장음표시 사용
491쪽
Nam ita quodammodo sterilis essecta est, quastam lut ita d,
aterimὶ ilipervcnientis iuris stetilitate: cum ad laicoriam Vtilitatem fructum amplius nou producat. Idq; ita loge permisetente, cuius authoritate Omnia liccnt l. Graccus C. de adult. Verum si diceretur, quod hoc modo nil a cilci vulgata illi regula iuris, qua cautum est, unum quomq; i ci tuae essemO- deratorem,& arbitrum : cum nos iacgcmus cum Onera rebus suis ira posse iniungere,ut Ecclesia si in cius manum iusq; peruenerit,ad ea perferenda teneatur, contra i In re mandata C mand. cum x uig. dc praetcrtim contra clogantem teLini. Non usque adeo is si a par. quis manu. tu. ubi Iurisconsul- riis ait, iniquum esse, ingenuis hominibus non esse liberam rcrum suarum alienationem. Respondeo, unumquenaq; rerum suarum dominum, ac
moderatorem esse, ac de illis arbitratu suo poste disponere, dum id fiat seruatas rinae alcgiam conditoribus tradita ,α non aliter i. Nemo potest is de leg. i. Idq: quoniam nemo Principe excepto legibus est solutus l. Digna vox. C. de legi cum concor. Proinde legistatoribus aequissimum visum est, pat entem, in praeiudicium legitimae filiorum, testari posset. Qusniam in prioribus C. de inoff. in testa. cum mulus alijs casibus,qui breuitatis causa praetermittuntur,in quibo lex voluntati dominorum resistit, ne liberε de suis bonisdi sputant, ut notissimiam est. Qtiare, & hic est concedendum, hona a domino obligari posse: ita tamcn , ut priuilegi,id immunitatis, quod Ecclesiae a iureiplo concessume mo
Praeterea est animaduertendum, qu bd clominus rei norest is, qui bona sua ad tributum obligat, sed huiuscemodi onera a lege, scu a Principe inlonuntur. Caeterum, neqύς. Princeps, neque lex ipia, aut possimi paut debent effectum - porrigcre in illud tempus, quo haec erum Ecclesiarum cum tunc immunia sint,&in illa Principes laici nullamia abeant potestarem , c. semes Deo dicatum, de rvut ius. 6. Id quod latius ex infra dicendis rationibus aperietur.
re illud sequitur,ut hoc ficti ullo pacto non liceat: ne ali 08hi
492쪽
Ecclesiarum priuilegia euertantiar, quae ad illas omni iti repertinent. Quod inconueniens cessat,ubi dona inus,vel pacto: ves alia vi contractus, bona sua utcunq; sibi libitum est, obligaret. Nam tunc nullum propterea Ecclesiae pi ivilegium lae.
deretur : ut considerat Α .in consa 6. in s. in I .vol. Nemocnim a contractibus reperitur immunis: cum etia ipse Deus obligetur ex pacto, teste Bal. ini. I. ff. de paci. Et ex iis ratio
ista de fructibus, quam non inutiliter notio quodam modo
excogitauimus, firma rem inci,& illaesa. Praeterea nego;
quod isti fructus a proprietate affecta nascantur : cum ipsa quoque proprietas transeundo in Ecclesiam liberctu ut statim insequenti ratione probabimus. Nunc iam tertia ratio sest offert, quae ea est,quod tributa , non alio, quam iure subiectionis, a laico principe exiguntur. ita colligitur ex epistola Paul. ad Rom. c. 13. Subditi cstote. ideo enim & tributa praestatis&c. Et propterea tributum a principeexigi non potest,nisi de bonis subiectis eius imperio . ut docuit Bar.in l. I. col. pen. C de mul. & in quo loc. lib. II. oldrad. in quodam tract. circa materiam munerum, in . par. quem secutus est Soc. in cons. IIo. Sed isti fructus qui bus, ut diximus, haecunera potissimum innituntur, nequc sunt neq; unquam mertint, etiam corum origina inspecta, laicorum pol stati suppositi: quamobrem, cessante rationet subiectionis, cessare debet etiam tributi praestatio : argumento. l. fi.ff. de Iurissi. omn iud. facit. l. Ad cre. ff. de iur patr. & c. cum ccssante de appell: Cum enim tempore quo fructus colliguntur, subsit dcfectus,tum respectu causae assicientis: hoc est, ipsuis laici principis tributum exgentis, qui rerum Ecciesiasticarum incapax est, nedum princeps: tum etiam subsit defectus rcspectu causae materialis, hoc est, idisorum fructuum,qui extra laicam iurisdictionem sunt positi consequens est . tributum ci aliquod exigere non licere: per ea quae ita n , maxime par Ias. ini. Existimo. T de verb.
