장음표시 사용
551쪽
ωiui I 279. I s. Κalandar Panuarii , Magni us wrUOmἰnar marolus primogenitus tuustris Regis Hierusalam ct Siciliae, Prine sSalernitanus ct Dominus honoris Montis Angeli, praefentibus
ribus aliis Fraelatis, invenit apud S. Maximinum in quodam sepa ero marmoreo, cop=a ejusdem Mnaserit, ex deviotionis ferviore, de Orpore B. Maria Magdaleua exquirens, cedulam infroscripti l noris , videlicet: Asno Nativitatis Dominieae septingeutesimo decimo sexto mensis Decembris, in nocte seret λὰ, reguante Godovaeo piissimo Fraucorum Rege , tempore infestationis Gestis Saracen rum , travslamm fuit Corpus hoe eari mae ct Oenerandae B. Mariae
Magdaleuae de sepulcro suo alabastri in hoe marmoreo, timore dicta Gentis perfidae s S' quia secretius es, hine amoto Corpore Cidonii. Circa hanc secundam schedam occurrit difficultas, tum circa annum , quo dicta Translatio ficta est: tum circa Regem , qui tunc Galliis praeerat , . nullus enim Godo vaeus tunc dominabatur. Propterea Alexandre tom. s. Hist. dissert. 16. dicit, dictam schedam reserendam esse ad annum 888., & mendum esse in nomine Clodovari, & legendum esse, regnante Odoino vel
Odone Comite Parisiensi, ut scribit Beruardus Guido: si quidem sub nulla Clodovaeorum Dynasti a Saracenorum irruptio facta est in Gallias , & maxime in Provinciam. Contigit autem sevi Gma regente Odone nomine Caroli Simplicis anno 8so. , ut constat ex Concilio Valentino eodem anno celebrato pro novi Regis Regni Arelatensis electione , nimirum Ludovici Bosonis filii, ubi Bernoinus Viennensis Archiepiscopus eligendum esse
suadet virum, qui fortiter Regnum tueatur: cieriniam ex uva par to Northmanui eandia penitiss deviastantes iusseoaut: ex alia vera Soraeeui Provineiam depopulantes terram tu folitudine n redige-
haut . Caeterum cum etiam initio & progressu praecedentis seculi Sarraceni Gallias invaserint: nam ut idem Alexandre tom. s. . seculo 8.art. 3, fatetur, anno et a I. Sarraceni Tolosam obsidione cinxerunt, anno sequenti & succedentibus Lugdunensi Civitate occupata, Vasconia & Burdigala potiti caeterisque Aquitaniae Urbibus, tandem ab Eudone seu Odone Aquitaniae una cum Carolo Regiae Domus profligati fuerunt. Cumque inter caeteras impietates sacras Imagines concremarent & Sanctorum Monumenta Sarraceni everterent, valde credibile est, ad eorum iurorem praeveniendum anno 7 16. Corpus B. Magdalenae fuisse secreto translatum, & solam aequivocationem in praefata scheda restringi ad nomen illius, qui tunc regnabat: nullus enim Clo-dovaeus Regnum Galliae tunc administrasse legitur.
