장음표시 사용
211쪽
19 v INDICIAE LIBERTATI ε& vi ctigalia quaedam attributa sunt, quorum nonnulli potenalon aliquem, vel Comitem, vel alium nobilem sibi defenso..
rem Sc patronum cooptabant. Hottoman, in Dictionario verborum 1e ια alium, Verbo induocatus. Tiberi Perian. Rev. HI. . II.
. 3. de qua Advocatia hac propriὸ agemus. Porrh. antiquit us Reges & Principes atque adeo Imperator Z- ipse, qui tum mus est Ad uocatus& protector Ecclesiae in Vierim
meo tractatu αἱ 'Preces primarias,DAM. 2.verbo Advocatum, non Q.
Ium regia potestate res & personas ad Ecclesias & Monasteria pertinentes ab iniurijs defendebant,sed singulari pietatis propensione Ecclesiae defensbres, Advocati atque Conseruatores dici haberique volebant, Guis. Duranae specia. de modo Concilij rei λpart. a. rub. o. de defens eccles. cap. Principes. cap. rerum cap. Ammiuistratores. a'. q. y, Imo potestas eligendi Λduocatos non solum per Imperatores, sed etiam Pontifices, A rchiepiscopos, de Monasteriorum fundatores, Abbatibus concedebatur, uti latὸ probat D. Martinus Mage rus inaesuo tractatu de Advocatia armatas. snu. inclytus ille Gadefridus Bullionensis cum tria amplisssima patrimonia, suum. fratris, & matris partim opinpignorasset, partim vendidisset ut copias sacri belli cuius Duxerat, aleret , ac tandem victor expugnata Hierosblyma rediisset, ab omnibusque Rex salutaretur, conrempto Regis titulo sese Advocatum Dominici Sepulchri, vocavit, existimans hune titulum gloriosiorem esse, quam sit Regij fastus nomen, & disgnitas. D. Molam tra 1 de canonicis lib. 2. cap. 6. Verum . ins
s lentia. & auiditas eorum qui olim designabantur ad praesidium de sensionis,&protectionis Ecclesiarum, eo usque in nonnullis regionibus excreuit, ut ausos videamus prorumpere in dispem dium Sc depressionem illarum, & nedum personis ,sed & bonis possessionibusque Ecclesiasticis iniurios esse: quo factum ut ceperint esse exosi, ac variis sanctionibus ac Conciliorum decretia circumscripti tuerint. cap. indicat-diast. D. zasu. trari. H furisparia Diuiliaco by Coosl
212쪽
pari. I s. is fudi amissnu. II. cap. in quibusdam, de poenis, tap. pra
Qui sanὸ abusus, merito mouit ordinem Cisterciensem, ut Conrardo Romanorum Rege anno Ia 4 .Obtineret omnem im. munitate ab omni Advocatorum genere, teste eodem Martino Magero, de aeuocatia Romana cap. snu. '. sed & Ariuinus Episcopus tunc Cameracensis a s. Sede simili priuilegio immanitatis ab iniuria Advocatorum , donatus est; quanquam paucorum modὁ annorum alcedonia illa fuerunt; rursum enim exagitare ceperunt Ecclesiam Atrebatensem & Cameracensem, id quod omnia maximὸ expertus fuit Gerardus Ariuini successor toto ferὸ tepore muneris sui Episcopalis, ut notat Boet. Epo. tr Zis Rega nu. 26o. Valentis Imperatoris insignis Ecclesiaram expilatoris formidabilis narratur exitus, quem Sozomenus resere lib. 6. Hist. Eccles. cap. u. ad quem lectorem remitto, stude mus enim breuitati. Sed & aliorum commemoratione supersedeo, qui in Galsa 1 a tempore Caroli Simplicis , te Ze AZmili. lib. 3. Hist. Coenobiorum opes beneficio Regum acceperant, Monachisque tantum invictum supped itabant, quantum necessarius dumtaxat usus postularet. Serpsit abusus iste latius, quem ut suo tempore tolleret Imperator Fredericus Barbarossa edicto cauit, in Confitit. de pace tenenda est eius violatoribuF, S. publici latrones, vers. quamque -- noeatiam. Advocatos susceptae protectionis iure abutentes & imale in Advocati a versantes, praeter antiquas Canonum poenas is quibus in cap. Hae consultissma, is rebus Ecclesia non alien. cap. quia clerici, de iure patron.d. cap. praterea,eod. tit. cap. insiTulis, delatu Monach. eadem Advocatia priuandos esse, & alios quoia cumque, laudi beneficio, exuendos, nsmu ae loco.
