Celeberrimorum a primo legum institutore sapientum, ac primariorum in ijs professorum; ... quin, ... pro vera catholicæ ecclesiæ libertate, & immunitate decisiuè consuluerunt, ... Tomus primus secundus ... Auctore Fr. Hieronymo Gattico ..

발행: 1636년

분량: 830페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

511쪽

tes,sed etiam eser cogant dc defendant. C. cipes, qui Ecclesiam indefensam deserunt, Deo sunt ratii nem reddituri, cum Ecclesiam suscepto imperio defendm-dam ipso iure susceperint. c. Principes. 2 3. q.s. Sicut .n. ver ter, ut hoc interim utamur exemplo, cibum recipit pro nu nib',pro pedib',ac deniq;pro alijs cibus mebris, ut totu eorpus nutriat: ita Principes a laicis tributa exigunt, &. alia onera eorum subditis imperant, ut tota respublica christiana,ad cuius communem utilitatem etiam clerici orat, defendatur. mutuum enim auxilium sibi debere Ecclesiam dc Imperato rem, alterumque ope alterius indigere, docuit glo. in cicon.

ueniori in verbo, auxilium. 2 3. q. . . in

Quod si quis forte quaerat, viri iustius tributum deberet 'Hebraeorum populus : Moisi ne, cuius precibus vincebat exercitus: an Iosue duci suo, qui viribus tantum pugnabat QCum deficietibus Moissis precibus exrcitus statim succumis heret, nemo, opinor, m. qui non Moisi tu stius solui debuisse

fateatur. ab orante enim multo maius beneficium accipi bat , quisa a pugnante. Caeterum si nos hoc temporeEcclesiae semper oranti tributa non pendimus, ab ea saltem non esse cxigenda, tot, ac tantis rationibus ducti libenter sentiamus.& obiectionem dicti c.peruenit. respuamus,cum ibi cis ricis pro custodia ciuitatis vigilare contra Agarenos permitateretur , propter euidens illud periculum, quod imminebat, ne ipsi quoque interficerentur. Naturae ctenim ratione d cti legislatores omnes unicuiq; conccsterunt, ut ei vim vi re pellcre liceat. l. ut vim. ff. de Iuli. dc iur. ubi uno ore iuris inarerpretes tradiderunt, id clericis quoq; permitti. Praeterea alijs etiam responsis tollitur obiectio d. c. peruenit. ut per

Abdi in cons. a. in I .va dc quod ibi dicitur, cimpelluntur, intelligendum est a superioribus, qui praestat Ecclesiae: non utem a laicis Principibus: ut latissime docuit quid1 Io.Lupi in tradi. de libertate Ecclesiastica, in . q. ubi multis iuri-hus dc rationibus ostendit, clericos ad aliqua onera persona Iiamininiε posse compelli, ut ibi videre est. a

s,riclesiamque assida orantem prot

512쪽

. cum illud peruenit: vitios intellectus patiaturcinatra nos non debet afferri. l. in amimguo.& ibi Bar. ff. de reb. dudi Qund .n. maxima etiam urgente necessitate, clerici ad huiumodi exactiones no teneantur, est, tex. in c. aduersus. de inam un. Ecci. & alius tex. apertus in c. sancitum. in ii. a 3. q. 8. quibus in locis traditum est, ciericos ullo pacto ad ista mera cogi non posse, nisi consensu Pont. 'Max. accedente, N caiu dubitandum non est: cum, ut praediximus Papa in rebus Ecel. plenissima potestate fungatur. sed laicis hoc esse prohibitum , ibi elare decernitur, & ab illis constitutionibus praedicta obiectio confutatur . Huc accedit ciem.quia contigit de relig. domi. Vbi scriptum est, Bona ad alique pium usum destinata, non posse in alium usum aequEpium sine Papae licentia conuerti. Quare multo minus est, na,quae ad publicum rium spiritualem sunt destinata, posse ad usus profanos, in consulto Ponti reuocari. & hoc optima ratione 1 uadetur. Nam laici soli sunt, qui honoribus, ae iurisdictionibus ciuitatum, & prouinciarum perfruuntur : quamobrem etia soli debent his oneribus subiacere: ut in C. qui sentiti de regiae. iur. in o. & ita aiunt Abb.& alj in

c. non minus. de immun. Ecci. sic propterea ex ijs clitatuitur illa ratio, qua conantur ostendere, onera debere eine communia,ubi utilitas est communis., Praeterea ut paulo ante diximus etiam clerici orantes' unus ferui ad communem omni u utilitatena. Denique si ista ratio ita indistincte procederct, illud sequeretu r, ut nullum esset habendum discrimen, onera tributaria, forent ne ipsis

rebus annexa, antequam res ad Ecclesi. tralisissent, an non.

