장음표시 사용
381쪽
A Haec paulus asserens Christo fuisse omnia dono Patris subiecta, in ipse patri subiiciat omnia, ac Deus sit omnia in omnibus. Non est autem,quia non omnes agnoscunt,& colunt, & iccirco non omnia in omnibus subiecta sunt Patri, de Christo quoad , initionem scilicet, ac cultum, & quq ab his quouis modo pen ent, atq; haec sequuntur. In reliquis subiecta sunt,ac ius est illi in omnia, potestasque suprema gubernationis, & dominij, cui si non obediunt, non agnoscentibus, & colentibus eum plurimis, maximo id contingit ipsorum damno. post ultimumque iudicij diem cunctae mentes , velint nolint ex eis aliquae, Chri
B stum,Patremq. agnoscent,ac venerabuntur,quae ex amore,& caritate ad aeternae beatitudinis praemium, que ex necessitate, α compulsione, aa perpetui supplicii cruciatum. - Hinc apparet,qua de causa Isaias illa pronunciauerit, & factus est principatus super humerum eius Christi & vocabitur Cap. st nomen eius admirabilis,consiliarius Deus, Brtis, pater futuri seculi princeps pacis. multiplicabitur eius imperium, & pacis non erit finis. super soliu David,& regnu eius sedebit, ut confirmet illud,& corroboret in iudicio,& iustiria amodo,& usque in . - sempiternum. Haec ille praedicens Christum saeculi laturi pa-
C rrem,atq; ideo temporum,motuumque celestium,haec namque se se inuicem consequuntur. Neque hoc ignorauerunt Sybillae, a quibus acceptum cecinit illud vates latinus, quamuis more suo fabulas audeat immiscere,& alio rem detorqueat. Vltima Cumaei venit iam earminis aetas. Magnus ab integro saeclcrum nascitur ordo. . Iam redit,s virgo,redeunt Saturnia regna. . sIam noua progenies caelo demittitur alto. Et: Pacatumque reget patriis virtutibus Orbem
Ac paulo post cunetii illius potestati tradita agnostens, & cun. D eta ab ipis pendere.
Aggredere o magnos aderit iam tempus honores chara Deum soboles,magni Iouis incrementum. Dice conuexo nutantem pondere mundum Terrasque tractusque maris,caelumque profundum. Aspice venturo laetentur ut omnia saeclo.
Igitur Christo subiecta sunt omnia creata ,& a Christo γ- Dis. t rbernantur non modo uti Deo, sed etia uti homine, quia sibi haee 37. Omnia habuit,atque haec omni u Patrum constantissima senten, εἰ tia,a qua recedere est haereticum,sic enim tradunt. Ss. Irinaeus, . .
382쪽
'm Iustinus Cyrillus Hierosolomitanus, Athanasius, Basilius , Na-Ziarenus, Ambrosius,Hieronymus, Augustinus,Hilarius,Chry-
. . Gabiit, , Cyrillus Alexandrinus, quos reliqui doid ς QMdς
Hie .ρ 13. Graeci, ac tali ni sequuntur.
Amb. v. a. Cum litautem Christus omnium quaecunque sunt,guberna. tor, propter obedientiam, quae praestari coepit illi, ut homini.
