장음표시 사용
191쪽
I7O v INDICIAE LIBERTATI Isceleri alligent in praesenti ostendemus. Praemitto, Decimas de beri de iure naturae, Ac diuino. Naturae quidem, quia λnte legem scriptam, quando nimirum solum vigebat lex naturalis, Decimae debebantur. Natura enim dictabat, ut Deo in recognitionem su. premi Domini j. cui uniuersus orbis subi jcitur, Domini enim est terra Zc plenitudo eius in aliquid de bonis nostris impertiremur. Legimus etiam Genes. i Abrahamum Patriarcham Decimas dedit te Sacerdoti Melchisedech : de quo meminit D. Paulus ad Hebr. 7 se Gen. ai. sic de Abel munera de fructibus terrae, &primogenitis gregis sui Domino offerebat. Gen. . Ita & Iacob cum a patre iustus esset in Mesopotamiam ire, ut ibi uxorem ac ciperet cunctorum quae daret illi Dominus Decunas offerebat
Quin Ethnici ipsi suis Di js Decimas frugum donabant, quas
ne degustassent quidem; verba Plini j lib. II. Nat. Hi I. c. a. ante quam Sacerdotes primitias libasient. Quamquam sint qui putentaeuo legis naturae, nullo modo obligatos fuisse sub peccato ad prae statiouem Decimarum; cum illa: soluerentur ex voto, vel Consilio non ex praecepto, in qua sententia sunt Rebusf. tract. de Detimis quaR. I. Tindarus eodem tract. m. 9. dc nouissim ξ IO. Pet. M o neta, insimili tract. de Decimis cap. r. nu 'o. Quin vero sint iuris diuini Zc a iure diuino fluxerint Decimae, 4. haud dubitari potest: nam Exodi 12. legitur, Decimas & primitias tuas non tardabis offerre. dc Num. b. Sacerdotibus &Leuitis concessit Deus omnia primitiarum iura dc Decimas. Honoratur autem Deus in Decimis, quas si dederis, inquit, D. Augusti in serm. 2I9. non solum abundantiam fructuum recipies, sed etiam sanitatem corporis Ec animae consequeris, s At maior difficultas, an solutio illa decimarum ex praecepto. deberetur: variantes enim sunt cum inter Theologos, tum Legis εc Canonum consultos opiniones. Repudiata tamen assirma. tiua, receptior videtur contraria di negans sententia: quoniam α
192쪽
Ece LEII ASTI Trquidem praeceptum illud soluendi Decimas, non tam morale erat, quam iudiciale, quod nimirum, ut alia plataque,institutiam , videatur ad construandam inter homines aequalitatem. cum elim undecim Tribus possessiones omnes haberent, debuit Levitica quae illis carebat, diuinisque obsequijs tota mancipata erat, a reliquis Tribubus partem aliquam proventuum habere, quae diuina tunc institutione decima fuit, ut ex Tho. q. δ7. art. I. pr bat idem Moncta. d. q. l. nu. io. Quo supposto, cum eiusmodi praecepta per legem Euangelicam sint abrogata, S Tho. d ara. LOuar. lib. I. Har. cap. II. nu. a. consequens vid tur necessitatem
illo iure minus is ductam fuisse. Contra quam dicendum est tempore Iegis Euangelicae. Hoc enim iure Euagelico,necessitas hominibus imposita est, soluendi nDecimas sub peccato, quod & humano postea iure, id est Cano-- num diserte cautum est, ut multis S S. Patrum auctoritatibus probat Anast. Germonius lib. 3. de Sacrorum immunitatibus cap. Ist: nu. 17. Hinc N icolaus V. in c. a. q. io. Praecipit ut decimae & primitiae seu oblationes vivorum ti mortuorum Ecclesijs Dei fideliter reddantur a Laicis. quas qui retinuerint, inquit, a sanctae Ecclesiae communione separentur. Idemque nedum sancitum est per Innocentium III. Clementem V. aliosque Pontifices, sed &per Concilium Rhotomagense, Moguntinente ac TridentinUm. Vndὰ Caietanus Za. q. δ7. art. a. in Resp. eleganter scribit Deum
in veteri lege populum situm ad Decimas obligasse, & nobis dedisse exemplum similis obligationis suscipiendae ab Ecclesia tanquam iustae & rationabilis.
