장음표시 사용
691쪽
αιυδ , sed us ego scripsi, juna soraris. Made hoe latissimὲ Lambinus in prologo in II
Archaismon objiciunt, quum dixi : Si potaVi. Nomen poris, & pore, non disteri annis, re forte , nisi quod etiam in neutrali genere
aliquando potis , reperitur. . Lucret. lib. x.
Conjunctum es id, quod nunquam sine perniciati Dissidio eis est jungi ,seque regari idem lib. s.
Nec potis est cerni, quia cassum Lumina fertur: loquitur de corpore. Catul. Quantum qui pote piu-rimum perire. De voce, Potis, in malculino,& foemin. multa sunt testimonia. Virgil. 3. AEneid. Nee potis tinnsfluctus aequare quendo: idem Aneid. ix. non Evana rumpotis esi vix ulla tenere. Sed hoc nemo opinor negabit. De pote , videamus an sit λrchaismos. Cicem cie claris Orat. μθ non pote minoris e idem Attic. lib. I 2. epist. 3 9 Ego quid homines aut reprehendant, aut stulant, nescio: ne doleam 8 qui te es 7 ne rauam ' quis unquam minur Libid. lib. εἶ , epist. 37. Hoc quidquam pota es impurius' Persi Satyr. r. Qui potae r vis dicam 8 Propert. lib. a. eleg. 1. Qua pote, . qui ue in ea conterat arre diem.
Catuli. Una tur Me est, Me est tibi perrincendum. Hoc facisae , sive id non pote, sive pote: idem; ut sperditius te est quid esse. Terent. Adelph. asta. sic. q. Nihil pote supra. Plaut. Casc. se. Omnib. Non pol' est impetrari ridem, Mosteli. scen.
Iam pridem: Iob, quid illa potem ν quidquam
muliere memorarier' idem, Menecli. icen. Ut aetas et Ibo, atque arcessam meditam jam quantum pol' est: idem, Persa sc. r. uum si egomet totus -- eam , vix recipi potest, quoJ tu me rogis. Priscianus lib. is. Hie ae haec potis, is hoc pota ,' unde onor , potissimus. V.
692쪽
Responsio ad quadam objecta. 63
Celebrare regis uxorem , reprehendere conan tur . quod sit accusativus perime. At Cic ro pro Muraen. a nobis stat , quum scribit; Nuneii , literaequa celebrant eum ,factum consulem ;idem pro Ar . ingenio alicujus Poeta aliquem ce- Iebrari. Ovid. 1. Art. in fine: Me vatem cetiis re viri, mihi dieite laudes: & lib. I. Amorum: Carminibus aliquem celebrare dixit. Celebratis , &Celebrandus pallim invenieS.ID Poetis aliquem praeluceremusfacem, scripsi. nescio quid hic possint reprehendere , nisi summam elegantiam. Lucere vel praelucer facem, cereum, eandriam alicui, selectum loquendi genus est : aut lucere . vel praelucere cum da riivo. suppresso accusativo, ut illud : Ego meis majoribus virtute mea praeluxi , supple facem, vel cereum. Suetonius, Auauit. cap. 29. Semvumque praelucentem examina t. Plautus, Cassicen. Non mihi ; Primum omnium hule tacebis novae nuptae facem: idem , Curcul. sc., Tute tibi pucr es lautus, taces cereum. Aurelius V ictor de viris illust. Duilio concessum est, utpraelucentefunali , es praecinente tibicine , is caena publies ra-
Threnos defere dixi, Graecos imitatus. qui passim verbis cognatos accusativos adjungunt: ut, servitur servire, certamen certare, Iudum uindere: sic, λη ιιν , id est, deflere lugubria.
