장음표시 사용
91쪽
Laeta salutari dono, redit ocius Uxor; Mox media titubans nocte Maritus adest. Heust ait; unde silent sopita tonitrua Vocis lΙlla nihil: sumtam at senius haurit aquam. Compositi gestus, Ora & demissa loquuntur, Et peragunt causam, Caelia laesa, tuam. Agnoscit primae Juvenis vestigia flammae, Et vetus accensa lampade fervet Amor. Laetior hinc Patruum pacata fronte revisit, Saepius & medicae pocula laudat aquae. Scilicet ignaris illudit sensibus Error, Ipsa sui causa est, & indicina mali. Verbera, quae essi senis dat lingua, Silentia sanant, Viinque adhibet medicam simplicis haustus aquae. Obsequio vinces, quem non feritate movebis; Moribus, haud forma est conciliandus Amor. Adsistit tali Concordia candida lecto,
Et parili aspirat C pris amica jugo. Jampridem haec, Princeps, tibi gaudia destinet Uxor,
92쪽
Uxor, Nasous digna subire torum. Tandem optatus ades, nec separet amplius Unda. Quos sacer aeterno foedere junget Amor. Ducet iter magno fulgens in pectore Stella, Et fausti certum Sidus Amoris erit.
93쪽
s uid privi dicam solitis Parentis
Laudibus P U Μ A VIT versu dudum Neptunia Troia,
Extruxitque MARO florentis moenia Romae. In nova mutatas quis nescit corpora formas tQuis TZebanorum crudelia funera Dareum pBella quis A athiis plusquam civilia campis tGrais suis, dudum defunctis, Musa superstes Numinibus: nostro quid adhuc jam carmine vivunt Quid nunc Idalios canimus, quid Apollinis ignes tQuid P is usque adeo faedos narramus amores 'Cum statuis periere suis haec Monstra Deorum: Nomina jam pereant. Summo sublimia PATRI Carmina sunt dicenda: neget quis carmina PATRI 'Quin taceant Homines : ipsi te, Maxime, fontes Ipsa sonant arbusta. Deus, Deus ille, ministri Quem voce aetherii noctesque dicsque celebrant: Hu
94쪽
Hunc Anima & Lumen nostri Sol aureus orbis Hesterno extollit cursu: Hunc & Luna, polique Astra corusta canunt: Hunc spirant murmure leni Flamina, vel magno reboant turbata tumultu: Agnoscunt dominum Pecudes, pictaeque Volucres; Quique lacus late liquidos, quique aequora ponti Vasta tenent, tibi dant muti praeconia Pisces, omnipotens: magni laudes tacuisse PARENT is Et nos paeniteat tandem pudeatque silenti. Tu, Pesside, hymnum haud tenui modulatus avena, Invicti PATRis versu graviore triumphos, AEgyptique canis pestes, miracula Mosis, Et mersos cum Rege duces, Populumque reductum. Ut primi reccisis Mundi fundamina l opusque Artificemque resers i En ultro janua coeli Panditur, & moto reserantur cardine portae, Adveniente Deo i quali praefulget honore Temporal quae decorat coelestem gloria Regem lΤale tuum carmen nobis, divine Poeta,
95쪽
Quale melos cum dulce cient pleno organa templo,
Attolluntque animos variae modulamine voces
Grandiloquo 1 feriunt sacri aurea sidera cantus. Jam neque Pierides, iam te neque somnia Pindi Delectent, POPI ; nec tenuia carmina grandis Ulterius fingas, jam nugas speme canoras, Et sacrum pudeat sylvas habitare poetam. Carminibus nunc ipse tui tibi majus Homeri Monstret opus Davides, tu tunc eris alter ab illo. G Tantae tibi sint angusto in corpore vires, Spiritus &, quantum sat erit celebrare PARENT IsImmortale decus; tibi vena dulce perenni Ingenium fluat; & serus potiare beato, Tam bene quod vivus nosti depingere, caelo. Res
96쪽
MUSAE ET ONENSES. 73Res es sacra Miser.
UIS mentem AEacidae subito novus occupat
Quidve tremuum dudum nescia corda metus pFerrea in humentes liquuntur pectora fletus, Ut quondam e petra lucida manat aqua: Dum misera senior Rex majestate verendus,
Projicitur supplex splendidus ante pedes. Non nitet, ut quondam, regalis fronte Tiara; Squasset &, immundo pulvere foeda, coma. Ipse habitus, gestusque, ora ac demissa loquuntur, Et causam peragunt, Hector adempte, tuam. Non ea vis animo, neque tanta superbia Achillis, Cordaque jam rabiem dedidicere suam. Quid mirum 8 iste dolor potuit tetigisse leones, Et mulsisse angues, torva Medusa, tuos. Quem
97쪽
Quem non Imperiis Agamemnon flexerat hostem Indomitum, flectit regius, ecce i Μiser. Majestas neque enim fatis infracta recedit, At casu evehitur pulchrior ipsa suo. Non aliter Marius stetit imperterritus; & jam Torva tuens fatis impavida ora dedit. Qui vultust virtus quae scintillavit ocellis lCarnificis durae contremuere manuS.
Sic ubi jam spectat Pompeii flebile fatum
Pallentis Caesar, sanguineasque comaS; Splendidus exoritur lustiis, lacrymaeque viriles, Daque cum causa est contumulata sua.
Scilicet Marint rutili quam fulguris ignes, Religiosa sacrum terra bidentes habet; Nec miniis ille sacer, fatis qui laeditur. & Diis Sustinet iratis fortiter esse miser. Effulget vimus e clade illustrior ipsa,
Et decorat magnum magna ruina Virum.
98쪽
Sic licet Eois Τitan emergat ab undis Pulcher, ubi infantem spargat ab axe diem, Non tamen occiduo vergens obscurior igne, M jor in Oceanum, splendidiorque caditi Res
99쪽
ν6 MUSAE E ΤΟNENSES. Res es sacra Miser.
I cum aerumnarum vario torquebere coetu,
Vestrum est hocce, feram, Dii, patienter, ais; Rem magnam praestas; Coeli haec spectacula
Non est infelix, qui miser esse potest. At nos, ceu Superi immemores Mortalia spemunt, Spernimus infaustos, Sorte premente, Viros. Longe aliter Divi, qui mittunt damna, secundant, Et miser est ipsa Relligione sacer. Felices laudent alii; me judice, pluris Constanter ferre est, quam caruisse malis. sic quando in sylvam Tempestas decidit, arbor Una ex innumeris fulmine tacta gemit: Hanc horrore pio ceu plenam Numine spectes, Haec colitur Sylvae Gloria prima suae. Teutonico metuit MARius sublimis in axe, At
100쪽
. At plusquam Victor, carcere vinctus erat. Fascibus ornatus Romae modo fulserat, Exul Clarior interna nobilitate nitet. Pro viridi decorat Majestas horrida Lauro, Et gravior torvo fulget in ore Decor.
Non ille AEternum gemitu violavit Honorem, Vincula nec Marium comminuere suum. Tune meis audes, inquit, contendere Fals p Tu laurum Cimbri de domitore feres p Ergone subjeci flammis Carthaginis arces p Ut possim dextrae fraude perire tuae t V Voce viri attonitus cessit, ceu Numinis ultor, Crudelisque suum dextra refugit Opus. Armatum Poeni Marium timuere rebelles, Fortior, & Marius major inermis erat. Ergo ubi strinxisset jussum Sicarius ensem, Sacratum potuit non violare caput. Membra Viro audaci concussit frigidus horror, Telaque carnificis destituere manum.