1 7 vi tat ac deo , adiunctamque sibi humanam naturam, hinc f
au. ctum, ut longe melius sit post ortum Christum toti uniuersit rei'. lib. . t rerum,quam Istius,ut recte Scotus dixerit,& ex hoc deduci- λε tur vlterius, cuin peraedemptionem generis humani uniue is saliter tota natura melioretur,ut habetur Col. I . pacificans per σι. io dis sanguinem crucis eius, siue quae in caelis, siue quae in terris sunt,4 .r. i. ideo non solum super homines, sed super omnem creaturam Chri itiis per tuam passionem dominiam promeruit,& ita iudiciariam potestatem. unde Matili et vltimo,data est mihi omnis potestas in celo, de in terra. Hec Scotus solum negans Chri-isto homini omnipotentia,ac primae causae non aliunde pendentem potestatem. at S. Thomas,& quia, inquit , per redempti QO..is . . nem humani generis non solum homines reparauit, sed etiam ὐαε uniuersaliter totam creaturam .secundum , quod tota creatura reparato homine melioratur,ut habetur Col. I. pacificans per sanguine crucis eius siue quae in terris. siue quq in cςlis sui.ideo no soluin siuper homines, sed super uniuersam creaturaChristus per sua passionem domini u promeruit, & iudiciaria potestate Mathei ultimo data est mihi omnis potestas in caelo,&in terra. Haec summi Principes scholarum. Quae cum verissima sine omnia,neque fas ullo modo sit ab illis distentire,quatuor alicuisor an videntur necessario sequi. Primum quidem,quanao Christus toti mundo praeest,ac propterea selicius est illi, non contingere tot ac tantas clades,& vastitates,quae ruinam quodammodo faciant,ut prius. Secundum, si amoueretur ille per homines peruersos a mortalium gubernatione,genus humanum corrueret cum suis omnibus quali desiciatur e curru auriga nauiata e naui,depelleretur enim is, per quem derivantur in nos omnia bona. Tertium, bona temporalia destribuet ijs potius, qui' - . sciunt uti ad bonum,quam ad malum, inerita singulorum perspiciens, et ad meliora inuitans, ac perducens. Quartum,prouidebit,ne tot,ac tanta scelera admittanturiquod si ob hominum nimiam corruptelam admittantur, citius, atque efficacius adhibebit medicinam, malosque coercebit. Sic igitur omnino
383쪽
Aduersus imp. polit. Lib. V I.
videri posset alicui dicendum.Nam finis, in quem creata sunt .
de ad quem tendunt omnia pro viribus suis, est Deus, Deiq. paeticipatio. A quo nos abducunt peccata,ijs igitur occurrendum quantum datur ex ordinatione sempiterna Diuinitatis, vel ne fiant, vel ut facta corrigantur, atque iccirco temporalia bona auferenda, aut largienda. Conciderent autem mortales cum suis rebus, nisi tenderet aliquo modo in Deum; sublato enim fi . ne, cuncta in illum facta cessant. Sic itaque melius erit, aut peius tum mortalibus ipsis, tum caeteris rebus, quatenus prae. est optimus gubernator, qualis est Christus, cuius humanitas
B intime, ac maxime colligat mortales, uniuersitatemque omnium rerum creatarum cum Deo, quippe quae nobis cognata is
sit, eademque in persona diuina subsistens naturae diuinae sin ulla confusione,& admixtione sit arctissime connexa, neque dii solui possit. Non potest autem fieri sic enim Deus statuit, ac iurauit ut Christus amoueatur ab hac gubernatione,& quo magis impij conabuntur,eo magis contrarium denique continget. Quamobrem videamus, quid pertinens ad hoc argumentum possit adferri,ac dilucidius adhuc explicari Nam forsan quedam contraria considerabit aliquis non temere hetlitans in tam C tis nondum bene,ac satis ullo modo examinatis. Onenditur e dictis sanctorum , s aliorum. ka tme ex eventis apertissimis post ChristumhXcius esse, quoad temporalia, toti Orbi ιerrarum, quam prius. Cap. In On est dubitandum,inquit S. Thomas, etiam rishoc iudicium,quo in mundo reguntur homi Thricia a. nes ad Christi potestatem iudiciariam pertinere , unde etiam ad ipsum introducuntur in psalmo centesimo nono verba patris dicentis , sede ad dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.ansidet enim a dextris Dei secundum humanam naturam, inquantum ab eo recipit iudiciariam potestatem,quam quidem etiamnunc exercet antequam manifeste appareat, & omnes inimici
