장음표시 사용
181쪽
De Agua i n/ Zela. Hia iuste aquae Alexandrum Papam I. nonnulli auctorem faeiunt. alii S. Matthaeo Apostolo eiusdem inllit uti nem tribuunt, sed verius a Centilium ritu illa suam ducit originem, quae propterea sistitis dieitur, eo quod purgati
nix eausa a Sacerdote aspergebatur super victi stat, & super populum tern pla ingredientem. Religi s usui, atque ili tuteontemptus nonnulla exempla damus. Resen Laertius Id. f., quod Diogenes, quum videret quemdam religionis eausa se
aspergentem aquis euuialibus hoe enim pristo ritu solebant purificati, si quid piaculi commissum crederent i In hiis, i
quit , mastum erras in Grammaticis, non abolae,is aspersit,
ma/ιο manus aspersa re Iitiras is viris erim/nisti . Et Etas. mus ιε. F. apoph. se tibit, quod valentinianus nondum imperator templum Fortunae ingrediens eum Iuliano, hine atque hine ilantibus aedituis, qui aquam introeuntihus asperterent, ubs vidit in chlamide purpurea guttam aquae, pugno percussit aluum, hoe inquiens, non o ptii; ore , fia ivru;uare: nam illi tales aspersuneulas appellabant purificationea. Ritus ei uiscissi ab Ee lesia postmodum sancti fieatur suit ab eius usque exor/iis, sed non ei . cur potiun adseri'atur s. Matthaeo, quam eeteris Apostoli , ut seste tradit Meratu
part th. I9. n. q. , suae aut m agducuntur de Alexandro I.
quidquid sit de legitimitate ei tiHem perum), verba moremiam in .eteratum indieant, non huius insitutionem, sed solum confirmationem, di eommendationem ; nisi dixeris, Alexandrum etiam blationem eor oris & santuinis Domini, & in Irmotum eurationem in lituisse, quia ibidem Sacerdotet seria monet, ut saepe . & sancte salutarem holliam csserant, & in
firmos curent, eo quod ieriptum si Arari adi super infirmos
manus imponent, & bene habebunt. Et quidem si praedicto
Alexandro I. adser: hendus solet , non esset antiquior anno rar. contra monuπeata valida, quae congerunt Auctores plu
I. M, eiu creas tenent, seu sentes, in quibus saltem laetem. hrachia , I saetis sibi lavant, priusquam ea inplediantur. verum Tettullianus Hlon o loticnea, & Gentilium ha-milmata aquas varius scite appellauit, quia nullum essectum habent, exemplo Aucto a viduis D minis Nationea extraneaeal omni inι. I Au o , ιιθι tim pes sarciis eis .in sIaeia II ti, fuit Ahina ni rarit, sia iiduli a is mensitivtur. Viduat has ne Ecclesia haberet aquas. , ite sontium, de quibus diximus, hodie quadam ad Ee lesia sum fores invexit vasa , in quibus asservat aquam henedictam , eui insunt virtutes plurimae, delendi nempe peserata venialia ex cipere operantis, vel operato, sutandi Di incidet. & pollondi ipsos eo potis morbos , deiendendi a phantasmatum versutiis, praeservandi a fascinationibus. I. veneficii; , atque praestandi enectus plures alios eorporales, & spitiivales, quot Auctores ad loci m re trunt. & preces ipsae eomorobant . quibus in henedictione Ee lesia utitur. Digna, quae hie lutida mus , eensemus verba laudati Alexandri l. t. i. . ex iisdem enim eruuntur ecloesus saerati huiusce elementi, Ac eorum eausa: Aqviam δε- Ie eon persam populis sis a .im,e, ut ea etinest is persa fauetificentcir, de pia Mentur ; σι ea os emti 5tis su erusti5 ι fa- Hodiam esse manciamus. Nams . - , vi tirae so istis sane ina putiliam fines eas ι . of s. vitiuuabat in , ιο magis a- ρα a Die aes per a , uisivi ci. presistis Derara . st purum fau- est ri , atyue m α ι. Et si foti a pe. A per U Aum Pra. pheιam s. ad ras a=.is fauora est, quanto mos , ἁ Ax;s pre
hosta: ' maxime eum nostra, nil & res qIxen de . quae a Romana Eces a benedi euntur, Apostolo teste . TIM. 4 lanmiῆcationem recipiant per verbum Dei. , orationem r uia omnis ejesetira Dei hona Uy. o vitii Nileienavim , tibia
tim gratiarum one rei itiar, sancti ca/ών enim νεν visitim mi, in erationem; quare s illa execranda non erant, neque reiicienda tamquam luperuitiosa. & inuentum Diabolietim. certe nee nolita , aliaeque res ab Ecclesa Romana me bene ἡictionem consecratae.
Originem hine dueit, & probitatem Romae vi usus benediiseendi , 3c aqua Maedim aspergendi praedia, semina , bombyees, aliasque rex, ut respective uberes reddant fructus, ab iisdem avertantur mala quaeque, atque illaesa praeseruentur in neficium, & utilitatem humani tenerit et unde Gulielmus Bibliotheeiritit a Turridio m erutia Vas e. impresi. 2. per rix relatus, narrat Stephanum Sestum Papam ob magnam Loeullarum eo piam campos, & vineas Romanas insectantium hane piam aspersionem ordinasse , & ubi aqua illa pervenerat nee ullum smile animal mlhea visam suisse, ex quo mira lopolim Aum eonsueuere fideles suo: eampos, possessionesque hae aqua henediEla lustrare. Eii qu1stio inter Auctores, an aqua non bis edicta eum Maedilia admixta eamdem henedictionem participet Pro alia firmativa ad dueitur Alexandri Papae III. sententia in ea n mia iis das is de eo eo. Et , quam tamen D. Thomas ἰ4α δ'. II. q. r. an. r. ad ratum limitat, in quo aqua non
benedicta sit minori quantitatit; subdit vero Layman lib. s.
tract. 9. cap. it. A Istram. Ora. , ut haee eadem unio iteratis
uicibus nouae semper aquae prsiit fieri, dummodo minor quantitas semper addatur.
na. I. Benedietio praecedit aspersionem, di hane quidem iti
Elorum vox, a quarum propterea retensi ne abstinentes, ex
templo arripimus Rubrieam Missalis, que nedum aquae heianedictionem di. D talea ab lute, & 1implicitor habeti domandat, sed insuper in exeeptis dumtaxat ponit Deminuam R/Arraei; υἱι, ω Pentecostes, non quidem pro omnibus Ee-Hesii, sisa pro solis baptionalibu . quae eum pridie beneflixerint aquam baptismalem, eas quidam a nouae aqum henedi- Elione absolvit , non aspersone, quam faetendam esse statui e
eum aqua baptismali pridie benedilia, & anta in asonem 11
II. Ex ereeptiotiis regula malidum exurgit argumentum, quo3 baptismalet ipsis Feel elidi in e liq sit eunctit diebu; Do minicis tenentur proerdere ad beneda: ionem aquae, & eum hae aspersionem Leere; Eeesesae vero non haptilis et omni .hus omnino Dominitis, ne quidem exelusio illi, Pasthatis.&Pente stoc. Hi ne undique reprehens bilis apparet eonsuetusa quam plurium Et lesiarum, etiam Cathedraiium, in quibus quidem fit asperso, sed eum aqua praecedentibus diebui iam henedicta; aperte enim Merat contra Rubri eam, quae praeci est renouationem aquae benedictae in quibuslibet Domini tis . tum ad euitandam facilem eius eorruptionem & erimmixtionem eum loralibus; tum ob mysterium sacramenti Baptismati , G iux memoriam si Auctoribui credimul, in singuli, Domini ei Fe Jesa renovare intendit. His tamen minima cibilantibus benedictio aquae non ita alligata reperitur d: ebux Domini is, ut quan totumque opus fuerit, etiam extra diem Dominicam Ri tuaia non eam induiteat, in eashus viJelicet omnibu , iii quibuet aqua in Dominae a praeedisti benedicta vel iam con sumpta lit, aut putre satia, seu sordibut eoππaeulata. l l l. De heledictione, ae de aspersione, dive mode Ru brica disponit, nam illam disiunuive eommittit Graiare; te titia tiso Missem, v I aiιei; aci id ducituro, aspersionem antem dereminate Socratiori ratibνaturo, de qua sola cum itidem loquantur Deereta, & non de benedisione, dum statuunta eelebrante ess faciendam. ideireo dicendum venit, quedasperso sotulis diebui Dominicis fieri quidem d bat ab eo ,
qui celebrarutus eii sequentem Millam, ted non eii neeelle. quod item similiter peragat praecedentem benedictionem, sed fidie fieri etiam poteli ab altero Saeerdote ad id deputato,&deinde Sacerdos, qui Missam facere debet, praeedere ad praeia dictam aspersionem. Benedictio namque, & asperso sunt a Bioneet diuiduae, & earum quaelibet suum particularem, &distinctum terminum, & finem habet, prima nempe renoua tionem aquae ad impediendam eorruptionem, laeunda pectatorum expiationem . unde non est , eur a distinctis Saceri tihut fieri non valeant. quemadmodum & passim pici opportunitate quilibet sacerdos utitur aqua, quae noci a seiplis,
tit, insimul alteram dirimit dissicultatem. Rubrio Massa lis Sacerdotem aquam benedicturum, induit Asa, ιιι Jαν r. p. si rea
182쪽
p/Illare eum Risu Hreo editam, latens super stolae colorem Rituata vero illum induit determinate δενευε ite , o clesivi sera. Quas Rubritas, quae viletitur minus conformes, ad cooeordiam hoe Mesci lau/atus Gauantus ad . ati s Sateiasseefebrariartis est Missam , .riduos stipis albam solam Missae
eonDeni mem ψ s ostii est, adh εὐι δερὸν evitam sotim ii Iac/um , ut In Rituati Rom. uti V. Cum itaque Rituale Sacerdotem. ptaedictum superpelliere induat, & stola violaeea magis probare videtur, quod beneἡ iElio sat a Saeerdote altero, di non a eelebraturo sequentem Missam, quam eum n in cotta, sed in alba facere debeat, etiam in alba , ¬i in totta sacere deberet incedentem benedictionem, ne hac peraua, en atur superpellieeum exuere induere albam eum plurimo incommodo pro eelebranda Milla. Missale uerodisiun8liue praeteribit superpelliedum , vel albam, ut si sorte
eamdem satiat Sacerdos eelebraturus sequentem Missam, as.
sumat albam, in qua prolequi distiet Millam , & non super t. liceum , quod exuere deberet, de albam induere pro celebranda Arissa. V. Ex eolore violaeeo, quam i a stola Rituale exigit, sal lor, si tu ipse non idipsum laserat. Equidem eum benedictio
aquae, x asperso pertineant ad ritum pretiitentialem ad expaὸ uda peccata, eolorem exigunt violaeeum. 3e violaceum ea propter ad prasentem benedictionem Rituale allianat ; Mi sale vero ad benedictionem non assenat qualitatem coloris , ne uero ad aspersonem, ad quam diuite praecipit raser meus is Moeniensem. Si quaeras eausam . eete quam sacrius eamdem damu . Asperso suxta Rituale, Missale atque De .etera omnino seri debet ab eo, qui eelebraturus eli sequentem Nillam. de eum his prinei palem considerationem obtineat , ex consueto Elelesiae ritu, de quo alias diximus, exposcit eo lorem sibi tonuenientem etiam in percedenti aspersione, eum
qua unam facit stinctionem veluti eontinuam. Quia vero bene d ctici non necessario fit a Glebraturo tequentem Missam , sed etiam ab altero Saeerdote aeque bene fari patell, id irco uitiale e stillo abstinet ab assinando eolore, ut videlicet usurpetur uiolaeeus, qualem poesulat ritui poenitentialis, si benedictio sat a non celebraturo sequentem Missam , color vero Missae eonvenient, si fiat a sacerdote sal cito sequentem Missam, eum qua tinam ueluti lanctionem intrerat in casu praedicta pariter henedictio. Rituale autem colorem ad benedictionem a manat determinate uiolaeeum; quia ut dicebamus, supponit eamdem fieri ab alio sacerdote, eui propterea &determinate assignat suprrpellierum, se non albam . VI. Ceserem e lato coni/ηkutem M ssale pretieribit, & fit dubium, an s sat Missa solemnit orit tua, ad praedictam aD persionem adbiberi debeat color ris io eonueniens, vel Misi Si ex nudi, Rubrieae verbis quaevio de idenda foret, certe color riseio deberet essὰ eonformis, Missis .ero, si ex intentione Rubrieae, quam sup riui diximue in eo sitam esse, ut Idem celLe eentinuetur in piscet histi of/εψ,nὸ, c, se tient; Missa. Rubrica, dum lorem exitii εἴ tuo nuenientem, loquitur desaeerdote celebratum conueni ualem Missam, quae eum officio seirpet conforme esse debeat in diebuη Dominieis, ideirco perinde es, ae 1i pallularet colorem II D convenientem ; unde in quocumque ea tu, in quo aspersici fiat ante aliam Missam , Puta quia eo die non celebratur eonventualis apud non Coi tralatas Eeelesat, haud dubitamus, quod ecloe e veniens esse debet sequenti Millae, di non cis in . quod ea die agi.tur. Fallit dumtaxat in easu solemnis Missae ad Requiem prae sente corpore, sed in hoc ea tu eidem premitti non debet prae.
