장음표시 사용
31쪽
diaconatum eodem accipere, est quibuι indictis paenis . 739CUII Congeruntur , ac subjiciuntur oetidis Can nicorum Ecclesiis tum Metr potitavis, tum Collegiatis urbis, ac diacesis infertilentium quacumqtie sancita fuerunt a Sacris Canonibus , o Tridentino Conciliis . a Sacra Congregatioue ejusdem Conciliι interprete deserviris , quod praestare debent choro ad quem convenιre tenentur ) ipsi Canonici ,-Mansisnarii Cathedralibus . Collegiatis adialeti . Hostemo admorantur observare diligenter ejusemodi dιcreta , qua ipserum. quoque C situsionibus optim congruum . 74 Dinia Pacloralis Eminentisso ct Reserendisi. D.Card. Pro peri de Lambertinis Bononiensis Archiepiseopi. ct Prineipis, tune Archie 'pi radsensis ad Gerum Populumque Anconitanum . eum eorum Episcopus renunciatus est. Rationem reddit, quare hae visola non satim ab adepto Episcopatu datast. Fusesbi d. illo gaudet. Ait ρ ejusdem muneribus imparem ; υν idque preces omnium apud Deum exposcis - 96 PROSPE- Di iliaco by Cooste
32쪽
Te Fontis Baptimatis benedictione, origine, er insitutione : Gibus diebus feri consti cerit, er quinam ad illam condenire teneantur. NTER ea, quae sapienter instituta sunt, ut sacro majoris hebdomadae tempore ' Christianorum pietas, ac Religionis cultus magis excitetur , Baptismalium Fontium consecratio adn
a. Basilius quidem Magnus Caesariensis Episcopus , ' qui ab Ecclesia condita saeculo quarto doctrina, dc sanctitate maxime floruit, hane consuetudinem ab Apostolis traditam , Jc in posteros derivatam testatur ; quam Deus etiam certissimis signis palam comprobavit, ut in egregiisCommentariis de gloria Martyrum a S. Gr gorio Turonensi sexti saeculi Scriptote exaratis luculenter continetur.
33쪽
3. Gregorius etiam Pontifex ob virtutem , ac sapientiam cognomento Magnus hujus vetustissimi ritus ordinem accurate, diligenterque comple stitur in Sacramentario ' quod Hugo Menardus ex ordine Benedi etino vir sapientissimus in lucem edidit praediaris notis exornatum. Hanc vero Fontis consecrationem non tantum Sabbato majoris hebdomadae celebrari solitam accepimus, sed etiam in pervigilio Pentecolles, quibus diebus S Baptismus conferri more Institutoque Ecclesiae , nisi aliter necessitas expojceret) unice consueverat. Nam quod traditur a Gregorio Nagian et eno' die sesso Epiphaniae lustralibus undis recentes Fideles
etiam expiatos, id sol in in paucis quibusdam Locis usu receptum suis e
Deinde, quum posteriori tempore frequentius, ac . plane quotidie Baptismus impertiretur. ut aliquid saltem primi Instituti retineret Ecclesia , sontes iisdem diebus consecrari voluit' , quibus antea salutari lavacro eos lustrabat, qui Christi Domini religionem , ac disciplinam susceperant. Id autem cum plurimis Tettimoniis Miquido apparet , tum praecipue ex jure Pontificio φ, in quo Sabbatum majoris hebdomadae , &pervigilium Pentecostes, omisso spiphaniae ibi e inni Felio , potissimum
. Novus autem in Sacris Literis, ac peregrinus esset, qui Baptismum fuisse initio Eccletiae a solis Episcopis collatum ignoraret . ippe Gregorius Magnus ad Romanum Itiliae Praesectum scribens illum iis verbis admonuit, ut Blandum Hortanum Episcopum dimitteret, quem ille Ravennae detinebat: Eccissi a sine Reci re, o Pο-
pultιs, quasi siue Passare Grex , deperit, ct ibidem Infavses sine Baptis nate
moriuntur : Plurima in hanc rem afferri possent documenta ex omni rin-tiquitate deprompta , nisi ex veteri consuetudine , qu e & in praeientia constans est, satis superque confirmaretur . Nam in plurimis Urbibus, Civium licet multitudine affluentibus, in Eccletia tantum principe , aut prope ipsam, Fons Baptismi construitur , ad quem uni versi delerri s lent, ut rite abluantur. Apud Martenem velo. qui plura de antiquis