oblig. Et existis contrariailla ratio confutatur,scilicet,quod onera rei anncxaetiis inpriuilegiatrum transeant success,
Iem. l. 1. Q de indict. lib. tu, cuni ab supra in contrarium
493쪽
adalicti Quoniam ea procritillat, inprii ille latis duntaxat stippositis laici Principis potestati: quo catu, cum temporvigeat potistino illa ratio subiectionis, aequinat est, ut citis quoq; duret cffcctus, hoc est, ipsa tributorum exacti . Miud autem in proposisto casu, in quo subiectionis ius qHoad laicos tollitur, & lolutum est. Et ratio rationis ca est. Quoiaiana priuilegiati laici, cum ima fuerint a laico Principe adepti priuilegia Maon possunt contra cum,qui concessiit, illa affcrro,acrctorquere: arg. l. Amicissimos. in ii. ff. dccxcusat. tui. tra.dunt doct. in l. posthuomo.Qde bon. post' con. tab. scd Ecclesia priuilegium habet immunitatis a Deo, ut supra cumulate fuit offensum quod a mortalium nemine est violandu mςum apertissimi iurii sit, inferiorem liaud posse supcrioris legcm infringere. l. nam magistratus. is de arbit.: c. cum inferior. de maior. dc o d. Et ideo cum dicimus, rem esse affectam, & perpetuo oneri alligatam, tiatelligas licet, donec res subest illius Principis potestati, & non ultra. Irim etiamsi non de fructibus duntaxat,verum etiam si de ipsa proprie. latea remus. Quoniam res tota, soluto true tibicinoitis; pertransitum in ecclesiam liberatur. Neq; haec vox, Oncri perpctuo, refragaturi non cnimis cmper est usque adco late accipienda, ut quandam aeternitatem significet, cui nullus unquam eiicntus,aut nulla aetas finem sit allatura: sed diuer . simode, prout silbiecta materiaexigit, cst intelligcnda: vi plene docuit Alex. in cons. 6. in i .vol.atq;alij multi hoc idem l aepissime tradiderunt: ut per Alber. insito diction. in vcr. , perpetuo, cum ibi additis. Et hoc communi aer iniqumcunq; re ab ob omnibus dici soleti. Nam verborum inrepretatio, semper a subiccta materia sumit,ur: ut tradit Bac in Lomnes populi in 3 . sex. q. Priucipalis, & Bald. in l. corruen
Proinde ut ad vocem hanc, perpetuo,redeamus, habetur in l. I, cum ibi. nod F. pro soci societatem, quo inter duos perpetuo inita cst, alterius morte disseriti. Pariter quoq;dioci. iisci, quod quamuis dos pcrpora sit.δ a dcrur intenti ne, viae. up apud multum sit parniausura. l. a. Edom,a L
494쪽
- eam tamen 1Oluto matrimonio, ii quo dos ipsa catit Murpendet, repcti posse l. Post dote, S toto sti Etit. T lol. ixitat . l. dos a patrc C co. tit. re, ita quoq; S in proposito casu est, vel facile conccdcndum, quod bona dicantur aflicta. . di perpetue tributorum cxactioni subiccta,hoc cli,donccab authoritate maiori itis lubicctionis distbluatu r:quo cxtincto aequissimum citotctiam tributi exactio, quae ab co causa- . tur, & pendet, extinguatur: ut vidcre est in dote,quae sit perueniente matrimoni j siliatione repetitur, & nomen dotis amittit. Sed hoc subiectionis ius, quod laico Principi debebatur, ab authoritate maiori,hoc cli, a iurc diuino,& a qualibet alia lege ditatuitiiri cum per transitum in Ecclesia, ista bona a laicoru potestate poenitus eximantur, ut late iam amrea demonstrauimus: Emoctiam tributi cxactro debcic tingui: cum remota caul),ipsi quoq; remoueantur ost ctos, d. l. adigcre is detur. patr. & c. cum ccssantc de appella. Ovulg. Vbi .n. actus aliquis sublequcias, ab actii praeccdente Consequentiam trahit, idem iudicium de illo, qtini de actu, quoq; praecedente fieri solci l.3.3. 1 cio: ff. de mi t. traditia, is c. in cons. m. in 3. Vol. facit c. accrebrium de rcg. iuri
