장음표시 사용
481쪽
ooi In Tit. XXIV. De Jurejurando . Lib. II. Decret. soa
omnibus iniungendam esse poenitentiam. De eanonicis i Aouitur Tudertinae ecclesiae . qui vacante sede Episcopaliderietum xliquod fuerant, sive Constitutionem aliquam in haudem iuris episcopalis . sive suturi Epistori, quem ipsi Hecturi erant; eamque Constitutionem iuresurando confirmarant. quod ratum habendum non est . Unde &hoc et in tertia collectione ponitur sub titulo de Constitutioni hus, quae fiunt a Capitulo, a Senatu e esae, se umeatur: hanc vero rationem. ut emendent Cancoici Tuderatini arbitrio Episcopi inmetiensis. qui de ipse est in Umbria neut Tuderianus . dant se Dacia de voleste , mandat, inquam Discopo , ut eam rem causa cognita emendet.
De capite et8. quod sequitur , dixi iam satis in capite s. su p. AD CAP. Sim. XXIX. . QVod es in hoc cap. confirmat ea, quae diximus in c. .
Hoc enim ait. Ducem. vel Comitem, qui alteri vieino suo illato injusto bello eripuit hona quaedam . . de extorsit ab eo juratam promissionem aliquam sub poena instigendae excommunicationis personae ejus . territolii autem ejus subjiciendi sacrorum interdictioni, esse compellendum. ut hona,quae eripuit. vicino restituati de iusiuramdum . quod extollit ab eo, ei remittat . vel ea ratione ,
quia de ipse vicissim . quod ei promisit non praestat. Uul uo dieitur . frangeneti fidem Fides frangatur eidem . e. 18. de
simon. e. . inrae pera. de in regulis lib. sexti, fra stra inquit.
viis Issi fidem p. vlai Pryari. qui fidem a se praephiam servare reccat. Et huius regulae praeclarum exemplum extat Capud Guillelmum Tyrium helli sacri i eap. . ubi de his subsicit, iniquum esse ei fidem servari, qui contra pactaveriari nititur .
AD CAP. Nimis. XXX. S Equitur in hoc cap. ne viri ecoesia et , sive elerici
lascia praestare teneantur jussurandum fidelitatis. de hominii. si nulla ab eis teneant bona laudi jure. Clemus non habet alium dominum . quam eum, qui est in e is litic est ratio huius capit. huic soli stat. aut cadit, AMAE ae erre , ut Apostolus ait, servum Domino stare, aut ea dete . huic debet fidesitatem . de hominium in omnibus . In spirituali hus certe nulli alii hominium debet. eap. xli. Diq. de retia. ivri in temporalibus, seu secularibus, non nili ratione seudi, ei, a quo seu dum tenet , de ratione posse sonum , propriorem etiam fisco censum debet. ut laicus. non etiam ratione possessionum . quae ad ecclesiam pertianent . LI s. c. Theod. de misi. o clemAD CAP. Teritio. XXXI. Q Uoniam in Me eap. agitur de Principe Antioch Iae,
silendum est eo tempore , quo Christiani. de Syriae. de aliis quibusdam orientis provinciis dominata tur , omnem eorum ditionem fuisse divisam in quatuor imperia , in Regnum Hierosolymorum . Comitatum Tria sitanum . Comitatum Messanum . de Principatum An- neti henum . unum scilicet universa illa in ditione fuisse . URegem, duos Comites. de unum Principem, de hic pra eipue dictus est Princeps Antiochiae , non Comes, ut exteri. vel Redi, quod cui primo cessit ea dominatio Antiochiae ante Princeps appellabatur, quia filius erat Ducis Apuliae Pomondus primus , cui nupsit Constantia filia Philippi primi Francorum Restis. Cum autem tempore Honorii tertii Pt inceps Antiochiae Raymundus ut praefert antiqua Decretalis, quae praefert litetam R maxime timeret, nequa in uthe Antiochena seret eoniuratio contra dignitatem suam. vacante e esia Antiochena . iuresurando ad git ea noniem eiusdem ecclesiae . ut ita iurarent, non erimtis
eorum te . se proponitur. Unde quaeritur . an silva reli- rimati. Jgione possint canoniel adversus eum litigare . quia lit gare est stare contra aliquem , an , inquam , possint illaeso sute jurando adversus eum litigare pro defensione sui. vel prodesensione eeclesiae , si quid frute sibi, vel ecclesiae etspere . vel si quo jure se ecclesiam ue defraudare conetur . Et recte Pontifex ita jusjurandum interpretatur, ut nihil possint Canonici moliri , vel agere pro aliis . quo vel persona Principis laedatur , vel maiestas, nempe quia haec videtur
fuisse mens iuratorum . non etiam . ut ne pulsent caiis is suas, vel eecienti in judicio legitime tueri adversus eum . . Denique haec verba non erimui contra te, sic accinienda esse . non erimus pro aliis contra te . non etiam noc modo , non erimus prci nobis . vel pro ecclesia nostra contrate . Iusjurandum interpretari Pontificum est . cap. t g. sv.
In contextu recte legitur . pro iuribus.-honoritus ipsius ecclesia . m. nam , ita in fine antiquae Decretalis ; pro defensone iuris, sive honoris ecclesiae vestrae, vel vestri.
AD CAP. Ex iureis. XXXII. IAM didicimus ex capit. . lap. quod creditor ex fructi res pignoris sibi dati supra sortem percipit, id debitori restitui oportere. At quid fiet, si de pignore quidem liqueat, id est, si constet fundum pignoti esse datum , de
sortis autem quantitate non liqueat , atque ideo non sit certum fructus percepti sortis quantitatem exsuperent necisne. Et in specie quidem proposita fama disserebatur, fructus sortem exsuperare . Sed famae imbecilla probatio est, sive infirmum argumentum est , quod ex fama dueitur . Itaque veritatis eruendae causa censet Pontifex partibus esse deserendum iusiurandum de veritate dicenda . hoe est. jusjurandum casumniae . quod in litibus post litem conte-ilatam praestari solet , eap. pen. Ap. de juram. cal. LE. Ceod. iii. Dico iterum jusjurandum de veritate dicenda his lora esse jusjurandum calumniae r nam de hoe Capitulum in quinta collectione ponitur sub titulo de iuramento calum niae . quod hujus rei magnum argumentum exstat. Bonisaeius quidem facit disterentiam inter iusiurandum calumniae . de inter susiurandum de veritate dicenda , et
1. de sur talum n. in A. Sed non male tamen etiam iusiuran.
dum de ealumnia dieitur jusjurandum de veritate dicenda,
cap. s. Ap. de jur ealion n. cap. cladam t. s. tartim . Ap. de
Hect. opus autem est huiusmodi jureiurando in specie propolita. quia fama communis non sinacit . quamvis, quod fama differt ut . quasi notorium esse censeatur testimonium que publicum . ut fian l. ait s. Inlii tition. Sed hoe testi monium Parum judicem movet, nisi accedant alia admini eula . veluti iussurandum calumniae in hae specie . quod& aliis locis multis . ex quo coepi in hoc iure versari , me docuisse memini.
AD CAP. Intellecto. XXXIII. Non ita dudum quaerebatur in aula Regis, quae lex.
vel constitutio vetasset. ne Regi essiet potestas illa alienandi ea bona, quae sceptri, sive regni Franeici propria
sunt, scisoni desin domat ne, & longe magis ne liceret regnum ipsum aliena te, eum hanc dubitationem animo Plincipis nescio quis genius ingessisset. Nihil est vetius. Et ea
de re cum nemo non e sueretur. & ipse . qui tum eo venetam certis de causis ea de re consuleret. respondi.
nullam esse legem specialem. quae id prohibuisset, sed hane
esse legem generalem omnium regnorum . cum ipsis regnis
natam, de quali ius gentium , ius quod de initio tegni Rex quisque surare , de ferre quodammodo solitus esset . ut in Institui. de lege Regia dieitur, sive de Augusta, cum ipse
imperio natam eam esse. Et adducebam hoc caput 33. quo
ostenditur. Regem Ungariae, qui juravit se jura regni tui.& honorem coronae conservaturum . postea nihil agere si quae jura regni sui bonave alienaret, etiamsi jussurandum interposuerit de nunquam revocanda alienatione, liherum ei esse eam quandoque revocare , praevalere prius
482쪽
iuri utandum,quod fuit legitimum potariori . quod ille- A Lex igitur sequenda est. legisve scriptum omnino . Meeitimum est, ut cap. Id. sicut ex diverso praevalet posterius iusjurandum, quod legitimum est, si prius fuerit illegitimum, ut ea tr. p. Scripta autem haec constitutio est ad Colossentem Archiepiscopum , quem constat esse in
AD CAP. Mulieri. XXXIV. IN specie huius capituli metito absolvitur vir.quet m m
liet quaedam jurato amimabat suum esse maritum, non proferens alia huius e rei argumenta. vel testimonia, quia uni ne jurato quidem, de maxime adversatio fides hahendavit. At quaeritur absoluto viro an possit mulier . quae su-ravit ultro eum stium esse maritum, alteri nubete. & an si amplianda ad exemplum earum actionum . quae ex contra ciu veiliunt, vel quasi contractu, in quihus referre delatum jusjurandum licet, sed non etiam sine lege. Hoc enim Praetor introduxit, Lavisurandiam, edi ad pectinias, g u praetoride Iuresar. Ait hie . quamvis quod in ivdicio a parte parti desertur , recusari possit lime . ae referri. Ait, in isducia rnam eae tra iudicium, quod defertur ex conventione, a parte parti referri non potest, i. siurandam , radaii. eapsvod ex conrintione, hoc est. Et ratio haec est , quia id agi via tur inter partes, cum una ex eonventione a teri desert jusjurandum, ne is, cui desertur, id referat . de rei sciat in deis serentem at in judicio interventus judicis facit. ne jusjurandum, quod a parte parti desertur . omnino videatur ve nire ex conventione sola, utque auctore judice. S ex edi petat veniam nubendi alii ab Episcopo . eam Episcopus B cto praetoris reo referendi facultas datur . d. Cis praeror.concedere debeati Et ait, nec eam Episcopum considero Desert antem sudex , vel pari parti jussurandum , quod debere , ne author sit periurii, si illa forte verum suravit. & hic declaratur, in dubiis causis tantum onendi, eod.
neque denegare. ne sit legitimi matrimonii inters lator, si ea falso juraverit eum suum esse maritum, sed eam suae consi lentiae esse relinquendam . si sciens sciente animo suo salsum juravit, nubat alii, sin verum, ne nubat alii, non Episcopum hae de re arbitrati debere, sed ipsammet. Est sane elegans decisio , in quam tamen nihil est amplius imquirendum . Mittendae sunt glossae , quae malunt ineptias, quam pauca dicere. AD CAP. Teniat. tis. Quid hoc est, in dubiis causisy Cum dubia est argumentorum probatio, ut Suetonius loquitur in Claudici . forte propter probationum ex utraque parte eonfictum , vel propter rumorem publicum, ut cap. di v. vel, ut hic proponitur, propter praesumptionem aliquam, quae faciat pro altera parte. At si deficiant probationes omnes omnino , si argumenta omnia, tum sequenda est regula iuris, actore non prohante reum absolvi, etiamsi nihil praestiterit . Ergo etiamsi non iuraverit, si non probaverat exceptionem s. Quam conteitatus erat . I.si quiddm . rae except absolvendum esse, M i accusare, rae edendo.
