Corpus scriptorum historiae byzantinae

461쪽

DE ANDRONICO OMNENO in ii. 435

ω δὴ ἐν ὀ - ονον σου συνείληφεν ἐν φρουραῖς θανάτε

io υποδικάσαι, καλους εν μαχαιραις ἀνελεῖν, ους δε θαλα

σης ἀκοντίσαι βυθω , ων δε ἀκινάκαις ναρρGαι τὰς γαστε- ρας, καἰ λλους αλλως πεξαγαγεῖν του βιουν, ἀλλὰ καὶ

κατῶ των συναπτοι-νων τουτοις προς γένος ηκονηκέναι τοφος' Ἀτί γάρ φησιν ,ονειαρ, εἰ κορσης ἐκταηθείσης ιας i5 πλειον ἐκφυοσονται καοηνα, τοῖς δε υκ ἐπάγει τις τον- δηρον σιζοντα ἐπαινετέος ἐν τουτ 3 μάλιστα ὁ γ ιαος καὶ in os ς Ηρακλῆς, τι τον Τολεων ἐπικάοντα ειχε καὶ το τῆς νδρας παλιαφυὸς ἀφανιζοντα. V ενθεν τοι κα ἐκκλησιάσας τὸ φίλιον ἐκείνου συστηι α κα των δικαστων nοσοι χρηuάτων χωωνιοι καὐτὴν βασιλικην περιπαπταίνοντες τραπεζαν καθαπερω γυπες τἀ θνησιuαῖα, ἐκτραγωδε ὁποσα επονηρευσαντο Β' ταλοι , κα Οιοι κακοι περιβάλλουσιν ἐπαρχίας τὰς σπε- ρι ς, καἰ οσας παρεστησαντο πολεις otio noλευου καὶ μου ἄλλοις τον αἰτίαν τουτων ἀνατι risi ἀλλ οιπερ κει, ' V. irr

τοῖς ἐκείνω 'πιίαροσι κυ ἴσοι A. subditos paulatii incipere Iiberius loqui et desectionem spectaro animadvertit, quod nullam imperii curam susciperet, sed veluti veterno oppressus hostium grassationes neque viileret neque audiret, parturiit laborem et peperit iniquitatem, non tam sua sponte quantaliorum consiliis lucitatus qui monebant ut quotquot in carceribus tenerentur, capitis damnati, alii iugularentur, alii in unduin maria demergerentur, aliorum ventres dissecarentur, alii denique aliis, dis e medio tollerentur, imo ut damnatorum cognati quoque eandem gladii aciem sentirent neque enim quicqtiam profici, si uno apitoresecto Phara renascantur nec erro stridenti tollantur in P r maxime laudandum esse heroem et semideum Ilerculem , iiod olaum asciverit, qui redivivam hydram exureret itaque amicorum et mercenariorum iudicum concilio coacto, qui monsam imperatoriam ut vult ares Cadavera consectabantur, atrocibus verbis eoiannem rat quanta

462쪽

κείωντο τουτους γαρ την Ἀνδρονίκου διφαν ἀπωλειαν, κώπάντα κάλων κινειν ειπως τῆς αρχῆς ἐκσφαιρισθείη --δοονικος κα πεσεῖται πτωμα παγχάλεπον. μὴ χοντας 'ουν μως δια συναρσεως μογενων σφίσι δουναι τὴν φεσιν οπέρατι, ἀλλοτρια καἰ περοριον εἰσενεγκεῖν στρατιαν, mi Cmvrον αντικρυς δραν τε, των κριδων θνει, αλτο πυρ ενδιδρασκουσαι τοῖς δασιν ἀποπνίγονται. αἀλλ' ο ιι το γῆ-nας τουτο ' φησι χαιρησουσιν οἱ φιλεχθροι κα noλωπα-ρεῖς Ἀνδρονίκω, α ὰ παθειν 'Aνδουνικον γλίχονται, τουτ αυrο ιοπρυς Ἀνδρονίκου πείσονται εἰ δε τυ ιπσιμον εἰς αδ- ω- ματα ἐφέλκεται καὶ Ἀνδρόνικον , αυτο καθqγήσονται καὶ ωπανοίζουσι προτερον τὴν δυκ- ειθ' ουτως ἐπιπορενσεῖσαι