in o. sed haec tributi exactio a iure stibicction:s proculdubio consequentiam trahit, ut praediximus: idq; cx se patet: cum nemini, Principe excepto, tributa exigere liceat: orgo ius Consequens est, ut sublata laici Principis iurisdictione tiam ius tri a exigendi, in ipsius praehaclicium cxtinguatur, α corruat: ut in simili quae stionc aiut Inn. Ant.de Butr.& Ahb. in c. a. devoto, idq; latius prosequitut Fclin. in c. Vae in E clesiarum nu.oo de constit. Quibus in locis perhibcnt, fu,
lato voto. reu*cari ius quoq; alterica ratiCne acquisitam. 9re ita, ct hic tandem lateamur hec te cst, ut sublato laici Principis Imperio, consequenter etiam istud cxigcnd ius ruat, & pereat,quod ad fiscum ca tantum rariCnc1ρο
bat, in iis arti quae de laici Principis iuri1dictionc exeunt, illeno amplius tia tur ut Princeps, scd magis iure priuare pesia sonae utituri viami edo de re ad pcrsonam est rex.& ibi dota
495쪽
-ὐrto principaliter; hare eadem coneliasso uadetur.
Nam quemadmodum colli clae, quae pci lonis pro rchiis iniunguntur, rebus, quae in Ecclcsiam tiansicrtint, imperari. non possunt, ut late habetumia d. l. placet, C dc sacros. clc.& omnes ubiq; coniciatiunt, Vt docuit Barb. in cons. I. in s. volum. eorumq; illa est ratio: quod cum personae clericOrum laici Principis non stibiaccant sotcstati, consentaneum eis videtur , ut pcrsonae immunitas, etia res ipsas abcxactio.
nibus collectarum excipiat. Ita in proposita re viderctur pari ratione concededo, quod cum tributa rebus principaliter respectu filictuum imponantur, ut docuit Alex. in cons . in s. vol. & late superius fuit ostensum,rursusq; cum ij fructus tanquam res noua ecclesiasticae prorsus sudiaceant iuriHI-ctioni, concedendum, inquam, Videretur, Corum iiuuarurem totam fieri immunem,& ius proprietatis fructibus ipsis
annexum ab ecclesiastico fructuum iure moderari, ac rogi oportcre i per ea quae de collectis a maioribus nostiis accepimus: qui volucrunt, atq; unal imiter consi: crunt, respectu personarum totam rem puth, ac simpliciter a concctarum exactionibus eximi, quapropter etia ratione fructuum lioc idem negare non liccat: cum de re ad pers a validum min iure sit argumentum l. a. st ncquis eiu , ut inius voc.est
xi cxim. Et ideo de fructibus, qui clericorum sunt deorimi
persi,nas licita fiat illatio. . Qi9 Dimo dico, laoc argumentum a sortiori procedere. Nam in collectis potior est ilia intentio, que ad rcs, quam quo ad persenas habciri solet,qua uis etiana mixta adsit consideratio personariam, ut vidcrc est per omanes, qui hanc materiam tractarunt: maximὲ pcr BaloLpN-
dia C de fidςicom. x bi ait, in collectis res ad personas, tamquam digniorcs, accedere. Et sic illa sutita dixerim princia palitas personarum a dignirate prouenit, non quod ipsae in
primis ad liuiusmodi onera peneantur. Contra vero uec tria buta, de quibus agitur,potissimum ratione fructuum,ut iam . saepe diximur , imponuntur- Si itaq; ibi personae, quaesund pars dcbilior onerum ferendorum,acictiam in pars a rebus
