugnare dispensatiouem
457쪽
factam in paupertate Minorum a Io. XXII., & tenere illam iuisse illicitam, ac peccaminosam . ut patet ex proposition, bus damnatis, ut diximus cap. 3. S. Eymericus, igitur haereticum erit asserere in Regula Sanctε Francisti & paupertate fecundum illam protrussam, adesse repugnantiam ad dispe sari, quia si adest repugnantia, & repugnantia essentialis , ista nequit tolli per eispensationem. Probatur . a facto ad possibile tenet consequentia, quia nullum impossibile poni potest m esse .de facto pauperta Minorum fuit legitime dΗpensata cum constantia de sui. Me titate , ut probauimus auctoritate Pontificum cap. superiori,
di alibi, igitur suit possibile ipsam dispensari , non igitur impossibile , seu repugnans est illam stare cum bonis in con
Probatur s. seraphicus patriarcha Franciscus in primo Lae Regulae capite, sic exorditur. Regula, in vita Misorum Fratrum hae es, scilicet Dbmini infra RescCorsi Sanctam Euangilium overuare, vivendo in obedientia ,sine proprio, O n castate, hanc autem vitam, dc Regulam omnis, committit dispositioni Papae Honorii, & Successorum eius, & E elefiae Romanae: Frater Franciscin, inquit ibidem, promittis obedientiam, o reuerentiam Demrno Rapa Honorio, ae sueres Fibus eius eanonise intrantibus, est Ereti a Romana, in ultimoe capite sic suam concludit Regulam. - har per obedientiam inrungo Ministris. ut petant a Domino ripa unum de San a Romana Ecclesia Cardinatibus, qui ser Gube---, Protem ,
O Correctar rnius Fraternuatis, is sempersubditi, Osubiecti pedibos eiusdem Sancta Romana Ecelesia , Fabius m Me C isolica , Pauperta e . ct kumilitatem , ct Sanctum Euange lium Domina NMrν Uu Christ , pistae firmiter promisimur, observemus . Vult igitur Sanctus Pater Fratres suos , eorum vitam, ac Regulam totaliser comi issos Pontifici Romano.& Ecclesiae Romanae , quis autem a Pontificibus ademit p te statem dispensandi, mutandi, imo destruendi Regulam, &vitam Minorum e cum hoc asserere sit damnatum etiam ia
458쪽
propositionibus contra Narbonenses, ut supra diximus cap. s. S. Eymericusὸ igitur, & in Pontificibus adest potestas, &cum illorum voluntati subditos secerit Sanctus Patriarcha Regulam, vitam, ac Fratres suos, nulla aderit repugnantia
' Probatur 6. Vel repugnat paupertati Minorum dispensatio, quia altior, & perfectior est paupertate Euangelica, vel quia illi similis, vel quia inferior, non primum, quia hoc haereticum est asserere . nemo enim in hoc Mundo pauperior fuit Chrilto, de Apostolis, ut dictum est cum D. Bonau. , non secundum, quia de similibus est idem iudicium, sicut igitur paupertas Euangelica sulcepit bona in communi, ita per legitimam dispensationem poterit suscipere paupertas Minoriatica, neque obstat tertium, quia promissio fit Euangelicae paupertatis. quae ut diximus, stetit cum bonis in communi, tum quia si de quo minus videtur non ineste, & inest, & de
quo magis ex Aristotele a. top. cap. 4. , minus autem videtur
debere coniungi altissimae paupertati Christi, & Discipulorum proprietas in communi, quam paupertari Minorum, &tamen illi foederatur, igitur huic etiam, licet in esse exercit non conueniat, praescindendo a dispensatione, in esse signato, tamen non repugnat, unde poterit facta dispensatione cum illa, constinte sui essentia, ac substantia, copulari. Probatur I. Repugnantia, quam dicunt Aduersarii e L sentialiter includi in paupertate Minorum ad rerum posseu fionem non est, neque logica, neque obiectiva, neque phy-fica, nec Mettaphysica, neque moralis, neque Theologica, factum enim dispensationis cum constantia subiecti, ut sta hilierunt Clemens Septimus, Se Urbanus Octauus in praec denti capite citati, idest, cum persecta existentia quidditatis Regulae Diui Francisci, ostendit nullam, & nullius spe ciet, de generis adeste repugnantiam , quia a facto ad possibile exonerata currit consequentia, igitur recedit omnis impossibilitas ad sui contrarii, vel contradictorij existentiam,