τῆς ἐκείνου φατρίας πάντων, κα μέγα κραδάντων αιρειν--τους ἐκ τῆς γῆς καὶ φείσασθαι μηδενος, κυρουται ν των γουλων ἀφάντωσις, ἴσους τε ειχε συνειληφως ἐν φρουραις καὶοσοι την Περοριαν κατεκρίθησαν, καὶ τ θεραπευτικον τον-

των καὶ συγγενές καὶ δο τομος ευθυς ἐδέχετο τῶ υποτυπου-

cias assetant, quot urbes vi expugnarint eausam earum rerum no nisi Romanis, qui sibi adversentur, eorumque cognatis et amicia ascribendam esse eos sitire Andronici interitum , et omnem movere lapidem, ut imperio deturbatus miserrime concida quam cupiditatem cum Per populares ad exitum perducere nequeant, alienum ex lo ginquo exercitum accersere, ae locustas imitari, quae ammis evitalis aqua sul centur. verum senectutem hanc' inquit testor, Ungaudebunt inimici et hostes Andronici, sed quae in Androni in moliuntur, ea ab Andronico perpetientur si sata ad inferos ad gunt etiai Andronicum , ipsi antecedent et viam praeparabunt: --quetur Andronicus.' haec locutus, adiectaque Paulina illa sententia non faciam quod volo honitin, sed malum quod nolo peragam, ad versariis contra me militantibus, et ad ea me conipellentibus a quibus abhorreo,' maloruin renaediuin quaerebat cuni autem coniurati eius magnis vocibus exclamassent tollendos eos e terra ac nemini Par

463쪽

DE ANDRONICO OMNENO LIB. l.

φωναῖς ἀλαλαζοντος. τα δὲ νοματα τουrων καὶ νυν παρεισθώ μοι καὶ των καθεξῆς μοιως συμπραττοντων, σοι τον 5 περ του κενου δοπαριο τρέχοντες ρακίων τοτε καὶ θρω- δουν Ἀνδρονικον ων πρωτοστατη νγ καλταζία οχος ὁ ' ι χριστοφοριτος Στέφανος, ω του φθέγματος βροντα δε κα

καλαγίου ξιιων αυθέντου α βασιλέως , γρῖφηgορονμιν τηκα ἀποφαινόμεθα συνοισον εἶναι κοινῆ καὶ ἰδια λυσιτελὲς Ἀνδρονίκω τω σωτῆρι Ῥωμαιων αρδην ἀπολωλέναι λεοr5ως αυθάδεις κα στασιωδεις συλληφθεντες φυλακαις ἐνειρ- 'νται , τῆν ἀλλοτριαν οἰκειν ἀφωρωθησαν, συσχεθῆναι

καὐτον τουτοις προσῆκοντας καὶ κα αιμα συναπτυιένους, καὶ θανατω παντας ποβληθφναι' ουτω γαρ αν καὶ Ἀνδρο-

νικον γένοιτο τον αγαθῆ τυχη Ῥωμαίων τα τῆς βασιλείας Beto σκῆπτρα διέποντα, βραρο τι του ἀναπνευσαι, ταῖς κοιναῖς φροντισι βαλλοαενον κα τα των ἐπιβουλων κακογνωμοσυνας ωnοβλεποριενον, καὶ αυτους δε του ἀλλοεθνεῖς Σικελιωτας ασαί ποτε παλινωδιαν ριοδένα τι τον αυτοῖς φογονμενον

eendum esse, in omnes eos qui vel in carceribus tenebantur vel in exiliani acti erant, in omnes eorum ultores et cognatos sententia capitalis lata est et in libellos relata, protosecretario dictante, libelloruin supplicum magistro laborante, Protonotario Dromi acclamante. quorum nominibus paream in praesentia, ut et eorum qui post in eiusmodi rebus vana gloriolae causa aut Andronici metu operas navarunt, quorum dux et auctor sui Hagi ochristophori te Stephanus, euius vox quasi tonitru in palatio resonabat, et instar torrentis eos abstrahebat quos suspectos habebat Andronicus. 8 Fuit autem ius aeripti huiusmodi exordium. ,divi uitias impulsi, non iussu magistra- tua et Principis ac imperatoris nostri, decernimus et pronuntiamus re publica esse, et privatim Andronico Romanorum servatori utile, ut contumaces et seditiosi sunditus intereant, qui comprehens in Garcere tenentur et in exilium acti sunt, eorumqtie necessarii et e gnati apiantur, et omnes ultimis suppliciis assiciantur sic enim si

