장음표시 사용
501쪽
s i In Tit. XXVIII. De Appellationibus, &c. Lib. II. Decret. y a
nccesse es . ut hane declarationem praecedat monitio. Conis Illituuntur & pletaque alia in hoc cap. contra distis linam ecclesiallicam, quam exercent Episcopi, vel alii Praelati in subditos suos. appellari non polle . certe nec religiosi vel monachi contra regularem disciplinam ordinis sui . ut eas. 3. Iv. Item conitituitur appellantibus , etsi iure ipso praesinitum sit certum tempus, intra quod exsequantur apis pellationem, tamen aliud tempus praescribi ah Epistopo. vel quolibet alio sudice polle , a quo appellatum sit , ut cap. s. v. , cap. 3 l. his eae Cp.r . , 23. eo tu. in pruna col&Aione , aliud , inquam , tempus , quam iure publico prae- s. riptum sit. intra quod nisi appellationem executi su rint, tum Episcopus. vel alius sudex quicunque libere sententiam suam quasi non interposita appellatione ad emolumentum perducere potest . vel si nondum sententiam dixerit. in causae cognitione perseverare . vel . ut additur in Bea seq. cuius explicatio cum hoc conjungenda est , si suspectus fuerit sudex alterutri ex litigatoribus aliqua ex su si a causa. alium utraque pars auris tui disceptatorem ede re de assumere debet. Et cum seq. cap. quoniam in prima
collectione adnotatur, partem id esse rapaeam te . non male censent cise confungendum cap. . de aetate ,' Il. ordinata. in ea ra. de j resur. Id quoque cavetur in hoe cap. 1d. ii apstellatione interposita adversarius , contra quem appellatum est,ad condictum venerit. appellator non veneriti appellatorem adversatio suo viatica, de litis sum pius reddere oportere adversario , adversus quem . aut comita quem appellatum esse dixi, ut hi. Finit. di l. s. in prim D eod.rat. qui vulgo dicitur Vntime . perperam hoc loco. inqui apitellatus eii, quia non ad verearius appellatur . sed judex superior , ut interioris iniquitatem . vel imperitiam , Ccorrigat. Unde dii. E. s. i vero, Oe temptar eae appellare iudicem pro appellare a sudieci Graeco Potius , quam a Latino mole dicium in appellate sudieem . ut exigere dedibitorem, pro exigere a Abitore pecuniam .
AD CAP. Tervenit. XXVIII. CApitulum et g. est de Canonieci quodam . qui monitus
ab Episcopo ut resideret in ec. Iesa, ut ecclesiae miniis sterio debito iungi perseveraret . quo minus id faciat appellat ad Romanum Pontificem condicto die certo . quo
appellationem exsequatur, nempe ut audiatur, ut admittae ut appellans. et iami frustratotiae dilationis causa. ut ait.
videatur appellare . Nam de quandoque appellatio si ustra- Detor a recipitur , ut indicat Concilii Lateianensis sub Al xandro Tertio habiti pars Io. eap.d. Sed addendae sunt hae exceptiones . nisi si cui causae cognitio remota appellatione delegata fit: hoc casu non recipietur Lustratoria i eam s. his vel nisi lius iratio , sive tergiversatio sit evidentillima, qualis est, qui nulla, aut levi ex causa , nulla injuria amiscius appellat, qualis est consessi, qualia in sagianti crimine reprehens, ea ret. p. de suae: Ist ita accipiendum
quod Paulus ait in s. Setitent. Moratorias anellationes non reis, i de Constantinus in I. i. Od. Theod. quor. appellas. non recip. moraetorias dilationes, fraestraetoriasque non iam appellationes, quam ludificarimes non admuti. Additur autem in hoc capit. ut is Canonicus appellationem exequatur
intra condictum diem. I interim in locum ejus vicarium Episcopus substituat, qui vice ejus obeat ministerium ec-nelesiae, congrua scilicet portione vicario assignata ex heneis ficiis , sive praebitis . ut Latini loquuntur, canonicis, quaedi parochiae dicuntur, & praebendae et de si neutrum Can nicus impleverit. puta si neque resideat in ecclesia , neque appellationem persequatur, quam interposuit, ut ei Mnes- caum suum Episcopus auserat, de concedat alii viro honesto. S idoneo. De congrua portione vicario danda, de qua
saepe litigatur in soto , sunt similes loci in eap.extirpandae. stili. O e .exposuisei. in . de praebenae ct dignis. e. s Iasii, p. de rescri cap. 3. Ap. de ossiue. AD CAP. con tilavi. XXIX. CVm hoc cap. absque dubio conjungendum est ea
is . ius de Iudaei . Sciendum est ex Constitutionibus
Imperatorum. de ex canonibus sacris Iudaeos Christiana mancipia habere non posse . LMira i cne christ. manet his res. HI J d. in camniancipia sq. eis. ac praetcrea , veteres
quidem Synagogas a ludaeis retici, aut restitui posse . se
vata tamen forma, de ilatu antiquorum aedificiorum, nox
etiam construi novas . Liui. codis itid. Qiras Constitutio. Des, quosve canones cum Episcopus Paris iensis omni veniteretur ad effectum perducere, id quo minus fieret pro Iudais Rex Ludovicus, qui junior dictus est , ad quem multa tributa redibant a Judaeis . appellavit ad Romanum a pontificem, quam appellationem suscipi. de proferri Pontifex vetat . quia a legibus . sive canonibus, , sure publico frustra appellatici interponitur. Post Ludovicum filius eius. qui dicius est Philippus Augustus . etiam sertur exispilasle Lutetiae Synagogas omnes. & Iodaos regno exegisset quod de alii pleraque reges secerunt, cum subinde essent expulsi, subinde revocati .
AD CAP. Adhaee. XXX. IN cap. so. idem statuitur , quod in cap. s. idem prorissumam de de eo sudice loquitur , ut patet ex secunda collectione . cui causae cognitio remota appellatione dei gata est a quo tamen nihiJominus appellare licet ante cita
tionem. ut loquuntur, ante vocationem in ius . non etiam
post citationem . Denique idem omnino in hoc cap. cavetur, quod in Op.y.s . AD CAP. De Triore . XXXI.
IN hoe cap. Pliori ecclesiae citiusdam . a cuius iniuriis
nonicus ei subditus appellaverat ad Romanum Pontificem extra sudicium . quam appellationem sam dixi supra e . . non tam appellationcm esse . quam vocationem ad causam agendam . ad jus raperiundum e si venire contemnat. dent icte injungitur ut veniat. de sistat se iudicio ad condictum diem . ut insuriarum veritate comperta i nonico satisfaciat auctoritate Summi Pontificis. Plerumque contemnitur appellatio, quae fit extra sudicium . ut dixi in Heap. s. verum hoc casu eum de insuriis agi
tur non contemnitur. Uocatos enim ad agendam eau
sam injuriarum , vel sustinendam omnimodo venire oportet . Scripta haec Constitutio est Thoracensi Atehiepiseo po, sic restituenda inseriptio.
AD CAP. svita nos. XXXII. DEnegatur in hoc cap. appellationis auxilium Abbati
hus , quos commune concilium Capituli generalis ob crimina quaedam manifesta , praesectura . & administra tione monasterii ahire jubet , quia pertinet haec res ad pu-hlieam disti inam, & correctionem ordinis . & appellatio non criminibus fovendis , aut obtegendis condita en . sed detegendis potius. & ulciscendis.
AD CAP. , mores. XXXIII. Q Uod est in hoc rap. 3 3. idem iam ante constituit erum.
est l. sed hoc amplius antiqua Decretalis habet. ut cui causae cujusdam cognitio delegata est,adsecta in delegatione hae clausula . remota appellatione . si qua alia inciderit quaestio, non possit etiam de ea . remota appellatione cognoscere, quia , quod notandum . inciis dentes quaestiones plerumque principales , atque adeo magni momenti sunt . ut I. i. c. de ordin.jtidie. verum appellanti praefiniti oportet certum tempus, intra quod exequatur appellationem , cujus quidem temporis praesciiptione summotus omnimodo cogitur stare senteni
502쪽
tiae judicis delegat l. ut cautum est Concilio Laletanensi, Acujus eaput habuimus in cap. 16. quodque etiam reseretur in cap. 3 ct ins cogitur. inquam , ssate sententiae iudicis delegati tam de incidenti , quam de 'incipali quaestio.rie prolatae . Et in eadem quoque antiqua Decretali , quae exstat in a. collectione eod.iit. cap. s. placet quod appella
tionem vocet commune remedium, ut commune auxilium, .3. CAII. rem rat hah.
AD C A P. Ad isti leni iam . X X XI v. Conllituitur in hoe eap. non tantum post appellatio.
