장음표시 사용
91쪽
ra pandebat modo Libella a Romana Sede transisis ors a misso subscriberent Renuerunt illi pertinaeiter dix
feribere runtque De propossit subscriptiones rationem reddimur οἰ- Sanctitati vestrie, quia propter rationabiles V irratio nubilas subscriptione , quae cute factae sunt, gravati, definimus nos, es vinculam imposuimus non ulterius subisseribere, praeter id , quod subscripsimus, is profess su
mus , Fidei nostrae 3mbolum, quod jacet in artopb Dei venerabilis Patriarabae, tempore Consecrationis nostrae. Cum itaque subscribere contumaciter renuerent,
a Synodo rejecti sunt. Jubentibus deinde sedis Apostolieae Legatis, reeensita est Epistola αβιii Imperatoris ad Nicolaum . tum Epistola Ignoti ad Hadrianum II. Epistola de Anique adriani II ad unatium quam canonice scriptam, sta plenam justitiae, Synodus dixit. In eadem Actione, cum deprehensum fuisset, beo rum Cariae Ietropolitam, qui post Libelli subscriptionem a Pnodo susceptus fuerat, ex iis fuisse, qui in Latrocin I Synodo botii depositioni, lanathemati Sanctimini Pontifieis Nicomi subscripserant, illiu caua, inani Pontificis Iudicio reservata u. Id ex nasusili Biblistbecarii Notis discimus.
III Idus Octobris, rursus Patres ad sacrum onsessum convenere. Intromissi sunt in Synodi conspectum ccbarias, atque Triopbitas Pseudo-Episeopi a partibus botii, qui ejus nomine ad Nicolaum I. Pontisieem aximum Legatione quondam functi erant. Petiere Illustriismi atritii, ut illi audirentur, & seriptis profiteri cogerentur, an sanctam, Muniversale Synodum susciperent, ejusque subjieerent sese auctoritati, a Iudicis Repugnarua Legati, contendentes
92쪽
Romahi sententiam Ponti fiet retractari non posse nee rursus audiendos, qui jam damnati essent. Nobis, inquiebant, tum ieet rescindere judicium sacrorum Romanorum Pontifcum: boc enim contrarium es canonicis Insilum.
Consensere tamen ut admitterentur, Synodica Decreta, WEententiam Pola I audituri. Admissi sunt itaque Sehismati ei illi Antillitas, ultimo loco stare jussi. Qui eum ad Libelli subscriptionem urgerentur, se Photiumque suum a Nicola I reeeptos,
impudenter asseruere Legati reclamarunt Apostolici, eosque, ut mendacii convincerent, varias ejusdem Fontiscis litteras legi jusserunt Lecta itaque est Episto-Ia Nicola I ad Micbaelem Imperatorem dudum missa, quae his verbis incipit Principatum divinae potestatis. Lecta est ejusdem Epistola altera ad eundem Imperatorem, quae sic incipit Serensis i Imperii vestri gloria, se Lecta est ejusdem Pontificis Epistola ad
Fhotium, ex cujus vel sola inscriptione mendacii convinci poterant, qui botii ordinatione in Bnt an dein hant a stolao L approbatam siquidem in ea neque Frater, neque comminisse vocabatur botnis, quibus nominibus Summi Pontifex Episcopos de lignare so- Iet. Ita enim habebat Inscriptio Nicοἰaus Episcopus Servus Semorum Dei, Prudentissm Uiro botio. Ex
his Epistolis, faeile probarunt Legati Apostolici,abotii ordinationem a Romana Sede nusquam suisse s sceptam, immo semper inter Laicos recensitum cum Summus Pontifex Nicolaus in litteris laudatis eum Moechum, Clavasorem appellarit. Post haec, Illustrissimi Patriti rogarunt, obtulissent ne Libellos Episcopi illi Photiani, de quibus agebatur, cum Romam Legationis ergo profecti sunt, quia Mos erat in Romana EceιUia, ab omni bomine hospite Libelrum de exigendi,
ita permitti unc in Sanctum Peti, intrare. Testati sunt Legati Apostolies illos duplicem Libellum porrexisse, unum Fidei, antequam urbem ingrederen-
93쪽
tur; Iterum, no se Apostolieae sedis De ereta iura.
hant servaturos , antequam admitterentur ad Comm nonionem alea duntaxat, non EpiscoPalem.
