장음표시 사용
481쪽
ordo postulat, ut aperiamus Immunitatem hanc , quae omni iuris auxilio est subnixa, rationum quoque vi, contrariae silperiorem csse sententiae. Inprimis itaq; dico, validae huic rationi hanc nostram conclusionein inniti. Quod ubicunq; res aliqua in eum qui sit insignis aliquo priuilegio, trassertur,pro tempore futuro iste priuilegiatus succcstar suo uti priuilegio iure nbn prohibetur, etiam si ob id
alteri praeiudicctur. Neque isto in casu vera est communis illa legislatorum sententia, in qua dictum est, rem iam priusi affectam, absq; onere uianexo ad alium transirc non possc. C. ex literis, de pignor. c.si quis laiciis l6. q. I. neminemq; plus
iuris alteri posse tribuere, quam ipsc habeat, ut supra fuit
ostensum. Ea enim communiter esse vera concedimus,aliud
sentientes, ubi res ad priuilegia tum migraret. Quia etiamsi sola potestate transferentis inspecta hoc aptum continger non possit, tamen ex priuilegio succedentis augeri ius a legibus non abhorret, & hoc ius dici translatum non potest, sed
magis a se ipib, dc a proprio priuilegio acquisitum. Ad hoc maffero textum, ut opinor, memoratu dignum in l. cum qui-
dam s.si debitores ffde usur. Vbi debitores, quorum bona ad soluendas usuras minores semissibus erat obnoxia, & ad istud duntaxat onus , dc non amplius, tenebantur cogi possunt pro tempore, quo fiscus successit, ad soluendas vluras semisses: cum speciale hoc fisci priuilegium sit, ut semimes pro usiaris a debitoribus exigat. Ecce, si hoc semper verum effet, scilicet, rem cum suo onere transscrri, & luccessorciri plus iuris adipisci non posse,quam eius author habebQt,procul dubio fiscus usuras minores semissibus dumtaxat re potuitat. Verior tamen est diuersa sentcntia: cum iurisconsultus ibi priuilogium silccessioris, non ius authoris intuenS, contrarium sanxerit: tametsi debitoribus, qui fortamen unquam tale aliquid cogitarunt, non icue ob id praeiudicium afferatur. Et peristhim rex. ita docuit Bal. in Auth. Quas actibnes, C.de sacros. Eccles Quapropter cxistimo hoc, quod in illis legibus ad fauorem fisci est constitutum, optimo i re ad fiet liorem
482쪽
uorem Ecclesiae in propossio easu aeeombrari posse: ut sciali cci pro tempore fimiro, postqtiam rcs illas adepta cit, suo
immunitatis pritu legio uti non vetetiar, quamuis antea ad soluendum certum tributum laico Principi tenerentur: idq; argumento earum legum quas supra citauimus,*maximipor rex. in d .s. si dcbuorcs, in quo iste calus deciditur a fortiori. -niam si priuilegiatus successor ibo utitur priuilegio contra debitorem agendo, & ab eo semisses exigit, qui se
ac bona sua duntaxat ad usuras minores 1 emissibus Obligauerat: in casu proposito Ecclesia multo magis excipere poterit, Principem laicum agentem ad tribtuum cxcludendo: cum exploratum sit, quod cui datur actio, multo magis datur ex coptio l. inuitis s. cui damus is de regul. iur. In hac et nim re fiscus, & Ecclesia a scriptoribus aequiparantur: ut per
Imol. poli Bar. in d .l. si eu hominem is de fideius . Ael quae accedit, quod ubicunq; res, quae nullo priuilegio fulcita est, ad priuilegiatum transit, reque dcuoluitur,illius priuilegium
adipiscitur c. dile s lii. de praebcudis cum glo c. Vno. detur. patronatus, in Sex. cum alijs, quae in hanc rem affatim, '& Cumulate per Ialon. afferuntur in praedict. Auth. Quas actiones colum. pcnult. facit norabile illud, dc egregium Barto. documentum in I. Paullis in h. ff. dc acquir. haereditat ubi ait, mutatione personae priuilegium, quoq; mutari. Et per
