장음표시 사용
431쪽
ῶν βραχεῖ συνετέλεσε. κνισσα δ' ἐς ουρανον υνιουσα το κυ
αυτῆς ἀποφαινονται. τίς αuβυσης μαινομενος ξ απηνὴς ρκυνιος Ἐχετος καὶ Φάλαρις αγριοι καὶ θηριωδει το
ναειρασθαι .carnis foetore circumfusum aerem et speetatorum nares in cit. Ο -- gum Immitem o gratum daemonibus holocansturn o victimam Tel-ehinum o Furiariim proterviam o nidorem insuavem, quem non olfacit dominus, sed maleficae potestates et infesti humanae vitactgenii nam eum Anileonteus a veteribus immolari boves et ni loro placari numina didicisset, eandem sequi rationem noluit, sed ut eius saeta probabant, immanitate omnibus superiorum temporum immanissimis tyrannis superior honi ines sacrificare per scelus institii it, spretis Christianae religionis legibus , quae hominem potius onservandum essu quam Perdendum , nec totum mundum cum in animo comparandum docent quis insanus Canibyses aut erudelis Tarquinius aut Echetus et Phalaris, tyranni crudelissimi, talia perpetrarunt qui Tauroscribae, vortim legibus mactantur hospites litorumque moribus errabundus Andronteus inseritis suit, ita in eaptivos saevierunt
432쪽
διαγομνος καὶ τῆ μευνίτιδι παρατιθέμενος, ου οιδα ἐφοτου , ολυχανδους δε δήπουθεν, εἰ μὴ ὁ τῆς γαμετῆς τοντε isnατο ὁ Μοναστηριωτης ἐων ἀνεσείραζεν Ἀνδρονικον τῆς ορμῆς καὶ ἐγχε κα κατεῖχε του ἐγχειρηματος, σα καὶ λέων
xisso litoretur, libellos aliquot una eum Mamalo cremavit, qui de secuturis imperatoribus tractabant, quibus recitandia Alexium ad regii amorem impulisso singebatur. rr. Tantum autem abfuit ut eius facti Andronicum poeniteret aut simili crudelitate in posterum abstineret, ut Dis3patum Georgis uiu, magni templi leetorem , propterea quod de imperatoris saevitia liberius questus esset, tu carcerem coniectum, subinde in animo h beret erubus transfixum et pinguem hominem instar porcelli supra carbones assatum uxori eius, haud scio in quo vaso amplum id utique essu oportuisset , mittere ac omnino secisset, nisi Monasteriola eo socor eius, qui ob dicendae sententiae prudentiam senatusos ab Androuico vocabatur, turanni surorem auctoritate sua repres id et Praetero fama iandique advolans, quae Dyrraclituti Siculis
433쪽
DE ANDRONICO OMNENO LIB. I. 4 37
Σικελοος ἀπήγγελλον Ἐπίδαμινον παραστησασθαι, εσσαλονίκην δὲ nanακαθῆσθαι, Ἀνδρονικον ἐκρουον των φρενων Naοθραττουσαι , καὶ των κολάσεων το συντονον ιπσχάλων λιβραχυ φρουρα τοι- συνισχημένος ὁ συπατος τὰς χεῖρας
ονικου, κα ἐσοίμην παo αυτ υνωστος χρονον ἐκ χρονου
φιλουμένοις ἐνέγραφε σαφω δε το τῆς γνωμης ἀνήμερον V. 16s
Andronte et humant cruoris aviditatem nonnihil infringebati Is
patus igitur in carcere manus ad deum extendebat, et eum Davido Precabatur ediae e custodia animam meam, ut nomen tium praedicem et Ionae verba saepe repetebat mi uquid amplius sanctum tuum templum respiciam 'V quid vero praecabatur odeleto me, domine, ex Andronici memoria sim ignotus apud eum omni tempore, norecordetur nominis mei, donec ex libro viventium deletus sueriti linquo numen non unctatum est nec reces eius aspernatum, sed illaesum eduxit o carcere Andronico paucis diebus Post extincto. Qui quo pacto fidelissimos suos ministros remunerari fuerit soIltus, Macroduca Constantini o Duca Audronici supplicia declararunt; quorum alterum, ut dictum est, anhypersebasti honore extulerat, Ducam vero adoptatum in amicissimorum numerum recepe-Diyiligo b Cooste
434쪽
κείας πτέρνης περιληφθείς κα φ μέτρω πολλάκις εμέτρηκε,