sata asperso, sed magis anticipari , vel Milponi in colore OL fieti.VH. Hora est, perseruiemur benedictionis ritum. In D. eristia praeparato sati, o aqua tineiurandis, Miliale inquit,
Ε .lino, I Derisiis. V hi stituale in loca, in quibus bene dies io aquae debet feri, assenat E elsam, υρι δεινHiam ,
Missale soli ut sae, pia meminit; & dubium non eli, quod uter que loeus, utpote laeer, convenit rei saetae , quae fieri debet, non ita tamen, ut istum in illis fieri valeat, & non etiam in privatis domihus, & ubique loeorum tum ualige, tum ii. ite, quia ut advertit Batumidu tit. 43. n. r . . de Meratus par. a. th. I9. n. a , aqua benedicta non est in superiori orsi. ne rerum laetarum, ut solum in loci, saetit fibri pollit. Quanatum vero ad Eeclesiam attinet, in ea quidem ut Iupra seri valet, praeeipue apud minores, de quihus praesertim procedit
dispositio Ritualis, sed apud maiores seri non expedit, sed
magis in saetistia, euius Eapropter dumtaxat missate meminit. Cum enim apud ea idem asperso solemniter fiat, etiam --
dens benedietio solemniter fieri deberet, quotiet in Elelelia satienda solet. Et sane nonnis benediStione sa fa, Missale Saeerdotem a sacristia exire saeit, & ad Eeelesiam, Ac altate
protedere, pm satienda alpersone , araumentum utique iri
hastabile, quod nee in Eceletia, nee ad altare benedittio aquae fieti debet. saltem in hae circumstantia, extra quam quando henedieitur. haud dea estauerim etiam io Reelelia fieri posse. Hinc latrasse habet eausam, ob quam Rituale Eeclesiae, &Sacrillia meminit, quia ibi Rituale etiam ahit de benedimo
ne aquae, quae fit, D antio isque opus fia/νit, tacet vero
Nissale luper ries fiam, quia dii nil de aqua heaeditenda iaDominicis dictu ad .noeium praelatae aspertionis. VII l. sal debet esse naturalit, albus. s fieri potest, arens, di non humidus, aqua uero itidem naturalis, sive a fonte, tve e fluxio, live e puteo , sive e cliterna pluviali, dumino.
do si pura, δι munda ob dignitatem rei saerae, eui debet in servire, & ne inquinet res, seu persolus, super quibus proii- eitur. Nullus liquor ei admisceri debet, nisi sciret in minima
quantitate, & ob flagrantiam odoris, ob quam toleratur ad milieri paululum aquae raraeeae, vel alterius liquoris bene mlentit. Ex Raban. d. Insiti etirie. lib. 2. eap. 3 . mysteria arri enumerat, quod pari. 4. tit. I9. n. 8. iam prael fuerat
foectinuat, sol a caννυptiove praesereat. Asp)rsoae igitur aquae luit talis moneatur steles, ut aqua lacrimarum, seu compunis Elionis animam a sordibus Meeatorum mundent, Re sale timoris Domini putredinem malitiae sugent. Petant a Deo a. quam gratiarum, qua saeeundent ut virtutibus, es salem lapientiae . qua a corruptione prTserventur.
IX. llit ut lupta praeparatit, Satardos ineipit exorcismum, de benedictionem salis . Ac pollea immediate subdit exorci Lmum, Ee benedictionem aquae; monet autem Cauantus, quadiat benedicitur ante aquam . quia haee bene ieenda e.1 cam illius mixtione, unde Ritualer Hie mittar DI n is usm iu m aurio, is , dii nda Am Ir Committio satis este. Equidem to tum. mixtis diei debet semel, sed dum dicitur, tria sqna erutis super aquam esso ari debent, unum nemne ad Por ν s, a tua
ad Utii, de tertium ad Di ita, rarilli. H ee sistaa fiunt eum
manu, non quidem extenta, sud puerilo tenente sal, cuius paululum in aquam immittit ad sinetulum ex diEiit solet; etsi enim Rituale trinam salix imm uioaem non subeat, lupplet
tamen Rubri ea Millatis, quae te. sal in aquam mittendum esse domandat, Ac in rationem assianat Gavinius, viri et Urtu.
miseendi aquam eum tale, depromptus mi an Elicio Propheta, de quo hahetur 4. Reg. r. Aserre mihi vae nisti arce
Dominuae Iona oquus has, is non erιt ultra in eis mcies , neotie serilitas. Deererum I l. eap. in ord. 3 o. Aspriss iue Dom; eo δε per facietida os a ratis aute, etiam quisus operio. Otesar, S. R. C. I 6. μα ιαμ in Ianu. I. aiod aspellio saetisda tem per si a eelebraturo sequentem Missam praeodcitis itituit Decretum . Ac quidem consonaciter is Rubri hin tu n Rirualis; ne vivi Domiisi is dbὸbat ori titiam tutis se Missam, a pejgit os ara ori , tum Millatas Saceruos cel 5ν riti styri tum Ccerem an talis Oile , . . a. cap. 3 i. Utilara neuia oviuibus Dominieis pὸν aunum fiet fi-,i aDὸ sa ος ω M- Muidia peν Sacer dotem cerebra vitem, antequam ad δε iae Moturiosusnietis, vel anas celes alti rus in Domiis eis pradit e. , Ee haec eii eausa, ob quam Iaudatum Decretum ita id mune rit eommittit Sacerdoti eelebratulo, ut praedicta onera n aeabsoluat eanonteos, qui Missam iaciunt, etiam si Missa neri deberet a prima, vel alia Dagnitate; ad3it vero praesens Sanctio: Eliam quarido stiperior celetrat, per haee verba ne quidam a produe a lega iuperiorem ipsum eximens. unde anis quum Corremoniale Epite. Ioc ιit. potius aspersonem omitti consulit . quam dispensare ipsum Episeopum, quotiet ipse sequea tam Missam faciati si Diseopus celebrare υιIώ.rii solemniso,
dem in cap. 20. ubi agit de Epascopa celebrante in Dominica Palchatis, nullum habetur verbum praedictae aspersionis, bene vero in sequenti eap. go. , quoties Epileopa absente aliquis eanonicus, vel dignitas Millam faeit in eodem festo Pale ha tis. Que omnia uberem confirmationem aecipiunt ex aliis be nedictionibus eandelarum, cinerum, palmarum, de sontis ba ptismalis. quae Saeerdoti celebraturo , sequentem Missam , a Deetetit omnino, de tonitanter faciendae committuntur. I l. Ad tempus quod attinet praedictae aspertionis faetendae, hane Rupertus lib. 0. cap. ro. ante Tettiam mandat. sed me lius Cauantus eamdem praeserabit post Tertiam, cc quidem consonanter ad Ccerem. Epist. ι h. i. cap. go. in 3 i. quod in
fine aspersonis Sacerdotem induit planeta, eumque iacit Mis sim incipere, quae iuxta Rubri eas eis erales dicenda ell post Tetriam; ae insuper ad Rituale Romanum, quod eamdem aspellionem fieri iubet, aureqviam Sara uos incipiat Missam. Ab hae generali renula duntaxat abit Dominiea Palmarum , in qua praedicta aspersio praemittitue bene3ictioni Ramotum , titi ερ benedictioni eandelatum in inio Purifieationis, quanda ineidit in Dominieam ut suis locis diximus. Ubi aurem non eaniatur Missa, aquae alpersio fiet ante Missam Conveni ualem respective, vel parochialem, quae conventualis vleem gerit. Decretum I. eap. in 'rd. 37 I. In a persione aquae senem Ela d; Ha Dem n eis si a Deodoro dila, O solis in diato, vel etiam tim pluitoli immediate cerebratafo Mi M
in una Cappue inorum. I. De Palamentorum colore iam satis disceptatum extitit, nune de paramentis ipsis agendum super est, de tieet super his Rituale lateat, Missala Saeerdotem aspersurum pluviali induit, Caeremoniale vero Epistich. e. o. o 3 i. amictu, alba, cingulo, stola. dc pluviali, nee alia utique paramenta exigit sequeas Missa, ad quam satiendam ex eiusdem Coeremonialis mandato Sacerdos solum pluviale exuit, Sc assumit planetam eum manipulo, euius usus nullus est eum pluuiali. Meti Miniliti respective induent Dalmati. cam , de tunice lam, vel planetas plicatac iuxta temporum di. versitatem, sed sine innipulis; regulare quippe eli, ut mi-iuliti Manipulos non induant, quando eelebrans ea non uti.
183쪽
tur, dis eantaturi sint Episolam, MI Evangelium, ut dice.
bastu de benedinione Palmarum. I l. Hre sunt parare rata Sacerdotis, atque ministrorum n. rerum ad aqvr aspersonem, non ita tamen exacta, ut a grielesas minores fidiri non possi a saeerdote ut supra in aliari, & stola, absque plaviali, & tune saeti minaliri, s ad-
snt, non indueni dalmaticam. & tun ieellam respective, vel planetas plieatas, nisi post iplam aspersionem , quando iplemet celebrans ut supta sumit planetam pro eelebratione Missae . sive .ero sacerdos pluuiali utatur, vel sola alba, sola super albam aptabitur in modum crueis . ot iE Missa, nee pendebita eollo ad utrumque latus, quia Episcopi dumtaxat est eam hoe meto 4eserte super at Sam. III. Fidita itaque Tertia , saeerdos una eum ministrix se
quemi ritu ad altare aecedet. Primus omnium ine et aeoly thus nudo eapite eum vase aquae bene/ictae, & aspersorio sequuntur eereserarii eum eandelabris aeeens s. postea Crete mentarius, & inde eelebrans medius inter diaeorum, & sub diaconum manu proximiori elevantes Interiores fimbrias pluvialia e iusdem eelebrantis, nanu altera infra pessus a/motati hi tres teMo capite protedunt, relebrans vero manus iuniactas tenet ante pectus. Ita quidem, quando eelebrans uritur pluviali, quo s non utatur; tune diaconus, & subdiaconuiprocedunt immediate ante ipsum eelebrantem, unus post alium, ut suo loeo dieitur de litiem aecedentibus ad altare pro mis sa . Quoi s eelebrans assi tetit in thoro ad eantandam Ter tiam, ut mos est in nonnullis Elelesiis , tune ut supra para tu, eum suis ministris exit e choro ad altare ad satiendam ac personem. Iv. Cum pervererint ante infimum altatis gradum, deponunt sua harreta, quae consueto more traduntur alleui mini. 3 Io, in aliquo deeriti loco ponenda. Tum Celebrans mediusia ter saetos ministros, genuflectit eum ipss, etiam tempore palchali, super infimum altaris tradum ut reque genu, penu- fleetente item acolytho in plano eum vase aquae benedictae a Aexteris Aiaeoni. Ab hoe acolytho aecipit diaco ut asperstarium madefactum aqua hetedicta. & illud tradit e elebranti eum osculo aspersorii in ima parte manubrii, & deinde dex.
terae eelebrantis in parte exteriori. Aetepto aspersorio, celebrans tenuflexus manens, etiam tempore paschali, int natantiphanam Aorages me extra temput paschale. ti t)mpori paschali, uidi aqtiam, quam cantores prosequuntur, de dum celebrans intonat antiphonam, ter si rarit altare, primo in medio, deinda versus tornu Evaneelii, & genique versuteor
hu Epistolae, & mitra aspergit seipsum , fgnans asportarao madido suam frontem. Mox surgit. & asperstit Ministros Sacret, di primo quidem diaeonum , Ν postea subdiaeorum, ad hue genuflexos, qui deinde rariter surdunt. Notat uero C a vanius, quod s in altati exposita st Saera Eutharii lia, tune abi inendum est ab aspersione altaris , eadem utique de eausa, ob quam non sanariae altare ad Iu pHis ipia. quando in alia
rati expositum manet Ss. saeramentum. Diaconus quoque
tune smiliter abstinebit ab Oseulis aspessorii, & manus cele
V. Quod to Assis etes uerbum si suturi temporis, aspers
ni antiphonam Gavistus praemittendum esse eeniet, quam econtra Auctores alii postponendam volunt, eo quod Rubricaptiua meminit aspessionis, quam intonationis, & his magis adhaeret Meratus ibiuem n m. it., quoties Rubriex urtha serupulose attendantur, lieri postea ipse sentet tias. qu amismodo eooeilians, putet, quod nee praemitti . neque pol poni debeat, sed inter aspergendum intonari. Ducitur tum ex Cretem. Epist. lib. a. cap. gr. re ntonando antipho. iam ter altare a perseι: tum ex Rubricis eoas milibus, quae diserte jubent , quod telehrans aspergat eineres, candelas, Moliuas iurenso antiphs .m AIM .r. Aὁ id veto quos supra Cauantus releuat, reponit, quod to A peetes et uerbum de. plerativum , unde non denotat mox futuram aspertionem , sescelebrans per illud rogat mundari in tarde a Domino, dum
vl. Prohamul es nos lubentes eiusmo8i simultaneam anti-honae intonationem, sed non videmus postea, quomogo duisitare unquam Meratus rite potuetit de alio Rubricae sensu, tametsi ejusdem .etba seremiose ad litteram attendantur . Neminit quidem Rubri ea plius aspersonis, quam intonario. nis, sed non propterea continuo inserendum est, quod prius an perlici fieri debeat, quam intonatio, sed magis, quem Rubti- ea tenet eoasderati debet ditendi modus, ut indo legitima deducitur detisci eatit. Prosecto haberemus plurima, quihus impetraremus valide eos sequentiam Merari praeeipitem a sed quooiam non adeo nobis inest otii , eontenti sumus euir dem Meratim petere, Gressi Ceeremoniale Epist. prius me minerit intonati vi , quam aspersionis, & Rubrieae aliae,qnas ipsa allegat, prius aspersonis, quam intonationi , adhue ipse mel in priori casu premittendam non esse centet intonatio nem , nee aspersonem in posteriori; sed magia in utroque smul habendam esse intonationem Ze aspersonem Certe lal timui , si ipse non reponat nobis, quod hoe ideo, quia Ru .hri ea non alti Inronat, o aspera. t. sed insonanseo aspergis,uii Be in posteriori easub Aoρυιι ὰisendo, quo dicendi modo simultaneam actionem , Ae intonationem important; non uero eorumdem sueeessionem, sicuti materialis postio verbo rum iudieare videtur: At quasio, nonne de ici no tro ea su Rubri ea habet 2 Ao eti/ .nelaiona antis honam quod utique us, ae si haberet die do, in omni grammaticali
rigore importat simultaneam actionem, & prolationem uer.
