장음표시 사용
661쪽
XU. Tria suerunt apud Romanos cognationis genera, agnatio, gens &stirps, ut notat Turnebus ad Ciceronem de legibus lib. I. p. gr. ac pirps quidem omne cognationis genus continebat, gentis ius nullum habebant plebeii,sed tantum patritii ac nobiles qui capitis nullam erant diis minutionem passi, agnatio in Virilis stirpis cognatione posita erat. De imaginibus nobilium, earum collocatione in atrio, gestatione in funere& simili pompa qua claritatem generis vetereSRomani testabantur,vide Lipsium I. electc. 19. Liberi erant vel γν-m legitime nati,vel adoptivi Θετόι,vel νοθοι sive spurii,σκοτ de quorum patre non constabat & ο ρ- ΘινίM ex adulterio geniti. Vide Potterum IV. IS. Archaeol. De adoptionibus privatorum Principumque apud Romanos Sadoptorum juribus agit H. Dodmellus praelest Cambden. XVIII. Nobilitatis quatuor genera e mente Platonis Laert.III.88. R. Apud Romanos distincti nobiles, ingenui sive liberi, liberti & libertini ac servi quos diversos ordines etiam apud Germanos veteres observat Cluverus German. Antiquae lib.
XVI. De Nominibus propriis & Nominum impositione atque
usu apud veteres, praesenti loco nonnulla perstringere operae pretium fuerir. Apud Hebraeos unicum nomen in usu suit, quod primis temporibus anativitate statim, ut Caino vel Noacho impositum est: deinde in circumcisione dari consuevit. Hinc additum nomen parentis, in hunc fere modum: Isaac filiusAbraham, Saul filiusΚis,Simon Mn Syriace bis' Iona, Moses benMaimon, Menasse ben Israel. Sic fc foeminae, Micha-jahu filia Urielis. Neque alia nominum ratione in hoc usque tempus utuntur Judaei, licet nonnullos Video cognomen etiam habere ut R. Schabiai integrum nomen est Schabiai Strimer, Pragensis,est enim frater
IacobiStrimeri,filiusJosephiStrimeri in direptionePragensi occisi. Idem tamen in titulo libri de scriptis Rabbinorum, cui titulus est labia dormientium, se non aliter vocat quam R, Schabiai ben Ioseph. Satis freq vens
autem inter eosdem Hebraeos mutatio nominis variis de causis,unde biis nomines, q vae res ut observata magnas dissicultates tollit, ita neglecta facit, nec exiguos parit errores. Conser Beckium ad Targum Paralipom. pa36. Uno tamen nomine tantum utebantur uno tempore,ita ut ex quo adscivit Apostolus nomen Pauli, desineret appellari Saulus. Nec Abramus vocabatur amplius, cum datum esset nomen Abrahami,nequeSarai, ex quo dicta est Sara, nec Jacob eXqVOhaesit nomen Israelis, quanquam
iste postea jam hoc iam illo nomine in sacris literis appellatur. In formatione nominum Hebraeos haud curiosius de accurata anologiae ratione
662쪽
6i1 CAP. XX. NOMINA HEBREORUM sollicitos fuisse notavit, David Κimhi di Salomoh ben Melech ad i.
