장음표시 사용
61쪽
Notiti eongregata Synodo, Nicolaum I. Romanum Pontifcem exeommunicat Literas Enoeticas contra Romanam celsam scribit altera Synodo conuocata, Sebisma confirmat.
Pbotius, de his quae in Synodo Romana contra ipsum decreta fuerant, certior factus, actusque in rabiem, quod plebs fidelis ab ejus communione turismatim dilaederet, diram perseeutionem in Catholi- eos gnatianae, Romanae Communionis excitavit. Duin etiam eo prorupit audaciae, ut congregato Conciliabulo, cujus se Michae Imperator Praesidem e sest, subornatis Impostoribus, qui se Uiearios ac Legatas Orientalium Patriarcharum mentiti sunt, accusatoribus, testibusque pecunia redemptis , conlicta crimina Sanctissimo Papae Nicola impegerit , eumque anathemati proh seelus damnaverit. Tam saerit gae temeritati, tam impudenti facinori uncti refragati sunt, quibus aliquis Numinis timor adhue ine.' at unus tantum, viginti Praesules, qui Ecclesiae ordinem a Christo institutum, animarumque suarum salutem fortunae suae postponebant, quam e botii fortuna suspendebant totam, ausum insolentem comprobarunt, damnationi Pontiti eis aximi subserupsere. Conelamaruncedeteri, Non esse usum in ummum Uurimum Pontificem, praecipue ab inferiori quomodolibet Sententiam proferri Quamobrem nequinsmus Photius Coneiliabulo suo majoris Auctoritatis speciem addere volens, quo incautis imponeret, conscripto Codici, alumniis adversus Romanum Pontificem eatenti milIe circiter Episcoporum ementitas subscriptiones interseruit C8eterum, quem ut ovum
'hoti tib eorum Antic isti Praecursorem lene omnes Catholiei exeerabantur, non pauci deinde secuti sunt, malis ejus artibus in partes tracti. indictum nempe obtiguit ab Imperatore, quo vetitum erat, ne quis
62쪽
eIeemosynas suas erogaret, aut pia egata dispensaret, nisi per botii manus, quem testamentorum omnium velut generalem Xecutorem constituit. Prima haee fraus suit, qua sibi devincire studuit populum opinione munificentiae X alienarum opum erogatione fa-eile parta, necessitata cum ipso communicandi vel in ipso mortis articulo nisi testamenta sua irrita ense vellent. Praeterea omnes, quibus eum ipso res erat, cogehat scripto pollicem se ejus do Strinae, & partibus perpetuo adh3esuros. Id testatur Anastasius Bibliothecarius in Plaefatione VIII. Synodi. Aliud de botio idem Auctor commemorat, quod eum ad ejus ingenium δε indolem dignoscendam non parum cons rat, minime a nobis omittendum est: DIIIum scit, cet ante annos aliquot docuisse palam, duas unicuique homini inesse animas. Quem ob errorem, cum a Constans in Philosopho reprehenderetur, se absurdam opinionem docuisse respondit, non eo animo, ut quemquam in erroiem adduceret, sed ut explorare quomodo se gesturus esset unatius , si ejus temporibus haeresis aliqua syllogismis Philosophorum obstetricaatutius in lucem emergeret., botio novos ad Sehisma eonflandum animos addi dere Galliarum Archiepiscopi duo, Gunibarius Colonia Agri*pinae, & Ioeulandus revirensis, qui a vi- .eoια I. exauctorati , quod Regi orbario Thelbergae Reginae conjugis dimittendae auctores fuissent, eaque insonte licet, confictis criminibus damnata iniquum approbassent repudium , ad botii partes defecerunt. Id probat Libellus insolentissimus, injuriis alumniisque scatens , quem ipsi Nicοιαο Papae tradi ob
Hilduino, Gunibarii fratre, curarunt, quo ejus Communionem iurabant, totius Eccles communione, fraterna societate se contentos gnificantes Petulantiosmum Libellum reiecit Pontifex ob repulsam indignatus Hiιdvinus , armata manu in Ecclesiam S.