552쪽
VIII. Haee secunda schedula, quomodocumque explicetur, obturat os Adversariis , sive Graecis , sive VeZel iacensibus. Graecis quidem s nam Graeci Magdalenae Corpus jussu Leonis
Imperatoris Epheso translatum Constantinopolim asserunt au-nosio. . Istud autem falsi convincitur, nam ab anno so. , seu si velis II 6., non Ephesii, sed apud S. Maximinum illud extitisse scheda testatur. V eZeliacenses quoque contendunt Corpus beatae Magdalenae Vegeliacum fuisse asportatum anno 876. vel 38o. , quod ex eadem schedula falsitatis convincitur. Nam si anno 888. haec scheda conscripta supponitur , San-Maximienses Monachi ignorare non potuistent, quid de illis Reliquiis ante decem vesiduodecim annos factum millet, nec sibi illas vindicassent. Quod
si dicatur, anno 7iff. schedam fuisse exaratam, ideoque I 6o.& ultra annis. antequam Reliquiae UeZeliacensibus coiicederentur: petam : cur istae anno 166o. , ut dixi, in eodem monumento una cum schedis attestantibus, eas esse B. Magdalenae Reliquias, repertae sunt
IX. Huic veritati suffragati sunt Romani Pontifices: Boni- facius VIII. in diplomate dato Laterani 8. Idus Aprilis anno I as s. ,ratam habens donationem Ecclesiae & Conventus Sancti Maximini, ante ad PP. Benedicti nos spe nautis,Fratribus Praedicatoribus a Carolo Principe factam, dicit: In quas orpus dieia Sanctae s Magdalenae a reconditum. Idem dicit B. Benedictus X l. aa. Januarii 13o4.: item Joannes XX l I. in Bulla Avenione daia 3. Decembris ras . , Gregorius xl. II. Martii 337s.,
Eugenius IV. 4. Septembris ι44 a. Indulgentias concedit visitantibus sacram S. Palmae solitudinem & Ecclesiam S. Maxim seni , Is qua initis Sanctae Magdalenae ae diversorum aliorum exi
miorum de ipsius Salvatoris societate Sauctorum Corpora venerabiliter requiescunt. Sixtus etiam IV. r. Augusti 14 . Indulgentias
coiicedit singulis annis Ecclesiam S. Maximini adeuntibus die Translationis Reliquiarum B. Mariae Magdalenae. Quae omnia a suis Praedecelsoribus concessa confirmavit Adrianus VI. an no 1sa 3. Tandem Urbanus VIII. partem Reliquiarum S. Magdalenae a San- Maximiensibus Coenobilis postulavit, & annuente Rege ac Senatu Supremo Provinciae obtinuit anno I 6a4. X. Pontificum Romanorum testimoniis sua etiam adjungunt Principes: Robertus Ierosolymorum ac Siciliae Rex nec non Provinciae Comes in litteris ad Priorem & Fratres Praedicatores S. Maximini datis Neapoli 7.Decembris 3337. squibus in
honorem S. Ludovici Tolosaut Episcopi fratris sui sacellum existiui jubet, loquens de Monasterio S. Maximini, ubi, inquit, Tom. V. YΥΥ Bea-Diuiti od by Coos e
553쪽
Beatae Mariae Magdalena es pretissum Corpus reconditam , per elain
rae memoria Domiuam Patrem vosDum mirifiea reveIatione reis
Renatus etiam Ierosolymorum & Siciliae Rex , Dux Αndegavensis & Provinciae Comes, qui S. Maximini Templum a Carolo II. inchoatum magnificε periecit. Is ergo veritatem Sanctarum Reliquiarum B. Magdalenae ibidem existentium probavit, aperta nimiriim capsa a Cardinali Fuxensi Aventonensi Legato , cui hoc munus imposuerat, I9. Aprilis 14 8. , ut constat ex authentico Instrumento de ea re ab eodem Cardinali consecto , quod cum aliis supra relatis vetustis monumentis inventum est in capsa lignea coram Ludovico XIV. anno l66o. , &constat ex fastis Ecclesiae San-Maximinianensis,&scriniis RUiis Aquarum-Sextiarum . Hisce monumentis innixa firma stat Laditio de Corpore B. Mariae apud S. Maximinum existente. XI. Nunc Objectis in contrarium respondendum est. Primum ex dictis corruits nam si ab anno 74s. vel 8 s. sacrum Magdalenae Corpus furto ereptum & Vegeliacum translatum fuit, cur aperta apud S. Maximinum capsa, in qua sacrum D