Andronicus, qui uini ne propitio imperii sceptra gerit, a publicis curis et iusidiarum metu nonnihil respirabit et Siculi coeptis desi-Diyitia i Cooste

464쪽

εχοντας nos χρὴ κατα Ῥωμαίων ποιεῖν. παντες γα otim συσχεθέντες καὶ τοτ οφθαλμους ἐξορυροέντες ιιεταθεet ς ουσι τῆς κακονοίας, καὶ Ουδείς ἐστι του λοιno τροπος ὁ σωφρονίσων αυτους, μονη δὲ ἡ του ζῆν πολείπεται στέρχνσις ἐν ς τελευταίαν καὶ σώτειραν αγκυραν δε ηυας α 5 χαλῶν τοῖς κακόφροσιν, οῖ τοσουτον εἰσι φρενοβλαβεῖς τε καἰσάποτροπαιοι οὐ προς κέντρα λακτίζειν καὶ μὴ συνιέναι ολως αἱ καθ εαυτων οἱ λασιοκαλποι την αχαιραν θήγουσιν ' --τα μεν ουν καὶ τοιαυτα, ιος ἐκ πολλιον δεθα ειπεῖν, διεχ ει et αθεσμον ἐκεῖν θεσπισυα ἐφεξῆς δ' ὁ των συλληφο so io μένων καὶ τεθνηξυιένων ἐν καταλογος. πεδηλουτ δε ui

stent, ubi neminem habuerint a quo quemailmodum Romani PPusnancti sint, doceantur. nain cum et ii qui in vincula coniecti et qui oculis privati sunt, consilia improba non reserant in melius sed in Prior sententia Perseverent, nulla ratio superest qua improbi ad

sanam montem reducantur, nisi vita ereptio, quae tit sacra et a tutaris ancora contra vaecorites et omentes est usurpanda quorum eae sunt intomperiae, ut non animadvertant E contra stim aliam cal- Citrare et gladium contra semet ipsos acuero. haec et hi iusmodi alia, ut ex multis pauca reseram . nefarium illud decretum contin Lat. sequebatur orii in enumeratio qui comprehendendi et mox o

cidendi erant exprimebatur si modus quo quisque tollendus esset. ego vero cum alia illorum hominum acta demiror et sceleratissima iudico, tuin decreto isto obstupesco ; nequo perspicere possum quid in eo secuti sint, aut quo iudicio suum parricidium deo adscriPsorint. divinumque motuia id impudenti r appellari ut im pri iuris iram ni generis hostis is haud dubio suggossit, elim aliud sunt 'ro riu irim

465쪽

DE ANDRONICO OMNENO LIB. II. 439

io nou ατο παρα των συνεληλυθυτων εἰσπραττομενος εαυτὸν ἀπολλοτριο των γενη ένων ἐφ' οἷς τινὰς παρελυποσε η κα- ωσεσι σωαατικαῖς καθυπέβαλε, καὐτους μὲν δικαστῶς , - καὶ τὴν Προυσίαν ποφαίνεσθαι τυς ιιιωρίας ας πέστησαν καὶ ὐποίας πεπονθασιν o προσκεκρουκοτε - τω προ τῆς αρχῆς Oxa κατα την βασιλεία αυτήν, αντον δὲ ταῖς ἐκείνων --