pedibus eius subiecti sint, unde, & ipse statim post resurrecti nem dixit Matthaei capite ultimo data est mihi omnis potestas in caelo,& in terra. Est autem,& aliud Dei iudicium, quo unicuique in exitu mortis suae retribuitur,quantum ad animam, se
384쪽
cundum quod meruit. Ita sanctus volens omnia temporalia di- Astribui viventibus a Christo,ex quo resurrexit, Deo scilicet hoc dante. Hinc S. Basilius homilia nona explicans Deum non esse
auctorem malorum,Ciuitatum vero, inquit, interitus, terrae in ius,inundationes, exercituum clades, naufragia, & omnes denique calamitates illae, quibus magna hominum multitudo simul absumitur, siue ex terra, siue ex mari, aere, igne .siue quacumque nascuntur causa propter superstites ad sobrietatem reducendos eueniunt. Haec sanctus. Atqui ex quo Christus resurrexit vera pictas magis elucescere, ac dilatari inter mortales caepit ita ut breui toto prope orbe terratum fuerit in ngentibus alienigenis amplificata. Sic igitur e superioribus coruligeretur,minores ex illo clades Orbi terrarum contigisse. Et ita sane asseueranter affirmat Tertullianus in Apologetico aduersus gentes,& tamen, inquit, si pristinas clades comparemus leuiora nunc accidunt, ex quo Chistianos a Deo Oibis accepit. Ex eo enim,& innocentia saeculi iniquitates temperauit,& deprecatores Dei esse caeperunt. Et mox alloquens Christianae religionis hostes . Vos igitur,ait, importuni rebus humanis, vos rei publicorum incommodorum, vos malorum illices semper,apud quos Deus spernitur, statuae adorantur. etenim credi Chilius haberi debet eum irasci, qui negligatur, quam qui coluntur,aut nae illi iniquissimi, si propter Christianos etiam culi res suos laedunt, quos separam deberent a meritis Christian
rum. Haec ille, post innumeras, quae contigerant olim,mem ratas clades. Eadem tradit S. Augustinus lib. 3. de Civit. Dei, capite ultimo ad finem, enumeratis multis antiquorum temporum, quae praeterierant ante Christum,vastitatibus,ac malis
horrendissimis,quorum nihil simile deinde euenit,& tamen,inquit, Diis suis gentiles non ista tribuunt,quorum ideo cultum requirunt,ne ista vel minora patiantur, cum ea maiora pertulerint,a quibus antea colebantur. Hucusque sanctus volens post Christum accidisse minora hominibus mala. Sed,& Orosius initio historiarum suarum,narius,ait, sum praeteritos dies non
solum aeque,Vt hos,graues, verum etiam tanto atrocius mis ros,quanto longius a remedio verae religionis alienos,ut merito hac scrutatione claruerit, regnasse mortem auidam sanguianis,dum ignoratur religio, quae prohibet a sanguine: ista illii cescente,illam obstupuisse: illam concludi . cum ista iam pro ualet: illam penitus nullam futuram,cum haec sola regnabit. Ita Orosius
385쪽
Aduersu imp. polit. Lib. VI. 3ss
A Orosus a Christianae religionis cultu volens id fieri, ut mundus leuioribus calamitatibus concutiatur. Consentit Orosio Arnobius, qui libro primo maximas antiquorum temporum miserias, & clades recensens, longe pauciores, ac leutin es pol hortum Christum contingere affirmat. Sed & Constantinus imperator oratione ad sanctorum caelum , quam recitat Eusebius
capite xx.verba Eclogae quartς Virgilij.
Aspice ventura latentur νι omnia saeclo.
huc refert. ait enim Christus Orbem terrarum amictum aduentu suo leuabit,& aspice, immensi orbis, & omnium elemento-B rum aspectus, Dei desce sum, non hominis alicuius conceptio nem indicat. Atque ita cum praesideat Christus uniuersitati toti rerum, quae sunt a Deo, modereturque illam, ipse in terris ab hominibus colatur, felicius est omnibus, tempora sunt feliciora, Regnante scilicet sapientissimo,& optimo, qui pro nobis intercedit apud Deum,nosque illi mirabiliter adnectit, patronus ac supremus moderator.