Ritibus erudite scripsit, haec leguntur : Primum es . olim in selis fere Cathedralibiιs Ecclesis extites Baptiseria . Nam eum soli priscis temporibus baptizarent Episcopi, sola etiam, tu quibus resedebat Episcopus , Ecessa Baptiyieria habebant. s. 'Sed praesertim Christianus Lupus vir clarissimus eamdem sententiam ante Martenem posteris commendavit. Cum deinde Chri ilia
34쪽
norum numerus sngulari Dei beneficio magis indies propagaretur, faetum est, ut Bapti linum , vel nulla urgente necessitate , liceret omni tempore conferre , & pluribus etiam , praeter Episcopos, illum administrandi potestas fieret; sontes pariter in multis Urbium partibus, ac potissimum in agris a Civitate longe disjunctis pro commoditate Populieollocarentur. Illi vero, qui huic muneri praesedit essent, ' Decani Christianitatis sunt nuncupati. Inficiari tamen minime possumus hujus antiquae disciplinae ve stigia,& superioribus temporibus retenta fuisse , & nunc etiam religiose observari: quippe saeculis xi I. , & XIII., postquam Pontifex Sabbato majoris hebdomadae cum sacro comitatu Templum ingressus erat, ut Baptismi Fontem consecraret, Cardinales, qui aderant, Pontificis facultate accepta , ad Ecclesias, quarum titulis praediti erant, proseisti. Baptismi Sacramentum ministrabant. Ita commemorant Cencius, qui seculo XIIo di Benedictus Canonicus, qui x III. Leculo floruerunt. quorum scripta in Bibliotheca Capituli Vaticanae Basilicae diligenter servantur , cui Nos . etiam per I annos Custodes praefecti suimus, quum in eadem Basilica Canonici locum . ac dignitatem obtineremus. Sed jam ad haec posteriora tempora deveniamus. Quum Clemens VIII. expeteret maxime , ut omnes Ecclesiae in Sacris Ritibus exequendis omnino consormarentur , Caeremoniale Episcoporum imprimi jussit, quod deinde Innocentius X., ct Benedictus X lII. . novis quibusdam additis , quae prorsus necessaria videbantur, sua auetoritate confirmarunt. Itaque in iis Libris cautum
suit, ut Baptismi Fontes Sabbato majoris hebdomadae ab Episcopo de more sacri fierent; & Catechumeni, siqui adessent, Sacrum ab ipso La Vacrum acciperent, vel si aliquo impedimento detentus Episcopus , id perficere minime posset, alium ipse lassiceret, qui suo nomine , & Ω-
cultate rem totam administraret.
6. Sed quo magnificentius , ac pro rei dignitate id geratur , merit sancitur , ut Canonicorum Collegium , caeterique Ecclesiae Administri simul intersint. Pol remo ne aliquis contentioni locus superesset, non semel eos, qui ad fontem consecrandum debeant omnino convenire , Sa-Crae Congregationes declarount ; videlicet, si in Ecclesia Cathedrali id . sat, non Canonicos modo, & Clericos universos , qui fidem suam , ac nomen ipsi Ecclesiae dederunt, sed alios quoque Presbyteros, Parochos,& Clericos, quos Episcopus acciverit, licet in ipsius locum ab alio con- .secratio peragatur . In aliis vero Ecclesiis. ubi sons hujusmodi servatur, praesentes esse debent Parochi eisdem subjecti . & reliqui Sacerdotes, &Clerici, qui fuerint ipsis adscripti. Postremo in iis Ecclesiis. quae unius Sacerdotis potestate, ac regimine curantur , sons minime consecrari potest, nisi cum ipsis alii quoque Presbyteri simul operentur . Haec omnia
35쪽
complectitur accurate Braschius '; & nuper etiam a S. Concilii Congregatione Patrum consen su , judicioque responsum fuit, Parochos in Ecclesiis Cathedralibus . quibus subjiciuntur, adesse debere , cum sontis
