장음표시 사용
301쪽
Talia apud priscos Grammaticos non raro usu venisse certum est. Idem Hesychius alio loco :Θεο αρο, ανεδυ απ. Ex ipsa literarum serie constat legendum esse Θι αra. Id vero depravatum est similiter pro Eo απ. Quid porro illud: et Θεμαντη, iaάθισαν t Quid, nisi mers oscitationes Grammaticorum 8 Vera scriptura erat 'gosa' et 'Eμαντη. Ipse Hesych. Eοσας, καθιγας.
Ut illuc redeam, unde diverteram. Θέρπομαι, unde manat compositum πολυθες , occurrit etiam apud Apollonium Argon. l. I. V. 824. Οἱ δ'' αροι Θεμάμοι παίδων ἔμον ελμώο. ubi Scholiastes longe eruditissimus, Θεμάμοι, interpretatur, ἐξ πιτησεως αναλαζούες, ουτήσαντες. Θειος se πη αἰτῆσω l ἱκετευσα 'Θεατιέα P κυδαλίαοιο.
In loco illo Mesiodi pro degendum: vi
vel sorte Κλσολαου, nescio enim an de Cleolai Herculis filii progenie loquatur; de quibus consule Apollodorum lib. 2. cap. 8. 'Haec perspicacissimus Benileius. V. 55.-ςεγανον δομονJ arbores me- am reddent te Iam domum. Sic vertunt quidem ;sed Θα isti non est a maηm, sed a b Moum, Θαομαι,
302쪽
video. Θάσει poet. Θ res, duplicato σ; et dorice Θαμῶ ultima circumflexa. Verto igitur, Has arbores videbis meae domus tecta' arboribus isse domum meam contectam cum stupore videbis. V. 57. Persuasi mihi vocem εγωιατο mendosam esse. nec video quid sit aliud, γωφω nisi scribere vel pingere vocem. Doctis . quidem Spanhemius dicit γωφειν et γ φεδ in foro Attico esse accusare et condemnare.
Notum hoc . sed quid inde auxilii t Conjiciebam
olim, nec nunc poenitet, legendum esse, κακαν ἐπεμαξατο hoc est, prehendit et imis sensibus reposuit. Caeterum amicus quidam ex conjectura κακῶς M,ξίο φωνας, propius quidem ad vulgatam, id est, ut inquit ille, apprehendit vocem am ripuitque. , V. 83. I Mον ἐυαγκειανJ Legendum Omnino, Πίνδου, Pindi in conυalle. Homerus Il. 4. V. 653. appellat.
Ως δ' οτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ-ρεοντες Eις μισγαγκειαν συριζα ετην ο ζυμον
pectum mihi est verbum ἐξαλλara ; sed quod in
ejus locum possim substituere non invenio: cum nec ἐξαλθεla nec . κέλεla proponere audeam. Sic H. Stephanus. et merito quidem suspicabatur Si phanus corruptum esse illud ἐξαλλ.lo. quo enim sensu aut qua ratione dicitur venter subsilire infame Z Notet etiam lector scholiastae verba, επὶ τω ei ιειν. qualis quaeso interpretatio t
303쪽
certe aliud quid habebat in suo codice Scholiastes.
Longe melius Stephano amicus quidam meus conjecit, κακα δ' εαμ rido vel vel a. ea Mihi vero consideranti veniebat in mentem, κακα δ sed reperienda erat vox aliqua, cujus interpretamentum esset, υξανεπ. Fortasse scripserat αίθυξαm, extendebatur, gliscebat, magis magisque incendebatur ; ut Ovid. de eodem Metam. 8, 845. Implacataeque vigebat Flamma gulae. et in Ibin V. 425. Utque pater solitae varias mutare figuras, Plenus inextincta deficiare fame. ubi notandum, Flamma gulae, et, fame inextincta. V. I . o τἀρ ἐμειο γένετοJ Certe quidem ex me hic miser natus est puer: utinam sane illum. V. Io3. Nυν b κοιμα Nicandri est
credo versus iste, Τοιη οἱ-ωεσκληκεν γενύεσσι Versu IO5. ΒωἘε λαζων Pasce acceptum , aut
morbum depelle, aut pasce tu isse. ridicule versiones,
Devora arreptum. V. II 7. τῆν γ εμ:ν-ος τοι
Eoi, ρ ν ομοτοι cvJ Vide Notam nostram ad Hymnum in Dianam, v. I 36. ubi hunc locum citare casu omiseram. hic dicit, ne ille si mihi amicus, qui tibi invisus est, illic vero, si mihi ille amicus, ἡ κε συ κήδει, ἔςw υ πο - προνοειτω,
ut Scholiastes, qui tibi cura est. P p V. I 3 o.
304쪽
V. Igo. Initiatae versio. sed τελιμ sunt ipsa sacra. Forte τελεσφορέω a τελεσ-
V. I 36. Eν τ ἐυηριε,αJ Restituenda est vetus lectio, quam Etymologus nobis servavit. Eυηπε-
tum, apud Euseb. Praeparat. Evang. lib. 5. C.
