R.P. Claudii Aquavivae Societatis Iesu praepositi generalis. Instructio. Pro superioribus ad augendum, conservandumque spiritum in Societate

발행: 1615년

분량: 56페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

α8 De Diritum Soci augendo

tia, tum de eiusdem necessitate, gradibus, &persectione; de impedimentis, motiuis. &ceteris. Veniatque in mentem, quod a S.Basilio in reβ. breu. interrog. 166. dictum est . cum quaesisset, quo animi affectu par illi sit obedire, qui ad mandati urgeat executionem, ,, Non minore, inquit, quam quo paruulus,, Vehementer esuriens, vocanti se ad pastum is nutrici obtemperat . cum alio in loco Domi- ,, nus dicat, Meus cibus est, ut faciam volunta-- tem eius , qui misit me Patris. Opus est avi 2 Hoc persuasum habeant omnes, aninum x0bης- robore, ac virtute opus esse, ut ipsi nos Vincamus in rebus arduis: crebras autem co tradictiones, procurationes, ceterosque conatus, qui nonnunquam interponuntur, magnam impersectionem denotare; proculque ab ea simplicitate, promptitudine, alacrit te , reliquisque conditionibus abesse, quas p. s. cap. I. virtus haec requirit, & quas Constitutiones nostrae baculi, cadauerisque exemplo declarant : non quo interdicatur id, quod eadem Constitutio, & Epistola permittunt, ut S periori proponatur, ita nimirum, ut praemis 1a oratione, & cum indisserentia, quae ibidem praestribitur, eo denique modo id fiat, ut vere nihil aliud sit, quam repraesentare , hoc est, ob oculos Superioris ponere, totam ei curam rei expositae relinquendo ; sed quo

niam alter ille agendi modus, quem dixi-

32쪽

via cor: σ

lutriti qua ecli

. De obedientia . ' asmus , non est exponere, sed vi quadam e torquere , voluntati suae obsequi, occultisque cuniculis peragere, ut id demum fiat, quod ipse velit. 3 Superiores suaui, ac paterna impera di ratione utentes, liberum & legitimum adorationem recurrendi tempus subditis co cedant: leniant ipsi difficultates, & in circun- stantijs aliquibus condescendant . quod ad rem vero ipsam, sortiter adnitantur, ut subditi se ipsos vincant, fiatque id omnino, quod ad maiorem Dei gloriam, inferiorumque bonum conducit. Si quando vulgares personae intercedant, quae priuata potius beneuolentia, humanoque instinctu moveantur, quam quod ad eos haec cura pertineat ; reijci a Superioribus debent, suauiterque moneri, ad ipsos non*ectare, ut se se in talia ingerant. od si graues sint personae, ut Consultores, alij v alicuius nominis Patres,benigne illos auesat: deinde vero si animaduertant leuioris esse momenti, quod proponunt; hortentur, ut obedientiam ipsi potius promoueant, animum ijs addendo, pro quibus intercedunt. Vbi autem saepius repugnando, modum egrederentur, aut interponerentur etiam externi,

tum diserte doceant sibi hoc ipso consti in manus, ne assentiri possint. φ'

s si subditus ut fieri ponnunquam selet

33쪽

Non resorismidandi r cuisu.

Caula in bedientiae inuet ligandae.

duriorem se hac, vel illa ex causia praebeat, ita ut lam verbi Nolo vocem vitando, remi'sam praestare videatur ; conliantes nihilominus , fixosque manere SuperioreS oportet , illumque ad orationem, & indisserentiam , quam regula iubet, hortari. Admoneant praeterea, repugnando diutiusque renitendo, grauiter peccari: nec expectari in Societate

pnecepta debere, ubi satis esse debeat signum ipsum indicatς voluntatis. ut sibi persuadeant se post quam se ipsos vicerint, tanto laetiores

fore, tum ob quietem conscientiae, tum ob fructum ipsum, quem magno cum merito ex victoria capturi uint. 6 Non reHrmident immediati Superi res subditi recursum ad mediatos , nec propterea omittant obedientiam urgere: qui . hunc potius expectent, quia mediati erit omnia, quae ipsi egerint, confirmare ; subditumue ad obedientiam inducere.