istum tex. in d .f. si debitorcs, adhunc, que prae 'δε inritS, modum enucleatu, atq; dilcussiim, confunditur, pumeq; cucristitur illa dimiictio, quam Dccrat AngCl. inc ni. 24- , BI, CK -m te fere scriptorum omnium, distinxerat in rcr Cnus ccristum,dcclaratumq; ek id quod' potica declarandum veniret: senticiis ideo Ecclesiam ad certum lana, limitatum,atq;prC- scriptum onus posse compelli, quod nemo plus iuristit.buere potuit, quam ipte haberct: iuribus Vulgatis. Quandoquidem' si liuiusmodi ratio ita simpliciter dc absolute vera elset, atque indistincte inicii igerctur, neque in.d. f. si debitorcs potu i stetat ulla titione Icinisses vlurae a fr1co exigi, cum illud onus ccrtum ac decia ratiun cnci, nominatimq, dc euerte cautum suillet, Vt Iturae murares semissibus
483쪽
-8 tantummodo exigeremur. Et tamen contrarium omnino fuit ibi manifes Eic expresse salicitum, propter priuilegium quod successor habe t. Ergo tantundem hoc loco quoq; Ecclesiae permittendum S concedendum esse negari non potest.Quoniam ista haec amplioris iuris ademptio, dc additamentum, quod ibi fiscus nanciscitur. 6c hic Ecclesia. non a tu re transferentis, sed aiure ipsius luccedentis proficiscitur. Ita quoqun simili casu videmus,quod tametsi in dinalium caetus Pontificiam non habeat potestatem, tamini illi statim acquiritur, qui ab eis electus est Pontifcx.Similiter& Imperator quam primum eligitur, a lege, & a se ipso imperatoriam nanciscitur auctoritatem no autem ab clectoribus, qui tam ampla non funguntur potestate: & propterea iurisdictio non dicitur esse translata: ut lase tradidi in libro. de Cardinatatu, quem iampridem edidi. Et ideo addit mentum illud non aiure auctoris,sed successoris est metiem
eum: casus est ibi in d s. Et ista est potissima ratio, quae nisi
fallod aduersantes fefellit:qui nihil aliud ulterius consider runt, quam iura illa communia, & vulgata .Quae omnia nos quoq; esse communiter tetra concedimus, nisi tuccedensi, lustri alicui priuilegio innitatur: per praedicta, & per glQ.VM- denot. in c. Renovantes 2 a.dist. Ubi docuit fauore sacerdotii, seu religionis non esse inconueniens, quila iuri alicuius derogetur. Et praesertim hoc debet locum habere,cum iurisisti, hoc est ipsius Principis, derogetur, ut Ecclesia aliquod ficiat incrementum. Quippὶ cum valde expediat,ut populus in ea sit sui Principis opinione, quod Deum timeat, i cundum Arist s. polit facit ad tem elegans rex. in Hiberto ff. de obse. a liber. & liberti cuius haec sunt verba, Liberto, de
filio semper honesta, dc sancta persona patris, ac patroni via deri debeti Uerum enim vero si aliquis λrtὲ aduersus praedicta insurgeret, dicens, quod & si iste rex. in d.S. si debitores iuncin modumaexpositus aperte sentiat id, quod de priuilegio succrebris praediximus, hoc nihilominus in proposito Cas u 'locu habere non posse: quia alioqui fiscus tributum exigens
484쪽
ex eluderetile: quod profecto licere non debet: cum fisci. & Ecclesiae priuilegia aequiparentur l. fin. C. se sacros. Eccle . Bal. in l. I. Cdc usur. & fruch. legat. Sed sic est, quod priuile- glarus contra cum . qui pari priuilegio munitus sit, suo pitui- legio utendi potest 1lcm non habct l. sed & milites g. coequalita , ff. dc excus tui. Ergo fiscus ab Ecclesia alioqui priuilo
Respondeo primum, quod Ecclesiae non usque adeo exe- qtiandus cst fiscus, et si mpliciter vorum sit,haec duo parib semper passibus ambulare: quoniam data instantia omnis aequiparatio corruir, secundum glos . in c. si quid urgeri t.