Chron. IV. Neque in scribendis eodem modo nominibus admodum superstitiosos suisse veteres, Rich. Simon lib. I. Hist. Crit. V.T. cap. ῖ. In Talmude HierosolymitanoMassechel Gittin f 3.Σ .legas Israelitas extra terram Israeliticam habere nomiΠa sicut nomina Gentilium. Sane a Graecis nominibus & Latinis non abstinuisse, exemplo Tryphonis, Philonis, Nicodemi, Iusti, Rufi & aliorum constat. VideRev. AlbertiaFelde Epist ad D. Kochium de dialogoJustiniMartyris 3.' SIO. Braunium in selectis sacris p. δῖ. R. qui p. 3 q. R. ostendit Judaeos post captivitatem
duplici nomine non raro usos, uno quo inter suos&altero quo inter Ethnicos vocarentur. Trinomines etiam fuere quidam, si credimus Cornelio Jansonio parte I. Concordiae Evan gel. c. 6. dc Benedictinis ad S. Ambros tomo I. sol.IHI. In peregrinae autem lingvae nominibus propriis esserendis tripliciter versari solent Hebraei, nam vel aliter pronunciant ut Graeci aliaeque Gentes, ut pro Cyro Cores, pro Artaxerxe Arta- fasta Sc. vel ex peregrina lingva interpretantur in Hebraicam , Vide Grotium ad Gen. XI. I Squae notavi lib. r. Bibl. Graecae c. 6 f. u. vel nomina in aliam atque ingeniosam significationem deflectunt, ut variis exemplis demonstravi in eadem Bibl. Graeca lib.I. c.29. f. . inae omnia non possunt non multiplices dissicultates lectoribus objicere, di quasdam etiam vix ac ne vix quidem extricabiles. Josephus quom Medus in fragmentis sacris tom. IO. fascic. Crenii p. 2 2. notavit mirificam diverinsitatem in nominibus Regum Assyriorum quae in sacris S profanis scriptoribus observatur, inde originem ducere, quod diversae gentes Assyrii, BabyloHii, Persae, Aramitae habitantes prope Euphratem, fgyptii, Graeci dic. unaquaeque nomen Regis varie accommodarent suae linguae. Scriptores q viNomina PropriaHebraica in sacris literis collegerunt & interpretati sunt diligenter collegit Clarissi Collega S amicus noster Jo. Christophorus Nolfius in Appendice ad Historiam Lexicorum Hebraeorum p. 228. & Joh. Mollerus Homonymo scopiae p. 39. R. His addi possunt quae ex MSS. Graecis Codicibus tom. IL Hieronymi sui ad librum deNominibus Hebraicis protulit Jo. Mascia naeus, quae melius digeri atque e- ζα Vendari illustrarique ab aliquo viro domi esset operae pretium: ut omit-
μ' tam Matthai Aurogalli hibrium de Hebraeis urbium, regionum populorum, fluminum, montium N aliorum locorum nominibuS e V. T. congestum Witeb.Is 26. N auctiorem Basis J 8.Dari Chytraetonomasticon I heologicum A. Iis 7. Is 78.ec iteb. Is 8s. 8. Spectat di huc Pausu Creditu in Concordantiis realibus a Dan. Fesselio auctis,Germanice sol. Onomasti,
663쪽
to nominum propriorum Hebr. &Graecor. quod exstat ad calcem tom. UI. Bibliorum Pol glotton Londinens. Marianus Brixianin in Arca Noae &c., qui in hoc genere versatus quam diligentissime est, praeclarus Vir Mat- MisIBEreis Prosesbr Tubingensis in Onomastico sacro Tub. 17C6. . Sin altero quod Bibliis pentaplis Germanice A. III 2. .excusis est subjectu. XVII. De Graecis veteribus perinde ut de Hebraeis assirmare licet simplici fere nomine eos u2s fuisse, di genitivum plerumq Ve parentis addidisse, ut Thucydides olori & similia. Confer EZ. Spanhem. VI. de numism.p. Ιχ.R. At non semper genitivus additus parentem significat, sed interdum aliud quid subintelligitur, v. g. Clinias Alcibiadis scit. Pater Olympias Alexandri,scit. mater. HectorisAndromache,scit.uxor. Eusebius Pamphili scit. amicus. Parthenius Dionysii scit. discipulus. Conser Jonsium p. r . B. Hankium de scriptoribus 8yZ. cap. I. g. f. R. Amplissimi Cuperi Harpocratem p.ri6. sq. & V.C. Thom. Galei dissidescriptoribus