Et quidem nos multis in locis librorum de signis Eccesiae Dei tractauimus hoc argumentum. Nam libri primi capite decimo sexto ostendimus nullas eluuionum,quas prisci scripto C res atrocissimas narrant post Christum accidisse: At libri decimi quinti capite decimoseptimo narramus horrendas vastitate S,quae obtigerunt ante Christum , quarum nulla similis deinae memoratur. Amplius autem capite sequenti explicamus,& omnibus modis corroboramus hanc veritatem, torridam EO
nam cum duabus frigidis nullo modo ante Christum fuisti
commodas habitationi humanae,postea vero factas tolerabiles,& cum prius non incolerentur, ex eo i iis te cultas, ac frequentatas. Praeterea vero vigesimi secundi capite nono ad finem demonstramus non ita cultas , ac frequentatas, quae possiden-
D tur ab hostibus catholicae religionis, quod etiam concluditur vigesimiquarti capite secundo, sicut etiam decimiquinti capite decimooctauo aperimus terras, quae tenentur ab inimicis Christianae pietatis amisisse plurimum bonitatis a priscis celebratae, ac decantatae. Denique libris de antiquo, & nouo Italiae statu palam facimus miserrime illi fuisse ante Christum, quin ante exceptum Christi cultum usque ad Constantinum.id liquet duobus primis libris. Tertio deinde manifestum fit, ex eo terrae Italicae plurimum tacunditatis , ac bonitatis adiectum,& alibi ponimus ob oculos legentium, quantum felicit
386쪽
tis acquisiverint Hispania,Gallia,Britannia, ac reliquat ad A qui AIonem vergentes terret, postquam Christi omnium Domini dictum sequuntur,quod latissime, quantum spectat ad Boreali
loca, explicamus toto libro vigesimosecundo de signis Eccle. siae,& vigesimi capite septimo. Ex his igitur omnibus confirmatur,quod S. Augustinus,or
sius, Arnobius, ac Tertullianus amrmant esse verissimum. A
que imprimis toti orbi terrarum felicius esse post Christi roligionem , quod scilicet per eum prouecta sit in melius uniue
sitas tota creatarum rerum, quod asseruere post alios S. Th nras,& Scotus. Per alios enim Deus antea gubernabat a se pro- Bducta longe inseriores meritis Christo, cuius humana natura
habet adiunctam diuinam, atque in persona diuina subsistit, &qui superat unus veluti homo mentes cunctas benignitate, sapientia,& potentia,ut valeat,sciat,ac velit emcacius, ac beneficentius , & humano generi, & omnibus rebus consulere pro conditione,& appetitu illarum. Hinc,quae se adiungunt illi per cultum,meliori sunt statu;quae recedunt, infeliciori. Hinc legimus praedictum de Christo, quem Deus alloquatur, postula a me, & dabo tibi gentes haereditatem tua,& possessionem tuam terminos terrae,Reges eos in Virga ferrea, & tamquam vas Cguli confringes eos. sed quosnam Nonne eos, de quibus idem Deus verba ad eunde facit Davide canente,Dixit Dominus Domino meo, de a dextris meis,donec ponam inimicos suos scabellum tuorum. Virgam virtutis tuae emittet Dominus ex Sion dominare in medio inimicorum tuorum , & mox. Dominus ad extris tuis co fregit in die irae suae Reges, iudicabit in nationiabus , implebit ruinas,conquassabit capita in terra multorum. Recte etiam S. Hyppolitus Martyr, cui consentiunt diuina oracula,& reliqui scriptores hac de re solidius agentes, aiebat sere,ut cum mortales maxime abiunxerint se a Christo, & An- Dtichristus latissime dominetur, innumeris modis omnia vastentur in terris, omnia mala contingant pollicitante hoc longe contraria,donec iam confractus Orbis elementorum, ac veluti quadam senectute,ut aiebatTrismegistus,undique debilitatus, te concidens cum suis omnibus miserrime corruat, & intereata Christo renovandus,& in aeternam,nobilissimamque Brinam restituendus, detrusis ad infera inimicis verae pietatis, & omni ornamento,ac prope omni bonorum genere in alternitates s curum spoliatis. Tria
387쪽
Aduersis imp. polis. Lib. VI. 3
A Tria dedit Ecclesiae suae potissimum Christus , ut errare non possis iuidis, quae sunt aeterna veritatis uniuersali lege finesendis, habeat semper sanctissimos viros, ac summum Pontificem, qui istas iuersalibus aeternorum sanctionibus haud erronanciscatur. Cap. IIII.
