장음표시 사용
41쪽
cist satis ne tibi elocutus videor E v P ii R o s. Satis i inquis. ita aperte, ipsam rem Iocutus es , ut nil circuitione verborum, nil, ut nunc mos est , inanibus sententiariam flosculis, ad eam exornandam usus sis. sed vellem mihi dari carmen aliquod, quod ad mea peccata deflenda,&ad veram poenitentiam in me excitandam adhiberem. P Η I L o C. Audi illud, quo ego uti consuevi. tibi placeat, edisce.
De poenitentia,Hymnus, ad Christum.
Spes, vita,viram, gaudium, di reum teterrimum, Midita gravatum nexibus.
Qua lingua ,pater, siusscit, Tibi referre debitaι'
me, mentem in Tamiam, Dextro reducis numine.
Mens horret, s cor contremit, Cum a tendo lumina, ' Loca ad profunda, horrentia, Passiniis Orci limitam: .
In qua, citatis gregibusi Miser ruebam perdit Ac pene me jam faucibus Trux Orem intus hauserat. Pudet pigetque proloqui, Scia duxer flatia, Luto tenaci ac sordido mrere totis sensibus. F bd est genus tam seia um Culpa implicantis piritum,mo turpiter me milites, . Non illigarim perditum tmms quod usquam cemerem
olere coenumfoetidum, Gnabar illae tendere,
42쪽
Eoque membra protinu Suis modo, persu ere, ore foedo carpere Ferale Ditis pabidum.
O turpe factum, ὀ impium, Audere fusa ac turbida.
Coenum, lutumque, pulverem, Praeferre caelo, ac Numini.
Impune nequiisuam ab usi. Nam, gaudiosemper comes. Luctus perennis adsuit. Insanis Asse nequiter, O Iesu, amor dulcissime, fui inter caduca noria, Intacta muli solatia.
t os ruborem contrahit, Roremque multum costigit ἡ Cum mens recurrit anxia, Decursa vita tempora.
Hine siti dixit optimus Magister o dux gentiu mamos inde fructiu colligin, Vnde erubeficit, improbus esia pravit hic depesiere,
Fletu, rubore, crimina, Quam moxsevero jussici Adpare, plenum sioribus. Si qua nitent hic clarius . Nos angue pejus sauciant ; lIam non opes, non 'loriam iSed paenitens corflagito. m recedant ludisri,
Adsint dolores serii Et sit voluptas, luctibus
His adesto vocibu , E corde missis intimo, Quibimque te nunc postuo, Preces bene d accipe.
43쪽
E v P u R o s. Placet mihi carmen; ac, si eius mihi copia fiat, libenter ediscam. sed quoniam , in morte recte obeunda, tantuin momenti est,ut conia in hoc uno p sita esse dicas, vellem aliqua a te mihi praecepta ad eam rem dari,quibus obtemperans,tempori illi, tam adcipiti,tamque periculis pleno,securus occurram. Ρ ii I L o c. Faciam libenter, aisue ea proferam, quae soleo mihi proponere, quaeque tibi etiam, magno esse
usui posse intelligo. Praeparatio ad mortem.
ΡRimum, illud persuadere sbi quisque debet, si Dei
in se beneficia recensere velit, quibus ingratissimus extitit, se mortales omnes, improbitate, & ingrati antimi victo , antecessisse ; ideo aequum esse, ut eos etiam, . poenitentia aliisque virtutibus,anteire contendat. Ante omnia ,summa danda est operab nobis,ut maximo atque intimo cordis dolore,ex memoria peccatorum suscepto, assciamur. cui rei, multum proderit,laudabilem illam, planeque salutarem exercitationem nobis imponere,
rua sanctos omnes viros uti selitos esse didicimus: viaelicet frequentes contritionis actus edendi, quo Spirit tus Sancti ope adjuti lapideam cor nostrum, quod divul nae voluntati constantissime restitit, contritionis, ut ita dicam, malleo,contundamus δε cormninuamus. II. Deinde fixum ac deliberatum esse nobis debet, millies antea, per summos cruciatus, vitam amittere, quam rursur ad ingenium, hoc est, ad veteris vitae consuetudinem usumque recidere, aut aliquam vel minimam Deo injuriam & contumeliam inponere; & quemadmodum de quibusdam creaturis vilibur abominabiliabusque interdum optavimus utrum majore stultitia,an improbitate,non dicod ut perpetuo cum illis amore,unque ad extromam vitae spiritum, conglutinati haerere-
44쪽
mus, ita pie sapienterque optare debemus, ut arctimis caritatis vinculo, cum Deo constricti conjunctique via
III. Tertio,per omnia vitae nosti ae tempora,acri ac diligenti cogitatione , percurramus , quaeque in Deum impie nefarieque commisimus, investigemus ac perquiramus , & inventa atque notata, sacerdoti, cum lacriamis, aperiamus.