Mythologicis p.I9.R. ProgenitivoParentis scriptoresRomani interdum posuere alterum nominativum , itaque dixerunt Herodem Atticum pro Attici F. Appionem Plistonicen proPlistonicae F. S similia. Confer Salmasium ad Uet. inscriptionem Regillae p. 89 sq. Valesium ad Ammian. fol. O. Solenne fuit apud Graecos nepoti nomen avi imponere. Sic Aristidis pater & filius dicebantur Lysimachus, Aristotelis Nicomachus, ut alia innumera praetermittam, e quibus nonnulla collegit Stephanus Morinus in octo disiertationibus p. 2I. R. παλωοταῖονην , inquit Eustathius, τὰ εκγονους κοιλ ιος τοῖς τῶν παππ- ονο- μασιν. At Nomina Romanorum narrantes Graeci,praenomina freq venter sola nominant, vel praenomina postponunt, ut pro M. Catone & similia apud Dionem aliosq ve. Uti Patronymica etiam quandoquo cognominibus praeponi notat Salmasius ad Achillem Tatium p. s37. R. sed Sc Graeci ipsi interdum praeter nomen habebant .mκ si vecognomen, teste Appiano Praef. ad bella Pun. quod ipsum e variis mcnumentis antiqvis constare notat laudatus Cuperus in Harpocrate p. i77. Conser Plutarchum Coriolano sol 2I8. Nomina peregrina, orientalia
maxime cum illa Graeci memorant in siis scriptis, vel plane in lingvam suam interpretantur, vel saltim ita inflectunt, ut sono ac terminatione Graeca vel Graecis amnia videantur. Imponebant Graeci infantibus suis nomen die lustrico sive septimus is erat sive decimus ' a nati vitate. Vide Meursium Graeciae feriatae p. 2I. R. PetrumMoli ad Longi Pastoralia p. 7. XVIII. Romanis quoque ingenuis servorum enim simplex no-
664쪽
men fuisse constat, Syri v. g. vel Davi) singula quibusdam nomina initio fuere, ut Romulo & R emo: aliis bina, commune sive appellativum ac praenomen alterum, alterum gentile & proprium, ut Hosto Hostilio, C. Mario, Sertorio, L. Mummio, Julio Proculo. Plutarch. in vita Marii
p. 4O6. aliis deniqVe ternapraenomen, nomen gentilitium & cognomen, ut L. Iunio Bruto, L. Tarquinio Superbo&Prisco, C. MarcioCoriolano. Pluiniarch. in Coriolano sol. 2I8. Fratres, Ciceronis etiamnum aetate praenomine distinguebantur, nomine , cognomine conveniebant, ut P. Cornelius Scipio & L. Cornelius Scipio. M. Tullius Cicero & ullius
Cicero. Simile in patre fc filio observare licet, M. AnnaeoSeneca SL. Annaeo Seneca. Postea fratres cognominibus divisi, ut Salvius Otho &Salvius Titianus: Flavius Vespasianus& Flavius Sabinus. Non in omni bus tamen hoc receptum, nam Vittellii fratres solo praenomine distincti: Aulus, Quintus, Publius Sc Lucius. Forminas quoque praenominibusulas constat, etsi minuS freq venter, unde hoc plane negavit Plutarchus in Mario p. 4O6. ut Aulam Placidiam, Tiberiam Jfiliam, Rheam Sylviam Romuli matrem, C am Caeciliam, quod C ae praenomen inversa liter ascribitur o ut Tita L. Confer TiraqVellum ad AleX. ab AleX. tom. I. p.79. 8t ad lib. s. c. q. di quae Graevius in praes ad tomum 2. Antiqv.Rom. inseruit ex Petri Servii Miscellaneis cap. f 8. qvi cognomine quoque usas
nonnunquam ut Caeciliam Metellam, Calpurniam Marcellam &c. quin praenomine, nomine Sc cognomine simul,utFuriamSabiniamTranquillinam, Cneiam Cocceiam Irinam, ex veteribus Inscriptionibus demonstrat. Maritorum qVoqve adsciVere cognomen, ut Marcia Catonis, rarius liberorum, ut Cornelia Gracchorum scit. Mater, adde ΕΣ.Spanhem. UI. p. 3 O9. R. Praenomina circiter XXX. notante Varrone, sed longe plura observantur. Nonnulla praenomina eadem in aliis suere cognomina, ut praeter EZ. Spanhem. P.Si9. R. de numism. pluribus exemplis idem Servius probatum dedit, qui praeterea docet nonnullos novum adscivisse cognomen, quod male agnomen qVibusdam appellatur ut L.