7 Serio moneantur nostri, ut causaS, V

de obediendi dissicultas nascitur, inuestigent: reperientque non in una solum obedientia peccari, d quoniam haec, ut prompta sit, alias etiam virtutes supponit, altius infixum haerere illarum desectum intelligent. Verbi- gratia, si quid praecipitur, quod ab existimatione, vel honore proprio alienum sit; difficultas obediendi oritur ex superbia. hic igitur admoueredum examen, hic meditationes,

34쪽

iti de remedia applicanda sunt, considerando , ip quam inanis res ea sit, praesertim in homino mi, religioso, qui sui contemptum, seque mun- et, do crucifixum esse profiteatur. Si opus alia

, quod imponitur, vel ossicium, a quo ipsi a

vi horreamus, ex immortificata natura prom

tot nat i sin contra, deserendum est ossicium, adto suod propensiores. eramus; ex eodem ipis ius inordinato ad ossicium illud,aut per nam as ini sectu proficiscitur. Si terret operis dissicultas, ita fortitudinis est desectus; eodemque modo itio similibus. Humiliemur itaque, & ad anterio- virili animo connitentes, gloriosam nobis ipsis victoriam reportemuS. Ο 8 IntelliSant Superiores sie, cum suorum sum lom ito in hac parte defeetias non cohibent, pluria bus echibe iti, mum damni ad ferre tum flabditis ipsis, tumo, se etiam Societati. In illis siquidem minuitur ' 'uei virtus & meritum obedientiae , minusquo in dies apti, & minus tractabiles essiciuntur; vo non aliter quam equis meticulosis accidero solet, qui nisi stimulis incitentur, grauius

scmper ex omni re concutiuntur, & longiussit, rotrocedunt. Societati vero diffellior sensim redditur gubernatio, diuinique obsequij cu

stas magnopere retardatur. Sublata enim ex Societate obediendi promptitudine, cum adii, Praecepti, ut dictum est , poenarumque usus,

o, eo quod signum ipsum satis esse debeat, ordia

35쪽

3 s De si ritu in me. augendo

narius non sit, in promptu nimirum est, quis tandem rerum nostrarum status futurus sit, animo prospicere. Vnde semi- 9 Intelligant porro subditi, ex tot eius. nus suavis modi contradictionibus , intercessionibus , ObςG hq difficultatibus futurum , ut & minus suauiSsiit obedientia, & Superiores vicissim id pra stare nequeant, quod de Praeposito Gener li agens Beatus Pater Noster 8. par. Constitutionum cap. I. G. ab illis exigit,ut subdit rum scilicet arbitrio aliquid relinquant, eis compatiantur, & ex parte etiam nonnihil alia

quando indulgeant, cum videretur id posses, magis conuenire : quoniam haec in subditis

pariter supponunt obedientiam, ut plurimum . in ceteris rebus promptam, humilem, inte- gram, caecam, qualem denique ab eo destriaptam videmus. Cum ijs enim qui sic obediare consueuerunt, potest & debet Superior in

nonnullis indulgere, quippe qui hoc tum sine ullo vel subditi vel gubernationis suae detriamento facturus sit. Cum ijs vero, qui aliter se gerunt, aliterque sere semper affecti sunt , locum non habet illa Beati Patris Nostri admonitio ; quandoquidem id magis, sicut ipse

iit, conuenire non potest, nec perpetuo item

praestari hoc debet: quoniam id aliud non esset quam subditorum inobedientiam alere, eorumque infirmitatem conisuere: facilio .

36쪽

uis Ta autem eusdent omnia, excitetur ah lit, mus , ut in Superiore Deum agnostat, nec certa quadam prudentiae lege, qua una ad ius obediendum disci videmur eo uod rem itabis i fieri debere iudieemus, usquequaque mouea-itis tur ; sed illum in Uetiani /agnoscat, quae ab ,ra hacce humana prudentia dissentire , & distra crepare quodammodo videatur. Quam ad rem conferre haud dubie plurimum possentito, praecipui nonnulli ex antiquioribus, maioris, eis que existimationis patribus, si hanc de se es, fiduciam Superioribus praeberent ; ut ex

traordinaria nonnumquam in ipsiS earum istius rerum exempla edere possint, quae humana hac prudentia niti minime videantur, & in

quibus Deus ipse in Superiore agnoscatur. ρ,. Ideo enim ad ista nos Beatus Pater noster conis firmabat tum doctrina, dum cocum ipsum , ii instrueret, Vt ipso etiam loquendi modolia huius rei nos quodammodo commonefaciat;

tum exemplo ub 8 res tulit, magnae interdum

lite Virtutis patres 'vel ipse redarguens , vel publicas illis reprehensiones ac poenitentias imponi iubens : quod Ignatius , ut Ignasu tius, nulla prorsus ratione committendum

G censuisset. Ad extremum , ut caput hoc

concludam, meminerint Superiores, debere se facem, sicut dictum est, alijs praeserr ,& exemplo illis praeire , quemadmodum C 3 aBe

37쪽

a Beato Nostro prasaibitur quarta

38쪽

A CAP. . v.

