De ruinis gentium et regnorum aduersus impios politicos libri octo ... Auctore Thoma Bozio Eugubino ..

411쪽

λ Ecclesius chrissi siue sanctorum quo Ogis opprimitur, eo magis dimiasur quoad numerum, ita denique etiam quoad bonorum temp/racum felicitatem, quod Prophetiis, sanctorum dictis. σ

Vo iam perscrutati sumus,atque in apertam lucem produximus.Primumque illud,Orbe totum simul commotum, perturbatumq. signis, prodigiis, cladibu'. horrendis, quasi ruinam minaretur, quoties Ecclesia Christi est vexata,& una ipsius Potifex Summu Secundum vero magis postea diuinitus punitos,qui Christianos exagitabant. Atque his infelicius demum fuisse quoad temporalia quamuis a principio non ita soret.Tertium sit illud, quod innuimus,ad extremum tange maximam gloriam contigisse Christianis post exantiatas aerii nanas; Nam, quo honore post tot annorum secula non modo habentur ipsi toto orbe terrarum, sed eoru leuissimi cineres, eorum tenuise sinat reliquiae Z Non est quod huiusmodi de re verba faciamus. Notissima naq; res est,ueluti & illud,Imperatores,qui sunt eos persecuti cum suis rebus omnibus, suis'. Diis ignominiarum nunc esse plenissimos nomen, memoriamque ipsorum passim proscindi, ac dilacerari. Igitur ad quartum veniamus, quod accidebat,ubi Christiani vexabantur. Nam quoties Christiani occidebantur magis, & quoad numerum, & quoad temporaliad iuinitus amplificabantur,& quo longior, ac saeuior erat persecutio,ita ut cuncta ipsorum radicitus extirpari viderentur, eo maior, ac sublimior erat amplificatio . Sunt huius euenti oracula innumera, illud est instar omnium,quod certissimo pertinet ad bona temporalia, ut e verbis liquet, & auctoritate lanctorum Cyrilli , Thomae, Hieronymi, & aliorum nos probaui mus ab Isaia desumptum, cum praedicit illa, inducens Deum Ioquentem ad Ecclesiam pro eo, quod fuisti derelicta,&odio cap. so. habita,& non erat, qui per te transiret, ponam te in superbiam saeculorum, gaudium in generatione, & suges lac gentium de mamilla Regum laetaberis,& scies quia ego Dominus salvans te,& redemptor tuus sortis lacob. pro aere afferam aurum, de pro serro argentum, & pro lignis aes Δ pro lapidibus serrum . Haec Isaias. eodem spectat somnium Nabuchodonosori diuintitus immissum,uti interpretatus est Daniel, lare ut petra C mo Ccc te excisa

412쪽

, y a De Ruinis Gentium,S RCn.

te excisa cresceret semper,nunquam coangustaretur,atque imminueretur , sed occuparet uniuersam terram, sibi subiiceret omnia regna. qua sane Petra Petri successorem, Petraeque, qui est Christus, Vicarium Petrum Pontificem Romanum signi cari ostendimus e SS. Augustino, Hieronymo, nec non Hesychio Othone Frisingensi,& Guilmundo Auersano. Nunc ist-tur speciatim probemus hanc Petram continentem Christianos omnes, veluti caput continet membra, ac perinde Ecclesiam Christianorum,quo magis tunditur, premitur, & ad nihilum redigi videtur, eo maiores vires sumere, latius, ac sublimius amplificari. Sic igitur S.Iustinus in Dialogo: Quanto ma- ngis in nos saeuitur, tanto plures pietatem, fidemque per nomen Iesu profitemur, haud secus , quam si quis vitem putatione

prouocet ad ubertatem. Et S. Irenaeus: Opprobrium eorum,qui

persecutionem patiuntur propter iustitiam , & omnes poenassiistinent,& mortificantur propter eam,quae est erga Deum, dilectionem,& confestionem filii eius, sola Ecclesia pure sustinet sepe debilitata,& statim augens membra, & integra fiens . Ed Tertullianus ad Scapula Non deficit haec secta qua tunc magis aedificari scimus,cum caedi videtur. Et ad finem Apologetici. Plures cssicimur,quoties metimur. semen est sanguis chri- Cstianorum. Et S. Augustinus libri vigesimi secundi de ciuitate