niam utroq; modo dici posset, onera hςc a Principibus , ad communem omni I utilitatem impcrati , atq; ideo communiter ab omnibus esse soluenda, scd conseques est falsum eum omnes iuris interprines haec duo tempoia distinguere consueuerint, ut supra fuit ostensum diergo falsum est ant cedens. Refellitur illa quoq; rati Barb. in d. cons. I. in 3. vol. Quod ex quo bona ista antequam ad Ecclesmigrarent, erant iam duilmata ad soliuendum laicoprin. tributum, pro- pN-

513쪽

pterea in alium usiam eonuem non potuerunt, quia respondeas licet, hoc posse locum habere, ubicunq;bona illa de lai.

corum imperio non exirent.Caeterum λluto iure subieetionis, aequum est, ut etiam tributi exactio, ut res ei acee ria corruat Q accetarium, de regul. iuri in 6. facit i. adigere de iur. patr. & c. cum gessante de appell.Praeterea valde anta in aduertendum .est, quae in Eccles transferuntur proprie alienata dici no post ,sed in priorem statum, ac sua naturam reuersa : quo casu facillim. ius alteri quaesitum aufertur: ytute in ea ratione docuimus, quae superius ultimo loco a nobis fuit adducta. QEamobrem ex praedictis omnibus, iam satis superq; constare arbitror, clericorum immunitate pure, 6c simpliciter esse intelligendam, nullumq; discrimen mis. ter bona prius asscina, i conus certum, aut postea declara dii in fieri debere t cum liaec opinio tot legislatorum firmissimis constitutionibus, tot validii simis naturae rationibus sit

confirma,ut graue piaculum committere videatur quicuq; contrarium sentiat. Verum, si etiam concesserimus hanc opinionem nostram, eol u, qui contra disputant, vel authoritate, vol pertinacia in dubium iure aliquo vocari possb no uinuis tamen in dubio pro Ecclesiastrenda esse sententiam L sunt personar ff. de relig. dc sti mpl. fiin. cum vero in re pro- , posita de periculo conscientiae, atq; animae agatur, si repugnante diuino, atq; humano iure immunitatem Eccles. laedi per mitteremus,tutiorem viam esse proculdubio eligendam Centeo c. iuuenis, da sponsal. Idq; eo libentius, etiam Principes ipii audire, atq; obseruare debent, quod de fis ci praeiudicio ita chathir; contra quem in dubio semper ςta profe-rpndum nouimus i. non puto is de iure fisc. Cum igitur ii,c nostra opinio, ad euitandiam malae con scientiae, atq; animae periculum sit longh tutior, Sc aduersus fiscum in re dubia lex iubeat pronunciarii de rursus, si haec etiam disiuncta satis aduersus fiscum valent, quanto magis debent valere coniunω. s. affinitatis, inst. de grad. dc praesertim pro Eccl. cuius cum religiorue coniuncta est causa, ut. pro ea iuniuntiam intrepidὸ proferre non vercamur.d.l. sunU

514쪽

persenae. Neque vero reges, ac Principes hoc iniquo animo

ferre debent: cum optime intelligatur,cx auctis religionis ii noribus, imperiorum facta misse semper incrementa. Qvin ego arbitror illos& haec,& longe maiora ei,a quo ipsi omnia acceperunt, libenter concrebris. arg. g. sanimus. in auth. de reta Eccl.non alin. Nam si tam antiquae,& piae immunitatis priuilegium laederc tur, & tributorum oneribus alaico Ρrimcipe subisceretur Eccl verendum profecto, nc in Dei indignationcm in cideremus. Nam si neglecto,ac violato quasi-Cunq; Deorum cultu, legimus impcria esic diminuta ,& interdum etiam abolita: , ater.de neglecta religione, quanto magis si veri Dei religio contenetur, diuina exscadcfcct ira Hinc lcgimus,Balthasarcna Asyriae regem graues poenas dedissc,propterea quod vasibiis sacris uti non per horrcscebat. qua propter & nos Hierusalem, hoc cst, Dei Eccl. intuentcs, ct cum Hiere mya laclui metes dicere iure poterimus. Quomodo sedet sola ciuitas Hierusalcm,Principes ciuitatum facta est sub tributo.