Iv. Quarto, si quid a nobis,vel li parentibus nostris jure cuiquam debeatur,id statim eidem totum,cum fide,
V. Summa ope, suantum in nobis erit,enitamur, a que ad eam rem, divinum etiam auxilium inploremus, ut fraternum adversus eos animum suscipiamus ac ger mus. quibus injuria vel damno sumus assecti, ut nobis vicissim Deus, quas ipsi fecimus, injurias remittat atque condynet.tum demus operam sedulo,ut inimicis nostris, quoties usus veniat, honorem pro contumelia, beneficium pro injuria, utilitatem pro damno rependamus,ut simus veri atque germani, patris nostri filii, qui solem
fluum oriri isuper bonoso malos, es pluis super, os
Dyugos;postremo, rum unumquemque sigillatim qu tidie meminerimus,moque enaxe Commendemus. VI. Testamentum,quamprimum condamus,eosque qui nobis videbuntur; heredes instituamus; ita tamen,ut etiam Dei ac pauperum meminerimus, ut, cum defeceria. mus , recipiant nos in aeterna tabernacuti, neque expediemus interclusionem animae & angustias spiritus , quo tempore,aguntur omnia raptim arctue turbate,ac seduIae amicorum ac familiarium de propinquorum voces, pro cujusque libidine admonentium,ut partem bonorum illi vel illi legemus, molestiores solent esse, quam morbus a neque quidquam tam extremo illo tempore convenit sacere,quam omissis ceteris curis, animae suae negocium agere,videlicet operam dando, ut ad divinum amorem,& ad veram ae persectam pinnitentiam obtinendam, sedulo animum excitemus.' II. Erit vehementer utile ac necessarium, tabulas rei familiaris conficere, in eisque omnes facultates nostras notatao ac descriptas habere,iuni quas a parentibus nobis
45쪽
nobis relictas accepimus,lum quas ex eo,quod compa simus, ipsi peperimus; praeterea dies, menses, dc annos, - suibus singula quaeque gesta sunt,& nomina scribarum,
in quorum tabulariis publica earum rerum instrumenta servantur ι item aes alienum, tum nostrum, tum patris, tum aliorum,quod ex nostra pecunia ditatuimus, quoque in loco,creditorum chirographa condita maneant, . quibus nobis cautum ab illis est,amplius,eo nomine Gminem,cujus petitio sit,petiturum; ne sorte quis malus, heredibus nostris, iis de rebus molestus esse possit, vel aliquid ab eis, terrore litium, abradere. VIII. Omnino aequum est,ut corpus nostrum,quod toties suis illecebris animum perdidit, poenis ultro su D. Ceptis coerceamus, ac corripiamus, ut purgatorii ignis poenas,si fieri possit,post hujus vitae finem e giamus,ac libero in caelum cursu evolemus, vel saltem mitiores eas offendamus. Itactve deberet unusquisque, singulis hebdomadibus, ternis in se verberationibus animadvertere, seque flagris, ad unius saltem Psalmi Miserere spa-cium caedere, ac singulas verberationes, conversa ad Deum oratione, concludere,ut ad veram poenitentiam
nos perducere dignetur. Feria secunda, quo die mos est in Ecclesia, orare pro defunctis,saluberrimum erit, aliquod pro illis sacrum faciendum curare,Deo preces Oia
ferre, eas praesertim,quae eorum officio continentur, vel
ejusmodi aliquid agere. ita enim spes erit, fore, ut nos etiam auxiliis eisdem sublevemur, quae aliis impertiri studuimus. Sabbato,die B.V. sacro,honoris illius gratia, si cum salute nostra fiat,& spontis nostrae sinus, ab ovis ac lacte abstineamus,corpori nostro cilicium admoveamus,nec antea removeamus, quam nos lectus excipiat.