solemnis consecratio quotannis renovatur, uti. memorat Cardinalis Petra ', qui per plures annos ejusdem Congregationis a Secretis praeclarum munus cum laude sustinuit. . Illud profecto certum ess in Urbe Bononiensi , aliisque Italiae Civitatibus Baptismi sontem veteri consuetudine in Ecclesia principe solum retineri , ibique non Civium modo Infantes , sed oppidorum ad Civitatem proxime pertinentium salutari Lavacro expiari. Id etiam in more positum perpetuo fuit , ut Sabbato majoris hebdomadae, & in pervigilio Pentecostes hujusmodi sontes magno Parochorum omnium concursu sacrarentur. Ita enim in Synodicis Sanetionibus Laurentii Campegii Cardinalis amplissimi clare dignoscimus DOper praeripimus omnibus G pelianis Cititatis Bononiensis , ac suburbsertim , ni Sabbato majoris Hebdomadae , a que in pervigilis Pentecostes conveniant ad Baptismum , qui in Helasa Culbed aIι instituitur : αmparere recusaverint paena selidornm 4o. absque ulla . spe conrisionis omnino plectentur : Id etiam auctoritate prael tantissimi viri Cardinalis Gabrielis Palaeotti magis deprehenditur: In ea quippe oratione . cuius est argumentum: Sermo de Baptismi Sacramento in Sabbato magno Paschae , aut Pentecostes , eum conυenit Clerus ad Benedictionem Fontis, Sermonem his verbis exorditur . Sacrosanctum is ud Catholica Ecclesia Insit tutum m scis temporibus pia fidelium traditione . perpetuaque obserυatione ad Nos perductum , ut hoc ipso die . qui Dominica Resurrectionis , aut Pentecostes celebrita em praecedit , inter multas , ac religiosas Benedictiones , qua intra atrium fecisa fiunt, hac Saeri Fontis Consecratio, accersitis Parochis . adstanteque Clem flemniter perficeretur , ad nonet dilectismi, ut nonnulla , sic cum ris praesertim, quos in Animarum curatione socios , atque adminiseros habemus . de Augulari hoc Dei beneficio agamus , quod per Baptismi Lavacrum
bis collatum es. S. Satis exploratum non habemus, utrum, postquam Cardinalis Palaeotius vita decessit , nonnulli Fontis Consecrationi interesse ob negli-' gentiam praetermiserint; id tamen evenisse suspicamur ex iis , quae leguntur in Synodo ab Hieronymo Cardinali Boncompagno coacta ': Parochi Ciυitatis, ct Suburbiorum intersnt Beludictioni o renovationi Fontis Baptismalis faciendae tu hae no stra Metropolitana: Alii vero Paroebi Diaecesani in Plebantis , quibus subdunt1ιr, praedicta intersint functioni subpaena ὸuorum
Nos interim satis cognita , perspectaque Parochorum probitate , confidimus neminem in posterum huic publico muneri delaturum, nisi sorte
36쪽
sorte gravi aliqua causa impediatur, qua Nobis, vel Vicario nostro producta. facultatem ex conditione facile impetrabit, ut alius Sacerdos ejus loco lassiciatur . Id vero st singulis etiam Parochis, qui longe ab Urbe in agris coniti tuti sunt, integre, ac religiose observandum minime dubitamus. Attamen . ut in ossicio contineantur universi, propositas a Cardinali Boncornpagno poenas iterum infligimus in eos, qui Fonistis consecrationi statis diebus non adfuerint, vel alium minime subrogaverint, si necessario aliquo impedimento , ut supra diximus, implicati.
Equidem fatemur longius, quam ab initio statuimur, protractam esse hanc Institutionem, cujus Nos minime poenitet, ut facilius quisque deprehendere possit, Nos rerum novarum minime cupidos, id solum magnopere expetere , ut, quae olim graviter, sancteque a majoribus nostris proposita sunt, in pristinum locim , ac dignitatem mitius, &commodius restituantur .
