장음표시 사용
11쪽
obscuravit, cuius auctor in cum intimam Platonicae dictionis cognitionem contraXiSSet, praeclarum neque unquam periturum Opu condidit. At sua vice quantum Astii editio 18 14 superata sit editionibus, quas Bekker, Hermann Balter 1874 procurarunt, non opuS S ut fuse demonStrem. Sed ne horum quidem curis, licet iis nubes lectionum ex optimi libris AS iisque accurate ' excuSSi petitarum numeruSque ingen coniecturarum a doctissimis philologis, in quibus obeti, adliami, ad vigii nomina tanquam Soles Splendent, prolatarum tot tantaquo subsidia offerret, Politiam priStinam formam priStinaque sua
ornamenta ac decora recuperaSSe in die etiamnunc creAcens emendationum acutiSSimarum numeru lucide Stendit.
Platonis Politiam ex iis dialogis esse qui hominibu Semper maxime placuerint et pulcherrimi visi sint, non modo interpretationum sed istiam AEditionum magnu numerus
in Do quo imprimis valent quas Schanetius in Fostgrnas do Philol. Geselis. g. Urgburg 1868 p. 97 seripsit Si qui scriptoren cum fructu tractare Velit, in o potissimum elaboraro debet ut eius Sermonem quam accuratissim Pernoscat, quippe cum hae re maximam partem et ars interpretandi et ars critica
2 Vido Schangit orba Spoeim crit. p. 13 Ad votorum libros octo edendonqui accedere Vult Primarium eius munus est codicos quam accuratissimo excutero et quae inter singulos unius scriptoris libros ratio intercedat, diligentissimo explorare. Nam superioris aetatis mos in illino lectionem qua arridebat docerpondi hodio desitus est coli, cum non iam id agatur ut scriptori legantiao obtrudantur, sed ut exploretur quid ab eo scriptum sit vero. Civitato vorterunt Latine Antonius Cassarinus Siculus, de quo vid. Philologum 1858. Omo tortuus est anno 1444 p. h. n. . Ficinus 14823,
1883 noenon alii in alium sermonem. 3 Civitatom odiderunt praeter Aldum, Oporinum, opperum tophanus 1578ὶ Edm. asse III Cantab. 3 I. I. tutetmann I d. 1805 Erl.), . Ast
diserto declarat Permulti ' praeterea viri docti in diarii et Scriptionibu Separatim editis ua in Politiam emendationeAot coniectura publici iuris secerunt et saepe de illo pure
optime meruerunt. magno autem editorum numero pauci tantum Su tu'
dicio libero uti ausi sunt. Quae advigiti de tali baumio et Hermanno veriSSi me dixit In Stati baumio utinam diligentiam
et consuetudini Platonicae cognitionem iudicii subtilita aequa8Set, Hermannum vellem recto duce paulo interdum liberiore iudicio Secutus RSet , ea non minus valent de Schneidero tJo etto Stephanu contra et Astius et alter 1874 non anXie codicum Scripturi adhaeserunt, Sed ad coniectandi artem confugerunt, ubi Odice ουδὲν γιες ut Stephanus in ipsiuΗ ad lectorem φιλοπλατωνα admonitione dicit praebebant. Antequam autem Singularum praeStantiSSimarum editionum merita in brevi indicem, me nonnulla de Politiae codicibu monere
Libri manuscripti, quibus Platoni Civitas nobi tradita St, XXXIII numero Sunt. En eorum nomina et deScriptio:
12쪽
Foliis bipartiti quadragenorum qua ternorum versuum cum Scholii S a Cobeto et Schangio Mus Rhen. 1878 accurate descriptus. Contulere Baalius Faelisius Sylloge Lecti. , Bekker Duebner, quidam vir doctus in alteri usum Cobetus, Helle fcs Wolitrabit praelationem), Schangius, Campbellius 1890 menSe Iunio . Saepe correctus est. Codicis Subscriptio - ωρθωθ1 η βίβλοσ
λιτο scietro1εως - recens est. Politia soli 3 R - 11 4m continetur VerSu Sunt fere vicenarum ternarum litterarum. Code verborum omiSSionibus calet. Sit corruptus nec facili lectu Habet lacunam 429 C - 442 D 3, 184 Tt - 3, 208, 9 διωτου . Nitido scriptus Post Stephanum ab editoribus Bipontinia et ab alii colla
Cum Scholiis perpaucis caret 507 Ε 51, et desinit lib. 612 ἐστι ταυτα. Contulerunt C. Nurnberger, ekker, Schangius, C. Castellani in usum Camp- bellii . Bis saec. XII A XIII et XV
Cum scholiis. Manu Ioannis Rhosi Presbyteri CretenAis, Bessarionis Cardi. natis iussu ScriptuS. Contulere AlduS, Bekker, C. Castellani in usum Camp-bsilii . Foliis bipartitis c. scholiis Antiqua manus Scripsit Politiam usque ad 389 D, altera manus saec. XV et XVI a ver-
membran XV 226 membran. 61 bombyc. aut chart. 1029 membran. 59.1 bombyc.