Cornelius Scipio Asiaticus, L. Hlius Praeconius Stilo, M. Valerius Maximus Messala, Q Caecilius Metellus Pius. Cognomen saepe gentilitio nomini praeponitur, ut notat Rhodius ad Scribonium Largum p. I9I.&SpanhemiusVI.de numism. p. SO3. R. De duplici praenomine usurpatoid. p. s D. N praenominibus certis familiis familiaribus pag. 3 13. R. De more Graecorum Romanos passim solo praenomine notandi pag. SI6. R. quod & Latini interdum faciunt. id. Sola cognomina posita. id. p. 3 2O.& Sirmond. tomo 4. Opp. L 199. Quidam plura etiam habuere cognomina
665쪽
mina ut P. Cornelius Scipio Nasica Serapio, ne memorem quae in titulis Imperatorum cognomina Parthici, Arabici, Germanici &c. Agnomen autem dici tur proprie quod retinebatur ab adoptatis, cum adoptantium' praenomen, nomen & cognomen adsciscerent, illisque jungebatur jam tertio jam q vario loco, ut P. Cornelius Scipio a a Caecilio Metello adoptatus deinceps vocabatur Q. Caecilius Metellus Scipio: M Junius Brutus adoptatus a Q. Servilio Caepione, dictus postea est Q. Servilius Caepio Brutus In his agnomen facile agnoscis Brutum & Scipionem. Porro reliqua illa Asiatici v.g dc Africani , similia non agnomina sed cognomina vocantur etiam a Velido lib. I. c. I ἰ. Nec quisquam ex nostis hominiabus prior Mummio cognomen virtute partum vindicavit. Nomina alia propria familiis, alia singulorum in eadem familia unius conser Spanhem P. Fos. R. επικλσεις Graecis, perizon. ad Hlian. p. q69.-7I. 47s. Liberti sive servi manumissi cognomen suum retinebant, praenomen nomen precipiebant a patrono, ut Tiro & Laurea cum Cicero eos manumisisset,
dicti M. Tullius Tiro 6c M. Tullius Laurea. Adde Reines pag. In
scrip t. sq. Pueris non prius q vam togam virilem sumerent, puellis non anteq Vam nuberent praenomina imposita fuisse. Scae vola tradidit,teste auctore Epitomes de nominum ratione q vae Valerio Max. subjicitur S a quibusdam tribuitur Tito Probo. Haec utinam integra exstaret: qVae ejus supersunt tamen, illustrata sunt a Stephano Pighio in notis ad Valerium & a Salmasio in inchoato commentario ad Arnobium, quem ineditum evolvi in Bibl. Gudiana. De Nominibus Romanorum Onuphrii liber fastis ejus subjectus. De nominibus Mediae aetatis multiplicatis ut Marcianus Mineus Felix Capella, Macrobius Ambrosius Aurelius Theodosius, Anicius ManliusSeverinus Boethius 8cc. vi deSirmondum praef. ad Eunodium & in limine notar. ad Sidonium. De nominibus propriis apud Germanos consulendus B. Lutheri libellus cum Gottse. Negneri observ. Lips i 67 . 8. Schottelius lib. V. de lingva German. tractatu 2. & q Vos allegat p. IOῖ6. sq. Catalogus nominum propriorum apud Goldasium tomo 2. Antiqv. Alemannicarum, p. 92-II 8. S rq sq. Joh. Henr. Ottius denominibus hominum propriis Tiguri 1671. 8. Joh. Εbarti onomalologia Lips I 67o. 8. 8 c. De nominibus Anglo-Saxoni
cis Georgius Flichesius diss Epistolar. p. 23. R.
Nphilinus p. 34. de Augusto. Vide &sam. Pitisci Lexicon Antiquitatum Rom
666쪽
De institutione, Scholis, & de re literaria.
De &holisWDoctoribus Hebraeorum. I. De aliarum Gentium Antiqvitatibus Academicis s Scholasticis. Σ. De Academia, Lyceo, Musto Alexandrino De aliissocietatibus literariis. q. DeProfessoribus f discipulis nutione docendi, lucubrationibus. De recitationibus, auditorio, Anagnostis. 6. De Scribis, librariis, antiquariis, libris, voluminibus, bibliopolis o Bibliothecis. 7. De studiis veterum. 8. De charta, o quae ejus loco, de stylo, calamo, atramentose. 9. De literis notisque hieroglRphicis, numeris, Agnis planetarum. IO. De typognaphia origine s incrementu variis. II. De aliis inventis novantia quis. ΙΣ.
