장음표시 사용
681쪽
uuantur, donec, vindictae sese offerat easo pHic potius Laur. Vallat in Raudensem assentior. Simultas, inquit, est Iarens odium; ea si1--ltas plerumque intelligi contenta est, cum inimicitia opere se ostendat. . ,. LVidetur antiquitus smult- , lagnincalle pactum, sive quod inter duos simul convenisset, quasi Sim lit-: postea usurpatum, pro tacita conventione mutui odii. Plebs' quidem Romana , smultatem sic videtur tusurpasse , velut ex Hygino apparet. Fab. so. ,.Gum iniati Pelia suam praerent, Pelias simultatem.' his constituit, esse daturum filiam, qui feras bestias ad currum junxisset. 4 Fab. Σα. fera Iasoni hanesmultatem constituit, s velut pellam auratam au ferre, taAros bripede Iungerer Iugo. J
Violam , dictam volunt quidam, ν quasi
non visatam, vel non violandam. Inepthsanδ. , quum viola, verbum , a vocemiola, ducatur : nam violare virginem, est d
florare. & violae colorem inferre t ut latius in nostris originibus ostenditur. Alii minus malε, a violendi. Sed melius a Graeca Iou, more diminutivorum : idque eX eo melius . Dotest persuaderi . quod a les: unde pIurima Latini sibi deflexerunt , scribebant Pisin. digamma AEolim , ut ait Terentianus. Et
. . nivm Vialo verbum ere. I Id vero licet Sancti Orieι- mea non viderim. & Proinde ejus raviones eXamiliare non potuerim , ineptum pronunciare non vereor. Holo MMinnires omnino deducuntur ris. Sic Laeae. Lmes .' Lmnlentaes. Ceterum Hotclis quod 1 Graeco ιεν derivat 4 Sanctius, Prorsus Probo.
682쪽
Foueo, video; Is, Fis, Vis; ρο verbum vapillo , ab . suo, pereo, Vel apoloumat, teribo; Eois licδ polo, inde vapulo; pereo, vel doleo. Sinpe reperias apud Comicos in imperandi futuro, vapula, & peri: S piora, di iubeo te plorare, Formiae unde dicantur , indicas Strabo his verbis : Urbi a Lacedaemoniis condita, prius Hormiae dictae , dia te Euormon; id est . propter portus bonitatem, & commoditatem. Versus autem Terentiani de Digamma AEolico,
Nominum muIMinchoata literis voratibis V . Folictis ira vertit, ae digammon prae eis. . . Iesica Dialecto autem visaferme est Italae. Hesperon quum dico oraco, vesperum cognominar; E flia, se vesta acta et wsk 0lheae dicitur e Bina, quem Graeco vocamus, vim jubet me dicer . :Ear, est multis in usu, ae magis poeticum est; Er , enim nativa vox est: iste ver hoc dictitat. Luo, Homerus dixit Enerous,ille netos autumat: Et viola flos nuncuparur, quem Graeci vocant Ion o 'Ei ysaos, illa violens , credo Marco Tuuio eu Luamque Itun ; dicunt αAchaei,. hanc vitem gens
Pura Sapho comprobavit, Ogotis ita caeteri.
mmo etiam, S vomer , seu vomis, ab si ἰώ, vel . . , & vomica, quod 1emper evomat languinem.
683쪽
- Ger, inquiunt ab agori quod dein pon HI sit agere. Nil vidi, aut legi ridi luma magis. Alii ab Graeco Q L . Quocl
magis. Alii ab Graeco Q α , quod est doloris signum & querelae. Alii ab ιιιαζων , id est, lamentari. Sed non lon,r abi rit ab ago , eo quod agatur infirmitate vel tristitia: in agere vitam, ad id alludit. Virgil. Viramque extrema Fer omnia duco. Sed place in '
DD, loquiunt, quia minime divex: Quod
ex Quinctil. lib. r. cap. 6. eliciunt; quum potius , ut disimus Quinctilianus hujusmodi etymos irrideat, & insectetur. Cic. 1. Natur. Deis. P divitiis videtur deducere: Terrena, inquit, 'is omnis , nque natura Diti patrἰ dicata est: qui Dis , ut apud Graecos πλω - σωλ quia is recidans omnia in rere ς, S oriantur .rerrii. Haec ille. Cui consonat Ovid. I. Met
. Itum est in viscera rerrae, suasque recondiderat , Sugisque admoverat M umbris, . .. Efduntur opes, irritamenta malorum.