Petri irrupit , csariumque scriptum super tumulum
63쪽
Prineipis Apostolorum projecit, ut AnnaIes Bertiniani
ellantur. Tum ejus apographum ad botium transmisere impii Antistites, Ooanni Archiepiscopo Ravennati, atque aganoni Bergomens Episcopo confoederati, quos Nicolausa ob crimina deposuerat, Schismatico se adjunxere, adversus Magnum Ponti Iidem sub
ejus vexillo militaturi Libelli litius exemplar rese
runt Annales Bertiniani ad annum 864. IlIud item schisma roboravit protervus ae impius Graecorum Imperator icbcel, iis ad Nicolaum contumeliosa illa Legatione, quam obiit Michae Prointo palbarius anno Christi octingentesimo sexagesimo quinto , scriptisque literis injuriolis, quibus laudatus Pontifex respondit illa, quae inter ejus Epistolas ita-Va numeratur, Epistola, culus summam sup a exhiabuimus. 4es aliam ad eundem Imperatorem Epi-N Ebris; 1 m dedit Nicolgui Magnus, quae inter ejus Epi-
Epistola stolas nonum locum tenet. In ea conqueritur de Iis impe terarum suarum interpolatione ; Phatiano Concili qt' ς Iuultis arguit Imperaturem, quod botio Patrocinetur. Tertio pollulat ut contumeliosam Epistolam, quam ad se direxerat, palam igne damnet alioqui ejus Auitori excommunicationem, ipsi vero piastolae flammas ultrices minatur. Scitote , inquit , quoniam postquam in bac vos pertinacia persistere sinete
nus velle compererimus primum quidem congregaris cunctarum Occidentalium regionum venerabilibus Sacerdoti-hus, dictatores V dispositoris, atque praecei tores tantae fal-ἐaciae, seu crudeli Fimae derogationis Sanctarum, e paternarum traditionum, ab omni Chri liana c0mpage r motos, postolica freti suctoritate, diris anathematis vinculis innodabimus. Necnon Patrum ac Priedecelsorum
meorum secuti egilia, ' qui soιiti sunt etiam numeroso-τu1 Concui nequiter ceIebrata cassare Pontificum, si qua
socia sunt crebro dicti e ve exemplaria ortassis Epistulae quin potius non οιum .ee, sed V omni, Scripta, quae vel adversus fratrem, V Coepiscopum
64쪽
nostrum Ignarium inique confecta , vel adversus noseausam illius canonice prosequenter , furisse deprompta sunt perenni damnationi mandabimus. Deinde vero decernentibus nobiscum isdem Coepiscopis nostris,
ipsum Epipolam in stipit , videntibus cunctis, suspensum, vos supposito soco, ad vituperium vestrum c
ram omnibus nationibus, quae penes memoriam Sancti Petri multipιices inveniuntur , extremae perditioni dona
himus Quatenus bis rite patratis distat pius uod amet, ' crudelis auod timeat. maeo magnanimus Pontifeκ qui Imperatorem de novis Legatis missis Constantinopolim a Sede Apostolica certiorem faeit. Ili fuere Donatus Ostiensis Epistopus, eo Cardinalis tituli S. Laurentii Presbiter, Marinus Diacs-nus etiam Cardinalis. Legationis consilium exponit I. novos Nicoἰauso Epistola XII ad Sardam Caesarem data, Lmqtφ'
cui Legatos commendat. Praesertim inquit, cum harigati pr atorum nibi issi quae pacis sunt jat agat mittit. V tantum quae justitia diligit. Usa verecunde suadere
contendat scilicet ut ablato cecbo Ecclesia Constantinopolitana proprio reddatur Episcopo si quid uiuvestituto a fortassis objicitur , servato ordine audia ,etur, hi judicetur videlicet ut inferior a potiori judicetur, V non minorum quod contra omne fas est sententiae subjiciatur. Violata est hae Sedis Apostolicae Visis a
Legatio, quadraginta dierum spatio in nibus Bul-
garorum, Constantinopolitanorum a Ministris Im Lethi et peratoris detenti, multisque injuriis affecti Legati: qui propterea Romam reverti coacti sunt, ut testantur Anastasius Bibliothecarius in ita Nicolai L Meolaus ipse Epistula LXX ad Hincmarum, Mallicanos Episcopos. Interim botius Eneyelieas ad Patriarchas, WEpi Photi in scopos otientis iteras dedit, alumniis in Ecclesiam 80mqΠomRomanam scatentes, quibus eos ad Synodum Voca obibat. bat in qua errores varii, quos eidem Sanctae Ecclesia nesi em
65쪽
Legatis Romanae Sedis Bulgarorum gentem recens conversam asserit, damnentur, ac deliberotur de remedio , quo tam grave malum cohiberi possit. Haec vero Photianae contra Latinos accusationis capita. Quod contra Ecclesiae Canones licite Sabbatis jejunent.