Oderator igitur omnium rerum, quYcum que sunt,ac Rex a Deo constitutus Christus, ut rebus humanis bene prospiceret,quando homo finis est omnium, quae videntur; cum sine diuinarum rerum veritate felicitas esse non possit,nam bonia in primum mentis perquam sumus homines, est verum, ac summum bonum verumque, quod nos beat, est diuinum, prouidit iccirco ut ipsius locum teneret in terris, qui ut in aliis facie dis, iubendisve erraret,iamen nullo modo labi posset in legibus uniuersalibus imperandis,quq ad mores,ac veritatem caelestiupertinerent. Atque hic est Petri successor, Christi Dei Vie rius,Pontifex Romanus,cui claues regni caelorum tradidit, &quem Orbi terrarum praesecit. Qua de re late egimus signo de C Petri cathedra octuagesimo libri decimioctaui. Non est,quod
agamus actum. Huic autem ius est in omnia temporalia, notivi pro arbitrio verset, sed quatenus ad uniuersale bonum conducit, quae est omnium Theologorum sententia communis, velibro quarto ad finem de antiquo,& nouo Italiae statu docuimus, e Sanctis Ignatio, Epiphanio, Paulino, Ephrem,Chrysosto. mo, rillo, Macario, Procopio Gazeo,Thoma Aquinate, B s' nauentura, Alexadro Halensi & innumeris alijs,quos Scholasticos vocat,sive qui S.I homae, siue qui Scoti doctrina sequuntur. Cyrili. a in Hoc igitur Ecclesiae primu, maximumq. priuilegium,ut errare , . D non possit in doctrina morum, diuinarumque rerum per Pon G tificem Romanum sancita, & imperata, Quamobrem nemo certo credere tenetur , nisi vel haec, vel quae necessario praece- dunt, aut sequuntur ista. Quod siquid aliquis praeterea credat, Ti. I. 3. 4. nondum constitutum vela se cognitum, quamuis constanter, I p aut etiam,praefracto,& ostinate credat, in Pontificem tamen le. o .cge lata iubentem,quid in ea re sentiendum sit, illud reiicere de ζ' 8,. iabet,credere id paratus, quod ille per uniuersalem constitutio. D dia. nem decernat, Hoc enim modo is agitPontificem.Quamobrem Aoκ ε' cum propter Deum cuncta sint, ac generentur, ut illum nos a. ''
388쪽
memus,& cognoscamus, atque huic rei praesideat Pontifex sto- Amanus,nihil no huic subiicietur, quod est in hominis potestate,
cum nihil nostru vel minimum sit,quod ad Deum referre non debeamus,ac propterea Pontificis Romani potestati,quatenus ad hunc, cui praeest ipse, finem tendet,non subiiciatur. Verum,quado satis non est intellectu verum tenere,nisi nosmetipsos ad illius normam componamus, licitas namque humana est, cum mens virtutibus cunctis exculta Deum contemplatur; Iccirco Christus hoc Eccllesiae largitus est, ut habeat semper homines sanctissimos ac vere Heroas,quod ita esse consate signo de perpetua sanctorum successione vigesimo quin- Blo librἱ octaui. Ab his eorumque studiosis innumerae gentes barbaricae,& efferae ad omnes humanitatis artes, disciplinas ac mores in Europa, Africa, Asia, indijsque Orientalibus, & Occidentalibus expolitae atque excultae sunt. Religiosissimi preterea sapientum caetus instituti, ut signo de gentibus efferis ad humanitatem perductis,& de religione apparet. . Christus itaque Populum suum caelestium rerum doctrina, ac vitae sanctimonia muniuit undique ac repleuit', ita ut n5 possetveI intellectu sibi persuadens aliquid falsum, vel moribus propter enormitatem vitae aberras, excidere a selicitate. Vidimus Cenim iam ruinam quoad bona temporalia duci a gentibus,& ad
interitum, quo deleantur omnia, earum q. memoria,vel abolea- tur ex animis mortalium,vel in terris obscuretur,ob hanc causam perueniri, quod imperfecti non habeant, quibus innitai tur perfectis,uel ab his discedant Atque ut altissimas in electis a se radices ageret sapientia, ac proinde felicitas, voluit ident Christus ita credi ab ipsis,quae ad diuinorum scientiam perti- nent, ut nihil omnio haesitarent, ac potius millies emori,ace bissima quaelibet perpeti vellent, ac paratissimi essent, 'quam vel leuissimam significationem darent, in iis viri modo sese nu Diare.Atq. ita intellectum fide hac firmissima, voluntatemq. si- naui sortitudine inuicta,&inconcussa armauit,& corroborauita Tertium praeterea largitus est societati suae,ut toto orbe cogni odistunderetur, neque esset ulla per uiae telluris pars, auegens, e qua non esset aliquis ipsi adhaerens. Hoc enim summet bonitatis est latissime se se, ac sua communicare, & essundere, Hoc latissime est regnare, ac dominari, ac proinde nulla erienatio,quae non aliquo tempore,vel aliquem Christo dederit a
lacla, vel ipsa e maxima parte non sit ipsum sectata, ita ut opus.
