장음표시 사용
441쪽
sunt discμeιione mutandat uduis enim nesciat viscera Misericoradia, benignitatem , humilitatem, patientiam, modestιam, caseitatem idem , spem, caritatem. or his Ilia sine et Ita temporum intercapedine esse struanda e At vero famem ,sitim , -- sitias , nuditatem , lemonem, Ualmocam, o IIonem, Iasorem sperandi, doctrinaminiuntium, oe catera huiusmodi s quis semper eaequenda putaueris, non modost horum fructu privabirsedo notam indiscreta ob nationis incurret. Magister itaque Des que virtutum, ut modum discretionis insinuet, missis ad ρυ- dicandum Disiciputis, ne quia tollerent In via praecepit, n/deticet , ordinans, ut qui Euangelium annunciant, de Euangelio ui- am, Morus uero tempore illo insante, cr tota simul gente Pa florem gregemque persiquente,congruam tempore decreuIt Regulam , pecuniam incilicet, uictui necessariam, donec sopita perse
torum infanta , temus euangeli in s risera, rollere permiseendo. haec Beda. Ex praedictis igitur patentis Hucet, 'uod omisaeis perfectionis splendor, o speculum Iesus Christus os sex ra-eiones praefatas, ac tripticem utilitatem, aggregarione quadam inperfectronis senarium consurgentem, μι bria quodam modo in Aabendo uestis, o infirmos poc/ modo consolatur, o impios dupliciter arguit, perfectos tribus modιs informas, in quibus, o aliud est omni admiratione , se la dei, ac imitarione dumstamum . quodsic paupertatem Chrisus tenuis, ut sarum cultum . non damnaret, sic , o habensibus pecuniam confirmem se reὐδδι , ut paupertatis summato mam periamὸ seruant, undUmper istud Mutto Vade ad Mare. Glos: Dominus tanta fuit Paupertatis , ut unde tributa solseret non haberet, Iudas quidem communia in loculis h.ibebat ined res Pauperum in usus suos em- .ertere nefas duxit, idipsam dans exemplum nobis. hac glosia . non igitur locuti ad fomentum cupiditatis trahendi sunt M.
Haec pijssimus Doctor,& de loculis Christi eadem scribit cit. de pauperi. Christi q. prima versiis finem. Ex disertissimo autem tanti Doctoris discursu de paupertate Christi, Apostolorum, messesth perhibetur summae paupertatis Christi, &Dilcipulorum crua testimonium, cum . illa
442쪽
illa iunxiae tempore necessitatis ,& ob causas assignatas aliquando loculos, sine ulla summae paupertatis violatione, acl.Lsione, Paupertatem rerum in particulari, dc in communi fuisse Apostolis praeceptam , nobis consultam , ac libertati cominissam nostrae illam sequendi, Habemus etiam paupertatem voluntariam, quam Sanctus Doctor bis definit, primo. ut diximus S. ex his, quod sit uirtus temporalium abaecativa bonorum, qua quis nilproprium habens, sistentatur de non suo . Secundo, ut notauimus S. Porro paupertas, quod sit uirtus, gna consis it in abde Mione rerum temporalium 'Fire Deum a dupliciter posse persecth profiteri, se expoliando bonis priuatis, non communibus, de vel bonis priuatis una cum communibus.ita ut sit virtus persecta etiam retentis bonis in communi , solis priuatis dimissis, ut ex g. Ex his, inquit, S. non tamen, sc S. modus etiam, medio. Posse item fieri transitum cum constantia summae paupertatis ad possessionem locul rum in eommuni ob necessitatis rationem urgentem,ut S. e dem , modus etiam, post medium , itemque post necessitatem, inuariata paupertate amissima, dimissis Ioculis, po paupertatem in communi reassumi, ita ut utrobique constet inuariata paupertas essentialiter, & virtute discretionis accia dentaliter variata. Quod parithr Christus Dominus, di Apostoli habuerint seruatos loculos in communi, ut ex S. citato Nodus etiam, medio, illis verbis. Siquidem auaurum ad modum habendi M., & fine illis aliis verbis: Iudas quidem eam. munia in locutis habebas ore. Tandem secundum hanc pa pertatem hoc modo exercitam a Christo Domino, & Ap