membran. chartae. membran. membran. membran. chartae.
XV incipit. Cum ScholiiS. Continet 400 C - 439 B 134, 6 201, 12 Bkk. . Incipit a verbi αλλα ταυτα
Videtur manu Theodori sagae Scrip
Accurate ScriptUS. Octo Laurentianos codice contulit Franciscus De Furia. Contulere Baalius, Bekker Arachneidero littera B insignitu eSt. Cum marginali Ficini versione, fere absoluta, trium priorum librorum. Ad 39, legitur ἐντευθεν ηρξαμεθα τῆς διορθωσεαὶ αντιγράφου χωρὶς καὶ μὴ
13쪽
C. 1. Tmembran. et chartac. membran.
Continet V priore librOS. Cum obcoviciens conspirat. Codices Vindobonenses a Schncidero diligenter collati mnt. Contulero Bekker et Schneider. Schneidero littera C insignitus. Adhibuit Astius ad libb. VII et X. Contulere rabinger et Schneider Continet lib. VII cum parte X usque ad 604 Malalestianus cum scholiis. Contulit clar. . ROStagno. Campbellio magni, a Schangio Studien p. 67 parvi factus. soli 33ν Πλατωνος Πολιτειαι incipiunt. Nonnulla solia pgg. 308-319 ed. Campb. manu recentiore Scripta Sunt. Foliis bipartiti tricenorum quino mversuum. Contulit Schneider. Cum Scho liis initio L. III deflcientibus. Dicitur etiam RaudnicienSis. Non ultra p. 203, 3 m 43sa a Bekkero collatuS. Politia in soliis membraneia scripta
3, 501 19 α μεν τοίνυν Sque ad 516 6 περιαγειρομιενοι . f. Creuger Melet. p. 98 q.
Continet inter alia Platonica 328 Dαλr ημεῖς αν - 32 si ξυμβαίνει et 359 usque ad fabulae de anulo finem.
Qua cognatione illi codice inter Se contineantur et quae singulorum auctorita Si diligenter Schangius, Iordanus, olit Sehan rabius, Campbellius investigarunt. M iis, quae cΗANZma in. Hermes sol. XII Ueber die ritiach. Grundiage de Platon. Republili disputavit, hoc Stemma conseci: In libro autem Ueber de Plato codex . Mare Bibl. in Venedi 187TV idem vir doctus sententiam in hunc modum imulavit:
14쪽
Iordan Sententia IORDANI Hermes Vol. XIII 1878 au de mand schriste d. Rep. de Civitatis codicum cognatione haec est:
De codicibus a et, changius rectius iudicavit cum enim in Laur Verba τέλος του πρώτου βιβλίου, quae in in Menexeni fine occurrunt, desint, code a X, fluxiSSe nequit. Wohu Quomodo Μ0HLRABIUS Politiae codices ordinaverit neScio, cum mihi eius liber Die Platontiandach und thre gegensellige BegieliungenV praeSto non fuerit. Hoc tantum novi eum codices in tres classes divisisse ob eamque rem a L. Colinio in. Philol. Angeiger 88TV vituperatum SSO.
campi, CAMPBELLIUS denique diem tripartito libros mss. dividens hanc tabulam in Vol. II p. 96 codicum descriptioni subiunxit:
Codicibus t elis locum non SSignaVit. Εtsi non in omnibus cum Schangio facio, eius ratio mihi tamen probabilior quam ceterorum esse videtur. AliquandosoriaSSe, Si accurate Variae cuiuSque codicia manu enotatae fuerint, tertiora iudicia de cognatione, qua Politiae codices contineantur, proserre licebit, Verum adhuc percaute virorum doctorum de ea Suspicionibus et hariolationibus fides habenda est. Nunc redeamus e unde digreSSi Sumus. Civitatis editiones praestantiores pauci recensuro mihi Steph. initium faciendum a STEPHANI editione. IS ad Platoni opera edenda praeter Aldinam et Basileenge editi magnum codicum
st odicos Vind. I, , t ex communi fonto originem duxisse putat. Cum codicibus uri Laurent. n eonspiraro animadvertit.