E Scholis Hebraeorum post Hottingerum Enneade disso ini Compendio Theoldudaic. p. 28s. sq. agit Iacobus Altingius ini binis orationibus sive dissertationibus de historia rimGrum & promotionum Academicarum in populo Hebraeorum. Amst. 16s2. o. S inter operaViriClariis post eius fata,curante Balthasare Beckero junctim edita, quinque in fol. voluminibus Amst. I 687. tomo oostremo, Hepiade octava disi in qua occurrunt etiam ejusdem Studio-
667쪽
tomo 3. pos sq. insecutis post eos sive gnomologis, tum Se bis iis sive Scepticis, hinc Geonim sive excellentibus ac denique proprie disti; Rabbanim sive Magistris. Vide librum Schalscheleth Hahhabaiahoc Zemach Davidis Gansii. Bartoloccium tom. 3. p. 66ῖ. R. S Jac. Basinagii Historiam Judaeorum tomo 2. Ante Doctores Mimicos floruerunt x. assessores Synedrii M. 2. Prophetae, J. Seniores, de quibus vide librum Costi p. 239. R. edit. Buxtorfit,ic quae ex Isaaci Abarbarietis heredi- rate patrum resert SurenhusiuS praef. ad tomum quartum Mimae, & quae ad librum Seder Olam, Jo. Meyerus. Jo. Henr Ottonis historia recusaest Amstelodami I699. 8. ut praeteream Christiam Bomitii dissertationes de Synagogis Hebraeorum, Wittenbergae I 6s O. vulgatas in A. Jo. Leon-hardi Heubneri dissertationes de Academiis & secietatibus literariis Hebraeorum, Witeb. 17O3. Christiani Frid. Nili sthii de filiis Levitarum Lipsi7O8. Minus certa oc explorata esse quae de antiquissimorum Hebraeorum scholis seruntur, monuit post alios Nic. Hieron. Gundlingius parte I. HistoriaePhilos Moralis p.77.sq.Synagogas in vicis habuisse Judaeos notant eruditi interpretes ad Matin. IX.3 s. quibus adde agen- stilium Parte a. perae librorum juvenilium p. 43O. Sin libro de Norim berga cap. I 8. p. I 2 sq. ubi disquirit, num Hebraeis licuerit exstruere Synagogas in aliis urbibus quam qVae munitae essent: occasioneJudaeorum, qui Hagae Comitis existimarunt, se non rite posse ibi condere Synagogam, nisi Magistratus, suppeditando largiter sumptus, permovissent, ut pontes lapideos interruptosjungerent in ambitum ligneis, qui in altum elevari possent, aliosque, ubi illud fieri commode non poterat, claUderent repagulis. Num integrum Judaeis sit erudire Christianos, pluribus disq virit, & fas omnino esse, Judaeorum testimoniis evincit Joh. Nulserus Theriaca Judaica p. 37 . R. De civilitate morum apud Hebraeos videndae D. Ad. Rechenbergii dissertationes ad Hist. Eccles spem ntes p. 11. R. De fatis studii moralis in gente Iudaica, Henrici Scharbau Lu-becentis Exercitatio lucem vidit Lips III1. De meritis Hebraeorum in rem literariam diatriba Rudolphi Martini Meel hreri, Niteb. I 669.
De institutione puerorum apud Judaeos videndus praeclarus Maim nidis commentarius de studio legis quem cum versione di notis ediditRobertus Clavering, Oxon. 17OF. q. Con . Acta Εrud. in m. q. p 3 . De eodem argumento ex instituto agere, praecipue vero rationem, q Va post reditum ex captivitate usi sunt, explicare promisit Samuel Petitus, in Observationibus suis p. 66. Sed notae ejus ad Iosephum, in quibus hoc se iacturum pollicetur, nunquam lucem viderunt. In iisdem observatioli i i nibus
668쪽
nibus lib. 2. cap. I. ex codice Talmudico Bava Bathra observat , quod Jo- sua Iamiae filius constituit, ut in singulis provinciis atque urbibus Judaei praeficerent elementariosMagistros, iisque disciplinam traderent liberos circa annum aetatis sextum aut septimum , perinde ut Aristoteles quoque lib. 7. de republica sub extremum, de pueris septennibus demum literas docendis praecepi t. De institutione puerorum, paedagogis S progymnastis apud varias gentes , vide quae collegit Alexander ab Alex. lΙ. Σ3 . lcibi Tiraqvellus: Josephus Laurentius lib. i. Polymathiae
diss XII Joh. Claudius in diatribe de nutricibus & paedagogis jam supra mihi memorata, quae ejus libro de salutationibus Ueterum subnexa est, Ultraject. I7ΟΣ. I 2. Cangit glossarium in ' . De peregrinationibus Romanorum Academicis, lectu digna diatribe Georgii Nicolai Kriegh, edita Jenae IJOq. q. II. De origine & usu cholarum adversus Hobbesii c.46. Leviathanis singulari excercitatione disputavit D. Adam Rechembergius, p. 687.sq. in qua quodammodo satisfactum esse videtur iis, quae adversus