2οθεσθαι πρίζει ητις μὴ καθ ο ρι' ὀν τελεῖται βασιλικον, ὼς Β οἱ θεσπιζοντες προαναβάλλονται, αὐαλλως δὲ μὴ ἀναπέ

aperte denuntiat se malle ut peccator conversus vivat quam ut moriatur. enimvero illi damnatis omnibus e concilio discesserunt Andronicus vero iudicum nefarias sententias, haud scio quo consilio, in scrinio suo diligenter asservavit, proviso fortassis immi uenti exitio nam cum compre-neus Is esset et u concursu populi lacinorum suorum rationem reddere iuberetur, culpat in iudices et senatum transserebat, qui supplicia decernerent in eos a quibus ante imperium et in ipso imperio ossensus esset se vero illorum sententiis inservisse nequo enim frustra gestasse gladium) et manum eorum suffragiis accommodasse tum autem cum latas sententias executurus esset, filius eius Manuel sebastocratorrefragatus pernegavit se consensurum in acta, quae non fiant auctoritate imperatoria, ut ipsi iudices in exordio fateantur praeterea se uullo modo ea suffragia probaturum, quae Pene Romanos omne eam Dissilireo

466쪽

Pitis on temnent, atque etiam provinciali lim non paucos perdant: arnificinam enim illam in inlinitum grassaturam , alio ob aliud crimen coni Preheus et occiso, qui Mon extorris sit, nec ex quercra natus , sed Parentes cogitatos assiues inicos habeat caeterum illud i dicum lycretum, iussu imperatoris editum, eos omnes qui in diversis provinciis lispersi et ubivis in carceribus erant, in unum Deum, volii Oves mactationi destiuatas in uum macellum, cogebat ac sua.

quio Pio Poenas dedissent, nisi, ut propheta loquitur deus auum sta lium in fugitivum draconem, Obliquum illum, tu aquas refugientem , siriuxisset qui, ut molli et telicata illa vitae ratione iudicavit, nihil aliud expetebat, nihil aliud cogitabat visi vitam via

Ptariam. s. ccidit etiam aliud quiddam, quod eum in lautam inusanitatem in Pulit. .iiii cum undiquo in artum suas copias cogi et siculos iamiam sub capiti imminere et tauquaru a yptionein centum aniti tu Plires, tiros, cives vero mortem suam sitire et uuiu inieri

467쪽

M ANDRONICO OMNENO LIB. II. 44ι

Σαου εἰς τὰς ἐγγαστριιιιθους στερον βλεφεν, ας ἐδιωκε

φαινουσαν περίθετο, ἐφίησι δ' λον αυτον τοῖς ιτινες ἀαυδνιος ἐν ταῖς πλυνοις δασι τε αιρονται τῶ ἐσοι ενα καὶ ως οἷ τινας κτινας ξλίου-αραυγαζουσα ἰνδάλιιατα των --ao προσθεν ἐκεῖθεν ἐνοπτριζονται αντος πιν ουν naρεῖναι τοῖς

θυr. πλείσaoις δεεσι καr detis A. 5. την ἐν τῆς Oreoνουιας πράξιν ιυς δυσκόλως et αέλλοντα λέγουσαν ταυrην ἐωσι, οὐδεδια ου Gro λεκανομαντείαν τον δια των ἀκrίνων ros λιουινεογoυυμον ἔν ola δωσιν ἐνέδωκε γενέσθαι B. I. τοκduυδρως ἔλυδασι τεκααιeouένοις A. o. ἐνonreιζοπιαι λαM- μνουσιν A. praeterea lite se propter naultiplices procerum caedes a deo deserium iudicaret, quamvis se ad Christi mandram pertinere affirmaret, iis-denuiue elementis constaret quibus ii quos extirpabat, ad suturum Per noxiorum daemonum ultum cognoscenda se convertit, ut et Satalus olim ad eugastriniythos tandem abiit, quos ante placandi numinis gratia epulerat nam cum aruspicinam ante plurimos annos obsolevisse et penitus abolitam esse, auguralem item superstitionem,tat et soanniorum et minum uterpretationem, iam olim e Roma- uia finibus avolasse, solos vero ocis imposiores, qui e pelvi divinant, et qui astrorum positus rimantes aeque saliunt ac saliuntur, SMPeresse, tum quidem astrologiam ut magis familiarem et futura