213쪽
CAP. VII. Rursum de Advocatis,& Defensoribus Ecclesiam
I. c Lim omnes Vis magno decertabant pro Hfensione Ecclesia. a. Decretum Concili, Carthaginensis pro patrocinio Ecrisa a
uerem potentiorum iniurias.'. oduocatorum munus inuentum, nedum pro Ecclesia defensim
sed etiam, ut Eccusi istici quietius tiberius Deo inferulant. . lecretum oreadij se Honor θymn. vi Eccusis dentur defensores Hr Advocati. I. Producuntur eius rei exempla. 6. Imperatores sese A uocatos Ecclesia nominabant.
. Atauocati Occlesia Leodienses, qui P Riscis illis, id est aureis seculis, tantus erat qua Principun , qui Nobilium erga Ecclesiam affectus & zelus tantus, ut malὸ agi secum quisque putaret nisi singulare aliquod illius pa-1. trocinium susciperet, bastasque ut sic dicam amentatas pro illius defensione sumeret, adeoque occasu suo libertatem, securitatemque ei repraesentaret. Nimirum, ut gloria Eiiij est decus &dignitas parentum: ita antiquorum isti hominum homines,so tunas suas a foeticitate Matris Eccle siae metiebantur, Idcirco rogati, quin & vltris,summi Principes & Porentes Dynastat Ecclesiarum patrocinium suscipiebant, talesque vel Ad uocati, vel defensores Ecclesiarum dicebantur, de quibus Concilium Carthaginense V. his verbis Ab Imperatoribus uniuersis visum est auxilium postulanda, propter afflictionem pauperum,quorum molestii, sine intermissione fatigatur Ecclesia, ut defensores eis aduersus potentiam diuitum cum Episcoporum prouisione detegentur, cap. abimieratoribu1,ay. q. s. Neque
214쪽
eatorum praesidio est via, sed etiam ut ab humanarum rerum curatione & gubernatione semoti, liberius quietiusque Deo seruirent, Unde de Monachis, ne mundanis sese immisceant nego. iijs, peruulgatus olim ab omnibus Imperij Statibus communiter approbatus est Canon, Monachis secularium usum interdicenae cuius quidem Ludovicum I. Imperatorem Caroli Magni filiuin auctorem fuisse nonnulli autumant. λQuia tamen Monasteria Principum liberalitate ut rectὸ notat Martinus Maserus traa. de Maeuocatia armata cap. I. nu. Io saepimis amplissimis territoriis, oppidis, arcibus, pagis, castris, aquis, piscinis, pascuis, sylvis donabantur, uti ex innumeris antia quorum Principum largitionibus euidens est, ne profanis irreistiti curis ac cogitationibus Abbates ac Monachi secularia nego. tia spiritualibus omissis tractare cogerentur, singulis propὸ Monasteriis ab Imperatoribus ac Regibus laici potentes, quibus omne administrandae rei politicae studium incumberet, constituti fuerunt; ne religiosi ac Monachi , qui rerum coelestium desiderio Se vitae solitariae sollicitudine. mundanas vanitates deseruerat, rursum per secularium tractationem a diuino studio abstr herentur, & earum quasi contagio inquinarentur. Hine in Concilio Mileuitario sub Arcadio & Honorio Augu- stis. cap. ar. statutum ut Ecclesjs darentur defensores & Aduocati, qui defensionem Ecclesiarum susciperent, haberentque facultatem pro negotijs Ecclesiarum, quoties necessitas flagitauerit. vel ad obsistendum callidὸ decipientibus, vel obrepentibu .ves ad necessaria suggerenda, ingredi Iudicum secretaria. Et horum Advocatoria defensorumq; exempla pIuscula produci idem Magerus, & inter alia Alberonis Episcopi Treuiren. qui μHermannu Comite Palatinu, am II δ. Aduoeatu eiusde Eccle-
me atque Episcopatus sbi cooptauit. Πε Ludovici I. Imperatoria in anno 13a Ecclesiae & Monasterio S. Maximini eiusde Ge-
215쪽
in Archiuii Ecclesiae Leodiensis Advocatiarum cognitiones, v rum, quia his plaerique abutcbantur, idcirco re maturὰ discusa. resolutum est illos demum Advocatos Ecclesiae Leodiens s di- cendos qui auctoritate sussulti essent, & nihil ampli, Pexigerent, nisi quod auctoritas priuilegiorum permitteret uti latius videre est in lib. I. charti Ecclesiae Leodiensis.