Caveant, quae io, Princiees iram Dei. Nam cum ipsi tan quam Dei terrestres a mortalibus honoretur, & passim gentibus iura dicant, & leges ipsas quasi magistri aequitatis promulgent, caueant, ne inde iniuria oriatur, unde iura nasci creduntur .l. meminerit: Q vnd.vi Cum igitur, ut aliquando

paucis conchidam in haec ita sint, ut etiam praedia ad certum tributum destinata , si transferantur in Eccl. fiant immunia ut iam satis est iure conclusum in illud sequitur, ut multo minus ad alia vlla laicorum onera, in quibus maiores notiri nihil fere dubitarunt,ipsa Eccl.tcncatur. Haec autem Omnia Ponti Nax.propc diuino tuae bcatitudinis iudicio sui cimus, a cuius tum doctrina, tum authoritate ullo pacto diicedere nefas cxistimamu&Laus Deo opt. Mac

515쪽

Celeberrimi, ac Emmentisi. v. I. Consulti Sanctaeq; Romanae Ecclesiae Cardinalis

V. I. Eruditissim iam Consilium, - dc Responsium Decis tuum.

suerunt unam gabestam,quod de omni 1 estario bladi, quod intromitteretur in Casti una, soluatur certa quantitas pecuniae.Demum vendiderunt istam gabellam cortis hominibus hac conditione adiecta, quod ipsi possent exigere dictam gabellam ab omnibus religiosis clericis, dc personis C clesiasticis, cuiuscunq; conditionis, & status existerent.M

do dicti gabellarii, petunt a gastaldo domini prioris sanctae Canialdulen. haeremi, & generalis totius Ord. Camaldulcn. gabellam praedictam de bladis recollectis de possessionibus dicte hqremi, existentibus prope Castillioncm portatis in Ca. stru praedictu. Quaeritur nunquid dictigabellarij possint ist gabellam petere a dicto Priore, seu suo ossiciali, vcl exigere. Et nunquid per dictam impositam ordinatam per ipsum

commune,& appositionem conditionis in dicta venditionci ipse prior, vel eius officialis teneatur ad soluendum talem gabellam de iure. Item si non tenetur,& non possunt petere,quςritur quam poenam, dc quomodo incurrant ipsi emptores cogendo, seu cogi faciendo officialem dicti domini Ptioris ad soluedum. Item quaeritur quam poenam, & quomodo Potestas, No

tarius,

516쪽

. ladis,aessi officiales dissi castri comit dictum

officiale dicti Prioris ad soluendum dictam gabellam. Propterea capiendo detinvido eundem ossicialem notoriε uersum. & in habitu Couersorum dicti ordinis incedentem, seu etiam pignorantes,& penora de rebus inmitibus

leuanteri

N dubiis pnmissis maximE in ipso themate

considerandum occurit, qubd non expriamitu tiquod in impositione gabellae dictum fuerit; quM dicta gabella solui deberet pro

quolibet testario bladi, quodintromittet tur etiam aciericis , quod si . fuissct expresitum diei oporteret, quod dicti statutarij essent excommunieare: quia violarunt in hoc priuilegium generale concctam Ecelesiae uniuersali ab Imperatore,desenn exeo.nouerit. &C. grauem , Sed quia postea in venditione adiecerunt, quod emptores posshnt exigere dictam gabellam ab omnibus res, giosis clericis, de personis Ecclesiasticis videtur dubitadum. tamen credo hoc non posse diicii constitutum, ita quod rei dentes aurementes sint ipsbiure excomnunicati. Pro hoc probando suffcit, qiuod non reperitur contrarium de iure dispositu, non enim incurritur sementia excommvn. nisi cutura expresse hoc dicunt. casus autem, in quibus quis est e Minimunicatus ipsorire,cMiguntur per Hostium in summa