VI l. sunt, qui aspersonem aeolythorum. Groserariorum,& aliortim interbientium ministrorum disserunt post asperso nem populi, sed eum Rubrici aperta ditati edi erectas aspeν-gis minissνιι, omnino poli giaconum . & subdiaconum debent aspergi, eum & ipsi ueriant εχ ηψνoram nomine. Aspersit autem ministri omnibui, e sebrans eat aspersorium diae o,
qui illud resipit eum dehitit osculis, & pollea illud tradit
acolytho. Tum altari factis respectivis reuerentiis, ptre miste Cretestoniario, de aeolytho, idem relebrans medius inter saeros ministros elerante, pluυialis fimbrias, pergit ad ine issandum elerum iἡ ehoro , ad quem cum devenerit , inest.
natione elerum ex utraque parte salutat, mox ateipient a Dpet serium, quod eum dubitis osenlit diae nus illi retalli eat .aecedit ad disdiorem, quom eum pati inelinatione ante, tiros , separatim aspergit. Quod s dienior de choro fuerit Prae. latus, tune eelebrant osculato aspersorii manubrio, ei/em porrigit resum, eu euo Praelatus in/iee dicito aquam aecipiens ,
eam sibi ipsi in stonia in modum erueis imponit, seu eum ea se spnat ,& eelebrant iterum osculatur idem manubrium. Quatenus tamen Praelatus innuat ; eHebrans ut supra paterit praedifilum dianiorem, licet Praelattim, singillatim aspergere;& hune modum teneri praeitat , quando adiunt plures Praelati e uilem ordini ι, es dignitatis. Poli superiorem ehori per sit aspergere tetercit, .el sti stillitim, uel uni ea aspersione. ex utraque patre cheri, incipiendo a parie dextera, hae ra. men ratione, ut singilatim fiat aspersio, euique sat inelinatio
ante & pol , iussi lar ὐero uniea toeliciario ante & f, s me cireulum fiat aspersio. VIII. Quis am ex dictit aspersten/i rationibus magit teneri
debeat, si a nobic exposta . Eeelesiarum eonsuetudinem serva dam esse pronuntiaretis. Billus iamen satis aeeommodam assi. at regulam. ut videlieet elout aspergen/us si unica asper sione ex utraque parte chori , s si numerolus, Omnes vero
separatim , s ille iit exiguue. Quae dies a similiter sunto de ea
nonicis non obstante seisisti mereto, quod limitationibu elu:modi nos e redimus obnoxium, eis de eiusdem authentica reverentia, quam metito Gauanto Rubrieillarum maximo da. feremus , nos dubitare non sinat.
lx, Absoluta aspersone et ri , huteque fas a debita re
verenria, pertit e lebrans ad aspirern dum populum, quae populi asperso fiet itidem ieeundum consuetudinem Ecesesiarum. ves trocedendo p8r prinei palem nauem, vel in additu chori,s et ante altare, uel iuxta eaneellos Presbyterii aut ia ipsci Presbyterii iustella: & hae ultima asperee Mi ratio ceterin praestat, sed antequam ad praediElum ingressum se constituar
celebrant, debitam reuerentiam praemittit altari. Conllitulti .
itaque ad Presbyterii ingressum. unita inclinationes ante de poli salutabit populum ex utroque Ee lesiae latere, & ibi eum asperget, ter dueens aspersorium . scili et primo in melio. Ἀ- eundo versus suis frum latus respecta sui, quod est de terum populi, seu latus Epitiolae, in quo mare, divisi a scemini, itare solebant, I drnique tertio uersus latuet oppositum, si valitu Ευanetlii. Quod si in altari pateat Saeramentum expo. stum, tune eelebrans, ne eidem tereta uertat, se eoastituet aliquantisper ea Evangelii latere, & ex hoe asperget ut tu
pra populum. Bissus L . F. u. a . ex hoe latere Saeer. dotem semper asper aere faeir, Sacramento etiam minime exposito, ne te a vettat eruti extilenti in altari; sed quodiam id honoris eruti Rubrica non tribuit, sed nulla habita ratio. ne se celebrantem vertere saeit ad imponensum taeensum in thuribulo, in dispentilione tandelarum, cinerum, atque, palmarum, idcirco ore nos ei lem illus fatere possumus. X. Dum Saeerdat aspertit eletum, de papulum , a Rubrica iubetur submista voto dieete eum miniistis , sellaeet sacci , , plalmum mis rara, idest retiam His tim, ait Cavantuet, addit Mero Meratus, etiam iotam Ani ρί- m. Verum eum Rubliea solum psalmum alternatim dedi mandet, nos quidem non abloluimus Saterdotem a dicendo reliqua antiphonae pol intonationem, sed ere/imus, quod eiusdsm uerba dispecisa debeat in aspristino ut supra altati , sui ipsus, Ac mintrita. rum, & nonnili psalmum alternatim die ere eum miniuris. quando ab his eomitatui, asper it elerum , 5e populum. Naul ira debitum satra protrahatur sanctio, tantores quidem dumtaxat continuat primum uersum plalmi Misrara, sed noti sieeu de celebrante, quem eum Gauanto eredamus totum psal- reum recitare debere, tum quia totus venit absoluto plalmi nomine, quo Rubriea utitur e tum quia alias defeerent, que sacerdos dieridi in aspersone cleri, & populi r id taeten , nolumus, ita accipias; ut semper omnino totus dici debeat, quitiet opinio Gavaato itetisse videtur, lea ex eo dumtaxat diteatum erit, quousque durat asperso , qua abloluta , adtolυendam item est psalmus tum solita eodelusione .ersus moria Patri. &repetitione Antiphonae. Notat autem Runtica, quod in Dominicis Pallionit, atque Palmarum silensus e l .ersus Gloria patri poli psalmum Miserara. quia etsi praeditius verius iapradictis Domini eis non sileatur in psalmorum fine, taceri ta . mea mandatur in Missi dies, a3 quas aspersa tamquam initium spectat, freti lcite aduertit Gavantus. XI. l.oeo antiphonae Ao et i dieitur vidi aquam toto tem pore paschali, de dubium insurgit, mim loeci plut mi asser - νι flebeat celebrans, dum aspergit elerum . de populum, diiseere eum mini illis psalmum eo temiui Ru,nea super iub-llaturionem eiulmodi tacet, sed nos putamus, quod ra p xlcra.
184쪽
palaea misi MU-. pro tempore non paschali, implicite
di pulmus eo semiai debeat eenseti prae otiis pro suo re spatii po tempore , aere paschalis eatenus quippe praeserabitur illa, quia iam alia tua est post Antiphonam, unde tipiamus Ma --ἰ eum diei sit 1gipinat poli Aqtiphaam
vid. a se, videra non est . eae a celebriate diei non de beat. quaado pr aelata dieitue Antiphona. Hine Meralax Quis gruum esse astitit, quod si psalmus eonfitemini memoritericiatur, eo tem re ut supra totus retiretur a eelabrante al. ematim eum minniris, nos octo reeitati debere diei mut, &quatenus mandat ut memoria non habeatur, non propterea
viratur Matrem M s... , sed dumtaxat Antiphona vidi . .
quam eum primo versu psalmi ea ramini, prout etiam di euo. ut in choro, psalmus namqua, qua ad praeavendam Linionisi gitndi m a choro duretaxat ineipitur, a celebrante in lege risertari debet, vel magia tantum da eo, quantum lassicit pro tempora aspersion quemadmodum superius diobamus. Antipho. ua autem Aorie. , aua uia. aytiam semper dieitue integra .e iam si diei cistatim duplex noti sit, unde Rubrim, non diaste eos inter esset ar in elootis Mosouisur. Domiae hissimo in , quod dictum itidem ut supra uolumus de eelebrante, I eet postea illa Mo alta, sed lammissa voce aecere debeat reliquum Antiphonae mil intonationem. Hare vera ratio estipotest , quod aspissio neu ad iustium , sed spectat ad Mittam. nuae ite e sit de ossicio semidiapliei, non patitur scillam incho tionem , sed omnia integre aea minus ta ea dimatur, ae iamissa da sisto dupliei.
XIL Finita populi a res e. celebrans dat diaeona asperasorium, quod ipse reeipit eum solitia Metilii manubrii, &ma Iavis Glebrantis. & postea illud e sanat a lytho, qui illud eum uase aquae benedicta deponit , dc ad altare sera ii
brum. Deposto aspersorio Celebrans medim inter saeros mi. Billos revertitur ad altate, eui lactis respective debitis reve. Tentiis , se suit erectus ante infimum gradum, ubi suo tempore , quando stilicet terminatos Et tantus in choro . minuitis saeris ante eum tenentibut librum, dicit is eantu P. . M. nolis oe., cui tempore palatali adiatur AIIAM. 8e postea subnectit preeri , 3c orationem, prout in Missali. Additio AI Aria ad uersus Uriae, iis . qua dedimux in to. i. e p. 4A.
Decret. 3. , videtur contraria, sed eontrarietas quaevis aulertoes ponderetur, quod aspersio spoliat ad Missam, in qua, si .euti Ac ia meto addit AIIia iis toto paschali tempore, &solum inibi prohibetur prelata additio ia preeibus extra cissi. citim . 8c Missam. Poti orationem factu debitiet reuerentiis,eelebrans eum ministris se recipit uersus eornu Epistolae, ubi deposto su Wiali sumit planetam.& manipulum , suos item manipulos sumenti bos sacris minii ri , dc pollea ad altare re. vertitue ad incipiendam de more Missam. la minoribus au tem Ee legit, in quibus est ministrorum raritas, vel solemni ter non eantatur Missa , a solo telebrante in pluuiali, vel superpelliere, & stola cum uaci aeolytho aspersa fiet ante
III. H Ee autem o maia suggellat sequens Decretum erit Ira eap. in ord. qqαὶ quoil praecedentia limitate .i desue iacasu, in qua Episcopus associatus a toto Capitula, & a C, noni eit in indumentis Canoniealibus ad aliquam Ecelesiam ae cederet ' V. iam Gaae lenestas Episcopa dis a moris. μν
solium Episeeqo porrigetur, non a digniori Canon leo, sed a digniori Emesiae, si Episeoput noti a toto Capitulo sit His elatus, sed solum ab aliquibus Canooiciet, Iieet illi indausat uellibue Canonies ibua . A idipsum erit ex defectu secun.
eae conditicinis . quoties Episto et in latus quidem essat a tota Capitulo, sed Cationiel aoa latet in vestimentis Caaciaicalibus. Iv. Reliquum nune El, producamus qua 1 aruit caerem
hiale Epise. 55. i. eis. 13. de rasu, ia quo vel Carsitialis La. Diux , vel non Legatus Meedit ad Ecclesiam Cathedralem. tes Diuinae interfuturus. Diximus ad gees.suis Cariau.atim quia quando ad alias Ecclesias aee it . iam superius das natum uidimua, qαod aspersorium ei porrigi deaei a digniori ipsius riviosa quam petiti s fo/ia s. R. E. Cardinalia LYarvis .