Dei capite sexto: ciuitas Christi, quamuis haberet tam magia rum agmina populorum,nunquam aduersus persecutores suos pro temporali salii te pugnauit, sed potius, ut obtineret a te

nam , non repugnauit. ligabantur, includebantur,caedebantur, torquebantur, urebantur, laniabantur, trucidabantur, & multiplicabantur. Eadem S. Hieronymus epistola ad Theophilum. Quod vero ex praedictione Isaiae, Danielis.& aliorum post superatas inimicorum Oppressiones peruenerit semper Ecclesia ad supremum temporalis felicitatis verticem, liquet ex eo, quod Dcum perductum est Imperium Romanum ad maiorem, quam fuisset,unquam amplitudinem,redactum est in potestatem Christianorum Constantino Imperante,qui tenuit illud multo latioribus ditionum suarum finibus, quam superiorum Imperat

rum ullus,ut aperuimus libro de Imperio virtutis, ac robore bellico.Quo sane ἰibro explicauimus nullam fuisse unquamn tionem, que conuenerit in unam rerum diuinarum fidem, qualem signo de una fide descripsimus,uni Pontifici in cultu diuino parens, quae tam lata Imperia, & regna diuersis Principibus sebedie

413쪽

bedientia gubernarit,ut Ecclesia Christi. Quinque autem tem poribus maxime ad amplitudinem maximam ditionum perducta est. Ac primum quidem fuit Imperante Constantino.

Secundu regnante Mauritio, cum Persica regna occupauit,& AEthiopici reges Christo se se addixerant, Iustino, ac Iustiniano viventibus. Visigothi praeterea, Longobardi, Angliq. christo,& Catholicae pietati nomen dedere, cum Populo Christia. no Gregorius Magnus praesideret sub annum Christi scio. Tertium, cum similiter Heraclius eadem regna Pei sica cepit sedete Bonifacio ininto sub annum Christi si 8. His enim temporibus Catholici tenebant quidquid erat inEuropa exculti usque ad Danubium, in Africa usque ad Atlantem, locaque Nili fontibus propinqua, in Asia quodcunque peruium erat vς que ad ultimas Imperii Persici regiones, Iberumque, & O

ceanum.

Quartum,quisiperat superiora, suit regnantibus quinqui Tartaricis Regibus, qui Christo se se dediderunt, ac Romani

Pontificis Imperium agnouere,ii fuere Mangus,Cobila, Halo-on,Nicolaus, Baldus,qui vixere post annum Ias . ac tenuerunt plerumque, quicquid est ab ultimis Serum, siue Sinarum terminis, quos Oceanus alluit usque ad Syriam, & Armeniam, ut aperuimus capite quinto de robore bellico, & constat ex hist riis Haitonis Armeni,& Marci Poli. Atque eodem tempore Catholicis erat subiectum Imperium Constantinopolitanum, Germanicum, cum Regnis Hungariae, Poloniae, Daniae, Norue-giae, Suediae& Scotiae . Atque omnes horum Reges Pontificis Romani religionem colebant. Quintum,vincens omnia memorata,est ab anno millesimo,&quingentesimo usque ad aetatem nostram, postquam detenti, &acquisiti sunt Indiae Orientalis, atque Occidentalis latissimi

tractus depulsique ex Hispania Saraceni. Interiectis autem temporibus Ecclesia in magnas est redacta eventuum diuersorum vicissitudines, & angustias. Nam primo tempore usque ad Constantinum per annos fere tercentum,quid non frumnarum pertulit' Notissimae sunt Imperatorum gentilium oppugnationes. Secundo autem, Tertioque a Constantino, usque ad Mauritium,& Heraclium multi fuerunt in Oriente haeretici Imperatores, Ariani quidem Constantius,& Valens, Eutychiant L

no, Anastasius. tunc etia Visigothi,Hispanias, Vandali Asticam, Ccc x ostro.