quaestio. I. LGlo. in l. creditori is de noui Opcris nunciati Iac. Sed multi sunt casties, in quibus a fisco longe distat Ecclesia, quos rctulit Curtius in consilio io. Ad quos ille. qito accedit,quod in dubio contra fiscum,& in dubio pro Ecclesia est rcspCndendum l. Non puto is detur. fisc. st l. sunt pcr. biare is de rclin de sum p. fun. crgo, &c. Et quanillis nos l H. peritis de fico ad Ecclcsam arguamus, illud est in casu, in quo id in specie a maioribus nostris accepimus: ut per Imol. habetur in d l si eum hominem. Imb, ut statim ostendetur. maior est ratio in Ecclesia, quam in fisco. Praeterca est aduertendum, omnia fisci priuilegia dumtaxat locum haberc in iis, quae Principi saeculari sunt subiecta. in ijs vero, quae iurisdictioni ecclesiasticae supposita sunt. fiscus laicorii in nullo poenitus gaudet priuilegio c. semel Deo
dicatum, de rc l. iur. in o. c. nulli liceat I a. q. 2. idq; ins quentibus rationibus clarius aperictur. Cum itaq;in proposito casu simus in praediis ipsi Ecclesiae acquisitis,constanter . affirmo, huic fisco, is pote priuatae personae, Ecclesiam esse praeserendam, argumcnto d. g. si dcbitores,& d. l. fisciis,quq iura inuiolata pernamient, Ic illissa. Neque illis etiam Obstat si opponcrctur, leges illas de obligatione principaliter es.se intelligendas, quae in succetarem transire non nsueuit, quod imitata personae qualitate , ctiam rei status mutari so- .lat, argumento l. I. C. de impo. lucr dcscrip. lib. io. θ qua a contrario sciatu ita collisit specul. inrit. Declarita conivg.
485쪽
2bl. a. vers. Ad huius. Et quamuis dici posset, in illis legibει debitores fuisse, etiam rc ipsa obstrictos, cum frequentius
Contingat, ut bona debitorum obligcntur, non autem persinna dumtaxat a quo usu frequentiore validum in ivrccsta Dgumentui. Neq; natales C. de probat. tamen responderi posuri, quod cuin actio hypothecaria ad personalem accedat L non intelligere C de luit. pigno. idcirco millim noncsse, si tanquam accessUria, naturam personalis obligationis sequereturi ut in c. Accetarium de regul. iur. in o.
. Respondeo .n in primis,quod haec est diurnatio quedam,' si volumus intelligerc, quod in illis lcgibus de dcbitoribus principaliter pcrsonali tantum obligatione altrictis agatur. Provide, cum dc obligatis iudi st ercnter loquantur, lunt tris inpliciter interpretandae: iuribu 31 ulgaribus. Praeterea, db co quod etiam si a principio hypothecaria sine perionali it, Te non possit, tamen aliter est cx postfacto d. l. Non intelligere, tradit Paul. de Cast. in l. f. C. de fideiust . mino. Quψὶ Communis est regula,hypothecariam sit blata personali obligatione haud cxtingui, ted in suo robore per manere l. r. deliiniti pigno. quam late prosequitur multos calus enarrans Anto. dc Fano in tract.de pignoribusn hypothccis in o par a. membri nu. s. cum sequentibus. rc inanis redditur ista distinctio, quod d. q. si debitorcs, S d. l. 1ildus,a casu prinposito disserant: cum ibi de reali obligatione ad personalem accedente, hic vero de ea,quae realis principaliter est,agatus Nulla enim inter haec duo est differentia, quoniam in utroq, caiis, cum sinuis cx postfacto, hypothecaria suam naturam retinet, secundum praedicta. Firma igitu r ista ratio est, tui augeri in praeiudicium quoque alterius ob priuilcgium luc'
Secundis,principaliter ad icnendam hanc opinionem alia quoque urgenti ratione, atque nouo cogimur argumento .Sed prilis quam ad rationem hanc astcrcndam nostι a ora tio traducatur , qtiae solcctor, tria haec pro eius illvitriori id tellcctii, diligcntcr accipias. Primum cst, quod bona Om'nia, quae a Principe quoquomodo grauaraiir, sunt inti, i ad
486쪽
da, ut aequa Ianoe ottera in visi qu6quesustineantu i Aecutidum est, quod extimandi modus,qui ii iure traditiir,hic est,
ut seeundum fructuum, ac reddituum quantitatem,non autem secundum rei, dc ipsius proprietatis qualitatem, extimentur. Et ideo bona sterilia de libro aestimationum delentur . Tertium illud est, quod iste modus aestimandi, in quo principaliter fructus, non autem res ipsa consideratur, ρο- timinum est obseruandus, ubicunque de imponendis tribu
Redeundo ad primum dicimus id probari in l. Forma T.