scholarum S academiarum antiquitatem S usum disseruntur ab Haliensibus in tom.I. observ. selectarum. De caetero antiquitates Academicas & Scholalticas egregie illustrant Hermonis Conriviis in singulari libro de hoc argumento Francos. I63 I. q. & cum accessionibus, Helminx67 . q. Franciscus Iunius Theologus libro deAcademia ad calcem to m. I. Operum : Tho. Lan Commentario de Academiis Helmst. i 666. . Job. ListinHis in libro de scholis celebrioribus post Carolum M. in Occidente instauratis, tum in Gymnasio Navarraeo Claudivi Doctor Sorbonicus libro Paris 4. edito de Academia Parisiensi, q valis primo suit in
insula & Episcoporum Scholis: Rich. Simon tom. Σ. Bibl. selectae p. ΙΣΑ. Vide, Casp. Calvoeri rituale Ecclesiasticum tom. Σ. p. I88. seq. JΟ. Limnaeum libro VIII. juris publici. Antonium Pagi ad A. C. 826. Σ. Recentiorum Academiarum historiam exposuit idoPancirosius libro quarto declaris legum Interpretibus Venet. I 63 F. 4 Antonius de Luca Melphictanus in laurea legali, Jacobis Middendorpius libris 8. de academiis celebribus Dniversi terrarum Orbis Colon. 16ΟΣ. 8 Ac novissimes ridericus Lucae inHei icone Europaeo, Germanice editoFrancofI7H. . DeFacultatibus qVae vocantur Academicis confer observationesΗallensesUI.is.& I8. ubi de
statu Academiarum in isculis barbaris & ΣΟ. ubi de studiosis laureae NCandidatis Magisterii. De trinis di quadrivio artium liberalium, Jac. Thomasius programmate 34 Observationes selectae Hallenses Ta. p. 2. R.
669쪽
6c T. VI. Observ.I A6.I9. De quatuor artibus popularibus, Philologia 6c scientiis Mathematicis Vossi liber Amst. I66O. .lc tom. 3. Operum. Academiae vocabulum pro scholis majoribus sive studiis ut vo- λcabant generalibus atque universalibus primum usurpari coeptum est sub πο-- ου Pontifice Paulo II. q vi A QI 7I. obiit. De dignitatibus Academicis prae- ' Iter caeteros diligentissime egit Joh. Christianus Itterus libro singulari,qui auctior lucem vidit FrancofI698. . cui addendus Tho. Lansius libro de Academiisjam laudato,&Georg. Christianus Valtherus de statu duribus ac privilegiis Doctorum. De insignibus quibus inaugurantur, vide Alciatum VIII. IO. parergon. De origine & ossicio Cancellariorum Acade-'
micorum Henr. Meibomii Oratio tom. R. rerum German. p. 26O. seq.
Rev. D. Henr. Mithlii de dignitate 8c ossicio pro cancellarii in Academia s
Κiloniensi, A. 17sq. Alia Musmodi argumenta a variis Scriptorib' pertra-lam 2x Iri
ctata videre licet in Bibliotheca Academica Call. Thurmanni norea subtulis secundum ordinem literarum digestis magno numero colligitScri- ptores, qui tum de Academiis earumqVe origine, natura, tum de juribus, immunitatibus & ossiciis Doctorum Academicorum S universiae rei cliterariaejuribus atque Privilegiis egere. Halae Sax. I7CO. q. CP III. De veteri Aeademia ' PIatonis, qui locus non valde salubris fuit Athenis, vide Menagium ad Laert. pag. IqI Ceramicum Jo. Meursiic. I9 seq usque ad 2 7. S Criticum Arnobianum IV. I. Hieronymi Matrangae syntagmata VII. Panormi I 637. q. S Jo. Petri Ludovici primam Aca- demiam,villam Platonis,cum novaΗallensium collatam, Halae Sax. I 693. 4. De Aristotelis Lyceo ac Peripato, porticu Zenonis, Antisthenis Cynosarge& Epicuri horto: apud Laertium Hesychium Illustrem aliosque mentio occurrit. adde Apostolium II. 3I. Proverb. & Potteri Antiq v. Atticas lib. r. c.8. p 3J. seq. tom n. Thesauri Gron oviani. Memorat etiam Plutarchus lib. de exilio sol. 6os. inter sapientum Athenis schola sic diatribas Palladium atque Odeum, & InDemetrioP. 9OS. Mustum. De Musto Alexandrino post
deperdita Andronici,Callimachi & Alcidamantis scripta consulendae J. F. Gronovit & Lud. Neocori dissertationes q vae extant tom.8. Antiq. Grae-scarum, qVibus praeter dissertationem Ad. Rechen bergii Lipsiae A. vulgatam , Claudium diff. de numo Pantheo Hadriani p. 23. ubi Stem. M plum it Sacerdotem in illo Museo fuisse observat, adjungendi Ionsius p. 118 seq. descriptoribus Hist. Philos Tillemontius inHistoria imperatorum Gallice edita tom. 2. p. Jl seq.&GVil. CaVeus parte a. Ηist. lite-I i i i 1 rariae
' a Philippo Macedone e3ustam narrat Diodorus Sic. in eaecerptis Pedest. p. 29s.