O Stenditur in hoc capit. clericum, qui iuravit se obieravaturum instituta , & constitutiones editas in ecclesia sua. in quam se ilicet cooptabatur , aut cooptatus erat, ea tantum ut surarat observare teneri, quae tum edita
erant; non quae postea edita sunt, etiamsi non interpolito novo iures urando. pollea promiserit se observaturum instituta. quae pollea ederentur, si modo non simplicitet id promiserit, sed habita relatione ad jusjurandum, quod inutio dedit de servandis iam editis institutis, sive constitu i xiibus secundum tenorem, de legem surisjurandi a se initio praestiti. Hoe enim eli . quod ait in hoc cap. obscure.& incondite, per idem juram mvm . Haec nempo est vis iuramenti ab initio praestiti de servandis iam editis, non se etiam servaturum, quae postea edita sunt, quia id eo iuramento non continebatur, retulit se ad id . in quo nihil tale . sussurandum non porrigitur ad ea . de quiuus dicium, aut cogitatum non est, cap. i5.S a Sp.AD CAP. Vctim. Hoc cap. totum sumptum est ex jure civili . Multum
interest litium diti mendatum causa, iusiurandum a judice deseratur . an a parte . Iussurandum a iudice acto ri, vel reo delatum, non potest ab eo, cui delatum est . recusati, quin pro confesso habeatur. nisi ex rus a causa recu setur e ut si dicatur superfluo deferri, desentionibus , quae in iudieio allegatae sunt sufficientibus . vel si dicatur non rite esse concepta formula jurissurandi. t. niat. s. Matirem, corae reb. creae lusiurandum autem in judicio
delatum a parte parti . potest recusari, de reserti, id est, oblata conditio jurisiurandi recusari , & in eum . qui o tulit reiici votest . Excipitur actio famosa , veluti furti, vel quasi furti . vel injuriarum . in qua delatum sustulam
dum reo an furtum, an iniuriam fecerit. reserti non potest. l. t t. f. u. I. IE. O IJ. rer mo8. Cuius rei ratio verior
haee est , quia actio , quae ex maleficio descendit . neque pacto . neque jureiurando tollitur, nisi quatenus id lex nominatim permitat . ut lex ir. Tabul. quae nominatim permisit pacisci de furto . de de insuriis . l.stirietentitim . si pariscar is tibi . s. i. depare Lex autem ea id insulti & iniuriarum actione permitit, ut jusiurandum deseristi possit , & iureiurando. sicut pacto ea lis finiri a sed non permisit etiam nominatim , ut sussurandum posset referri.
TA D C A P. LPon titulum de Iurejurando datur titulus de Lx..
ceptionibus. Exceptiones sunt defensiones reorum, quae in iudicio actoribus opponuntur elidendarum, vel eludendatum actionum causa. Exceptiones sunt
clypei oppositi telis. id est, actionibus . vel ut M.Tullius
ait. sunt alietes subsecti actionibus, in Topic. Sed de re rum exceptionibus, quae ab actore opponuntur replicatio. nes, cxceptiones dicuntur, LE. radait. itemque refutationestellium, vel testimoniorum, ut I. I 3. de lemb. Et ad has quidem exceptiones, id est, reprobationes , & resutationestellium proprie pertinet cap. i. h. th. quo ostenditur,si ante. vel post datum, & puhlieatum testimonium testes refellanis tur objectis eriminibus quibusdam, quorum ante rei postulati non sunt, eius exceptionis probationem incumbere ei. qui ea utitur . de implendam utique eam esse ante desiniti vam sententiam . Prohatis autem obiectis criminibus te stimonia quidem eorum refelluntur quasi nullius fidei. nullarumque virium icium a. quoniam , ut eli in canone testes a. quae i. q. cuius auctoritate Pontifex in hoc capiti utitur . testis abs e tilla infamia thaee sunt verba) mei ti-spicione. vel maviseia m via in dicendo testismo reqviruntur . Probatis igitur criminibus obsectis . probata exceptione . qua stetus reus testes refellit . rei ieiuntur quidem eorum testimonia. sed non ideo laeditur eorum existimatio , nee menae ideo ulli subiiciuntur ordinariae . l. D. eius, de his, qui not.ins eap. r. Ap. de orem . cap. it. de gemfbbtis . in prima collectione . Et ratio haec est . quia nee tectum eis crimen est accusatione instituta criminalia ter . S solemniter, sed civiliter tantum in modum exceptionis . Quod tunc praecipue loeum habere in hoc capitulo olienditur , si erimen , quod testibus obiectum.
de probatum est. causam . qua de agitur , non conti eat et Nam si causam contingat . ut si cum causa esset de alimonia. testis ex parte rei productus probatus suerit unus ex ejus negotii, sive mercimonii administiis. de se quer
483쪽
pos In Tit. XXV. De Exceptionibus . Lib. II. Decret. po G
quesitibus fuisse, cap. r. p. de eo selfhoe testis crimen im- A quod in aliis reprehendunt vitium,in eo ipsi deprehendum punitiam .inultumque dimitti non oportet.Et haec de crimi- tur; non esse serendum Clodium si aecuset moechos, nonnibus, quae in exeipiendis testibus opponuntur , qu rarum ante consessi, vel convicti non fuerunt. Nune dieamus de criminibus , quae testibus obiiciuntur , quorum latri ante tantisti . vel convicti . de damnati sunt. Et hos ait protianus sine eunctatione, sine controversa esse repellendos liacallata ratione ex Stephano, de Adriano Pontificibus, id est, ex eo. I. O S. Past. I t. dia non es eredendum . inquit, eontra alios eortim consessionii, id es, testificationi. qua crimi- nilvs implicantur . aut premorer . nisi privi se pretia herini innocentes. Quae ratio proprie pertinet ad eos, qui sunt in reatu, nondum peracti rei quia peractis reis iam non est integrum probare innocentiam suam e sed porrimitur etiam hoc loco ad peractos reos, de maiore quidem ratione laedi nnardua hunc locum aliter interpretatur, sed per quam ru- diter, de infelicitet. Verrem, si fures: non Gracchum. si seditiosum civemi non Milonem, si homicidas: non Augustum, vel Domitianum is, si adulteios . Nam hi duo principes in reprehendendo eo crimine, in quo mirum in modum sibi indulgebant suete vehementissimi. Hie est mos hominum . Scripta autem est
haee Constitutio Laudens Episeopo i qui Novariensi vietis nus est: ne legendum in inserintione. Laudens. non Laudunens . Laudunum est in Gallia . Laon , Lauda . sive Laus Pompeja, de Novaria in Italia A D CA P. Peioragis . I v. SCiendum est. exceptiones alias esse peremptorias ,
alias dilatorias. l. s. D. Me tit. Petemptoriae sunt. quae rem . qua de agitur . sive litem omnino perimunt. ut exceptio rei judicatae . vel iurisjurandi, si iudicatum . vel juratum sti rem dare non oportere r exceptio pacti perpetui de nunquam petenda pecunia r exceptio doli mali. de quod metus causa factum erit. Nain de haec rem omnem , litemve perimit, nee si probetur evitari potest ab eo, cui obiicitur. Et omnino, quod notan dum . eadem vis est sententiae definitivae, de exceptionis peremptoriae, ut ait L A OLTheoae de appellation. quia utroque genere, vel lis consumitur . de finitur , vel nox admittitur, aut non procedit, sed interrumpitur. Quam- - ob rem de peremptoria exceptione a judice non recepta .
cludit, cap.pen. inf. de ferueni. exeomman. eas ulla. ic de id est . a judice reprobata , non minus quam lata defini- clerici excommvn. Exeipiendus tamen est eletieus . qui ex C tiva sentcntia appellari potest , LE. er d. hs . cos. Theos.
communicato a Romano Pontifice communieat, eumque de appellat. Las. Cod. Theod. qtiorem appellar. non recip.
