장음표시 사용
131쪽
Cunctane prae Campo, G Tiberino flumine sordent pNDIGENAS Hyemes, qua Tellus tundie
Concretasque nives Alpino in vertice, dum Incola miratur; nativo frigore terras Nec mutare cupit peregrino Sole calentes. Sentit Iber patriam Phoebo propiore peruri; Sed neque sub gelidis requiescere montibus Haemi, orat, nec queritur vicini Sideris autus. Quamvis Thessalicos miretur Graecia campos, Ingentique Maro perculsus amore suorum, Audeat Italiam cunctis praeponere terris: Si qua tamen reserat te, nostra Britannia, Musa, Et Latium cedet, cedent & Thessala Tempe. Circundent alii perituris moenibus Urbes, Fossasque aggestas, duri remoramina belli, Sublime educant; te provida circumcingit Natura
132쪽
Natura oceano ; tibi militat, Auton, aequor; Et coniurati veniunt ad Classica fluctus. At rabidae Tigres absunt a nec saeva Colubra His sedem posuit terris; non atra drannis, Saevior & colubris, & Tigride lavior omni. Proveniant alibi forsan felicius Uvae, Admotumque sibi propius lucescere Solem Gallia laetetur ι non invidet Anglia, nimbis Stet licet obductus late pluvialibus aether rLiberias sed adest , tu coelum, Diva, serenas ;Friguia tu lenis; miti sub numine rident Vere novo Montesque feri, atque immania Saxa. Quid reseram quali Namsis, placidissimus Amnis,
Flumine te volvat λ nec major, nec minor alveo, Composite labens, ac Majestate serenus tParte alia rapidis torrens Sabrina fluentis In mare prorumpit quo non violentior Amnis Festinat, notisque uda imprimit oscula ripis. Quid memorem moles murorum, operumque labores t
133쪽
Cui non Vinsoriae dicta Arx t Ham onaque t cui non Sub Richmondisco Regalis Cella recessu λEducant alii surgentia Saxa, minasque Murorum ingentes, animataque mollivi aera Artifices doceant spirare ; Britannia fatis Europae invigilans, aequato examine librat, Quem damnet labor, & quo vergant pondere Regna. Quacunque expandit victrix sua lintea Classis, obsequium Domino, Pacem fert omnibus una. Hujus in adventum gentes jussa Arma reponunt, Pacatumque silent consecta Duella per orbem. Haec tulit illustres animos, acerrima corda, Heroum tellus: Te primum, Edoarde, nigranti Insignem clypeo, cui victis Lilia Gallis Rapta decus peperere. Hinc est Henricus Uterque, Hic bello, Hic Pietate prior ι Magnusque Nevillas, Avulsisse potens Solio, vel reddere Reges. quoque, Te nostrae vellem telluris alumnum, Quem reducem spectat nunc laeta Britannia Regem. Saepius
134쪽
saepius illa pios perfudit ad aethere voces, Cunctantem Classem increpitans, Eurosque morantes Germanaeque diu infelix invidit arenae. Tandem dexter ades; Britonum nec gaudia differt Invida Ventorum mora; tandem flamina lenta Abselvunt, reducemque pio clamore salutant Londinique arces, Namsinaque fulmina Regem. Mala
135쪽
11 a M U S AE ET ON ENSES. Mala Librorum Copia. CVVRRI. qvpcunque loco mihi, Codre.