Maneat ergo certum , Decimas citra reatum lethalis peccati. .imis etiam excommunicationis. c. omnes Perima I 6.d. I. statuimu ,16. q. I. c. peruenit t. adhac, e. ex parte a. de Decim. Rebus'. de Deciamis q. vlt. πυ. I c. neminem quacumque dignitate & conditione
praeditum fraudare posse; ac nὸ quidem illa percipiendi ius aci Lquirere, & illud usurpantes, Ecclesiastica sepultura priuari de-
193쪽
W72 v INDICIAE LIBERTATI Ibent. ea . probibemus. de Decimis υbi iti. Abb.-alij ; eum enim sint res lacra: & iuris diuini, nulla praeseriptione illarem proprietas acquiri potest; quidquid dicat Va'. contr. in I. lib. 2. cap. m. I. text. in ap. causam qua. ubi iis. Feli. Hr alij de Procri . aanὸ quidem per Reges ac Principes, Ma nard. ob. 3. quaslio nota iuris ciuilis. c. 7. cum quae in nullius bonis sunt, praescribi nequeant, ut respondit Caius in L I. S. quod autem. 1. de Rer. Diui
& Martian. in ι. 6A. sacra autem d. I. quod & MeX III. in cap. I.a Procri . Parmensi Episcopo rescripsit, his verbis, eum laici Deciis mas detinere nonpossunt, eas nulla valent prascribere ratione. 1 o. Cum ergo huius iuris incapaces sint, nequaquam poterunt' quantolibet temporis spatio capaces fieri . o. in c. nobis,verbJrisdictione, de Iure patron. Abb.eor Ort.inc .ia conquet e L .nu.Jae
Henrique lib. I. Theol. moria. c. 17. nu.a. Guar.άς. II. quamquam
si ad immemorialem praescriptionem accedat fama vel priuile. gij, seu laudi obtenti ante Concilium Lateranense, vel etiam fama laudi absolutὸ, tunc laicus tutus videbi rur , cap. Adrian- Ο.Pist. c. cum Apostolica de his quae funt a Pralat. Nauar. de Reint. Eccles q.I. Nouit. II. nu. 2. Gutiem pract. quast. lib. q. I . nu.
Caeterum, in praescriptione libertatis soluendi decimas,illud
exploratum est, laicos non soluentes decimas etiam per centum annos, non idcirco censeri libertatem praescripsisse, vi ex Ion
centio, & alijs probat doctissimus Wamesius, cons. Io. m. s. ωol. a. quia libertas illa quaeri debet per actus possetarios libertatis, & quod a tempore denegatae solutionis spatium, temporis immemorialis sit decursam: Soli eum aistus abnutivi, ur loquitur amesius, non factae solutionis, nequaquam lassiciunt, OUI.