De Saera ordinatione ; quanti referat delectis in conferendis Ordinibus habere . 1 Uamquam a praeclarissimo Decessore nostro in generali Decre-
to pro Sacra Ordinatione indicenda, dc a Nobis pariter accurate declaratum sit, quid ad primam Tonsuram , Ordinesque rite conserendos, vel suscipiendos omnino requiratur , tamen deprehendimus pravas aliquas consuetudines irrepsisse, quae Edictum hujusmodi, & quod caput et , Sae. Concilii Tridentini Consi itutiones non mediocriter labefaciant. Hinc rato,atque firmo priori Decreto, novum hoc proponendum necessario duximus, ut traditam a majoribus disciplinam ab omni labe immunem prorsus , ac liberam tueremur . Neque lane animo commovebimur, si perpauci ad Sac. Ordinationes in po-slcrum constuant. & pauci etiam in Civitate Clerici numerentur . Nam magnopere Nos recreat, magisque in propolit2 confirmat, quod Lateranen. Concilii Patres sub Innocentio III. scriptum reliquerunt. Satius est enim , maxime in ordinatione Sacerdotum paucos bonos , quam mul--tos malos habere ministros. Cone. Lat.4. sub. Inn. 3. Cap. 27. de infrucI. Ordinandorum ex talis L Hard. Tom. . eol. a. illud etiam perpendendum subjicitur': Melius es Domini Sacerdotium paucos habere Ministros , qui mygiat digne opus Dei exercere . quam multos mutilis, qui onus grave ordinatori adducant . Insuper satis exploratum habemus, quod ad Timotheum scribit Apostolus: 2 mini eito manum imposueris, uti Carthusianus declarat, aliquem Deile ordinando. Terret Nos etiam vehementer, quod Ioannes Moschus
37쪽
Moschus saeculi septimi Scriptor Posterorum memoriae commendavit in eximio, ac sane perutili Commentario, ' quod in septima Synodo ad fidem faciendam prolatum fuit, & libro septimo Bibliothecae veterum Patrum
continetur. Is enim commemorat, cum id sepulcrum Beatorum Petri ,& Pauli Leo Magnus pro suorum criminum venia, & expiatione suppliciter exoraret, S. Petrum illi subito ante oculos adstitisse , iisque verbis alloquutum : Ora υi pro te, se dimissa funt tibi omnia pecca a tua, praeter quam impositionis manuum. Hoc enim Flum abs te requiretur, sue bene,
με serta gis aliter id egeris. a. Novum porro non est , sed in Generali Concilio Chalcedonen.
sancitum atque iterum in Tridentino. ne temporis diuturnitas aliquam excusationis causam afferret, videlicet: Ut nullus in pUlerum ordinetur , qui illi Ecclesia , aut pio loco , pra cujus necessitate , aut utilitate assιmitur . non
adscribatur. Igitur, qui digni aliquo Ordine judicabitur, impressam
schedulam accipiet, inscriptumque nomen Ecclesiae , cui omnino debeat inservire : sed ut re potis limum , non autem verbis id perficiatur, uti Sac. Concilium illis verbis loco supra citato declarat, ubi suis fungatur muneribus, ideo omnia in ea schedula describentur , quae singulis aptissime convenient, ut ejusdem Sac. Concilii sententiae conformentur. Siquis vero persectis etiam reliquis omnibus. quae ad Ordines recipiendos exiguntur, id unum , de quo sermo est. negligenter praetermiserit, ad altiorem gradum ascendere nulla ratione illum permittemus. 3. Eos quoque a Concilio Tridentino longe discedere iudicamus, qui postquam rite ordinati fuerint, vel muneri suo non satisfaciant, vel satisfecisse temere arbitrentur, videlicet si vel Diaconi, aut Subdiaconi superinduti linea veste Sacram Eucharistiam comitati fuerint, cum ad Infirmos desertur, vel cum ipsa per Urbem quolibet mente solemni pompa circumgestatur . Id prorsus alienum est a Sac. Concilio , in quo de Diaconis , ac Subdiaconis ita decernitur: ' Ecclesis , quibus adscribentur, insemiant, sciantque maxime decere . si saltem diebus Dominicis, o solemnibus , cum Altari ministraverint. Sacram Communionem perceperint. Pro Clericis vero in Minoribus ordinibus constitutis haec traduntur: Decernit.
Dr in pserum hujusmodi iniseria non nis p/r constitutos in dictis ord/nibus
exercean Mr . . oniam vero excitantur querelae, nempe a Diaconis , &Subdiaconis munera sua expleri non posse , eo quod in Parochiis Sacra diebus Festis solemnia minime celebrentur, intelligent singuli ex schedula , quibus Ministeriis exercere se debeant: quae si omittantur , viamsbi pro certo teneant perpetuo ad alios Ordines interclusam . . Non semel declaravimus neminem ad Sac. Ordines assumendum , nisi prius Theologiam Moralem sedulo percurrerit. Neque tamen eorum studium , ac voluntatem improbamus , qui Theologiae Scholasticae ope
ram a Pratum Spirituale inseribitur b Ss 13. cap. I 6. dec cap. I 3. d Sess. 13. cap. 7.
