Corpus scriptorum historiae byzantinae

411쪽

κῶς δυνάΛεις ἐς τὰ ἐπικρατῶς διατιθησι , κα ro ξενολογικὸν ἐκ πολλων ὁπλιτων ἀποκρινας καὶ ἀδροῖς παρας μισθωuciosa in μειωσι φυσἐσας τοῖς ἐπαγγέλμασιν ἐς χιλιάδας τὴν ru-

πον καταριθμεῖ. καὶ τὴν ἐν πεζον στρατιὰν ἐς ' ιδαυνον in αβιβασας καὶ ταυτην αυτοβοε κατασχων, τὴν δε λυτικηνδυνα ιι ευθυπλοοσασαν χων ἐς τὰ τῆς Θεσσαλονικης ἐπι-

genere, non splendida fortuna, non rebus gestis clarus hi quam bilem ambo contra Andronicum conceptam longo empore parturiorani, alter fortasse non sino causa, alter vero in Comueni gratiam, et ut aliquo nomino dignus videretur iis a quibus ignorabatur, eam tandein contra patriam opererunt, illa non in aurem regis locuti sed palam, multis audientibus, sere plantas eius demulcentes et ii mis suis canino moro deosculantes, non quae Andronico nocitura erant sed per quae tyrannum Siculum ad Romanarum provinciarum vastationem tanquam ad paratam praedam concitarent is vero iis e bis incitatus, eoque magis quod eum popularium auorum oration

consentirent, qui cum olim in aula politana stipendia mererent, tum Andronici metu et neglectu sui, alii alio dispersi, eadem saepe dixerant, et copias quas habebat eoegit, et magnis stipendiis, maioribias promissis tam pedestrium quani equestrium auxiliorum multa millia accivit peditatu Dyrrachium traiecto urbem primo impetu ca-

412쪽

στρατηγουντος Aini του ἐκ Κουνηγων. υτος γαρ ἐς τὸἐν χρησιμος τοῖς Θεσσαλονικευσιν φίλως, δεξιωτατος δε ιονον γενοuενος ἀεὶ δεδιέναι Ἀνδρόνικον καὶ τροπον ἐπέζπτεῖν si V i5 οὐ δὴ τὼς ἀάπτους ἐκείνου χεῖρας διαφευξεῖται, δέον κτυα οθαλάσσης πελθεῖν η κατί πετρων γλιβάτων βαλεῖν auris ἡ ρεσι καἰ σπηλαῖοις ορεσθαι ποκρυβὴν η κατὰ προφητην

φυγάδα κητε θαλαττίω καταποθῆναι, ο δε τοιουτο eis si δέ τι ποιεῖν ἐπεβάλετο, ἐπὶ κακῆ δε μοιρα 'ν των εσσαλονικέων χειριζων ρχην καὶ τὴν ἀρχηγίαν ὁ κα γυναικων 1 P. is et θηλυτερος καὶ των ἐλάφων δειλώτερος ουλευκλεως κληρωσά- ιενος, λαθε του συλληφοuένους αυτον τε καὶ τὴν πολιν Θεσσαλονίκην καὶ πορρωθεν οντας uεταπει-οuενος αντικρος, καὶ ἔαυτον ἐκείνοις ἐγχειριον. ἔκουσιον ζωγρηα θέσθαι δώπαντος ελετων. υκουν καὶ του της ιιαχης ἐνσταντος ω- ρου καὶ παντοιων πλων κα μηχανων κινουριένων κατὰ τῆς πολεως θεατὴς των πολεuίων μάλιστα ην αυτος - ἀντί

ieetas regiones in deditionem accepit, Thessalonicam vero Illustremtarbem terra marique obsessam corona cepit , ae post dies aliquot obsidionis exercitum introduxit, eo successu non tam ob defensoriuntimiditatem et imperitiam rei militaris quam ob avidis Comeni, Praefecit urbis, ignaviam usus qui cum Thessalonicensibus nihil commodaret, sed metuendo Andronico et crudelibus eius manibus eavendis ingeniosissimus esset, aut hictus marinos subire an d. siluamis rupibus se praecipitem dare aut in montihus et speluncis abdere aut fugitivi illius prophetae exemplo a et deglutiri debuisset veram illi horum nihil secit, sed malo Thessalonicensium satoisrbis praefecturam partim honeste adeptus, vir inuliere eorruptior et cervis timidior, tantum non eos a quibus et ipse et urbs cape retur longe adhuc remotos accersivit atque in id operam ultro de dit, ut tu eorum manus perveniret. nam eum pugnandum esset et omnis generis arma et inachina contra urbem expedirentur, se prospectatore hostium , non pro bellare re gessit nunquam certe toti Diyitia i Cooste