funt qui simpliciter negant vllam consuetudinem eximere Laia. cos possis, nisi ea sit a Romano Pontifice comprobata, a solutio. ne decimarum, nec personalium, nec predialium, nec ab earum aliqua
194쪽
Ee eLEII AIT Iem a aliqua parte, ID. in cap in aliquibuν. de Decimo. Innocen in a cisp. In aliquibus. Rebussirael. H Decimis quasi. i . Sed sati, dictum clio de iure Decimarum. Qua verὁ poena mulctentur in altero seculo Sacrilegi isti qui Ecclesias Decimis defraudant, multis sane quam exemplis ottin. de re possemus, nisi Petrus Ble sensis epistola ad Episcopum Aurelianensem ira. cuius me ininit Baronius in Annal. sub annum
Christi talis.egregi E id executus esset, quae quidem epistola prorsus digna est, quam legant qui quovis praetextu fauent Principibus alijsque Nobilibus aduersus Ecclesias pauperes ac alia pia loca. Ibi enim multis rationibus & exemplis ὀ sacra scriptura pctitis ostendit, non debere eos qui pro Ecclesia pugnant, Ecclesiam spoliare, sed potius inimicorum spolijs. donis triumphalibus illam
ampliare, ic nunquam pauperum; nunquam enim Ecclesiae spolia, prosperum habuere euentum; Cuius Documenti exemplum licet horrendum refert ex Gaguino & Eucheris Arelatensi Episcopo Petrus Rebussi tract. de Decimis q. Io. nu. 7. de Carolo Mar- tello, qui post parram aduersus Saracenos victoriam, qui ex Hispania venientes, bona & templa Galliae deuastauerant, &transeundo sacra dc profana everterant, cum Nobiles & Regni proceres, quos in belli discrimine sibi fideles compererat) compensare, ac in eos animi sui liberalitatem Ostentare decreuisset, non dissentientibus ipsis Gallicanis Episcopis, Decimas pro Sacerdotibus a Deo consecratas&lanctificaras, belli sociis distribuit, iuramento adiecto,se, si vita suppeteret, omnia Ecclcsjs & mulid maiora redditurui id quod rninim Z fecit,at non multo i cmpore postὸ vita migrauit, sacrilegii crimine ac damnationis aetcrnae suspitione infamis, cuius cadauer sepultum in aede S. Dionysi j fuir. sed quid exinde contigit λ paucis post annis ingens serpens forte diabolas serpetis specie in eius lepulchro repertus est, ex cadau re autem atque ossibus nihil Omninis inuentum, quod multis occisio fati credendi eum corpore dc anima in inferno ob decima-
195쪽
rum eurorsionem sepultum fuisse. Discant ergo Principes, Nobiles, licuiusuis conditionis laici non defraudare Decimas, ne quos exitus exhorrescunt, illis perpetua cum sui nominis infamia Et anime damnatioue aeuiterna similes obtingant. Neque nonnulli obtendant, quod quibus Decimae debentur , his interdum abutantur, genio indulgeant, ac nepotinis sumptibus populo scandalo si a t. quia cum D. Gregorio respondeo: i. q. r. cap. Multi Multi inquit secularium hominum cum plus Sacerdotis vitam. quam suam discutiant, in magnum conremptionis diuinorumis Sacramentorum crimen incurrui: magna enim trabe vulneratos Q habentes oculos, eamque negligentes, festucam tenuem in alio- . .ri rum conspiciunt oculis, quam dum in cauld festinant euelleteri in erroris foueam dilabuntur. Sed hoc est hqreticorum proprium alios nota censoria dignos iudicare, sese verὁ vitiorum exortes venditare. Dicant interim, cui sancto inquit T. Tufiinus epinad Permen lib. a. cap. 7.) secundum salutem spiritu sem obfuerit, vel in Sacerdotibus, vel inter populum constituto, malus aut maculo lus Sacerdos λ Vbi erat Moyses, it Aaron , ibi murmuratores sacrilegi quos Deus a facie sua semper perdere minatur. Vbi