38쪽
rasa praestant, aut in jure Pontificio versantur . Sed ut majori in omnes uteremur indulgentia, Theologiae Moralis studium caetersis facilius, at- iue usitatius proposuimus ample flendum , quod qui ante Diaconatumuscipient , & ad Sacerdotium usque fuerint non interrupte prosecuti. eostem doctrina satis instructos fore non dubitamus. Quippe a Concilio Tridentino statuitur . ut qui Sacerdotes fieri peroptant, praeter caetera ', etiam ad populum docendum ea , qtω scire omnibus necessarium es ad salutem , ae ad ministanda Sacra inenta, diligenti examine pracedente, id net
Illud in hac re taciti praeterire non possumus , in peculiari multorum Cardinalium Congregatione ab Innocentio XIII. instituta in qua Nos ipsi a secretis delecti per annum integrum supra modum claboravimus, materiem ordinemque comparantes Constitutionis , quae incipit Apost Ici Miniserii, quae primum ab eodem Pontifice ad Cleri Hispanici rei ormationem fuit evulgata , & caeteris omnibus Episcopis . veluti exemplar proposita , deinde a Benedicto XIII. Apostolica Auctoritate confirmata ) in illa, inquam, peculiari Congregatione post diligentissimam investigationem verba Tridentini Concilii mitius, aut benignius explicari non posse declaratum fuit, quam si de Moralis Plii losophiae studio
6. Parochi , qui in Civitate constituti sunt, Nobis utique literis scriptis teliantur, ordinibus initiatos suis Conventibus assiduos, & se quentes adeiIe , de quo singulares ipsis agimus gratias, & habebimus
perpetuas. Sed cum ii Conventus nocturno plerunque tempore , & non nisi semel quolibet meta se haberi soleant, Convivio plane comparari possunt. ad qu γl aliqui symbolam conserunt optimam . & lautam , alii vero satis mediocrem , nonnulli etiam sine ullo sumptu conveniunt. Eam ob rem monemus universos inania prorsus, ac nullius momenti fore hujul modi testimonia , nisi pariter in illis frequentia , indoles Cleric rum . & quinam fructus percipiatur, aperte declarentur. At vero prci studiorum testimonio , ac fide eorum , qui in Civitate degunt, volt mus , ut Prosessior ad tradendam Moralem, aut Scholasticam Theologiam , vel etiam jus Pontificium publice constitutus, assirmet, an sed in lam cum fructu operam asstidue impenderint. . Insuper cum ad examen acciti venient . qui ordinibus initiandi
sunt quod donec salvi , & incolumes erimus, Nobis semper praesentihus , habebitur priusquam inquiramus . quae ad Ordines pertinent, ut de eorum ingenio. ac do strina certi simus, plurima etiam circa iacultates, ac disciplinas . in quibus singuli versantur . exacto judicio perscrutabimur . Postremo cum Sac. Concilium Tridentinum jubeat, ut qui Minores Ordines expetunt 'saltem Linguam Latinam intelligant, quantum in ea profecerint universi palam coram Nobis experientur; ob quam causam a b Susa I. capiari Disitigod by Coos le
39쪽
causam aliud Edictum simul promulgandum curavimus, in quo ratio , ac norma in Clericis examinandis servanda contineatur. 8. Commendamus autem summopere eorum diligentiam , ac fidem, qui de more hujus Dioecesis colligendis, ac probandis Clericorum meritis praepoliti sunt. Caveant tamen. ut in posterum . qui ordinandi sunt, illud etiam plane comprolγent , nusquam alicujus criminis reos coram Saeculari. aut Ecclesiastica potestate in jus vocatos suisse . Verum ne ipsos majori labore , ac molestia afficiamus, Congregationem nuper constituimus, cui Nos, aut Vicarius noster nunquam deerimus; ibique accurate dijudicandum erit , an sngula , quae in hoc Decreto praescribuntur , diligenter fuerint observata.
De Rogationibus Majoribus , ac Minoribus . teteri ipsar1ιm Institutione , Auctore , er Loco . ubi primum coeperunt r. quo pacto initio gererentur , quam ob causam inducta fuerint, ct qua religione sint peragenda : item de Origine Imaginis B. Maria Virginis per S. Lticam depicta : ex quo Ioco , o quo tempore in hane urbem delata fherit; PVtremo de Cultu eidem Sae. Imagini notando.