Denique interrogati sunt illi Photianarum partium Antistites, vellent ne subscribere Libello a Romana Sede ad Synodum transmisso. Responderunt: Nee -- ire illum OIumus. Quapropter jubentibus Legatis
Apostolieis, oras projea sunt.
III Kalendas Novembris quinta Sessio elehraista Citatus est botius, ut se coram Synodo sisteret Qquidem per Laidos probri,is dedecoris cauissa. Consueverant enim Episcopi per Episeopos, Pre byteri per Presbyteros, quisque per sui ordinis homines conveniri. Coram Synodo constitutus, eum semel iterumque interrogaretur , utrum eonstituta Romanorum Pontificum Nicola L, ac Hadriani II susei- Photiis seret nihil prorsus responditi me enim sponte ad SDe nodum non eoedere, sed ab Imperatore coactum, UR' t ebntestatus suerat illisque Davidis verbis abusus, J- raverat silentium : Dixi, custodiam vias meas ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo e odiam. Quam impudentissimi hominis responsionem gravissime tulere Patres, quod sanctam Synodum nihil aliud Se innuerit, quam peccatorum coetum, adversus ipsum, qui insontem se judicaret, congregatum; siquidem in Davidico oraeulo sequuntur haec verba : Cum eonfiteret peccator adversum me. Urgebant Legati, ut ad interis
rogata responderet. Dixit ille Vocem meam, etiam me tacente, Deus audit. Reposuere Legati Per silentium οὐ ugies manifestiorem damnationem Photius dixit Nee Iesus tacendo evasi damnationem . Quasi
illos Pilato, stipsum Christo comparans Titu Legati
94쪽
Litteras Nicolaia cum ad ichaeIem Imperatorem tum ad ipsum botium, legi jusserunt quibus perlectis,
ipsum a Summis Pontificibus Nicolas I. in Hadriano legitime damnatam conclamarunt. Elias Hierosolymiatanae Sedis Legatus ex ambone vehementer concionatus, ostendit Photium a Sedibus Urientalibus unis quam fuisse susceptum eumque ad Poenitentiam adis hortatus est. Legati etiam Apostolici Conpionem non absimilem per Interpretem beodorum a Secretis regi iussere, qua sententiarum in Photium Romae alarum aequitatem commendarunt, approbante Synodo. Sed Qverbis bothim adhortati sunt ad Poenitentiam, ut
eommunionem inter Laicos Promereretur.
Ipsum quoque ad parendum Synodo, &Sedi Aposto-Ileae urgentissima ratione invitavit Manes atritius. Loquere, inquit, Domine boti, quodcunque babes u- se confugere Romam Ecce a Roma In Orientem En ab oriente bic adsunt Uide, ne claudatur ama: Si isti Iauserint, nemo est, qui aperiat. Dic, bomo Dei, quam habes justifcationem 7 Photius respondit Meae u- piscationes non sunt in hoc mundo si in mundo hoc essent, inde videretis. Viri insipientiam, temerit ad , a superbiam demiratus Patritius Illustrissimus ipsi inducia eoncessit, ut saluti suae consuleret. Arrogantius ille respondit Spatium quidem non deprecor ut aut, emittar a vobis, vestrae potestatis est. Rursus ad poenitentiam ipsum incitare perrexit Vir Illustrissimus dum praesentes essent Sedis Apostolicae Legati, post quorum discessum nihil essent profutura, quae diesret, vel ageret. Verum nihil promovit Photius enim affectato silentio immotus manebat. Quamobrem a Synodo dimissus est, ut videret, quid sibi eonveniens esset.