. Ἀνικοι aseraJ Phrasis haec recte exponi potest. E dem scilicet modo, quo supra Pag. 20. 3. exposuimus in are annum . saltare Pelopa , Vivere Bacchanalia. C rerum do. Verbis tum Activis tum Neutrit etiam abundo
in superioribus egiam , di liquid. , ni fauor , Neutra
693쪽
Responsio ad quaedam objectae.
ut & reliqua omnia Verba, Passivis exeptis, ct substantivo in activum est. Debito ephathlo non fraudabitur, scripsi. si Epathion, inquiunt, VOX Graeca est, quur Graecis characteribus non lignatur deinde quur in sexto casu , quo Graeci carent, collocatur Respondeo , sive Graecis, sive Latinis literis scribatur, Graecum esse nomen, & aptissimhin sexto casu, cum, suo adjectivo collocari. Graecos autem seXto casu non Carere, jam probavimuS. Prorsam orationem , non prosam , scribo. Prors limitas, inquit Festus, appellantur is agrorum mensuris, qui ad oriensem directifum d idem :Promum ponebant pro recto. Donatus in Terent ' Prorsa, inquit, oratio, quam non inflexit cantilena Scio antiquissimos dixisse, profam, non pro iam ,' quia concursum r, cum Γ, fugienant: unde dicebant , rusum , Pro rursum , fusum, pro sursuM , afum, Pro arsum, promum, Pro prorsum ; & vestem quandam VOCabanr, pr
sam , pro longa. De Prorsa Dea, Agellius libro
In ea re aliquem excellere, qua in re. Sunt innu
mera testimonia, quibus hoc politum dicendi
. Elegantissmum aureum annuum. Vella lib. 3.
. Gracas autem sexta ctc. At Tu Vide , uuae contra hane sentemiam disputavimus supra Pag. ΣΟ. 27. 28. Interim Graeca vocabula Latine scripta, Latine etiam declinantur per casus , recte , & veterum exemplo : sicuti ex quamplurimis Auctorum locis patet , in quibus nomina Fropria Graecorum per casus Latinorum exprimuntur. . Prorsa aristi J Immo dicitur prorsa oratio, quasi pomeo usque ad marginem semper πrsa: de idcirco opponitur Merro, cuius versus ante desinebant plerumque , quam: ad marginem perveniren . Vide Calaub. ad Lamprid. Alex. caP. I Diuitiaco by Corale
694쪽
Response ad quadam Objecta. i 63 9
cap.' A. duo adjectiva uni substantivo addi posse Lib. K. negat : sed longε fallitur , ut alibi probavi- ων. s.
Eonerta, quur dixerim, S duplici it, scripserim , reprehendor z nam novae voces, aiunt, praefatiuncula molliendae sunt: tit ira diem, ut ita liceas loqui. Nonna ridiculus esset, qui sic loqueretur Gonfero mo Madritum, ut itatiquar: Veneo Burgis, ut ita dicam. Aliud igitur eli nova nomina invenire , aliud, inventis 'uti , etiamsi apud Latinos non inveniantur. Quur duo itὶ quia sic scribunt Tostani nomina diminuta. . Giena poemata nemo pro suis usurpato. Usuris Pare , inquiunt. est in frequenti usu habere: Et quid necesse fuit addere, pro fuit I Nonne & UFurpare capitur, pro capere ρ atque id frequentissimum est. In illo Ciceronis libros. epist. t 6. Usurpata duplex cubile: Canterus t pit: Usurpat is p vel, usurpat ab duplex cubiis ;quod verum credo. Et quod est apud Gellium lib. 3. cap. a. Ausurpatione, id est, usucapionis interruptione , non probat Ch rondas ad leges xo. tabularum. Cic. 7. Verr. usurpare, ac re incre et idem Pro Marcello:
pione . in delieiis atque amoribus Urerpatam. Tac. Ann. XI. x6. Mada eomitatem O temperantiam s modo violentiam Uuν- pans. Plaut. Bacchi d. I. R. I. O baraιhr m , res ego te aemrpem laebens. Cic. de Amic. c. a. Nec tamen ab ψε of eia aeoAsemper usurparam , abduci commodo meo debui. Deniquo Peno prorsus., ut Sanctius aliena poemata pro suis Harsta re . sic Podr. fab. 73. Sinite illas gloria vana frui , G --- pare vestri ornatum munerIs : Pares dum non sint vostra δενιμ oendinis. Tac. Anno. II. 6..tanadam civitates quod is Qων paverant . sponte omisere. Atque heic tandem Animadver- .sionibus nostris finem iaciemus, sequentem dissutauonem
695쪽
64o' Responsio ad quaedam objecta.