413쪽

DE ANDRONICO OMNENO Ian. l. 387

ἀντεσχουσα τοῖς ἐχθροῖς πέκνφε.

in praesidio erant, exliortantibus neque id ipsos sacere passus est, sed civium alacritatem, ut ignavus venator canum impetum cunctando aus Oeavit nequct armatum quisquam eum aut galeatum vidit: sed galeam thoracem creas ita vitavit it delicata muliercula, quae praeter umbram conclavis sui nihil novit millo itidem per urbem vehebatur eum pallio , quod a tergo nodiis astringebat, et elegantihus ealceolia aram usque ad talos interpunctis rum autem machina muro qualerent et saxa humi deciderent, exciissoriam saxorum om-bos o moenium citur serirentur mugit in et ruinas ridebat, et familiaribiis suis nequam hominibi is sit litta cropidine muri stans audite' inquit anicillae mugitum. si autem machinam maximam V Cabat, qua saxa compage sva elidebantur, homo ipse adhue nutricis egens igitur Thessalonica talem proditorem pro duce, iratam Pro gubernatore, veneficum pro medico ovilia hos thus non diu restitit Dissilireum Cooste

414쪽

Tu δ' hi τουτοις γεγενημένα ἄλλη, ς ἐστι κακων Σχιάς, καὶ τραγικῶς περβαίνουσα συμφορας απας γὰρ οἶκος των

τους ερους νεως συνδρομὴ των πολλων ἐδείκνυτο, α ματαια η ἐπ ταῖς εἰκασίαις ταῖς λίαις πεποίθοσις es κβαρβαροι - θεῖα κα ἀνθρωπινα συγχέοντες πραγματα iuuνio ου ξδεσαν τα θεου, υτ συλιαν παρεῖχον τοῖς εἰς τα μιιενο προστρέχουσιν αλλ' ο ην ἐπὶ τοῖς κοινοῖς δουοις,

Παῖς ἐς μεγιστην ευποιιαν συνελογιζετο, τουτ κα οἱ Di 3τῆ νεω κατανεποντες περας ευριπικον ἴνα μὴ προσθείς καί τι βαρυσυμφορωτερον τερον - ἐκθλι ιν ἐκεῖσε κα- την

ροχὴν si τιδε μυριαδων συνδρομὴ τε κα σπιιπιλήσει, urτους θείους δοριους εἰσέδυσαπι κἀν τοῖς ἱεροῖς γα μεσ

Deditionem ingpns malorum pelagus est consecutum omnes e 4les sunt desertae, nulla fuit domus quae servaret, nulliis angipor tris ab homicidis defendebat nulla averna erat quae diu celaret: nullae preces , nulli gestus miserabiles misericordia in impetrabanti grassatur ubique serram; ira non nisi letali ictu lenitur frustra vulgus in templum concurrit, frustra sacris imaginibus fidit nam barbari divini liuinanisque rebus confusis nulla religione mosehantur, neque in sacras aedes confugientibus parcebant illud saltem prosei bant miseri, ut aut statim gladio caderent aut bonis omnibus er ptis inlitterentur. quod vastatores illi summum enoseium iudiea bant idem exitus manebat eos qui in sana se conserebant et aree debat malum gravius, quod infinitae multitudinis concursu multi et ex Ompressione exaniniabantur et ab hostibus in saera irruentibu3 trucidabantur, et obvii quique pro hostiis crudeliter mactabantur et

qui pepercissent horninibus qui divinis rebus insultabant et deum Plane contemnebant neque vero tam illud erat novum, quod sa Diyitia i Cooss

415쪽

io παν- τῆς Meono καὶ πέλοις αυτοις αἰδεσιαου νωθεν ἀνιοντες τραπέζης ἐπ αυτῆς ωρχουντοχεταφεροι ενοι προuίνως, και τινα βαρβαρα πηχέστατα ἀσώάτια πάτρια φαλ- λον, ειτα τὴν iacio ἀνακαλουμναντες καλτα ποδεῶνα του τῆς κοιλιας ἀσκου δειν ἀνέντες ἐν ρουν κυκλω κατὰ τ αγιον HΠαφος, περιρραντηρια ταυτα τελουντες δαίμοσι κα λουτρα θερυα τοῖς ἀλάστορσι σχεδιάζοντες, οἷς ουτοι-ετὰ καιιατον μιν χονται, ν διήνεγκαν ἀνθρωποι συu poρυς ηχανωΠενοι κώ δεινὰ δαιθλουντες ἀνήκεστα ἐπεὶ δέ ποτε τα δεινῶ