389쪽
A sit orbem terrarum totum subiici, dedicari, ac consecrari potestati, Maiestati, ac Diuinitati ipsius. Contrarias autem gentes radicitus euelli,bonis omnibus expoliari, conteri, aboleri,
η Mirabilissimum sit igitur post annos mille quingentos sexa-.gintatres qui numerantur ex quo Petrus post illapsum Spiritus sancti in Apostolos prima sua cocione ex omni prope gente habitati Orbis aliquos perduxit ad Christum, sic adsuisse Christianae Ecclesiae Tria haec,ut nullus e tot Romanis Pontificibus Petri si iccessoribus,& Christi locum tenentibus dissenserit, vel ab B uno e reliquis in sancienda aeternorum veritate,ac legibus uniuersalibus imperanda,quamuis variatum sit in ijs,quae propter
varietatem temporum, gentiumque diuersitatem variari de-ibent quoad morum, rituumve obseruationem. In caeteris qualia sunt diuina,& uniusmodi semper,nihil inuenitur discrepans nihil dissonum,nihil dissimile,quod est illustrissimum veritatis clarissimae signum. Mirabilissimum sit etiam semper Ecclesiae catholicae in hac, illaue gente adsuisse viros altissimae sanctitatis, qui diuinis operibus humanam potentiam si perantibus, atque ad Humanisi generis utilitatem editis oculos in se mortalium conuerteret,& quo magis Ecclesia sancta diris est tempestatibus agitata, eo sanctiores protulit viros, atque ex illa parte potissimum , cui magis consultum Deus volebat, maioremque temporalium bonorum felicitatem praeparabat , quod septimo libro de signis Ecclesiae Dei latissime aperietur, & libro secundo de imperio
Quid illud postremum ' Nullum fuisse saeculum, nullum lustrum,nullum prope annum, mensemque, aut diem, quo non ex
- alienigenis gentibus & interdum valde in cognitis accesserint V multi ad Ecclesiae cultum,non illi se se addixerint,& quo maioribus aliquando visa est cladibus amigi,ac pene opprimi, & sepeliri, eo clarior paulo post fulgentior;ac plures sibi, quos diuinae veritatis luce splendidissima illustret, aggregans emersit, quod quarto, & decimo septimo libro de signis Ecclesiae Dei liquet. Hec vero tria nunquam defuisse Christi Populo longe admirabilissimum videri debet, quod nullus umquam Populus tam diros,lam crebros, siue potius perpetuos, ta in potentes habuit hostes,ut ille. quod manifestissimumste signo nonagesimo pri
390쪽
mo,de summa cath olicorum pace, & capite decimo tertio lia Abri secundi de imperio virtutis.
Adsuerunt autem tanta Ecclesiae catholicae,non parta,& cotiservata in primis armorum pamarumve metu. Hoc enim spectat ad malos, de quibus est dictum. Oderunt peccare mali formidine paenae. Sed adsuerunt ipsius virtutis, Religionis,sapientiae, ac denique ipse Dei summi amore, atque intimo impulsu, contra adnistentibus, ac nulla non ratione contendentibus contrariis multis,ut vere de Christianis dicendum sit. Oderunt peccare boni virtis amore. B. Quamobrem Pontifex summus Christianae societatis dominatus est in mediis inimicis, eiusque sanctionibus obedierunt in extremo orbe positi, . vel Regibus alioquin alienis subiecti, obedieruntque in singulis actionibus.quando singulae ad Deum reserri debent, potissimumque in potissimis, quales intimaestia'. neque illis defuerunt bona temporalia, quatenus non in do necessaria, sed utilia quoque sunt ad virtutes haec enim sim-ι x. putara. pliciter cadunt sub merito inquit S.I homas , alioquin quom do durassent Durarunt autem qurcunque perstiterunt inobedietia,periere ab hac desciscentes, at illae inimicos omnes aditu Cxerunt in suam potestatem, sub Imperium suum misere, ut nulla umquam natio fuerit, aut etiam futura sit tam magna, tandiu permanens, in unam omnino doctrinam consentiens, uni Pontisici parens,virtutibus diuinis undique circu fulgens, omni co poris , atque externo bono sublimissime, ut aperietur, amplis
inferuntur argumenta quibus comprobatur in EccIsia futuram largissime temporalium bonorum copiam, summum temporalis felicitatis culmen. Cap. IV. DEd aderunt huic Ecelesiae duo inter se rem ti stima,non quidem semper,verum aliquam do . Propter perfectos aderit aliquibus in pia summa temporalium bonorum , ut eli cescat in illis penitus operans divinitas absque ullis prope instrumentis excelsissimum, quodque; di admirandum . . Nam tales diximus esse Heroas persecuisunos,qui nullis externis adiumentis