Crebris sermonibus usurpare, dixit: & qnur addidit , crebris, ii usurpo , Dequentativum esset Ego addidi, Pro suis, more Terentiano, in Andr. Fatetur rranstulisse, atque usum pro
Nemo uno plus pramium expoGate. Dicendum erat, inquiunt, uno plus praemio; quia PIm cth- stantivum , non adjectivum est. Ego contra sentio : nam plas, in neutrali terminatione , semper adjectivum est: ut, victrix in foeminina, alma etiam in sceminina : fluur enim dicas, victricem legionem , aliud esse, quam victrices Iegiones 3 Itaque quum dicis, pluris emi,. deest,
relicturi iluactam Auctori suo, & Lectorum arbitrIo. Id
solummodo addemus , Modum , qui in omnibus rebus optimus est . in ea quoque Auctoris nostri sententia servandum , & cavendum , ne dum nimis morosi simus in exigenda Latinitate , sterilem in ea reddamus & styli nostri & Linguae sermonem. Non ita temere repudiaverim Ego . quod Analogia syntaxeos & significationis ad mittit, licet ejus exempla non ita sint in promptu : cum multa haud dubie olim , etiam Ciceronia & Augusti tempore . Latine dicta sint , quorum tamen exempla & documenta in iis . qui supersunt nobis ex illa aetate . Am-ctoribus desideramus : & saepissime eveniat, ut desiderari putentur , quae tamen in iis occurrunt, sicuti adversus Scioppium a Viris Doctis saepe est probatum. Porro Be-que usum Linguae Latinae adeo arctaverim , ut prorius eam quotidiano sermone exclusam velim. Si nolimus in Aeademiis adhiberi ad docendum , vix possent utique il-Iae , nisi unius gentis hominum studiis inservire , quod alienum prorsns foret ab earum instituita & publico hono. saepe igitur omnino loquendum est lingua Latina, quae communis est omnium eruditorum lingua. & proinde quasi vinculum quoddam commereti omnibus inreris nationibus exhibet. Saepe autem loquendum Μst etiamox tempore dc subito. sed tamen illa extemporalis facultas sermonis Latini non comparanda est quotidiana atque ineondita loquela & barbaro garritu. sed assidua privs
lectione. & dein adjunctis strii exercitus, qui unicus est M varasdicendi Magister,
696쪽
deest, pluris aris pretio emi. Sed exemplis agamus Sallustius Jugurth. Neque pluris pretii coquum. Vide Varron. Cicer. 2. Orator. & in Academic. suum plux uno verum esse non possididem lib. de Legibus: Hoc pius ne rogum facito idem x. Nat. Deorum : Iterum απὰ nonpore tit plus una vera sit, subaudi opinio e idem At tic. lib. I. Ut hoc nostrum de erium ne plui se annuum e idem in Topic. u disjunctione ut uno merum esse non potest. Valer. MaXim. lib. I. cap. 8Uno plus Etrusi cadent : quod sumsita Livio quum inquit: Uno plus Etruscorum cecidisse in acie. Catullus in primo epigram. Plusum maneat p
697쪽
tinam praecipuum documentum ;quia maena vulnera debent arte,
atque dolo bono tractari : timus animne s hoc remeatum in libri fronte propo- Meretur , omnes medicinam , licet saluberri- mam, Aersarentur. suis enim est, non d co in Histania, sedetiam in tota Europa , quatuor aut siex aoctos excipio qui non S sentiat, G praecipiaν verbis Latinis δxercendam θη-guam , ut promptὸ, ct celeriter possis , quamaue cogitaveris, expromere ' Quis porrὸ ω- dimagister Grammaticus non subinde pueris crepat; s honor sit auribus doctorum vel male ,
. vel bene loquere cum M' Tanta est stultorum hominum ignorantia, perversitas, ta pertinacia. e t ego , apud quem pluris est rectae ratio- nis pondus, quam multorum praescriptum, assero , nihil psilentius posse Iuveni lingua Tatina cuprao evenire , quam aut verbis Latinis utire cogitata , aut loquentium prosuentia anteresse. Uuicunque enim aliquando pertitam Latinae lingua est assequutus, Petrum Sembum dico, aut Osorium, aut nostrum Pincιanum,
non loquendo , sed scribendo, meditando, tarmitatione id sunt assecuti. Hortor igitur sacri verbι concionatores, quando polit., Uo-
698쪽
Aie de se aeso loqui non ultima laus est ue
etiam Hispane loquentium coetus fugiant ;quam paucissima loquantur ipsi, patianturque vel mutos, ta elingues in confabulationibus appellitari , dum ex scripto, ta meditare doctorum hominum aures ducant in admirationem. Non discimus Hebraa, vel Graeca , ut loquamur, sed ut docti striamur. suur igitur in Latinis non idem essciemus f. quandoquidem Iam nulla natio est , quae Latine , loquatur. exercendus est diligenter: his enim, Tullius ait, est egregius dicendi magister: hic vere nos docebit , communi siensiuillos carere, qui linguam Latinam in plateis , aut raram in gymnasiis miris modis conamur diis
699쪽
Latina lingua comparanda Latinὶ garriunt, corrumpunt ipsum latinitatem. Objectio prima.