SCiendum est, differentiam esse hane inter exeommuniis
Otiam, de eum . qui sciens excommunicato communieat et ignoranti parcitur . id est, qui colloquio exciam munieati . eonvictu . & familiaritate utitur, quod excomis
municatus ab ecclesia omnino repellatur e qui excommunicato communicat a Sacramentorum perceptione tantum non ah ecclcsia prorsus, quae excommunicatio minor diei.
cur in hoc furer illa est major . quae ecclesia prorsus ex- participem iacit muneris , de otii ii ecclesiastici. Nam eius
conditio eadem est . quae excommunicati, ea iae eod. in Excipitur etiam clericus i qui mulierem excommunicatam
Ub id, quod in concubinatu eius esset, domo non abigit, e .s s. radait. Est de alia differentia , quae pendet ex superiori, de quadam ex parte proponitur in hoc eap. quod accusatus alium accusere non potest, ne familiarem qui dem, ei quotidianum convictorem suun . Ergo nec alium qui excommunieatus similiter sit. Denique excommunica
tus neque excommunicatum . vel majore , vel minore excommunicatione accusare potest, quia nec civiliter V
re potest suo, vel alieno nomine, e . . Ap. de judie. O .
sv. de prolaetion. At non invenio accusere etiam prohibi Dilatoriae autem exreptiones sunt , quae causam moran tur , de diiserunt ad tempus, non perimunt prorsus cad. sam e veluti ex ptio pacti temporarii, puta ne pecunia petatur intra triennium e haec exceptio rem differt qu
ad tempus pacto comprehensum exierit e de exceptio procuratoria . vel exceptio fori, quae exceptio declinatoria dicitur . quoad alius idoneus procurator datus. aliusve competens judex aditus sit. & similiter exceptio excommunicationis. quoad absolutus actor suetit, cap. IE. hoe sit. cap. i. eoiiait. in s. Et peremptoria quidem exceptio opponi potest quandocumque ante rem judieatam , L . O g. Oetae exception. LE. O sentenI. rescindi non p. . etiam post publicationem testium . ea II. O rs. communicatio, qua ille affectus est . maiorem vim habet, quam minor, quam incurrit is , qui excommunicato comis
AD CAP. tam reciem licia. II Letum illum . qui excommunieato communicat. Maior ex D Dp Ω-a di interdum etiam opponi potest post rem
D- re sudieatam, ut ibidem docui . Dilatoria autem exce
ptio opponenda est in principio litis. non lite jam piciis gressa ulterius, in im Iimine quaestionis . ut Symma reus ait in epistolis. de hoe probat evidenter sex pen.
in vit. coaede exemi. Lexceptionem, cod de probation. O cap.
inter . ius de semens. in re stidie. Et, ut in hoc cap. deti . nitur . opponendis ab initio omnibus exceptionibus dilatoriis , quas quis habet . vel habere possit plures, judex rarium praefigere diem debet. intra quem omnes eas opponat, ne diu trahatur negotium, aut negotii disteptatio, atque progressus, post quem diem non licet alias opponere, nisi si quae exoriantur novae . quae ante locum non habuerunt, vel nisi auresurando confirmabit . qui eas post diem os ponit, se ante eas cognitas
Hoc cap. est de clerico , cui in ecclesia Novariens ,
quae est in tractu Mediolanenti in Insubribus et de clerico, inquam . eui in Ecclesia Novariens Romanus Pontifex praehendam contulerat . cuius collationis Misneficio etiam, ut est in antiqua Decretali, in corpor
Iem ejus praehendae possessionem inductus suerat. Corporalem dicit antiqua meretalis , ut ira desitor , s.Reg. de hirner. are pro naturali aliquo jure subnixa , ut pos L non habuisse. ut fit in specie ea 6. ins Di matrimon sessio creditoris pigneralitii iure pignoris subnixa est, aera os Inde vero apparet, non quocumque tempore haec, de qua hie agitur sure beneficii Pontificalis . te dilatoriam exceptionem opponi posse, sed ab initio Cum autem eius Ecelesiae Canonici perturbarent pocsessionem illius eseriei. nee libere ea illum perfrui sinerent. de conventi interdicto retinendae possessionis. op ponerent actori exceptionem huiusmodi. si non aliam praebendam in alia eecima habet . steti Couellio Late ranensi , quo prohibetur quis duas habere praebendas sine venia summi Pontificis, vel personatus duos, cap.
qui mutia . ins dae praehrad. quia iidem Canonici . qui id reiiciebant in eodem vitio versabantur. & plures scilicet praebendas in diuersis eccienis possidebant smerito in hoc capitulo dicuntur . non esse audiendi, si opponendam esse intra diem praestitutum a judice , atque praescriptum . eum tamen exceptio peremptotia . &pcrpetua . quo move tempore admittatur . nec ullo certo tempore praunito ad opponendam eam circumis
scribatur . verum ab his omnibus excipienda semper est exceptio excommunicationis. quae in qualibet pat-
te litis opponi potest, atque etiam post diem a judice
praestitutum opponendis exceptionibus dilatoriis. hoe
est. ut ait cap. I a. in exceptione excommunicationis speis erile . ne quisquam in periculum animae suae excommunicato comptunicare, id est . cum eo judicio experita
484쪽
AD CAP. cum imer. v. IN hoe capiti ostenditur . excommunicato quidem non
permitti actionem . vel accusationem, conventionem . vel reconventionem . ut erum. E. p. cap. I. Ap. de state.
sed permitti tamen exceptionem, & defensionem suris .causae suae , vel causae ecclesiae suae tuendae causa , ut cap. g. io. er ra. hoc iii. Ac praeterea exceptionem objicere
testibus contra se productis excommunicatum posse . vel etiam iudicibus idis tanquam iniquis . merito ve suspectis . saltem per alium . si non per se , ut d. cap. q. Et hoc quidem permittitur excommunicato . non savore eius . cum pnec iura illi saveant ullo modo . sed iuris naturalis id exugente , di effagitante ratione summa . Defensio est iuris naturalis . eap. r. in D. de senteni. O re jaedit ia crement. Excommunicatus non est exsors jutis naturalis . sive gentium . sicut nee deportatus. I. Ani quidam, de para.. mi excommunicatum glossa comparat in I. minor . Inclitis. de cap. deminui. Qua ratione etiam excommunicato ei aliqua in causa condemnato appellatio permittitur , maxime u in
eausa ahlalutionis sit . ut ait Me loco . quamvis in appellatione exequenda litem ipse faciat agatque prior . L qui appetiae. D. de ludit. Nec obstat eas. per inas , iq. de se
tent. exeomm vel e .pasioracis . ius de appellasium quo videtur denegari excommunicato commune appellationis beneficium i remedium , auxilium 3 quoniam . ut breve faciam . ibi a sententia ipsa excommunicatio is, quae imo ter ponitur, appellatio dicitur eis inefficax, propterea quod tametsi causam igansducat ad eum , ad quem appeliatum est . tamen sudicatum non extinguit, non eluit ex eommunicationem semel inustam . quae tamen est pet-- tua vitius appellationis. ut iudicatum extinguat omniam . i. i. titilia TtirpiLLa. Irti. de piam. I. sint, s. i. de his . qui not. insem At appellatio quae ab excommunicato ab alia sententia interponitur condemnationis pronuntiati
nem extinguit , ut dicitur in hoc cap. o erum. I i. in cap. v. ins Me tu.AD CAP. Cum veneralitis. v I.
ERat lis inter Ioannem Episcopum Sabinensem,& moe nnachos Sanctae Mariae Pareensis, qui erant oedinis sancti Benedicti, de in dioecesi Sabinens . ut constat ex libro fiscali Romani Pontificis. Frat . inquam , inter eos lis de jure ecclesiae Sancti viti, quod totum fihi Episeopus sabin ensis vindicabat , tam spirituale scilicet, quam temporale . quod in praediis quibusdam consistebat, A molet rinis . Contra monachi contendebant. id omne ius supradictae ecclesiae Sancti viti ad se pertinere iure permutationis factae jam olim eum Theodosio quodam Epi vo Sabine, si, estis ecclesiae sancti viti vice ei datis aliis quibusdam ecclesiis possessionibu t. Inde vero . id est, ex hac re sponsione monachorum . pro se, pro sua intentione Ioannes sumebat argumentum cUnfestionis monachorum i via
delicet ac si eam ecclesiam Sancti Uiti tempore primul tioni, confiterentur suisse in dominio. vel cinn dominio
nec enim Episcopus est omnino dominus ) Epistopi S, Dbinensis. quia a non domino contracta permutatio non valeret. I. t. s. vlt. de rer. perem. Quod adjicit in hoc cap. quia permutatio est eo tractus honae fidei . ut l. i. c. de rer. per t. parum ad eam rem . vel nihil saeit. Quot enim sunt bonae fidei negotia . quae a non dominis comtrahuntur e venditio certe . S commodatum . de de metum alienae rei valet. Utebatur autem Episcopus collectione eiusmodi. Ex vestra . o monachii responsione tave confessione patet ecclesiam Sancti viti olim petetianuisse ad Epistopum S inensem. s Dertinuisse, inde infero, de hodie pertinere . quia instrumentum . quo quasi publico permutationem illam approbatis . fidem non facit. Neque enim tabellionis auctoritate . di testium suhseriptione ulla communitum est . Imo & falsum est, quia . quod in exemplo illius instrumenti a vobis prolati est scriptum . permutationem illam Theodosium Diasmeum Sabinensem fecisie v istum . id non est ita ii authentico . sive originali, quandoquidem in eo Theod sius Episeopus nominatur simpliciter . nec additur cujus dioeceleos Episcopus ille suerit. Quae exceptio falsitatis, quia est peremptoria. quocunque tempore opponi pinteli, etiam post rem iudicatam , ut ait, intra vicennium . quo querela salsi legiuus circumscribitur . I. Derela . c. ad i. corn. de Def. cap. v. Ap. de probat. cap. q. Ap. de procvras. Et ita quidem Miseopus instingehat desentionem mona
chorum . Nam etsi dicerent monachi ex l. s. D. eod. tit. non videri reum de intentione actolis confiteri, qui exceptione utitur, de inde em celent, nee se videri de inis.
tentione Episcopi confiteri , opposito & prolato illo per- 'mutationis instrumento . quod & verum est . tamen quia id instrumentum non erat publicum. neque sincerum omni ex parte . & congruens eum authentico . o-
ne neque monachis, neque Episcopo prodesse poterat. dc inanis fuit haec velitatio omnis. Nihil etiam pro Epia fecim faciebant testes ab eo producti, qui ammabantanteriores Episeopos aliquanto tempore bona Musdem ecclesiae santi viti posiedisie. Ali amo tempore , inquit , non tamen justo tempore ad proprietatem. vel quali promptietatem adquirendam. quia non de possessione quaerebatur. sed de sute sive quasi proprietate potissimum quam ad se omnimodo pertinere nulli, tessibus idoneis Episcopus approbabat . Itaque metito Pontifex dirimit ita hanc controversiam in hoe cap. ut statuat . tem poralia hona e lesiae Sancti viti monachis auferenda non esse . Episcopo autem spiritualia sive Episcopalia iura adsudieanda esse . quae neque privilegio ullo, neque praescriptione temporis legitimi probabatur Epis
opum amisisse. Et sura quidem Episcopalia omnica . quae recensentur in eap. conquerente , Ap. de osse. ivis ordin. obedientiam scilicet, de subjectionem . institutio
nem , destitutionem , correctionem, de reformati nem , censuram Ecelesiasticam , causatum ecclesiasticarum cognitionem , poenitentiatum indictionem . sacrorum ordinum collationem . Synodatici . vel Cath dratici nomine certam summam , quae canonibus de finita est . quartam partem decimatum , & funerati
rum . annonas ac capitum pro modo facultatum tempore cujusque visitationis annum. Hdie sunt iura Dialeopatia . quae omnia in hae specie adiudicant ut Epiti m Sabinenti . exceptis iis Lilicet, inquit , iuribus , qti avehens iei, scripsis, id est , originalibus, nec enim exem latia sumetunt, i. r. de fide insertim. probabuntur Epist
eopo Sabinens detracta fuisse. Non auferuntur autem monachis temporalia propter falsitatem instrumenti e rum nomine in sudicio prolati . quia eam falsitatem non ipsi commiserunt , quod notandum in hoc eap. sed procurator eorum . di delictum procuratoris non debet in damnum e eliae. ves monasterii redundata .ran. F Eripvum id. quaest g. maxime si conscii ejus d
Ilicti monachi non fuerint, ut cap. i. p. vi Ih. non comest. ref . non resipiant.