95쪽
octavo cendas Novembris, sexto convenit Samcta Synodus. Interfuit isti Actioni filius Imperator, ui eleganti ratione Metropbanes etropolita Emyrnensis exordium dedit Deinde lectum est Epanagnosticum Legatorum Apostolicorum; qui ab Imperatore postularunt, ut quae contra botium a Summis Pontiueibus Nicolao, .mdriam decreta erant, exe-eutioni mandarentur. n. bevbiιus solospatharius ab Imperatore jussus, Phottaaar consterationis Epistopos, quotquot illius schismati adhaerebant, in Synodi eonspectum introduxit. M. Relectae sunt Epistolae Meolatu Pontificis Maximi ad Imperatorem.& ad botium. 4. Vicarii orientalium Sedium prolixa interloeutione ostenderunt, nusquam ab Ecclesiis, quarum personam gerebant, receptam fuisse Ignati abdicationem, .Photii ordinationem nullasque litteras communieatorias ad ipsum directas, Vel ab ipso receptas. Nullius porro esse ponderis, quam actitabant, gnatii cessionem, quia tyrannice facta suerat, coacte Coactammiolentiam, inquiunt, refutationem non existimamus. Basilius Iaperator Episcopos a notio stantes intes rogavit, utrum in tam manifesto Iudicio totius EeeIe 'comprobato consensu aequiescerent. Renuerunt mi omniaque prolata in botium, tum a RomanissPontificibus, eum ab Orientalibus Sedibus Iudieta v na esse, irrita, tumultuaria, voce immudenti conclamarunt. Quibus Imperator sapienter admodum respondit principali manu Fnodor inordinatas soli, a fingulariter fine Patriarchicis Thronis facientes, Sanctas vocare o sis; huic praesenti, quae ab omnitas utrimebalitas omnis celebrata hi, Dei cooper tione ac gratia , qui Imperium nobis comm it, detrabs
re non erubescitis. Utique nosti Et vos, uniuersitar, quae sub coelo est, qui protectione veri Dei nostri uin-
96쪽
que Ium reb- orbis terrarum rem sentiunt, non
ast aesi sidet sta ideo, quidquid judicant, necessaria
Septimo. Zacbarias Chalcedonensis Photianarum Eaeha Ida partium Episcopus ejus patrocinium suscepit A cau- C-
sam egit ac primo Nicolait 4 Hadriani II. Roma .norum Pontificum Iudiei conatus est elevare. Et ais ea ampo Νicolui, inquit, aeterorum Patriarcharum ais non Princeps est, s secundum ιlum agentes, ni Daciunt extra, quod docent: cum vero extra tan faciunt
fis Papa Nicolaus, ve alius uir, non acquiescimus. Id est, cum Ponti sie ego& Patriarchae anonibus subaditi sint, eorum judicia nullius sunt momeηti, nee illis est parendum, si a Canonibus aberrent. Seeundo, non esse indeficientia, mirretractabilia Romanorum Pontificum Iudicia contendito quod exemplis auobus probat Marceιι scilicet Ancyrani, qui a Pulio Pontifice Maximo, & a Synodo Sardicensi absolutus etiam ianum anathemate, ut haereticus, percellebatur; piarii, qui a Romanis Pontificibus absolutus, ab Α- fricana Synodo repulsus est. Tertio diluit rationes quihus Nicolai L in Photium Sententia nitebatur. In eo, inquit, quod disit non debuisse bune ex Laicis τοτ
bi, consecrantes quidem cautos reddit, eonsecratum auri rem non damnat. Et consuetudo Canonem. illum exuperavit. Etenim Tarasus ita consecratus egi , I 'ice tborus, meetarius, di baιassius ossareae, ac Eusebius, s Ambrosius Mediolani, atque alii mille. Si ergo sunt innoxii, stras bic. Quarto probat, non esse repellendum botium, quod a Gregorio Syracusano Amtistite deposito consecratus fuerit quia non sunt exauctorati, qui a Petro Μοggo AIexandriae, nec qui ab Aeaci Constantinopolitano ordinati suerant licet uterisque fuisset depositus. Quinto probat botium non essa depositione plectendum, licet depositos Antistites susceperit, immo ab iis ordinatus sitis quia natριius qui Euuchetem a Raviano amatum suscsperat, nuI-
97쪽
Ii poenae obnoxius propterea fuit. Quam ob rem po nam, si quae infligenda sit, non botio, sed iis, qui