II. Quod primam ejunii Quadragesimaιis septimanam reliquo jejunio discerpentes, in actis potionem , casei sum, is simitium ingurgitationem traxerint. III.
Ouod Sacerdotes egitimo conjuncto matrimonio ab v. xortuus abstraxerint, eisque continentiae jugm impο- suerint. U. Quod brismate inunctos per Sacerdotes dem inungere non dubitaverint s cum se Episcopos pate- Meamu e Presbγterorum Chri m inutile quiddam, aefrustra factum comminiscerentur. V. Quod junctum. Usacrum Imbοιum, quod ab omnibus Oecumenicorum Conciliorum calculis confrmatur, S vim obtinet irreshlibilem, sensibus Duriis, verbi ad cuitiis conati sint duaerare, Spiritum Sanctum novo more commenti, non de Dio a.
ite, sed etiam sti procedere. Hae tantum Capit habent Eneyelieae botii iterae, quae multis ratiunculis socessionem Spiritus Samcti 'a Patre, & silio impugnant, quas in Panoplia di-Rutiemus. Contra Jejunium Sabbata Canonem quartum Apostolieum, Trullanae ynodi Canonem quintum, quinquagesimum objiciunt: contra continentiam
Presbyterorum, Diaconorum, Subdiaconorum, Concilii Gangrensis quartum Canonem, Synodi Trul-
Ianae decimuin tertium proferunt. Caeterum Walia Photium ejusque partiarios Schismaticos contra Roma nam Eeelesiam effutiisse, ac ' scripturiisse docet Nic laus I. Epiitola LXX ad incinarum, Galli nos Episcopos data. Conantur, inquit, tam nostram spe cialiter, quam omnem generaιiter, quae ingua Latino utitur Ecclesiam reprebendere, quod jejunamus in Sub alis, quod Spiritum Sanctum ex Patre, stioque proce
dere dicamur, cum ipsi hunc tantum ex Patre procedere fateantur. Dicunt praeterea nos abominari nuptiar, quia
66쪽
quia Presb3tero sortiri conjuges probibemus , insi
mulare tentant, quoniam eosdem Presbyteros brisin re inire baptizatorum frontes inbibemus suod tamen Chrisma nos ex aqua fluminis conscere fallaciter arbitrantur Reprehendere nihilominus moliuntur, eo, quod I bebdomadibus ante Pascha a carnium, V s tem ebdomadibus a casei V ovorum esu, more suo non cessamus. ientiuntur quoque nos, cuti per alia ipsorum conscripta indicatu', agnum in Pasiba, more Puteorum, super Altare parit' cum Dominico Corpore benedicere, es offerre. Quin i reprebendere satagunt, quia penes nos Cisrici arbos suas radere non abnuunt, . Et quia Diaconus, non Iuscepto Presbyteratus Olycio, apud nos Episcopus ordinatur; cum ipsi
etiam Ἀιιum quem Patriarcham suum nominant , ex Laico subito tonsurarum ac Monaebum factum, saltu ad Episcopatus picem imperiaι favore, ac brachio pro-vebere, ut ipsi pretant , minime formidaverin Aliam Graecorum Sehisautticorum Vesaniam exaggerat in eadem Epistola Nicolausi quod scilicet, LibeIIum, sive Proressionem fidei, a Sedis Apostolicae Legatis exigerent, quo tam ista Capitula, quam ea tenentes anais themate damnarent Epistolas canonicas botio, Photitissce Oecumenico Patriarch. inscriptas Sumibum quipa PQtrior-
men sibi Photius arrogabat, ut patet ex Epistolae Cir hu- 2 cularis inscriptione, quam ex alιicellanae Bibliothe- Dr . eae Codices Cardiaalis baronius exhibet ad annum Christi 863. Isui Epistola subjunxit Photius Trevirensis, Coloniensis Episcoporum Schismati eorum It 'teras calumniis, injuriis in Sanctiumum Pontilicem Nicolaum eatentes, quas malitiose vocat γnuda tem hiυιam ab Italiae partibu perscriptam. Harum objectionum, calumniarum sontem diruto demonstrat icοιaus L in Epistola ad inomarum odium scilicet , invidiamque labaelis Imperatoris, Odio, inquit, invidio contra οὐ insam mali, nobis,
67쪽