Itaque sine Antiphrasi , ' Dis, a divitiis, quasi cistidet : aut divitiae a Dite est enim ditissi
684쪽
Ρ Udet reserre Ponti etymon . Olet enim
tacem Grammaticorum. Dicunt isti. quasi fine ponte: quia mare pontem hab . ire non possit. Nihil magis ridiculum est , quam quum Graecis vocibus etymum reddi tur Latinum, aut contra. .Lapis dicunt . quia pedem laedat; vel a labando , quum Graecὁ sit: dc perea, quia teratur pedibus, aut pedem rerat, quum sit π έm, vel πέτω. Itaque Ponti etymon Latinδ reddere imperitiae fuit. Nec etiam necesse fuit Ponti etymon strutari , quum pro mari accipitur : η nam Pr Priε mare non significat, sed regionem illam,Cujus .fuit Mithridates rex. Unde Iuvenalis:
proprie Uuare Dubitem sana & pene putem. p 'prium Maris Euxini vocabulum , vel saltem ei tributum. Certe Propontis proprium est Vocabulum istius Maris, quod ante Euxinum est, veluti Μi Pontus ante Maiorem. Elymon Ponti recte forsan h. ' Puerunt iam alii, deduxeris , quia periculo T. et ἰδbori in istic Mat Davigatio , propterea ,' quod il- Iud Mare commodis portubus & stationibus deitituebamur, unde di olim Aξενον , quasi importaenum adventanubus, Graeci tradiderunt cognominatum. Adde quod celeberrima Graecorum expeditio prima instituta fuit id hune Pontum Euxinum . nec sine maximis periculis &laboribus. Unde ab illis reducibus videri posset id Ponti nomen Maris huic Impositum propter exantlatos illic laboles , & sic ad alia quoque Maria transsatum , sed & eum regione vicina quoque eandem communicatum. Bochartus tamen in suo Phaleg. I. I . in eo crin sentit cum Sanctio, quod nomen id primum tribuit regioni , deis Mari . regifinemque putat Orientalium lingua per metathesin literarum se appellatam , quali terram Botna vel Potuim h. e. naecum, quae requentissimae in ea t Unde & 1 Latinis scriptoribus f epe PonticammNucum ut praestantissimarum , mentio fit. Neque absurde
685쪽
Festino ad nostros,s regem ranseo Ponti. Ibi est Pontus Euxinus , . & ita. Pontus accipitur pro mari, ex Parte totum ς ut forum pro mari. quum sit Fretum propriE , quod Graeci vocant Porthmon, a fervendo , quod ibi maηime fervet aqua: nos vocamus Vrecto. Denique passim Graecε legas , αλ ος, id est, Pontus Maris; & Frua Ponti, ut aequor maris.
Solent etiam & Graeci Grammatici, quam
vis doctiores, ineptire et dicunt, enim π/a πελαν, id est, propε, &ώι, id est . terra: quia non propὸ , sed longi tae abes irerra. Sed pelagus propriε mare non significat, sed profundatatem maris : Hispanδ, Pietago, In Euangelio D. Matthaei legitur, πιλαννΘολασσης . id est, Pelagus maris, hoc est . in medio maris. ' Crederem dici pelagus , a . . prope; quia Prope litus statim pelagus est, id est, profunditas maris.
Ilius Gregorius Giraldus de diis gentium
crederὸm diei peIams cte. J Uerisimilina iseere , qui ab Hebr. Rivi deduxere. Sicut & sequens vocabulum Charontis ab AEgyptiaca origine repetiverunt Eruditi, quae portitorem significarit. . probante Vossio, quem vide. Certe non , . sed hoc ab illo derivatur: neque etiam 1 χα - , quo proprie iatos ha- .lens ocretis notatur, cum mail laetum Charonti tribuatur ab ullis Scriptoribus. . 'Diuit Corali
686쪽
giM Phornutus adducit, quaae nonsatis probo. Umille. Mihi placet Natalis de Comiti in Mythol. χω ων , inqhit , h- id est, gaude , quia translux Leriai minii ad Medes Ma
rorum maximo cum gaudio fat. Sic ille. Invenio S χαρων, pro leone, iam τώς χαροπα Πντ . . id est , ab splendore, oculorum. Huc videtur Virgil. AEneid. 6. respexisse: Srant lumina flamma: Et ovid. Metamorph. Rubrasu sis lumina fam--. Seneca in Hercul. Fur. adi. 3. Concavae Ἀ-cent genae sic enim legendum , non squalent. Dicuntur etiam hiatus terrae immensi: & χασκ r, ex Diogene Laertio. 8c Iosepho Scalig. in AEthna; unde non male posset deduci Charon.