numerum adhibuit, quo deSuribere SuperSediSSe valde dolendum At Sat multa tamen declarant eorum maXimam partem non optimae notae fuisse multam operam Se in editione Sua paranda posuiSSm candide in m0nito ad Hectorem testatur. Ut autem V, inquit, Graecu contextu Sicuti volgo vocatur quam steri posAet emendatiSSimu oderetur, non omnem lapidem, Sed omnia bibliothecarum ad quae aditu patuit Acamna partim ipSe movi, partim movenda curavi. V Ubi codice nul lum IuXilium praebebant, ad coniecturam eamque fere non audacem refugere mom reformidavit, hic illic vulgatam non monito lectore mutans. Notae eius editioni adiectae etiamnunc quae perpendantur, digniSSimae Sunt.
18 Duas setius Civitatis editione memorabile procuravit. HR-rum prior anni 18143, etSi permulta iam potius coniectura quam codicum ope Stephanianam editionem emendare conatUS est quae longa dies improbavit continet, tamen innumeriSlocia certam medelam Politiae attulit totque egregii SuSpicionibus abundat ut eas religioS AEXaminare et commendare Sihac luce mihi dignae viderentur, non dubitaverim. In altera
admirabilis Industri comparaverat visu nonnullo quidem errorem in priore editione commiSSOS ipSe suStulit novaSque aliquot muspiciones addidit, med eius iudicii subtilitas quasi ingenti novarum lectionum mole OppreSSa paululum ναρκησω, ut Platonico verbo utar, mihi viSa St. Utraque tamen editione Civitatis textu immensum quantum provectu eSt. nev k BER R de Civitate edenda merita sere unice Ximio sparatu criticin continentur. Festinanter enim Flatonis dextum
ex duodecim codicibus sΑΘD IKO tm Equin, quo contulerat, conStituit non semper optimos duces et II eligens,
sed interpolato Onac. incaute USUS.
Stalib. STALLBLUM1υς editionibus annis 1829 0 1850 in lucem emissi non male de Politia meritus est quippe quod non ut 0Stea Hermanni exemplo adductu in edit. II Gothana comparanda fecit - temere codicibus fidem habuit, Sed SanaS
15쪽
einendatione sinaprimis Stii recipere ausu est hic illic ips0 coniectandi periculum non Semper infeliciter faciens. Rus Sts praeter Bekkeri codices octo codicibus Florentinis, quibus autem tritica dacile Supersedere potest. Maximi secit codd. Scit Ilei l. ditio cuspiDER1 ΝΛ 1830 plano ut 0kkeriana ob unum apparatum criticum laudanda St. Praeter codice a Bekkero et talibauinio adhibito quinque codice VindobonenSe unumque obco viciensem diligenter excussit. Iudicii subtilitas ei maxime defuit et iucundissimum At videre ut in posterioreseditione bona lectiones, qua in editione Lipsiana 1830ὶ magno anfractu condemnaSSet ob illam Solam causam quod in arisino A ex Bekkeri collatione non deSSent, Silentio introduxerit, quia Duebneri collatio ea et illic adesse osten
Herm. ditio HERMANNI multum civitati profuit, sed eo maxime peccat quod eius auctor Parisin Α, cuius creberrimae vocabulorum OmisSione sere omnes ad unam librarii incuriae debentur, nimis obtemperavit litterarumque apicibus, ut aiunt, anxius adhaesit Plurimo loco acutiSSimis iiSque parum violentis emendationibus emaculavit.
Bait. Et si BAITER 1874Τὶ in Politia edenda Parisino A plurimam
auctoritatem tribuendam esse iure censuit, tamen coniectura uti maluit quam argutiis ut imprimi Schneide nec non Hermannus hic illic secit loco corrupto contortosve defendere. Dolendum est eum e magno coniecturarum numero, qua alia ab aliis viris d. prolata in protegomeni congeS-Serit, praeter illa quas in teXtum receperit, perpauca tantummodo tractaSSB.