positum allarvatur, tum anno 89 ., tum I 348., tum I O., ibi
Corpus Magdalenae una cum schedis illud esse testantibus, ii ventum fuit e Rursus credibile non est, quod ut Manuscriptum Narbonense prodit Depositum, in quo totum Gentis suae gloriam Provinciales collocabant, tanta negligentia custodierint, ut illud privati hominis furto expositum patuerit. od co re ablato pius praedo insepulcro schedas illud attestantes reliquerit , quod in sepulcro nullum secretae apertionis vestigium apparuerit,& quod de tanto furtoSm-Maximinianenses Monachi nullam contra Vraeliacenses querelam exposuerint. Quod si dicatur, San-Maxilienses ultro sacrum pignus Veret iacensibus d nasse s in primis dicam: hujus liberalis concessionis monumen. tum aliquod Veret iacenses proserant. Deinde talis donatio anno 87s. facta fuisse asteritur s at si hoc verum est, cur anno 89α Sam Maximinenses prae metu Sarracenorum adeo solliciti fuerunt sacrum Corpus subitis terram abstondere ρ Num solo quindecim annorum spatio donationis factae memoria ipsis exciseerat λXII. Secundum ex testimonio Sigeberii falsi convincitur:
anno enim 74ς. nulla erat VeZeliaci Abbatia , quae fundata tam tum est anno 8 s. e nec anno 7 s. natus adhuc erat Gerardus Burgundiae Comes, etiamsi daremus ipsum obiisse centenarium,
vi a enim functus est Avenione anno 849. . Addo, Sigebertu m
554쪽
pugnare cum Manuscripto Narbonensi s hoc enim dicit, a Baldi-none Monacho fuisse Corpus B. Magdalenae furtim sublatum: Sigebertus vero a Gerardo Comite Burgundiae fuisse solemniter translatum: Manuscriptum Narboliense dicit, Corpus Beatae Magdaleliae ab anno 37s. Vereliaci quiescere: Sigebertus vero
xl Il. Tertium Testimonium ex Historicis duplici responsone evacuatur. Prima est, multos ex iis scripsisse ante iuventionem Corporis B. Magdalenae apud S. Maximinum secutam anno Ia79. . Unde cum ni bit in promtu haberent, quo possent Veget iacenses arguere falsitatis vel levioris fidei, eorum dicta sunt secuti, inter quos Vincentius Bellovacensis, forte secutus Hugonem Pictavinum. Altera est, quod qui post dictam inventionem scripserunt, aut rem non examinarunt, aut quia in dissitis Regionibus positi, constantis Traditionis SamMaximiniensis Ecclesiae uotitiam non habuerint: quod accidere potuit S. Antonino , Petro de Natalibus , dc Jacobo de Voragine, qui si notitiam habuissent iurium Fratrum Praedicatorum S. Maximini, utpote ejusdem ordinis, ea certh non impugnassent. Quod additur ex Summis Pontificibus, di sibi vitur primo, opponendo Summos Pontifices posteriores supra recensitos concorditer asserentes , Corpus B. Magdalenae apud S. Maximinum asservari. Secundo, qui a Joannes Vlli., qui ad Concilium Trecense pergens anno 878. Ecclesiam Uerella censem dedicavit, in suo Diplomate nec verbum facit S. Magdalenae aut Reliquiarum eius. imo in Diplomatibus pontificiis Joannis X l. Marini , Benedicti UI. & VII., & Silvestri lI., quibus landatio praedicta
confirmatur, tantum habetur, quod dictum Monasterium in honorem Salvatoris nostri B. Virginis & beatorum Apostolorum Petri & Pauli erectum fundatum & consecratum esset. Nihilommus an . Ioso. , annis ab hu)us Monasterii landatione fere ducentis, Eudone primo Abbate coeperunt Monachi repraesentare Leoni IX., Monasterium B. Magdalenae fuisse in honorem fundatum, cui postea Monachi addentes, Corpus illius ibi adesese, sub eorum fide subsequentes Pontifices Corpus B. Magdal nae ibi requiescere asseruerunt. Nec hoc est mirum s cum enim ageretur de re puri facti, nee putantes,Viros religiois sibi mendacio illudere, quod ipsi dicebant, etsi falsum, Diplomatibus
suis obiter inserere potuerunt.