sne duritia herba, ex adverso appellant a Graecis, Aut fel dulce e tenuis usque in ca Pilumenti speciem , longitudine quatuor digitorum . ceu gramen, foliis angustis, astringeni gustu, nam urin collibus terrenis; usus ejus ad convulsa rupta in M'no pota. Haec omnia sumpsit Plinius ex Dioscoride lib. q. cap. 9, praeter illa, Me duritia, ex adverso appellara .. Graecis , scut fel dulce. Qua in Parte non assentior Plinio, si modo illa Plinii sunt tam disparata verba: nam quum di- Cimus , fel dulce , non Ant phrasis est, sed ironia. Deinde apud Dioscoridem non ολοπον, sed εαι, legitur , id est , perdens coronas, quia coronaria non sit. Et verb li gramiq.ni similis est , rite vocabitur holomon, id est, dura, & tota ossea, & non per antiphrasim Doctor Laguna, nostram pillosollam, esse arbi-
687쪽
eratur ἰ quae ideo sic voeatur, quod minus sit horrida, villosa, & veluti spinosa.
Coelius Aurelianus lib. 3. cap. I. Chr nion , quum fere attigisset , quid esset orthopnoea , id est , spirandi dissicul
eas , subdit: Istin , ut alii dicunx, contrario vocabulo suae virtutis nomen accepit: nam quum sui ratio, ' ne eonverrat, ac depravet, tanquam corrigat, Ortho-- pnaea nuncupatur, quam nos spirandi dicere eorrecti nem pot/rimus multa fnim contrariae interpretatio-His vocabulum sumpserunr ἰ ut fella, quae G ta' ωλυκεα vocant, velut dulcia, quumsinr amari Ma.
Haec verba coincidunt cq in illis Plinii ex capite praecedenti , utraque e ingenio Gram' malicorum. Quanto simplicius, & rectius diceretur : orthopnaea ideo dicitur , quia nisi recto. & extenta collo spiritum emittere non possimus.
SErvius lib. i. AEneid. sic ue Lustra, o Lupe
ealia per eontrarium dicimus e quia parum Iu-srantur. Sed quantum Servius fallatur, &. - jam tape docuimus, & de Lustris egimus sa- ετ 17 tis in Regula quinta , quum disceptavimus, unius vocis unicato esse significationem . . Erunt & alia multa , quae Grammatici, ut sunt ad errores ingenioli , comminiscuntur. Sed haec satis fuerit confutasse ; ex qui- .
688쪽
Responsio ad quaedam Objecta. 633hus facilὰ intelligetur, nullam posse esse vocem, ex impositoris mente contrarium possit significare.
Sς ipsi in qu dam epistola; justa sollemnia
facere t reprehendor in orthographis, &in significatione : nam sollemne, inquiunt , est quod quotannis fieri solet. orthographia vera est : dicitur enim
. Nam Guemaea ιn aiana cte. J Crediderim quidem eum Sanctio veram esse orthographiam , qua usus εst a sed Posteriores dimen Veterum dixisse centeam SoIIannis p eius quam Sollemnis; Plane sicuti maluerunt tandem P. unus pro Portaemnaea, Fartaeua pro Fortunisa. Porro credide rim proinde etiam , primitin quidem id vocabulum , utpote solummodo derivatum &deductum 1 SMιώs h. e. totus, integer, non tam signi fieMe praciperem, sumtaere & exiis mium , ut mox Sanctius explicat, quam Perpetuum, conrisaeaem e sed tamen deinceps adhibitum revera in sign ficatione elus. ν-d omni a annis feret, & quod se usu Contia. perseveraret. Sic utique Festus in Solis: saltemisne , quod omnibus annis pras arj debet. Festus autem sua hausit ex Verrio Flaeeo . qui vixit temporibus Augusti. Nullum igitur potest esse dubium , quin verrius eo sensu , ut & pro eo , quod aesitatum sit , illud voeabulum adhibuerit, & haud dubie plures illo tempore. , Ne dubites , fie Livius I. 7. Tradita servis 'ablieissollamni familia minisseria. Cap. 31. Mansiι cene sollemue , fit quandocun- ue nuntiavetum idem produin- , seria agerentin. XXXV ὲlI. 8. In ea civitate , qaea in sollemnibas verbis habet, sunmtriumphum decernit : Dryd bene ae feliciter Remp. admini- suavit. Sollemnia haec verba quid aliud quaeso sunt, quam usitata , re longo usu continuata. Pomp. de Or. Iuris. S. 6. Ex his legibas Actiones composita sunt, quaδ ne papaelus , Irout vellet, insilueret, certas sulemnesque esse mi ermnt. In-
689쪽
hra. Responsio ad quaedam objecta.