414쪽

ostrogothi Italiam occuparunt omnes haeretici Ariani: at E Agentilibus Franci Gallias, Angli Britanniam , primisque an nis Heraclii Persae Asiaticas prouincias. Quarto ab Heraclio usque ad Tartaricos Reges, idest ab anno 63 o. usque ad I aso. in Oriente fuerunt De retici imperat res Heraclius supremis annis, & hunc secuti Constans, Iustini nus ii.quamuis hic resipuerit,&Philippicias Bardanes mon thelitae. Post hos Leo Isauricus,Constantinus Copronymus,Leo Coptonymus Iconomachi, Nicephorus generalis Manicheus, Leo Armenus, Michael Balbus , Theophilusque Iconomachi. Quibus Imperantibus Mahometani totum pene Orientem , Acum magna Africae parte, Hispaniamque occuparunt. Postremo a Tartaricis Regibus post annum scilicet millesimum,& tercentesimia, usque ad annum millesimia,& quingentesimum, Turcae praeter Asiaticas Terras, AegyptRm,Lybis maximam partem, Mauritaniae nonnulla loca, quae iam Mahumetani detinebant,occuparunt,Graeciam, Illyrium, ly siam, Pannoniarumque, & Dalmatiae plurima loca. Denique hoc ipso nostro saeculo abominandae hereses ex Inseris enatae,Septentrionis maximam partem alienarunt ab obedientia Pontificis Romani Sicut autem Populi qui sunt amplexati ipsius religione ab an Cno tercentensimo, ac sexto,quo Costantinus Romam coepit, unque ad aetatem nostram sunt aucti omni temporalium bonorum felicitare, ut patet e signo de catholicorum decenti felicitate nonagesimo tertio , cultu desertoru locorum octuagesimo octauo, felici exitu Regum catholicorum octuagesimo nono, de pace summa nonagesimo. Sic quaecunque gentes 1 Pontificis Romani auctoritate desciuerunt ad interitum properantes ab omni bonorum temporalium selicitate,quod videmus,ac lug mus in Graecia, miserrime exciderunt, ut aperuimus vigesimo tertio,& quarto designis Ecclesiae, quod nos sigillatim percum orentes omnia regna,ac tempora mox infra clarissime explic bimus , ut euidentissimum fiat a recta religione oriri illam, repudiataque hac intermori. sicuti nunc ostendimux, nunquam tam lata Imperia,ac regna in unam fidem, Pon tificisque unius obedientiam,& doctrinam conuenisse, ut appareat illud oracu-Wat ri tum Verum. RegeS Terrae congregati sunt,co uenerunt in unum, ioc &,in conueniendo populos in unu & Reges, ut serviant Domin no ,& adorabunt eum omnes Reges terrae, omnes gente& se

415쪽

Aduersus imp. pHit. Lib. VI. ns

A gens,& regnum quod non seruierit tibi peribit,& gentes solitudine vastabuntur. Neque vero quemquam moueat, quod Ma- 19.e. hometani teneant, Asiae, Africae,de Europae magnam partem. Α-sti enim per Aethiophicos,de Hispanicos;Europae autem per alios multo maiorem catholici possident. Asiae porro non tonent illi decimam partem. Nam reliquas Indi hebent a Ma-homete alieni. Nihil porro habent in occidentalibus Indiis, di Insulis, quas Oceanus circumfluit, quae tertiam sine dubio

partem terrarum conficiunt. Sed de qui Mahometem colunt non conueniunt in unam doctrinam. Verum diuersis Pontifi-- cibus parent, inter se dissentientibus,ut apparet e scriptis Ioan nis Leonis. Neque est ullus ex ipsis,cui tor, ac tanti Reges, Imperatores,ac Populi,tanta animi demissione, reuerentiaque, de obedientia obtemperent,uti catholicorum tot,ac tanti Romano Pontifici. subiectisque ipsi Episcopis tanta cum potestate, de auctoritate obedierunt,quod apparet e signo octuagesirno se to de Regum summa reuerentia,& septuagesimo quinto,& sexto de prestantia,& admiranda progressione sacrae potestatis. Denique omnes, qui nostram religionem non sequun tur,aliquo temporalium bonorum maximo carent, ut infra hinc inde ungulorum collatione facta aperietur, cum nostris omnia pateant,atque exposita habeantur,ita ut participare possint Imperia suprem a, quale est Pontificium, cui parentalia, quale est Episcoporum,quorum multi Reges,& Imperatores eligunt, tirque Ieges,ac Iura constituere,ac praescribere possunt, ac solenta

Quod fide uno vnius Principatu prophano agatur, illud est etiam certum nulli Populo tam lata, ac tam diuturna simul Imperia in unius potestatem Principis redacta unquam fuisse,ut C tholico. Quod a pparet ex iis quae late disseruimus capite quinto,de sexto de robore bellico agentes de ImperioRomano,quano diu continuit Occidente, & Orientem, de Orientali separato, de de Occide tali, Gallicano,Germanico,Tartarico Lusitanico Castellano, ac duobus hisce coniunctis, quae nunc moderatur catholicae religioni; gloria florens Philippus Secundus, qui

tenet Imperium omnium , quae memorentur ex omni aeuolatissime patens,Idemque Pontificiae Religioni maxime parensis

416쪽

3υ De Ruinis Genlium Regn.