XIV. Ut tamen excusaremus & Verella censes a mendacio 8c Pontifices a deceptiove, dicere postemus, Veret iacenses B. Magdalenae Reliquiarum partem aliquam a Sali Miximia -- Y y y a L. en
555쪽
nensibiis oblitauisse , quam indefinito sermone Corpus esse eius dein jactitarunt. Huic responsioni favit Martyrologium Gallicanum D. Du Saustay Tullensium Episcopi ad diem 8. Octobris memorans, Reliquias S. Mariae Magdalenae ex parte in Burgundiam a S. Radilone allatas, ec in Monasterio UeZeliacensi collocatas. Sic velut quodam Judicio Salomonico inter has duas Ecclesias lis finiretur dummodo Uriel iacenseS concederent, apud S. Maximinum majorem Corporis partem, ut monumenta adducta testantur, asservari. Quibus addi potest, . quod cum Boni satius VIII. ad S. Maximini Ecclesiam ejusdem S. Magdalenae maxillam misisset, haec reliquo capitis ita coaptari visa fuit, ut nullus scrupulus superesset , quin verum a Magdalenae caput ibi esset. Constat hoc ex Episcopo Cavallii censi S. R. E. Cardinali, & Philippo de Cabassbla in Vindiciis
San-Maximiniensium adversus Ueret iacenses, quae manu scriptae extant in Bibliotheca Regalis Abbatiae S. Victoris Parisiensis . XU. Quod vero tandem opponitur ex Breviario ordinis Praedicatorum anno Ias 4. conscripto, quo utitur Launojus, contra ipsum est . Nam Breviarium illud dicit etiam, quod Magdalena una cum Lararo fratre & Martha sorore appulit Maisiliam, & post diuturnam poenitentiam a S. Maximinoe Aquis-Sextiis sepulta fuit. Cur ergo apud Launojum auctoritatem facit, cum dicit, Magdalenae Corpus Ueheliacum fuisse. translatum , cum vero asserit, Magdalenam in Provinciam appulisse &c. a Launojo rejicitur e Respondeo igitur Bregiarii illius compilatorem Veget iacensitim fidem fuisse securum , quia eo tempore illud adornavit, quo B. Magdalenae Corpus in mar moreo sepulcro , in quo Saracenorum metu alias conditum fuerat, adhuc subtus terram latebat: non enim revelatum fuit sacrum istud Depositum , nisi anno ia79. Quare Ecclesiarum Provinciae Traditio tot sit binde confirmata monumentis, quae tunc sepulta erant, veteris illiuς Breviarii testimonio praeferet
XVI. Quod si quis adhue resistat, ipsum hoc peremtorio discursu aggrediar. In etassione facta a Carolo Salerni Principe inventa fuere subtus terram duo sepulcra marmorea, in quorum altero Magdalenae poenitentis historia sculpta erat, in altero illuminatio Caeci nati, quae sepulcra elaborata filisse anno 3 s. testatur vetustissima Legenda libri, quo olim in Choro utebantur Monachi S.MariaeMagdalenae de Mello Bellovacensis Dioecesis, quae EcclesiaPrioratus est, Abbatiae Veget iacensi subiectus. Quam Legendam editam fuisse eodem avno 3 et colligitur, quia A u Disjtiam by OOste
556쪽
istor describens Saracenorum impietatem in Christianos Aqui GSestiis degentes , se oculatum testem exhibet dicens: Sicut ipsmet vidimus. Num ergo haec duo sepulcra sub terris latentia pilfraude supposita fuere ὶ at a quo tam insigne mendacium fabricatum fuit Cur Viri ex Provincia docti aeque ac sancti fraudulentae Reliquiarum suppositioni non se opposuere e Rursus: si sacrae Reliquiae, quae in Provincia coluntur , non sunt SS. Magdalenae. Martha: & Lar ari, ut fert illarum Ecclesiarum Traditio, dicatur quaeso, cujus sints' Quid respondebitur argumentis ipsi sensui conclamantibus, Corpus, quod apud S. Maximinum colitur, Magdalenae vere esse: nimirum carnis frustulum mediae fronti adhaerentis, indicans eo in loco Christi contactum, quo post Resurrectionem ipsam repulit dicens : Noti me tangere: Et phiala vitrea terram Christi Sanguine intinc iam continens, quae juxta Sanctae illius poenitentis Corpus in eodem sepulcro inventa est ρ Quid ad