nem dictam ab Epistopo sententiam excommunica tionis non valere. ut sam ante constitutum est in cap. t et in
et q. sum re 3 . ins sed etiam si dicta ea excommunicatio- Enis sententia laetiti post quam se quis & sua . dum opprimitur ab Episcopo ordinatio judice suo, subjecerit patrocinio & tuitioni Romani Pontificis. Aliud quidem est appellare . aliud patrocinio se subiicere e vetum eadem vis iitriusque, quia utroque aure ordinarius iudex esse desinit, si specialiter, hoe enim exigitur, adversus eum tuitio Dasiulata fuerit, non si generaliter adversus quemcumque, ut tap.ex parte r. ius de privileg. De Zamorensi Episcopo.qui est in Hispania, species haec est . qui multas exhibebat m Iesbas presbytero ecclesiae S.Iacrabi damotensis ouam eccleissam e cista ait propriam esst ecclesia Compolles Ianae e profecto vete e Nam & haee verba sumpsit flosis ex antiqua Decretali. Et hoc sane privilegium habuit eeclesia S.Iacobi Compostellani inter multa alia, ut ei responderet ecclesia S.Iacobi Zamotentis, non damorensi Episeo . C
oc cap. pertinet ad querelam, quam exspoliati honssa a suis Canonici remi sonis(Pomsaelon dicitur Strab vii, & Ptolemaeo hic, ut vulgo, Pompeiena , qui est en Nais varie) ad querelam , inquam . quam exspoliati bonis suis Canonici Pompsonis instituerant adversus Ducem Nauatis rorem , ut est in antiqua Decretali. Fuit olim Dux tantum, qui hodio I x . De qua quidem querela cum dedisset Ponti sex cognitorem Archiepiscopum Tarraconensem, igninns iam ante ab eo ad se appellatum sui S r cognito errore merito revocat mandatum sutim . quia non debet ad eum causa remitti . a quo appetiatum est , nisi ex conscia, D
ere . cap. r. ct 3. IV. de silet. oblat. Cn. piacuis r. qu. vel nisi pars, quae appellavit mutato consilio velit eausim ad priorem iudicem remitti, cap. i t. p. de except. cap. o. Due, ins hoc iit,
A D C A P. Tostremo . X X X v LSCrinta est haec Constitutio Gualtem Episcopo Lincolniennin Anglia, ut .RDp. de rescrip i. quod cumhio conjungendum est. Matthaeus Paris tradit eum sui se appellatum Gualterum de Constantus, & ex Archidiacono Oxoniensi Andegavi factum Episcopum Lincolniensem a Richardo Cantuariens Archiepiscopo. de quo supra in
eap. Es. nonnihil . Est autem haec co ista utio de recusatio-
et non de appellatione ; iustam esse recusationem iudicis H es reati. si cognatus sit. si cognatione Ectus sit ei partuo uae illum in causa lita judicem dati polh avst; vel si in ea
causa advocati ossicio functus sit, quamvis remota appellatione ei causa delegata fuerit et nec iis igitur casurus locum habete . quod ante definitum est cap. gr. Dp. & definitur iv . eam 3. ubi removetur appellatio, remouera etiam recusationem, hoc iis casibus non obtinet. Et confirmatur etiam sentcntia hujus cap. c. . fv. ut tit. timi remes . & quatenus
loquitur de eo, qui in eadem cano e confirmatur etiam i praetor, de sinasiis. i. c. de sis .rt eadem ratione dicendum est. sute, ae metito te eniψ-cipi. Si resutari proslustum in causa, in qua advocatus iusti
. u. g. e te lib. AD CAP. Ad haec. XXXV II. Constitutio cap. 3 . hoe vult, ut quemadmodum post
appellatio nem excommunicari nemo potest ab eo. quo appellavit, ut paulo supra dictum est rup. 3 . ita ante atri liationem excommunicatus, vel interdi tus sacris seu sita appellet . stustrave conetur appellationis remedio abo.lere inusiam semel excommunicationem . vel interdictio. m. quod est alaertissimum, nec in eo , ut utar verbis Hostiensis, est magna Philosophia.
A D CAP. cum in ecclesia . X X X v III. Constitutio 38. seripta est Cantuariens Archiepiscopo,
quod de glossa notat recte e omittitur in instriptione. ut ah tiri sevo Lincolniensi . Nullius Romani Pontisieis tot sini constitutiones in his libris. quot Alexandri Tertii
auctoris horum cc. neque tot etiam quae pertineant ad
alias provincias, aliave regna. quot sunt, quae pertinent ad Angliam . Unde recte constitui sistest . aut tentari saltem, plerisque Constitutionibus, quae ad Angliam pertinent, non obstringi alia regna . Cavetur autem in hoe cap. ut ab Episopo Lincolniensi, qui subest Archiepiscopo Cantua .rienti, a eleri eis laneolmensis e lesiae interpositas appellationes Archiepiscopus Cantuatiensis non recipiat aliter. quam si cognovelit ab interlocutione Epistopi quadam onerosa. vel ab iniqm sententia . ex julia scilicet eausa eas interponi. Constare Iulus judici. qui appellatur, quod notandum. susta appellationis causa debet . quam appellationem admittat. Unde de appellantes necelle est itatim ab initio causam appellationis exponere , di probare . Et hine etiam observa, Archiepise. nullam potestatem habete in subditos sust aganeorum suorum, id est. Epistoliorum, qui ei subsunt, ut cap. Ita f. p. de otii. Haeordin. nisi iusta ex causa ad eum provocatum sit, ut in hoc cap. 38.
IN cap. s. agitur de causa matrimonii, quae vertebatur
coram iudice ecclesiastico inter virum, matrimonium
iudicio ecclesiae dirimi postulantem . pra textu cognationis , quam dicebat post contractum matrimonium in suam notitiam venisses de uxorem , quae ab eo iudice appellaverat ad Romanum Pontificem, nee tamen intra tempora constituta appellationem persecuta erat, immo& appellationi renuntiaverat. Qui appellavit, appellationi renuntiare potest . LE8. c. eod. iii. quia unicuique
non uti licet eo, quod lex et sua causa dedit, praeserti cum inde adversario nihil infertur incommodi. Et appellatio causa litigantis introducta est . ad privilegium a cilicet. S utilitatem esus, ut ait Lit. CTh. eoeL Iit. quod de ita expressit Theodorus in d. l. rg. v v aedia
Qua ratione ex conventione par tium amittit provocationis auxilium . I titi. s. it. Cia.de,
temp. repeli. N prosesione sola , l. i. a qkh. appell.non lita Appellationi amem renuntiare licet ie integra, donee appellatio superiori suerit oblata , cap. quamvis . de eieci. ,.ε. Immo & moribus nostris quandocunque appellationi renuntiare licet . antequam de causa pronuntiaverit is, ad quem appellatum est . Quaeritur aurem in hoc rap. an mulier . quae semel appellavit , ae deinde appellationem omisit . eiqire nominatim renuntiavit . t enitentia acta iterum appellare piant i D respondet Dos O . III quidem mulier iure ipso tempore exclusa ab omni appellationis remedio . & auxilio ex Concilii Lateranensis cap. 26. Ap. ram est imn exclusitiatione , sed quia de matrimonio conservando. vel culmmendo agitur . quae causa est . inquit . favorabilis , ut cap. 3. qtii marraetcraf os. cap.vit. ins de condiι. avos ideo lictum appellans hac in causa , non in qualibet alia , auditiit , quamvis submota jam fit praeseriptione temporis,
ev renuntiatione, ne temere matrimonium litet contractum
503쪽
s s In Tit. XXV Iss. De Appellationibus, &c. Lib. II. Decret. y 6
eium infirmetur: di appellatio, inquit, eam eximit a iurisdictione Musia quo appellat hoc est quod ait L 33. CT, M. eod. appellationem evicere ut is, a quo appellatur . judex esse desinat. AD C A P. Praeterea . XL. Docet in hoc cap. dictam exeommunieationis, vel staspensionis, vel interdicti sciitentiam sub hac exceptione, nisi actori sod veris, quod te ei debere ait itura decem dias . excommunicvivs esto . D.se impediti qua minus effe-etum habeat appellatione interpolita intra decem dies antequam excommunicatio, vel suspensio . vel interdictio eliserium habuerit. verum etsi his manisello ita cautum iit in hoc cap. tamen hujusmodi sententia conditionalis non
admodum probatur in eminina, Daveam . de se veni. ex eo viviran d.
AD CAP. Secunda . X L I. AD Me eap. notandum est. Coelestinum III. variis de quaestionibus consultum a Decano Rhotomagensiseraeliae . una epistola omnibus respondisse . ae primae quiadem qu xllioni in cap. r. A mutu.petit. secundae. & tertiae in hoc cap. quartae in ea EG. s. titi. eod.tit. in E.commonerquintae, S sextae, tot enim erant quaestiones . in cap.EI. Iup. de os .iv delet. Agam tantum de secunda, & tertia, de quibus est tantum hoe cap. Secunda quaelito, quae hoc loco proponitur, haee est, an si unius litis variae sint species, varii articuli, varia capita iuncta invicem , atque connexa inc qui, obiiciat e . i. ins. de mandato Romani Ponti cis, cognitio illius litis cetiis iudicibus delegata sit .& uni
tantum articulo adiecta elausula vulgaris . remota appellationc , caeteris atticulis non item , an pro eo res hahenda, ac si caetetis adseripta etiam e Iet a Cui respondet Poatifex . huius definitionis qii aestionem esse petendam ex mente Pontificis Romani, a quo mandatum exiit, adducto illo Gregorii l. verbo , quod exstat in can.humana. 22.qvact. s. non ex verbis pendere consilia hominum, sed vera ha servire hominum consiliis, di auctoritatibus , propter sensus verba esse, non contra et quod & Cicero iisdem ver-
his ictibit pio Caecinna . Tertia quaestio haec est , an quis udicem datum reiicit. de recusat tanquam suspectum , causam suspicionis debeat palam exponere , & probare eidem judici e Cui ita respondete causam quidem recusationis apud eundem iudicem esse proponendam porrecto libello srecusationis, ut ait i. aperii mi , cad. dae iudici verum probandam apud alios esse . in quos partes consenserint, Instante . de urgente Iudice recusato et apud quos ea non probata. sane iudex manet is. qui temete recusatus est. Ut appellatione , ita recusatione iudex esse desinit . sed non tamen antequam causa ejus approbata sueti t. Et in sine
usurpat illud Nicolai anteeetatis sui, quod exstat in eam quod juspecti s. qtias. s. suspecios. & inimicos esse iudices
AD CAP. - P. XLII. Q Uod constituitur in hoe cap. a. ante traditum est in
cap.23. ut qui contempsit appellationem adversarii sui aequo animo ferat ii se,&suam appellatione adve sarius contemnat, si quod fecit patiatur , ut Ioquitur Lir. s. ari , quod metvi eatis iuxta illud Pindari r Fadrea ri
reis et Equum est. vi quod quesque fecit, patiatur. AD CAP. Novit . X L III. Hoc cap. pertinet ad controversiam , quae fuit inter
Philippum Augustiim Francorum regem & Ioannem Anglorum regem , de qua diximus satis in cap. I s. sp.de iudie. cujus initium idem quod hujus c. Novit ille, qhi iv-hil ignorat, id est, novit Deus . Quamvis non ad eundem Tom.Iti. Post ra. utrumque r nam illud ad Miscopos Franciae . hoc vero ad Philippum ipsum, quo declaratur. non valere appellam tionem , quam Rex Philippus interposuerat ad futurum
concisium adversus interdictionem sacrorum promul gatam in regno Franciae a legato Romani Ponti eis. quia is ieeatus executor tantum erat sententiae Pontificalis . & ab executore appellare non licet, etsi litigatori suspectus executor sit, nisi modum executionis excedat, ut eaei s. fv. de seni. O re judici has executore i Cis appel. lis executione . C Ius Ne . non recip. Ab executore enim sero appellatur, ut inquit L 3. cra. de appell. quia res non est integra . cum peractum sit sudicium , lisque mnita. Inde Paulus s.sentent. tit. s. Appellationes . inquit. quae as executoriis . di consessis fiunt . reeipi non platet.