Frumnis . a solis , voce Osca, id est . totum ,
- teste Festo: emnis autem est productio vocabuli, ut in Iegitimus , aditimus. Alclus in orthographia sic ait: Sollemne, nonsuenne , habemanti Ausimi libri , es lapidea innalogia, desunne vide ue probare, si modo is Solo anno Aducitur , tirquibu Iam placet. In hoc tamen plus .antiquitaridemus, quam 4nalogiae. Vide Festam in Solis,o Ose. Hχc Aldus. Sollemne autem nec derivariati anno , nec significare, quod solet quotannis . fieri , haec testimonia demonstrabunt.
,, s Livius lib. r. Ludicrum fuit , equi, pugileseue
, , ex Hetruria acciti solemnes deinde annus mansere,, ludi e & lib. s . Ut matronarum,sicut virorum.Dosis mortemsolemnis laudato esset: Sc lib. . consuli
in rim p faecipue , quicquid singulis annis fiebat, appella-atur Sollemne. Hinc passim saltemnas dies , Indi, sacra. Iam vero quoniam illi anniversarii dies erant quali praecipui dies totius anni , & qdoniam illis diebus solebant nonnulla propcipue festo modo agere , hinc tandem factum , ut aliquando. simplicita de talibus rebus sauemmis adhibeatur pro praecipuo , & maxime festo. Sic Suet. Tib. 3 . Sallemuibus caenis pridiana obsonia apposuit. h. e. alibus coenis. quales solebant exhibere diebus maxime. festis. Vitell. a I. Inferias Neroni dedit, ct saltennj convi
vio citharaedam placentem palam admonui . h. e. maxime
requenti. re sestivo. Scilicet eodem modo se res habet in hoc vocabulo, quo in ditimns ac c ditMns. e Edituremus dicebatur eadem forma, qua Finitumus de sicuti hoc
notat rem sive hominem, qui est in finibus nostris. Sic allud , hominem , qui habitat in sede sacra. Sed cum tandem facilioris pronunciationis gratia dicerεtur OGi- axa . crediderunt ipsi veteres insigni errore , dici , id , qtti si e dis saera Tnitorem, ut exponit Festus. Vide &Varron. lib. IR de Ling. Lat. Eodem itaque modo vexum haud dubie de genuinum fuit Sollemnis, sed per ου φωνέαν deinde dictum Duennis , idque haeceptuma .ranquam si esset compositum ex sellas Se Annus, Sc significasset primitur tale quid , quod omnibus: anni surris.
690쪽
Responsio a d quadam objecta s
est 1 intermiso deinde more, digna erumpe e vi Mast res , propior quam Dictator crearetur. In ,, solemne, ergo subauditur Institutum, vel opis.
Horatius lib. t. epist. I 8. RomanusIlemne viris opus, utile famae: idem lib. 2. epist. I. Romaedulae diu fuit, o sollemne, reeissa Mane domo vix Iare; clienti promere jura: idem lib. I. epist. r. In jreputas sollemnia me, neque rides 1 Plin. lib. 28. cap. 9. Certe novae nupta intrantes ἰ etiam soIIemne habent, postes eo attingere. Virgil. lib. I 2. Imperium sollemne sere, mihi maenia Teucri Confli- ruent. Cic. ad Attic lib. 7. Tantum igitur nostrum illud IIemne servemus, tit ne quem shuc euntum s- ne titeris dimittamus. Tacit. lib. I 2. Et funeris follemns, perinde ae D. yugusto celebratur : idem lib. 3. dixit : Funerum sollemnia: & lib. ar.
Nuptiarum follemnia. Sollemne igitur semper . significat aliquid praecipisum , integrum, singulare , & extinium. Sic Horat. lib. q. Q-da. tr. Qui dies jure sollemnis mihi, sanctareque pene natali proprio. Et Virgil. bb s. Annua Nota tamen , sollemne us ordine pompaπ, id est , Praecellentes. Qui locus decepit Grammaticos , propter annua vota qui sapiunt, scri-
totus ars. . Sum vi, emtus , contems, conuintum, scribo,
sane p. quia verbi characteristica litera perire non debet. & a Barbaro taculo dimanavit, seuerum, comptum. Barbari scribebant Demps, dampnatus, δε niare, prompsi. Marius Victorinus in libro de 'orthographia sic ait: Nam hiems, aesumsi, o infumisit, & demst bine dubio . per m , s, seriistis. Et quando in harum vommmentionem incidimus, nec consumptum, nec emptum,