de censi. in I. pen. C. Immula. nemin. cos. lib. IO. tradit Inno. in c. Gravem. de sent. excom. & Petrus de Pcrusio in trach. de collectis nu. 8. Idq; docuit experientia rerum magistra C.
quam sit de clect. in . Sccundum vero,scilicct, 'e una queq; res secundum quantitatem fructuum,ac reddituum sit extimanda, probatur per tex. cu glos. in l. si fundus ff. de impcn. in reb. dot. fact. facit rex. in l.si pendentes s.si quid cloacarii, ff. de usust.&l. haeroff. de vivis. leg. Bal.int .ad instructio nem C. do sacros Eccles dc in Auth. Defiincto C ad Temit. Mol. in t apud Iulianum haeres is deleg. I.. Et a simili est rex. in l. Qui bonis, & ibi Bar. ff. de cessi. bono. i. Illud autem, quod iste extimadi modus, est in tributis p tissimum obseruadus, ex eo liquot, quod cumhaec sint on ra prorsus realia, consequens est, ut in illis exigendis princitipaliter ad quantitatem fiuctiium habeatur intentio, magis quis in collectis, q- principaliter persisnis pro rebus imis poni solento Ita cx mente Barac docuit Alex. in cons. in sovol. di Bald. in i Praedia C de fidei m. ubi ait, quod ilic qui, fluctus percipit, est ad onera obligatus Si enim fructus perucipiens,etiam ad collectas astringitur, quamuis personis pro rebus iniungatur, secundum Bar &Alex. in l. His verbis s. Idem testator Edu44 3.Et idco usufructuarius tenetur,non scyprietariusi. Hactenus, dc l. Us ructu relicto isde viis. Nox. in cons. Io col. pen in I .vol. Ia jin l. I. . 2o.& mi.2.nu. a. C de iur. emphyt. Multo magis ad tributa tenebitur,
487쪽
Alex. ind. cons. . in s vol. Hine perhibent doctores, nasterilia de libro aestimationunt esse delenda: . Cum absonum Valdh atque uratronabile videatur, ut inde qnera ibiu ritur. Vnde nulla utilitas proficiscitur. Ita tradidit Bal. in o.l. ad imstrii tionem,& Pet. de Perusio in d. loco. . ims Iis igitur hunc in modu expositis, ac praefixis,iam aequutuest,ut ratio,quam polliciti sumus in medium afferatur Pr inde assirmamus quod cum onera quaecunque, dc praecipuEtributa,non rebus ipsius simplicitcr, scd potissimum ob fructiis ex illius percipiendos iniungan tu r: illud sequitur,ut ςlc-rici non teneantur, patet: quoniam fructus singulo quoque anno sinu noui; vi ustili tuiq; unius anni,ab alterius uiustinctu, tanquam nescio quid ii uper productam, ieiungitur, ac separatus esse perliibetur ei. si v sufructus milii Ede usu D. te, gat . l. I. E de usust. accresc. Cu m igitur pro tempore fuimro, hoc eli postquam praedia ad Ecclesiam pcruenerunt, fructus ex eis nascentes, essie quid nouum intelligantur, dc sint: consequens est, ut grauari non postini: quod sub dominio ac iurisdictione Ecclesiastica piod licvtur. Q Hamuis etenim haec onera a praeterito tempore causam trahant, tamen λει mam non habent,nisi tempore quo si uetus colliguntuRProdi
inde cum tunc extra iurisdictionum laici Principis sint , impossibile est dei iure quod respectu illorum a laico ulla fiat
exactio: cum res ipsa statiim mutauerit.: idq; argumento. . Sticchus seruus meus. fide manum. testa,&argumento; C de imp. lucr.descrip. lib. Io. Et ita hac eadem rationem