AD CAP. Saepe contingit . XLIV. Hoe cap. respicit ad eam partem Cooeilii Lateraetnensis, quae ex liat in cap. Es. s. n. AD ut ei, con
tra quem appellatum est, si ad diem condicium sudicio adsuerit , appellator . qui non adsuerit, condemnetur in expensas , necessatias scilicet, ut est expressum in eap.8. eod.
Cum vero haec condemnatio in expensas non videretur
Innoeentio III. fatis idonea esse ad deterrendos homines a desertione aptaellationis . In noeentius ad)eeit aliam poenam deserta appellationis, cui locum esse vult hoc tantum casu, si sudex . a quo appellatur appellationem receperit, vel admiserit, vel pars adversa approbaverit eam: hoc nempe easu, si is, qui appellavit. non post quatur apyellationem, si post diem condictum agendae
causae apud iudicem , ad quem aphellavit. non adsuerit. perinde in absentem eum Innocentius agi vult, ae si educto peremptorio . vocatus praesentiam sui sacere comtempsitat . id ciu perinde . atque in eontumacem ex edicto peremptorio . nisi , addit enim hane exceptionem , iussa, ravi as assentiastiae proserat, ut eas I. Ap. ct s emissus eap. veluti valetudinem adversam . vel maioris causae occupationem, Leontumacia. s. i. de re itidie. His consequens est . ut in absentem a iudice appellationis sorte dicta sententia rei sudieatae auctoritatem obtineat , Liui. ad Senaause ne v. licet, ut ibi loquitur . ea cauta apud eum acta sit p. a vat, id est una tantum parte praesente. non ambobus litigatoribus, Liui. IIII a C. de temp.apsel. Ut item absens quasi ex contumacia ex edicto peris emptorio damnetur, nec appellare possiti vel alio m do litem redintegrare. t. O pet edictum. s. i. de stidie. .properansim . s. in aviem ex gesssis, coaeeod. I.coni malia , in n. de re s d. LI. i oria e .non retis. Tt hoc, sicut dixi, si appellatio a judice suerit recepta . vel ab adversario comprobata, si appellanti adversatius assensum praebis
rit . At si appellatio a sudice . a quo appellatum est . nee admisia suerit, ut saepe aliquo appellante iudices respondere iolent. nsn a tigimus , nec approbata ab adversario etiam fuerit, contra quem appellatum est . valet quidem appellatio . Lei, mimi de appellat. recip. sed appella tore celsante . me persequente appellationem . quia . haec est ratio , quodammodo excusandus videtur . qui appel- Iationem 1 judice non admissam . vel ab adversario non approbatam deserita tune certe in eum non agitur ut contumacem ex edicto peremptorio. sed id tantum ieris vatur, quod antiquis Constitutionibus cautum est, ut pateat sententiae sudicis, a quo temere appellavit .& aD versario viatica rependat, & caeteras legitimas expensas . I. I. saliud, cade impaveth dovelso. o e. Ap. o 33. sv. O M. ins Is autem videtur non persequi appellationem , qui eam neque per se persequitur, neque per procuratorem idoneum . sive per responsalem , quem apocrisiarium vocant . Quis vero hac in re censeatur Procurator idoneus explicabitur in eap. da. N in eap. o. ivs nee enim quilibet est idoneus ad appellationem peris sequendam , non quilibet procurator appellatorem excusat periculo desertionis . Non omittam quod recte
colligere lieri ex initio hujus cap. hae in te procuratoris
504쪽
idonei saei, sive dolum malum . puta si mandatum non Aediequatur . vel si id rogatus non proserat in iudicium, d mino nocere . Cur enim talem procuratorem elegit, quod etiam confirmat L procvragoris, de tris . in. in cap. I. v. vi Iit. non emim. Non omittam etiam disterentiam, quae
hoe loco proponitur inter quaestionem facti . , quaestionem sutis r hane facilius expediti, quam illam. quia suscertum . de finitum est . I. r. de sur. di fac ignori nec ullis indiget externis probationibus testium, vel instrument
rum: illam non nisi productis testibus . vel prolatis instruis mentis definiri posse. Adde . iudicibus datis de facto comsulentibus praesides, qui eos dederunt, consilium non impertiri . quandoquidc m. nec possunt, quia quaestiones facii in judicum athitrio , di distimatione sunt et at de jure eonfitientibus respondere , es consilium impelliri solent Iuli consulti . vel praesides, quibus in eo filio Iutilaonsul- Bli semper assident, inde dicuntur Assessores . vel Princies . qui de se Iurisconsultos dici affectant, ludi. c. de Iehi omnes iudicibus de iure consulentibus respondere solent,
. eum, quem temere . I. I. s. de avdic. l. yen. ad ter. Fab. de plag. l. i. sed non tirique , ad Senatus. T UiL I. ordine . admu Ap. l. voluntatis quae ita quae est facti quaellio . quae in aestimatione judicis est. v v que tela ) C. de fideiram. Et Principes quidem de jure respondere solent . si eredi
mus Bernardo , quia , ut ait hoc loco ex L omnium. cinteram. Principes omnia iura habent in selinio sui pectoris. quamvis plerunque sint iuris imperitissimii quod etiam
certe Imperatores in d. l. omnium non dicunt. sed hoc tantum dicunt, sus omne in se riniis fisis esse constitutum . .en leurs thres f. puta in scriniis memoriae. A dispositi num . se vocantur . ut Plinius Io. epistolarum ad Traja- Cnum , constitutiones, inquit , retra Trinesmon ad te non mali, uia ct partim emendata . O certae quaedam fidei non vide antur . er quia veras . ct emendas as in Issis scriniis esse re delam . Non omittam etiam , quod est in extremo huius cap. nan valere rescriptum . quod appellator sis per ea re.
de qua litigat, impetravit a Romano Pontifice inita diem
praefinitum exequenda appellationis . nulla facta menti ne appellationis interpolitae . nec temporis 1 se . vel I judice praescripti ad appellationem exequendam , nimiIUm
quia subreptilium id restriptum est . AD CAP. constitutus . X L v. Heies hujus cap. est ejusmodi . vacante mea natu nClatomontanae Ecclesae. quae maior dignitas eccle- Msiae eis, sive costenti ecclesiastici . cap. q. eod. t. . in secundaeollectione . de electione lave collatione Decanatus pertinente ad Capitulum , sive collegium. Musdem ecclesiae ;quidam Canonici vota . de suffragia sua transtulerunt ad Lpiscopum Claromontanum , qui est Arvernotum Episeopus . ut queen ipse eligeret, & nominaret . is quoque studio . de iust agio suo electus censeretur . Licet igitur suistagium sui im in Episeopum transferrent. hanc tamen legem adfecerunt , ut inconsultis caeteris Cancinicis . qui in eum sua sustragia noet transtulerant. Epist pus non in ocederet ad electionem Decani. Et eum inihi esset Episcopus. ut Archidiaconum ejusdem ecclesiae.& Decanum esse declararet, re adhuc integra. undecim ex Canonicis . qui in eum vota. & suifragia sua non transtulerant. timentes ne ad electionem ploeederet Mise, upui ipsis inconsultis . si id tolle auderet , ab eo appella-xunt ad Romanum Pontificem e Post appellationem episeopus ipsa inconsultis peregit electionem . Quaeritur an valeat electio 3 Et causa omni instructa ab Abbatibus S.
Andreae . de S. Ilidi i sic legendum . qu on appelle s. uide
in hane rem delegatis a Romani Pontificis legato quodam . ae deinde ea causa perlata ad Romanum Pontifi--m s idem reseribit Lemovicens . 3e Cadurcensi Epilampis . ut si ita se rem habere com ererint . electionem ADehidiaconi pronuntient esse nullam . nee moveantur eo quod Canonici appellationem , quam interposuerint . executi non sunt intra annum . ut oportuit ex ' s.ct eap. s. o g. sv. nee ullam habuerint justam eausam producendi husus negotii in alterum annum . quia , de hoc posito semper vetum est . nullam esst electionem Ar chidiaconi. quia facta est poli appellationem . & contra sormam praescriptam legemve datam Episcopo et de quia Archidiaconus etiam sua sponte declaraverat, se nolle ex facto Episcopi sus ullum in Deranatu vacante sibi vim dicare: nullam etiam electionem esse . quam supradicti undecim Canonici seorsm secerant de quodam Subdiacono Romanae ecclesiae, ut est proditum in ea a Dp. de te lib. quod est de eodem negotio .