517쪽

de sentent. excommunieationis. s. 3. in princip. per glossi in

cap.eos. de sententia excommunica. lib. 6. & in clemen. ptima, eodem titi in glossi quae incipit, est sciendum. Veledo modo ad dubia per ordinem, Ad primum,cum quaeritur, nunquid dictigabellarii possint diliam gabellani exigere a gastaldo Domini prioris Camaldulen. N an tene tur solucre 3 - . Respondeo, quod non: quia Ecclesiae dc clerici sunt immunes & non tenentur ad talia praestanda. C. de sacrosan. Eccl. l. sacrosancta.C de episc.dc cler.l. de hiS. de immunita. te Eccl. o. I. li. 6. Haec autem immunita concessa est cleticis pro bladosim . qnod deferunt f eu immittunt, non causa ne gociandi. Si enim causa negociandi deferrinit,icii intromit terenti: tunc non gauderent immunitate, Vt procedit text. . contrario in d. ca. I. de immunitate Eccl. lib. 6. not. Spe

in tit. de immunisate Ecch in fi. & pro hoc videtur casus in Llicitatio. g. mercatores. ff. de pub. vecti. vincto eo, quod ibi notat Dyn. in quaestione, quam format de eo, qui emit salunas,quis habet Edelesia RO in Roma diola,dices hunc talem

renpri ad pedagia soluenda Ra ciui tibii , per quas dei t*proueniensex dictis iasinis., istd iramen determinatio Rana Apraedicta uaestione, per qu4 distinguit vectigal ordii u ab extraordinario, dicet hosgaudere immunitati, 44.-

ad vectigalia extraordinaria:videretur, facere in eo rum& sic quod etiamst causa negociandi destrat, seu intromit talgastaldus domini Prioris generalis: non propterea sit o ligatus ad gabellam, quod tame puμ1 dixi verius credo: no 3 enim fauendum estclericis in cu, in. quo iura violant, negociando vero veniunt contra praecepta iuris, ne clem.Velino. saecularibus negociis se immisceant,in rubro,Mnigro. Αd dubium sequens quo, quaeritur,quam pm: miserant emptores Cogendo,& cogi ficiendo dictum gastaldum ad soluendum. Et ad dubium ultimum de potestate Notarij,

officialibus cogentibus, ct capientibus dictum gastaldisin torie Conuersiam, satisfaciendo simul. Primo hoc chimi est, quod capiet , dc capi iacimtes . l .d' minut

518쪽

municati : quia turbant libertatem elerici faciunt contra canonem, v quis suadente 27. q. . probatur in c.no dubium di c. ex tenore, & c. parochianos de sent. excom. & hoe maxime certum est, ex quo est Conuersus Ecclesiae regularis, ut ind. c. non dubium. Capiens ergo, & detinens talem, est e commlinicatus, quicunq; sit ille, ex quo non est Praelatus suus: immo etiam detinens, sine laesione corporis, Sc sinὶ iniectione manuum est excommunicatus, eodem tit. nuper in

princ. & ibi not. Inno. qualiter hoc intelligi debeat. Sed discutiamus aliud dubium,quod si fiat coactio per pignorationem bonorum, vel alio modo, non inij ciendo manus in dietiam gastaldum, seu alium, qui gaudeat priuil gloclericali: hic cadit dubitatio, quae satis diu me cogitandum

tenuit, nec ausus eram ad calamum manum ponere.

Quaedam enim iura videntur velle, quod exigentes collo stas a clericis, sint cxcommunicati, praemissa tamen montinuone, quod exigentes desistant,& reddant,quod receperuti ut est casus in c. non minus, & c. aduersus de immu . Eccles. in quo tamen c. non minus, dicunt Doct. qudd licet alias de iure debeat fieri trina monitio I r. q. a. indigne,de senten. ex m. acro. in casu tamen isto sitissicit una,& est simile,qubdBO. in c. ego. N. de iureiur. & maxime,quia ille canon. inductus est in fauorem Ecclesiarum, & odium tyrannorta, quorum aliqui sunt ita torribiles, quod non ficile est eos tertio monere; fuit dictum Host. qui etiam dicit illo cath non asmitti appellationem talium, nec per appellationem excluditur sententia canonis: quia a correctione a canone non appellatur . Ad quorum capitulorum ampliationem superuenit de-eretalis Bonifa. quae incipit, clericis laicos, de immu. Eccleslib.6. quae excommunicat singulares personas, Sc univcrsitates, interdicit etiam si a voluntarie soluetibus recipiant, quae constitutio fuit postea limitata, dc restricta solumadcxigentes per extrauagantem Benedicti, quae incipit, quod olim, demum fuit ex toto reuocata, cum suis dbclarationiblis, ut