vidclicet possibilitatis cuiuscumque generis, di speciei dispensati ia . . Dico
459쪽
Dico a. Minorum paupertatem non distingui essentialiter, & quidditatiue a paupertate aliarum Religiopum, quia cum illa repugnet societas bonorum in communi, cum p pertate vero aliarum, secus sit. Probatur primo . omnibus rationibus superioris conci sionis destruentibus repugnantiam. Nulla adest commendata, & adinventa repugnantia, igitur cum nil ab altero distinsuatur per non ens per id quod nullo modo est, neque logice, neque obiective &c. non poterit &c. Probatur a. Differentia specifica. est qua dissorum a sco gula, vel qua alteram faxit metem secundum Porphir. cap . de differentia . sed abdicatio rerum etiam in communi non est, qua,a Religione Minorum,differunt aliae Religiones, seu quae alteram facit speciem pauperum. igitur Acc. Pr hatur Minor, quia Professi Societatis Iesu abdicant a se on dominium rerum etiam in communi. -ω sunt incapaces hPreditariae successionis, sicut, & Domus, 2 Ecclesiae. & Coblegia eorum ratione, etenim in Constitutionibus societatis Iesu parte sexta cap. a. s. p. Professi tenentur edere votum ad tenorem huius ordinationis. micunaue, ita legitur I co etiam, in ea professionem emiserint, se is innovationem Canis
ριωtionum in us , qua adpaupertatem pertinent nihilsauros promittant, nise aliquo madoro rerum occurrentium rarione,
eam in Domino magis restringendam iudicament. Quid autem de paupertate constitutiones ordinent, sic legitur p. 6. cap. a. s. a. In Domibus, via Eccless, qua a Societare ad a xilis animaaeum admistestur cistae sunt Domus Prosesiae 2 reaeditus nulli, ne ruersia quidem,aat Fabrica applicui haberi possunt .sed nesve vlia asia ratione, ita τι penes Societatem eorum
noua sit a spensarao . sed i is Deo, cui per u s gratiam eis
inseruit. Aricia eo uuatur sine redintibas vitis, usum nobis prospecturum de rebus omnibus consententibus ad 'sius mai rem lauaeem, se gloriam, &S. in . eiusdem cap. iterum ordiis natur . Isto melius paupertatis puritar, o quiet in , quam
460쪽
Radiutores Lormati, haereditaria succis uis non erunt ea res , Derum, nee Domus, nec Ecclesia, nee Collegia eorum rasione , Igitur Professi Societatis letu edunt votum paupertatis abdicantis omne proprium tam in particulari, quam in communi, & hac paupertate , eoru in ratione, vivere tenentur Domus professae &c. id etiam aduertit Bordon. de Relig. ex profess. cap. p. q. l. num. 26 . cum PelliZ.trach. p. q. 2 . num. 36. Tam bur. tom. p. di Iput. 2 S. q. p. num. II9. De Sancto Caietano legitur in Beeuiario Romano septima die Augusti lectione secunda. Colla 'sam Ecclesiasticorum disiiplinam adformam ApoBolita υrra an faurare desiderans Ordinem Curicorum πιν- Iarium instituit. Pr abdicata rerum omnium terrenarum solliacisurine, nec reditus possiderent, nee vitasubsidia a Fidelibus terent ,hed solis eleemo is oblatιs viverent. Cum tamen in gula Minorum cap. F. legatur. De mercede vero laboris ,ro β. or ovis Fratribus corpor/s necessana recipiant, praeter denarios &c., & cap. 6. Vadant pro eleemosisa considenter ,
igi ur &C. Ex omnibus aurem hucusque dictis prudens concIudere poterit Icetor euidentὰr .cus Ordini Minorum veniat adiuesicanda antiquioritas Originis, Institutionis, Fundationis.& exi stentiae, veI temporis, de hac enim loquimur; neque enim antiquioritatem venamur ex habitus ,& indumenti somma, & figura, de qua mutos esse debemus, ob Sacrae Congregationis Indicis Decretum, neque ex maiori antiquorum Conventuum possessione . pluralitas enim ista Cςnobiorum maior, & extensior, merὰ accidentalis est, licet priscorum, di praecipuorum incolatus in uariatus, a posteriori optimae concludat inhabitantium priorem existentiam, & antiqui rem durationem prae caeteris eiuldem instituti, & Regulae I rosessorum, nec tandem ex pura Regulae obseruantia, qua- is a Sancto Institutore tradita fuit, in quo sensu ait Pater de
Gubernatis tom. 2. Orb. Seraph. lib. 6. cap. rs. sol. 2o . Obis fruantes ius anti Gioritatis ι deberi contendunt, hanc enim