erat Caiphas, & caeteri tales, ibi Zacharias, ibi Simeon 8c caeteri . boni .. Vbi Saul bi David: ubi Hieremias, ubi Isaias, ubi Daniel, ubi Erechiel. ibi Sacerdotes mali 8c populi mali ; sed suam unusquisque portabit sarcinam. An ideo Ecclesia deserenda est Z an ideo spolianda Θ an ide Decimis, &primitijs destituenda λ an perdendus homo si aegrotauerit λ euellenda arbor si quando stu-ctum non tulerit λ eruendus oculus, si quo leui humore caligauerit λ tollendus Sol. si eces ipsim interdum patiatur λClaudam hoc caput insigni veriloquio eiusdem B. A ugustini,
fers, ar9. de tempore: Cum tu Decimas dando At terrena 8c Eccle-
,, siae postis praemia promereri. quarὸ pro auaritia duplici benedi-- ctione fraudaris p Haec est enim Dei iustissima consuetudo, ut si is tu illi Decimam non dederis, tu ad Decimam reuocetis: Dabis
196쪽
EccLASIAsTICAE. I7s impio militi, quod non vis dare Sacerdoti. Benefacere Deus is semper pacatus est, sed hominum malitia prohibetur: Decimae δε enim ex debito requiruntur, & qui eas dare noluerit, res alienas is ita dit ut loquitur Concitum Tridentinus1l. 21. cs,I2.de reform. Si qui porro sint, qui licet Ecclesiae Decimas possideant, vcl se ab illis exemptos iactitant, mcminerint magnam Dci iram esse, quando peccatoribus non irascitur. Praeclarὸ aduersus Conatistas 'dixit Optatus, lib. I. an quia cessat talis modo vindicta. ideo Irbi cum tuis sindicas innocentiam ς ad memplum trasens, poenam congrcssit, secundam is aerio reseruasit. Apud Ezechielem legitur ecp. iff. Requiescet indignatio mea in te, & auferctur Eclus meus a te, & Aquiescam .uec irascar amplius ed quod non sueris recordatus die- rum adolescentiae tuae, & peccasti in omnibus his. Quard, si salutem tuam amas, quisquis hic offendis, par est iead haec attendere, nec audire quid adulatores tibi proponant, sed quod est conforme voluntati ac legi Dei, ac vitare excommunicationem, ac maledictionem aeternam, de qua apud Malachiam, es. 3. legitur: Si assiget homo Deum, quia vos configitis me λ& i 6 dixistis; In quo configimus te Z In Decimis 8c primitijs, & in pea nuria vos maledicti estis & me vos configitis gens tota. Quibus verbis exprimit Deus quantoperὸ illi displiceat subtractio Decimatum, dum eo se dicit veluti clauis ad cruce assigi, ac propterea famem , aliasque maledictiones subsequi, quas experimur & experti sunt ante nos multi.
C A P. III. De abusibus Collationum usurpatis per nonnullos Reges & Principes.. SUM M ARIV M. Ossatio beneficiorum Ecclesia ticorumseparari mn potest ab Hordine Perical
197쪽
Π6 VINDICTAE LI TAT Iaa. Pontificer sartyr munificentia iudicise Principes seculi prouo para , - Ecclesiae issensi mem fusc:piant. s. ycliniani Leonii Pontificis erga Ecclesiam etfIi . . No σου Eli Prisci's priuilexijs a S. Sede concessis uti noluerum. I. Non defunt adulatores gus adstruunt Principibus competere iis conferenἰ beneficia. . Hunione Regum Clericatus non tribuitur, muston invi facult- roferendi benesidia. 7. Facultas coliatoris beneficiorum non acquiritur prascriptione. δ. Multa per patientiam tolerantur quasi sent m iudicium diaticta
p. Conmetudo etiam immemorialis eontra libertatem Eccusasica
Istin Populus fungitur potestate leg ii Rgiae. Ir. 2 moaeo ei olim competierit ius eleesionis. ra. Leo iratin Pontifex ab Henrico IZ IN. Pontificatum rem e.
