장음표시 사용
351쪽
rauia Hegelii araxime ahsuritu sunt. Re quidUm Vuru ς mei afi ni stria, Ficlituo docente, olae abstructionis, ud NO Puri Coti pii. Hem ascendit. Atqui nemo vel tu logicu novitius ignorat vita ra-Ctionum non posse colafici sinu subiecto, quod illum conficit, et obiecto, circa quod cotisicitur. Ergo rgo puri conceptio Exur re non potest, nisi subiecti, utque obiecti realitas praestituatur. Atqui Conceptio τ*v ego ρω i, secundum Fichinum, quamlibEL tum obiecti, tum ilistus subiecti repraesentationum cxcludit. Ergo Fichaeus turpiter sibi contradicit,cum conceptiori in m 'tiri veluti sui systematis snii dumetitum ponit. Abmmium uul Em, u tuo Schul lingius supremum cognitionis humauae principium dein vivat, est aliquid, quod mens per remotion in omnis i Dalilalla, nempe Per abstructioncm vi, Obiccto, et subiecto iti su conti m-Plutur, et simul Ost realissimul ii, quiu illud non solum male. dcliam totam ri alitatent,ut solatcm Omnis reali tutis esse contendit.
At iiii illud, quod ex remotione subiccti, et obiecti cxurgit, quinioris rutilitatis sit, est Privatio absoluta, seu merum nihil. Erigo Identitas absoluta S li l litigii manifestam exhibet contradicit. nem, Denique, si Suhullingius turpitur sibi contrudixit, cum A
Solutum, quod meus Por immotionem Omnis reulitatis in se con-t 'mplatur, in Ens realissimu in transmutavit, idem Hegelio Obiiaciendum est, quia ipse asseruit Ideam esse ultimam absim Ii num, ad quam mens, a rebus Proprietates eurum graduli in rom Vcndo, pervcnit, et simul cum soni in omnis malitatis,uc proinde cum idea omnium maxime concrctu unum. idemque scri t. cedit, quod, cum idea visionum, Sive rupi suntationem signiss-cet, admittere iduam, quae neque ad Obi tu in , neque ad subic-Ctum ullo modo rosertur idem est,ac ad initaem Visionem sine re,
quae Vidutur, ct sinu subiecto, quod videt; id, quo nihil aliau dius effingi potESt. d.' Quast cum ita se habeant, nihil est, cur dicamus, quantum impia, ut abnormis sit notio Dei, suam isti Philosophi obtrudunt. Sunc, secundum Fichteum, Deus 1' est το πο Purum, quod sui-Psuin tamquam purum ponit, Sive, ut ipse biliterat, eat . 2' LDOstrae mentis sigmentum, nam, quemadmodum Fichinus ingenuo sussus est, trus illae positioncs, non ego, ego non Purum, et D Somni obiectiva realitate dostituuntur; 3' cst insinitum, ut simul sibi limites assignat . Secundum Schel lingiuin, l' Absolutum,
assectam cognoscii, et se, lamquam obiectum cognitum, sibi tamquam sudio. Elo cognoscenti, opponit. cs s. Aug., De Tristi, lib. X iv, e. 5, ei 6. l Etiamsi demus το ego purum, ut ut infinitum posse aliquem limilem sibi ponere, a Fictileo quaerere uobis licet, utrum ad limites sibi assigna udos, i.
352쪽
352 rugo LOGIA NATURALI ssive Deus non tamquam illud, in quo omne actu est, Sed tam
quam illud, in quo aliquid potentiale est, intelligendum foret.