ipsis seiuncta, α clericosin cocum bona a collectarum sta
496쪽
Minibus Imunt multδ magis dicendum est, fructus, qui
sunt tributoru exactionis potior pars, atq; illius, dc ciuita rari pars ,dericos poss) omnino in huius modi exactionibus liberare: argumcnto Lquaeritur Elde stat. nolicdc I acdiuulis S. I .fide aur.& am:leg ubi de rci parte potetiori agituisquod etiam supra enucleauisti . a praedicta confirmantur, propterca quod satis ea plorarum esse arbitramur, horum bonorum fructus ab e etesiastico Principe grauari post cum: ipsi nunquam fuerint sterius imperio subiecti. Quis enim affirmare audeat, Pomtificem Maximum, vel deΠmcis; -Ι alia quaectili iacra super dictis fructibus impol acre non posse 3 cum ipse solus sit, qui in bonis Ecclesiarum plenisti tinti ingjtitit potestate cap. proposuit, de concessprae, C.licet de praebcndis in o.& hau bis quam alibi habetur in clem. i. Vt lit. pend. Tanta enim in rebus Ecclesiarum est Pontificiae potestatis amplitudo, quod Papa, cum omnibus p latis in eorum iurisdictionς, ac potestate concurrit: teste Abdi in cons8 . in I. vol. ita ut in f udum concedere valeat non modo ea,que sui sui apostolanis, verum etiam quas nq; re quae aliarum omnium sunt duclesiarum: secundiun Doch. posLIo. Monaccin c.si eo temporc de Oct. in 6.in per .Bes.. in i an princ. Qui foetida posc. xt 'Albero Minioin consis i. & a. dollar Soc. in
apwpter dubitate uo licet,i quin isti fructus, qui prorius uulsi, iurui acetiani tota teskquaeram in ECelei hi tram: . vlcmi ei libueris grauari possint ; cum in matariab fiςjstru .vviusitas Papae; pro ratione accipiatis: teste-M sunca D ubi multae deaeontificia docvit poto tine.& c. in consis. in a. vol. Hoc igitur posiws,ac psssirim, quod frustus illi a Papa grauari possint, illud sequitur, via uico Principe grauatinequeant: ne alioqui possit contin gere , bona eadem duplici onere a diuersis Principibus grauaria id qxvla ab omni prursus aequitate ab
497쪽
e. Capitulum .s crucis, de rescrip. idq; ad omnitascones
Sexto dicimus, quod quemadmodum res Eces.si profana fieret, ad inlutionem exactionum laici Principis iridistinctECompesteretur, ea ret ine, quod mutatione personae,priuil
giuira quoq; mutari solci: Bar. in L Paulus. in fi. frde acquiri haered. dc doct. in l. licitatio. in fi. T. de public. dc clare habetur per Firmanum in trach. degaucllis, in par.principalinii 2 3. ita profana cum ad Eccl. ' transierit, potest indistili te ab Eccl. Principe grauari, & a nullo praeterca. ea nimirum ratione , quod mutatione personae priuilegium quoq; mutarisbleti Imo multo magis hoc est admittendum: cum long maiorem more piae cauta quam profanae legum omnium deserant constitutio s. l. sunt perstinae. T de resis. dc sum funer. idque latius ex infradicendis ratioitibus aperienin Alioqui sequeretur ,Dei Ecelesi. deterioris fore conditio iis quam res profanas. quod, religione non violata, dici a quinquam non posset: ve omnibus , qui iuris non sunt ignari, do tissimum esse existimamus., Septimo haec alia ratione confirmantur. Nam bona iaci publico sunt spirituali usubdestinata. Ce vidcntes. I a. q. l. α C. quoniam. Io. q. I. Hinc tradimna estin c. Nulli liceat. Ia.