ρεσιν, ων τερος ἔφιππος σιὸθρω καταφρακτο τον του μυ-

donaria rapiebant et profanis manibus non tangenda contreetabantae eati inia eulis ea intuebantur quae aspicienda non sunt, tuam laocnesaririni, quod sacrosanctas Christi et famulorum eius imagines terrae allidebant, et pedibus insistentes, si quid ornatus ex materia pretiosa inerat, eo utcunque direpto ipsas in trivia esserebant, ut praetereuntihus conculcarentur, aut ad cibum coquendum ioco P. ponebant illud autem maxime nefarium est et piorum auribus detestabile, quod in sacra et ipsis angelia venerabili mensa indecoro saltabant et harbarie quaedam antica psallebant deinde pudendis pertia sacrum pavimentum in orbem permingebant, aspersione illa et alidis balneis noxiis daemonibus utique gratificantes, ut in iis fatigati cladibus tominum innatarent sed cum tandein malorum sinis instare et pugna quietura videretur, Siculi duces intervenerunt et turbae in aede ruentis impetum reprearorunt quorum unu ca- Dissilire b Cooste

416쪽

αλωσιν ευθυς η/ιερα κατέπαυσε, τα δ' ἐπισυμβαίνοντα αλλως

laphractus , equo instilens , Theodori martyris, o cuius sepulcro unguentum ebullit, templiim ingreditue, et alios Obliciu enso verberando alios vulneraudo vix militum intomperias cohibere potuit. 8J Verum ne si quidem tolerabilis sui Thessalonicensi uno conditio etsi enim postridio expugnatae urbis a caedibus civium temperatum est, tantae lumen grassationes in superstites fuerunt, millo modis ad eundem vitae exitum tendentibus, ut cum mortuis bene actum videretur, et ut apud Iotivm tolerantissimum est, multi frustra mortem exoptarent nam etsi alii sere omnes in bello victos hostes, ut victoriae sit perbia dictat, saeviunt, Latinus tamen superatis adversa viis intolerabile malum est et verbis inenarrabile citio is Bonianus sit comprehensus, et is Latinae linguae rudis , et a peregrinitate it3 obhorrens ut in vestitu nihil cum eis commune habeat, is vero de

invisus habetur et quovis supplicio dignus quae vipera, quis m, Praeda vetero omissa et calidum adhuc venatum devoravi, ita aeqDj9iliaeum Cooste

417쪽

GH- διαφορας ἐστηρικται μέγιστον, καἰ ταῖς νοηιαις συν-

νου A. vlt ut Latina immanitas in eaptivos non fleetitiae precibus, non moIIitur lacrimis, non blandis lenitur verbis quamvis suavis cantus, atrepitus anserunt aut clangor milviorum habebitur stirpheum ei-thara cygnos moribundos cantu dulcedina superes, nihil profeceris. et rat paulispe barbarica seritas mulceatur, mox tamen ad ingenium redit, in caedes ruit, nec supplicum vocibus plus movetur quam incus ictu malleorum ea gens tantum iracundiae indulgere novit et imperatis eius obtemperare quid vero malorum praetermittat homo Bismania infestus, eorumque iuveterato odio ita flagrans ut ne vetus ille serpens, humani generis insidiator unquam tantum virusaeerbitatis in torras evomiterit nani execrabiles Latini provincias no- atra Paradiso comparant, nostrorumque honorum desiderio genti, trae Perpetito suu insosti, et subinde mala machinantur; quae si

418쪽

ἐξουσιαν βραβευοντος κα τῶ μηδὲν ἐντευθεν παλιν i mi

Σικελικος στρατος τῆς πολεως Θεσσαλονικη ενδον γενοΠε- νος σα καὶ οἷ uὴ θεω φιλα τετέλεκε, κατα την κτην iraiat γραν του Avγουστου ονος, τῆς τριτος ἐπινειιήσεως, πεζαχιλιοστου ζακοσιοστου ἐνενηκοστου κα τριτου λους τῆς τειχοααλιας αρξαuενος, καἰ vuπεοανας ταυτην βλέμεαυτε πάντη κατα τὴν ἐμπτην καὶ δεκάτην του αυτον τ

vicem dirempti sumus, nec ullo modo animi coniungentur, etia eo Poribus eoniuncti in iisdem aedibus habitemus illi plerumque erdicta cervice elatoqu vultu incedentes morum nostrorum levitatem et ex modestia humilitatem avillari et dispicero solent nos vero e rum supercilium iactantiam fastum insoletitiam Christo auspice Oneuleamus, qui Potestatem dat super serpentes et scorpios citra n xam ambulandi. Verum ut ad historIa ordinem redeamus, Siculus exercitus, Titessalonica potitus, hoc modo grassatus est sine ullo respectu dei urbem oppugnare coepit sexto die mensis Augusti , indictione tertia, anno sexies millesimo sexcentesimo nonagesimo tertio eamque e pit sino ullo suo detriinetito eiusdem mensis die XV. neque vero durante hello duntaxat liessalonicenses gravissime sunt amicti cimi