stolis, neminem habemus Bisse Christo Domino,& Apost Iis in Mundo pauperiorea, ut S. post haec fine, dixit cum α
Cum igitur ex his teneamus summam,dc aristissimam paupertatem Christi Domini Iesus, & Discipulorum eius stetisse inconcustam . illibatam,& intemeratam cum retentione I Culorum , quando virtus discretionis id agendum dictauit,
hanc que formam seruandi rigorosissima paupertatem, mortis
443쪽
suae tempore decreuisse Dominum Seruatorem,& hanc dedisse Apostolis Regulam pro suturis post obitum eius temporibus , ut ex Beda Seraphicus Doetor instruit fine S. cit. Moeus, obseruandam inranifeste conficitur nullam adesse repugnantiam ad possidendum in communi in paupertate Minoritica, nec illius destrui formam, variari euentiam, tolliquid-ditatem adueniente dispensatione illius, qui in Terris vices Christi Domini gerit ,& super hoc auctoritate summa muniti , atque ab eodem decorati; licet autem dispensatio non sit in praesentiarum ad tempus, sed pro semper lata, nec si e necessitate urgente, qua pressi fuerunt Christus Dominus, eius Apostoli, edita, quia tamen magis, & minus durare intarebus creatis non auget . nec minuit perfectionem, unde si creatura permanens sitisset a Deo producta ab aeterno, sicut fieri potuisse probabiliter sustinet Doetor Subtilis 2. d. P. q. 3.
S. tenentes aurum, non esset infinita . sed finita, sicut quae liuet in tempore producta. undE S. tenentes istam positionem C. iait. Ad pinnum diceret aliquis pro sa uia, quo em Iternum esse ne ludit Hiquam iuimitationem, quia includit adequara Deo secundum aliquid scilicet, secundum risimitationem durat ιonIs, αδου no su esse e illimitatione emitatis, quta non pessetfbι adequarι in aliqao vnosine alio. Respondet Doctor. Sed Me nihil est, quia etiam coexsens Deo hodie, non propter hoc
aquarur aeternitati, cui coexiEιt hodie, quia etiam aeternitas, ut
coeximi huic diei, est in nita, ct independens, ct creatura , ut hodiὸ coexistens Hernitati , est finita, ct dependens, ct ideo non eaequatur sibi oporteret igitur dicere, quod sempite Μ esse Quam runmtationem dicit in creatura, de repugnet ις sed unde sit tuo illimitatis, ct repugnantia, quilibra ostenderet per ιuam rationem Gndamentatim. quam pro se toneret. Haec, Doctor, ideo ex hoc capite maioris, di minoris durationis inferre non valet aliquis destructionem essentialem pauperutatis, si ad tempus dispensatio exeat, vel ad perpetuitatem , tum, quia rerum essentiae sunt sicut numeta secundum Arist telem 8. Mett. Scol. i. d. II. q. 3. 2 o. s. ad illam quaest arti
444쪽
8. Nam ablato, aut adesto aliquo, ex quibus numerus es, non es amplius ait 2 idem numerus, sed diuersus: sicut igitur non mutatur substantia paupertatis ob dispensationem tempOraneam , ita nec tolletur data perpetua dispensatione; Tum quia dispensatio temporanea, ac perpetua sunt eiusdem ratio