quae infra annotabimus , quasi crimina haereseos impi rere moliuntur. odio quidem, quia botii adulteri sinuasoris Ecclesiae Constantinopolitanae, atque neopbγti, depositis, Lanatbematizati factam promotionem non solum On approbavimus , sed is damnavimus t μα-
iris scilicet, s Coepiscopi nostri gnati ejusdem Ecclesiae Patriarcbae dejectionem, utpote is subjectis, ab Imperiali Potentia factam, nullo suscipientes asse suis Invidia vero . quia Regem Bularorum labaelem eum gente sau, bristi fide suscepta, a Sede . Petri
institutores, ta doctrinam expetivisse, audierunt. o. Ientes quippe nimiumque anhelantes eosdem ulmos, B. Petri subjectione subducere, suoque Imperio Iubprietextu brij ian Religionis callide subjugare, talia de Sancta Romana Ecclecta, non babente maculam, neque rugam, praedicant, quarenus ιιi. utpote adhue in de rudes, baec audientes, mos quasi noxios , sdiversarum 'aereseon squaltoribus respersero vitent ,
declinent, atque penitur deserant. manc ob causam incireulari botii Epistola tam frequens BuIgarorum commemoratio. Michaeιi e Baslio Graecorum Imperatoribus .iis, qui ipsis parent, istarum virus objenionum tribuit Nicolaus I. Sed falso rumore, quod Bainsilium spectat, deceptus fuit. Ba filius enim recens creatus Imperator alieno semper a boti animo est semper in Ecclesiam Romanam propenso. Unde ut primum solus rerum potitus est, e medio sublato Michaele Dotium e Sede Patriarchica expulit, Ign tium restituit, Legationem ad Sedem Apostolicam de stinavit. Dum Eneyelieae botii literae ad Patriarchas, pio scoposque caeteros Orientis deserrentur, Bardas Caesar Photii protector in suspicionem adductus, quod insidias Imperatori tueret, miserandum in modum membris dissectus est quod illi necis genus terrifica viso Pri eipis Apostolorum portenderat. Tunc Photius, qui Ba dam antea velut vitae praesidem coIebat , immensis
68쪽
. que praeconiis efferebat, peremptum execrari coepit, servire semper tempori, omperatoris studiis obsequi, paratus, ne cum Barda fortuna eius rueret. Assentatione tam faeda in Michaelis Imperatoris animum se penitus infinuans e re sua putavit esse net tium solemnis ab Ecclesia Rom. separationis urgere,
antequam Basilius novus Caesar imperaret Multa ita que in Nicolaum Pontificem insusurrans obtinuit ab impio Principe, ut Synodum contra ipsum congregaret Convocatis ergo Episcopis omnibus4bi addictis, subornatisque nebulonibus qui se Patriarcharum Orien AE ter tis Legatos mentirentur, Pseudo-Synodum habuit, de .hois
exauctorationis, atque anathematis Sententiam inis μου --
manum Pontificem iterum tulit, habita ratione obje-α,, ctionum, calumniarum, quas encyclicis Lit ris com otium .plexus suerat. mox Acta nefarii Conciliabuli falsis Romanum Episcoporum, atritiorum longe plurimum subseri Ptionibus munita, Zacbarti Chalce lanensi bἡο ''ro Laodieeno, partium suarum Episcopis, tradidit in
Italiam perserenda. Quin etiam ad Ludovicum I. Imperatorem occidentis Ingelbertam eius uxorem Iiteras scripsit, quibus effecturum se pollicebatur, ut orientis etiam renuntiarentur Imperatores , operam modo suam ad expellendum e Sede Romana Nicolaum commodarenti Cum autem inter Michaelem Imperatorem, Basilium recens in consortium Imperii ab ipso adscitum orta aemulatione, alierum ab altero dejiciendum suspiearetur, dubius ad quem tandem sumisma Imperii esset perventura, subinde apud labaelem carpebat et ilium. vicissim apud Bassilium obtrectabat Micbael foedus adulator, ut uter tandem solus Imperium obtineret , illum sibi devinctissimum habο-ret At non fidebat veteratori Basilius, quin immostrophis illius vehementer offendebatur. mae meetas
in vita I nati commemorat. Habita est Photiana illa Pstudo-Synodus asino Christi. 867.