C Λ P. VI ILDe abusibus Λduoeatiarum. SUMMARI VI LE. c sto ' cause Advolatiarum. a. Pr entiores gnobita induocatis carere volatrunt. s. iasi retenses A uocatis sim.per caruere. . Abbatia uternarensi fundata per Tipinum Traneorum Te - deoque exempta ab omni in oratia. ---Viburdium. x Longoba virum. Eccles plurimumgrauanturper Aduoeatiar.
perj, quicqui ecus Hesarauerint Brabanti. Taxantur sequiores A uocati
redditurat cum pii Tnrisi Aduoc tiae eo consilio olim inuentae eonstitutam
A sint, ut sarta tecta per eas Ecclesiarum, Monasteriorum αῖ T ἔσς p. Praterea, de Drepatro. audimus nu
bilaminus aut certὸ aegris oculis conspicimus' quos exoetiri det
216쪽
1. Inde opinor factum, ut quique sagaciores & Sacratiores Coenobitat, semper Λduocatis carere sustinuerint: ut in Cisterciem sibus legimus, quibus ne quidem volentibus vllis temporibus darentur Advocati, lege Conrardi IV. Romanorum Regis st tutum fuit, teste Molano lib. a. de Canonicis cap. 6. qui scribit Ordinem istum ab omni Advocatorum genere iuxta primariam F institui onem suam semper liberum extitisse. Ita Caeseriensis Monasteri j conditor Henricus Comes de Lech emundi in fundatione sua disertis verbis inhibuit ne fratres istius Coenobij vllum Advocatum praeter filium Virginis haberent, aut suscipe
Sic & Pipinus seniot Francorum Dux, Caroli Martelli parens amplissimum ac opulentissimum Monasterium Epternacense prope Treviros quod anno Domini με. rogatu S. milhrodi fundauit, ab omni protectorum iugo liberum & nullius nisi solius Dei Mundiburdio subsistere voluit. Verba priuilegi j haec
sunt: Ita volumus Abbatem nostrum Epternace sem exemptum, ut nullius subsistat Mundiburdio, nisi solius Dei. Mundi iam vox Barbara longobardorum id est tutela, quae etiam assinitatem - habet cum Gallica Mumburnia. iacturiib. 2. Hseuius, cap. 4. Eundem in modum celeberrimum monasterium Saleurita num ordinis Cisterciensis in Episcopatu Constantiensi situm, quod circi annam cibo. Gunitaminus liber Baro de Adelisentiti liberaliter fundauit, ne alium post Deum Opt. Max. Advocatum . excepto solo Romanorum Imperatore, haberet aut susciperet edicto sanciuit, Murt. Magerus de . Advocat. arm. cap. I. m. a'. st. 32 ubi scribit Imperatorem Fridericum II.cum ei innotuisset quantum detrimenti Barones de saxeo olim Advocati & Protectores Monasterij Fabatiensis in Chutiensi Dioecesi & Rhetiae alpibus siti, a Carolo Matiello anao Christi Is . extructi.eidem Coenobio
217쪽
EeCLE IAITIC AE. M Coenobio intulissent, tandem illud anno. ran. ab omni Aduo. catiae onere liberauit. Res est tandem ita decantata ut exemplis alijs opus non habeat iacum exploratissimum sit non subleuari sed opidoquam grauari Ecclesias atque Praelatos, qui praetextu subsidij, Advocatos ad licentes, extrema quaeque passi sunt, in quos aperte cadit Aesopeus ille Λ pologus apud Sigonium lib. II. δωg. ΒαΑccipitrem milui pu urum bella, columba Accipiunt Retem; Rex ma s hose notat. Incipiunt de Rege queri, qui istius esset Milia bella pati, quamsime marte mori. omitto diuersa decumanaque mala quibus obnoxiae sunt Eeclesiae quae huic arundineo Advocatorum praesidio innituntur. Quod ut domestico exemplo Ostendam , cogit me recens rei indignitas summae iniustitiae coniuncta. Extat intra primum a Ciuitate nostra lapidem Dominium de Fleron, quod ab