AB usus magnus iam, procli dolor, natus est circa potestatem quam nonnulli Reges alijque Principes sibi assumpsere co- . serendo propria auctoritate beneficia suarum Prouinciarum sine ulla S. Apostolicae cocessione. Cum enim collatio beneficiorum Ecclesiasticorum separari non possit ab ordine Clericali, sex quo eorum sit, patrimonium Ecclesiasticam dispensare, quorum est ad munia Ecclesiastica admittere in indubitanter dicendum est, nemini alteri quamuis eminentissima dignitate fulgenti ius istud collationis licitum vindicare. Dico autem λὰ Sedis Apostolicae priuilegio aut concessione. 1 SOlent enim nonnunquam D. Petri successores, saeculi Reges& Principes diuersis munificentiae argumentis prouocare, ut maiori animorum conatu Ecclesiam Catholicam defendanti cuius se esse Protectores merito gloriari i solent. unde prae clarὸλ Iustiaianus Imperator Noaeda Conflit. a. Nos omni inqui
198쪽
prouidententia curam Ecclcsiarum gerimus, per quas &Impe- istium nostrum sustineri, & publicas res per clementiam Dei & gratiam muniri credimus. Et Leo Pontifex ad Leonem Augustum epist. 73. Debes in cunctanter aduertere Regiam potestatem tibi non solum ad mundi regimen, sed maximὸ ad Ecclesiae praesi- 'dium esse collatum. Cum vero Arcadius & Honorius rogari essent, ut quibusdam Ecclesiae priuilegijs derogare vellent rescrip serunt in haec verba; in I. 2 q. Theodo . de Episcopis se Chr. Quae cumque a parentibus nostris diuersis sunt statuta temporibus, is manere inuiolata atque incorrupta circa sacrosanctas Ecclesias praecipimus. Nihil igitur a priuilegijs immutetur, omnibusque , , qui Ecclesjsseruiunt tuitio deferatur, quia temporibus nostris addi potius reuerentiam cupimus, quam ex ijs quae olim praestita is
sunt immutari. MVt sane nae rum non sit si bene scis istis eorumque similibus 4.
Principibus ac Resibus certa Indulta data sitat, iura sacrorum coqcernentia,licet pletrique religiosissimi Principes eiusmodi iuribus& priuilegiis uti noluerint: de quo extant laudabiles Constitutio. nes Ludovici Pii. & Ottonis i. cap. Con tutio aest. 3o. & de Ludovico Iuniore illud proditur, illum ex Hierosolymitava cxpe ditione reuersum uti noluisse Indulto Papali, quo concedebatur illi facultas conferendi primam vacaturam in omni Ecclesia Ca. thedrali sui regni, quin imo mandauit diploma comburi, dicens: Malo illud hic comburere, quam si propter illud in inferno com - b urerer, Thomas I asiman. - podigmate Neu me. Quo magis
timendum est illis qui nullis priuilegijs multiti, falcem suam in
sacram istam messem immittunt. Uerum, non desunt adulatores qui Principibus nedum praesentandi ius competere sid quod eis conceditur ubi Ins Patrona. tus habere noscuntur verum etiam negle sto electio cis iure conserendi potestatem audaci & procaci stylo habere adstruunt, sed quo iure perpendamus. Ecce, palam edicunι Reges Chtistia . Z nos
199쪽
r 8 UINDIe IIS LIBR RYATrs nos non esse verὰ & purὸ laicos, cum sint inuncti, scuti sit Haeis braeorum Reges, uti videre est Regum 3. c. xα. ubi Dominus Haebae praecepit in hunc modum: Vade,'reuertere in domum ti tuam per desertum in Damascum, cumque perueneris illuc, Un-- ges Azabel in Regem super Syriam, & Iehu filium Nausi unge A in Regem super Israel, ut refertur in cap. unico .s. Vnde in veteri te A stamento, desacra vn tione. Ideoque merito maximo Reges Gal. tiae. inquiunt isti, conferre beneficia Ecclesiastica, censerique de Ciero: adeo ut Canonici dicantur Ecclesiae S. Hilarij Pictaviensis, item Ecclesiae Andegavensis, dc aliarum. At respondetur. Reges nihilo magis censeri de Ciero, multd minus beneficia conferre posse: Nam videmus Imperatores ipsos, quos S. oleo perfundi constat, laicis communicari. cap. tua et s. de Uecimis, ubi non alia de causa neqxiit Imperator cuiquam Decimas remittere, quam quod laico nulla sit de spiritualibus concedendi vel disponendi facultas. Vnctio nimirum sacra vel 6 Imperatorum vel Regum, Clericatum illis non tribuit, sed politicam duntaxat administrationem Regni: qua nec fungi possent. si verticis rasi, ut Sacerdotes, priuilegio fruerentur, cap. 1ententiam Ianguinis. Ne cler. vel Monach secul. mg.sese immisceant. Quod enim olim R ges ei leui quoque Sacerdotes, ad Christianum Sacerdotium minime trahi debet, ut multis auctorita tibus probat Boet. de uad. . ηρ. laudans Stephanum Malere tum Prosesbrem olim Pitctaviensem & Archidiaconum Burdi galensem tract. de Electio. liber/faciendis quaesi. . Insuper producunt in medium adulatores Regum, ius istud Collationum Regale, acquisitum esse praescriptione, vulgata I. r.