Nomina magna, Aldos, PlantisisHque cre- Nunc Elaeversis, Stephano nunc plaudis utri- . . sque. Ast oculos tantum litera pulchra trahit. Congeris authores, congestis nescius uti, Et nitida ut spectes tegmina, Carmen emis. Atqui ego non oculos, sed mentem pascere veni, Ad Musas, Demens, non tua capsa facit. Ardet Epictetus lato spectabilis auro, Et Plato, jam culto corpore, bellus Homo estιJurares natos Epicuri de grege, splendet Tam bene curata, & pumice munda cutis. Use licet Musis venias comitatus, Homere, Ni nitidus venias, ibis, Homere, seras. Non opus ingenio est, commendat purpura Librum,
136쪽
Et picta auratis caerula terga notisi Carmine pro pulchro, pulchre nitet aurea pellis, In nitida & Bavius pelle venustus erit. Miratur Codrus, sed tanquam parcere sacris
Cogitur, & tangi pagina pulchra timet. Hic bonus in nido securum dormit Homerus, Nec fumum, & lychni lumina Flaccus olet. At Stultus furor est, periturae parcere chartae,
Ut tineis possit lautior esse Cibus. Non sic Cotta; libros versat qui sedulus omnes, Nec Musae, libris nec datur ulla quies. Hinc Chaos, & fatui farrago aggesta cerebri, Confusumque trahunt dissona scripta caput. Utque movent stomacho dubiae fastidia coenae, Copia sic domino est pemiciosa suo. Desine jam tandem spatioso currere campo, Et, multum ut possis discere, pauca legas. ΤΟ Μ. I. i Poeta
137쪽
Poeta Famelicus. UEM tu, Melpomene, semel Nascentem haud placido lumine videris, Illum non Themis aurea Pollentem eloquio tradet in otia Ridentis senii: neque Insignem Medicum per plateas vehet
Currente Automedon rota. Illum non tunicae Sacrificae color
Privo praeficiet gregi; Civilique procul murmure, rustico Donabit placidum Foco. Sed quae templa Poli proxima suspicit, Sublimem accipiet domUS, Qua stridet pluvia grandine Jupiter, Qua Vatis Notus improbus
138쪽
Aures .ffolio flamine personat. Ille inter laceros libros, Chartarumque sedens in medio, Tibi Grates sic, Dea, debitas, Attrectans digitis fila lyrae, refert: ol testudinis aereae Raucum quae strepitum, Pieri, temperas ;
Donatura macram, si libeat, Famem; Totum numeris hoc tui est, s Quod monstror digito praetereuntium Mendicae Fidicen lyrae: Quod spiro, & pereo, nam pereo, tuum est. 'Ι a Secernite
139쪽
ACR A dat AEneas sancto portanda Parenti, Ne violet castos dextra cruenta Lares: Nec nisi Phoebeae renovari lampade flammae
usiternos patitur candida Vesta socos. Ludant & risum tollant impune Theatra, Non capiunt nugas templa verenda Deum.
Ηic Res sacra agitur; procul, o procul este prosanit Et quos non tangit Relligionis Honor. Quis locus est Τemplis augustior i hic tamen aram Furtivam accendens impius ardet Amor. Phyllida sacrataJuvenis suspirat in pede, Igneque lascivo conscia saxa calent. Hane, Iove contempto, solam hanc & pallidus orat, Numen enim Phyllis vel Jove majus habet. Forte reluctantes si tendit ad aethera Palmas,. Et
140쪽
Et Diis invito fundit ab ore preces, Una acies Nymphae jactusque natantis ocelli, Ad quos mittuntur, non sinit ire, Deos.
Tot resonant nugae, tam creber risus amantum est, Idaliae credas Templa verenda Deae.
Quinetiam libros, Sophiae perculsus amore Intempestivo, versat in aede Puer. Ne tibi discendi veniat tam dira Cupido, Sacra colens Musae, respice sacra Dei. Non hoc ista sibi Tempus Studia, improbe, poscit, Nunc alios cultus resque, locusque petunt. Sacrilegi est, studiis dare Tempora sacra profanis, Praesentem Templo nec coluisse Deum. Respice, sacrilegas maneat quae Poena rapinas, Numinis ut sontes vindicis ira premat. Respice cinia en, Libycae testantur arenae, Cornigeri expertum numina laesa Dei. Et tu, Brenne ferox, & cum duce Gallia Brenno,