Schme Z. ditio cΗMELZERI ), quas ex Hermanniana sere tota fluxit. nullius momenti est neque eiu Platonis menti explanatio subtilis. Fugit virum doctum olitiae libro praeter primum ludis minime aptos esse, itaque parum diligentem interpreta-
Haec in Baltero novissimo recognita editio post eius mortem immutata repetita est anni 1881, 1887, 1895 α d. VII . - Recensa est in Borlin. Philol. ochens. V 43'
ritionem academiarum alumnia nullum ructum praebere OSSe. Voli Ir. Civitatis liber In a WoΗLRABI recognitu multi nominibus proximam editionem Superat Littera additicias et , quae hiatus vitandi causa adhibentur, ex Helleri codici Parisinio collatione sedulo vocabuli apposuit. EiuSdem notulaRineditas hic illic adiecit. JoWet Novissimam Politiae editionem Io Ket et Campbel procvnn rarunt. Qui cum non auderent a Parisinio Scripturi ne digi-
amph. tum quidem transversum recedere, argutii vel certiSSimas correctione πάνυ σοφιστικως refutare coacti Sunt. Debetur tamen Campbelli Inaxima gratia propter diligentissime consectam Parisini A collationem Vol. II. p. 132 4 45 et perdoctas aliquot notas explicationesque in Voll. II et III con-
Postquam Politiae textus constitutionem nondum, ut initio dixi persectam esse vidi, consilium cepi virorum doctorum Civitatem quam emendatiSSimam reddendi conamina pro virili parte adiuvare. Quid meo libello, in quo quinque priores libros reliquo postea me tracturum SperanS semetua annotatione illustravi, SSequi conatus Si paucis mihi indicandum St. Primum permulta bonas Stii Hirachigii, aliorum coniecturas, qua iniuria recentiore editore SpreviSSent, commendare noviSque argumenti firmare Studui. Deinde non pauca emendationes, qua temere iidem in teXtum recepiASent, refutare mihi curae fuit i. Tum quam diligentissimo i
ore ciuin est a codicis optimi vel codicum optimorum scriptura non recedΘrct nisi iusta causa adest vel x usu sermonis vo o sententiarum nexu ducta, inoniis etiam ho debet cura osse, ut aliorum dubitatione temere motae tollantur, coniecturas non reet excogitatas Excludantur, interpretatione salHiie abiciantur 3 .' pnAonia aliquot inspicor mihi non tonit
16쪽
potui emendatione inde a Baiter editione quarta ii. e. inde ab anno 1824 usque ad anni DCCCXCIV finem a plurimis viri docti prolata memoravi. Hanc enim boni editoris ossicii
partem sere Semper editore novissimi neglexerunt Sive illas emendatione quarum sere non una Si quam non tractavi mentione indigna habentes Sive earum colligendarum taedii plenum Opu refugienteS. OStrem nonnulla SuSpicione et coniectura e mea gaga prompsi imprimis attenden Sicubi librarii Spuria cum genuinis miScutSAent, cum mihi probe perSuaSum Sit Platonis Scripta insulsi additamentis , maxima labe contraxisse. Hic illic orthographiam tractavi et locos aliquot obscuro interpretari atque explanare UScepi. Praefandi finem faciens eo quibus audacior fuisse viSuSsuerim, rogato velim ne SuccenSeant, Sed recordentur verum ex opinionum contentione σπε9 ἐκ πυρείων κλαμ μαι.
ΠΟΛΙΤΕΙΑ. De titulo et de in decem libro divisione haec dicenda
Nullo pacto dubitari potest quin Plato hoc opus suum rati τείας nomine inscripSerit et teStes citare multo eosque fide digniSSimos OSSumuS, X. r. riStotelem paSSim, Ciceronem in de Divin. 1. 29, Galenum in de Platon et Hippocrat decreti p. 735 κατα ὁ πέμπτον τῆς Πολιτείας, Clem Alexandr. Strom. I p. 19, Clearchum SolenSem, qui scripsit librum περὶ O H ἐν an IIλάτωνος II ολιτεία μαθηματικων ειρημένων vid. Athen. IX , Diogenem Laertium II 60 πολιτεία α περὶ δικαίου, πολιτικος, uSebium paSSim, Proclum i et scimus et alios scriptores eiusmodi scriptis idem nomen dediSSe Protagoram, Antisthenem δὲ περὶ o wo ἰ περὶ πολιτείας Xenocratem ' περὶ πολιτείας, quamquam is apud Suidam περὶ τῆς Πλατωνος πολιτείας ScripSiSSe sertur . Tamen iam antiquitus praeter hanc inscriptionem et alia pervulgata fuit: nam Moeri rhetor, qui sub Hadriano noruit, Platonia LIολιτείας memorat vid. i. a. p. 20 λέγει - c. Πλάτων - πολιτειων γ' et Olympiodorus in suis
17쪽
a. a. - . da ...... . . . . a. a. . . o.