nis , si prima igitur non intimgit quid ditatem paupertatis, nec secunda nocebit eidem. Dispensatio item non fit sino legitima causa a Pontificibus, sicut dispensatio Christi Domini , igitur non auertit, nec conuertit substantiam pauper talis, sicut non abstulit Christi Domini dispentatio. Dices D. Bonauen. in A pol. Paupcrum citi satis ante me dium supra illa verba, ut in S. Mn tamen ex hoc M. adducit auctoritatem Gennad ij de Eccles. dogmat. ad probandum proprium in communi non esse tan ar persectionis, sicut eius abdicatio cum abdicatione proprii priuati, ait enim: Gennadjus quoque de sese mcis dogmatibus: Bonum es . inquit iacultates cum dispensatione Pauperibus erogare; sed metius es, pro tarentione si uendi Dominum, simul donare, stabsolutum asiaticitudine, egere cώm Chrso, sed qui habet, subdit Seraphicus Doctor, vin de fustentetur, sicilicet in communi, non propraedicitur egere, nam de tItis quIbus erant omnia communia an actibus dicitur, nec erat quisquam erens inter eos . postremo , .is
clare nis/s innotesat, qua sit abrenuncιationis forma perfectior, attendendum est, quod dicis Beda super ruad.Marci : relictis
omnibus seeutus es eum ,perfectam nobis abrenunciationis foris mam triburi,dum nonsolum lucra retiquit vectigatiuinia,Oρ ricula contemsit, tanta enIm cupiduare sequenia Dominum ductus est , νι nulti prorsus huius grua respectu , uel cogitauon m. sibimet reseruauerit, igitur &c.
Respondetur explicando Sanctum Doctorem, cum eius. dem doctrina superius allata, nam , quae hie scribit intelligenda sunt extra statum necessitatis, sed quando aliter prouuderi nequit secundum modum humanum, ut euenit tempore vicinae Mortis Christi, di in furore persecutionis Christiani nominis , tunc eam Regulam dedit Christus suo exemplo .vtenui
445쪽
viendi bonorum possessione in communi, absque ulla paupertatis altissimae violatione, quando enim tanta non adest necessitas,& fit dispensatio, tunc possessio rerum in communi non relinquit locum paupertati perfectiori . quo ad modum , salua eadem paupertate, quo ad substantiam, ac quid. ditatem, undὸ subdit ibidem: Nun tamen ex hoe debet, uet ors inseret, quod abdicaι is rerum proprietatibus, possidere atiquid in communi sit imperfectam, Quando autem aecelsi
ras urget, & virtus discretionis impellit ad missilendum tria communi ,rul id distrahere ab arctissima paupertate, docuit Sanctus Doctor in auctoritatibus allatis, ut diximus S. Ex
disertissimo, de cum igitur. . .
Descendendo autem ad paupertatem Minorum, de qua, di propiti quam hic laborando agimus, saepius subintroierunt dubitationes circa illam, quas Summi Pontifices rela re non destiterunt, unde Nicola Tertius ves secundum alios Q aartus, ut testatur etiam Io. XXII. de verb. signi f. in .ε. extrahised Conditorem, & aeuia quo Mam de verbor. signis in s. constit. Ex t qui semiuas post initium in haec verba descendit: Poreo eum i a Regula expressὲ eontineat, quo Fratres nihil sibi an uriem, nec demum , nec lo , nec aliquam r- tque declaratum per eundem P decessorem nostra Gregori IX. , is non assis abor, hae sereari debere . ι-ι θ εeial , quam etiam in communi, quam sie araam abdicationem uenenosis obtrectationibus aliquorum insensata damnameris astu stia: ne Fratrum eorundem perfectionis clarisas m tactam impe-Witorum sernisnibus laceretur, dirimas, quod abd/catio proprι- raris huis odi omnium rerum nam tam in s eciab, quam etiam in communi propiis Deum, meritoria est ,σ sancta. quam ochristus asam mmeriRoms ostendens, uerbo docuit, o exemplo mauit, quamque primi Funaatores Militantis Ecclesia, pro ιa , . sonu haruserans uolentes perfecte uiuere .per doctrina. is uita exempla in eos deriuarum. Hucusque ostendit Pastor Minores, obseruantes paupertatem cum abdicatione rerum
in speciali,& in eo uai, Sactriae meritone operari, Summi,
446쪽