Bis in dies singulos,mane scilicet & vespere, introeamus in nosmet ipsos, & introspiciamus in mentem nostram
ipsi;eamque omni cogitatione pertractantes, Videamus, num cuncta,quae diximus,fecimus,cogitavimus, exactae divinae legis normae respondeant,&,si in aliquo offenderimus,illud,ex animo,doleamus,ac corrigendum emendandumque curemus,ac demus in primis operam,ut ab iis nos maximh vitiis expurgemus,m quae,naturali quadam inclinatione,deflectimur,adhibita,ut ita dicam, con
46쪽
trariarum virtutum medicina. videlicet, si longius esse.
ramur ira atque superbia, revocemus animum ad ma suetudinem,ac demissionem,memoria patientiae &ma
suetudinis Christi,& cogitatione vilitatis & humilitatis humanae , si inflammemur avaritia atque libidine, ejusi modi cupiditatum flammas, majoris incendii, hoc est
aeternorum supplicioruin metu cohibeamus; atque ad excitandum in nobis castitatis amorem , magnam vim habebit, in Sanctorum vitas inspicere 3 ubi innumerabilium pene adolescentium ac puellarum exempla se offerent,quae aetatem illam fluxam ac teneram,vel cum vitae jactura,continuerunt,ne in aliquam sese voluptatem esia funderet. si moerore lutisque dejiciamur, lublevemus nos, meditatione selicitatis aeternae,quae paratissima erit
iis,qui divinis imperiis jussisque praesto suerint. porro,
libertas, sive potius procacitas linguae in aliorum factis notandis,animadvertendis,reprehendendisque, reerim tur, si, in suam quisque vitam , intentam cogitationem habere voluerit; etenim tam multa in ea,odio ac reprehensione digna, inveniet, ut si singula animadvertere placeat, non multum illi superfuturum sit ocii, ad ali dirum facta notanda. Verborum autem obscoenitas omniano vitabitur, si illud Christi Domini dictum perpetuo nobis infixum haereat in animis,de omni verbo ocis,quod locuti fuerint homines, rationem esse reddendam. nam si Deus ita severe vindicaturus est verba, ineptd prolata, qua poena supplicioque constringit improba ac flagitiosa , vel quae in obscoenum intellectum communis vitie consuetudo detorquet, vel quae, junctura verborum,d formiter sonant 'I X. Ex singulis centenis scutis , quae ex facultatibus
nostris quotannis accepimus , minimum dena pauperibus , eleemosynae nomine, largiamur; neque futuram ex eo inopiam, vel famem, pertimescamus. nam neminem legimus, ob eleemosynas ad mendicitatem suisse compulsum. X. Illud in primis urgeamus oportet, ut a rebus caducis ac fluxis animum abducan iis,& in aeternis ac cer tis collocemus; ut, cum erit exeundum E vita, liberius. alacriusque, ab his vinculis evolemus.
47쪽
ΑΙ. Summa divinae severitatis formidine animum oppressum teneamus, ne commovere se audeat,atque in aliquam libidinem rursus effundere: quod si ii qui ab omnibus se voluptatibus abstinuissent, totosque se in optimo vitae statu collocassent , hae semper cura meth-que continebantur, quid eum facere oporteat,qui ab ineunte aetate, totum se, libidinibus possidendum, tradiderit'. XII. Summis Deo precibus. dc uberrimis lacrimis, in beneficio dc gratia petamus:ut eum nobis nostri
contemtum ac de icientiam attribuat,eumque mortificationis amorem s udiumque conciliet, ut quoties ab aliquo deridebimur vel contemnemur, non modo non Commoveamur,neque perturbemur,sed ultro gaudio ac voluptase afficiamur: cui rei maximo alumento erit, aliquod diei tempus, in acri atque attenta, Christi co tumeliarum meditatione, consumere. E v P Η R o s. Audivi equidem omnia; ac magnam tibi,hac de re, habeo gratiam. tu mihi a Deo, precibus tuis, impetra, ut ad haec praecepta, quae tradis, quod re