AD CAP. con imis. XLVI. V Acante Praepositura cuiusdam ecclesiae Mediomatri corum , de Mete , quod quidem munus consistit in
administratione honorum temporalium eccies ae . ut est in antiqua incretali, atque ideo re, Oeconomo conjungitur Praepositus in can. Salvator . i. quast. S. Vacante . inquam . Praepositura illius ecclesiae, cum Canonici eiusdem ecclesiae eligendi Praepositi . di suntagii ferendi causa ce to , is statuto die convenissent, una pars elegit Cantorem majoris ecclesiae , altera Cancellarium , qui di Bibliotheo carius dicitur. Et Cancelsarii quidem electionem . quasi
potentiorem cum numero summiorum , tum de conditio
ne, honestate, dignitate electi Cancellarii. Episcopus Me tensis confirmavit, dono , de invenitura Praepositurae collata in Cancellarium. Legendum hoe Ioeo, donum o inve- Ilii tiram porrigere, non ut vulgo , domum . cum vellet tibi. Episcopus scilicet. don m ct invectitaram porrigere, inquit. iii rei moris. Id vero donum plerumque est annulus i cap. gr. Ap. de ratem. o re jussic cap. 3 L de iis, Da fi ni amat. pari. cap. quod de donum inveniturae Fridericus Im petaior vocat in Constitutione de pace tenenda Cum vero a sententia Discopi pars altera Canonicorum , quae Camtorem masoris ecclesiae es erat . appellasset ad Romanum Pontificem , nulla alia allata causa , quam quod non possit Caneellarius superesse administrationi honorum temporalium ecclesiae et licet de alias plerasque causas se relditurum dixisset . quia id non fecit . de quia ea etiam cauti. quam reddidit. probabilis visa non es , Ponti sex confirmavit electionem Cancellarii. Potuissent, qui appellaverant alias causas allegare t de eas. quas allegaverane omittere agendo causam appellationis, ut est notandum
AD CAP. Ex parte. XLVILA Ntiqua deerrius ostendit . hane Constitutionem emissam fuisse eo tempore . quo inter se Angli, dev valli in Britannia graves inimicitias. S saepenumero hella gerebant omni imbuta odio . atque ideo quo te mliore tutus non erat Anglis aditus ad uvassos . Quare de iis controversis, quae sunt inter Anglos, si forte a Romano Pon lisee dentur iudices uvalli quidam . qui in uva ilia molentur ipse . quia ad eos Anglis non est tutus aditus , recterenset Pontifex in hoc cap. justam esse causam hane alae pellandi a sui . dictis iudicibus . vel recusandi eos tanquam suspeeios . etiamsi cognitio cauiae . quod notandum . eis delegata sit remota appellatione . Neque enim . ut saeIre diximus . haec clausula removet omne appellationis genus. omnemve appellandi causam . Et hoe quidem ita procedit nisi supradicit judices litigatores ad locum adesse iubeant. quo sine suo incommodo, & periculo venire, de adesse possint . quod confirmatur etiam cap. q. s p. tit Iit. non reme L Uvallos vero ab Anglis ad extremum fuisse subactot notissimum est , & Uvalliae principatum reservatum destinatumque sui, R is Angli, filio natu masori . M appella Ie Trime de Galla. ut Delphinatum Allobrogum regis nomi filio natu massii
505쪽
A quod non ,3uit judex inferior Romano Pontifici legem dicere , sive 'raescribere ei diem , itura quem de at pellatione pronuntia et , & utramque Partem dimitteret . & quia etiam lumi ianus constituit in Noves. t s. usus hac de re particula exi t in tit. Jempor. appetis Latina facta ab Irnerio, euiu, etia. verba pia in n . usurpat Pontifex et ut lis maneat in te 'Reenda est in consistorium Principis . donec imi is lium suum advocaverit, donee Principi inium fuerit . . . opera advocandi consilii sui. Ad praebendi ii e litigantibus. nec interim siti quicquam uiat, vel obstet mota , vescunctatio Principis . vel ut ieriptum est in Nisei. eodem
sensu Pac Dd . ri re di par Mae ut nullum ex mora, vel lapsu temporis liti praeiudicium fiat. Itaque praestribendo diem ita ut dixi. judex o
F x hoe cap. hoe praeeipue notandum est . nihil vale.
re mirum . quae judex . a quo appellatum eu , post appellationem tauquam audex in ea re . qua de agitur gessita quia appellatione eius rei sudex esse desiit. I. i s. c. Theod. de arae lat. id quod Constitutio prima . A quam- plurimae aliae in hoc titulo demonstrant . & id denique ipsum . quod vulgo dieitur . de de quo est titulus in Digestis . appellatione interposita nihil innovari oportere. Notandum etiam ex hoe cap. sigillum, quod libello appingitur , quo solet corpus aliquod collegii . vel Capituli,
,el societatis suos evoeare , idem sigillum non iussi re . .
gnando mandato collegia, vel Capituli , vel alterius cujus dinarius sane nihil egit. Ex quo sequitur nullo die praeseri-
eus, per quem , quod communiter agi fierique oportet reatur . fiat . maiore spillo opus esse : unius collegii, sive universitatis varia esse sigilla . Species autem . ad quam haec
respiciunt fuit ejusmodi. Mortuo xenodocho sive Rect M. vel Magistro Hospitalis . vel Xenodochii LLotacentis in Anglia, quod Polydorus Uirgilius in Edualdo IV vetus,
de opulentissimum Xenodochium esse scribit D. Leonaido dedicatum, Archiepiscopus Eboracensis presbyterum quendam praefecit eidem Xenodochio repugnantibus Decano. um vertis Canonicis ecclesiae Eboracensis, qui ad se , non ad Archiepiscopum contendebant pertinere creati nem . de institutionem xenodochi. Qui quidem Canonici. ejus rei causa ex res ripto quodam impetrato a Romano Pontifice Archiepiscopum . I xenodi hum ab eo institutum in jus vocarunt ad sudices in hanc speciem Crescripto Pontificis Romani delegatos . & actorem certum in eam rem nomine Capituli totius constituerunt
sub lipillo , sub quo solebat Capitulum ad se vocare su ditos Tuos . quod tamen sigillum non erat sane idoneum
ad Actorem . vel Svndicum legitime constituendum . Ethoe cum allegaret Xenodoctus ab Arihiepiscopo electus coram judicibus delegatis et de praeterea cuin allegaretiam antea in eam rem alios fuisse datos cognitores . dedisceptatores . hoc tamen reticuisse procuratorem Capituli cum peteret judices eos . ad quos Archiepicopus . de Xenodochus ex rescripto Romani Ponti fieis voeati erant. Quae reticentia est vitium rescripti suminum . cap. et .su . de rescrip . eap. s . ins eod. iti. Has . inquam, duas jectiones cum otiiceret Xenodochus, quarum , vel pto ab adversario, ut posuimus. ab appelsatore ipso . vel a judice . a quo appellatum est . annuum diem qui lege praescriptus est.Nevel. 'Iap. sin observandum,
intra quem si appellator obrepserit Pontifici,& elicuerit ab eo rescriptum, quod ad eam causam faciat, perinde nullius momenti id rescriptum este , atque id quod eadem ciali ditate impetravit intra diem I se. vel a judice condictum, eap. in s. sv. Et haec est sententia huius capit. in quo
sane, ut & Joannes. Ad Innocentius . , Hostiensis sentiunt contra pernardum glossographiam, haec verba. sive ad temminum lepidis m,verius m esse accipienda de anno praescripto a Iustiniano appellatori, intra quem suam causam agati de ad ius suum perveniat .
AD CAP. Bona. LI. Species h. cap. haec est . Defuncto Otthone rectore e clesiae de Faversan in Anglia . Ahhas S. Augustini
Cantuariensis cum monachis suis per se in possessioncm venit eiusdem ecclesiae, quasi vacantis esus custodia ad se pertinente , interposuit appellationem . quod fit retae . etiamsi fiat praemature . ad Romanum Pontificem, si quis sorte possessionem suam deinceps pertis baret. vel
interpellaret . Post a laicia quihusdam I et vim possessi
ne cum deiectus esset, mox Archidiaconus Cantuatienis sis ecclesiae possissionem non retentam a praedonibus , a que adeo vacuam apprehendit. In quem recte definitur in hoe c. Abbatem d. Augustini . de monachos jure ex . i s - - riri interdicto unde vi, etiamsi nullam ipsis Arehidiaco altera Iumcaehat, nec eas reciperent iudices novissimo - nus vim intulerit: quia hoe fure interdicto unde vi s ve
rescripto dati e merito xenodochus ab eis judicibus asae pellavit, meritoque quicquid ab eis iudicibus post ap.
pellationem actum est constituitur in hoc cap. inane . &artitum esse . Quod est in fine hujus e Tarte . oc. quae est impet secta oratio . supplendum est ita ex antiqua dictetali: Panes ad me iram prasimiam convoretis, di auis diatis diligenter appellatione remota . qua bine inde taeterini proponenda comendentes.
Cap. s. iisdem verbis repetitum est in ea r. it e libel. ob M. ubi sitit abunde id me exposuisse memini.
AD CAP. Eae insatiarione. L. CV M lis de praedii cujusdam proprietate ageretur ciram judice ordinario inter Canonicos quosdam . de Camerarium de Tam ravilla in Iuria i vel in Not mannia , merarivi a iudice ordinario appellavit ad Romanum Pontiscem . de nullum quidem ipse certum diem eonis dixit ad exequendam appellationem . verum judex o dinarius , a quo appellatum est . diem certum condixit . inita quem se ilicet , quod notandum , utraque pars Roma reverteretur perorata causa appellationis r quod se cit contra morem receptum . S contra ius . Contra mo
rem . quia dies praescribi solet a iudice , a quo appellatur
perserendae, de inchoandae causa appellationis . non pera agendae , ut ex multis cc. sam ante didisimus . Cottia sus, Tm.ΗLTombeneficium momenti. quod idem est . datur non tantum in eum, qui vim iecit. sed etiam in eum, ad quem res vipervasa pervenit. cap. I 8. p. de reret. Apol. cap. II in .deitate. Fuit ea ecclesia monasterium iam talim a fundamentis exstructum a Stephano Rege . ut Matthaeus uren- monasteriensis scribit in historia Angliea. Nihil vero . quo minus ita definiret moverunt Romanum Pontificem, quae allegabantur ab Archidiacono . euilodiam va cantis eius ecclesiae s quam custodiam pro possessione accipit hvieta rixia, o ad se pertinete . non ad illos monachos e illos nunquam possedisse sapiadictam ecclesiam
sive monasterium . se possedisse per Otthonem, qui suo nomine eam ecclesiam possidebat . e. s. Ap. de restit. A Lia cujus rei Archidiaconus argumentum sumebat non satis idoneum edi pensione quadam nummaria . de comessati ne annua . quam ei praebere Ottho solebat. Comessationem illam. sive epulationem vocat procurationem, voce in hae seniscatu hoc jure recepta. Et regimen . sive ad. ministrationem illius ecclesiae vocat personarem e recto is
rem . personam . quod scilicet m illa ecciena , qui praeest . praelati personam gerat. Quo modo , de incanus , & Archidiaconus , de quicunque ecclesiasticis dignitatibus
praediti sunt, etiam personae ecclesiae dicuntur . e .XA ut & caeteri , qui quo que alio officio in Helia . sive dignitate iunguntur . Magis vero pontificem movit suprema illa lex . ut spoliato possessure, etiam npiaedo, di malae fidei possessor fuerit. ante omnia prius.