TR iplex domorum be dictio assimat ea Rituali Rost Matina nεmpe laetenda .a Iallosa sauciis . alia guoetim at/αν e. ti tertia siser domum novam. vel quodlibet aliud aedificium de retenti eos lum. Unaquaeque in tauiam finalem habet ineolumitatem fidelium, Ac paeifieam metim habitationem , malignorum spirituum expulsionem . & tuisionem ab omni Daem um incursu, de intillatione, aliaqua benescia plurima, quae in respectivarum henedictionum collactis axmi. mi selent. In his eum item ma aeant expressa, ad quet 4 Deviunt benedictiones Ioei. thaιam . . . a nauis. ivii rea superuaraneum arbitramur diaractim recensere utilitarct, q- di
manant ex praedictis benedictiodibus, de quibus noemesia vi
Nov. rεi'. L M aqua, qua in sabbato sancto m haptisma. li lante bis dieitur, sata Mesuscinem Chrismatis de r. iuvase susti, ad asperistidum io omni doma, Rubriea Missa
dicti a fontis haptismalis, quae priuative quasi eompetit P me his, adhibeti praeserimam, ea veria vis ea Minas Dis p . Melia adunde eomprobant, quod nou eompetit alteri sare ei benadimo eiusmo/ι, dis de eoasensu . de delegatione Parochi. eui & illam praesens Decretum aliudicat, dum ab eadem M.
cto aeeipias, tamquam totum pro parte fuerit positum , meis sens Decretum eum maeredemi pletie eoineidia. sed tu ne dicradito a proprietate iam is, nee a tota termini latitudine. quae in seu suo eomprehendit totam maiorem hebdomadam,ineipiendo a Dominiea Palmarum; δc ea maxime, quod se queos Decretum nedum domorum benedictio em tmra malo rem hebdomatam, sed etiam is rota sequanti octaua Paschaiatis reseroat Paroe his, irrefragabile utique virdinentum . quod
domorum benedicito, s a Patochis noa fiat is labbato ianis
185쪽
166 Ctiptis XXII . De domorum, atque locorum benedict.
in Ruseleat reperitur atiicta, adhue remanet ius, Marochoriam , dummodo ab iisdem sat in hebdomada saecta. in oe aua sequenti Paschae. Ex rimebiis plurimae uasae sunt, quartim domus omnes in una die sabbati sancti, in qua Marocnt, aliaetne de elem, qui alicubi quandoque etiam des
unetioni hus, excipiendissua fidelium tonsessionibus, cireui eom. mode ualeant, & ideo eum plurium Eeeles artim inealuisset tilus domorum hem dictionem antie pandi in reliquis diebus mas oras hebdomadi. vel postponendi in sequenti octava . morem Mulmodi rationabilem conpregatio reputans, Ac una simul pa. Eoenorum commodis e stilens, atque iuribus, Paroeh tum iuris elle volui t praefatam heredictionem agere, sive ea anticipetur. Duo ut supra protrahatur. D. Parachorum vero, non quidem quorumeumque, sed rici tuta at respectivorum, unde secuens Deeretum Parothis di. striele inhibet praedicto tempore siue eum sola, aut sne br- hodieere domox alteri Parothiae subiectas invito huiut Par ho. Et quidem ea Ritualis secta v stat demes Dae Paroehit, essa pergens ρ a lenia As, non obseure indicant, quod quiuis Parvehes contentus esse debet benedieere domos tuae Parochi ν, Eeque potest in messem alienam falcem mittere, aliorum turidando Parochialla iera. vel inuadendo eorum iurisdictionis terminos. Quae diesa esse uolum ne, saloa , s alieubi uiget, contraria e luetudine; ubi enim per lon laevum tempus madidis tempore ad domorum his imonem non proce. unt 'aroebi, aut usui est easdem benediei a Saeerdote qum ahet, qua ab habitatoribus vaeatus fuerit , prasim eiusmodi luto servari mise eredimus, eum iam respeElivi parce hi eas DNnt iuri tuo, nee re/interrentur a praesentibus Deerelis , quae eontrariam non abolent tensuetudinem . meretum III. eap in ord. 38 p. Non sol PHeel f heno .n A. ηmida majori, I, Io ne ova Postharia R/si
. Eio Auitis Paνωρα. Conen C M. I . vii I i p. i. Uberem expolitionem habes in prxeedenti Deereto, quare nos mox urripimus domorum hem :ctionem aliam, quam Rituale qua ineat tamquam alio tempore futienuam , quoeumque nempe aliorem pore a sabbato sancto, eui praee dentem benedictionem alia QM. De hae primo insumit qu.rlito, num privati Pe Id Par ehos item 'eerat, es negativo videtur definienda : omnia enim moria sciunt in reseroanda Paro:his , aflictione labbati anni, unda tu eontrarium siletur esse reet ita de tali a non exeeptis, seu de domorum henedi sionibu saetendi extra lab. 3tum ianetum. Rittiale in oppositum per hbee uerba sentite
: nres in Parucho, quem Rituale pii ne ipaliter nominat, iusliberum eolloeat, atque dispotieum proeeflensi, quotumqne tempore sibi libuesit, ad domorum henedi tionem, adisque eo quod ab habitatoribuη ualeat repelli. par autem haud eliratici de Saeerdotibuet aliis, quorum quidem etiam ibi Ritualearieminit, sed secun/atio, di minus principaliter, quibuς pro- pterea praedicia saeuitas nonnis ex Paroe horum delegatione convenire pcisse uidetur, quemadmodum nos i eons milεm R Miram expotuimus, agentet de Maedi fione sabbati δεαε i. II. Verum hune non esse Rubrior sensum, stenerat: Ee-Hesiae praxit abunde eomprobat, dum nulli hi Pamchi extrata a tum sanesnm, nisi ab hahitatori os .ceati fuerint, ad 4 mox henedicenda uteedunt. Ea quidem s ita foret de Par cho, cur non item de aliis Sacerdoti hui, sume quos to me iantes s militer radit Nee releuat, quo3 eorum Rituale secundo loco meminerit, ut proptarea in litiem Parochorum Eel alio ad essectum eredatur necessaria , aut inde rite erui possit, quod a iorum Saeordotum minut prineipalit in disposita ae ratio habeatne ; id ndi aequo exigit or/o litterat, ut
quanso plura debent ex Vrimi, eoeamdem ranum ante allus pnnatue, tamars dispolitio de omni que pMedat tDncri ne autem pri mnioeo ponitur digna'r, cu usmodi in exsumi Par hus. Nos .em . qui Rubrieam ἡe benedictions sa biti sanesi explieuim ut de sae Motum d/leuatione, uberrim ladieat di .ersa Rubriearum eloeotio . nam illa disium ive quidam meminit Prio hi f., aftὸν Λ. sar,abris, sed itatim addit Usior iamsi f. lii, cuius eura cum privativexpectet ad Parochos, ad rem neee Iam a dianoseitur delegatio iaaliis sacerdotibu , tibi Rubraea altera nedum dixivnhiive i quitur, sed insupee addit iotivies aliqviam partisti larem vi. um , vel ompatiro domi, s 3 um; to autem Fia rivi, terminus quidem eri nullam pecuIlarem ad Paroeho rationem aranent, Ec e lolio eriai ἡεbet postus, ut inde dispositio abs qae ulla dependentia unius ab altero omnibus expressis e m. munis intelligeretur. Quod ex eo evidentius noscitur, quod prior Rubri ea numero lineolari utitur, patieriae plurali, sti. heet via ses, cuius vis est, voeatis eunctis, seu expressis remaque attribuere.
III. Nox iraque e redimul, quod to vitia .r in Rubrieamin, ectum suerit, ut des naretur, quod henedictio, extra laba istum sanctum in praee epici non est, sed elehliodis, & arbi-atii non qui dem omnino liberi, atque dii potici, ut Bartimidus
autumat, sed istum dependenter ab habitatorum eonsensu , .el quatenus Parethua, aut alii Meerdotes ab iisdem aeeiti uellet, setiti praedictore uerbum, ut dicebamus, explicat ge- .eralis Ee lesiae eonsuetudo, quae optima eli legum interpres.
sabbati sancti roservant Pare his, sed ioso perdisette flectarant,saeerdotibus aliis non esse lieitum ad domorem heneἡictionem in hehgomada maiori, uel in octava Paschae precedere , ira intellisti debeant, ut mereorato tempoee Saeerdotibus aliis nullatenus licitum em possit domorum bene/ictionem perage is re,' tametsi Parochias iam benedictis em egerit, uel non repellendui si, quando postmodum henedicturus aeredet, quae illo alia est, quae , s attendi deberet meretorum loquendi mo/us , qui praedi Anm temptis absolute reservat Par hi, acsrmative est definienda: is3 quoniam Decreta ipsa dignoscun
itie edita ad eo seruanda parothorum inra, atque pedirna
vas, & haee in easu omnino petitant integra , quia iam Parochus supponitur domorum benedictionem egisse, vel ab hae agenda non repulsum iri, ideo sua probabilitate non earet . quod saeet4otes alii etiam predicto tempore sub memorataeonditione fidelium domos benedieere valeant. maeorum namque benedictiones ex iis non lutit, quae etiam quotidie iterari non possint. sed magii ex ita, ad quarum iterationem mulisti plieater ros intestis in domi η henedictis. Communio Pa sebalis eerte mastis spectat ad Par hialia tota, Ac timeti dum modo fit let apud Pae hum suo iam sati Nerint oneri. aut parati sint sati saeere intra lieitum tempus, eommunitare non prohibentur apud Regularet, aliosue saeεrdotes sibi hene vi sol in aliqua ex quineseim diebus a Dominie a palmarum ad os vam Paschae, qnae item ntiles eoneella sunt pro salicu-eiendo praeeepto eommunionis Paschalis ob commoditatem po puli i eur hon igitur domorum habitatores voeara smiliter poterunt, quos maluerint . prae3icto tempore pro domorum beneflictione, dummodo paraehut iam suam esterii, .el illi parati lint eumdem recipere, quando hene/icturat a4.enerit Uti namqua eommunio paschali ex se alligata erat diei lancto Pascha is , Ee ut supra extensa suit pro commoditate populi, ita pro Parothorum eommodo pretensa similitis suit domorum benedictio. quae iuxta Rubrieat labbato sancto reperitur ad di a . unde a/ summum in sabbato sanno contendi poterire serata Paraehis, seuti ii ldεm a Moeullis reservata eraditur
communici 54blium in dioe Paschatis. V. Hora est, arripiamus ritum, δε quanturn ad benedictionθm sabbati sancti iam a Rubri ea edocemur, quod sacri. os indutus esse d4bet sisy Ῥευieoo , O stias aut desι. ii. Su-
perpelliceum, & stola tam velles sunt, quae a Rubri ea generali assinantve benedictionibus omni box extra Missam, und , dubium esse non poteli, qned etiam usitari debent a Saee o
te in henedictionibus quibuslibot aliis. Non se est de colore, qui in b aedictione sabbati sanεli adhiberi quidem debet alis
hus, qualem Rubrita assignat, sed pollea exurgit dubium tu. per eo loris qualitatem, quotiee eadem henedi Elio uel antiet pitur in maiori hebdomada, vel prorogatur ad sequentem octauam vas ehae VI. Cavantus p νt. 4. t t. im Λ m. q. sateriati benedictis. to generaliter assignat uolam regulari te albam, eo quod color illo des det puritatem communieangam rebus henedicendi . Ab hae ex eipit regula benedictionem coniunctam eum exor
eismis ad effugan/os Daemone , quali est benesinio tui ratis aquae, ti in henedicti e eiusmodi eongrue adhiberi asserit eo
lorem violaceum, eon ludiique usitari etiam posse eolorem tempori eonvenientem, in fundamentum allegans Rohritam
Rituali et Romanis. Equidem Rii uale habet: I4 emni lenia . Ei oue eitra JUissam , saraiaua DI .m stip/υ uis a, O seMapro rot one temporis urartio, his at rὸν iis Missali notet ubi lo pro rationε tempo/is ubertim desenat, Olorem stolae eonformem esse debere tempori. ideli Q is δ; I. exreptas solum eatibus . in quibus alite, .n M; Dii notatur, tu vero adde HI iis Riιtiati ipso. ne huiuς Rubrica generalis eontrarietor particulari, sed omnes sint undeuuaque eonsonae. Stati dum igitur nos vile credimus huie Ritualis mandato, eui an debis pini poni debet Cavanii auctoritas una eum ratione , quam in sui dicti eonfirmationem allegat; non habent nam isque loeum auctoritates Dactorum, quoties in oppetitum itant
Ull. Nam itaqu4 in benedictione sabbati sancti quanda
antie:patur, aut poli ponitur, color albut adhiboi debeat, de-eilio Madet ex qu vitione, an praetulae Moedihiloni color albus assignatus si tanquam ei proprius, & ex se illi eonveniens, quo in ea su eam sequitur . quoeumque tempore illa
peragatur, an v.m ratione temporis, quo in easu ad lem.
potis Oariationem', 3c exigentiam item color variari. debet . Qua in re sententia, quae colorem album tamquam ii, proprium assignatum elle alserit, & non ratione temporis, nobistine arridet araeis, ea ratione ductis, quod ii res non ita M. ret , omnino superuaranea partieularis Rubrica super eolore albo posita suisset, tum πε moraia peneralis abunde sumeret. Urget admodum etiam Rituali; silentio o, quori in aliis benedictionibus servat suprr colorem itolae, & hune dumtaxatas ignat , quoties alter ab eo temporis uitirpari debet, non leve urique argumentum, quo3 color temporit, seu effieii debet usta i , quotiescumque per parti larem Rubricam nociassi natur alter.
Viis. Quae eum ita sint, sequitur, quod in benedie Mnesabbati sancti nedum quotidis prorolatur ad sequentem otia-uam, adhiberi debet ereor albus, qualem tune & temma eaigit , sed etiam quoties anticipatur in hebdomada maior . quora casu telorem alium tempus expusceret. At qua las in uia
186쪽
Decretum II. Cap., in Ord. CCCLXXXIV. 1Ο
erit in benedictione . quae tamquam alio tempore facienda a Rituali notatue. Rituale in ea stet super colorem sola, unde iuxta regulam , quam modo dedimus, color temporis usurpandus esset. Ita quidem, sed si quis pro colore albo pugna ret aeriter, eici admodum non restagaree, quia substantia, ri. tus, fle heded si is sermula est late eonsimilis eum benedi ctione sabbati sancti, Rc solum variant in eireumfantia temporis, a quo ii non petitur Gloris qualitas, videtur utique, quod idem color utrique benedactioni debeat esse eommunis. Ea itidem ra tio multum relevat, quod laudata Rubriea generalis diserte loquitur de illis benedictionibus, quae incipiuntur a versu Au.,uιονitim nosγtim, quales eum minime sat podihlae benedi ctiones L motum, lub eiusdem dispositione haudquaquam ea dete ui 36ntur. Secus ebl d. h/muit ioni5tis Ioti, damtis κον, rhatim*, edi nobi notas, quae eum ineipiant a versu Aaiti. stri, m , dubio ptocul comprehenduntur ici lege pradictae Rubricae . quae exigit colorem correspondeatem tere .