haec Vir mente ac sensu praeditus respondebit flXVII. Superestet controversia de modo , quo a Carolo Principe Salernitano inventio Corporis B. Magdalenae apud S. Maximinum promota & facta fuit. Silvester Prieras ex quodam Chronico Manuscripto refert, B. Magdalenam Carolo per Alphonsum Aragonum Regem Barcinonae detento semel &iterum se adspectabilem praebuisse s eum e custodia noctu eduxisse, ac prope Narbonam ipsum constituisse ipso die eidem sacro 3 quo loco ejus Reliquiae laterent indicasse , utque inventas honorificentius collocaret s ac ibi Fratribus suis idest Prindicatoribus Monasterium extrueret ac dotaret , praecepisse. Idem iisdem verbis narrat Betovius ad annum 1a 83. Repugnat tamen Natalis Alexandre tom. I. dissert. I . seculi I. Primo, quia liberatio Caroli non contigit ante annum I 288. sub Nic lai IV. Pontificatu, cui consentit etiam Pagius Breviar. Rom. Pont. in Nicolao IV. . Inventio autem Corporis B. Magdalenae, ejusque praefati Principis j iistu in loco honorificentiori collocatio, facta jam fuerat anno sa79. , antequam captivus fieret. XVIII. Secundo, quia Carolus ex illa captivitate redemtus fuit humanis mediis , praeviis tractatibus, datis obsidibus, ac
promisso pretio. Ita testantur gravissimi Historici tum Galli, ut
Langius ad annum II 88., & Paulus Amilius tu qPbilippo Pa coro s tum Itali, ut Joannes Uillani L. 7. cap. 3I ., PtolemaeuS
Lucensis L. I 4. hist. , S. Antoninus tit. ab. cap. . F.9., Blondus L. a. Decadis a. cap. 8., Platina in Nicolao IV. &c., Nicolaus
enim ipso sui Pontificatus initio Idibus Martii nuntios misit Archiepiscopum Ravennatem &Episcopum Montis Regalis ad
557쪽
Alplion sum Aragonium, ut cum eo de liberatione Caroli agerent, diemque ei dicerent, quo se intra sex menses sisteret, rati nem de omnibus Summo Pontifici redditurus, alioquin Divinarum humanarumque legum iudicio contra ipsum ageretur.
Constat hoc ex Nicolai IV. Epistola ad ipsum data. Monuit insuper Nicolaus ac rogavit Philippum Galliarum &Eduardum Angliae Reges, ut una cum Joanne Choleto Cardinali S. Caeciliae Legato Apostolico agerent de procuranda Caroli Principis libertate. Convenientibus porrci Eduardo & Alphonso Regibus
ad Pirenaei culmina in vico Campi-Franci, deductoque etiam illuc ipso Carolo captivo, ut pacta Olorone anno superiori conventa jurejurando coram firmaret ι id praestitit 4. Kalend. Novembris , tribus filiis obsidibus datis, & triginta millibus nummorum numeratis, nec non promissis triginta millibus in futurum persolvendis . Is fuit modus liberationis Caroli Salerni Principis captivi Regis AraFonum , in quo nulla apparet Beatae Magdalenae ei apparentis miraculo, liberatio. XIX. Circa S. Martham, Locum, in quo ejus Corpus requiescit , esse Tarastum , probat primo ejus inventio in sacello subterraneo ejusdem Ecclesiae secuta anno II 87.,&Consecratio maguifici Templi in honorem ejusdem Sanctae facta r. Junii anno II97. ab Imberto Arelatensi, dc Rostagno Aventonensi AD chiepiscopis, cujus rei fidem faciunt sequentia carmina vetusti Gmis citaracteribus scripta dc ad latus majoris Januae ejusdem Ecclesiae posita: Viginti novies septem eum milie relapsis Avuo postremo, nobis patet hospita Corsi:
Milie ducentis transalsis, misist at tribas an vis
Imbertus Praefui, RU8Quo Praefuissecam , D prima Punii eoufeerat Ecessam . . Probat secundo Lapis marmoreus , cui haec verba characteri bus Romanis insculpta sunt: Beata Martha Deet oic. Et tertio et Vetus Chronicon , quod ad calcem operum Hugonis in Bibliotheca Regali Abbatiae S. Victoris asservatur, in quo haec ha
hentur: Corpus autem S. Martisae dicitur esse sepaIιum apud Tarascum Oppidum pron Civitatem inrelatensem.