506쪽
letiit prurierare qim ratur . postata reditae- A re debeat Episcopum illum a se appellantem in hoc, ut ab-tio. ca, hq 'x Li' a me. vi.-νi a m. mlutionem impediat mus , quem ipse excommunicavit Ilo. C. de donat. ini. vir. in vix
. . .' ua tuoque medio tempore
aut rer c nda, ut ei diatiantur, erum. .: i. o.
EX hoe eas . intellipimus, ruisam esse excommunica-i tionem, quam Episcopus adversariis suis inflixit, post appellationem ab eis inter stam ad Romanum Pontisi cem . sive vel M tcnus appellaverint, sive facio ipso. Duplex est modus appellandi verbo si usus inodi, apstello vel ,-t provoco: sacto ipio , veluti itinere sam directo Romam t. B piscopus poteti declarate exeommunicationem este ipso juvit erum. . de dol. H constim. vel implorato patrocinio Roma- re nullam , quia in iis , quae notoria sunt , ut loquii n-Ac primum quidem te ondet Innocentius . ea . quae post appellationem innovata . vel attentata sunt , quia ita a tingunt appellationem , ita ve pendent ex causa appellationis. vel denique ita sunt connexa appellationi, ut emtum cognitio divelli. 3e secerni non possit a evnitione appellationis . sive quaestionis principalis. Omeio solius
Romani Pontificis. qui de appellatione cogniturus est, incumbere . ut de iis etiam iudicet atque cognoscat, quae post appellationem temete innovata sunt e nisi forte post appellationem interpositam . excommunicationem inique inflictam esse perquam notorium . N evidens sit, puta ,
quod in compello sit jullissimas eum , qui appellavit ab Episcopo , habuisse appellandi causas. Quo casu Archieni Pontificis . e .s . f. s. Haec vero constitutio , atque etiam constitutio eq. r. ins . de nov. oper. nunt. pertinent ad controversana candem . quae agitabatur in Anglia de aure parochiae cuiusdam dictae Lamete . inter Arentes isopum Cantuariensem , de priorem, ac monachos ejusdem ecclesae, de qua scribit de auctor a. i. ..t historiae A chiepiscoporum Cantuariensium in Huberto, adducto Her.
tur, nec rigor , vel ordo suris observatur, nee probatio . vel accusatio necessaria est . cap. s. Ap. cap. 3. ins de eo . qui cognov. confang. xxori eap. r. in . de consenet n. cires . cap. tua . de cohabit. clerici eap. 3. Dp. de testas. cor.ea ri de jurejur. can. manisecta , di ean. q. r. quaest. t. Hi
omnes loci sunt de iis . quae notoria dicuntur , quibus n-mul junctis pleraque hae de re in medium proferri possent. His additur in hoc cap. eo . qui injulle ab Episcopo suo excommunicatus est , post appellationem interpositam ad Romanum Pontificem . non tantum de excommuniis eatione . sed etiam de iniuria . de iniquitate sui Episeopi admissa in causta cognitione querelam instituente apud Archiepiseopum , sive Metropolitanum , posse Archiepi- Oe eap. est de vulgari clausula . appellatione remota . quae solet frequenter inseri rescriptis summorum i i Pontis. um . imo de principum . l. i. g. ti t. a quibus appell. C Lopum etiam de toto negotio principali cognoscere . quia
appellat oni sectae ad Romanum Pontificem renuntia se videtur . qui eadem de te qifestum ivit ad Arthit piseopum: nisi protestatus fit se eidem appellationi non renuntiare . alioqui renuntiasse praesumitur . Protestatio praesumptionem excludit.
AD CAP. Dilectit. LV. IN hoc cap. proponit ut species huili odii Altissici
dorensis I pii opus presbyterum . sve rectorem Ne- nodnehit Altisscidorensis , quod domum Dei voeat Gallico more , t Hiiel Dieli, cujus quidem Xenodo hii or- i dinationem, de dissiostionem , ut caeterorum . quae in nicationis sententia . quam definitur non posse suspendi, eadem dioeces sunt , certi iuris est ad F piscopum pertia vel exti inrui appellatione interponia r quamvis legitime . nete, cap. ins de rest domi, Preshyterum, inquam ,
non sit. non rescriptis aliorum quotuineumque . Nec enim aliorum quorumcunque eli auserre partibus cUmmune auxilium appellationis. Et hae clausula ostenditur initio hujus cap. eam tantum appellationem removeri. quae jure puhlico specialiter approbata non est , veluti appellati nem interpositam morandi tantum . & seu strandi causa a vel api 'llationem, cuius nulla iusta causa est, quaeve nullo pravamine interventcnte. vel imminente , praesenti, vel praeterito , vel suturo interponitur e vel quae interponitur antequam vocatus quis fuerit ad eum judicem . a quo appellat . ca s. di 8o.s p. non si justa suetit appellationis causa, cap. io. I p. de rellitur. spes. cap. 36.6 q. v. hoc iit. p. s. sv. th. prox. It hoc est , quod proponitur initio
huius cap. Quod autem sequitur in s. i. en de excommu- serva ici ordine suris interpolita fuerit. nec si ea excommunicatio denuntiata nondum excommunicato suerit, quia satim masor excommunicatio vim suam exercet etiam in ignorantem . satim hominem eximit consoriici eeclesiae .
di privat commodis, quae ex beneficiis e esasticis prove niunt . si qua beneficia possederit . Excommunicatio secum trahit executionem , quod tamen perperam Accursus improbat in Luli. c. si a non eo ei. stare. de cum Accurso alii plerique . Coniungenda autem eum hoc cap. esse mulista alia cc. lam satis ostendi in cap. i . de j ita AD CAP. Solicii dixem. LIV. Xenodochii illius Tpiscopus conjecit in v gneula . de excommunicavit . ob bona quaedam ejusdem Xenodochii. quae is surtim si hiraxerat. nee restituere volebat . Deo eanus autem et lesiae Altini orensis . cum diceret eum
presbyterum suae . de Capituli, cui praeest , iurisdictioni esse subjectum. desiderabat eum ab Telscopo ad se r mitti puniendum . vel committi suae fidei, quod vocat
recredere illo loco . vel falsem retrederer, de paulo infra in antiqua Decretali, cum recredidisset Decano presbyterum. vox est in idiotismo nostro rerepta. Unde de recredenti, pro fiducialia possessione . sve cis nodia . Pe votis amria et Recreante . Episcopus autem intellecto desiderio . , alligatione incani, ad Metropolitanum . id est , Aran chiepis opum Sehonensem appcllauit . die condicto exequendae appellationi , sthmittens se . de suos subsectioni.de patiminio , n e tuitioni Archiepiscopi r quae vel sola Hoc cap. non est de appellatione interposita post tirogatam excommunicationem, ut superiori eap. sed ex diverso de excommunicatione irrogata post appellationem. suhmigio pro appellatione est . eap. 3 . Ap. Quo facto quam conuat nullius esse momenti, cap. I. Er Id. Ap. cap. meanus statim interdixit saetis ecclesiae Altissiodotensis.str itias . ins de sentem. ex re in At quaeritur, si is, qui ne qua scilicet in ea saera serent Episcopo illo pix sen appellavit ab Ipicopo suo ad Romanum Pontificem, & te . Et eum dies venisset exequendae appellationis, ut ra- mox ah dii, quasi contumax, appellationem scilicet Li se que pars iudicio affuit . cui praeerat Oniciali, Archi ro accipier te pio contumacia , excommunicatus est . si picopi Senonens s . Tt Decanus quidem . ne de cauta hae di re querelam instituerit apud Metropolitanum. id est, omni officialis cognoseret . antequam presbyter ear Archiepiscopum . an possit Archiepisi opus de hujusnodi querela corni scere, S an possit declarare eum . qui ad se coiis urit, ipso aure absolutis in esse sententia excommuniacationis lata ab Episcopo suo, de an Archiepiscopus audit cere solveretur , appellavit ad Romanum Pontificem. Mox vero Oiscialis interdictionem Decani pronum tiavit esse nullam. recte , ut videtur prima specie . . non sceranda e quia interdictionem illam Dceanus secte
507쪽
ss 3 In Tit. XXVIII. De Appellationibus, M. Lib. II. Deer. 's
post appellationem Episcopi, cum post appellatio- Anem omnia in eodem statu esse , nee quicquam novi- fieri oportebat. Et haee est summa . di praecipua sententialiusus cap. secundum quam etiam in hoc cap. concludi tur , non rcete ostietatem interdichionem illam sustulisse post appellationem Decani ad Ponti scem Romanum equam quidem appellationem etiam ipse Otiicialis approbis
verat . , receperat . meano concedendo apostolos . ut
etiam uocantur in jure civili, id est, litteras vel libellos dimissorios ad Romanum Pontificem , quos idiotismus noster vocat des posses. in curia ecclesiastica scilicet. In cuiaria enim seculari apostoli non sunt in usu . Et ex eo
certo coniicere licet, unde cursoriis , aut veredariis vulgo idem inditum sit nomen . D'on appelle des pos eis, quali apostolos, nihil verius. Eadem vero ratione , qua interdicito facta post a palsationem, & interdictionis abolitio fa- Icta similitet imit appellationem improbatur . Id quoque , quod poli appellationem Deeani Episeopus sinit . quod
nondum proliostum erat, eundem scilicet Decanum excommunicandum , quod temere siclis interdixisset . quod sacra pei turba siet: non probatur . quia per appellationem. quam decanus fecit ad Romanum Pontificem . non tantum principalis negotii, quod suit de surisdictione. & coercitione in Xenodocum exercenda , sed etiam caeterorum omnium . quae huie negotio accesserunt , veluti interdictionis saeroriim . & excommunicationis ab Episcosio pt mulgatae in Decanum . cognitio ad Romanum Pontificem translata erat per appellationem , ut dixi . Quamobrem etiam in sine husus cap.decernit nullam esse exeommunicationem in Decanum poli appellationem Decani ab Episcopo promulgatam , & ab Archiepistuci Senonensi ean-cdem quoque excommunicationem inutiliter fuisse eonfirmatam: de consequenter eos. qui usi sunt convistia, &s ietate meant, non incidisse in poenam excommunicationis , in quam incidunt . qui scientes prudentesque
excommunicato communicant . quasi comasione ex communicati ad eos pertinente , et cum demeret, i . de Iementi excommvn. Scripta haee constitutio est Episcopo , Cantori., maiori Adi hidiacono Trecens s ecclesiae , se legendum in inscriptione .