tus similem quaestionem decidit Bald. in. l. fiα C. sin. ce Cuius dicta fi recth considerantur,magno huicui sunt adiumento Cessat enim in proposito casu ra in xum, qui contrarium perhibuerunt , Mirmantes, haec dia eo affecta, ideoq; cum oneretinncxo transferi., Quinniam id verum non est,tum vi priuilegij succeskris, vida inuipraecedenti ratione tetigimus, Ac infra latius aperietiir: tum etiam ipsius rei intritu, cui tributa retissimum imponu tua. Nam posset sorte procedere diuersa sententia,ubicunmprinprietati magis prae4iorum,quae semper eademotriuii 'a em
488쪽
ritrii fructi, isti ibilia inuinoerci tu r. 'Sed cum supra contrarium piobauerimus. simulque ipsos fructus qui noui semper sunt,nunqtiam fuisse sub laicoriimporcitate dociicii intis, consoquens est, ut destructo corum, qui contra ios stini, fundamento,stiperaedificata quoque ab illisopinio destruatur.c. Paulus I .q. I. Esto enim qd illa pi aedia lemper illa. atque eadem sint: tamen fructus ipsi.qui potissim imita ferendis oneribus considerantur . diuersi sunt, nori modo a proprietatc praediortim, sed citam ab aliis stim actibus quCranni S a d. proprietate nascentibias. De uno ergo . ad aliud nulla fieri debet illatio, cum liaec dissimilia sint .l. inter stipulantem g. 1acram is de verb oblig. 8cl. Papinianu Sexuli .ff. de minor. Ncque obstat si huic noli a me allatae rationi duo obiiceretitur Alterum, quod etiam si Principa- ;lis interuio tributa exigentium ad fructus dirigatur, ut in te ianegari haud potest, tamcn cum fructus illi ὀ re prius affecta dc obligisae, nascatuur. aequum est, Vt res ipsa, & eius suoque propraeras in his omnibus insideretur, sine qua fructus
. Respondeo, diligenter esse animaduerre dum, quod cum KCaeceperimus a liue Pontificio abhorrere plures, ac diuersas res ab Eeelesia diuersis quoque tempori sacquisitas, posteaquam simul melint cons olidatae, atque vi s stantia, Hulem Ecelesiae patrimonium factae . diuersa iure tiseri: ve de hae ipsa retex. inarat.inc. cognovimuL in fi. I a. qc 2. dc in c. cum in tua. de deeim. & in terminis nostris est glo. in C. dilectus a. dc praebcn. Ergo longὸ magis ab eodem iure abhorrere credcndum est, unam dc tandem Ecclesiae rem,
atque idςm aediuin duplici tu cienterii ni inconnexis quam praedicta. propterea hoc ipsium clare filii imgibus quoque Civilibus constitutum l. Eum quiordes. F. de
ysticam Cumi concord. . Cum igitur aut re ipso creamur ad consideiandum dijudicandumque, quo iure censendum sit praeditim, ira vi uno, non autemduplici iure censeatur: videamus ,. Viruna illud et totum laicum, vel totum Ecclesia,
489쪽
iectura. Qus casu dicinalis, id totum este a fructibus iussi. canduna, qui cum iurisdictioni Ecclesiasticae sint tubiciti, it1upra fuit itire concitis una, consequens cst, ut tota res Ecclesiastica iudicetur: non autem a proprietate nOInram accipiat : tum quod explorati iuris este cognouimus,ubicunque ad duo simul dii ,sitio aliqua trahi potest, semper illiae potius csse, cui princi uis intentio disponentis magis innititur:& ab hoc tota illa regitur dispositio. l. Qui exceptionem. ὁ ibi Doct. omnes is de condit indebit. & eligio.ad quam Bat&alij accesserimi, in l. Ucnia. C. de inius Voc. Tum etiam, quod totum aliquid a sua potetiori parte denominari scier, argumento l. Qineritur T de stat. hom. Quod quidem locunt habet; ctiam in ijs, quae diuisibilia sunt, ut a parte quo