Testimonio S. AuguItini comprobatur, malis plerumque temporalia mala, bonis autem bona contingere, ac Sancti Thomae bonis dari bona utilia ad virtutes .

cap. IX.

on igitur male S. Augustinus est locutus, cum dixit bona temporalia plerumque ipsis bonis contingere, non malis, Audiamus eum

loquentem,& quomodo intelligenda sunt

quae dicit exponamus. Nunc autem,& m

la aequo animo serre discimus, quae patiuntur , & boni, & bona non magni pendero, quae adipiscuntur,& mali. Ac per hoc etiam in his rebus, in quibus non apparet diuina rustitia, salutaris est diuina Doctrina. Et mox: Nunc vero, quando non solum in malo sunt mali,&boni,quod videtur iniustum: verum etiam plerumque, & malis mala eveniunt,& bonis bona proueniunt, magis inscrutabilia . simi iudicia eius,& in investigabiles viae eius. Haec Salmas:aperte afferens malis mala temporalia plerumque euenire, bonis autem bona. Si fiat collatio scilicet eorum,qui sunt eiusdem com dicionis,ut serui cum seruo, pauperis cum paupere, Regis cum Rege, ac denique infimi cum infimo, ac summi cum summo,ut capite ultimo libri primi distinximus. Comparatio nanque est inter pares. Enim vero falluntur homines in huiusmodi rebus. cum plures sint vitiosi,quam boni: iccirco plerumque malis c tingere bona temporalia multi existimant, neque vident plures etiam malos esse pauperiores, atque in numero aequali, vel pro ratione multitudinis bonos quoad temporalia semper esse feliciores. Verbi gratia sint centum senatores, ex iis decem boni sint,ut hi dicantur alios bonis temporalibus superare, setis erit si non il nonaginta reliquis, quamuis ab octuaginta superentur, ipsorum namque unus est pro inouem ex illis, ac nisi sit pauperior singulis istoriana,coetui bonorum victoria adiudic abicidemque si e malis sumantur pauperiores, ac similiter boni: ex illis pro numero utriusque coetu S,longe plures erunt inopes, quam ex his. Ut si rertia pars iustorum teporalibus bonis egeant, multo maior malorum egebit, veluti dimidia, aut etiam sesquimidia. Eodem modo, si unus e probis adeo bonis teporalibus abundet, ut quemlibet prauorum vincat, uniuersitas iustorum palmam seret.

Decia

417쪽

Aduersus imp. piab. Lib. VI. 3I

A Decipimur nimirum, quod respicimus no omnes malos,sed aliquos duntaxat in tanta ipsorum turba,oculosque coniicimus in temporalium copiam, quam cupimus,non in omnes improbos qui nudi sunt.Quod si hoc S. Augustinus sensit, nemo non dicet ipsum nihil aberrasse a veritate. An etiam voluit sibi illud tmesis esse aliquando diuitias, verum non hae tantum conficiunt temporalium felicitatem,nam pluris aestimantur veri amici,auctoritas in negociis explicandis, prudentia, fauores, dignitates, ac sex illa de quibus est di etiam libro primo,quae bonitatem consequi solent. mittimus vires corporis,quas debilitat vitiositas, A virtus autem confirmat. Quamobrem,licet una parte tempo. ralium flagitiosus videatur beatus,longe pluribus eorundemiser est iudicadus.Nunquid illud etiam significauit, omnibus scelestis temporalia bona esse fugacissima, ut supra experimentis quotidianis manifestum facimus, probis autem maxime diuturna, itaut nihili sint illa, si comparentur istis, ut urceus aquae reputatur nullus, si conseratur fonti perenni quamuis paruulo. Igitur haec omnia respexit S. Augustinus, ac vere definiuit, bona temporalia plerumque distribui bonis, malis autem mala. Audiamus post ipsum quid asserat S. Thomas, qui solitus est c omnia reuoeare ad trutinam. Sic igitur ille articulo ultimo quaestione ultima prima parte secundae. Illud quod sub meruto cadid est praemium, vel merces, quod habet rationem alicuius boni. Bonum autem hominis est duplex, unum sim.pliciter,aliud secundum quid. Bonum hominis simpliciter est ultimus finis eius secundum illud psalmi septuagesimi secundi, Mihi autem adhaerere Deo bonum est, er consequens o nia illa,quae ordinantur,ut ducentia ad hunc finem, & talia simpliciter cadunt sub merito. Bonum autem secundum quid, de non simpliciter hominis est, quod est bonum et , ut nunc, vel D quod ei est secundum quid bonum, & huiusmodi non cadunt sub merito simpliciter, sed secundum quid. Secundum hoc ergo dicendum est , quod si temporalia bona considerentur