I. issiff. de aqua em aqua pis ara. at quam sublestu m sit eiusmodi argumentum, facilsi intelliget, qui non nescius est res istas spiria males nec, laicis possideri aut praescribi posse miluprad. c. 2I. Decimis, ostendimus. Praeterqua quod prae scribi no potest Coci astitutio Papae contra eius mentemdc praesertim contra fauorem
200쪽
ECCLESIA ITICAE. 379 Ecclesiae cui nec tacit Θ , nec expressὸ renunciari potest: & nociprobata scientia legista toris aut successoris ae qualem potestatem
habentis, contrarius usus non sumagatur Abb. in cap. I. ni . . de Treuga est pace: Earinaci. de f. aal. nu. .part. I. Vcrum,tantum
abest ut Pontifices adusque hisce ab usibus consentiant, quin dOlent & ingemiscunt de exigua quorundam Principum erga S. Sedem pietate, quam pro ratione duntaxat status colunt : Si vio, Iandum est ius, remandi causa violandum ψὶ; In alijs rebus pietatem colas. inquiebat Caesar Iulius. Ac licet tolerata fuisset, ad tempus eiusmodi reprobata Collatio, non ex eo consensus inferretur, aut praesumeretur: cum plurima per patientiam tolerari dicantur , quae si fuerint in iudi- 3.
. cium deducta, non tolerarentur. cap. vlt. de Sint. excommvn. cap.
Cum iam dudum I. . de Trabend Sic nec etiam talis consuetudo subsisteret etiamsi esset immemorialis. Nam ut late probat Panormitan . in cap. vlt. de consuet. 8c ROchus'in repet. d. cap. vlt. sola consuetudo quam tum libet immemorialis contra libertatem Ec , clesiasticam nullo modo valet.
Aliud argumentum Regalistarum: quod scilicet populum Reges repraesentent, adeo ut populi fungantur potestate ac bene ficio legis Regiae t r. f. de con tit. Principum. At populi assensus 'olim secundum vetcres Canones suit requisitus in Ecclesiae Mi. nistris tum eligendis, tum ordinandis, licet exinde ius istud sus. Dagij ab ijs sublatum sit, propter abusus, ic in Principem transa, tum, e. fpiscopus dict. 2 . cap. nullus ordinetur cap quando Episcopus, ea em di'. Hr dist. 63. BV a7. crep. sacerdotes, dist. 67. cap. vota, e cap. Sacrorum Ononum ae ius. 63. ide ue non mirum si
eo iure etiamnum nonnulli utantur. Verum, loca iam laudata quibus alioqui nituntur, Duarenus
Lb. p. cap. 6 de lacris Ecclesiae ministris, Cho pinus de S. Politiis lib. dicas. 7. 84 alij Regalibus fauentes, nihil aliud essiciunt, nisi quod αpopuli assensus necessarius olim esset in cooptandis in Clerum, ut Z 2 etiara