AD CAP. V nosti m. L VI.CUm vacaret ometum Cancellatii in ecclesia Medio lanens , quod praecipue eos illit in obsignandis lit- .
teris . quae Linuinae illius auctoritate . sive nomine Capituli conficiuntur . Quo sensu Caneellatius Metentis ecclesiae dicitur hi cap. d. sv. nec ullus est in hoc iure locus , qui apertius declaret , quod sit Cancellarii ossicium in ecclinis . quam lioe cae. Cum igitur . ut coepidieete, in ecclesia Mediolanenti vacaret osticium Caniseellarii, de Archiepiscopus Mediolanens in eodem os Aeso alii confercndo cessa stet per annum . de interim i luctus sigillorum ipse scilicet percepisset e Cum, inquam,
cessasset per annum , ut constat ex e. unico , instit ecthhenes s. demin. conseri quod cap. omnimodo cum isto coniungendum est , atque ideo iuxta concilium Lateranen se ex eo tempore potestas conserendi beneficii, aut omeli ejus devoluta esset ad Romanum Pontificem . ut cap. s.fup. destini. neael. Delas.Pontifex Romanus suo jure usus senui, is iterum mandavit Arehiepiscopo Mediolanensi, ne de alio Cancellario creando quicquam decerneret, si hi eam rem curae lare . & se denique esus rei cognitionem . quasi sibi iure comtietentem ad se evocate . At nihilominus
post mandatum Pontificis, Archiepiscopus alii munus illud contulit. traditis ei se illis esuidem ecclesiae , tradiati, hiatis, ut vocant, id est sigillis sive irentis. Nam de sigillum vocat iconium. ou es se moi de coin. --, est Graiaca vox imaginem significans , quae de sigillo impiella siti eum imprimere soleant leonem quandam . Id vero factum Arehiepiseopi declarat Pontifex esse nullum . haeratione , quia si quod si post appellationem lactam ad Romanum Ponti sieem , irritum de mane elii ut dictum est cap. superiori e & multo magis . quod fit postquam
omne ne tium Romanus Pontifex ad se evo aviat, ut
cap. pen. Ap. vi sit. Fenae nihil innsvet. AD CAP. Oblatae. LVII. Hoc capitulo nullum est in hoe titulo explicatu dilificilius e de tamen nullum et . in quod interpretes pauciora scripserint, sunt in rebus facilibus multi . in dissicilibus muti. Sententia hujus eas'. haec est: Qui sententia iudicum idelegatorum superatus erat. si appellam verit ad Romanum Pontificem . qui eos judices deum at . nee appellationi persequendae ipse , vel sudices ullum dixerint diem e servari oportet tempus lege definitum ad appellationem persequendam . annum puta , vel ex luita causa hiennium . ut ante proditum est in cap. s. g. q. so. I p. ex Nov. I filii. s. At quaeritur an interim Potius aiu estis . contra quem appellatum est , recte alii sudices dentur , qui de appellatione cognoscant di vel ut idem aliter exprimam , an possit is, contra quem appellatum est, a te ferre tempus legitimum . & impetrare rescriptum
a Romano Pontif. quo sudices veri dentur . qui de appellati ne cognoscant, an Piper remme ron die in soto 3 ita respondet Pontifex , posse eum ante tre tempus legitimum . modo id non faciat nimium festinanter vci uti statim post appellationem ab adversario interpolitam a nulla data appellatori respiratione , aut justa intercapedine temporis . qua se comparet ad appellationem exequendam. Quinimo definit in hoc cap. quod notandum . S superiorem iudicem . ad quem appellatum est , etiamsi apud eum nondum lis contestata sit, nondum sis inlao ducta . ex causa posse legitimum tempus anteferrer ut puta , si agatur de confirmaticine electionis cuiusdam I piseopi . ne se ilicet diutius. quod maxime cavendum est, e clesia sola maneat . de vidua is ne pastore , fluae causa est ii stist ma antevertendi iudieii rebus omni hus , praelesti
do canium Atl haec , ii quaeratur an , idem dici picst de appellatore , ut ei quoque liceat diem legitimum anteferre e dicam posse ex illo loco hujus cap. qui apertissimus est . ubi ait terminum legitimum posse reisi tingi , & ab appellatore i sive procuratore , de a proin voeante. Ae a judice, a quo appellatum est. Ergo . de a su- dice. ad quem appellatum est ex causa, ut dixi paulo su p. S a iudice, a quo appellatum est , Mi cap. s. p. Rursusi ad haec notandum est . nos loqui de rescripto post appellationem impetrato in hoc, ut maturius de causa appellationis judicetur . Nam si nulla facta menticine apis pellationis interpositae intra tempus exequendae esus legitimum ab adversario . aut a iudice praestitutum aliis quod rescriptum alterutra pars impetraverit . quod ad causam eam dirimendam pertineat. id quas subreptitium nullius momenti esse censetur, eap. M. O so. fue Unde & hoc quoque cap. evidens est loqui de variis reseriptis a partibus impetratis post appellationem , in hoe solum . ut appellatio facta esus mentione. vel in firmetur, vel confirmetur et ut si qui in causa superior fis riti qui causam tenuit, Impetraverit reseriptum . quo certi iudices dentur , qui de appellatione rei superati cognostant: superatus autem reus posea , nulla facta mentione prioris rescripti. priorisque delegationis . sive mandati . & aliud ipse impetraverit rescripium , quo alii judices in eandem rem dentur . Quo casu censet Pontifex prius rescriptum potius esse sequendum , quam posterius, quo prioris nulla facta mentio est . ut oportuit .
IN hoc cap. desinitur. post sententiam judicis . vel post
publicatas apud eum . & lectas depositiones testium . nqua pars ab co appellaverit ad Romanum Pontifieem , possie eam causam apud posteriorem judicem . quem Pontifex delegaverit, agi Maithreiae,sive ara Mitis
508쪽
ut loquuntur . id est, parte altera absente per e tum, A arbitrum eligat. adversatius, vel judex alterum . ea lcge. iam . ut cap. prox. Ap. l.titilad Sena vitans. Triare L vir. I. ut si h duo arbitri diuiniam,
tuad. c. de temp. appellat. et ianili lis, quod notandum, co- ram eo contes lata nondum luerit . si modo contestata
fuit apud priorem sudicem, a quo appelsatum est . quia S hoc casu priori iudicio causa potuit agi Maias. -
IN hoc cap. definitur . ne euiquam temere appellare
liceat ante sententiam definitivam , nisi a gravamine, tit loquuntur . praesenti, praeterito . vel suturo, ut dicitur in ea s. eod. iit. collectione tertia , S ut non audiatur, qui causam agere initiatur hoc praetextu, quod se libellum
ut L item s tintis , s. se in dam, de recept. ar, de apud hoLearbitros causa appellationis. vel recusationis reprobata. idem judex maneat inter eos . qui suit ante .s causa veto probata . ut is judem qui recusatur . vel a quo appellatur. ex consensu partium negotium omne transmittat ad alium.
quem elegerit, vel ex ordine juris ad iudicem superiorem. praestituto tempore certo appellatorii intra quod perse, quatur appellationem e quod si praeterlabi sinat illud tem. pus . ut leatentia judicis . . quo appellavit, rata , vel
surisdictio intcgra maneat. i. s. 33. q. . eo Eodem concilio cavetur, ut non recipiatur appellatio reorum, qui confessi. & ad .: ... sive manifelici deprchen. IIIam ACTU MUM IUL DUC PMTEXTU, Duo ic It num is s. & oppressi sunt, ut ea ii s. xli. cap. is. O i f. p. Et
Principi, vel summo Pontifici qui S ipse se Plineis em hoc est . quod dieitur, in notoriis non admitti appel- dicit ecclesiae et imo. N Cardinales Pi incipes ecclesiae illua lationem , appellationem non ad criminis mana Iesti desenuit mos. quod se. inquam, lihellum Principi, vel summo Pontifici dedisse dicat . A surum rescriptum exspecta-:re , quae pars h usui cap. est ex l . D. de appellat retip. Pistremo additur . ut si sun a . N probabilis fuerit appellationis causa. eam iudicii a quo appellat, exponat. diri et apud alios . Nam ei, a quo appellat , vix unquam probaret. quod traditum est etiam in eap. . i. sv. Temere autem appellantem . id en, sine j a , de probabili causa, ut remittat ad priorem iudicem , qui nee appellatione huiusmodi judex esse desiit . quae habetur pro infecta . Nut remittat eum temere appellantem damnatum alteri
parti expensarum nomine . Et hoc est quod Ontinetur in hoc cap. Nec vero quem peii urbet, quod in pauca attulerim . Fateor Interpretes. & hesialien ipsum multa tace. hujus titulit hic consarcinaile , sed quae ego malui , ut debui . distinctim, S separatim explicare.