AD CAP. olim. UILClatum est ex concilio Lateranensi neminem trahi posse reseripto summi Antistitis ad alienum . de emtraordinarium iudicem extra suam dioecesim ultra iter duorum dierum . &, ut loquuntur, ultra duas dietas, detixio res . Magis rsi Ma aetas, vi , cap. non dii, die. seq. p.
de restri . e. I s. Ap. de fori compet. Et ideo in specie huius e qui erant in dioecesi Traiectens . ut proponitur in antiqua Decretali , non iure litetis Innocentii III. trahebantur ad dioecesin Trevirensem , ad Archiepisco rum Trevirensem , quae duae diceratis longiore inter vallo distant inter se . Cum autem irae exceptione apud Archie.
485쪽
yos In Tit. XXV. De Exceptionibus. Lib. II. Decrer. pio
Atthiepiscopum Trevirensem proposita . quod contra . Aleges . aut canones traherentur in judicium, eam caec sit:onem Archiepiscopus non recepisset , hie narratur. enm . ad ci em res pertinebat, eo nomine ah Idiscopo
Trevitensi appellass ad Honorium III. sucretarem I noeentii. Qi am appellationem hie definitur jus liminari esse si probauerit exceptionem suam esse veram, id est, ultra iter duorum dierum distare dicecesn unam ab altera . Reus in exceptione actor est. ae si de ea certus non fuerit, iudex eam velut actionem quandam probare debet, . In excep tonitas, si da probat.
AD CAP. Dilare. VII. CA non iei quidam e eta Sanctae Mariae Cracen iis . se legendum . in dioecesi Bituricens . que voti, R, Inestet crare. Priorem sibi elegerunt Martinum quendam . Quae electio cum aliis quibusdam Canonieis emodem eceienae displiceret. verbi gratia . Titio . Cain, Maevio . nee vellent eam approbarer Martinus eo nomine
eis Canonicis idem dixit. quo sisterent se litis in Joandae causa coram iudicibus delegatis a Romano Pontifice , Decano scilicet. de Canonico quodam Altissi, rens . ut est in antiqua Decretali. Apud quos Canoni-
eos Martino opposuerunt exceptionem excommunica tionis . de pertulit . eamque prosarunt. atque ita conis tendehant Mattinum non esse audiendum. Contra
Mattinus Titio quidem opposuit etiam replicationem excommunicationis . Cato, de Maevio penutii. Ad quam replicationem probandam imperite iudices Mattino certum diem condixerunt, imperite. ut dixi, & perpe- Cram , quia non fuit ea replicatio recisenda . quae erat inemeax, quandoquidem etiam excommunicato . vel periuro iuris sui. vel ecclesiae suae defensio permitti ur. ut diximus in eap. s. supra et erga probationem inemeacis replicationis , vel alterius eujuscunque appellationis supervacuae . & inutilis non esse laborandum . ut ait haeri. C. de probation. quia nee impleta hujusmodi prohatio quidquam actori proficit. vel nocet reo . quo minus se. eccletiamque suam defendere possit . Addam in hoe ea g. replicationem non recipi, ovia actor cibi ieit reo idem vitium, quod exceptio rei ohjiceret actori et ut nexeommunicationis, & periurii notam , quam reus obisiecit actori . actor tanquam pilam retorqueat in reum. At longe secus in eap. s. s. p. replicatio reeipitur . qua actor retorquet in reum, quod reus excipiendo torsit in Dactorem: ut si quem agentem de retinenda eossissione eerii beneficii, iive praehendae , reus dixit pIura obtinere beneficia , replices, & eum quoque plura obtinerire . Cur vero hoc tam varie a Cur repli ratio recipitutis cap. 3. in cap. 8. non recipitur 3 Et ratio differentiae haee videtur esse . quia in hoe cap. reus opponendo acto ri exceptionem excommunieationis. & periurii suseipit defensionem ecclesiae , cujus interest maxime exminisi inimicationis , vel periurii nota affictum non cooptari, sive eonscribi in suum corpus, in numerum clericorum liorum . At in cap.3. exceptio de plutibus beneficiis ni
hil proprie spectat ad defensionem ecclesiae , cujus quid interest, si quis plura heneficia habeat, modo superesse
possit omnibus neque vero in specie hujus cap. 3. Canonicis , qui eam exceptionem opponebant, in mente erat uti- Llitas ecclesiae . sed sua propria, ne cresceret Collegarum numerus, vel etiam invidiae motus quidam . Ae praeterea in specie cap.8. repidationem . ii reciperetur. instingeret
statim duplicatio rei hujusmodi. si non & tu agendo
mecum excommunicato eo unicam . In specie cap.
tertii nulla replicationi duplicatio opponi potest. AD CAP. postileae . ILCAnonici quidam Pragenses in Bohemia eum age
rent apud curiam Romanam . quae ipsius ce lena ordinationem respiciebat , veluti ordinationem cleriacorum, qui in ea ecclesia desiderabantur , ut in cap. proopostiit, his de clerici excommvn. de obiiceret ut ea nonicis exceptio suspensionis heneficiorum , que in ea ecclesia obtinebant. Quae sene exceptio si probetur esse vera. &legitima . repellit eos ab agendo . cap. I. Ap. de probat. Eadem enim hae in re vis est suspensionis. & excommunicationis. Contra Canonici testibus, de instrumentis parati essent probare sententiam suspensionis contra datam , ipso iure nullam esse. Cum hoc perpenderet caute . de prudenter Pontifex , ne diutius retardaretur or. dinatio Pragensis ecclesiae, canonicos in tetim absolvit
restituitque heneficiis suis . Quod est lioe loco absolvete ad cautelam. ne quam videlicet esus rei disceptatio motam afferat ordinationi Pragentis ecclesiae , ut fite . 38.sup. de tetido , eap. cum demeres, cap. per tuas, raeap. venerabiti, ius de sentens. exeannaan. Panormitanus non male . ad cautelam . interpretatui. ad majorem se .ritatem, quo rei agendae nullus residext serupulus . qui eam rem moretur . & Iinpediat x Craniungendum autem est
IN cap. io, praecipue definitax Communicato non
permitti quidem actiqnem permitti defensi nem , sive excep ipavm i su p. ditam est rapias. in Lee condemnato 'peristri oppes lationem, & persecutionem appellaturi tetrum Mommunicationem pracedaeappellatio, sive siqum ex aliis causis appellationem sequi posse doctii is mi id. sv. de te Idas, id
est . post appellationem recte cxcommunicationem imstigi ab Episcopo , ex aliis causis , a quo appellatumeli ad Romanum Pontificem. ei qui appellavit . verum in specie hujus cap. t umam,definitio pertinet varie res acta est . variis appellationibus hine inde interpositis ad tam iam Pantiu in . Primum enim cum in Anglia de decimis hos tum . ut est relatum in eap. gr. irum de priuellet. quod pertinet ad hane speetem. de de aliis rebus quibuslam egissent monachi quidam adversos sanctimoniales quasdam apud iudices delegatos a Romano Pontifice, ae ab iis judicibus moniales ad
eundem Pontificem appellassent ex terra ratio , ut ait, exsus erili trammine, ut loquitur etiam in eap. vir. quod in omni appellatione requiritur , ut subiit aliquod ravamen, quod causam praeneat appellationi rum monia-es eam quidem appellationem per nuntium exposue arunt Romano Pontineti sed quod ab iissem iudieibus
post arpellationem inter stam excommunicatae suissent, id reticuerunt: & nihilominus dati sunt iudices alii , qui de causa appellationis cognosterent . Apud
quos monachi ora posuerunt exceptionem excommunicationis ante celatae a monialibus . Opposuerunt, inquam . hane exceptionem. ac si non liceret excommunicatis persequi caulam appellationis. Qua exceptione a judicibus non recepta . cum nee recipi jure deheret. Ita excommunicationis exceptio inanis est ad excluendum quenquam ab appellatione , vel appellationis persecutioner rursus monachi quasi gravati appellaverunt ad curiam Romanam . Ae acceperunt alios judice . qui de appellatione cognoscerent . Hi vero postremi judices , quam priores judices iure , meritoque pronuntiaverunt exceptionem excommunicationis non esse admittendam . id est . quam sua sententia resecerant, de reprobaverant . pronuntiaverunt esse admittendam . Aquihus eum appellassent tinctimoniales , infirmata quoque eorum sententia , & 'totum confirmata est . quia exceptio excommunicationis nihil officit appellanti . vel persequenti appellationem . ae defendenti se per nuntium. aut per procuratorem , sed agenti tantum, provocanti alium in sudicium . non provocato , quod cavem tur etiam in cap. ii. de exemplo infamis comparatum videtur, qui etsi agere , vel accusare non possit alieno, vel publico nomine et tamen ad defendendum procurato.
rem dare potest . I. q. er s. D. de pos L in. Nam & eh
486쪽
communicatus Ileri iure civili infamis non sit, tamen iure ACanonico pro infami habetur ad tempus, quoad absolutus
fuerit , ut Panormitanus notat in c.propositit, de Her. excommmn. Se ita autem cap. ii in huiusmodi: Cum esegisset sa-bi Capitulum Conarcente, ut Panormitanus legat, in dice ecia Mediolanensi clericum quendam in Archipresbyterum, de eam esectionem noluisnt eonfirmare Archispiseopus M diolanensis. immo de alium quendam clericum ipse suo arbitratu Archipresbyterum in ea erelena constituisse te C pitulum ab Arctaiepiscopo appellavii ad Romanum Ponti cem . A quo stata es dati electionem quidem Capituli comsrmaverunt , sed ab aliis petitionibus, sive pollulationibus, a Capitulo aduersus illum . quem Archiepiscopus Archipresbyterum fecerat, institutis, rapitulum submoverunt,&illum absolverunt. Quamobrem Capitulum rursus appellavit ad Rot num Pontificem . de judices alios sumpst: Co- nram quibus cum proposuisset Arcti pressi, ter iste non surcereatui ab Archiepiscopo Mediolanens. eum, inquam, Propositisset Capitulum, vel potius . quia hodie universuas . Collegium , Coreus exeommunieari non potest, cap. IJ
maria . s. vet. de sentem. exeomm . in s. vel ergo potius homines, ciui nomine Capituli rem persequebantur , non esse audiencios . quod excommunicati esstnt in hoc cap. rt. ut , in supeliore hare exceptio rejicitur, quia excomm nicatio non aufert cuiquam defendendi juris sui . vel peris sequendae appellationis , de impetrandi rescripti impetrandorumque iudicum, qui de appellatione cognos anti facul. ratem et quae en etiam sententia i v. tili. hvs vi iv. ad quod suificiunt, cum nihil praeterea in eo habeatur , quae iam diximus ad cap. Io. O II.