Ottone Imperatore anno Domini 97a. Ecclesiae Regali Λquensi pro illius decore, & cultu, quo in Diuam Virginem illius Ecclesiae patronam ferebatur donatum est. Illud autem Dominium purum putumque erat Allodium Francum ac liberum, nemini ratione studi subiectum, solum Imperatorem a quo processerat recognoscens, ad quem etiam in causis appellationum, & non alium, a tempore hominum memoriam excedente recursum est. Verum cum potentiorum iugo grauaretur ista Ecclesia, bellisque, viassolet, infestaretur, ad Dominum in Rochene potentem satis, ac Ecclesiae Aquensi utcumque vicinum, tanquam sacram ad
anchoram confugit eumque ibi Λ duocatum assumpsit. data illi in laudum Advocatia, quod quam benὰ isti Ecclesae eiusve nunc cessionario Episcopo ac Principi Leodiensi cesserit, ex insta dicendis facilὰ patebit. Igitur cum territorium istud Dominii de Pleron ab omni Laeuo esset Iurisdictionis & retaortus,ut loquuntur, Imperij, utpotὸ
218쪽
uod illius incolae Se contributiones Imperiales semper ex luerint, dc pendentibus hisce belgicis bellis tanquam veri Imper subditi. neutrales semper habiti fuerint, quia etiam ab omni aeuo in causis ciuilibus Magistratum Λquensem appellauerint.& exindὸ Cameram Spiret,sem. Nihilo secus ut Ecclesiam iuri. bus suis fraudaret de vasallum subditumque Ducis Brabantiae feiactaret tam modernus Λduocatus, quam eius pater pretextu alii
Advocatiae quam eisngebat, & quam a Duce Brabantiae uti Co. mite d'Athemiensi praetendebat relevasse s quod vanum esse imde constat quod superioribus annis, id est anno 16ar. ipsemet Cancellaria Brabantiae nullam esse Advocatiam altam declarauiused nudam ac simplicem Advocatiam quae ab Ecclesia tantum Aquensi releuata esset)per sinistras eiusdem moderni Advocati informationes. territorium istud Dominij de Fleton iuris &ressorius esse Brabantiae nullo ex parte Imperij aut Ecclesiae audito vel vocato, Cancellaria Brabantiae declarauit: quin etiam ne alid quam ad eandem Cancellariam pet Incolas illius Munici. pij, appellationes deinceps deberent interponi, iudicauit. Ita Aduocatus qui Ecclesiae Iurisdictionem sartam Ee tectam tueri debuisset,illam despicatui habere,ac ad laicos transferre stu- duit, imis leges Imperii interuertere, ipsum nunc Episcopum Leodiensem Principem Electorem in possessione Dominii de
Fleron iuris & retarius via facti priuare, personas, res, merces, equos. & alia sine auctoritate aut Iudicis decreto arrestare, com ponere, deque iis pro arbitrio disponere, recursum ad Imperium vetare,Iustitiarios Imperio fideles Atalios quossibet indicta causi incarcerare, & in priuatis carceribus Castro nimirum suo, la R Chelte . nuncupato, constituere, etiam contra ipsam sententiam anni Ista. cui alioqui ipsemet innititur, sua attentata vi ac impressione, priuilegiorum ducatus Brabantiae prs textu sulcire ae Protegere,eosque omnes prosequi qui Imperio Fidelitatem continuare, dc iura Imperii conseruare latagerent, non dubitauit, ve
219쪽
ς sensim territorium istud quod inter Leodienses & Aqueolia