XX. De Loco vero , in quo S. Larari: Reliquiae positae primo fuerint, eas Massiliae quiescere constat ex facto Raymundi IV. Massiliensium Episcopi anno ia a. A de quo in vetustissimo i
strumento Massiliae in arcula serrea asservato haec leguntur: maudus Reliquias Sanctorum Lagari, Caunati , Maurontii, σAntoni vi Episcoporum Massileusium, vee non Sassiorum Adriavi,
558쪽
re Vir7οris Marorum duassiliensium , aIiasque ferreoserinis inesv- fas , visitato' veneratur oe Popula ostendit. Idipsum probatur ex Pontificio diplomate Benedicti IX. dato pro Consecratione Ecclesiae S. Victoris Massiliensis anno ro o. , in quo laeciatim inter alias recenset Reliquias S. Laetari a Chriso refugeitati. XXI. Dices tamen: Menologium, quod Cardinalis Sirletus Latinum reddidit i . Octobris haec habet: Relatio pretio far Reliquiarum Saticti s justi Larari, quas Reliquias celeberrimusae Melissimus Imperator Leo Divino telo eommotus , tu Templo pateberrimo fab ejus Sancti Viri nomine dieato ex Urbe Citiensi Constantiuopolim translatas tu argenteis Iaetilis reposuit. Porro Citium Urbs est Insulae Cypri , ex qua S. Laetari Reliquiae circa an num 38o. translatae feruntur. Idem habent magna Graecorum Menaea die a . Octobris hoc metrico prophonemate . Constantinopoli relegens vestigia Christi
Talibus exeIamat: Lazare adeso foras.
XXII. Respondetur primo ,' qu5d eum praelata Menologia
Reliquiarum S. Laaari non Corporis meminerint , Reliquiarum , quas Leo Imperator transtulit, nomine intelligi posse alia quaecumque S. Larari usibus inservientia, ut vestes, ornamenta
Ecclesiastica, vel alia hujusmodi: Aut, si velis, aliquam etiam Corporis S. Laetari partem a Massiliensibus obtentam s cum enim S. Lazarus forte Cyprum profectus fuisset, ibique Episcopum egisset, antequam in Provinciam appelleret, contingere potuit, ut Cyprii speciali devotione erga S. Lazarum assecti, in honorem ejus Ecclasiam erigerent, bc a Massiliensibus partem liquam Corporis ejus obtinerent, quam Leo ex Citiensi Urbe, in qua collocata fuerat, Constantinopolim iusterit deportari. Secundo responderi etiam potat, Graecos aequivocatione Iabi. mentes pro Reliquiis Larari Mariae & Marthae fratris Reliquias alterius Laetari Monaehi, qui Citii in Cypro floruit an-uo 333., de quo Martyrologium Romanum a 3. Februarii haec habet: Confusiiuσοιi Sasiai Lazari Monaebi, qui cum sacras muloes pi geret , TheopbiIi Imperatoris Donoetasa jassa , diris suppliciis exerueiatur, σ masus et eandesti ferro eomburitur : fes Dei virtute sanatus, abrasas Imagiues sanctas pluesdo resiluis, ac demum iu pace quievir. Huius ergo Reliquias Leo Imperator Constantinopolim transtulit, quas cum Reliquiis Laaari Mariae& Marthae fratris Graeci recentiores incauth confuderunt. Sed nimium in hae intricatissima quaestione Lectorem meum detinui. C Dissit so by Corale
559쪽
De S. Theela Virgine ae Mulierum Protoriartyre.
q. I. Varia de S. Theus Acta. I. Rima , quae tuendae virginitatis studio & Fidei servandae
ardore phisquam virili constantia vitam pro Christox exposuit, Thecla fuit: ideoque sicut Virorum Stephanus, ita FeminarumThecla Protomartyr in Ecclesia celebratur. De ea eximie locuti sunt Veteres :. optandum tamen fuisset, ut sincerius scripsissent, nec vera fabulis involventes, quid tene dum quid rejiciendum, in obscuro reliquissent. Resert ex Te