Quas 3t 1ia pud Retunas Scriptores exstet diScrepantia, non
mirum est codice nostro item in diversa parte abire Maior autem pars cum Olympiodoro et Moeride acit, quorum agmen ducit praeclarus ille Parisinus A littera insignitus, in quo haec inscriptio est:
Eadem in codice Malalestiano, a L. Campbellio post Par Aet en L plurimi acto, recurrit omissa littera A . Utrumque titulum prima manum seneti servavit, Invenimus
enim Πλατωνος πολιτείας et περ δικαίου , Πάτ. πολιτεῖαι ι .δ. L, Πλατ. πολιτειας λὶ . . γ altera autem pars eiuSdem codicis i. e. man. Secunda ubique habet Πλάτωνος πολιτειων τέταρτος, πέμπτος etc. In codicibus Florentinia uno, excepto: LDλιτείας α et VindobonenSibu Sive Πάτωνος πολιτει- α Sive Πλάτωνος πολιτεῖαι γ πεοὶ δικαίου ia Scriptum invenimus. In
Monacensi legitur Πλάτω/o IIολιτειων, πρωτii; at Subscriptio primi libri S τελος Πολιτείας πρωτου, secundi libri autem Sub- Scripti τελος πολιτειῖν, δευτερας De ceteris codicibus nihil certi afferre poSSum, Si vero ex veterum editionum titulis omnes Πολιτεια ν exhibent nonnihil colligere licet, satis verisimile est Bekkeri quoque codice omne potius πολιτειῖν nomen quam πολιτείας gen Sing. in fronte gerere. Codicum cognationem e titulis quoque quodammodo cognoSci OSSe neminem
fugiet. Omnibus autem viris doctis persuasum S unice verameSSe Πολιτείαν inscriptionem idque e multis ipsius Platonis locis Stephanus et stius lucide demonstrarunt 3. Quaerenti
Τ Qua x discrepantia quodammodo patet illius codicis manum Primam non
Isocratea Philip 12. 13 verba νόμοις καὶ πολιτείαι ταῖς πω τῶν οφι- στυγν γεγραμ ιεναι minima domonstrant πολιτειssis nomen ab ipso Platon profectum esse et potius in contrarium cedere Videntur.
unde altera πολιτεῖαι, inScripti orta Sit, nullum certum responsum dare OSSum, Sed veriSimile SSe duco partim eo quod in sine operis diverSa reipublicae genera πολιτεῖαι describantur et recenSeantur, partim numero plurali cognati dialogi, cui Νόμοι nomen inditum St, itemque numero plurali Aristotelia Πολιτικcbit, ubi eadem reipublicae genera examinantur quae apud Platonem, effectum SSe ut in Scholis iuxta Ioλιτείας et Ιολιτειων nomen paulatim invaluerit. Non pu est me monere in ea nomini mutatione AriStoteli LIoλιτείας nullius momenti sutSae nimio discrimine inter haec duo scripta intercedente.
Restat ut de additicio titulo περ δικαίου pauca dicam. Sprocul dubio non a Platone adiectus est, sed falli Schneidermihi videtur ratus propter Diogenis III 57 verba eum Thrasyllo attribuendum Sae. Primum, quae et obet sententia fuit, non de illo Thrasyllo, qui Sub Tiberio storuit, cogitandum; deinde, etiamsi Thrasyllo dialogorum in tetralogia diviaio relinquenda est licet aliter sentiant v. v. d. d. Usener ' et ei. lius δὲ Tyrannioni, Dionysii Thracia discipulo, eam tribuenteS , minime sequitur eum et additicios titulos quibus dialogi
diStinguuntur, XcogitaSSe. Immo, ut AleXandrini Herodoti libri musarum nomina dedere vel Homeri rhapsodiis illas partim iam in vulgus nota inscriptiones quae argumenti vice funguntur, quale Sunt τειχοσκοπία, μήνιδος ἀπορρησις, aliae, impoAuere, sic et Platonis dialogi illo titulos adiecerunt. An vero alterum quoque additamentum πολιτικος Alexandrinistribuendum it pro certo statuere nequimus, etsi multa id probare videntur. Ad illud πολιτικος sine dubi διάλογος, non λογος neque ἀντὶ subaudiendum est, ut quia Ei orto dubitate clar. R. Hirgelii Hermes 1876 disputatione optime discere poteSt. Non hic est locus commemorandi quot quantaSque contro- VerSia inter viro docto altera illa περὶ δικραίου inScriptio pepererit. Ipsis vero antiqui quaestionem de Optimae reipu-
18쪽
blicas forma altera de iustitia bonique idea multo graviorem visam esse Vel Solum nomen τα πολιτικά, quo apud Olympiodorum Respublica praeterea audit, documento St j.