69쪽
S. VIII. Meolaus L Gallisanos Episcopos ad sueeurrendum Eeclesiae, ου Graecorum objectiones refellendas actoriatur ad illi impigre bluculente exequontur.
. Cum ireularis Epistolae Photii exemplar a Rege Bulgarorum ad Nicolaum Primum transmissum esset, Summus Pontifex datis ad inomarum Archiepiscopum emensem, Calios Galliarum Episcopos iteris, ipsos hortatus est, ut Μajores suos imitati Ecclesiae laboranti succurrerent, laetum, doctrinamque suam ad Graecorum Objectiones in Latinam Ecelesam eonfutandas eonverterent. Exstat Epistola ipsius o. ad illos data in qua exposita Photiani Schismatis origine,& progressu gestisque ea in causa suis, reeensitis etiam Capitibus , quae adversas Romanam Ecclesiam Graeei objiciebant, hae subdit In bis igitur explosset eteris cum vos, fratres, summopere convenit desudare hi quia communia sunt haec oppropria, quae universatimcis fae in ea duntaxat parte, quae Larisa uti dignosciatur lingua, ingerunt, communiter omnes, qui divino S eerdotio uuluam videmini, decertare debetis, quo Paternae Traditiones tantae derogation non pateant Sed Uiue pravi, quique consueta contentione tam mentientes, quam errantes macuἷare fiunt manu communis de 1en ionis ab omni tevo blasphemiae funditus eruantur.
Ridiculum ' enim, ae satis abominabile dedecus, ut temporiis nostris, ve faJo infimulari Sanctam De Eeclesiam permittatis, ve eas raditiones , quas antiquitus a Patribus nostris suscepimus , pro ibit semper erran tium infringi patiamur suapropter necesse est, ut eorum conatibus revamus, s asu ιιorum 1aculis veritatiscdipeum opponamus. Quod nos quidem, opitulante siseterna potentia, prout alemus, agere non ommittemur et nec, cum opportunitas caelitu datur, contra IIo pro
Ecclesia Chrsi tacebimis e magnopere convenit, ut ,
70쪽
e vestra quoque Fraternitas morem secula Maiorum,
concertans nobis, is unanimiter collaborans in talibus in-Ueniatur. Siquidem nusquam Hesperiae regiones, ut de atiis mundi plagis interim taceamus a Sede Petri in hujusmodi quae1tionibus dissonantes inventae sunt. Undetinusquisque est,rum, qui Metropolitana jura sortitus est,
junctis sibi fratribus. Coepiscopis suis , qui sub se sunt,
de bis diligentem euram suscipiat ta quid invidis eorum detractionibus opponi necesse sit , rimari studeat; Scinvenire summopere gestiat, atque inventum nobis o ustransmittere minime parvipendat e quatenus id nos qu0que adversus eorum vesaniam eum cae eris assertionibus nostris deinde mittere valeamus. Nihil enim in nobis tam visibitis, quam inviybilis Ostis, Acut Oncordiam exborre scit. Ideoque mutuo stladia Ura provocemus V contra communes hostes, non quo hac, vel illac palantes, sed tanquam castrorum acies ordinati reperiamur. Subdit se eum ipsos , tum alios Oecidentis Episcopos ad SynoduinconVocaturum, nisi temporum perturbatio prohiberet. Tum ad lim um opus diligenter exequendum ipsos urget veheu itius his verbis: Verumtamen si buc veniendo recusatis laborem arripere, ne jussa terreni Principis, nec ulla impedimenta saeculi pium studium vestrum eommuni ae Ecclesiastici negotii meditatione, seu necessaria sollicitudine cohibere quoquomodo valeant. ιi0- qui vestram ad nos Fraternitatem convocandi pariter de Muscemodi quaestionibus pertractandi nobis erit omnino necessitas ut videlicet juxta pristinam corisuetudi- nem nobiscum in idipsum apud S. Petrum convenientes
communes Ecclesiae contumelias repellamus , qui commune Sacerdotii cuιmen in Christi Ecclesia singuli secundum suorum quaιitatem Privilegiorum, promeruisse dignos tur. Praecipue cum non solum propter hujusmodi generalis Eccleysae negotium, Ied etiam pro speciatis Hus Sedis exorta causa, Praedecessores vestri una cum τι decessoribus msseis tae soliti sunt non immerito convenire. Tandem jubet Hincmaro, ut cum hanc Epistolam legerit, eam ad alios Archiepiscopos deferendari