670쪽
tariae scriptorumEcclesiasticor. p.ΣO.seq. edit. GeneVensis A. Eschen-bachius dissi de conviviis sapientum p.3Os .seq. Etiam Humfredus Hodyde illo dicturus suit in Antiqvitatibus Alexandrinis,sed quae praematuro uiri doctissimi obitu interciderunt. De Heli onιo scripserat olim AmphionThespiensis,cujus librum Σ. laudat Athenaeust Iq.Dipnosiph. Alio-q vi Mustum linas τειον idem est ac templum Musarum S in Creta Museum
dictum est locus, ubi Sirenes cum M usis certarunt testeSvida & Stephano in απτεροι. Inde ortus mos loca,in q . ibus homi nes studiosi musis sive literis vacarent, musea appellandi qualia publica fuere Athenis quam plurima, in quibuSmos sortito quaestiones proponi ut testatur Plutarchus l.9. Sympos q Vaest. c. I. Confer Meursum II. 9. Athen. Attic. Pergami quoinque ejusmodi Mustum fuisse quod a Suida περγαρ νων κυκλων nomine celebretur disputatClarissΚusterus ad Suidam in m roti E pε rio . De AthenaeoRomano in opublicae recitationes solebant fieri,agitSirmondus
de cognitione sui, recuso in tom. i. method. Crenii p.793. De Claudio sive musto eiusmodi, auspiciis Imperatoris Claudii exstructo Alexandriae, cujus meminit Athenaeus UI.p. 2 O.adeundus Casaubonus ad Claudium Suetonii c. ΑΣ. Deffsculapii S Hygiae sive salutis Collegio Romae e LX. viris constante vide vetus marmor apud Sponium p. 2. Misc. eruditae antiquitatis. Musei quod fuit Doezem,meminit Pausanias in Corinthiacis
De Musto quod Cpoli condidit Muselius praepositus sacri cubiculi sub
Theodosio jun. vide Cangit CPolin Christian lib. 2. p.I76. De agono in quo duodecim Doctores CPoli alebantur,a ConstantiniM. aetate ad Leonem Isaurum usque, qui illud haeresi suae inimicum combussit, vide Ban- durium p. 8S .seq. ad Antiquitates Cpol. Ad collegium ejusmodi,studiis literarum sacratum spectat Inscriptio vetus quae exstat Aventici apud Helvetios in sacello S. Mariae Magdalenae, di resertur a Carolo Patino in descriptione itineris sui p. 167. NUMINIBUS AUG. - ET GENIO COL. ΗΚ L. APOLLINI SACR. Q POSTVM. HYGINUS ET POSTUM. HERMES LIB MEDICIS ET PROFESSORIBUS D. S. D. De Nymphaeo quod Stagiris fuit , meminit Plutarchus invita Alexandri p. 668. edit. Gr. Lat. Xylandri. Museum vocat Plinius
XVI. 32. De pueris S puellis alimentaribus stipendia ten) Philippus
Rubenius II. 36. electorum. De bidellis Alciatus VII. χχ. parergon, perperam tradens eosdem Gymnasiorum Episcopos S Gymnasiarchas dictOS. IV. Societatum literarium pleniorem notitiam adhuc exspectamus