prout sunt utilia ad opera virtutum, quibus perducimur in vitam aeternam, secundum hoc directe,&simpliciter cadunt sub merito. Sicut & augumentum gratiae , & omnia illata, quibus homo adiuuatur ad perueniendum in beatitudinem post primam gratiam . Tantum enim dat Deus viris iustis de bonis temporalibus , & etiam de malis , quantur . eis expedit ad perueniendum ad vitam aeternam ,& in tantum

418쪽

sunt simpliciter bona huiusmodi temporalia, unde dicitur in Apsalmo trigesimotertio. Timentes autem dominum non minuentur omni bono, & alibi,non vidi iustum derelictum p almo trigesimo sexto. Haec sanctus,asserens dari bonis tempora. Ita,non modo quatenus necessaria sunt, sed etiam quatenus utilia sunt. Quaedam esse necessaria constat, similiter utilia,ut si

pra ostendimus ratione,experimentis, auctoritatibus. non aderunt itaque iustis bona superuacanea, non enim patitur hoc virtus,ut aliquid sit ociosum, & inutile, cum perducat omnia ad Deum,qui semper operatur, sed commoda ad virtutum sunctiones haud deerunt.Si quando autem negentur ob hominum Aperuersitatem , uti Christo, Apostolis. ac Sanctis saepe hominibus denegata sunt, ac denegantur adhuc, Deus ipse aIiunde subministrat eis etiamnum viventibus abunde alia temporalia , velint nolint iniqui,quod supra dicebamus,ac susius explicauimus libro primo. Hinc illud vere dictum. Beatus vir, qui, post aurum non abiit, nec sperauit in pecuniae thesauris, quis est hic, & laudabimus eum λ fecit enim mirabilia in vita sua , . Ita diuinus scriptor, ut sciamus temporalium felicitatem non oriri, nisi ab ipsa pietate , ac virtute, ac sine hac ill rum copiam diu stare non posse. Quod vitiosi sit omnia di Csperdere,atque Ob id bona temporalia plerumque ipsis bonis contingere,inalis autem mala, si neque initia,neque imaginem rerum primam cosideremus,sed intueamur progressus,exitus, atque ipsem rerum naturam, & quota pars malorum quoad temporalia sit 'felix, aut infelix, & quota bonorum, & qui ad summum perueniant,vel faelicitatis, vel infelicitatis. Vniuersalia concilia multis in locis te Rantur bonorum tempο.ralia felicitatem dari a Deo Regibus, ac Regnis ob rectae religionis cultum. Cap. X.

Vamobrem clamant omnia propὰ Concilia

collecta ex uniuerso orbe felicitatem tem poralium bonorum nasci a pietate, ac rectae religionis cultu. Audiamus eorum testimo-

Concilium Chalcedonense Episcoporum

sexcentorum triginta. multas continet Epistolas ad Imperatorem Leonem scriptas ab omnium prouinciarum

419쪽

Ν clarum Episcopus .in quibus asseritur Imperium Romanum sta re per fidem Catholicam, ac peream superari hostes omnes: nam sic Episcopi Phoeniciae. His bene dispositis, manus hostium - vertitur in timorem,&,qui pridem imprudenter resistere didi cerant , propter vestrae fidei magnitudinem confusi venient ad ruinam . Imitatores enim eorum principum constituti, qui iustitia,& aequitate claruerunt, facillime rebus praesentibus praeualebitis.& Episcopi Mesopotamiae. Haec cum sacerdotibus Christi pietas vestra tenens, atque confirmans in pace Imperii gubernacula moderabitur.& Iulianus Episcopus Coensis .mr-B tianus, inquit,amoris diuini diademate coronatur spiritilalein quoque suscipiens veritatem festinauit Apostolorum dogmatacofirmari a prae sui ibus Ecclesii ae desiiderio fidei accensus orthodoxae, quae cum vestra pietas imitatur, & victoriam contra ba baros adipiscitur, & veritatis quoque destruit inimicos. Sexta synodus uniuersalis habita Agathone sedente a centum quinquaginta Episcopis sic actione iv. in fine ad Imperatorem Constantinum iv. Rex & Propheta David ad Deum loquitur, Zelus domus tuae, inquiens, comedit me. Vnde pro tali Deo placito Zelo collaudatus, illam beatam vocem audire a