QUM eli in principio huius cap. id jam aliqua ex parte
exposui in cap. . Ap. specialc hoe esse in exceptio excommunicationis, ut quamvis sit dilatoria, non peremptotia, opponi possi quocunque tempore ante rem su- dicatam , ct quandoque post rem judicatim executionis
morandae causa , ut cap. I. e Ziis. in s. etiamsi leua sciens
prudensque eam exceptionem sibi competere ab initio
oon opposuerit. vel contestatus non fuerit e cum tamen scientes alias exceptiones omnino opponere debeant in ex
ordio litis . Tt ratio specialitatis, ut ita dixerim , redditur in hoc canit. ne quis periculo animam suam o si lat . quod utique licerit i seiens etiam litem fuscipiendo exon- II municato communicaverit, qui cette excommunicatus dieitur . non tam quod aliis communicare non possit, quam quod nec ei alii Et hoc quoque additur in hoc cap.eum tam Uen. qui ieiens consulta opera initio litis exceptionem exiseommunitationis omisit. de distulit in proximum rei rudiacandae tempus, ut in maiores sumptus interim eonficeret acto tem . sumptuum nomine actori teneri. Item . quod
maxime notandum , excommunicatum publice . pro tri-hunali scilicti, vel avo a vi ipso jure ab agendo repelli ODficio judieis , etiam non opposta exceptione . Proinde ex eommunicationis publinae exceptionem cuilibes iudicio tacite inesse, ut eas. I. eod. iit. in s. quod totum ad interpretationem hujus cap. pertinet. AD CAP. yenui
Q Uod est in hoc cap. pem sumptum est ex I.5 rem me .
de excep . rei ivdie. cujus , quae sequitur lex rationem subjieit . quia alia res est. Si rem meam a te petierosve vindicavero, de tu ideo absolutus fueris. quod probam veris te sine dolo malo desisse possidere , puta te fortuito casu, cui resallere non poteras, eam amissi et deinde postea eam rem possidere coeperis . de ego denuo eam rem . te petam . an nocebit mihi exceptio rei iudicatae, quod pri ii iudicio absolutus suetis 3 Minime, quia alia res est, ct haec exceptio obstat tantum ei, qui eandem rem in
De Praescriptio bat. AD CAP. I.
PRAESCRIPTIONIS nomen modo generaliter accipitur , modo specialiter. Generaliter pro exceptione omni . Specialiter pro exceptione temporis , ut in hoc titulo , veluti, triennii, decennii, aut vicennii, aut tricennii, vel D. aut ioo. annorum, quae temporum exceptiones peremptoriae exceptiones sunt. Capitus. primum est de exceptione triennii ex conellio Carthaginensi vi. quo inter caetera grastantibus in Alatea haeret is, qui Donatistae dicebantur, de Montenses . cautum est , ut
e quis sorte vicinus Episeopus, cessante proprio Epist
m . aliquem locum, id e . regionem, vel parochiam quandam ab errore Donat illarum revocaverit ad fidem Cath licam . eamque possiderit per triennium sine interpellatim ne Epistopi, cui proprie ejus parochiae vindicatio comp tit . quasi constitutae in sua dioeeen . eam sibi habeat jure perpetuo, quod eam reduxit . de reddidit ecclesiae Catholieae , abduxit Donatistis . vel si eo tempore nullus suetit in diaries Episcopos Catholicus , ut ex possessione triennii nullum praejudicium fiet mattici, ut ait, id est . ut d aras interpretatur . matticulae, sive a ae . de deseriptioni numerout locorum . quae illi didices respondet . Certe qui numeri dicuntur , sive aris . y Novellam s. luliano ejus Novellae Latino imterpreti sunt matriculae . qum de patriculae dicunt in I. s. Od. Theod. de domest. O prat. de in antiqua inseriis dione quadam . Eodemque modo idem concilium a
Carthaginense cap. gi. interpretatur χareet Mae a, . ubi chartae deponuntur . & asservantur . & o. cerva. quod alii archium , ut Latina conversio ejus concilii habet, archium. S grammatophylacium in I. m ris . I. I. Apoen. At si legas hoe loco non matrici simpliciter , sed ut vulgo legitur, nutrici ecclesiae , ut ea
Io. ins Z arae interpretatio non congruit. Matrix e
clesia est Episcopalis . sive cathedralis ecclesia e matrixeathedra, concilii Mileuitani eap. es. de Carthaginensis
- . . Hic vero est sensus huius loci. quamdiu dioecem viduata est Episeopo Catholico , non currere triennii praescriptionem , sed tune demum incipere currere , cum dicteres Episcopum habere coeperit Catholicum . vel eum is, Qui ei praeerat Episeopus Donat icta . resipuerit , di se ecclesiae Catholicae reconciliavetit . Porro huic cap. opponitur ca . placvit id. qari . s. qui non triennii hae in re praestrietionem constituit . sed mensum sextantum ex conellio Mileuitano a verum limitat idem
etiam in rancisio Carthaginensi paulo post hoc cap. Mitto quod tarnardus comminiscitur . quod relatu i dignum esse arbitror . de ne statuo perspicue e si admoniatus a vicinis Lpsicopis intra sex menses Episeopus paro. ehiam in fila dioecesi constitutam aberrantem a fide , ab
errore non revocaverit intra illos sex menses, eam par
chiam ei cedere . qui eam postea ab errore revocavit . quae eli sententia d. eam plataei . Sed , quae est sententia huius cap. i. si quis ex vicinis Miseopis eam paro. hiam quam
primum ab errore revocaverit, non admonito , vel expectato proprio Episcopo , esse proprio Episcopo jus vindicandae eius intra triennium di non etiam post triennium .
Has duas sententias, quae sunt utriusque Constitutionis sententiae . si ita exposueris . eontuleris. statim videbis nihil eas inter se pugnare. Nolim autem hanc constitutionem hujus cap. primi ad omnes haereticos trahi. neque ad provincias omnes, cum sit specialiter conseripta de Donatini,
tantum , quorum perfidia, de dissidium . quod vocamus Shisma , diu afflixit Africanam ecclesiam .
487쪽
sis In Tit. XXVI . De Praescriptionibus. Lib. II. Decr. y I
Ostenditur in cap.r.taciturnitatem, ranni uentiam, patientiam Episcopi, qui res pauperum ab aliis possideri patitur . nihil officera successoribus eius, quo minus eas res vindicare possint. & quandocunque , sine praefinitione temporis, si mala fide possideantur: vel intra tempus legitimum, si hona fide. Nee enim haec Constitutio, ut putant, denegat honae fidei possessoribus praescriptionem iustirim ris , quod ius est vetustissimum tributum bonae fidei posse'C. Res autem pauperum , quae hic dicuntur .
I res ecclesiae idem sunt, ean. quia suasa Id. stiaest. I. Res ecclesa. inquit. patrimonia sunt paveram. D can. viti Mid
quid habeni clerici. ra sertim est. Qui loci sunt notanda.
AD C A P. Sanctorem . III. EX cap. 3. intelligimus. praescriptionem xxx. annorum, cujus auctor Theodosius Magnus etiam Episcopis prodesse, qui aliena praedia per tot annos fine interpellati me Synodali, vel legitima , bona fide em Iesiae suae nomine possederunt . Quod utique vetissimum est, s ea praedia laucorum fuerint: sed si alterius ecclesiae . vel dioecestos sis fine , quaeritur an suificiat pthsetiptio 3 o. annorum Et olim quidem laniciebat . ut patet ex plerilaue canonibus,
qui habentur id quaeri. q. hodie veto non si incit . quand quidem ecclesiae adversus ecclesam neces latia est praeseriptio XL annorum . ut definitur Novella Itistiniani IlI. cujus sententia Iuliani Anteeessoris verbis proii itur imis Ceam vir. Ig. Pas. s. & in eapii l. Caros Magni lib. s. e .r 3 d. S confirmatur perquam evidenter in eap. g. Me tu. di in quod sequitur . de cuius sententia videamus.
AD CAP. De quarta . IV. Hoe cap. est de quarta decimarum . & funerationum cuiusque parochiae , quae inter iura Miscopalia cc
Tiumeratur . cap. eonouerente , s p. de C. Iudic. ordiuti Hoc
veto sua quartae si sibi vindicet L piscopus agendo contra elericum parochianum, eui cura parochiae ineumbit, &administratio . tute repellitur praescriptionc quadraginta annorum , non triginta . subducto scilicet eo tempore. quo episcopatus vacaveae it . quo praescriptio illa non currit, cap. III i s. in . seut me prascriptio triennii in specie cap. I.