Ut iam supra inscriptionis additamenta, sic nunc et Politiae in decem libros divisionem Alexandrini tribuimus, quos constat tam Thucydidis quam Herodoti scripta in libros divisisse: quumque Aristophanes Byzantius Platonia opera in trilogias partitus sit, nullius audaciae est sumere eundem simul Politiam et Leges, crassa volumina, in aliquot fere aequa partes distribuiSSe. Cui opinioni non adversatur nota Α. Gellii XIV 3 do separatim edita Politia narratio lectis duobus fere libris qui
primi in vulgus exierantV; nam Sive merum hoc commentum
est, ut Zellero Videtur, Sive revera Politia additamentia paulatim crevit Gellius vel potius is qui illius fabulae auctor est, sine dubio quum verbis illi libris fere duobus uteretur, de ado librorum quam et nos novimus divisione cogitabat, quamquam nullo modo e decem illis duo vel fere duo sic eligi possunt ut totum efficiant. Qualem operam Aristophanes Platonis scriptis edendi ac corrigendi impenderit quantumque nova a vulgari δημωδει editione discrepuerit, non ampliu deflnire licet, itaque praestat virorum doctorum, velut alia ii hiatu ab Alexandrinis sedulo expulsos Aa putantis , hariolationibus fidem recusare. Post autem sere sesquiseculum haec editio tot tantisque mendis oppleta suisse videtur ut AtticuS, Si Vera Sunt quae . . Usener in diario odit. Gelehrte Nachr. 1892V perdocte disputavit, melioris editionis parandae consilium ceperit ClarR' Usener, cui ei adAtipulatur, non modo Platoni textum
qualem codices nobis tradiderunt ex Attici libraria officina
provenisae, Sed etiam X ArlStotelia Platonicorum scriptorum exemplari descriptum eSSe contendit. Priorem opinionem iam Schangius Hermes 1881 protulerat, quia Galenus e Timaeum in J ττικιαν legiSSe narrat, ego autem cur improbem non habeo altera Vero non temere probanda est et potius credo si Attico revera Aristotelis bibliothecae copia fuit Alexandrinam editionem Tyrannionis opera ex Aristoteli apographis, quae sine dubi madore non minus corrupta erant quam ipSius Stagiritae Scripta, correctam tantum esse veteremque Politiae in X libros divisionem, qua Aristoteli apographa nimirum carebant, ab Attico intactam relictam esse. In maiore codicum parte Singuli libri λογοι vocantur neque aliter in editione Aldina Πολιτειῖν πρωτος. At in reliqui codicibus legimus aut Πλατωνος πολιτειῖν A aut Πλάτωνος πολιτειων πρωτη, ad quod πρωτη utrum βίβλος an πολιτεία Subaudiendum
sit ambigi potest. Code Parisinus A inscriptionem exhibet hancce: Πολιτεῖαι. A, qui numerus indicat primum Politias librum esse dialogum trigeSimum totius corpori σωματος Platonia Scriptorum, quumque in nonnullis codicibus in Mene-xeni fine verba τέλος του πρωτου βιβλίου reperiantur, illud σορεα in duo τομους diviSum fuiSSe manifesto patet. In Veneto t append. 1. 4 Similiter praeter verba LIολιτείας α legitur littera A.
19쪽
N.B. Lectorem monitum volo me mea annotatione composuisse ad talibaumii editionem stereotypam Platoni opera Omnia uno volumine comprehensa, 185OV et ea quae ibi silentio praetermisi, tacite probasse quae ad orthographiam et interpunctionem pertinent, raro attigi . ditiones ad quas in mei noti lectorem refero sunt haece Astii 1822, Bekkeri 1826 Priestly Lond. , Schneideri 1846 Par. , Hermanni 1852,
- Uncinia quadratis dolenda inclusi, uncinis stactis addenda. Pag. Steph.