ae Sanctissimi Pastoris Christi tenentes vestigia,qui verbo docuit , & exemplo firmauit quod ostendimus supra cum Seraphico Doctorest hanc viam persectionis i undatorum Ecclesiae, nempe Apostolorum, ut pariter factum est apertum cum eodem Sancto Magistro. Subdit haec alia verba Pontifex. Me bis qui quam putet obsistere , quod interdum dicitur Cbristum loculos habuisse, nam sc Iesus Chrsus, cuius per Ia sunt opera, in suis actibus uiam
per Ironis, exercuit . quι interdum infirmorum smperfecDoni bus condescendens. se uiam perfoLDonis extolleret, ct imperfectorum infirmas semitas non damnaret e in morum perso Aram Christus suscepit in loculis haec eadem diximus cum Sancto Bonauen. cit 9 sic in nonums alys infirma humana carnis assemens s prout Euangelica testatur historia non tantum carne, sed, ct mente condescenaei infirmis: Sic enim humanam natu ram assumst, qui in suis operibas perfectus existens , in nostris factus humilis, rn propriss permansit excelseus, s . summa caritatis dignatione, ad actus quosdam mitra ι errectiom com Lormes inducitur, qua a siumma perfection/s rectitudine non curia satur: Egit namque Christus, ct docuit Fera perfictionis, egitetram infirma. sicut , ct interdum in fuga patra, ct loculis ,Ied utrumque perfectὸ , per Ius exissens , ut perfectis, ct impe fcris se uiam salut/s ostenderet, qui utrosque saluare ueneras, qua tandem mort uoluis pro utrisque.
His dictis Nicolaus videtur sensisse Christum Dominum, Discipulos eius habuisse aliquid proprij in communi, idque hoc modo cuincit Ioan. XXII. cit. e&tra. I a quorundam circa medium . Adhuc idem colaus ait Praedecessis noster sidetur sensisse, quod Chrisus, ct Apostoli etiam , quo ad proprietatim habuerunt aliquid in communi, eum enim in sua δε- claratιone praedIcta uerba de abdicatione proprietaris iuxisset, respondens obιαIιoni tacita, qua sibi de loculis, quos Chrsus h inuisse in Evangelio legitur, poterat fleri , Iim qua sequuntur lubi unxit . Nec his qui uamputet ob ere sec. in morum
personam Chrisum asserit in oculissuscepisse, alias imperatarens de
447쪽
is uralis G ιι abiecta, visi intellexisses Chris uin etiam . quoad proprietatem loculos habus'. Praeterea, si dura rear Chrsu in localis habuisse tantummodo simplirem um facti rustra adιcoetu , quod in persona- in xmoram Vsos Christus habuit loculos, eum secundum eum perfaιs etiam eonaemia habere simplicem usum facti. Occasione autem sumpta a paupereate Minorum, se protrahente ad expulsionem bonorum in particulari, & in communi , maximae lites, ac dissensiones subintroierunt in scho. iis inter Theologos. quae usque ad Ioann. XXlI. tCmpora alitae concertationibus, perseuerarunt. Vna fuit, utrum per tinaciter affirmare Redemptorem nostrum, ac Dominum Iesum Christum eiusque Apostolos in speciali, non habuisse altiqua , nec in communi reum, haereticum sit censendum, diis uersa, de adueris etiam sentientibus circa istud. Altera. an Christus Dominus, eiusque Apostoli, in his, quae ipsos ha buisse Sacra Scriptura testatur, ius utendi habuerint. v Men. di, seu donandi, aut ex ipsis alia acquirendi. Tertia, tandem an possit dari nudus usus seiunctus a quocunque dominio. , Primam, & secundam quaestionem dirimit Ioan. XXII. de verb. signis. in o. extra. Cum intre nonnulus. ea siquidem in Constitutione definit erroneum,& haereticum esse asserere
Christum Dominum, eiusque Apostolos in speciali non habuisse aliqua, nec in communi: Rufus. inquit in omram perainariter affirmare , quod Redemptori nostro radicto , eius Apostolis, his, qua 'sos Sacra Scriptura testatuγ , nequaquam ius 18sis utendi competierit, nec illa uendendι ,seu donandi ius habuerint, aut ex usis atra aequιrendi, qua tamen i os Zeis