AD CAP. Vigilavit. V. DOeet hoe capit. s. malae fidei possessoti nihil plodeste
praescriptionem so. vel qo. annorum , , hanc esse
summam diserepantiam inter sus civile , di Pontificium idiam jure civili etiam mala fidei posse uti prodest prinscript ira 3 vel m. annorum et sule Pontificio non nisi honae fidei possessori. ut cap. s. p. in illo loco sincere . Sincere enim est bona fide , quod . . . sive cum geminatione . bona fide sinceriter in I. ro. c. de diserare planon Sini era fides , bona fides , La. c. fi propter sensi. pties. Titus Livius lib. 1s. quod non sistera me in gratiam ressisset Tpitome Livii pro sine era habet bona . Idem ergo re hinna Mes. S sincera fides. His vero consequens ut mala fides interveniens. qudd est certissimum , jure civili non interrumpat praescriptionem sue i,ossessionem triginta an-rrarum . iure Ponti filio interrumpat , cap. pen.-uti. Metin eam s virgo sq. qtiae i. a. At quid est quod praeseripti,
ris 3 o. annorum , vel Ao. Alexander in hoc cap. auctoiem facit Ephesinum quendam . sic nominat, cum celto cettius sit . praescriptionis 3 o. annorum auctorem esse The
Lium Magnum , praescriptionis D. Anastasium, ut docet inferv. ig. eas. El. Quid igitur sibi vult hie Pontifex, dum utriusque praescriptionis auctorem facit Tithes num cujus nulla alibi memoria extat y It ptoclivius est quilT III. TELvis aliud divinare, quam qui Milesinus iste, vel . ut .aii radices habent. Euphepius fuerit, forte seripsit Lugemus , quem constat , cum rerum potiretur in Oriente
Theodosius Magnus . se pro Imperat re pessisse in Oeci .
dente . ubi potuit exemplo Theodosii introduxisse praescriptionem 3 o. annorum. Verum hoe refutat quod adlicitur in antiqua merciali, hune commeotitium Ephesinumiuis e patrem Origenis . qui quidem otigenes multis se u-lis Theodosium. Constitutio emque dictae praescripti
Dis 3 o. annorum antecesiit. Hunc ithum serva interim ut
probes quam unici. & laei olim fuerint . quaeve imp
tilia, S incutia curiae Romanae
QUod sequitur in hoc cap. g. confirmat , quod dixi
mus in cap. q. ecilesiam adversus ecclesiam, si forte quaeratur de iure percipiendarum decimarum, se lucisti posie praescriptione di annorum . XL. requirunt ut, ut S cum apitur de finibus pari hiarum , vel dice descis . aeap. s. in . nec susticiunt hodie go. anni, nisi cuin de ptivilegiis ecclesiae Uit ut . quae amitti constat inula . id
est. non utendo. inusu 3 o. annorum , cap. s de terra . ins de nita r. eap. I. de decim. in eo ectone . Pii vilesita semper restiicitus accipiuntur , & facilius amittuntur.
AD CAP. Cati m. v II. DE dctimis es etiam quod habetur in cap. . non posse eas deberi, vel detineti a lateo, nimirum qilia tri-huta sunt egentium animarum, quatum cura praecipua est clericorum, ut ait On.derama I g. PasL I. id ess . quia deis
penduntur in hoc, ut clerici, mileas percipiunt, inde alant se . si aliunde si alcre non possint, , pauperes , quo .l &quae sequuntur in eodem cap. evidenter offendunt. Eviem modo dicitur in cavi. decimas in se. . . decimas esse concessas in usum pictatis . non , ut sit . in usum qualemcunque nostrum. Proinde laietas neque usta praescriptione tem- Imris . neque alio quocunque iure ius oecimarum sibi adquirere potest , ne id quidem concedente . N eonsentiente Misi vo . & Capitulo, quod erelesiae Senatus est , ut cap. i . ius de decim.
AD CAP. Illud. VIII. Q U A sequuntur in cap. 8. omnino confirmant ea, iuxta pia diximus de praescriptione 3 o. annorum obtinuis se eam olim adversus ccelesiam , hodie non obtinere, sed prascriptionem solam annorum . quam vestitialem Ieces . di iura vocare voluerunt . ut est scriptum in I. r. c. Noede lora. rem praescripi. Hoc tantum additur in cap. g.
ubi inter aliquos vertitur quaestio de praescriptione tempo ris . & inteiruptione, uno scilicet suae riptionem allegan to . altero inteiruptionem sive interpellationem praeseri ptionis, ab utraque parte testes re. ipi. quod fit re in aliis pletisque causs . t. fallaciter . c. de ab M. Nov. es. Qiaint. s. Aliquanto virinque telis esse . er quaestionem seqvi ex itii, , tibi meliores viri et S ex ea si tim magis eredibilia dixeritii ci ex litigatoribus. Iri graria magis valuerint .
AD CAP. Osa indicante. rLCAp. p. falso adseribitur Alexandro III. cum sit Gre
eotii I. ad Joannem Spracusanum Epistopum . ut constat ex libro d. epistolatuin eiusdem Gregorii cap. diota & collorari igitur debet hoc cap. initio. aut circa initium tituli inter constitutiones Gregorii I. vel ante cap. q. retro in hoc cap. agitur de finium regundorum iudicio. suo duo Abbatea controvertebant inter se , di docet huie controversae dirimendae necesse esse vocari agrimentatem . qui in re praesenti in fines diuerminet atque distinguat, ut I. g. s. Mli. D. ret Mor. l. r. c. eod.
488쪽
ita ramin, ut subjicit, ut utrique parti servetur Praescri- Aptio o. annorum et nec enim sum. it prasi rinio tricennii. quae tamen susscit inter privatos . i. h. c. eod. IE N iustia ebat etiam olim inter ecclesiasticos . eam inire memorasos Id. a. . qui male tribuitur Innocentio Papae . cum sit exeoncilio Hispalensi r. can.2.
x hoc cap. notandum est. ius percipiendarum decima a ci tum, di oblationum . de aliarum obventionum et seissiasticarum pos . quidem adquiri per lios Iessionem jullam. id est, bonae fidei o. annosum . ut demonstratum est sop.
cap. g. sed in hunc annorum numerum non computari annos. quibus hostes his locis incubuerunt. in quibus eccle- Bsae consilutae sunt, puta si non fuerit. vel quod non fue- , it his, quorum interest, eo tempore interrumpendae praescriptionis bona copia , ut can. prima actione . Id. qvait. q. Nov. Viuentiniani de so . anno. praescript.
AD CAP. Aeredentes. XI. S CAP. cum ex osscii. xv I. Ex cap. ti . latellisimus . procurationes, id est, cibaria,
anno a S. S capita , quas ratione visitationis ecclesiae .pio modo facultatum silatum debent Triscopis, Archiepiscopis, Archidiaconis. decanis, S legatis, vel nuntiis Romani Pontiscis . contra has . inquam . procurationes nullius temporis praescriptionem opponi imam. quod etiam, Ccavetur in cap. i . ivs. de erectiss. er procvri qui titulus est de hae re, id est . eibariis . annonis . & conviviis , quod
quidem cap. i . cum isto cap. omnino . onsurgendum est . Idem etiam cavetur in cap. x . eod. iii. in cap. I. de Fr
script . in qharta collecti e . Et ita etiam contra vilitati nem ipsam . quae incumbit Episcopis . vel Archidiaconis, vel Decanis. ut dixi, maiorum ecclesarum , vel imatis., ountiis Romani Pontificis . contra visitationem ipsam titillius tempotis pracriptio admittitur . ut additur in eap i5. ins. quod cum isto limul explicabitur, id est, non idcirco admittit jus visiandi his in anno . ut Canonibus cautum es. ecelelias suae dictet si si hiectas spiscopuli aut ratione visitationis sibi debitas annCnas . quas procurati ncs vocant, quod diu ipse . vel decessores sui iis sutiliustiti non laetini. Potest quidem unus Episcopus , ut cave- Dt ut in d. v. id. haec iura tibi bona fide quaerere per poisto sonem annorum adversus alterum Episcopum, cui ea iura competebant: at ecclcliae nullo tempore possint sibi adquirere immunitatem ab hisce oneribus citra speciale piivilegium Romani Pontificis, ut cavetur in hoc cap. II., in d. eap. I . de eras, Est autem cap. Id. huius tit. &Archiepiscopo Senonensi, cui Abbas S. Magiorii . qui diis Taris . S alii quidam helesas lici in ipsus dioecesi conisilit uti visitanti die lesias suae direreseos, vistanti. & ci evmeunti provim iam suam iustas procurationes praestare iecusaverant , in quos ob eam rem ab Archiepiscopo Sen sensi satam sententiam suspensionis pridem, deinde excommunicationis in persevcrantes in eadem contumacia Ponti lex confirmat in cap. Id. In hoc autem cap. I. ostendii ut . sine speciali privilegio Romani Pontificis nullam ec- resetiam ab his onere immunem esse, nullotae clerico . aut nonicos . aut monachos . nee, quod longissimo tempore id oneris non sustinuerint, ullam eis praescriptionem opitulari pose r idque in specie hujus eam ti . constituit ut adversus ordinarios. ut ait, maioris ecelesti Mediolanensis. in qua Canonici vocantur ordinarii, ut Ravennae Cardina les olim, Lugduni etiam hodie Comites. li scilicet ordin rii maioris ecclesae Mediolanensis, exteris aliarum ecclesialum canonicis . di clericis ejusdem dire hos consere libus in pio. urationem legatorum pontificis exh hend rum causa, hi , inquam , soli ordinarii nihil quiequam in hane causam conferre volebant. Haec autem Constitutiosuhet etiam eos eadem onera subire.