V μή, et experientia dominansur in artius;
nec ulla era disciplina, in qua non peccando discnur : nam ubi quid perperam admini stratum cesseris improsse , vitatur quod fefellerat,i Iuminatque rectam viam docentis magisterium. Haec Colum. lib. I. cap. 1. Responsior Verδ&s
pienter Columella, s de artibus loquaris : sed Latini loquendi nylla est ars : hoc enim Ob-
. servatione rerum innumerabilium constat. Grammatica, Musica Rhetorica, & similes, errando addiscuntur : Sed ut inquit Fabius lib. I. c. 6. Illud est Latine loqui , aliud Grammatice loqui: quali dicas : Libris opus habeo; dhibeo tibi Me n ; crimen Iasae maje fatis ; His renetur hoc facere; ego amo Deum; Grammaticδquidem dicas, La inὐ non dicas : nec enim satis est, Latinas quaerere dictiones, delectus acl-hibendus est in verborum conjunctione, quem Idiomata isti locututrii miris modis dilacerant: non enim βυμέ quicquid Latinum est, statim Latinδ dicetur.
LAEii H. I abere orationem, dicimus , non facere : νον fac re, non agere; agere grati , non facere :fer opem , dicimus , da opem non dicimus ;D re dare verba, usitatum est, tradere, seu Praebe-
pem, di re verba , inauditum. Quid dicam de illis , i v- qui sibi docti videntur , 8c passim habentur e Quidam enim ex illis scripsit: Vigilant mitit in monu, prὐ speculantur de monte ; impar frangere
700쪽
sere aciem, Pro, Conatur aciem perrumpere;
dimisit Ibor milites , pro , dimisit copias , seu p.=9Hexercitum : impedivit commeatum, Pro, inter Clusit: victu carebat Caesar, pro, re Dumenta' μὲria : duxit vineas, pro , egit; primi in conisiis , licini. Pro consilii principes; reportaruntpraedas, pro, egerunt ; milites monuit , pro , horiatus est,t Renoiara signum feeit, pro , signum dedit: ren avit pr. presium , i re, pro, restituit, aut redintegravit: aclam dixit α ordinavit, pro , instrunt; redierunt milites, pro 's lib. 3 .receperunt se; misit adsuecurrendum, pro, misit Aciem subsidio : fecerunt vim , pro, impetum fece- ordinarst, runt; magnis viis contendit, pro, magnis itine- Curtius ribus ;perdidit opportunitatem , pro, amisit occa- lib. 3 yμ- sonem. Sic itaque loquuntur, qui linguam,st 'non stylum, exercent. m. -
PR0pter crebras in variis disciplinis di
sputationes Latino sermone auiduε lO- . quendum. Responso. Serias, & graves disputationes literis, non ventis debero mandari , qui est qui ignoret, nisi clamosus disputator, aut ce'Tebrosus vociferator An ideo semper assisesecendum est loquelae, ut postea dicamUS , nsi' uitas , volarias, &per modum praeteritionis, dico quod, nota quod Pana habet aures ' Quod si talis urgeat necessitas , qui Latine scripterit, blaterones superabit. Objecilio Te; tra. .