519쪽

tertianda esse iura antiqua, & se durat disputatio Inon in, inus, & c.aduersus praeali .ex quibus c. esset concludedum, tquia potestas dicti gabellarij, & exigentes client cxcommu inicati solum post monitionem. Sed in contrarium, Δc quod nulla monitio sit necessaria, incit Q quamquam de censib. lib.6.ubi dicitur, quod exigen- q. tra pedagia, vel guidagia a clericis pro rebus sitiS, quas non negociandi causa defcrunt, sunt excommunicati, S uniuersitates castrorum, scii ciuitatu, aut aliorum locorum inter- Φ. dictae, & dictum capitulum recipit robolationem per ius e Clem. inele. praesenti de censib. ubi praecipitur diccccsanis, quod dictas sententias publicent. quid crgo dicimus 3 Hic nCredo, salua correctione cuiuslibet mclius lenticiatis, essis dicendum, quod diuersitas titulorum soluat dissicultatem, ut sic consideremus, quod super alio prouidct c.non minus,& ai C. aduersus, quam c. quanquam. Illa enim duo capitula,nci iminus , & aduersus prouident circa collectas, quae vcniunt sub vocabulo, munerum, Inde in d. c. non minus, ractat In. χno. materia cis usitaticias de muneribus sbididis, & honestis. quorum honculorum aliqua intordinaria, aliqua extrao

I dinaria, alia mixta, ut plene distinguit l. 6 T de mula.&hon. :& late ponit Host. in summa de immunitate Ecclc.postprin. ha quibus muneribus. iCapitulum quamquam, prouidet circa pedagia, Vel guidagia, quae vcniunt sub vocabulo ucctigalium, bc sub hoc vocabulo continentur datia, de gabellae: haec enitia gabclla, quae soluitur pro intromittendo grano, vectigal dicitur quia latur propter granum, quod intus hinIr, hoc autem V dctigal, seu pedagium, seu gabella, cuam authotarate Principis a clericis non est exigenda, ut not. Host. in summa. decens D cx quibus causis possit ficri cxactio. vers sed nuquid Dicus,ct vers. quid si quis faciat dcportari bladum,&1iccst casusnoster, dico ergo, quod disputano. c. quamquam, habet locum in casu nostro, de sic concludo, quod fabellarii 'exigentes, & praedictas, & caeteri , arq; con clientcs, si sunt hyingulares personata iuuet commanicati.Si autem simI Fn, i

520쪽

Eiuntur interdilio. . ISi aurere, luaeratu ,quae sit ratio differentiae δε quare pinguius prouidetur con ra exigentes gabellas, quam contra exigentes collectast dici potest, quod imminet maius periculum in gabellis: quia cum soluantur Nilone rei, quae deferuntur,quando quis habet res stias in itinere esset sibi graue sustinere iter, secus in collectis, quia si imponuntur clericis : possunt stare de soluendo, nec ita 'erisimiliter incurrui de Gelli damna non soluendo sicut in gabellis. Item saepius peccatur in datiis, & gabellis. Ideo opus fuit pinguiori remedio, ὀico ulterius, quod dioeceianus debet has sententias publicare, etiam si dominus prior generalis, vel alius pro eo non petat propter tres rationes, quas ponit glos in d. clem. praesenti. de censi. quae idcipit, parte vocata. Φω quia non seruantur praedicta. Ideo dicit glos poena dicti Cap. quamquanIessopericulosissimam,pex quam forte om- Φnes ciuitates, & loca Italiae sunt interdilia idcin sorte est etiam extra Italiam. Et quod dictum c. quamquam,&dicta ' Clem.praesenti,tinuantur in praefatis datiis,& ga bellis,post et imultiplici ratione probari, etiam ex proprio significato vocabuli. P . et rΛd praesens autem sussicit allegare dictum Sicphani; qui hoc expreste dicit in d. clem. praesenti. super uerbo pedagiaι& eum sequuntut m. meus, & alij Doctor. & ita ic texpresse Dona. Federicus de Senis inopere consilioru in ali rum consit. 2 . ubi in fin concludir, quod gabcllarii caueanta poena dictae ducrcialis quamquam, & hoc susticiat. . . . t

SEARCH

MENU NAVIGATION