Codex Venetus t append. 1. 4 primi libri argumentum continet, quod M. Schang. in libro Suo Ueberis Plato Codex d. Mark. Bibl. in Venedi 18TTV exhibuit. 32 1 Vir doctus C. O. Montun Politiae exordii Simplicitatem laudans apposite haec in suis Quaestionibus et Explicationibus Platonicis Ultraj. 1864 dicit: Solebant vetere multum perae conSumere in primi scriptorum suorum verbis Cicero ad Atticum 16. . Habeo volumen prooemiorum. X eo eligere Oleo quum aliquod συγγραμμα institui.' 'o Diogene Laertio V 48 laudatur Theophrasti liber προοιμίων 'Recto hic D in verbia εἰς Πειραι et i 439 Ε ἐκ Πειραιος codice articulum omittunt, itaque etiam in 328 es. νεις τὸνJ
Demetriua de locut hi hae verba citana ς τὸν Πειραια cripsit.
IIειραι sine dubio in teXtum recipienda est cf. I n 660. , I anno 390-385 a. h. n. Βορκας ἐμ IIειρααι οἰκουσα . t Similiter codd. in trita locutione πρὸς αστυ modo vid. X. gr. 32 7chartic. omittunt, modo addunt, male omittendum Sse artic aliae huiusmodi locutiones κατα roti Theaet. 142 Α, εἰς λιμένα ibid. , ἐν γοροὶ ep. 371 o Sati Superque docent, quum in quotidiano Sermone nulla alia oce opposita adhibentur: sic in Phaedri init. ἐν στει Sed ibid. 230 CD ἐκ του στεος Vide et Menex. 243
δ'ος conser quae . LudWic in uua Rhen. 188 p. 437-453 disputavit. Corrige δείμαντος et καὶ sive χω Νικηρατος vide dicta ad 334 Recte talib. 'm L εν λείπεται retinuit, Sic St, Belist. Schneid. Bait. Schmelz. . tertium datur' ' , Campb. FruStra Herm. et obir. ἐλλιλεται defendere Student verbis Philebi χ 8 4, χ' αυτ μοι του λογου ἐλλείπεται VenetUS mi ἐλείπεται, in g. legitur γρ. εν λείπεται, perinde atque in Parisino A. Ex Theaeteto 18 A conserri potest αλλο ν Ῥειεν
λείπεται κτλ. - Verba τοίνυν μὴ ακουσομενων non διανοεισθε
pendent ut si praecipiebat, quia hic υτι additum St Vertendum Si quae cum ita sint, cogitate quid vobis faciendum
328 1 In codd. aliquot φ ιππων post τοὶ θεω collocatum, et ita unu Bekk edidit, at vulgatu verborum ordo, Opinor, maiorem Vim Obtinet Verisimile est in eo exemplari, ex quo codice illissuXere, verba φ ιππων utpote a librario primum miSSap0Stea verbi τη θεω superscripta fuisse, dein in novi apographiS B describentium culpa in malam sedem devenisSe t Pro Ιαιανιεα
Notetur parataxia in verbis ἐπί τινος προσκεφαλαίου τε καὶ δίφρου pro ἐπί τινος προσκεφαλαίου εν δίφρφ. Conferri poteSt VerSu Homericus εἷσεν δ' ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρεοισιν. his et ex iis quae statim sequuntur mani&Sto apparet Platoni mente Homerum obversatum esse et praecipue gran daeVi ac Venerabilia Nestori imaginem inter filio suo SedentiS
20쪽
et suaviter loquentis vide Telemachi in Pylum adventum neque igitur nos poetica dicti Offendat neceSSe St. Sic v. c. verba o δε θαμίζεις ita enim cum NitZachio ad Hom. Od. IIp. 18 talib. 1858. Bait. Ohir Campb legunt pro ουδὲ θ. in
verba Vulcani ad Thetida Calypsusque ad Mercurium τίπτε μοι εἰλγηλουθας παρος γε μεν ου τι θαμιζεις nobis in mentem revOcant. Illud δε in verbia o δε mihi displicet, cum nullus Sit locu huic partic adversativae, Si quis Sermonem incipit Legendum est utique δή, quod excenties a librarii in δε convertitur. Atio o τι conicienti non Obtemperandum cenSeo,
etiamsi constaret illa verba ου τι θαμίζεις in proverbium abiisse. Verbuna θαμιζειν non esse poeticum satis demonstrant hi loci: Hipp. M. 281 B, Legg. 43 B, Xenoph. yrop. T. 3. 2 αιιίζων ἐφ' ημας. In nonnullis codd. recto h pro ἐν traditum est et ita kk. Bait. Ohir ediderunt. Vitiosam formam retinent Herm. et Campi. Vide obetum Mnem A. S. I p. 381 2. In Veneto si V ην traditum est idemque Scholion, quod B in Par. A αντὶ o mi ιην αττικῖς. Recte Si νυν ὁ σε pro σε χρη correxit, at et in proximi requiri ουδεν α σε δει, quia E voci ἐγω oppositum sit, recte obir vidit SeneScentia Sermonem arguunt crebrae illae iteratione quales sunt ευροἰεναι, πυκνοτερον δ. ἰέναι et ηδοναί, ἐπιθυμιαι τε καὶ ἡδοναί.