419쪽

D ANDRONICO OMNENO LIB. I. 393

5 να καλυπτειν ἐπέραξε, μητε μῆν τρυφους τοῖς δεσπόταις ταδιδόντες ἄν αυτοι περ εἰς τους κοπους εἰσεληλυθεσαν, αλλ' οἰκοι μεν αλλοτριοι καθnt ενοι κατεσπάθων τα ἐνοντα καὶ ὁσηυἐοαι κω ιαζον , τους δὲ συγκεκομικοτα εἰς τὰς σιπυας εῖων - των τριοδων πλάζεσθαι νηστιδας χαιιαιευνα γυ-io ανόποδας καὶ χιτωνας, ιος κλίνην ἐν χειν του προτερονωπαρυφους τὸ δάπεδον, στέγον τὰν ουρανον, τὴν δὲ κοπριανθαλπωρον δωνιον. δὲ χεῖρον τῶν ἀφηγγουμένων καὶ ως Bδάκνον φυχῆς, ου ἐξῆν τοῖς προὐχὶ δεσπόταις παοεισ-

IO, κεισε που πωπτευετο κατακρυχέναι καὶ οἷς τὴν καρδίαν

θεῖν εἰ υκ λαθε τὸ φρος τῆς οἰκίας τους πολεμίους καθ' C

quas in iis erant sibi vendicare, etiam vestes eis rapuerunt, neci terulis quidem relictis , quibus ea tegerentur quae natura tegi Vo-Iuit; ne frustum panis dominis Impertiebant, quorum bona occuparanti sed barbari sedentes in aedibus comessabatitur, et per luxum ea absumebant quae possessores veteres magnis laboribus comportarant ἐac tum in triviis ieiuni et nudi oberrabant, qui dudum lautis vesti--s induti suerant lectum habebant terram, tegumen caelum, fimeta Pro stragulis et quod haec omnia superat, et ad ipsum usque cor Penetrat, non licebat prioribus dominis aedes ingredi quod si quis

seeerat aut saltem introspexerat, statim inclementer in eam Pertrahebatur, et subinde causam rogabatur eur eo ingressus esset aut in

trospexisset aut Iimen atrii calcasset ac multis plagis acceptis Peeuniam dare cogebatur, quam illic occultasso putabatur, eaque legau. Perlustrasse domum, metuens ne sublata, aut ea parte aedium Diyitia i Corale

420쪽

ta ἀναδ γενησουπινον A. 3. στρεβλουuελ et καὶ alae ζύαενος A , ceteris quoque ad προυκω αἴθ ριος nominativis et verbis singulariter elatis. 4. καr. noβλ-oro πυρος καπν. ar. Οιαύιαι φιλοφροσυναι A. a. δυαωνldon rέων .in qua lateret aeeuratius perquisita, ab hostibus inventa esset, aut time litigentius eam occultare vellet saepe aut ei factum est ut quι id dederat quod provisa migratione sua abdiderat, nihilo minus uru ris eaederetur et gravioribus tormentis cruciaretur, ut plura reco ita iudicaret alius qui nihil dabat, sed se, ut nune, ita prius etiam

fuisse pauperem, patriaeque domus aut magnis suis sumptibus extructae desiderio a proposita via vel invitui abstractum esse aflirm.ibat, ut suas possessiones simul et spectaret et deploraret, ue is quidem is ricordiam inveniebat; sed in cruciatum abreptus et pede suspensu. subiectis paleis incensis sum torrebatur, concacabatur, verubus lat ra pungebatur; et aliis sexcentis poenia exagitatus aut in ipsa Madiniscatione animam exhalatiat, aut se uianimis pede extra aedes an quam purgamentum extractus sub dio in plateis iacebatis Quid tali benignitate Siculi veteres aedium Oinivos tracta bant caeteris vero, qui aedes aua ut inservi sauces aut Creticum L 'Diyilias by Cooste

라틴어 텍스트