1 Um die Festo S. Marci solemnis per Urbem supplicatio de more
peracta suerit, quo tempore Nos ad invisendam Dioecesim prosecti longe ab Urbe detinebamur , proximis diebus I9. a . a I. mensis Maji, Deo juvante, reliquae supplicationes Nobis praesentibus pu- . blice indicentur, qu e Miuores Rogationes nuncupantur, Cum altera Majoris Rogationis nomen acceperit '. Id autem evenisse ob eam causam putamus . quod S. Gregorius Magnus ipsam primus excogitaverit, caeteras vero S. Mamertus Episcopus Viennae in Gallia longe ante induxerit . uti Durandus advertit; vel saltem , quia idem Sanctissimus Ponti sex illam propagaverit, Cum de eadem tanquam ' a Majoribus accepta ipse loquatur : Solemnitas annua devotionis Nos , Fratres dilectissimi, admoner, ut L laniam , qua Major ab omnibus appellatur , sollicitis . ae de υοtis debeamus . auxiliante Deo, mentibus celebrare. In qua sententia praeclarissimi quoque Viri Baronius, ac Martenes versantur . a. ' Vetustissima aeque, ac pia Minorum Rogationum Institutio omnes ad sinceram cordis poenitentiam, atque ad Divini Numinis opem implorandam summopere excitare debet, ut impendentes undique calamitates a nostro capite depellat. & poli hujus vitae cursum in Coelestis Regni societatem excipiat. Nonnulli prolecto piam hanc Institutionem
40쪽
S. Mamerto antiquiorem existimant, dc s. Augustinum testem adducunt '; quibus Nos libenter assentiremur . nisi illam ipsam concionem , qua id confirmant , S. Caesario Arelatensi potius, quam Augustino tribuendam praestantium Virorum auctoritate ducti merito suspicaremur . 3. Itaque Mamertum Auctorem arbitramur , qui saeculo quinto Sanctitatis gloria maxime floruit, quod etiam clare testatur S. Avitus in Concione de Sae. Rogationibus, quam Ioannes Gagnaeus in lucem edi dit, ac deinde Menardus iterum Typis evulgavit Id etiam praeclaro Sidonii Apollinaris testimonio comprobatur Qidquid illud est, inquit, quod otio uel
negotio vacas, in Urbem tamen , nisi fallimur, Rogationum comempla ne remeabere; quarum NobisseIemnitatemnimus Mamertus Pater . est Pontifex reverentissimo exempli, utilissino experimento invenit, iusituit . iuυexit. Et
quamquam subjiciat : amne prius, quod , salias de, pace sit dictum , Saga , infrequentesque , utque e dixerim , sitabunda Dpplicationes , illud solum ex his deprehendi potest,ante Mamertum publicas supplicationes haberi consuevisse . non illas tamen , quae per triduum aute Festum Ascen- sonis Domini peculiari quodam ritu celebrantur. . A Gallia Sacrum id institutum in alias Regiones promanavit; ac primum sub Leone III. a Romana Ecclesia receptum memorat Anastasius Bibliothecarius, vel quicunque sit Auctor , qui res ab eodem Pontifice praeclare gestas posteritati commendavit: Ipse vero a Deo protectur, Erpraelarus Pontifex eoUituit . ut ante tres dies assensionis Dominica Litania celebrentur. Mirabitur sane, ac merito, qui in mentem revocaverit pietatem egregiam, qua olim Christi Fideles solemnes hujusnodi dies prosequebantur. In Moguntino Concilio ' praecipitur, ut nulla utantur u stium pompa, nullumqne eo tempore praeserant ornamentum . Conculio autem Arelaten. Iejunium religiose observandum proponitur. Tandem ex antiquissimis Rituum libris a Martene editis' intelligimus in more positum suisse, ut sacro cinere quod Nos primo Quadragessime die
iacere consuevimus singulorum capita adspergerentur. Illud postremo memoria dignum , quod a s. Caesario Arelaten. traditur in ea concione , c ujus Auctor S. Augustinus, ut paulo ante diximus , ab aliquibus nu cupatur . nempe Divinum ossicium , quod hisce diebus persolvebatur,
in variis Templis recitari selitum suisse , in quibus per sex horas itationes Christiani producebant: auriusis sex horis de eonventu Ecclem non subducit se , magnum remedium anima sua noscitur providere. s. Haec autem in medium non ideo protulimus , ut adspergendi per capita Fidelium sacri Cineris usum . vel Iejunii per hoc triduum comsuetudinem renovaremus, quod in ordinem Religionis s. Ioannis Ilier, seirmitani cooptatis singulari lege praescribitur . . Non ignoramus Pariter. Tom.M. B ex