Quod nollem a Luca Holstento in Notis ad Porphyrium mutatum in ευμελαμιν. Unum addam :Cum in hoc hymno Dialecto Dorica utatur Callimachus ε, scribendum foret ἐυαρισώα. Sed τὸ η
in ἐυηπελία επενθετικον non mutant Dorienses. The crit. Il. 27. 'Eξ ευν λεωκ αλλ' ου σέθεν εἰμὶ Sine dubio igitur legendum, ευηπελία. Hujus contrarium ολιγηπελ οι, et ολιγηπελης. Haec DO
305쪽
A DEpigrammata Callimachi. s. t EphyritiJ Ζεφυυον AL
V. g. Nautili mJ Nautili concham pulchram eandidamque Selena Cliniae filia Arsinoae, quae Venus Zep0ritis appellabatur, dedicat. De Nautilo multi multa dixerunt, et tamen non pigebit exscribere duos locos, unum Plinii, alterum Oppiani. Inter praecipua miracula est, inquit Plin. Nat. Hist. Lib. Io, 7. qui vocatur Nautilus. ab aliis Pompilos Pontilos mallet Harduinus) su pinus in summa aequorum pervenit, ita se paulatim subrigens, ut emissa omni per Mulam aqua, T lut exoneratus sentina facile naviget. Postea prima duo brachia retorquens, membranam inter illa mirae tenuitatis extendit ; qua vel cante in aura qua membrana, dum spirat ventus, in morem veli extenta) caeteris subremigans brachiis, media cauda ut gubernaculo se regit. Ita vadit alto, liburnicarum ludens imagine, navium imaginem
quandam exhibens et s quid pamoris interveniat. P p et hausta
306쪽
hausta se mergens aqua. Oppian. Lib. pr. de Pis'
Κυμα' δὲ καθελκεLia υδH Ed autem qaidam concava contectus Iesa piseis Forma pol is smilis, quem vocant Nautilum, propriis cognominem navigationibus. Habitat quidem in arenis ; prodit vero summamrn aquam
Pronus, ne ipsum impleat mare. At quando natat foeηIa supra ANHirites Statim conversus navigat, tanquam navis
Gnarus aliquis: geminos quidem sursun pedes velut sun i Extendit,
307쪽
Exlodit, india tem di it tanquam velum Tenuis membrana, vento vere Nepanduar, sed imferne Bini ipedes mare attinereres si les gubernaculis Ducesque dirigunt domum ire navem et piso . Veram tibi metuit ex propinquo molam, non amplius vemis Fugit Οουθ emmittens s murabis autem =mnes fraenoeniaque gubemaculo di, inpios que dirus m eipit Unum. Gravatus autem ae sim Irabitis asine ει tu. Plane belle Nautili nostri natationem uterque descripsit. Qui sequuntur sex versus in Oppiano exclamationem continent de audacia primi navium inventoris ε, qui fortasse, conspecta Nautili navigatione, illud maris vehiculum excogitaverit. V. 6. ΠόσσινJ Aliter,
V. Io. Parerent ovaJ Neque amplius vinitarem ovis Halcyonum. Sic Clar. Bentleius. quiversum illum, valde corruptum quidem, ita emen
D. I 2. Sub me longumJ Sub me est et erit dolicho tempore, vel, sub me est qui stadis doli
308쪽
'. et . Callimachi Epigramma in Ambraciotam Cleombrotum est ; quem ait, eum ei nitit accidisset adversi, e muro se in mare abjecisse lecto Platonis iubro. Cic. Tuscul. lib. I, C. 34. Pulchre Ovid. in Ibin, Vel de praecipiti venias in Tartara saxo, Ut qui Socraticum de nece legis opus. obiter dicam Cleombrotum istum Platonis mentem non cepisse ; Ioquitur enim Plato in Phaedone de morte tantum philosophica, quae si, ut dicit A u-gustinus libro pr. de Civ. Dei, eum anima adhue in corpore consituta corporeas illecebras Nilosophia
309쪽
Poema CALLIMACHI a CAΤuLLO Latine redditum. OMNIA qui magni dispexit lumina mundi,
Qui stellarum ortus comperit, atque obitus: Flammeus ut rapidi solis nitor obscuretur, Ut cedant certis sidera temporibus, Ut Triviam furtim sub Latmia saxa relegans, Dulcis amor gyro devocet aerio: Idem me ille Conon coelesti in lumine vidit E Bereniceo vertice caesariem Fulgentem clare ; quam multis illa Deorum, Levia protendens brachia, pollicita est: Qua rex tempestate novo auctus Hymenaeo Vastatum fines iverat Assyrios ;Ver. 7. Idem me illi Gain J Callimachi Graeca ex Sch liaste Arati,
Et Conon me in aethere conspexit, Berenices Cincinnum, quem illa Diis omnibus dedicavIL Catullus vero quatuor versibus. Et Callim. Θιο ς, αι--tis, non, multis Deorum.
310쪽
Dulcia nocturnae portans vestigia rixae, Quam de virgineis gesserat exuviis. Estne novis nuptis odio Venus y anne parentum Frustrantur falsis gaudia lacrimulis, Ubertim thalami quas intra limina fundunt pNon, ita me Diei, vera gemunt, iuerint. Id mea me multis docuit regina querelis, Invisente novo praelia torva Viro. At tu vero orbum luxti deserta cubile, Et fratris cari flebile discidium :Quam penitus moestas exedit cura medullast Ut tibi tunc toto pectore sollicitae Sensibus ereptis mens excidit 8 atqui ego certe Cognoram a parva virgine magnanimam. Anne bonum oblita es iacinus, quo regium adepta es Conjugium, quo non sortius ausit alis tSed tum moesta virum mittens, quae verba locuta es t
Iupiter, ut tristi lumina saepe manui Quis te mutavit tantus Deus t an quod amantes Non longe a caro corpore abesse volunt tAtque ibi me cunctis, pro dulci conjuge, divis Non sine taurino sanguine pollicita es, Si reditum tetulisset. is haud in tempore longo Captam Asiam AEgypti finibus addiderat. Queis ego pro factis coelesti reddita coetu Pristina vota novo munere di tuo.