q. a. quod omne id ; quod Ecclesiae consobratur, si ae sterit animal,siue,ger,sive almd quodcuns, sanctum sanctorum incitur Domini, dc ad ius pertinet sacerdotum: atque ideo ad profanum usum non deber amplius reuocari. quia quod semel deo dicatum est, *d humanos usus non: debet amplius transferri. c. shmes Deo dicatum de .r ut iur. m. 6. Quare concluditur, res quae iam in Eccl.: rransierunt, amplius ullo pacto non posse exactionibus taeularium subiacere. Mod confirmatur ex iis,que de horto dc maso iani antea diximus Ex quibus patet, inter paruam, seu magnam bonorum Em quantitatem nullum esse discrimen. Et profecto valde inde' rum,ae reprehensibile videretur, si e cederemus, de re' ibus Ecclesiae ac Deo dicatis iure tributa a Iaico Principera,
498쪽
is, acetiana cimtra ipsam Ecclesianῖ cidum dii immo, i tales lacinusὶ impendantur. Hoc aurem.mali esse e empli memo iure dubitauerit: dc propterea rito est rei, edunt, larg. l. si quis aliquod g.qui abortionis.ff. de pae. ibi quia mali empli res cst&c. , '. Ad predictam opinionem tenendam alla ratione urgemur. Nec sane mirari oportet,tot rationes ad unam cand c rem probandam adduci: cum veritati rati aes vltro famul. lentur, oc vitro ita plerunq; se offeranr, ut aliam, vel duccro,
vcl secum trahere , quadam quasi necesstate vidcalatui Nam verum vero concordat. 3. Ethicorum. A legum igitur conditoribus est acceptum, paria esse, aliquid fieri tempore vetito, vcl fieri tepore licito, sed in prollibitum tempus differri. l. in tempus. ff. de haered. initi t. l. quod sponsae&ibi Bar. C de donat. ante nupti. cst clegas tex. in l.Sticus semus meus. ff.dc manum. testa. sed sic cst,quod res iam Eccl.huid
tributo subijci non potest,ergo neq; id. antea fierit icci pro eo tempore, quo futura est aliquania in eccles. potestate, ac mancipio: per praedicta. Et si diceretur, ea dumtaxat locum habere, quando aliquid differturin tempus expressὲ prohibitum, sed hic nulla Eccles. fit mentio, ergo &c. Respondeo, quod cum iiepissime contingat,bona laicorum diuersimoda
in Eccl. transferri, hoc perinde esse considerandu, ac si cxpresse memorarctur, per tradita per Doct. in L fistulas. 8 fruia. menta. sside contra Λ.cmpl. facit i.& si sine. g. quesitu ni si de minor. ibi, & quotidie praetores restituunt. argum. enim ab usitatis validum cst. l.si quis donaturus. isde vita fruc. Mare laoc quod in Eccl transire valeant, eucnire posse prospiciendum cst. arg. l. si quis domum. s. idem quaeritur. is loca. ibi, euenire posse prospicerc debuit.Quare nostra hςc ratio iam tandem firma rcmanet. Ad quam alia quoque ratio in iure potens accedit. Nam ubicunq; dispositio aliqua, ad cum casum venit, a quo incipere non potuisset, tota haec dispositio redditur i rrita & inanis,quamuis actus sit perfectus,sed nondum consummatus: neq aliquod sequi potcst absurdum: ut pet Imol. in t pcn. il placeat. col. 2. E dc vcrb. obligat.