medium est, ditioni Regiae contra ius&aequitatem coniungeret, quod san Enec Deum iustum, nec Caesarem inuictissimum. qui iam pridem mandata ad Iustitiarios &subditos de Fleron pro continuanda Imperij Iurisdictione relaxauit , inultum reis licturum omniud confidimus. Ex quibus videmus quam verὸ scripserit Doctor ille Zasius Hriuae parte Io. nu. I. quod Λduocati isti pro defensione ad quam Τtenentur, Ecclesias & earum subditos saere supprimunt, pro patrocinio Oppugnant, labierunt, spoliant, grauant, premunt, mingellant, personisque & rebus, bonis , priuilegijs & iuribus Eces suum abutuntur contra Canonum prohibitionem. Audiant isti pauida aure quod habetur, in cap. Principes, 23. io'sua'. I. Principes seculi nonnuquam intra Ecclesiam potestatis 'adeptae culmina tenent, ut per eandem potestate disciplinam Eea 'elesiasticam muniant, &c. Cognoscant Principes seculi Deo se 'reddituros rationε propter Ecclesiam quam Christo tuedam sus- 'cipiunt,&c.6c in c. nulli ia.q.χ. Nulli liceat ignorare, omne quod 'Domino consecratur, siue homo, siue animal,sive ager, Sanctum 'Sanctoria Domino erit, Sc ad ius pertinebit Sacerdotum, propter ''quod inexcusabilis erit omnis qui quae a Domino & Ecclesia, cui 'competunt,aufert, vastat, invadit, vel eripit, usque ad emenda- 'tionem Ecclesiaeque satisfactionem, ut sacrilegus iudicetur, '
si emendare noluerit excommunicetur. Hactenus canon.
CAP. IX. Taxantur qui sacerdotibus contumeliosi sunt, ij lue abutunturi Damnatur Polygamia Spiritualis.sVMM ARIUM.C Actiaotes ab omnibus nationibus semper venerati. Δ O . ud Romanos .iu honore Sacιristes.
220쪽
Quid quod Aetiopes vr auctor est Pierius Hierog. lik. Io. cap. rinoa. tantdm ipsis tribuebant, ut si quibus dicereDt Deos nolle ulterius eos superesse, ἡ vestigio manus sibi afferrent, moaeque
Apud Romanos vero, etiam in negotijs publicis praecipuum ac digniorem locum obtinebant, ita referente Arnobio, lib. . aduersus tente ent, inquit, in spectaculis pubi icis Sacerdotum , , omnium Magistratuumque collegia, Pontifices Max. & Curio- nes, sedet quindecim viri laureati, de Diales cum apicibus Flami. sines: sedent Augures, Interpretes diuinae mentis Sc voluntatis, is nec non & castae Virgines perpetuae nutrices & conservatrices is ignis. Testantur & sacrae litterae, Genes. c. -7. lam Olim PharaO- nis tempore tantam Sacerdotibus habitam fuisse reuerentiam , ut cum per uniuersam Aegyptum magna esset rei frumentariae caritas , ut fame necarentur homines, conarenturque omnia sua
praedia Pharaoni vendere, idem Pharao noluit ut Sacerdotes bona sua distraherent, sed ea in perpetuum retinerent ac cibaria statuta ex horreis publicis haberent. Apud Gallos: Hominum, inquit Caesar, qui in aliquo sunt numero atque honore genera 'erant duo: Alterum Druidum id est Sacerdotum. Alterum Equi. 'tum. Illi rebus diuinis intererant sacrificia publica &priuata pro . 'curabant, religiones interpretabantur. Ad hos magnus adoles- 'centium numerus disciplinae causa concurrit, magnoque hi sunt apud eos honore: nam ferὸ de omnibus controuersjs publicis priuatisque constituunt, de si quod est admissium facinus,si caedes . facta, si de haereditate, de finibus controuersia est, ijdem decet. 'nunt, praemia paenasque constituunt, si quis aut priuatus aut publicus eorum decreto non stetit, sacrificijs interdicunt haec poena
apud eos est grauissima: quibus ita est interdictum, illi numero 'impiorum ac sceleratorum habentur, aditum eorum,sermonem-
que defugiunt ne quid ex contagiove incommodi accipiant, ita Gae sir lib. 6- bella Guil. Sed veteres illos omittamus: Inter Grae-