C creatore omnium meruit, Inveni David secundum cor meum. qui iaciat omnes voluntates meas. cui & in psalmis pollicetur, Inueui David seruum meum,oleo sancto meo unxi eum , manus enim mea auxiliabitur ei, & brachium meum confortabit eum, ut, cuius causam conflagranti studio elaborat Christianae Clementiae vestri piissimus principatus emcere, renumerationis' gratia omnes actus sortissimi eorum Imperii felices, & pros. peros faciat, qui in suis sacris Euagellis repromittit,inquiens, Quaerite primum regnum Dei,& haec omnia adiicientii r vobis. Septimum Concilium generale tercentum quinquaginta Di Episcoru ad Constantinum,& Ioannem Imperatorem, qui illud colligi studuerant, ita scribit. Saluator omnium Deus,& qui nobiscum regnat Ecclesiae duae pacem pro praemio suo tribuat, vestru autem Imperium cum Senatu,& ducibus, & fidelissimo

militum exercitu in multos annos conseruet, & victoriam vobis concedat. ipse enim dixit. Vivo ego,dicit Dominus glorificantes me glorifico, ipse est, qui acestigens vos potetia omnem: hostilem impressionem a vobis auferet. obedientiam autem apud omnes conciliabit. Ita concilium volens pro praemio stabilitae fidei Catholicae dari Imperatoribus vitam longae Dad uam,

420쪽

sso De ruinis Gentium, 'Regis.

uam, victorias, Obedientiam populorum . A Concilium Romanum Martino i. praesidente ad Imperatorem Conitan t in unu Solet enim una cum Orthodoxa fide status Rei p. florere,ac vestrae potestati merito hostes subiugabit Do minus a vestra serenitate recte creditus ad vindicta inimicorucreaturam armans. Induet enim lorica iustitiae pietatem vestram,galeaque muniet iudicio vero, ac simulationis experte ,& clypeum praebebit inexpugnabilem religionem ad subiiciendum pedibus eius Barbaras omnes gentes , quae bella vo

lunt.

Concilium Parisiense Ludovico, & Lothario imperantibus nhabitum in prooemio, & toto libro secundo late ostendit, a C

tholicae religionis obseruantia pendere omnia bona temporalia,& regnum. Concilium Toletanum tempore Theodori Papae i. regnante Sisenado anno 6 3.sic ait: Multa regna terrarum caelestis iracundia ita perinutauit, ut pro impietate fidei, & morum alterum ab altero solueretur. Unde & vos cauere oportet casum

huiusmodi gentium, ne similiter plaga seriamur prccipiti, &paena puniamur crudeli. Haec illud Conciliu,septuaginta annis

antequam Saraceni occuparent Hispanias regnantibus Vi - Ct ira , &Roderico impiis pronuncians futuram ruinam. Concilium Aquisgranen se collectum Ludovico I. imperante anno 833. Magis, inquit Christianum regitur ac propagatur imperium, dum Ecclesiastico statui per omnem terram consulitur, quam cum in parte quacunque terrarum pro temporali securitate pugnatur. Concilium Meldense habitum Carolo Iuniore Francorum Rege anno 8 3.enumerat quatuor Concilia,quae regibus praedixerant suturum,ut maximae a Deo clades immitterentur in omnem temporalem statum, nisi curarent, ut status Ecclesia. Dsticus.religioque conculcata defenderetur, ac subleuaretur. Eamdem praedictionem repetit Concilium, & adesse ostendit.

Episcopi Hispaniarum quoties ungebant Reges, sic ad illos

post multa,ut habetur in tomo Conciliorum Toletanorum nuper excuta liber quoque Iob ore Domini sacratus de hoc ipsbi stis est,maxime de Regibus dicens,No auferta iusto oculos,h Reges in solio collocat in perpetuum, & illuc eriguntur. releuat quoque aurem eorum,ut corripiat, z loquitur, ut reue