praemissis Hesse Scriptura Sarra te tur, heu inos facere potui ovponit ex osse, eum talis assertis Vsorum usum, o gesta emdenter includat in praemissis non issia. quod utique de usu gestis, scis fims Redemptoris nostri Dei Filιν sentire nephas est. Sae-
448쪽
Verum his dissinitionibus non acquiescentes, ut ten bantur, aduersae sententiae propugnatores, nisi sunt temerario ausu plectibili illis detrahere. I veritatem per falsas insanias 'obsulcare, asserentes oppositum iam fuisse decretum a Praedecessoribus Ioann. XXII. , Honorio, videlicet Tertio, Gregorio IX., Innocentio lV., Alexandro IV., Nicolao IV.; aia serebant enim in confirmatione Regulae Fratrum Minorum edita ab enumeratis Pontificibus haec verba contineri: Hae est Regula Euantelica Christ, ct apostolorum imitatrix , qua nihil in hoc Mundo habet proprium, vel commune taed m rebus quibus utuntur, habent si ticem usum facti, his addere praesumentes, pi aefatos Suminos Pontifices, & multa Concilia
generalia per clauem scientiae dissinisse paupertatem Christi,& Apostolorum constitisse persecth in expropriatione cuiuslibet temporalis domini j ciuilis, & mundani, de sustentati nem eorum in solo., & nudo usu facti etiam constitisse, ex
quibus nitebantur concludere non licuisse, nec licere, ipsorum successoribus contra praemissa aliquid immutare ; Ioann. autem XXII. his impetitus calumniis, alteram edidit constrututionem . . tura auorundam, quae habetur in o. de verbor. signi f. cit. , in qua te delandem, mendacia aduersantium aperit, ostendens nequaquam verba ilia in confirmationibus RGrulae Diui Francilci haberi, nec Praedecetares suos unquam dissinisse Christum Dominum, nec in communi aliquid possedisse, & in rebus solum, usum nudum sine iure habuisse, sicut,& Apostolos eius, iterumque haereticum decernit esse, asserere Christum Dominum, & Apostolos, nil habuisse in
communi, nec ius habuisse in rebus, quibus utebantur.
Nos itaque, inquit, in calce post longam discussionem, O
improbationem dictorum Aduersariorum 2 ne Labricatores mea dacioru huiusmodι, ae etiam assertores de tam pes fera, erronea, ct damnata doctrina, confutatione, ae confusione utique omni digna , gloriari valeant, ct alios trahere is errorem eum a Marreptando, ac petulantia improba, ausi defendere publice Geram damnasam per eonstιtutionem pradictam bares m, ac etiam V bares Disiligod by Cooste
449쪽
bare, videliret , quod Christus, ct eius Apostoli in his , ενε habuisse leguntar, tantum habuerint absique iure aliquo simpli- .cem usum facti . ex quo si verum esseιὶ sequeretur usum Christi osse non iustum . quod prosecto blasphemiam contiarit, or est Catholica fidei inimicum, eum hoc de pertinaci animositate, ac erranea πιο ει dubium processisse, omnes, o singulos, qui verbo, ac scripto per se , vel per alium . f. alios talia publice prasumpserunt , i os quoque, qui eos docuer nirn ta bus, Cr τι praemissa facerent , in da Mam ιncidisse resim, ae ut haeruleos euitandos fore , de Fratrum nostrorum eonsitio declaramus . Si quis autem Eamnatas per constitutionem : Cum inter praedictamr hareses, vel ipsarum ait ram deinceps menter verbo, et es scripso defendere , vel α' probare praesumserit, de Fratrum eorumdem consitio decerniamus, ut tamquam haereticus is omnibus eardenιer habeatur. In eadem decretaIi praememorata: a ura quorundam .