IX. Communε est utriqtie honedictioni domorum, sabbati
nempe sancti, & alterius temporis, quod dicatur Pas hiate A ui a Saeerdote, non quidem stante extra domum, vel in iplius ianui, sed ingrediente domum ipsam , quam ingressas, in priori horaedictione iubetur aspergere Iora praecipua rimas, in quibus utique tamquam nobilioribus henedici eensentur et iam loca ignobiliora , sed eave, inde exili imes inhibitum in eo octa sona henedici distinctim etiam lora tetera, vel pralibito aliqua etiam ex non praeeipuit, quae aspergi non minus posse satis designat Rubri ea da henedictione extra sabba tum sanctum, quae propterea non diis inguens intra loea,
streplieiter habet. DAὰ δε ιι metenso 2 eat . Uti itaque In benedictione extra sabbatum sanctum aspersti possunt lora, etiam non precipua . utique de in benedictione sabbati sancti, e eonita quia in hae aspersti susticit loca piscipua ; ita in illa , & nihil odi inus lota euncta remanebunt henedicta, M. biliori parte ad se trahente ignobiliorem. Quod namque in
sabbato saneso loea praeipua dumtaxat aspergi nominentur , an causa eii, quod eum ea die totam Parochiam Parochus aspersurus cireuire debeat, plut aequo defatigaretur, si etiam loca non praeima deberet asperstere, & non semel euem ahriperetur etiam tempus benedieendi eunctas Paroehim do
reus, ad quas omnes eum non extentatur benedactio extra
sabbatum sanctum, vel saltem non habeat tempus adeo limitatum, sed expleri valeat pee plures dies, idcirco in hae non exprimuntur aspergenda lora semipua, sed simplieiter
loca , quorum tamen nomine lora omnino omnia veni.
re de necessitate haudquaquam arbitror, sed solum maiorem eorumdem partem. Quae regnia servanda item erit in sab haro sancto, ubi eostmode fieri potea, puta quando P mehia est ualia eaigna, aut antiei patur , vel postponitue Per praecedentem , & sequentem hebdomadam predicta hene
X. Asperso in sabbato sancto iubetve fieri eum aqua de
benedictione semili, , hme praeterea ad hune essectum reseravanda erit, ubi henedictio domorum prorogatur per octavam Vaschae; ubi vero anticipatur in heb/omada maiori, cum necdum facta si benedictio sontis, ut huius aqua sumi valeat , in usu erit aqua benedicta in scima eonsueta Eeelsiae; dilpensat namque super Rubrieam, & aquam sontis baptisma. :s Sacra Constretatio hoe ipso, quod henediesionem domo. rum ut supra antiei pati indulget. Aquam in formam eonsue ta Eeeles, benedictam, ustati similiter debere in benedictio. ne domorum extra sabbatum sanctum, Batumidat asserit, de quidem bene, sed non ita postea, dum aquam de baptismali sonte ante perlusionem chrismatis aeeeptam, ita relemathenedictioni domorum sabbati sancti, ut extra hane Oeeali nem adhiberi non valeat. Rubrita eamque in sabhato si oposita, de eadem aqua sumi imperat ad spargendum super
populum, & in domibu , & aliti locis, & usua Eeelesa est
cum eadem renovari vasa Ecclesiae, ex quibus de eadem haruriunt populus, & misistri EeeIesae pro usu, etiam extra satabatum sanctum. Quoties itaque praedicta aqua in promptu h
beatur , aut eommode reservari valeat absque periculo eorruis petaonis, nedum putamus licitum, sed tonsulitus eadem uti
tamquam solemniori ritu sanctistata, tum in benedictione d morum extra sabbatum sanctum, quam in benedictionibus quibusliber aliis. Id autem euenire potest facile, dum bene. diesiones aguntur etrea sabbatum sanctam, aut vigiliam Pon tecostes, quibus diebus ex instituto Feelesae benedicitur fons haptismalis , sue quando huius benedictio intra annum renovatur ob desectum , & corruptionem baptismalis a
XI. Dum Saeerdos in sabhato sancto aspergit loea, erremsempto Rubruae dieit antiphonam missi dytiam, primum
versum psalmi C. ιγ έ. versum G oria Pa H, de polleaeamdem repetit antiphonam. Haee diei praseripta sunt asper--nix tempore; at s non suffieiant, non propterea repetetida erunt, aut progrediendum ad emeros versus, de Orationem , feta tantumae' de psalmo Conserem ni retitandum , quantum moris iustae quem deseri mut in capite de aquaden alta, di quatenus praedictus psalmus memoriae non ha Deatur, praelata verba morese dispensanda erunt et aut matas silendum, & no nisi aspersone peracta . deicindendumaci versum ostende, re orationem. Cum haee benedictionis tormula umee pinscripta si ratione temporis, Paschalis nempe, te pameridiani sabbati uaui, in quo eacem benedictis fieri supponitur, tenenda quidem adhue erit, ubi benedictio
agitur intra octavam Pasehatis, per quam nedum durat Pa schale tempua, s a etiam se lum ipsum Paschae iuxta rituum regulam, quae octavam unum diem eum sesto reputat: Iod si Benedictio domorum antieipetur in maiori heblomata, eeria te pratata formula servari minime potetit, eum Oeeurreati tempori repugnet antiphona livi aquam, & fortasse etiam oratio, in qua fit mentio Paschatis. xl I. In hoe itaque rasu loeci antiphonae vidi aquam sub. roganda erit antiphona Aspeetes eum primo versu psalmi MI serere, post quem dieetur Gloria Patri , de repetetur antipho. na , quae si non sumetat pro toto aspectionis tempore, Meuia dot oecupabitur ia recitanda adeo de psalmo Miserere, qua tum satis erit, ut laudato rapite magis diximus . Absoluta. aspersione, dieet uersum Os/ncia sne Aheuia in eiusdem fine, cum reliquis versibus, de oratione, cuius loco subidi tui qui/em poterit oratio pro benedictione extra sabbatum lati Et um assignata, sed nee grande pereatum latet, si dieetetur oratio propria, quia in ea fit quidem eommemoratio Pastha tis, sed non tamquam eo tempore Oeeurrentis, sed mastix ad Pascha sola fit allusio, quae etiam extra tempus Paschale se ri potet, de maxime quanto agitur de benedicti e , qua da seruit pro paschali. XIII. B nedictio domorum, quae alio tempore a sabbato sancto satienda notatur, sbi item patricularem habet heoedictionis sermulam da qua dubitare enatingit, num si beam dictio fiat Pasthali tempare, lora antiphonae Aoereas submisgati in ea debeat antiphona fidi aquam. videtur, quod non, quia super hoe adnotarionem nullam habet Rubraea, licet huius auctor probe nouerit, quod benedictio tempore Pasthali fieri poterat. Aeersit, quod sequeretur alia generalis reia gula, ut quotieseumque a Rituali noratur aliquid asporgen dum eum antiphona AD Q/a, deberet haee Paschali tempora mutari in antiphonam ita, aquam, quae eum coniuncta se eum pluribui intitata, quae sunt laetitiae signa, uid tu e minus congrue a3hiberi dum v. g. aspergitue infirmuq cum elabiis Io, de lecto in eiusdem visitatione, administrariose extremae unctionis, aut eommendatione animae. Hre profecto adiunt plurima, quibus Obs damul, sed nihilominuti eum antiphona. di aquam ab Eraleliam benedictioni domorum, qua ric Paschali tempore, seu in sabbato sanuci adaptata suetit, 3 insuper tilitetur toto Paschali tem Deo in at partiona templi , duae fit sagulis Dominiet , nos meis eoi laudamus praeliciamlubrogation m fieri. Quae ex eo lubentiores dicimus, quo putemus prefatam rati phonam pro pasehali tempore soli , ne siesioni domorum, atque loeorum propriam, ita ut extra talem Meationem diei minime debeat, de pratertim in me moratis ei reum stantiis, ta quibus utemur ultro habere maxi
mam disti itatem. Quod uero Rubriea super subsit uti a taeeat, id est . nota supponit eamdem fieri extra Paschale tempus, eum in Paschali habeatur illa sabbati sancti. Ceto. rum stetitio abunde supplere videtur Ecclesiae praxis, quae,
ut dicebamus, tam in domorum, quam templorum asperi ne massanter utitur antiphona Σιῶ -tiam, quae teteroquio. eum plura A Ialuia inseria habeat. lieri quatenus adhibetur in aspersione templi, ea ratione tueri valeat, quod desee. iat pro initio Missae, Ze eum hae veluti unam suacti em s erat, quatenus tamen dieitur in Maedictione domotum. me eat in Decreta, δc rituum regulas, iuxta quas in antiphonis, de veribus extra diuinum ossietum non additur Atiiaria, ne-
ue Paschali tempore, quara in praeleati casu, nolo, dubites speetalem dispositionem fieri.
raiocte sabbati sancta, de hine nonnulli sibi lieitum eredidera
Paraehi, Maedictionis eausa quaseumque ea dia penetrared recia intra limites suae Paroe hiae constitutas, ne quidem e elusu us monialium, non quidem interioribus, quibus obstet ira clausum, sed exterioribus. dummodo scit monialium, quae eum ordinario pareant, effugere non posse videntur i ris3ictionem par horum, qui sunt veluti Episeoporum madis tutores. Regularium virorum , ae loeminarum , qua Regula tibus viris subluet, monasteria in sabbato aspergi non posse a Parochis, intra quorum Paraehiae limiteς sta sunt, ab is . . eomptrabat omnimodae exemptionis privilegium ab Oedin
Horum iurisdictione, a sua a laetiori , ut alias diximus, arguitur ad illam Paroeborum . oeda de in primo huius capitis Deereto, dum Regulares la sabbato sancto M. mos prohibentur benedicite . e sulto additum fuit Oh νώm . ut huie daretur intelligi , haudquaquam prohibetia, aspersone suorum monasteriorum , de quorumcumqualoeorum , quae ad ea spectant , aut eum eis sunt eo nexa . M alteria Monialium, quae ordinariis pareat, eo
simili gaudent exemptionis pessile o . fle ideo par est .
non mia ut Parochi absineant ab aspersiore Glloetitori rum, de aliorum Ioeorum, quae ad earum monasteria perotinent , aut iisdem reperiuntur adnexa. Eis namque Oidi. nariis pareant, novi tamem iisdem quatenus ordinarii iant . ovo in visu fortasse quidquam deduei posset in Paroctorum divorem, sed quatenus sunt per Apostoli eam auctoritatem de , & vice Praelatorum Regularitim subliituti, unde ex
subjectione ejusmodi nihil erui potest iu laoarem Parochorum
187쪽
168 Caput XXIV. o Benedictionibus esculentorum.
qnemadmodum propterea nihil iuris Parothi ipsi praetendunt
luper monialium monasterili, quae Regularium regimini se,.sum. Quarumeumque autem monialium elausuram intrare in die Sabbati sancti, aut quolibet alio die, eausa benedi tendi monasterium, aut cellas, per sequens Decretum quod erit 3. eap., in oles a 83. distrive omnibus, de sie etiam ea. rum consessario, manet inhibitumi Ad i n/ssit nua Monia. Giam Moisssso a , o certas , die rastati saviii, aut ςtisti. het . ia tempora os emuistis prohibi1 ι n e stisti .m tuer/ssus. Congr. Coneil. a 3. Sept. rosa. , de Congri Epitc. ..