tulliano s Lib. de Baptismo cap.r . S. Hieronymus de Script. Ecclesiast. in Luca, Presbyterum quendam in Asia Acta Pauli& Theclae scripsisse , sed convictum apud Joannem , quod Auctor esset libri, & consessum, se id amore Pauli fecis , ob id Ioco excidisse, idest a Presby terio dejectum fuisse. Unde Eusebius L. 3. His . cap. 3. ea suspecta habens: Ilia, inquit, qua Hur pauli Acta voeantur, in Seripturarum iliarum Numero , de quihus uulla es omnis3 dubitatio , Babus esse , nou equidem aecepi. Et demum Gelasius in Concilio Romano ct mali apocopba pronuntiavit. Idem dixerat loco citato S.Ilieronymus: sed tamen ratio, qua ad illa rejicienda movetur, nimis rigida videtur ι dicit ea habenda esse ut apocrypha, quia Lucas individuus Pauli comes nihil eorum memorat: iauale enim es , ut i dividuus eomes Apostoli , inter eateras ejus res has solism ignoraverit ρ Sanh cum Lucas non χlum non memoraverit Leonem
a Thecla baptigatum, sed nee ipsius Theclae unquam in Actis meminerit, dicendum esset, quod omnia quae de illa dicuntur, imo Theclam ipsam fuisse, apocryphum sit: quod contra ipsum Hieronymum staret , qui Epist. aa. Eustochium ad amorem' Virginitatis incitans dicit inter caetera, quod inter alias S. Thecla ad eam amplectendam accurret. Igitur ex iis, quae de S. Thecla seruntur nec omnia suscipienda sunt, nec omnia rejicienda. II. De S. Thecla crebra ita Menologiis Euchologiis&Historiis Graecorum mentio. Meminit & Gregorius NaZianZenus Orat. in laudem Athanasii, & Exhori. ad Virgines, Orat. in Julianum , Orat. I 8. in laudem S.Cypriani, & Carmineo ambico de Vita
560쪽
Vita suas Item Gregorius Nyssenus Orat. I . in Cantica, Epiphanius haeres. 79. contra Collyridianos, Chrysost. hom. a s. in Acta. Ex Latinis Tertullianus lib. de Bapt. cap. II., Ambrosius Epist. . & 8 r. , &lib. a. de Virginibus , Augustinus lib. 3 o. contra Faustum cap. q. , Sulpitius Severus Dialog. a. cap. 14. , Cyprianus Orat. pro Martyribus, & Οrat. sub diem passionis suae, Zeno Veronensis, Sixtus Senensis Bibliothee. in Paulo, aliique apud Baronium tom. 1. Annal. ad ann. 7. , &in Notis ad Martyrol. die a 3. Septembris . III. Vitam S. Theclae scripsisse fertur Basilius Seleuciae in Isauria Episcopus, qui noruit circa annum 4so. , & Concilio Constantinopolitano contra Eutychetem interfuit. Hanc e t nebris se eruisse dicit Petrus Pantinus Decanus Bruxellensis, qui eam latine vertit, Notisque illustravit, cui addidit aliam ex Simeone Metaphraste, utramque Antuerpiae impressam anno x6o8. Vertim & istas pluribus scatere fabulis , quibus olim Acta a Presbytero Asiae conficta, a S. Joanne una cum auctore proscripta, & a Gelasio Apocrypha declarata, censent Recentiorum plerique: praecipue vero, quod dicant, Falcon illam in P aganismo mortuam fuisse Theclae precibus ab inferis liberatam s Theclam a PauIo fuisse ad praedicandum & baptizandum missam , ejusque praedicatione Tryphenam, & numerosissimam ejus familiam ad Fidem fuisse conversam, & ab ea baptizatam 3
quod est contra Pauli sententiam, qui I. Cor. I 4. v.3 . Mulie res in Ecclesiis tacere vult: eam similiter non esse mortuam,
sed vivam in terram sic Deo volente apertam ingressam; & alia. Propter quae negant aliqui Librum illum esse Basilii, sed alterius Seleucensis nimis creduli, qui ea ex Actis apocryphis exscripserit: & ex hoc moventur, quia Photius Biblioth. Cod. I 68. de Basilii Seleuciensis scriptis agens , dicit: Idem veris Basllius ilia
es, qui prima: μιον oras ι hecia praeclar/gesa ct certamina, atque
vii fortas metris prosequitur e porro non metrice sed soluta oratione scripta est Vita, quam Pantinus prodidit. Huic tamen observationi satisfacere se putat Pantinus dicendo, vel mendum irrepsiste in Photiano Codice, ponendo inetris pro Phlatrior, idest fusiori stylo , quam caeteri: vel utroque scribendi genere usum fuisse Basilium , & metro & soluta oratione, sic Cicero idem praestitit de suo Consulatu , sic Tertullianus contra Marcionem , Sedulius in opere Paschali, & alii: ita ut metricum opus exciderit, ac solum opus soluta oratione consectum nobis remanserit. Caeterum cum nullus sit liber adeo nugis plenus ,
quin aliquid veri couliueata ideo Basilii Vitam Lectori meo pro-