Pro νεανίαις Venetu II et Stob. νεανίσκοις exhibent et sic recte Bekk. Et Stalib. 1858 ediderunt, vide X. gr. Lysidisinit Paulo post legondum erit ως παρα φίλους κτλ; notum Stin eiusmodi comparationibus librario Semper prave praepOSitio
nem iterare; cf. X gr. Phaedon. PD ῶσπερ δεσμων ἐκ του σωματος, Tim. 9- ῶσπερ αυλῖνος δια του σωματος, uthyph. in. ως προς μητερα την πολιν - PariSinois χαιρω γε exhibenti Bait et obir obtemperarunt non item Herm. nec Campb. , prave, quia hic γε neceSSarium St Vertendum enim Recte Sane me moneS, Cephale perlubenter certe colloquor est.
Graviter alluntur viri docti, qui putant post καὶ μην et αλλαμην Voculam γε addi propter μην nec perspexerunt ubi γε additum sit, id aut absolute positum esse 333ὰ καὶ μην, ταν
λὶ Quod multo sudoro inopto dolander Schmelzer studet.
γε 3 πλοιον aut cum καὶ et cum αλλα iungendum SSe itaque particulam μην Sermonem alacriorem tantum reddere. Si καὶ in καὶ μην vim intenSivam habet ut in καὶ πανυ σφοδρα, μαλα etc. , tum Signisscat Sive profecto in responsione 42 Α, 328 D sive iam vero in argumentatione 413 D sive agedum cs. 445 G sin καὶ copulandi vim retinuit, tum καὶ μην argumentationibus nectendis καὶ ac corroborandi μην Sane)inservit. Similiter αλλα μην modo in argumentando atqui, at vero, iam ero , modo in negando Si Sententia negativa ante mcesserit, per profecto' verti poterit adhibetur il Non opus est cum Stob. ὁποία τίς ἐστι legere. In Eubsequentibus orari ἐπὶ γηραος ουδρο φασιν εἶναι οἱ ποιηταὶ moneo propter Astii vitiosam verSionem quod Senectuti limen Sae dicunt poetae'' pron. o SSe objectum tantum verbi φασιν, non Simul Subjectum verbi εἶναι - Verba χαλεπὁ του βίου editoribu multa molestia attulerunt Heindorstum autem τι ad χαλεπὁ Subaudientem ita probo ut etiam in textum τι recipiendum ducam, quum genit του βίου tanquam in aere Suspensus ferri nequeat nec magia ad τουτο referri possit, id quod Schneid. et Schmeig.
inepte putarunt. Parum idonee ASt. χαλεπbν maSculinum SumenSconferri jussit Gorg. 519 Ε συχνους ... τείνω τῖν λογων Sive Rep. 416 Bδενὶ μεγίστην της ευλαβείας DOederlinuS ' L. χαλεπὸν
τι του male patrocinatus est, iebholdi autem Flech. bb. 1888 d. 137 διάνοια, ut Socratis in Theaet verbi utar,
monStrum χαλεπὸν τελος του βίου peperit.
32 1 Bekk. et Schneid. cum codd. nonnullis oti ἐμοὶ ceteri editt. γέ μοι retinuerunt minus recte ediderunt, quia Socrates
in 328i rogaverat καὶ et καὶ ου ηδεω αν πυθοίμην o τί σοι φαίνεται, ubi σοι facile accentu carere potest, cum praecedat σου POS OL Saepius γε ponitur, cf. 396 E. In MalateStiano codice ad . παροιμίαν hoc scholion adScriptum Si περὶ αει κολοιὸς ποτὶ κολοιον ζανει,' quae vera enarii, ab aliis codd.