II. Qual in hae deessone notatu reatis dignum apparet. mi, quod Paraehic ἡeelaratur vetitum henelieere hospitio Femariorum e nexo I Tertiarii autem illi incedebant in ha-hi tu a Patribus Reformatii reeepto, & inser. iebant moniali. hus Canuicinis, quarum tropterea monasterio eorumdem ho. pitium erat Gnnexum. Lites permaximat, quae factae su runt antee Regularet. 3c Paroe s super exemptione Tertia. lorum i atque Deereia, qudi inde super eisdem prodiere, non loel huius eli iterum reproducere, eum de iisdem satis lupe que actum a nobis fuerit in rapito de eommunione pasehali, ad quod propterea aman flamus lectorem, dum nos ponderare per imus, quod quidquid si de Tertiariorum exemptione, vel obligailoae recipiendi saeramenta a Parothis, atque sepulturam . non possunt tamen iidem Parothi ultra praetende re super Tertiariis, quam quod per Deerata exprelle manet declaratum , minus quippe, quam fieri potest, privilestiis, qui-hm Tertiarii dociata luerunt, praeiudieitim inferri debet, de privilegia ipsa editenda sunt permanere saltem in ea parte, In qua nodi prodiit opposita doelaratio. Idipsum dieimus delamulis, in famulabus monialium, quae eum non degant in-le interius earumdem monassetium, Par his quidem lubi
iunt quoad receptionem saeramentorum, eum tamen de- stant ntra monalletium exterius, seu in domibus tireum val- istis muro monassetii, ad qua, in iratur per portam iptius mo- Naiteris, loesi quadam exemptione gau flent, euius ratione
non potest Paroth ut in iisdem apere, nisi qux expresta declarata simi. unde io Sabbato sancto non poterit easdem Do. os hen itere, seuti non poteti heneflicere tol loentoriis, de ianum ipsi Monasterii, per quam ad illas intratur. III. Equidem quaeia praesens prodiit Deeretum, in via re aderat eonili tutio Benedicti XIlI. anno i r s. in Tertiariorum fauorem edita, di eorumdem Tettiariorum pri .i eato rum tonfirmativa , sed quod praedicta remit tutio praesenti De ereto non dederit causam. sed quia id eoalorme eis iuri communi , quod subdimus, euidens arm meatum est. In eodem Decreto quaesitum nedum fuerat, num Paroeliis licitum forethenestrare praedictis tolloeutoriis, ianuae mona fetii, & ho. Vitio, sed insuper, an iisdem Parochi, literet Terii aliis ipsis administrare saeramenta si Ve in vita, si oe in morte, de tamen quamvis in predicta constitutione nullum .erbum adstluper exemptione Tertiariorum a benedictione hospitii eorumdem , bene vero ab administratione saerameniorum, adhue ad secun flam quaesti partem responsum ei titit Au mensem, ad
gnitatem habitantium ab linere item debent Paroebi a bene. ditendis domibus excommunieatorum, meretrieum, & qu rumcumque publicorum peeeatorum, & idem iudicium Leito de domibus, quae publice expositae sunt aloit, ludisque veritis. Quoad exeommunieatos tamen Auctores hane dant regulam, ut si vitandi non sitit, sed tolerati eorumdem domus benediei valeant; quinimmo ei si vitandi sint, dummodo non sint Patresamilias, benedici pollutit in gratiam aliorum habitantium non subiect tum, nulla tenui vero , si illi sat Patre familias. 3c alii, qui domum item inhabitant, sat illis subim ii. Benedictionem eiusmodi elaudat salutare monitum S. Caioli in Cone illo Prouinciali quinto: Beniale ionis huius couso Ira occasona nilis plana sata tiari ies minimum, neqαι .s , neque socer. res . ritiυὸ, qtibi sbi Deios adiutore uea23undierim. petant. ex sana, de ne Danra ρ irim nota naec vertia ) Ahνου a H Ioriam, dea a dat vim accis aut . v. De benedictionibus ti i, domas hola, thaiami, Cy na. xis nova, particularia nobis non suppetunt; earum namque litus brevioe es, de in Rituali satis manet exprellus, ta cuisius fine quan3o aspergitur res benedieenda, eum Raruale taceat , haudquam erit neeelle aspersonem comitati tum eon. sueta antiphoaa A est a. Easdem veto non esse de Paroe hirum aure, sed a quocumque Sacerdote feri posse, uberrimum testimonium eli tum silentium Ritualis super persona Par thi , tum earumdem insertio in Mastali Romano, cuius preces a quolibet Sacerdote exerceri valent, nisi in Rubrieti sue rit aliter elyeessum . Thalamus benedici debet , antequam
spons in eo e veniadit, nova navis. priusquam tradatur aquis, de id ipsum dicendum videtur de domo noua, ita ut be Bedicatur, antequam inhabitetur, orationis tamen verba su. iliaeat benedictionem, etiam poliquam habitati eoepit, atque rebus repleri, de exotnari. Benedictio loes usurpati posse tu. pri domum ipsam , orationis textus dubitare non sinit, eum in eo habe tui Ioram di iam , uel domvim tuam, de toneordateriam vectorium sensat: ega tamen erederem is alius eam in titutam esse, ut adhibeat ut pro partieulari loco alicuius ae das . Batumidus ulu para etiam posse asserit pro toto aliquo testitorio, districtu, & eommunitate, quod neque ego refra pori eum collectae verba adaptabilia snt, & eommodum loriatici valeant senium.
D. Boediei suibas esculanistrum. D seu lentorum nomine etiam porolenta impraesentiam n -- L . niunt, aliique humores quilibyt , qui usui humano de ier. uni; his enim omnibus benedictionem elle praemittendam . Cyrillus Hierosoles. Cordi i . nos saris edocuit: In emnibus ax fiat, i. panistis eam/98hais , O iis poetina hilend s. Verum etsi benedictio ejusmodi admotum sancte quocumque
tempore adhibeatur, usui tamen obrinuit, ut praesertim Pera gatur is pasehate. Advertit Durandus Rotian. I. g. eap. 85. nam. I. , quod laimicus noster hoe tempore nos mag:s deeipere satagit, si aeterendo stitieet erapulam, Ec immoderatum usum ciborum Paschalium ; stetiti enim iecitauit Christum in deserto post i iustum . ita δε Chrilli membra praeeipue sup plantare conatur completa quadragesmati ieiunio, me quod cum praeesserit longa abstinentia, ita Ne avidior est ciborum Paschalium appetitus. Ne itaque DiaboIus adversus nos praeis valeat, tunc praeiettim prenui titur be Haius, ethorum, ut hae praemunitus fideἱ is populus, Diabolitas insidias valeat prae
Ir. Janu. I o . l. Prima se effari nobis benedictici Agni Paschalis, quae minus plaeuit Ualafrida Straboni tis. δε res.
Eces. cap. Is., quod eam Iussa leum quid redolere eenseat, &a sacramentis chri ilianae perfectionis abhorrere. Verum unius alafridi sensui plut tribuendum non est, quam aliorum . ut nihil Iudaismi hie deprehenderunt, eum Agnus ille alione non beneditatur, quam ut eius elus eomedentibus ia ita lutem corporis tedat. Et animae e idque largiente illo, qui me Aenum iIlum legalem, S typitum praemonstratus, de prae iiDistatu; eli, quique toties la sacris litteris Aetius appellatur. 5e eum Aeno eomparatur . si namque aliat eare es ho- nedicera nobis licit, eui non γε againa Si in stulta eodiei. sas rite concieramus, cui non & integras Quid impedimen. ti habet Apoletilut integer, quo minus per verbum Dei, Acorationem iancti fidetur, quemadmodum aliae ereaturae Dei
N e Chrilliani Aenellum illum mandueant illis eceremonui, quibus olim Judaei suum, ut notum est, nee uentuti Messiae imaginem esse volunt, quippe qui eum iam venisse probe na. rint. Ualafridus istitue frustra in illo ritu Judaismum latita. re censuit, quia alia fine benedictio Agni , vel alia tum carnium non fit, quam ut ehrilliani e sum carnium eum benedictione resumant. Praeeipue autem fit henedictio Agni in memoriam Redemptotis nolitis, qui tanquam Agnus innocens afl uictimam ductus, de immolatus , tune ploriosus e mortuis
exeitatus eolitur, atque triumphans in cretis colloeatus, qualem eum vidit Joa ines Apoe. s. d. . ut quema amodum in li- ratione Hebraeorum de aegypto de mandato Moysis occisus fuit Agnus , euius sanguine linitae polles, eu stoditae suetunt.b Angelo percutiente, ita in praenaurato Paschato nolim . in quo immolatus eli Chtilius, nos e Daemonis serruitute iam
erepit, etiam Chiilli mentis ab eiusdem Daemonis liberemur
ll. Monet Bartilialdus, quia Agnus, qui benedicitur, de-het isse mortuus, immo euctus, de assatus, femina sit, aut male ulus, dummodo non sit pluraum annorum . aut qui inter armenta coierit, ne deperdat ut figura A qui in noeentit. Ita qualem sed quatenus non attendatur ad fauram , nihilominus
hae eadem sermula benediei ille poterit, sicuti etiam benedici pallunt earnes quoetumque aIia , quia et ii prsdieia formula inleti piast B.4M eiis Mai P. talis, de huie fortasse construe reservetur adhibenda, orationis tamen verba, dum nullam mentionem faciunt, ted simplieitet oratura carnis , adam alia sunt cuique earni.
III. sueeegit benedictio osorum, quae praeei me item fit in
die Paschati , & quidem eadem de ea usa, quia tum veteres ab ovis pariter per quadrages mam abliinerent, cum eorum dem benedicticine usum, & esum repetere volebant. Benedici
autem nossunt, cruda sint . vel eotia, eum cottice, vel nudata , m e colore aliquo tincta , pura eamque accideatia haec sunt . quae non mutant sutillantiam.
IV. Dum a manantur henedictiones panit, quarum pri ream Baculi diut temporis Paschalia saeu propriam . quia in oratione nominatur saΛIs Anseliram, & Ponti aeterea , qui Paschali tet repote ex praecepto dii ii ii ut, s euadam ue- tu putat uvlitutam, ut adhibeatur quoeanique alio tempore , Oratia
188쪽
ratio nee eri mit qualitatem panis, Ac ideo ex quaeumque utina st . vel fibra , hae lamula benediei aeque potest. Panis nedictio a Chri siti in saeris litteris pluries legitur habita, ab Apostoli, fuit ustata, fle in historiis non desunt sanitatis graistia , & innumera miraeula per parem . praeeipue a sanis Bis uirit , hene/ictum perpetrata . Sana in 'icta s. Hilari via Hieronymut habet a Cone nebant Episeopi . oe . Pres ιeri , apestes etiam manae hoνum , a isqvi nolitis, o lania Ioa , ωι benia stim as ea patiem are perent, qua in meri sanaba V. Benia Aia . oram stictuum radiem usoue habet in legaveteri EM. 33., o Doteran. M., vi enim tenebatur populus in mitias offerre Deo. & hoc non tantum gratitudinis causa , tanquam bonorum omnium auctori , de datori, sed etiam ut henedictionem dioidam impetrareat, utque in e -ratis priis mitiis omnes reliqui fructus e seeratentur, & sumentibus salutareet a sementur, 3e hoe saeerlotum precibus intervenienti
hus . Abrogata irae antiqua . id apud Chiilli fidelet reliquisum extitit , ut non quidem ex praeeepto, sed ex titulo metae gratitudia is rei noscerent Deum donorum omnium largito. rem . primitias novorum fructuum Sacerdotibus ineren/o ;reiectis tamen ritibus , Ae ederemoniis veteris legis . veteris huiuste moris uberrimum testim olum reddit Cleaerea R manus sit. ν. eo. o. . eonfirmat origenes , hom. I i. iv Num. Si quia tio. astar ννim tias Saterastitas , . vide. νυν ha, moin labria momoriam Dei, nee euhara. me crede. O , Dod Deias diait Haesus , sities m. . ti denique Himronymox cap. 44. .n Mech. Oblationis assignat eausam a Frimma eibortim nostrariam gaestrasti,tis o retiarur , ut ni Κι e stem a vim νώm Hvum nis Saeridos anta εὐ-
is trioa- , o oblation/m noram In domo Da , si υa alaa impiseationis Itiam Dominas tinia eaι domitas is Bris . VI. Verum novae fruges non latum benedi euntue efferendo eas Sacerdoti s , sed etiam propriis , fle ad id destiuatis
preeibus . & quamvis in intestram dominorum usum sint eou. vertendae. At ne minima quidem pars da neeessitate fiat Sa ordotibus henedicenti t. In libro sacramentorum S. Grego. Hi duae extant formulae, sed a nobi usitanda ess, quam assertuitate , & Rituale Romanum, Ae tibi in oratione adest littera M. exprimi debet nomen fructuum , qui benedicuntur . N oram nomine ueniunt frutius, qui ad maturitatem deue. Bere . Ac per nouorum , seu primorum benedictionem emissetitur benedicti etiam reliqui fluctus omnes, saltem eiusdem speeiei , & hae bene/ictionis sermula emiserati valeat qui . eumque fructus . arborum snt , herbarum , vel grami
VII. Benia A a ia ood mytia eomestibile nostram reodo considerationem expectat ; eum enim multiplex sit humani eorporis ethus, & potus, numquam suistit finis, seunctit specialem benedictionis Memtilam EMesa assianare voluiis i , &ideo satis prouide, traditis donnullis henedictionibus pro cibis
communioribus usuque obviis, unam praescripsi formam , qua nedicerentur reliqua tuncta , estulenta snt, vel potulenta , expressa sereper nomine e ibi potulse ad appositam litteram μων sormula omnino adhibenda est, quodeumque henedio. εω . quod propriam ex approbatis non haheat formulam , puta pro late , melle , vino , medietna , iure , aqua horis deaeea , pistibus 8ce. , & eonfugiendum non est ad partie laret benedicti m ab Auctoribus traditas r quod nunquam potest esse lieitum , saltem quoties habetur henedictio parti. laris , vel generalis per sacram Congregationem appici
VIII. Huiuiscidi benedictiones omneη hahentur in Missali Romano , se insertae item sunt in Rituali , nee inventua
tue eommissae Par his, imaeo nee horum , ne quidem mini rea mentio habita. argumentum evidens , ut nos alias dixi
reus. 8c ad.ertunt Quarius. N Batumidus ipsi, non esse tu ris priὐatiui par horum, sed a quoeumque Saeerdote fieri beane posse . Verum hae in re illationibus haud est utendum. eum id expresse praesens tigniat meretum , vi lenia A M. quidem morum, ted dum addit intim, quod de Ovorum benedictione definitum est, extendendum esse quitque uidet ad quatiumque alias similes henedictiones , euiusmodi sunt , de quibas agimus, benedictiones nempe omnium aliorum eseulea
se potest, tum quia eam dumtaxat Rituale habet, quos edi tum est pro Patoehorum usu, tum etiam quia reapte non vi detur esse olei , quod pro etho, aut potu deservire debeat . sed magis pro unctione infirmorum, unde eadere non posse
videtur sub pracleotis dispositione Deereti , quod per to smi.