AD CAP. tam resanu. L X. Docet in hoc eap. comminationem iudicis auctoritatem rei iudieatae non habere . ut est constitutum in iii. c. commin. e R. a re rei s d. & ut S=mmachus ait lin epistolis . emeetu . , executione comminationes ludicum vacare . Ex quo sequitur , quae est sententia huius cap. frustra etiam ab eis appellari, maxime, ut fit, si quod comminatus en judex, executus non suerit. si non ut cUmminatus fuerat ovietaverit eum , cui minas intentarat . quia cessante causa . puta cessante gravamine . cessat esse. Deius appellationis. Unde sumpse uni illud vulgate ver hum . & unde illam regulam , eessante ea a. eegas effectus. de qua fuit senator quidam adeo otio abundans, & te mispote , cusus impensa nulla es major . ut librum se ipserit de illa vulgari regula, Cessante causa, cessat es ectus. AD CAP. cum cessante. e XI.' a D hoe cap. notandum est . Concilium Lateranenis' se quod habitum est sub Ini iocentio III. improhate excommunicationem iussustam nulla ante iacta monitione congrua . di competenti tectibus praesentibus.
puta derepente excommunicato aliquo , nec antc ad
monito sui officii, cap. g. ins de Ierueni. excommtinia. E advocatus responderat adverrario suo
Quod eum hae constitutione husus eap. coniungendum . v I - a Iesse indicat . quod ait in fine . tam eo tittitiones, hanc enim intelligit . S illam . Idem coocilium . si in qui denuntiatus . di admonitus est , puta . ut resipisceret, statima monitote suo appellaverit. vel f eum recusaverit. suis hei causam appellationis, sive reeusationis monitori, &judici ipsi protinus exponi per lihellum . ut etiam dictum est iu eas. i. , s s. Ac deinde probari arbitris sumptis
ex consensu adverserit. vel sudicis . si forte nullus existat adversarius, ii nulla fit controversia r Ex consensu . inquam, sudicis sui ultro admonentisi aut si in sumendis arbitris conve iri non possit , appellator scilicet, di adversirius eius . v.l judex, ut ipse quidem appellator unum sonem, sed ad innocentiae praesidium comparatam esse. Hoc quoque cavetur concilio eodem . vel eiusdem concialii parte tua . quae constat hoc ea in ut non recipiatur appellatio . vel reculatio monachorum. Abbate. vel Episcopo operam dante emendationi , di eastigationi eorum secundum tegulam , di institutionem Ordonis . ut cap. 3. ct assis p. & ut necesse non sit in eorum correctione juris ordinem observare . Et hoe est . quod in hac parte Concilii continetur , quorum nihil est . quod non sit repetitum ex anterioribus constitutionibus . Saepenumero Concilia, quae habentur, habentur tantum in hoc . ut praeteritae conititurtiones renoventur, sive restaurentur, aut inculcentur.
A D CAP. tam rassam. L X ILSClendum est exceptionem dilatoriam , veluti exeeptionem procuratoriam . vel exceptionem . sve rejcetionem judicis . quasi suspecti, vel exceptionem fori e
se opponendam ante litem contenatam . vel in ipso limine Istis contestandae , ut cap.ro. p. ni.nox. Lexcepi o-nem. c. de prolat. Ipen. ct tili. c. de except. Item sciendum eli. ante litem contestatam . quo genere iudex suscipit cognitionem rei, qua de agitur . non posse etiam ludicem procedere ad testium receptionem . & examinatio nem , quia nondum sustepit huius rei cognitionem . quod est eonstitutum proprio titulo Ap. vi litia rantes non proced. ad te i. prod. Hi semens. des. Et his erenitis.
animadvertendum est in si te hujus cap. quae est fatis dissicilis, Lucium Titium . verbi glatia . qui petit sibi inducias , sive dilationem dari ad exceptiones dilator asproponendas, quas se habere dicebat . id quidem p tiisse ante litem contemtam . id tempori petiisse . id est,
temtaestive . sed advocatum ejus per errorem imstea li tem contestatum fuisse adversario suo petitionem suam in iudicio proponente , respondendo opposita ei pra seiptione XL annorum, quo spatio temporis dicebat Lucium Titium eam rem . de qua controversia erat, posse lisse s ne vitio . sne interpellatione . QDamobrem, judices delegati hae in ea uia. quas lite contes lata
testes ab altera liarte productos receperunt. Quod Lu- eius Titius contendit non iure factum esse . quia rite lis nondum conteliata erat . quandoquidem per errorem advocatus responderat adversario suo . ae praeterea ipse Lucius ritus eodem die advocati sui errorem revoca verat . nec debere igitur sibi advocati sui errorem ossi cere , ut l. titi. C. de ebori advocat. Ae si quidem ita se res habeat. Pontifex . ad quem ex hae causa Lucius Titius appellaverat. pronuntiat litem non fuisse contestatam.
ac consequenter testes non iure esse reeeptos ante lit-
contestatam . Notat , aliud vitium suille in receptione te uium . quod eos telles recepissent judices subdelegati si iudicibus subdelepatis primis iudicibus in hae comit oversia delegatis a Romano Pontifice . eo quod primi quidem judices . qui dati sunt a Romano Pontiaeeta subdelegare alios potuerint, ut delegati a princi . l. s. c. de judici iudex vero datus non ditest alium judicem si ea
509쪽
sset In Tit. XXVIII. De Appella tmnibus, &c. Lib. II. Decret. os S
elare . nisi datus sit a principe . Idemque exstat in cupis et . v. de o Fig. p. c. de C. cap. I. eod. th. in prima collietione. Primi ergo sudices. qui dati sunt a Principe ecclesiae. si delegare alios potuerunt , verum subdelegati ab iis non potuerunt alios subdelegarer de consequenter a posterioribus subdelegatis constat . testes quasi ab incongruis judicibus non potuisse recipi . atque nec primos judices, quos dederat Romanus Pontifex,debuisse testium recepti nem coram subdelegatis subdelegatorum factam approbate maxime post appellationem Lucii Titii. Quae est sententia huius cap. sane elegantissima, de notatu dignissima .
AD CAP. Dilecto. L XIII. Romanus Pontifex quendam presbyterum secerat
nonicum Salmaticensis ecclesiae, ne vocanda est. de est in Hispania, manda eratque Alchidiacono Civitatens, qui en etiam in Hispania , de aliis quibusdam , ut
beneficentiam suam erga presbyterum exequerentur. puta . ut eum cooptarent in numerum Canonicorum
Salmaticensium . Coram suibus quidem executoribus procuratores Episcopi . & Capituli balinatieensis , nolentes presbyterum illuni reeipete , opposuerunt , eum factum Canonicum ultra numerum, supra quem iamdiu
iutaverant se neminem recepturos. Certus in ea ecclesia, erat numerus Canonteolum . quem excedere non lie
hat Canonicis legitimis . quod etiam hi se non facturos
aurejurando eonfirmaverant . De eo vero certo numero
non scorum presbyter ille . eum a Romano Pontifice se in eorum numerum conseribi postularet, nullam mentionem secerat, atque ita facile ab eo impetraverat he-nefietum illud , ut supei numeratius Canonicus esset . non tamen saeta mentione numeri, ut dixi . Hanc a tem exceptionem de certo numero Canonicorum. sexecutores non admitterent . procuratotes Episcopiptolem sunt se appellare ad Romanum Pontificem . v rum hae appellatione contempta executores in Epistorum , di Capitulum Salmaticen se . quasi contumacem piseopum . vel quasi ob contumaciam Capituli, cum
tamen appellatio neminem unquam faciat contumacem , excommunicationis sententiam protulerunt , ut est in antiqua Decte tali quintae collectionis, quae nondum
edita cit c hodie edita est quam tamen Panormitanum legisse . casus, quem ponit in hoe cap. in quo facit ejus
excommunicationis mentionem . satis infert. Eam vero exeommunieationem esse ipso iure nullam . eum facti
sit post appellationem . notissimi suris est. e .s Ap., aliis plari que loeis. Et justam quoque esse appellationisTpiscopi, de Capituli eausam Pontifex declarit in hoe
cap. si constiterit eam fuisse interpositam ob non admisesam ab exeratoribus supradictam exceptionem. vel quam aliam exceptionem legitimam . Dices . an ergo ab execum totibus appellari potest . contra quam definitur in e. s. Ap. de in L ab exemeare . f. eod. Dicam posse appellari . nmodum executionis excedant, ut ea I s. Ap. t.'oxaequod
de ii fecerunt. qui capituli, de Episeops exceptionem de-huerant remittere ad Romanum Pontificem , non rejicere . ut cap. I S. v. tu . prom
HO C cap. pertinet ad scotiae regnum: nam in inseriaptione legendum est , Canonieci Dumquetensi . quae civitas est in Scotia, de in dioecen Candidaeeata . ut
indicat antiqua Decretatis. Porro in hoe cap. ostenditur. eo, qui an laverat ad Romanum Pontificem cessante tinee persequente appellationem per se , vel per proeur torem idoneum, eo vero . contra quem appel alum erat, veniente ad diem condictum. de per se agente causam appellationis . priusquam de ea disceptetur Maraia pie . tit fieri latet . appellatorem. tanquam contumacem ei esse damnandum . ut eae sarciat. & reddat impensas legitimas
omniaque alia dispendia , quae fecit si tempore appellationis interpositae. Et id eum proeuratorem esse eum, cui tota ea causa agenda , de defendenda commmissa est , non eum . qui procurator tantum constitutus est ad im- Petrandum , vel ad contradicendum e qui potius est procurator ad negotium gerendum , quam agendum , ad impetrandum scilicet teseriptum aliquod a Romano Pontifice . de contradiuendum iis , qui aliquid in contraiium impetrare tentarent. Quod situ
tur etiam eo solo cessante . contra quem appellatum est , qui utique cessare videtur . etiamti miserit procurat rem ad impetrandum tantum . de contradicendum , ea veniens. Iv. de renunt. cap. i. de appellas. ld. o. At sciendum est, huic constitutioni ita loeum esse , si ut species etiam hoc loco ponenda est . appellatio fuerit recepta a judice . vel approhata ab advertario . quia hoc casu ad eam persequendam procuratore idoneo opus est , nec susticit procuratot specialis ad impetrandum . de contra dicendum . At si nec rerepta a judice . nec approbata ab adversario appellatici fuerit . satis idoneus censetur esse procurator ad eam appellationem persequendam a . qui tantummodo constitutus est ad impetrandum , de contradicendum , cap. o. g. i. ins Quod maxime nitandum est . Contigit mihi aliquando interrogare D ctorem iuris Canonici , quis diceretur procurator , dimpetrandum , de contradicendum . ille obmutuit non meminens husus cap. O cap. o. infAD CAP. Sua nobis. L X REX hoc cap. intelligimus. trino judicio superatum a
non posse amplius appellare, quod est ex L uuieu. c.
tu dic. in una eademque e . teri. pravae. Quod si damnatus ab ordinario iudice , velut ab Episcopo suo , appellaverit ad Romanum Pontificem . & datis a Romano Pontifice iudieibus , qui de appellatione cognoscerent , ab iis quoque damnatus lit . confimata sententia iudicis ordinarii, ac rursus ab iis appellaverit ad eundem Ponti-firem , ct aereperit ab eo alios sudices , qui de appellatione e nosterent. si ab eis quoque damnatus luerit . non licebit ei tertio appellare . Atque adeo si mite a Ro-inano Pontifice impetraverit per obreptionem , vel alio modo . ut tibi tertium darentur alii iudices e nihil datio eorum sudicum valebit . Denique bis tantum licet ap- eliare . Uetum non solum a div et sis iudicibus , ab uno Emel . de ab altero iterum . sed etiam ab uno eodemque judice in una eademqie causa , in uno eodemque articulo litis , ut eat. 3 p. fu
AD CAP. Dilecti. L X UI. Ex hoe rapiti notandum est , a judire . quem dedit
Episcopus , appellandum esse ad ipsum Episcopum . qui judicem dedit , non omisso Episcopo ad Metropolitanum . Et ideo , quae est species hujus cap. cum . qui a judire . quem dederat Episeopus Lemovicensis . pretet tito Lpiseopo appellavit ad Archiepiscopum Bituricensem, non iure appellasse . Ad Romanum Pontificem praeteriti, mediis judicibus forsitan iure appellasset . ut cap.