etiam demonstrat, quod Tripsγchum Constantinum excaecavit, ii minoin carissimuin et diligentissimum tyrannidis ministrum qui fidue observantia erga ilici in sere nemini cedohat nec luic illam ei ad victoriam in certamine benevolentia deerat, nisi quod unus Hagiο- christotiliorites Stephanus in eodem stadio pari studio eum illo decurrebat causa cur Tripvcli pupillae extinguerentur osseus exigua fuit, digna qua negligeretur potius quam in quaestionem vocaretile et poenam auctori irrogaret, praesertim tam dilecto nec minus diligenti verum quia temporibus udronici otiosi verbi ratio reddebatur et Tri Psychias earum causaruin quaesitor multos excruciarat et bonis omnibus spoliarat, quod contra Andronicum nonnihil murmurassent aut rata alicuius cogitationis reliquias animis e lassent. in eadem mala inclementer incidit, suapte iniquitate circuiuventur ἐφ qua mensura saepe mensus fuerat, conserta et exuberante eadem
435쪽
DE ANDRONICO OMNENO LIB. I. 409
ἐπιστολιας ἰγαπηuένος υἰος κα κνιπος ανθρωπος καὶ ἐν ταῖς ro νον ηαέραις δυσευρετος, ὁ πολυολβος, ὁ πιπαρυφος, ἐπαθη- νατο τῆν φυχχ' - ὀνιμος, καἰ πιστίαν καταγνους τῶν
λάβρον γεγονὸς -ταρσιωθείη αἰθέριον et γουν - ἀχανες
ἐκειν της οργιλοτητος πέλαγος καταιγιδωδη λλον νοον ἐς το - τῆναι - κατακρυφα ως ἔτερον τριστατον Αἰγυπτιον τὸν θλι- ρι ροχον, φησὶ προς Ἀνδρανικον αἱ κει τον aoοιον κα διάδοχον τῆς σῆς βασιλείας καὶ κληρονοαον--οαον
3. βόθυνον βύθρυν A. a. ἐμπεπτωκώς lunεσων A. 4.γιοro συνεγγυς A. 9 κα Prius o A. at των in A. a 4 ro ἀναθαλα υμενον et ὀ ἀνοιδαινύμενον του θυμο δριμυτερων ἐπιδεες F. A. 6. et αἱμα πον A. a . ἔς το ἐπι- δι--νοιγῆναι εἰς χάομα A. 8. ὁ τρισr. ἄλλον A. io τρις . προσεπαγαγουν φησι A. εο υιον τὴν ad υἱον εἰ σέσποτι βασιλε καὶ a. A. ei remensus est Andronicus et quam foveam aliis saepe oderat, in eam 4luam vero iudicio ipse merito incidit et in se devolvit saxum, quod saepissime aliis intentarat itaque delatus a quodam ex coniuractissimis, Tripsyclium tot beneficiis cumulatum, tot dignitatibus ornatum, aut in imperatoriis litteris dilectus filius appelletur et exuloratae fidei homo, qualis hodie vix inveniatur, pecuniosum illum et purpuratum aeque de Andronico queri ac eos qui nihil tie beneficii accepissent, perdoluit Andronicus , et fide eius in universum damnata tristis astitit, iisque verbis ad iracundiam est extimulatus ut vero delator animadvertit esservescenteii bilem acriora
verba agitare, ut magis etiam ebulliret, et sanguinarium illud ira- eundiae pelagus miserum Tripsychitin ut Aegyptium equitem abso beret, subiunxit etiam filium tuum, domine imperator, et legiti
436쪽
ασαν περιουσίαν agro B. Iohannem, insanis verbis alumniari non desistit Tripsychus, eum que ut iaculum divinam imperii aedem conseensurum praedicati ad haec, cum aliquando imperator Iohannes praeteriret, eique maxima hominum frequentia acclamaretur, Tripsyclius eum derisit et Per contemptum ZinZiphietem vocitavit, et cum magno suspirio dixit, o miserum principatum Romanorum, qualis ei imperator expectaturi' erat autem Zinetiphiges deformissimus homuncio, qui in ei eo equestri crebro versabatur, plerisque membris distortis, brevis et Carnosus, scurra tamen non insulsus et risus concitandi artifex quibus Verbis graviter Ommotus Andronicus Tripsychi bona grandini in morem dissipat; et ipsum in Iiberam ustodiam datum tandem etiam excaecat hunc Tripsychi potentia finem habuit, ut Salomonis illa sententia plane in eum quadraro videatur, cui ait vias es 'quae Principio rectae videantur, sed exitum earum serre ad mortem Diyiligo b Corale
437쪽
. In δέ γε Σικελικον στρατευμα τριχῆ διαιρεθέν, ὀ v. 6ν