Etenim evolutio Absoluti non potest concipi velut quaedum mn-nifestatio: siquidem repugnat quidquam manifestum se lacero, nisi sit aliud, cui se manifestet, Dihil autem omnino est, cui Alis Solutum manifestare se potest, quia nihil, secundum Schollingiuin, male mi, praeterquam quod ipSum Absolutum, et quidquid praeter Absolutum cxistore videtur, re ipsa non existit . Quam illa evolutio in ipso Alisoluto ponenda esset. Atqui si in Absoluto Omne actu ossit, uultu Evolutio in eo esse, ct intelligi posset, quia cum illuit, quia i cvolvitur, a Potentia ad actum Progredi debeat, repugnat in aliquo evolvi illud, quod iam actu itam est. Ergo, ut illa ovolutio in Absoluto inplicari posset aliquid potentiale in eo intelligetidum esset. Iam Absolutum, in quo aliquid Potentiale est, secunt pugnam munisostum cst. 2 Imino Λbsoluisium Schel lingianum non est, uti vidimus, nisi Privatio absolura, sive merum Nihil. Hinc Ohun Seliuilingit discipulus eo u quo insaniit, ut Absolutum, sive Deum Magntim Nihil uppellarit . Denique, secundum Hegelium, 1' unicum cias , sive Alri lutum, ut In sinitum, quod time vocul Id ainns, ost aliquod
viativo indeterminatum, seu omnis determinationis Oxpers in, unde collegit Ideaminias osse purum . putumque nihil' ; et quoniam nihil est negatio cutis, Id -Ens Usset oris , quod nori QSt 'ns, Sive cus, et non cus; 2 Ex evolutione Mea En is, ut Ilo- lius ait, curemunt mundus, Spiritus, ut ipse Deus. Quum, cum Ideuini sit nihilum, Deus, ut Wilinius scite mortuit, oriretur ub actione vacui su 'er vactium, et nihili sumr nihilum *.
'sum so movent, an a Caussa externa impella lue. Si hoe postremum. agnos roneeesso est caussam esto puro superiorem, quae in ipsum vim aliquam exer-
Cel, ob idque quamdam passionem ego tribuere; quae duo Flesii et systemati adversamur; ipse enim statuit quidquid existit ab ego puro originem habere, atque in eo activitatem, sive spontaneiιalem essenιialem agnoseii. Sin primum, xciseitari nobis liceat a sichleanis, cur ego purum limites sibi ponat ' Non sano Ex so, si quidem nulla res ad imperseelionis statum spectat; nequo ex eo quod in quodpiam obstaculum incidit. nain ex Ficliteo nihil extra ego, eiusquo iura existii 3; cs Nieolas, Buroia. a P ei viae de P msιctire de Ira Phu., pari. 2, e. 3. cI Ancillon, Graia uephil. , et de liuerat. l. l, p. 35T, Paris lM2. metiridion philosophiae naturae gorm. Ienae imi. -' CI p. 2TI. γ IIaec illatio haud legitima est; nam ens privaιive indeterminalum est Ens Communissime acceptum. lam liuiusmodi ens eum nihilo confundi non posse adnotavimus iu OuM., c. l, ari. 3, p. 7, n. 3.υ Merion. phil. , ari. IIesset, l. lli, p. 35, Paris I 8M. Aecedit quod cum /dea, llogelii iudicio, sit ipsum Ens Absolutum, Et infinitum, extra quod nihil si, eadem argumenta, quibus ovolutionem AorOωιi Schel lingiani absurdam csse demonstravimus, absurdum cliam evolutionem Mese lti gelianae produnt.
353쪽
nobis opus cst. Etenim illa, quae docet, nempe ires necessurio umo creari, atque Creationem in co consi Stere, quod Deus mundum Ox seipso educit, ex ilicoriis antea statutis nullo Dogolio explodem licet. Vnum, et alterum dumtaxat hic adiicimus. Sane, quoad Creationis necessitatem, quam Cousinius ex absoluta minatura inducit, audiatur iterum s. Thomas: 4 Quidquid in D est, est sua Essentia; Et ideo totum CSt aeternum, Et increuiuin, et neccssarium; sed tamen ossuctus, qui ex Eius operatione PrOcedit, non necemario procedit, quia procedit ab Operatione, secundum quod est a voluntate, ct ideo producit essectum secuti dum libertatem voluntatis 's. Falsam autem omnino ESSE COUsi Dianain notionem creationis, a s. Λugustino docemur. 4 Creatura, sanctus Doctor ait, ita esse dicitur ex Deo, ut non Ox Eius naturusicia sit. Ex Illo enim propterea dicitur , quia Ipsum nuCtorem habet, ut sit, non ita ut ab Illo nata sit, vel processerit, sed ab Illo creata, condita, facta sit ' a. Atque inde ita concludit :ε Quup pter crcaturam universam neque consubstantialem Deo, neque coaeternam fas est dicem, aut credere ' a.