que potentiori gubemctur: ut elcganter ait Iudit conlullasini. Pediculis q. i. I crs Margaritae ff. de aur. & arg. leg. Sesqn proposita rc est, vcl facillime conccdcndum, & princisa- Iem onera exigWatium intentioncm ad fi uctus dirigi,& eam csse partem potentiorem oner tun cxigcndorii, ut luprastitos cnsiim. Quare ista res tota a fructibus, ct conicquentcrtota ccclesiastica est iudicanda . . Quae conclusio confirma'. Iur: quoniam a Iegislatoribus acccpimus, partcm illam qminus digna est, a digniori 1 cmper trahi,ac eius natura nam .cisci c. Quod in dubiis,de cons cratio. Ecel. Vel alta. c.siduo, di ibi Dom de fanto Gom. de ossi delegat. in c. tradunt si & doc. in l. II Tec veri, oblig. & Bal. in l. a. Cconam deleg , dproin dc nraiores nostri tradiderunt, quod si multi simul, . quorum aliquis clericus sit, deliquorunt, totam corum ομnium causani Meab ccclesiastiuo iudice terminandam, te .spectu solitis Uurec quod digniores c I.&ibi Mat. Soc, defor. Compei. ἰBanlii .libidia , cum ibi addit in a. col. E. Malim. leg Socrini cum sena uis in h. ff. de reb. dub. Vbi te astatiin i ita in facti contingentia fuisse decisum, atque idcis docuit Iob Crol. m l. I nu. 19. ff de verb. Oblig. Pariter quoque, hac eadem ratione maioris dignitati , traditum est, si duo hi dices quorum alter ut cleticus, sm.'
sontentiam aliquant micidiunt , appellatioris eaulam j. ς
490쪽
este E supcii in eccclesiastico deeiciendam, is Iliaduna Aloi in colu i 8 in a.Vol. ubi multos rc tulit, quos nillil atti iret recin cre. Sed in proposito casu, fluctus, qui prorsus simi cie, .ricorum,sic sub . ori ina pol state plodlicti, d. bcintilliu 3si:ndi pars dirarior inuncupari, habito ict pcctu ad ius,qtκ dinc Dad laicos pcratii erct. Qua inobrcm totus ilic stin diis, ab illi tructibus ccclesiast 1 caeditioni stibicctis, tanquan a Iua salic signiori est mo cierandiis, ac rcgcndus : cum ius ipsum x b
proba Mimus. Altera ptatui pal:s bicctio, qiuae possit sic mi a Praedictam concitisionem aifcrri, ca L sh Quod cliam si usus fructiis quotannis, S uouus, oc diDci i iis; sic intestigarii ι: t, men negari haud fas est, quin tributi Otactio cati sciurat, Ob-ygatione ianvante contracta, tempore quo rcs erat sub Iaicorum dominio conitituta: quapropter inti consens an cum vidcetetur, ut ad tempus illius obligationis i circi traliatur ita ij Odeo, eam csse huius fictionis translativae naturam, Ut duq
mum ad quod, ut utar ipsis iuris interpretum v cibi5.Ita sar.& alii docuerunt in l. Si is, qui pro emptorc ff. de usucap. ScdIii extremuiu a quo, inhabile rc peritur: quoniam icin Ο- re, quo filictus nascuntur,res in Ecclasiam translata nouum
statum asia mpsit, fructusq; laicoriim exactionibus si lapidnatura in luccm mittuntur immunes : quare ccssat ficti translativa, conicquesueri; ista cinctio inrefotrahi non potest. Huc accedit,qtibd quemadmodum si haec praedia itca ilia emccxciatur, non deberent amplius ti ibutorum OiNIN hus subiacere . ad quae iam antra tenebantur, imo csunt delicim aestimationum, vcl celis is detrahenda, lccundum Batin l. Ad in striictionein C do fhcros. Ecclel. Petr. cla Pau in traα decollectis, vim latius in praecedentibus est drela raturit: ita hoc mem est concedendum,postquam tes in Eccle. uiam transnaa: Nuum flatus D, a Cliivilegium cs, ad cpta.