ostendit Pontifex, habere proprium incommuni nil der garetaltissimae paupertati, gc post medium loquendo. Nee hse , scilicet , in communi, Cr quo M proprietatem aliqua habere derogas ruina dictum Gregory Nonι praeim, altis paupertati , qui in quadam sua decretali dicit evresu res Praedicatares , o Minores in altissima paupertare Christi pauperi fa-lari, σ μmen constu i os Praedic atores habere
in communi, etiam quo ad propraetatem aliqua, quod eorum Regulae,er saris non repugnas. Hoc raram Alexander re
decessor noster prafatus in condemnatione Iibelli contra statum Prassicatorum, o Misarum edita videtvir sensisse , in qua alia
quaηdo de dictis Fratribus, qua sequuntur subiunxit . cum ιnsupera respondes , ijdem Fratres omnia noμὰν Deum dereliquerint, ex illa vita subsidia mendicantes, chritiamque imitentur pauperem , perfectionem Enangelicam amplexan , propiis quod euidemὸν apparet eos non solum in statu salvandorum existere, sed etiam perfectorum , ct per sua Ret gionis Obseruantiani, qua quidem ipsius perfectionis Euangelica tenet for mam , in are ua retributionis 'tamio macellentem gloriam promoueri ἔvti quidem expresu dicit F dicatores chrinum pauperem imitari, ipsosque perfectionem Manesicam am exari. σ in flais existere perfector
450쪽
. LM , ι uehue 'sorum Religionis Obseruantia perfectionis Esam gelire tenet Kormam , or tameis constat ipsos habere posse, etiam quo ad proprietatem aliqua iuxta eorum Regulam in eommuni. Vte instat, quod dicunt Innoe. alias sese Binum V uintum Pr eridet Dem nostrum dixisse altam paupertatem esse, habere flaui propria propter Deum, altiorem, qua nulla babet nostria, tame.shadiet in communi, altissimais, qua nihil habet in hoe Mundo, nec in proprio, nec in communi. Dicimus quidem , quod hoc dixerit, non ut Papa,sed ut Fratre Petrus de Tarantasta tu qua
dum pastilla sua ; Puare dicta praemissorum Summorum Ponιν eum sunt ei merito praeferenda. Sed quia Diuus Thomas a. a. q. t 88. art. 7. Ut dirimus capite octauo S. Diuus Thomas, concedit excessum pauper
talis posse facere Religionem persectiorem secundum hoc, quod est pauperior, licet mon simplicithr, & consequenter
paupertatem denudatam omni possessione rerum in comin
ni, & in particulari, esse persectiorem aliquando , videlicet, dum non adest necessitas rerum in communi possidendarum, quod etiam docet Diuus Bonaventura hic allatus S Dices. censeo dictum praelibatum Pontificum intelligendum esse depaupertate quidem altissima, sed non in omni gradu altissima, cum enim velint Praedicatores sine necessitate graui semper possidentes bona in communi, seruare altissimam paupertatem , & hoc non arrideat Sanis Magistris. & forsaria alijs, facile concordari queunt, dictum Pontificum intelligendo de altissima paupertate, quo ad rem, non quo ad gradum, & modum , porest enim sultima paupertas habere latitudinem graduum, & suscipere magis, & minus σ& quidem
certum est pauperi item Christi in Cruce denudati vestimentis. intensiorem fuisse paupertate Minorum decedentium cum vestibus suis, tune enim habent usum facti, & iuris secundum Pontificem Ioann. XXII. talium indumentorum, quo Christus carebat in Cruce nullius habens rei dominium: Neque Pontifices afferendo paupertatem Praedicatorum possiden
tium in communi esse altissimam paupertatem , id defini E e Tunt.