AD CAP. tam non liceat. XII. E X iuribus Episcopalibus . quae sere omnia numerat
a tur in cap. eo x remi. sv.de op. iudie. ordan. alia nossi utendo amittuntur opposta praescriptione legit Ima . ut quarta decimarum , di funerationum , cap. q. v. di imum tutio, vel destitutio presbyterorum ne oportet accipe institutionem . S destitutionem cum ita simpliciter nu cupatur , ut in cap. eonquaeremi . & in cap. I g. i f.
est institutio de destitutio eleticorum, ut in eap.r. de pravseri . in quarta eo tegi. Haec facultas. inquam , instituendi. di destituendi, augurandi. N exaugurandi presbyteros non
utendo amittitur. Itemque ordinatio sacerdotis parocmamni. quem vuloci pontifices vorant Pleianum vulgari voce
ut in Italia Tlelano. Ie . ordinatio igitur sacerdotis parochiani. & plebant. de clericorum . qui ei opem ferunt in divinis m3steriis. & baptismi collatio . & poenitentiae levioris irrogandae facultas . & deeimarum perceptio . hsepeliendi , excommunicandi. interdicendi , ahsta veno jura haec non utendo amitti possunt. & utendo hona ne di ex iusta causa adquiri. eap. ig. ias. Alia sunt iura Episcopalia . quae non utendo non amittuntur a ut sus vllata elonis i & quod eam consequitur eive annexum est, ut ait. cap. 23. ins edi tensab. ius petendae procurationis, sive alim niae. ut superiore ea p. Reverentia item, & obedientia Episcoim debita nullo tempote intereidit, etiamsi per annos innumeros in ea exhibenda ecclesiae quaedam suae dioec stos cestirent . ut in hoc cap. videlicet, si quae Porte prae tendunt se exemptas esse ab obsequio Episcopi fretae sollapsu temporis longissimi Opus est Romani speciali privilegio . quo eximantur ab obsequio dic eiani Episcopi . nee sufficit temporis prolixitas . Quod etiam invisitationum . & procurationum causa servari jam ante dictum est . Et privilevium quidem illud . quo plerique
eximantur ab obsequio atque etiam jura filictione-na, ut in hae urbe Biturigum Canonici S. Sacelli , di pilulum S. Stertiani. & monasterium S. Sulpicii , di qui communem societatem Christianorum omnium ex rom mne Iesu propriam suam fecerunt; Privilegium . inquam sillud iure Pontificio approhatur . eap. i. de simu eap.liv. de excess tra . in cim e . t s. , I g. hoc DI. at prohatur sane vehementer passim ab omnibus Episcopquorum interest i sed fremant quantumlibet, ad privigium iure Pontis elo receptum est . quamvis eo concellorem suam augeat Romanus Pontifex . & minuat caeterrum I piscoporum. Sunt Ordines . S monasteria innura hodie . quae eo privilegio sitiuntur, ratione ducta exean. lamnosa , i g. q. r. S ex iniquitate plerumve, oppremsione . & iniuria Episeoporum . , quandoque conventi ne habita cum Episeopo diceresano . N remuneratione In
terveniente . Quae tamen convertio non videtur elle rata.
sicut nec si ex conventione Episcopus ius il
mittat. aut procurationis, ea ri. h. f. de redish. Sunt etiMikopatus plerique . qui non subiacent Metropolitan . sed soli Rom no Pontifici a My - . immediate. Ut
sis Episcopatus in Gallia . laridi . di Papiens s. sive Tie nensis in Italia , di alii inulti. AD CAP. Ad a dientiam. XIII. & CAP. Ctim nolis . XIVCU M cap. ig. simul ea plicabo cap. q. de traseriptu
ne centum annorum . quae sola sin lati quodam iure Romanae taesesae obstate non sufficiente adversus eam xia vel x. vel xx. vel alia quacunque temporis I Hscriptione et cum tamen adversus aliam ecelasiam . uti iri superioribus demonstratum eli. sustulat praescriptio X anno ium. De hac singulari praescriptione c. annorum agitur in hoc cap. 33. di i . Olim etiam advernis Romanam etalesam currebat praescriptio ditarum , ut adversus aliam ecclesiam quamcunque . i
489쪽
si In Tit. XXVI. De Praescriptionibus. Lib. II. Decret. si S
mus lustinianus constituit . ut ne ulli ecclesae alia piae. Aseriptio noceret ius suum persequenti, quam e. annorum. I. iiit. C de sareos Pu riov. s. De s. edicto lusianiani, cujus etiam Suidas mentionem facit in Prisco Emeseno.Qui tamen Iustinianus postea mutata sententia in Nov. i ii. de is i. adversus ecclesias omnes lassicere voluit praeseriptionem xc annorum , sublata c. annorum . seculi, ue t. magis quam temporis praeseriptione . xT-μὰλ- .sir XI ra . quod & Gregorius I. pr
havit . non excepta Romana ecclesia . ean. v timm . is.
t. s. Recentiores Pontifices . loannes HIL Innocentiusta. Bonifacius VIII. in Helena Romana conservati v luerunt Iustiniani priores Constitutiones . ut stilicet ei non possit alia praescriptio temporalis opponi, quam et an
notum . idque constat ex hoc cap. di cap. ses o cap. I . in ..fv. hujus sit. O cap. h. eod. iii. in quam collectione , ct cap. r. ias de con/rmat. 1 t. vel invet. er cam titi. Id. qv. q. Hoc enique praecipuum habere voluerunt ecciesiam Romanam . qnanquam dissicile , immo pene impossibilent pt
hare c. annorum possessonem . vix enim ulli rem pletis c. annis superesse possunt homines, qui de nus possessi nis iusto initio perducto ad c. annos testificari possint. Ru mor quidem . de fama communis , vel de auditione ie Ilio
monia . quae dicant ii , qui se a maioribus suis id audii se . S accepisse dicant, proferri possunt, sed harum probati
num sublestior est fides. Porto eum hoc proponitur. cum Henam Romanam excipiunt. proculdubio intelligunteeelenam Sancti Petri . idque patet manifeste ex ea tin. de eostra . in s. coelectione et ubi Honorius III. idem privilegium , quod habet ecclesiae Sancti Petri, dat elelenae Sancti Ioannis Lateranensis in eadem Urbe . quae propria Uest sedes Romani Pontificis. Nune videamus . quae sit species cap. s. in cap. ses. Alexander III. cuidam nobiliseudi iure eonceuit pentiorem annuam certae pecuniae impostam cuidam castello. de debitam ecclesiae Romanae.& omnia iura , quae in eo castello eccles a Romina habe hat . veluti cibatus, sive procurationis . de banna . ut ait. i. ius edicta proponendi. de iurisdictionem . quae hoe i co significatur Placitotum nomine , quia barbare Plaeita vocant Mail. sive litigia , de coercitiones , sive mulctas delinquentium . quae etiam in idiotismo forissa, i farfai-itire . Huic vero nobili, quo minus hoc tute . de beneficio pontificio uteretur . cum Castellan ut ejus eastelli se
ceret controversiam , de neque solveret pensionem annuam . neque caetera iura redderet nobili supradictor
Pontifex pro nobili pronuntiat adversus Castellanum hie Upotissimis ni ratione , quod etsi diceret Castellanus hoe
iure nobilem non fuisse usum per xxx. annos a tamen quia ea res principaliter contingebat ecclesiam Romanam , quia eius rei principale negotium erat eeelenae R manae . I qua beneficium illud proficiscebatur . de pendebat . nihil agere Castellanum objiciendo in usum . sive
praescri xxx. annor. adversus hesesam Romanam necessariam esse praescriptionem e. annorum . Haec fuit ratio praecipua , cui adminiculabatur etiam benefietum Pontificis , quod nobilis proserebat: rtemque liber ce statis Romani Pontificis , ex quo apparebat, susuriora sura pretinuisla ad ecclesiam Romanam . Qui quidem libet sane plenam fidem facit, etiamsi non inveniatur, ut ala, in archio ipso ecclesiae Romanae . sed apud Cardinalem
quendam . qui olim fuerit Camerarius Romani Pontificis, Eid est . qui praefuerit archio. sve grammatophylacio ec lenae Romanae . Teties quoque huius rei approbandae causa ab eodem nobili producti recipiuntur , ut idonei. nee ideo rejiciantur, quod diceret Castellanus verbo t nux , tantum scriniatium , sive tabellionem non ex fide dicta testium in litteras retulisse e via non est credibile peierasse scriniarium . qui in eo ossicio excipiendo juriavit. se eo perfuncturum bona fide Quare etiam praesumit Pontifex in eam r. des morum in quarta collectimine . tabellionem suo osticio functum fideliter . emae , in quit , ad Me ex iurejurando teneatur . Ex cap. I praeteria . quod in eo habetur de non minori, quam c. annorum praescriptione ecclesiae Romanae obficienda , notandum a
est . in eam c. annota imputationem non numerari tempora schismatum ecclesiae , quorum plura intercessisse tempore Alexandri III. historia probat. tribus . vel quatuor ordine Pontificibus. quos vocarunt Antipapas, Alexandro oppositis factione Cardinalium , de Principum quo rundam . Octaviano stilicet, & Guidone . de Ioanne . de Lan one , quos omnes cum inors eripuisset ex rebus humanis superstite Alexandro , nemo post eos ausus est in pollesione summae cathedrae ullam deinceps Alexandro
anserre moles iam e verebantur enim ne mortem obitent ,
ut priores illi quatuor . atque ita diu Alexander, qui fuit vir magnus . fruitus est sede illa. AD CAP. Aassilia. XV.oniungendum en eum hoc cap. cap. 3. p. de in ita retri rectit . utrumque pertinci ad litem , quae erat in Anglia inter Episcopum vigorniensem, de Abbatem Dei hamum, sive de raedam , lac legendum hoc loco , ut in is
inscriptione e . s. 'p. de judici quem solum Abbatem li her fiscalis Romani Pontificis ponit in dioecesi vigoraniensi, ubi tamen corrupte legitur Luesanna . ordinis Sancti Benedicti . cum sit legendum Evestam a quod de historia Angliea manifestum facit multis in locis . Fuit autem lis ea de quibusdam ecclesiis vallis. de villae Eves hamae . quas dioecesina lege. ut ait, id est, tanquam eonstitutas in sua dioecesi Episcopus jute communi ad se
pertinere dicebat . Abbas contendebat eas es e prorsus ex
oeptas , de liberas a ditione . de jurisdictione Episcopi ex ptivi legio Henriei . de Octae . qui Reetes Merciorum omisnium , qui in Anglia suerunt potentiinmi. de ex privia legio Constantini Papae ( corrupte in hoe cap. coelestamsn decessor nocter , pro . Constantinus Papa . ut recte lenitur in antiquis ) Idem etiam Abbas I piscopo oppone
hat praescriptionem xx. annorum 2 quod tot an raratum
spatio cessa et Tyiscopus in vallis Lueshamae iurisdictimne usurpanda . Descienti Abbati in probatione privit xii supererat exceptio Sistssionis xx. annorum . sicut, ut hie etiam ponitur . deficienti Discopo in probatione ejus temporis . quo dicebat ecocilam vigorniensem caruia
Episeopo , atque ideo ex praescriptione xx. annorum tem pus illud vacantis ecclesiae deducendum esse . ut erum. I. O . f p. supererat exceptio usurpationis . Usurpatio inter
rumpit praescriptionem . ut puta si probaverit in ecclesia suadam ejus vallis Archidiaconorum quendam Uigornienisis ecclesiae eo prosectum illius ecclesiae invisendae causa , fuisse benigne receptum , eique praebitas annonas , de chpita . Si de tur Archidiaconos suos idem prohaverit Episeopus . se coegisse, sive collegiti denarium Sancti Pettii se voeabatur nummus argenteus , quem singulae familiae in Anglia olim pensitabant Romano Pontifici . quod ii
hutum etiam ob eam rem dicetatur Romescot. eoaeme Icialiti de Rome . ut scribit Matthaeus Uves mon isteriensis . de Polydores virgilius . ultro concessum ab Ossa . de Inaregibus Anglorum. ecclesiae Romanae . Id vero exigi ab Episeopo per Archidiaconos ostendit ea I r. ins de te Lin quo ne legendum est , radi Beati Tetri denariorum est lectam per Archilaranos vestros cerini. m. Usurpationis etiam . sive interruptae possissionis argumentum erat, ut hie proponitur . publica processio . quae tam acie apud Iustinian. Nome .d . 'uam a civitate vigornia
in eam vallem tempore Pentecostes Episcopus ducere s,lehat. Argumentum etiam aliud erat interruptae praescriptionis. mpnitio causarum matrimonialium . quae ea valle movehantur, quam Episeopus semper usurpaverat. de Cappellanorum . ut ait, suspenso, vel interddictio . Et haec suffciant ad et I s. p. id. jam exposui Ap. in ei i.