468쪽

τον Σὴθ παραλαβων, ἐκ βουπαιδος τετελε-ενον - τοιαδa5κα προυτων νεκεν ἐκκοπέντα τα κορας παρα του βασιλέως

rum velut ex umbra solarium radiorum consectantur ac ipse quidem iis nocturnis sacris interesse noluit, metu amae, ut arbitror, quae ea quae in occulto fiunt perspicit et omnibus enarrat sed nefarium Illud arcanum agiochristophoritae Stephano euius saepe menti nem fecitnus , mandat is vero euio adhibito. iii ab ineunte et te istius nodi oraculis deditus oculos propterea Manuelis imperator Iussu amiserat, ut stipra exposuimus, certo ritu quem mihi nec scire ne explicare iuxundum est, et aliunde petere licet Percontatur quis post Andronicvm sit imperaturus aut imperium ei erepturus. respondet malus genius, ae potius obseure ut in aquis, iisque tum dis, aliquot primas litteras, integro nomine non expresso, design.t, unde Isaacius intelligeretur sed primum ostensa littera S instar dimidiatae lunae, ac deindo subiuncta littera I ut oraculum e se Obscurius, et sati veluti stimillus aut ut verius dicam , quod non satis norat nocturnuin illud et infinitae improbitatis daemonium,

469쪽

DE ANDRONICO COM NO LIB. Ii. 443

15οτε ταυτα ἐγίνετο. ως δὲ ν κηκοε καἰ τὰ περὶ τῆς δεοτέρας 'Aνδρονικος πευσεως, ηδές τι καὶ διεχνευμένον μειδιάοας κα ἀτεχνως Σαρδόνιον, καὶ εἰπων ω λῆρος ὁ χρη-ος - τος που γα δυνήσεται σαάκιος Κυπροθεν καταπλευσαι διὰ

suspectum habebat ut imperii successorem nam ex Isauria in Cyprum venerat homo maleficentissimus, erniciosus Telcliin mare alainita- tibis exaestuatis, et atrox furia in beatos ante insulares crudeliter grassata nam scriptis eos miseror, qui ipsis saetis publicum illud insortituitu sunt experti. Andronicus vero miratus oraculum non modo' inquit de successore interrogato, sed temptis etiam adiicito. facta etiam de tempore quaestione, aerius ille et terrestris spiritus, carminibus quae proferri nefas est evocatus et cum strepitu in aquam illausus, intra exaltationem erueis respondit haec autem initio S Plembris acta sunt secundo Otiam responso audito, cum insuavi et falso ac Plane Sardonio risu vanuin' inquit Andronicus est istud or cultam qui enim Isaacius intra tam paucos dios Cypro advenire mequoi mPorio veriore Poterit 8' raque verba penitiis neglexit cum autem

Iohanne Tyranus, Beli iudex ah Andronico desiguatus, eaque do

470쪽

κιυασειεν. -υκουν εἰς τὴν οἰκίαν μαακίου παραγενόυενος,

ἐπν ουσαν τῆς μονῆς τῆς Περιβλέπτου, περ δειλη7 τῆς εὐ-

causa cupiditatum eius servilius minister ilixisset Isaacium Angelum medio tollendum esse, ne sorte oraculo ad illiam pertinente ipsi Ionginqua imaginaretitur, iis quae ante pedes essent neglectis, ne sic quidem divinationi assensus est; ae potius hominem deris tu quod tale aliquid de Isaaei fingelo snspicaretur, quein ut mollem et ignavuin De ad ullam rem gerendam idoneu in contemneba nam sata urgebant, et Θus utique illo prudentior erat. o. Caeterum agiochristopliorita Stephanus, homo inpiger, quovis modo tomini et imperatoris vi saluti consultum volens, Isaacium Angelum comprehendere statuit, ac pri inuin in custodiam dare, deinde Andronici rhitratu occidere igitur aedes Isaacii, Prope Periblepti monasterium sunt, XI Sept mbris anno sexies MDCCLXXXIV vesperi ingressus Isaaeium descendere ac se sequi ius ait illo vero cunctante, ut sit, et solum conspectum eius xtremum malum iudieante, vim adhibuit et ministros suos increpavit, umino statim in cunctatoris capillos et harbali involantes praecipitem brelitum et per guominiam pulsatum in careerei a se monstratum Diyitia i Cooste