499쪽
6 Cauerunt, dici posset actum mp sitionis tribliti illo tempore fuist 'perfectum, quo praedia lalci Pi incipis suberat potestati: tamen quoad suturas annuas
exactiones nondu dici poterat cosum matus,quo temporc si tributum exigeretur, in multa ut praedixi in inconuenientia incideremus, ideo vetus illa tributi cxactio irritatur; cum praedia in Eccl. transsata, si mrte alaicis grauarciatur,ad cum casum peruenisse dicerentur, a quo incipere non minimcnt: cum ab eis noua tributa lui ius modi rebus iam Eccisi. acquustis ullo pacto imponi non possi lat: cino dcc... i . Postrem6, subtiliter ac veru sic postiumus colligere argumentum, & dicere, quod etiam si communiter verum esset id quod perhibent aduersantes, sciIicci, per trans a tionem rei prilis affectae, quae in aliquem fit, propterea tamen ius, quod alteri cratiam antea acquisitu, auferri non possc vulg. l. id quod nostru est is de reg. iur. tamen diccre ausina, hoc non procedein ri Vbicuq; res illas prius affcctas Ecclesia nanciscereturuntelligo tamen in iure alteri acquisito ratione subicctionis, ut loquimur. quoniam quicquid Ecclesia adipiscitur, vere, & proprie non dicitur alienatu, neq; in alium simpliciter esse translatum: scd iure dicitur ad priorem ria. turam suam redii sic, ac primum statum assumpsisse. constat δε lain inde ab initio namini cssse terram , & onmem picititudinem eius: Psal. a 3 eiq; datam fuisse quamcunq;potest a. rem in caelo, & in terra: Mattia. vltimo,ideo de neccilitate salutis credendum est, utriusq; gladii porcsalom fuisse ab initio tributam Ecclesiae, ut crobrioribus sciatcntiis traditu cst
in c. nouit. deludi. dc propterca recte alui illi patres,qui constanter affirmarunt, Constantinum restituisse potiuS, quam donasse, ut hoc ipsum docuit glo not. in c. cgo Ludovicus 63. distinc. idcm ex me te Iac. Butr. docuit Alex. in col. 22o.
inci p. visis codicillis in I. vol. & IO. de Ligna. in C lcm. R mani. de iureiur. & Abb. in con l. 8'. in I Ol. cui possciat multa aggregari , quae attuli mus in lib. a nobis esito, in quo donationem Constantini defcnd cndam ius ccpimus,ubi hac ratione, ex multis virorum magni nominis auctoritatibus
500쪽
mit eumulate ostensum, donationem illam magis proprie restitutionem quandam, quam donationem iure nuncupari posse. Io Sed tunc ea iitris seie offert consequentia, quod ubicunq;
res in alium transfertur, & per hil itismodi translationem, ad primum statum redit, prioremqupsius naturam adipiscitur. timc ius alteri ac litisitum, Vci facillime rei locatur, neq; ob id aliqua ci dicitur illata fuisse intinia: quoniam res quecuq; haud magno conatu ad priorem naturam, ac statum reuertitur l. ii unus g. pactus, cum glo ff. de pact. Ista memoratu digna decisio probatur in l. quaeris T. de natal. rellit. & in c. ab exordio, cum glo. 3 3. dist. cum multis aliis, qu. x late afferuntur per Alber. Bruta. in cons. I. col. 7. Vel f tertio pro prς dicta, ubi testatur, hanc esse veram, & indubitatam 1 cripto. rum sententiam. Ad quam accessit Io Campeggi s in Cossa. inter cos. Alber. Brui. & Soc .in cof IC. inter cos. citis de Brula colo. ubi citat glos in c. statutum, de praeben. in 6. S hoc confirmari potuit ex iis, quae late docuit Fclin. in C. cum omnes nu. 6. de constit. ubi multis exemplis confirmat, solemnitatem, quae alioqui ad validitatem alicuius actus cxigerctur,
non exigi ubicunq; ad primum statum fit redditus. Cu itaq; quicquid acquirit Ecclesia , dicatur, quod attinet ad ius imperi , priorcm statiam suum assiimpsisse, ut supra mit ium coirclusum, consequens est, ut ius illud quod ea in re ad laicum Principem pertinebat, facillime, dc absq; vlla ipsius
Huic nostrae opinioni, que tot urgentissimis rationibus est subnixa, ne auctoritates quidem defuerunt, eam .n. glo. 6c Cy. approbauerunt in l. placet vers postremo C. de sacros Eccles cum ibi tradiderint, legem illam,in qua de orditiariis oneribus ageb. atur, fuisse correctam per Auth. Ilcm nulla Communitas C de Episc. & cleric. quae fuit ad fauore Eccl. promulgata. Et hoc idem videtur sensisse glo. in l. de his C. eo. tit. de Episc. & cleric. i I Nunc illud superest, ut quo haec sententia firmior, & cc tior ostendatur, ea quae nobis opponutur, Omnia dissolua