490쪽
ciis Comment. Jacobi Cujacij pro
A arbitrorum . Ae ptaeterea opposta praescriptione xxx. an
AD CAP. Si diluendi . xv II. notum . quae initium duxetat a concessione illa privilegiorum, di a stillo titulo igitur . de hona fide erepta . &QUod habetur in hoc cap. conjungendum est cum his . eontinuata sine interpellatione legitima. Quapropter etiam a uae dicta sum v. in cap. rr. v. de j restir. de ju- pio Abbate Pontifex pronuntiavit in his causa, ut ait. resurando fidelitatis, quod praestare iudex Caralita- quibus quaesisse se tuta Episeopalia praescriptione legitimnus in Sardinia , quae tota parebat Romanae ecclesiae. dc- Abbas docuit post sententiam aibit totum: In aliis . in qui
huit Romano Pontifici . non Pisano Archiepiseopo, qui hos quoes idem non doceret . praescriptione uti non neque privilegio , neque praescriptione ulla id sibi un- potuit. Episcopo suxta sententiam arbitrorum iure suo
quam suri, adquisierate namque id semper cxegerat a iu- conservato. oice Caralitano , non suo nomine . sed nomine sedit RQ - - - manae et ex quo apparebat non Archiepiscopum Pisanum .
sed Pontificem Romanum suisse in quasi possessione ju- AD CAP. Ten. O Vaeris supradicit . quia is solus possidet , cujus nomine possidetur . l. quod meo. de adquir. posses. Itaque non poterat Rat in Ungatia quaestio de deeimis Comitatus Si Archiepiscis . qui non possidebat sibi, procedere prae-u Ita ginensis, ne est legendum. Comitatum hic vocat, scriptio temporis. Imo & hoe posito , Archiepiscopum . quem ducatum honfinius scriptor doctistianus historiae Un- Pisanum sus illud Leelesiae suae . non ecclesiae Romanae garieae. Et haec quidem quaestio de decimis, ut coepi dicere, nomine et atque ideo Ares episcopum Pisanum eius iuris elat inter Episcopum vespriniensem, & Abbatem S. Mar- possessorem fuisse , dicendum est, praescriptionem Archie- tint . qui est in dioeceli vel intensa , A ate decimas il-piscopo non prodesse , quia mala fide postedit. scum id lius, Comitatus vindicante interdicto uti possidetis, ex pti-3uris ad Romanam ecclesiam pertinere , eum de jussuran- vilegio Stephani primi Ungarorum Regis. quem S. fre- dum ab eo sudice exigeretur sub Me modo . salvo lio no- i ianum voeant. quod relatus fuerit inter divos, confrie sedis apostolieae . d. eap. 1 r. Malae autem fidei possess, malo a Pachali II. Romano pontifice , quod in decimari . di iusium possessionis titulum novi habenti praescriptio tum iure conserendo non sufficeret auctoritas regis, cuin non procedit. Ac praeterea, sic gradatim procedit Pontifex nee regi id juris competere possit, cap. 3 i. ins de decim. in hoc capitulo . hoc concesso . praesti iptionem procedere, quod pertinet etiam ad e lesiam velariniensem . Episo- non aliam posse adversus Romanam ecclesiam procedere , po autem easdem decimas contra vindieante. N argumen quam C. annorum , quam probate perdidi ite, imo pe- iis quibusdam refellente privilegium illud Abbati concesne impossibile est . ut diximus in cap. 13. Ap. In contextu sum. Quibus tamen argumentis tanquam infirmis Pontinhiasus cap. illo loco. svramentvim , quod persedem Aposto- e sex locum non dedit . de omnino privilegium illud ratum .licam , legendum ut in sequentibus. Pod paea sede Apo- di firmum esse iussit, ae jubet in hoc cap. verum , ut sub- Clodica . id es . nomine ecclesiae Romanae . non Picinae , de sicit, quod attinet ad electionem, consecrationcm , de cro sie habet antiqua dictetalis . Quod autem ait in hoc cap. rationem chtismatis sive olei , ex quo fit poli baptismum in praesumtione rerum ecclesia ituram bonam Idem ,-stissum unctio benedieta ut Tertullianus loquitur in libro de Raetitilum requiri, id obtinet hoc iure in omni omnium re- ptismo, de eadem de re C 3ptianus ad Januarium in hunc Ium prae riptione , ut ait cap. in . ivs Me ih. non tantum modum : Umi nete e es eum . Di baptiemus se . Mi a canonica . quae secundum canones inter ecclesiasticos pro- eepia . inquit. Chri ase . id es . unctione, esse Dei unctus .cedite sed etiana civili, quae inter laicos . Nam & inter o habere in se resadiam Christi possit 3 Item quod attinet
lateos omni tempore bovia fides intei venire debet, quoad . ad consecrationes altatium , de hasilicarum . ordinatio suillam praescriptionis tempus adimpletum sit. Incidens nes clericorum, qui ad saetos ordines promovendi sunt, mala fides medio tempore interrumpit prascriptionem Prentifex iubet clericias par hiales supradicti monali mei usucapionem hoc iure, sed non etiam iure civili. xii nam ct monachi parochias habere possunt, cap. io Quod si in praeseriptionibus omnibus bona fides hoe su- Dp. id est . regimen quarundam parochiatum ) illos , in-re requiritur , ut in eap. s. s. pen. in uls. hoe isti de sutius quam . clericos non posse ea benescia . quae ante retuli,
titulus igitur , id est, sulla de legitima eausa possessionis .h Abhate consequi, sed I solo Episcopo vestriniensi .
adipiscendae , de obtinendae . ut e . si . ius di decim. cap. si Catholicus fuerit, de gratus Romano Pontifici , de quis. v. de probiae. nam ubi justus titulus abest, vix est ut dem gratuito et non aere collato , alioqui simonia contra-aioli etiam absit bona fides . I. uti. C. unde vi. Cum igitur heretur , cap. Id. oebi s de Mon. Ad n Tpiscop. Vespri-eonstet . sine bona fide praestrinionem non procedere . niensis Catholicus non fuerit . ab alio quolibet Epite consequens est, nec eam proeedete posse sine iusto tim po Catholico r haec enim dare Pontificum et . non mo- tulo . Quod tamen non videtur per omnia admittere cap. nachorum . Ut vero ab alio quolibet Fpiscopo Catho-
a.des praesen . in d. nisi es ibi dicas. eum , qui possidci lico . deficiente proprio, id esse ait ex pti vilesiis Pasne titulo . modo non possideat contra jus commune , . schalis, di Alexandri concessis Abbati supradicti mona- non omnino carere titulo . vel eo . quod eius policstio 3 stetit . quibus quidem privilegiis eum nihil nominatim luti iuri eontraria coargui non possit et iacui nee si origo derogaverit privilegio Clementis . quod subsecutum possessionis hominum memoriam excesserit. est , de datum Abbati generaliter . ut a quocunque Episeopo , ut diximus, heneficia illa tectores parochiarumes supradicti monasterii aecipere possint a concludit piiiii-A D C A P. tam olim . X UII L na privilegia e celsa Paschali, de Alexandro sub distin-e ctione in illis expressa . de paulo supra exposta generali
EPiscopus Lucensis vindicabat nisi in villa quadam sermone abrogata non esse a nec abrogata quoque ea sura Epistopalia , veluti institutionem. & desiit uti ptivilegia esse praescriptione XL annorum iam comnem presbyterorum, ordinationem rectoris parochlani. de pleia . quae hoe sute legitima praescriptio eli adversus clericorum , de vindieabat quidem ea sura fretus iure comis ecclesiam . aut monasterium . cum Abbas allegando promunt, is ut communi lege dioecesina . ut ean is . Ap. aD se illa privilegia Paschalis . de Alexandri . praescriptionique etiam ex sententia quadam arbitrorum . hae in eausa omnino renuntiasse videatur e & post ea quoque privi pro se data adversus Abbatem S. Saluatoris . qui nune de- legia imiaetrata praescriptionem implere non potueritnuo de hisce iuribus cum eo Episeram controvertebat . malae fidei posielior constitutus. Impetratio enim privi
prolato liri ilegio Gregorii VII. ante senteni iam illam aris legit , quod notandum , argumentum est malae fidei. Quo hi uotum imi et raro . quo haec jura . quae abjudicabantur enim opus est mihi privilegio si bonae fidei possessor . sirpiseopo, adsudicabantur Abbati . & villa illa eximeba- mihi bene conseius sum 3 Mala autem fides , sive initio tur potestate Episcopii Prolatis etiam multotum Pontis- possessionis intervenerit, aut quasi possessionis . sve sucum Rom. similibus prigilegiis concessis post sententiam pervenerit, sane hoe fure impedit, de interrumpit Prae-