ipsum consecrarunt, esse instigendam. Denique ια- vianum Antiochenum Patriarchain, etsi amornana eis de non receptum , depositum non fuisse, quia ejus e dinationem Canones non restingebant mirum ita ius videri non debere, si botius, Antiitites, Presbyteri, aliique ab eo consecrati, Decretis depositionis suae non pareant, donec proserantur mones secundum
quos deponi debuerint. Basilius Imperator prolixae, vanae orationis Ium
abrupit, omnia, quae in medium adduc bant, quoium-dam errata ab aliis Patriarchis emendata fuisse dicens, seu concessam illis violatorum Canonum veniam Photii autem, Photianorum ordinationes nunquarua Ecclesae Patriarchis fuisse receptas vel sanatum illorum vitium. Illos proinde in sepulchro nequitae suae mortuos jacere. Tum ipsos hortatus et pius Princeps, ut Synodi misericordiam imploratent. Dunique contumaces verbis gravissiim castigavit. Omnes, i quit, novimus, quia Laici iis , non adduximus vos atrare is sine ordine ricre verba. Omnia enim visis mendacia sunt. θ' sedu'io. Quas inerepationes iniquo ferentes animo Photiani Episcopi, Imperatorem diabolo maledicentiorem petulanter inuerunt. Hoc, inquiebant, nec diabolus ausus es dicere. Tum Photianis Episcopis exprobravit Pius Imperator, quod οπLaieis, sicut butius Acidinati esse t , nimii um e Patritiis Protospathariis, tabulariis. repelleio probrum conatus utampius eum Imperator Procam citer contendebat. Cuius insolentiam Legati represeserunt Apostolici, monentes Imperatorem, ne cum eo colloqueretur amplius, qui a Romana Sede anathema. te percussus esset.
Mox tres Episcopi ab Ignari olim ordinati, sed Pho. tiano Sehismate ab eius Communione avulsi ab Apo-
98쪽
stolicis interrogati suere Legatis a Iudicio Synodi se
subjieerent, is subscribendum Libello, a Romana Sede transmisso essent parati. mi erant Heracleensis, Cretensis, WCelendet ensis Episcopi. Responderiint. viri contumaces: Ne fui, Deus. Sed si jusserit Imperator noster sanctus audire omnia, quae acta sunt, dicemus. Ad quos Legati Si non vultis obaudire octam nodum, ite ad Patres vestros. Post haec, et pbane Smyrnae etropolita Zacba-Μe νο-riae Chalcedonensis argumenta vanissima ad tuendam Ph ς Phutii ordinationem facta, diluit Ad primum quidemU ,. ait ipsos non posse restagari Sententia Nicola I etsi u momentie de summus non fuisset ratione Primatus Sancto sero; a ipsius Suceessoribus in celesia universa Commissi gaehitio quia ipsum Iudicem elegerant, Wad ejus tribunal protu/rω Photius causarn suam per Legatos QEpistolas detule, μ rat. Prohibent autem Canones, & Leges ab electis Imidicibus appellare. Geges , inquit, sanciunt tam Eccle pasticae, quam Civiιes, Omnem, qui elegerit aliquem γυ-
dicem, modis omnibus sequi, ac obedire praeceptis ejus, di nequaquam refutare penitus, ac repeιιere prolatas ab eo, ac depromptas definitiones, eger Cum ita epars vesra petierit, e proposuerit udicem Bean Pimum Papam Nicolaum, quomodo vos extra positas Ecclesiae. ac Reipublicae Leges, Regulas eum redarguere, ac judicare praesumpsisti , serenties, non secundum Canο-nem egisse . . . . Invenimini ergo in arte bae, es Ecclesia1licas, Civiles reprobare eges, pro eo, quod, quem pertuιψlis eleghli sudicem, nunc adicia tis Nemo enim electum a se Pudicem ea propria optione vice versa judieare e condemnare penitus debet.
Ad seeundum momentum respondet , Marcellum. Ancyranum canonice receptum a Iulio, cum anath matizasset haeresim, cujus in suspicionem venerat de rursus canonicae reiectum, ut haereticum a Liberio. Unde non fuit reprobatio Sententiae a Puιio, vel Synodo Earin
99쪽
εο . Eardieensi in ipsum latre ob factam in eo mentis muta.