MI. His, qualiacumque sint, philosophiae elementis sinem
statuentes, illud s. Bonaventurae, quod ipsorum indolem, nostrumque in iis pertractandis consilium perstringit, mirmoramuS:. Scientia ista valet ad Fidiri introductiOnom, et introductae P vcctionum, ut provectae defensionem, et defensae confirmationem ' s.
Insuper positiones Meae negelii ad positiones, sive ad creationes τρῖ ego puri Fielliei reducuntur; quoeirca illae, aeque de de istis ostensum a nobis est, vel lit phantasiae deliramenta habenda gunt. εὶ cl p. 302-m5 et Cosmol. , e. vll, art. I, Pt 2. γ in lib. I Sent. , Disi. XLill, q. II, a. I ad 3. Et ibid. ad 2: e Sicut voluntas, et essentia, et sapientia in Deo idem sunt re, sed ratione distinguuntur, ita etiam distinguuntur et operationes secundum rationes divorsorum attribulorum. quamvis sit una tantum ipsius operatio, quao est sua essentia. Et ideo, quia ereatio rerum, quamvis tit operatio essentiae Elus, non tamen in quanium solum est essentia, sed etiam in quantum est sapientia, et voluntas; ideo sequitur conditionem scientiae, et voluntatis; ct qnia voluntas libera est, ideo dicitur Deus ex libertale voluntatis res saeere, et non ex naturae necessita E 3. De Anim. , et eius oris. , lib. II, e. 3, n. s. Et alibi: e Non do seipso, hoe si, de sua natura, nique substantia genuit, sed do nihilo, hoe est, do nulla re seeithaee Deiis 3; OP. imp. contra Iulian. , lib. v. n. XLul. ὶ Lib. impers, ne Gen. ad litt., e. l, n. 2.
γ in lib. III Sent. , Dist. XXXV, dub 2.
354쪽
ART. I. Ila ente absoluto specialom notione entis, et de eius distinctione in possibile , et reale vm notione nihili. . v Quaedam odnotantur circa originem notionum cniis, et non enlis Principium, quod ex notione cutis dimanat, exponilur ullum essentia, existentia, et pro ri talibus Notiones essentiae, cxistentiae, et proprietatum declarantur x Lockii, et Giobertii error circa cognitionem ementiae rerum resulatur PNonnullae quaestiones ad notionem essentiae magis , magisque declarandam valde utiles solvun
Be proprietatibus omnium entium communibus , clprimum de unitate Ea exponuntur, quae proprie ad unitatem spectant. 3m identitate, et distinctione vin enlium diversitate, similitudine, et aequalitate. 3De entium oppositione v De verilate entium
Explicantur n0nnullae notiones circa veritatem. 2Omne ens esse verum ostenditur 3 Vtrum una sit tantum Veritas, lin Plures. . . ν
ει bonitale ciuium Quid sit bonitas, et quomodo ea sit proprietas en iis , explicatur 2Νonnullae theoriae circa malum explicantur. . vim pulcritudine 2 De categoriis in universum spectulis duomodo ens sit principium calegoriarum . . duomodo ens per calegorias dividatur. . . . vm categoriis speetatim consulo alis , et in primis de sufflantia Notio substantiae declaratur. . . . . . .