urbis Imperatricis statu Sieiliensis exercitus in tres p rus est divisus, quarum una Thessalonicae mansit, altera in Serranum agrum impressionem feeit ut loca illa omnia vastatura et sub clura, tertia quasi plana via processit, neque ullo hoste apparento ipsam osynopolim tentoria fixit et circumiacentia loca omnia ubegit. An leonico vero principio eura sui praesidium mittere pi-d muum sed paucis diebus post quam ranas Iohannes eo Perve-nuaet, Itali veluti volatu per aerem advecti ei tra laborem et quasi per otium moenium pinnacula transcenderunti Iohannes ranas apti, iis in Siciliam est ab luetus deinde Thessalonicae praesidi Davidi Per litteras mandavit ut urbis custodiae intentus esset, nec alcea-60 Latiaos quicquam lamidaret, utque saltaret, morderet et Pu Di9jtir oste
438쪽
τυξε περ τὴν Φιλίππου διατριβοντι παρομαν το δε - --
L Θεόδωρος πέστη ἐγγυτερον προσελθεῖν αἱ ἐπαιιυνῶν ω - λονικευσιν ἐν ε συμπλακοναι τοῖς διειληφόσι τον πειν
seret, ut ipsa verba Andronici apponam quae cur usurparit, tu auctor novit Andronicus sed cives acetiores verba illa ridebant, ei ad quaedam vulgaria et obscoena detorquebant, quae silentio prae tereunda sunt post haec Romanis copiis tam occidentalibus qua Orientalibus eoactis et in legiones descriptis, partem unam Iohausisti imperatori designato, tum in Philippica provincia degenti, in a talumno Chartulario , aliam Andronico Palaeologo, aliam Set Phoro spadoni dedit, cui accubitoris dignitatem tribuerat Alexium quoque ranam eum alio exercitu ablegavit caeterum filius eius est ea Philippolim venationihus deditus de excidio Thessalonicae nostri agis cogitabat quam do Gadium portis aut Baechi columnis ver tendis caeteri vero, uin ea obsidoretur, propius accedere et opem serre nullo modo ausi, eastris longo ab urbe positis per speculai res et expeditos e silites castra hostium furtim ingrossos Thessalom eae statum explorabant solus omnium Chumnus Theodorus propiv
439쪽
DE ANDRONICO OMNENO LIB. II. 4r3
xuαιραν συναπτouενον προτερον, ἀντίπαλον, τοτε διαιρεθέν, τὀ ἐν κρατιστον αυτου - κα λέων προηγο-ενον
ne galeam quidem hostilem intueri ausi, tergis obversi essus sugiebant, in eo duntaxat caeteris popularibus suis praestantiores, quod non semper ignavi desederant, sed hostes, quo speculatores adesse nuntiarant, oram aspexerant, et re ipsa impetum eorum cognoranti rapta Thessalonica et Siculo exercitu diviso ut dictum est, quem alii prius instar Chimaera coniunctum , tum separatum esse dicerent, fortissima eius pars tanquam leo recta ad urbem imperatricem eontendebat, media Serranum et Amphipolitanum agrum pervagabatur postrema classis videlicet, quae in moduin serpentis in aquis volvitur principem Thessalorum urbem ustodieba verum Romanis, quamvis coniuncti iisdem auspiciis illitarent, ne sic quidem eum una parte dimicare ausis, hostes qui Mosinopolim occuparant,
440쪽
ὀοέων λαγονας εἰς το πεδίον οὐκ εἶχον ποκαταβῆναι xui δε-
vero montium verticibus insessis in planitiem descendero et hostibus ire obviani non audebant itaque Siculi nihil unctandum osse rati. eoaetis in unum copiis pollin petendam et occupandam esse eensuerunti hane etiam spem omnelaus Alexius eis secerat, qui eum eos no ducis quidem loco comitaretur, tamen irrita spe eoncepta homo stultissimus, ac ne ovibus quidem Pascendis artus, Siculorum regem sua causa laborare Putabat nec minus supercilii prae se s rebat quam si iam imperator designatus insignia imperii gestaret, et apud peregrinum militem se a Politanis non rninus quam patrumn magnissetim imperatorem Manuelem desiderari et aeque e mattitiai solis iueundissimos radios expectari inepto iactabat. a. Andronicus vero ipse moenia urbis eircumiit; et si quido iustate ruinosum erat, id sussulciri et instaurari iussit nee mora iussi. Diyitia i Cooste