Ad factum apiarii respondet, Synodum Astieanam revera paruisse decretis Romani Pontificis, quamvis proin pter scandalum, ipsi interdixerit saeris ministeriis in E eis etesia duntaxat Siccensi.
Ad exemplum Flaviani Antioeheni Patriarehae respondet, ipsum tandem rogante Triodosio Imperatore fuisse a Romana Ecclesia susceptum. Lapsus est in Historia Metropbane , eum arcellum a Liberi rejectum asseruit, ut haereticum. Nam a filius post obitum Liberii, sub Damasi Pontineatud Marcello de Romana Ecclesia, omnibusque Latinis laribens ad S. Albanasum, ait Marcellum nequaquam reprobare si sunt, ac re bo αἰ pandi eis niunt, ut, qui ab initio illum per ignorantiam veritatis in Ecclafallicam etiam Communionem receperint. Erravit pariter in istoria Metrophanes eum Theodosiis Seniore rogante susceptum dixit ab eclesia Romana Flavianum. Id quidem factum Innocentio I. Summo Pontifice, WArcadio Imperatore docet Theodoretus. Ith. . Historiae Eeelesiasticee, cap. 23. Docet etiam Epistola S. Ambrosii ad Theopbilum, Cab eo laud ta Capuana Synodus.
. Ad tertium respondet primo Sibi ipsi contradieero
Zaehariam, qui cum prius dixerit Nicolaum I. contra Canones judicasse, nune consuetudinem in subversiorinem Canonum, a Nicola L prolatorum, velut sui obliis tus objicit. Secundo respondet, singularia facta, admodum infrequentia, consuetudinem non is ducere
quae eo derogare valeat. Tertio, Dacrimen immemsum esse botium inter & alios, qui ex Laicis ordinati sunt. Nectarium enim Synodus Universaιis , es Sancti Patriarebae diversi elegerunt, promoveruns
100쪽
srebiepiscopum Constantinποιeos, nulla modo Imperato re cogem uior, neque ιι Principali manu in ausa penitus mediante Sed neque quempiam viventem ab hujuscemoli Cathedra manus Imperialis Urannice depu-ιit tune provectus est ect'rius. Similiter etiam Ambrosus duxenno defuncto Arian nodo, quae tunc a Mediolanensibus est de Oribodoxis Dogmatibus congregata , promotus 1 in Episcopum praedictae
eivitatis , nullo modo Principali manu impellente Discopos in electionem effvs , vel promotionem. Iuri quo
que modo e Beatus barasus illo ipso novo confessore Pauιο, qui tropter Orthodoxam idem sequestratus a cathedra Constantinopoleos V testimonis approritvs est, promotus eo uti dignum esse αι Throno isse
severant , ae omnibus propugnotoribus pietatis , qui tunc Drant , propter etum orthodoxae de , ae irreprehensibilem vitam ejus, sed non tyrannice, et co
et ad receptionem ejus conuo sunt. Similiter et pol dormitionem Beatissmi barasi, Seutissimus Ni-εephorus Patriarcba nodice electus ras conseratus es archiepiscopus Constantinopoleo , sponte , e voluntarie collectis Episcopis, qui Decretum illius V Conj rati nem fecerunt. Di boli vero ibi omnino tale invenitur, eo quod θ' ille , vivente egitimo αἰ ae viro subroga tis sit, V provebentes eum, a consecrantes miιlius consecrationem coacti, ex Imperaturis Frannide --
pulsi sunt, ' nulια Patriarcbalium Sedium in Sacerdotio eum recipere iussa fuit
Ad quartum momentum respondit, Ordinatos ab Haereticis, cum haeresim jurant dato libello, ad rindinum suorum inisteria recipi, in gradusque restitui pristinos, quia id fieri decernunt Ecclesiae leges' aeon vero consecratos a moechis, Winvasoribus alienarum Sedium, quia id Canones vetant. Si Eccleissam non misisse in irritum ordinationes ab Acacio, e Petro Mare factas, quamvis uterque depositus esset: rejecisse autem QMaximum lani in QMunes