ι vim tomprehendere quidem potest he edictionet alias est lentorum . di ad summum trahi etiam ad illas potulento Tum , non tamen benedictiones eorum , quae deserυiunt ad usum alium ab esu , vel potu . At minus relevant ra.
tiones istae , ut praedictam benedictionem olei propterea pri sati se adiudieamus Pat his et Rituale enim et si .editum sit potissimum pro Paroctorum usu, de eommodo, plura muti det, quae ab ipsis solum per delagationem praestari queunt. plura , quae eomae ia habent eum Meerdotibus omnibus, re quidem etiam ex iis, quae ia Missali desunt. seuti sunt, ut exteta omittam, benedictio mulieris post patrum, atqua Cavari ni Tem. IV.
saerarum imaginum. Iam vides itaque . quod inepte adra dum, a tona invalida arguitur a eatentia praedictae benedictio nii ire Missali libro ad eiusdem reservationem parochis , qui hus neque satia ad rem suffragatur laeunda adducta ratio quiato smi tum nedum relationem habet ad praeeedentem benedi ctionem ovorum . sed etiam ad eas ignis, o fiminis . qua eum Ddeletum item meminit . Ac tamen ipsae elaulentorum
XI. Quod si eri Eeciesae ministri . interdum etiam latea
tinctitate praestantes. pedisertim loleo henedieerent , illoquenterentur fideles ad sugandos morbos, satis eomprobant, quae Sulpitius Di I. g. eap. q. his verbis narrati mina. ptis iam M.t tam orire; i nota his verba . ut inde intelligas antiqnitatem excireismi , quem etiam nune Ee lesia hute heneis dictioia pedimittit a prasistia.. henia est , & mox r non prae
ενeum ram otio, qtioci Martintis Luia aerae . Et sane anti. qui is mam esse hane , de qua agimus , eonsuetudinem o
stendit, ut reliqua massa saeiam, formula orationis relatae a S. Clamente tis. g. eam au. Cons lat. Aposto . , quam te me eonsulat . dum edo probare pergo , quod etiam viti liqui sanctitate praestantes . tametu non Meerdotes , olea ad eurationet faetendas bene/ieerent . Prisso ad UIM; ..m , ait Hieronymus i ' eius vita, eoneuννesar Diseo, , prasistat. oe. . at lenia Aam ab eo panem, Dei oleum auia
XII. Assueti populi , ut oleum ἡeferrent ad Eeciesae munitimi , aut etiam ad laicos quosdam sinctitate praestantes . ut idem oleum horum benedictione virtute nee leves proseiacto , nee paucas reeiperet , haud dissimilem henedictionem a tinctorum eada.eribus se toni qui posse sperarunt; & ideo quoniam difficillimum plerumque erat saeris ipsi eadaueribus res admosere, propterea ea Mem . Ae praesertim vaseula oleo plena super . aut propct sanctorum tumulos tonsueve
ta plurima, atque m racusa peracta per olea ad tumulos Da.ctorum potita. Iul iram vi tare i sancti a a. Olea itidem ex lampa3ibus ardentinus ante reliquiat, uel imagines
sanctorum desumpta, pro benedictis fuisse habita & par ea
uirtutes plurimas patratas in , atque miraeula . idem Grego. eius Tutonteus As. i. miratia. S. Maνtini eap. I g. . & Pauis tu Diaconus eo. is. lib. I. degesis Laudhard dubium quod
Deeretum II. eap. in old. aB. Non opisset an ando et νῆέοι , nis hymno a Ao. medere panem, o post e bos εν Has Meso. ma referre. Cop. Non lieeat tr. ου s. M. I. CI Hre, uni .ersim locissilio alloquitur sanctio, dum mensae bene. diuionem praeeipit. Ae gratiarum actio em , ut inde eruat . tque noscat obligationem suam etiam laeularis elerus, quam
deo pesIundat. ti negliait. In hune, abiit, utamur comminatione lethalis eulpae, qua legem eiusmodi suater do Resis.
to . a. I l. 3. da orat. -c. eap. 7. . Ac L Eana tom. I. eo. q. num. 28. tensent immunem, aut venialis . eui Nauartussa manu. eap. 23. Num. Do. eam putat cibo etiam , sed eo
tenti lumus referre exemplum Chrilli . ad quod nactio lati, allusit verbis: Nisi hymno diuo . Christas namque . qui
in ultima erena Maia mi, fre/ia e c. ab ea noti reeessit . tiis fistrino dicta , ut habetur Matth. 2S , O Mare. I 4. . suci nos instruens exemplo, quod mensae non debemus asside
re, nisi praemissa benedicticiae, aut ab illa distetit . nisi prius
ll. Apostoli Christum imitati, doenere posteres henedicti
nem mensae, ut paulus Timotheum I. ad evim dem eap. 4.ue hie mos exinde pertransit in sanctos Patres , Praelatos EeHesastiem, eleri eos. δε latrae ipsos. liret Meum plurimi turpitre a sancta eiusmodi instituto deflexerint, vix solis eree ptit elans talibus viris, qui religione summa semper illud eu
stodiere, atque eustadiutit, gravi illi monito, quod nniuersim sume henedictionem mensae, & subsequentem gratiarum actio .em sitit Hieronymus epist. 12. aa Εὐαλ , firmiter ad haerentati me e si sumantur . nisi orationa primissa I me Mee ιων a mans . nisi reserataν eriatori aras . Uti autem hine tiberti m eonuat, quod non nudo emeia tigno benedictio
est saetenda . sed iunctis preerbus . ita non est a 3 modum Deile defiaire, quibus preeibus olim fieret; an uidelicti iis, oui a nos utimur . vel e similibus , qualia opinio quoad Chrissum ipsum stetisse uidetur L Uintentio Ferretio , DHieton. ἰa Mare. I . Ae Clem. Rom. lib. 7. Apin. min.
eo. M. . an uero aliis, lieuti nonnullis sortasse placuit. Nesitaque . quibus nos adeo inest otii, ut inanem ejusmodi rem euriosus perserutemur . e tenti sumus adi ieere . quod no stia formula tum benedicindi, tum gratias alendi, au Borem non reperitiae habere . Ac ia antiquiis mis usque Broυiuiit invenitur inserta , ideoque antiquitate sua aucto. ritatem sibi eoaeiliat maximam , emerisqua cunctis est praese renda formulis.
III udi tormula hadid eget expositione plurima , nisi foritasse . quod uersus Beneiueite, quem apud nonnullos Regula rac a lecto re inchoari vidi . a Saetidata taenia Moesi
189쪽
17o Cah. XXV. De Benedictionibus inculentorum .
gnum Η. non tenet insertum , ted nihilominus uiui obti. nuit, ut a ' Domi s Sacerdos se lignet signo etticis , de ad sequentia uerba in hie tisa Gua idem erueis lignum supertneniami ei armet, Zc hoc quidem e lunanter, tum ad intum
milianorum ueterum , qui Et ante ei dum ies lianabant signo erucit ex Tertuli. δε ιονona multi . 8c iplos signabant ei bos lux. t. Athanasium de δε m. μνη. . tum ad Rubraeam ipsam, quae dum in fetia V. Crenae Domini sacer solem signo erucis ii ne ulla pronuntiatione beneditere saeit mensae, a fortiori nos edocet, una eum verbis, quando haec die untur , t a item su.pεe missam idem signum esse essormandum. Sullieit autem , id pr.rllet Saeerdos, qisi benedictioni mensae in eumbit. IV. uviando δεαρι comed./υν, omisis ci causiar tis in Coena . sunt Rubrieae verba, por quae benedictionis formula, que in Gena assetiatur dieetida, ulli ara mandatur diebus omnibus . in quibus uni ea habetur eomeisio. sive haee postea habeatue in mane. uel in uespere, aut quolibri alio diei tempore. Nol. lem ientacula . quae in leto dierum se juniorum consuetudo introduxit , eo melliones multiplieare eenseat , ses benedicti nem coenae securus adhibras, perinde ae si minime in sero releuiuneula sumeretur; haee enim toleratur dumtaxat . seu eonceditur secundum indulgentiam , de nouam eomellionem non tensetur in dueere , aliat Eeesellam eum laeserat ieiunium . qaol in unica eo melilone eoasiliit . Si hane ite, ndixeris' este cautam . ob quam pro eiusmodi refectionem is nulla hibetur bened)ctionis formura ex in titutiones Eeele sae. absit, quod eaa restarer, quamvis smiliter putem , quod aliqua braὐit sit adhi' nsa, uti reapse praestant Redularet t. dines , quorum quilibet te tueri potest in tua , luet varia,
conlueta henedleendi , Ac gratias agendi formula, quia cum
nullam alliment Rubrieae Breὐiarii, quilibri abundare poteti in sensu suo. V. Sunt nonnulla tempora, in quibu henedictio, & gratiarum actio fune cui sem ut in genrrali sormala, sed variantur uessaeuli, & ulalmi. non est tamen eadem vari addi nec eis tas, nam uerseusi in notatis temporibus iam re variari de Mut . ubi psalmi ita notantur varianai , ut salvum sempermaneat beneplacitum pro eonsueto plasmo Laudate Dninianum omnes flentes, qui pici li, to aeque diei pote in quibut
libet solemnitatibuη , licit psalmorum fiat uariatio nulla. Primi ex uetiieulis, qui eommuni bis subrogari debent, sunt illi Natiuitatit Domini, de hi tuita Ru,rieam diei debent iis Notiti toto Domi. ti/ aci Ceroam iis lii Epiphaniae ex o os . . Natioitas Damini , & eoo similia a ia sella seeun dum rituum regulaet incipiunt a primit uesperis dc ideo
Cauantus se l. s. cap. 6. numen IO. , Meratu et ibid/m numa.., alque Guyetus lib. 4. eost. I . qtie'. s. hane toneordes dant generalem terulam , ut pridie se:li in eoena, si ete.
natur , inchnandi sint veraeuli proprii ; id auo Ioeum habet etiam in uigilia Nati .itatis, vel quando h ee io ei lit in D minitam , vel quando in ea, sleuti Ad quolibet alio die dis
sertur ei a pati vesperas. Apud alios uero , qui eo medunt ante vesperas , quantumcumque tome lio illa dicatur erena. haud tamen dieendi in ea sunt uel tus proprii Nati .itatis , Aesie de Gliquis se lit, quia videlicet nondum inchoatum est os.fietum . vi. Uersus Natiuitatis eontinuantur usque ad elenam vi- stiliae Epiphanim eΨelasi υ , ut diserte Rubri ea innuit . unleas Genam ei allem viqiliae inchoantur υerivet Epiphaniae, cuia ius sellum iam in erepit in primis . speris. Et hine apparet legitim ut intelleMus Rubraeae Nati .itati et , quem ex mem ratis produximul Auεforibus; habet enim Ruhesea de verseuiis Epiphaniae. quod hi diere di sunt i4 D; hinii , edi per
totam octavam, de tamen aperte eoastat , quod intipiendi ii sunt. non in die Eriphaniae ad pran tium. led ad eretramyraeeedentis vigiliae, ad quam usque etes in eum Rubrica
rati.itatis continuat; satiat verius ei uidem Nativitatis, tonia sequenter edocet, quod ad eam sem ecenam sumi debent veris
soli Epiphaniae, cuius ollitium iam in eoepit ad vesperat . Ita quidem , quia supponitur praedictam vietiliam sine ieiuni transiei ; quod si ieiudetur , ut mea Congrestatio assolet , tune subintrat lautata superius regula , ut 'versus Mati.itatic dicant ut in eadem ι ilia . nisi eoena disseratur pol vesperas , quo in easu in usu erunt vetiieuli Epiphaniae . Quousque autem durent versieuli Epiphaniae , abunde se Rubrio explieat , dum dieit per torum octatiam, quae cenissetur perdurare usque ad inediam noctem diei is. Januarii
. VII. Α eenerali benedictionit formula omnino abeunt se. ria V. Caene Domitii , & subsequent sella Ul. . in qui istius dicitαν obsitit. idest non promisso B/ned e t. ) O s-a
nota , seu sae cantu uerseul ut Chri itis Di itis, eum additione mortem ociteri coe;ι ia seria VI., in qua realiter mora Christi ste la luit . Abloluto hoe versu, dieitur Patre m. sis, & cum Rubrica notet torum serero , nee alta vocetaehoati debet Pater ne 3εν, neque pronuntiari ne nos in aurai. Ditio Pater ne 'εν , Sacerdos, precem nullam diems, sareat mensam signo crueis, Se hoe pasto e letue eompleta ne ii 'io mensae. Pro gratiarum actione repetitur uersus ενι Hs facitis , pollea diei itie 'psalmus A serere sae G io Patri, drindo Pater nostὸν totum ciereto, quo absoluto, Sa. cerdos nou praeminem Othmis , recitat orationem Respire.