Vm ea , quae huic virtuti adus sentur, honori diuisso, Societa, tis existimationi , proximorum auxilio tantopere a tersentur: satis sore videbatur, ii in men . tem reuocaremus quodin primcipio partis a B. P. nostro dictum elὶ, enitendum nobis csse Angelicam puritatem imitari & corporis & mentis nostrae munditia , Sed quia necesse est quibusdam adiumentis de damna praevertere, quae suboriri possunt, &honum Religionis nostrae odorem conseruare, ne unius cuispiam labes in uniuersum corpus redundet; e re etiam futurum visum est, si ponnulla brcuitςrcommoneremus.

Ibi Lapsus istos in bene constitutar ligio ne, quaJis per Dei gratiam est Societas, si quando contingant, non pon nisi ex magna quadam negligentia, longique temporis la xitate proficisti. Quod quidem manifeste constat ex Nouitiis : ni enim , si prauos seculi habitus intueamur, acriores haud dubie illos habent, & minus mortificatos: si virtutem, eiusque firmitatem, minus solidam minusque confirmat ma si virtutum exerciti aut se C suum

Qualis Mi

cietatis Pae ritas.

ssus.

39쪽

Praesidia ad

puritatem ς sertiandam a

,s me spiritu in Soe. augendo.

situm inortificationem, multis partibus breuiorem; si noxias rerum species , magis vi-uidas , & magis impressas 1, si vim orationis& communicationis cum Deo, longe dissiacillurem. re nihil est, quod non persu deat, illos ad lapsum proniores, & magis e positos esse. Et tamen nouo suo seruore , sensitum custodia, tentationum manisest tione, occasionumque absentia, diuina gratia iuuante, in magna puritate conseruantur. Ex quo intelligere est, ceteros qui di lius in hac schola versati sunt, quique frequentiori orationis, mortificationis, poenia

tentiarum , sacramentorum, aliorumque

exercitiorum usii selidiores facti sunt, nisi omnem sui curam abijcere velint, posse Dei ope nixos, non tum immunes ab omni grauiori labe seruari; sed in dies magis in omni puritate, ac sanctimonia proficere. a. Magna esse ad hunc finem, si recte , illis uti nouerimus, in Societate praesidiata , ut secramentorum frequentationem, ratio nem conscientiae, quae Superiori reddenda , est, errorem ac desectuum per eos, qui eratra consessionem illos acceperint, manisest tionem; assiduam sMij praesentiam, oratio nem mentalem, duplex examen, frequentem librorum spiritualium ieetionem, otij fugam, studiorum laborem, sobrietatem, S p ae ni tentias, modestiae, castitatisque in aliis, quia

40쪽

visitantiam, casuum reseruationem, tot de etiique Regulas ad hunc eundem scopum tendentes : ut permirum sit hominem, qui tam

multis praesidijs septus sit, labi, nisi senstir , permertatur, & his omnibus auxilijs se ipso destituat, alia penitus omittendo,alia pertuli ctorie, & sine seuctu usurpando. certe , admoneri, ac permoveri quisque debet, vi ad seipsum, animaeque suae statum cogniti nem referat, memorlam repetens quod a SBernardo dictum est Neminem repente fieri turpissimum; & naues submersas complures fuisse, dum in eas aquam sensim defluereis sinunt, nec laborant, ut quam primui

exhauriatur.

-3 Α Superioribus tria sunt diligentissi

me prouidendae . t

I vi s ibditi spirituales re vera sint, proincedantque cum omni synceritate, & desiderio versectionis ; atque ut auxilijs, quae diximusὸ rite, seuctuoseque viantur. Excubare sedulo in uniuscuiusque curam debent, ita, ut simul. ac detrimentum aliquod, iacturamque, aut remissionem spiritus animaduertunt mature

succurrant, nec differant, quousque mala crescant, S corroborentur. a Amputed occasiones , quantumuis

oegre laturum subditum sentiant, quasi vel Parum ipsi fidatur, vel nota aliqua inuri via

uidenda .

Ut iubdiu spiritases

sint. Oecasiones amputandata.

SEARCH

MENU NAVIGATION