IV. Quod tamen Interpretes non admittunt extra terri totium Romanae ecclesiae. Caeterum ad Metropolitanum praeterito Episcopo non iure appellasse . Quam exceptionem apud Ossicialem Metropolitani oppostam . . quae est sane legitima . si Oificialis non admiserit. merito ait appellari ab eo posse ad Romanum Pontificem . Aequicquid in ea causa post appellationem gessit Ostiei sis Alchiepiscopi Bituricensis irritum . 3e inane esse r ut si, quod est in antiqua Decretali . interdicti, vel suspensionis in appellatorem sententiam tulerit. Neque vero huic cap. cibi at, quod resertur in eap. referente . id. Apraebe . in cap. pen. ins de novi oper. nunt. omisso Di .
sevo appellari ad Archiepiscopum , quia id refertur
tantum . cum usu ita evenisset . ut loquitur. si pignore. IRO.-aeli. de pignor. M. nec ullus opposuisset supra
dictam exceptionem , non etiam probatur . Et sic , quod
510쪽
ex facto resertur eis ah Archiepiscopitos . quod iis tantuSummo Pontifice, ut dictum eii cap.gr.ex eo, insuam, non dicemus , di id iure quoque factum videri , quia n omnia , quae in constitutionibus reseruntur esse licia. j cadi legitima facta sunt, nisi id inpressum sit aperte.
mittitur ad persequendam appellationem . cusus executio, ut eadem Novella cavetur . ex sus a causa , qualis suit in hac specie . proferri poteti in alterum annum .
AD CAP. Ex parte. L X VII. ALia in hoc cap. proponit ut species iunctivii similis ,
in qua scilicet menio aps citatui a judice, qui rei exceptionem legitimam non 3dmisit, ut puta . haec est species
huius cap. si matre agente rei vindicatione in aliquem Sliorum suorum impitherum nomine, reus excipiat hoe m do e si non filiorum tuorum tu trix esse denisti transeundo ad secundas nuptias . quam exceptionem esse legitimam constat eae l. r. c. quand. mML iussi osse. sum pos.
AD CAP. Intiman. LXUI ILEX legibus etiam est . quod habet ut de relationibus in
hoc cap. Iudicere,qui fromittit litigatotibus se relaturum ea de re, qua de abitur inter eos, quod sibi nimium dubia videatur , ad Principem . vel summum Ponti sicem .dehere litigatoribus apud acta edere exemplum relationis. A consultationis suae. ut ei si velint adiungant resutationes suas . sive preces reiuratorias, ut vocant . i.uli. and.appel. FI, I. pem de appel. recip. L i. ct 1. c. de relasim.
AD CAP. Sigh Uraiae L XI TMAgdunum est oppidum in Senonibus. quod Me..
lodunum Caesari. De vovi appellae Melan. Magduni est certum collegium Canonicorum . qui cum hoe jurit se dicerent in eo oppido tabere , ut in sui tantum uationibus mensisve lanioniis lanii, quos hic barbare
carnifi .es vocat, carnes venditarent certa sibi mercedeliraestita . ipti' on Aroii ex Francois, qvii pretendolent , queetir, loviciaries est ent hinnieres. qtie lex Muthers nepotiuai vi vetare auleurs Ieur thair que la . Unde plerique sumunt exemplum . qui sumum habent. sive fornacem Musdem conditionis. sive moletrinam, tin mulin tam inier, imo & equum hannissarium. Cum vero hoc intenderent Canonici , de contradiceret Mi Lopus Aurelianens s. qui & suta quaedam in eo oppido . de laniaria ha-huit et sumptis sudicibus ex consensu utriusque partis , de die praestituto ad litigandum . ad litem contestanda coram eis sudicibus . ante diem . de ante litem contestatam Episcopus Aurelianensis carnes Meloduni in aliis, quam Capituli officinis divendi fecit. Qua de re querela a Canonicis pellata ad sudices illos ante diem desiderantibus in pristinum statum omnia restitui clusis ossiciani, Epistorie contra Epistopo asserente rectissime , non posIe sudices illos ante diem constitutum ex consensu vitiusque partis. Ae ante litem contestatam ea de re e gnoscere . quia nondum erant iudices. Non est judex , ut nondum suscepit cognitionem, quam utiqUE no a uicipit antequam sit lis apud eum contestata . quia eum Arecusare integrum est ante litem contestatam . Nec igitur ante diem omnino sudex est . Et hoe quidem allegante apud eos iudices Epistorum . nee ausultantibus iudicia hus . merito dicitur Episcopus in hoe cap. ah eis appellasse ad Romanum Pontificem . quali non admisla exceptione legitima , quam saeptisree dictum est esse iussistamam appellandi causam e ae praterea Episcopum appellationem persequi posse etiam post annum sege 'Istia tutum exequendae appellationi . oveL s. O cap. s. sv.
quia quantum in eo fuit . ut hie ponitur . intra annum appellationem persecutus est, quatenus intra annum amisit procuratorem idoneum , qui eam exequeret .
AD CAP. Inter sua. LXX. Emavi nudiustertius in ea p. 5s. Magdunum accipiemdo pio Melodum. Tria iunt eius nominis oppida
in Gallia Magdunum , quod situm eli ad Ligerim prope
Gennabum Aurelianorum, quod vulgo dicitur Meun
ur Line, de quo agitur in cap. 6s. Aliud est Magdunum in hac Provincia . qui s' appelle Metia stir Levre . Aliud Magdunum in agro Turonensi. Di s' appelle Metivi fur Ingre . Magdunum autem dieitur quasi Mallidis Dunum . quae suit uxor Roberti Dueis . da Duc d Arabsis, cusus mulieris sepultura etiam visitur hodie in Magduno h jus Provinciae . Dunum autem est oppidum vetere limgua Gallica , ut Oecelodunum, Noviodunum . S innumera similia . Ad rem . Certum est. eum , qui appellat . eausam appellationis reddere debere . vel ei, a quo , vel ei. ad quem appellat, non tantum si appellet a sententia interlocutoria i sed etiam si appellet a sententia definitiva , ii fasu il pro se es GHqs. i. q. s. vlt. eod. ti . in Lan per es. caus appet. rea. pC. ν ι.ε. C. de iis, quibus ui in dig. de Pauli id. s. Iem. tit. in hane res asperiori . de reddendis eatiss appellationum: quae causae etiam merita dicuntur . merita appellationum . Idem ostenditur in ea 6. di s s. di cap. o I. s. porro . DP ct cap. ro. eod. iii in d. At quaeritur , an causam appellationis cetiam probari oporteat hule . vel illi sudici Certe ex initio huius cap. non male colligitur prodari causam appellationis dehere iudici , a quo appellatur , quod sus plerisque novum esse avidetur . quali aliud obtinuerit olim, ut & in superiori bus memini me docuisse . non tantum probari probabilem eam causam vise, sed etiam veram . Qui tamen sudex. a quo appellatur . si appellationem non recipiat . atque
adeo , nec oblatas prohationes causae appellationis apud se in medium prolatae recipere velit et constituitur, ut eo solo eausa appellationis . quae non ideo minus valet.quod ipse eam non receperit , pro iusta habeatur . de legi tima , nec necesse sit de ea appellantem docere aliquid judicem , ad quem appellavit. Igitur eae diverso . si judex appellationem facile receperit . de admiserit, tum demum dicam causam appellationis esse probandam iudici, ad quem appellavit, cap. di. s. vir. Ap. Et haec de a pellatione. Nam quod de probanda causa apud arbitros an amplos ex consensu partium est in eap. qi. O d I. I. r. Ap. di cap. r.eod. ii . in 6. O cap. liret, in me, de for.comper id proprie de recusatione est judicis . non de appellatimne . Quod sequitur in s. r. husus cap. id iam exposui in eap. d . Illud tantum observandum . verba illa s. I. eisdem ivoque permittitur F non recipiatur appellasio , aut illud quoque satis indicare, do initium hujus cap. accipi debere dc eo. cujus appellatio non recipitur . eui
satis est obtulisse iudici , a quo appellat . probationes
causae appellationis. quam allegavit. vel si & has pribationes sudex non receperit, ut sullas praesumatur ha- huisse appellandi causas , nee alias huius rei probationes adferre opus sit apud iudicem appellationis . Post his in s. ille denique . ostenditur . eum . qui appellavit,
ante susceptam, vel delegatam cognitionem ab eo. ad quem appellavit . audiendum esse etiam invito . , renitente adversario , si mutato consilio renuntiaverit a
pellationi , & postulaverit se remitti ad iudicem. a quo
appellavit. De qua re dictum est satis in eap. 3 s. cy lo Ap. si modo . quod omnino requiritur. adversario reddat sumptus legitimos . quos dum eum sequitur in is aliud latum . impendit. Additur in s. tili. Co . contra
guem appellatum est . non veniente ad diem conditum, de absente per contumaciam . si is, qui appellavit