Num in fine hujus orationis diei debeat sui treuis . vi/e urassemandum, dummodo dicatur setreu, c, sub silainia . ut
mota ell hoe tempore in officio ipso , a qua huius Robri pr escribunt. At Obalal maxime Rubriea post eandem' orationem polita. quae habet Et non pronuut,am. Qui reeum , nee Fi delium animae, sta secreto dicisti ν Pater nollet. Si namque o no- pro ηι, ιών ita intelligendum tenteas, ut tu qui im
tim dici quidem debeat, ted non voce intelligibili, sed se era. ta , & sub silentio, iam aperte uides , quod eum idem ver bum similiter eadat super uersus Fidiatum an mi, vel invitutdieere cogeris , quod item diei debet, Iieri non intellio bili. e , sed ieetera , Et sub tilentio versus Fid Ium animae ,
quem eoncordes Auctores omnes ulla eum Rubricis o fieti omissatii eommittunt. Rubraeae itaque undique eonformius apis paret , quod sicuti omitti dehet versus Fιά liam animi, is pcr quem praelatum vernum similiter radit, ita omitti quoque
debeat to i si reetim ; 3c eo maxima, quod Rubrica stibi uti giti ita Deprio die tuo Pater noster; δihilo namque seu aliser
latiua eii preeedentibus, unde senium reddit, quod Pater myter, quem ipta a vieit, diei quidem debet, non autem prae cedentes serint sitii triam, nee Fivilium anima, ge ne qui dem tecreto, de iub silentio, alias praefata dictio non a Veria retur praecedentibus, cum ieereto . Ec sub sientio Patre tiose , ex praeserapto ei uidem Rubrie.e dici deaeat. Absaluto autem p. re nostra lub silentio, non addatur verius Deus aer notisfiaam parem . sed aditque ea quod aliquis ulterius dieatur, qui
v III. Noa sie est de sabbato sancto , euius benedictio de
more ineipit a versu B nia cite, Sc ut alias perfieitur eum so la mutati uti e verticuli eoasueti, euius ineo tum in benedictio
ne, tum in gratiarum actione sub tituitur uersus Moeνe ais
tem Iothaiὼ. Cum lota item mutatione praedim uersenti. de subro atione uersus Haee dies fit benediitio mense , δι etalia. rum artio iis dis posta, e 2 a ivreps tisque ad . oenam sequen.
iii Iosisti. ait Rubri ea ; aadit vero rite Gasantus excusim, quia ad vesperas sabbati eenietur expletum omelam octava
Palehatis , cu in propria dii praedIcta parti laris Maedi. esto. IX. Hie Iubet adi ieere linaularem opinionem Lueti Ferraris
verseuli Natiuitatis dieensi forent in mane vigiliae eiusdem Na tisitatic verius seriae U. Crenae Domini iti laria IV. praeis denii, de υelius foria VI. Puta semes in fetia v. Coedae Da mani, fle verivet sadbati laneti in praeedenti seria VI., Se de nique verius Palchatis in labhato sanua . Upinioni erasmodi h me lautagari pbteit ratia , quod ad mare iam , licit habeatum inmane . Omnia dici debent ut in ciena, quoties semel tantomeon ditur : unde quemad malum si erena suo tempore , iis, vespare haneretur , ad hane diceretur verius proprii sequen. tit idili, ita anticipari hi dedient, quoties Gena in mane anti
X. Verum dissona apparet admodum illa agendi ratio ex ver. seu lo sabbati sancti τὸ pue aurem struit , qui alias maide beret in mane feriae ψι. paraleevet. in qua Ee lesia eum in summa trutitia verietur ob mortem Christi, quam ea die recolit tamquam realiter sellam , non eii , eoaemur vitendere, quam di iconveniat in illius O: e praelatus verseul ut, qui adium
hia habet sun a talitia , letheu AP .mis. Non e i itaque distridendum a nobis superius laudata agendi ratione , ut videlicet non inehoentur verticuIi proprii, nisi po: quam inchoatum sua tit ossicium, ad quua illi ipitiant tanquam quid aece sortium. Cum igitur letiorum civiciam non iner psal , nili ad pravas eorumdem vesperas , idiei reo ita vigiliis ad reentim legendum quidem est ut in benedictione cremae , sed erit omnino uiaetidam a vertieulis propriis loquentis festi , quod non . dum est inchoatum , lieet illi daeerentur ratione temporis ad eamdem ecie iram . quatres haee in lare , seu vespere haberetur
X l. Proticto salloe, si qui et hine non arguat in fauorem tridui mortis Chii iii, in quo eomellio non tumitur, nisi recitatis ueiperis ἰ quam autem perperam , ex eo constat abunde , uod pr casuum triduum non habet primas vesperat, sed eius. em omelum ex sua e .iitutione incipit a Matutina, a euncum item ineipiat sellum Palehatis, ideirea eiusd2 n heaedificiustari non poterit in sabbato sancto, et ii ad mensam proteis datur velpetis iam recitatis. At quid, si mea a differatue itiseto , in quo ineceptum supporatur ossietum sequentis die per Matutinum , quod ea communi eon uetuliae pridie an ii ei patue Verum quoad rem, de qua agitur, a tendendumeti tempus Ma urini eanonicum , noci tempus indulgentiae , euiusmodi pro Matutino 1 uratis diei eii tempus vesperi auum pr.re edentis , alias quippa uerseulus sabbati sancti, incipit vespere a rem salti. ii , qui adiuncta habet laetitiae sagna , stilacet AI Musa, diei patiet is sero praeeedentis se. riae UI. inter lumma titilitiae argumenta s quo quid ablum ditis XII. Dominieae Astensonia τε sciat iuxta Rubrieam 4 is
debent in Ahenso e Dumiai qua ad Dititiam Penteco ses exes is , adeoque debent incipi in vig lia . quae eumnoa ieiunetur, habent ecimam poli primas Alemuonis vesperas,
190쪽
ri, a quibat tellum inelit. Terminus autem erit ad ecenam una vi. φοἰl octavam Mentionis, nam is es lusiue exeludit Mem υ/Hiculos a sequenti vigilia, & eoneordat Rubriea de
nem sibbati a Mersbuo Pemeeos est nis ubi fit post vesperat,
..nelao tum affetum f. ensis aiei. Addit, quod ad irim i m. svis pasehati p.rines Missa 6, iam LMarj, qtia tam/u diri avir po Nonam. Rem denique eoneludens asserit, quod ea uteadmodum exprestit Rubriea Mycio ad Gnam sabbati Metiliis, iti gratiam videt ieet eorum . si qui luperiunt , qui .et antiqua ieiunii lege eomestionem diis runt aἡ ipsam usque ecessam ; atqui saeus in prandro ieiunium latuunt, haeee Rubriea minime
enentur ; nee in oppositum ullatenti relerit illud generali Ro. fiex ςtiandos A ramia ιυν, amnia d euntiar ut .n eena, nam aliud est esse erenam, aliud omnia dici ut in eoenai M liret iapeandio omnia ditantur ut in e rna, non propterea prandium
diei ν teli coena . XIV. Nouissime insurrexit Mercitu , qui go more Gauanti sentelatiam adoptans, aduertit, quod eomesio illa uniea, quae fit idi dio ieiunii, iuxta Rubraeas non appellatur praudium, Iedcmaa, & ideo eum Rubrici exeludat praedictos versus propriosa eoena praefati sabbati, nullatenus die redi sunt; lieet eomestia non habeatur in sero, sed ei rea mεm qiεm. Hie sistit Moratus
Teum non evertat argumenta Guyet , nos putamuc adden
n, quod praedictae eomestioni reliquum est nomen erria, eo quod atiliquitus in diebus ieiuniorum haberentur in uespere , H re ea uia item est, ut sieut retentum est nomen , ita etiam heneflictionis .ethai ti propterea omnia die tur ut in erema, quin immo in illis verbis au eruam vitis iremi fit adhue allo lici as erenam, quia illa eome. io reapse deservit pro antiqua rea. lieet molo ad meri/iem tracta fuerit.
quia nempe Nonam terminatur tempus Paschale, namhoe istis mi , anam non amplius loeum habere pollunt ver sus temporis Palchalit, quales lucit versus Pentecolle flemus eniim, quod nonnisi ad vesperas in thoetur omelum subsequent ses non propterea tenteti unquam praest, quos perseveret unnire ad. easdem vesperas tempus paschale, quod ad Nonam ex .pirare nos docet Rubri ea, ses malis, quod ad huius expira et tonam iaceedat tempti non Palehale. adeoquε de , nedictio tute tempori conformis, non autem pasehali . Hi ne istitue duretaxat fieret, quod si hilum subsequens haberet uersu pre Drios, hi non sciretit dicendi . eum nondum inehoatum si os. icium . quinimmo neque versus temporis paschali sea mastix Derscit temporis non Paschalis, qui sicuti tempus ipsum in ei 1piunt, ubi desinit tempus Paschale. Par nee eli ratio de exem 1 lo octavae Epiphaniae, nam in hae ita quidem, quia iuxta Rubri eam vellus Epiphaniae diei debent pes rosam insuam ;hme vero, eum mensuretur dictui osto Ecclesallicis, non de
stiit, nisi ad mediam noctem diei octavae, omnino autem suti la est, quod additur de Missa eiusdem sabbati , qum quisem spectat ad temptit Pasehale, sed hoe non desnit illico mi Nonam , sed celebrara Missa , ut apelle ait Rubliea.
trat etiam halsamum , iudaicum si, vel indieum. Catechume tiorum ouom Eetiosa adhibet in b. edictione sevitia haptisma. lis, adminii ratione baptismi, eoniseratione Eeelesiae , altaris fixa , atque portatilis, ordinatione Presbyteri, Ee in Moesictio ne, R eotonatione Regum, Ac Reginarum. Utitur saero chris rarare in Maedictione sontis hastis malis , admisistratione is clamentorum baptismi, 3e eonfirmationis, conleerati e electi in Episcopum, patenae, de calicis, Et in eampanarum bene dictione. Infirmorum olei parcior usus est, in sola nempe ad minia ratione saerameeti extremat unctionis , dc benedictione
srpteirib. I. Cum s. R. C. Deeteta non nisi anno ascia. de ieribs erepatiat, praesens ex iis est suae io eiusdem Congreaa
ticinit regesiit minime reperiuntur ' dignum tamea adnue, .aodhuc νxponendum indueeretur, visum est nobis , eum ntin iiituat, nisi quod sanctiones aliae, atque Ritualia . . Ex ita di i Me Apostoliea ad nostra usque deuenit tempora bene. dictio. & eon saetatio fac tum oleorum , I haee Miseopis privative eonvenit . quemamodum definivit Coaeil Iuum Catia .
stion Em 'chri imatis sbi purarunt lieitam , parperam arbitra ut cooperatores ad πjiii , & noa ut praecise tanti m de
a saeeuto, usque tertio , quatenus cana L;ιιMA Fabiam Pa pae adstrinendus eiset , sed obitat, Mi me ean. D. Concilii
Toletani l. laetuli quinti , & refertur de oris eri au. 4.
cap. 'ia 4. ubi saluitur, omni t/mpore Disops Iiseri ch, uenta eo tera, per Das a se si destinare ἔ quare praeli. Eius usus antiquior foretallo non est saeculo septimo, in quo eiusdem mentio in Ilituit ut in saeramentario S. Gregorii, e de I s. exeam. iri 6. adeo in praelata feria V. fieri decet. nitur , ut saciendum mandetur, etiam tempore interdicti, quia tali adhue tempore administrantur latramenta baptis mi , 8t confirmationis. Divus autem Thomas l. pan qu LTI. art. I a. ad 7. satis enagruam assignat rationem , ob quam
II l. Oblia attoni , quae tollat Epitapo eonkerandi quo. tannis io ' seria V. Coenae Domini olea saera , in subiectia
Ee lesis corresponset obligario altera , nonnisi nempe , dci quotannis accipiendi eadem saera olea a proprio Episeopo , unde de Coniser. dist. 4. can. rar. si quis vi aI ef,U-.- e, qtiam de illo novo, ψ ia propr7; Episcopi I et ι; . . DA
eontii isti a diem Pinhi de si usu Ges sis ad Disosum tim , et in lv. canones isti um doeent alia plurima, de primo quas
ad reeipi ada saera olea da tinentur ministra saeri , Diaeri nus stilicet, uel Sabsiaconus., non Laaia , ne quo Clisei ita feriorum Oedia um, ted non proptcrea sacerdos mitti prolu betur , quin immo magis de eas e l. id Parochus per uiplum praestet , vel per saeerdotem , unda in tit. can. I 23. Nea
chri a peram . Dubium non es , quod ea nun ille Sacerdo tem exigit, nos tamen scitum magis , id sacerdat prae let . ldeeent elis dii us . quia , ut ibi norat Glusti, laudat canon per sequentem ari ita eorrigitur, ut suffetat et iam eleii eLς sacrorum ordinum , quo & eontenta sunt
acta Eeel. Mediol. n. vos sui nempe sacra olea dispe
v. ansa Pischae sitimvirorem, de ante Lem Posti verba sunt eorumdem canonum, per quae insinuatur alterum, quia nempe in aliqua ex diebus a seria V. Gera: Domini ad.subfri suentem pascham nova olea procurari debent, quate sabbatum anesum, inius Insorius danda ma semel meminera Deereta pro reeeptione sacrorum oleorum, non est necessaria viri, iaquo olea debent aecipi. sed terminus, ultra quem eorumdem innovatio differri non debet. Ratio, quam ex D. Thoma su
perius produximus. abunda Gmprobat , quod ubi in sabbato sancto heoedieitur fons baptismatis, A solemniter adminis tatue haptisma, saeta olea ita tempestive procurari debent, ut nciaua adhiberi valeant . Idipsum statuit praesens sanctio , dum
post tonsecrationem novorum oleorum vetera adhiberi inhi ibet, de eoneordat laudatus eanon Ixx euius verba lector M.test recolere.
mus , conandum esse scribit , ut sacra olea tempestive habeantur , ubi in sabbato sancto benedicendus eli sons ha ptismalis , sed non obscure indieat , in tali Ureumuantia etiam uetera adhiberi posse , quinimmo terminum praedi cta proeurandi olea prorogat a mane feriae U. in m. na Domini usque ad sabb tum iti Albis . Si quas produximus , prese attendantur sanctiones , his non pluri. mum uidetur eonlatis dilatio elysmodi , sed quoa iam morali ter illae malit attendi debeat, haud dubitaverim, hane inlieittim usum esse palle Ecclesis illis, quae ob Ionginquitatem,
vel aliam austam eausam ut supra opportune laeta clea prosurare non caleat. At quid de Eeesesiis Cisitatia, aliisque lata. M 1 neis i