355쪽
Desinitiones substantiae a nonnullis Philosophis traditae exploduntur 2 Sententia s. Thomae circa principium, ex quo substantia sit individua. exponitur, et batur. . v De discrimine inter substantiam completam, et incompletam Noliones suppositi et permnae declarantur. . v Nonnullae obsurdae opiniones circa notionem personae refelluntur BExsolvuntur nonnullae quaestiones clina notiones suppositi, et per Sonae De accidente B. De secundes, tertia, et quarta calegoria De quantitate vDe calegoria relationis sno calegoria qualitatis De adiime, et possione Explicatur modus, quo actio , et passio inter categorias recensentur BDo discrimino inter actionem immanentem, et trans
De causarum variis speciebus vUuomodo causa efficiens prior essectu sit, explicatur x De vi obiectiva causae efficientis, et de principio causalitatis Rosulatur incasionalismus PDo diversis causae esticientis Speciebus. . . . De Septima calegoris, quae dicitur ubi Notiones tibi, et loci declarantur v spolio, ei primum sententiae Philosopliorum, qui vacuum admittunt. rusulantur vReselliantur aliae Philosophorum opiniones circa naturam spolii vVera sententia circa naturam spatii adstruitur . sDe oarem omegoi M. quae dicitur quando Uuid sibi volit ealogoria quundo, explicatur. . vopiniones Cassendi. Newioni. Iaeibnitii, et I unlii
circa notionem leu toris reiiciuntur. . . .
Sontentia Scholasticorum exp0nitur et propugnatur 3 De duobus postremis cui goriis, nempe de situ, et
356쪽
De systemate chimim 380 De sistemate dynamico 382 Quomodo secundum Scholasticos quaestio citra principia corpus constituentia specianda sit, explicatur 385 Systema Aristotelico scholasticum exponitur. . v 86 Expositi sistemalis veritas demonStratur. . . 1 90 Praecipuis adversariorum obiectionibus satistit. y 92lla essentia corporis Aliquorum Philosophorum sententiae de corporis essentia reiiciuntur xssvera sententia circa essentiam corporis adstruitur a brDe praecipuis corporum proprietatibus De cxtensiono 398 De i inponetrabilitate corporis v MDe eoiliorum sagum , 10 lDe cori orum adlivitate , 1020uid de proprietatibus corporum primariis , et Secundariis sentiendum sit, delinitur. . . . a 104 ne regetobΓιhus Vi iam plantis inesse demonstratur si in Cuiusnuin speciei vita plantarum sit, inquiritur. 3 108 De brulis
Bruta non esse automata demonStratur . . . 3110
Cuiusnam speciei vita brutorum sit, investigatur 3 11 lxtrum anima brutorum materialis, an immaterialis dicenda sit, inquiritur. ....... 2 115dua ratione anima belluina indivisibilis sit, explicatur a 418 De animae brutorum ortu, atque interitu . . v 120 Corollarium ex theoriis iam praestitui is deducitur , 123
De rerum mundanarum nexu et ordine nerum mundanarum colliῆalio exponitur. . . v 124 Iaethniliana lex continuitalis expenditur. . . 3 126lla nexibus dinamico, et teleologico rerum mundanarum ,128
De ordine naturae , et primum quaedam citra ipsum notiones praestituuntur , 1300rdinis naturalis existentia, et Ordinis supernatu lis possibilitas adstruuntur 3 132 De natura legum physicarum s 133 De miraculis, et primum de eorum notione, et di- vel Sis Speciebus , 35 De miraculorum possibilitate , 13TDe mundi origine Virum mundus a Deo sit creatus , 140 Philosophi , qui necessitatem creationis ab Delerno Diuitiam by Cooste
357쪽
asserunt, resulantur , 145 Investigatur , an mundus ab aeterno creari potuerit , 148 ne perfectione mundi Status quaestionis declaratur , 510ptimismus mundi refellitur , 152
3156 Quaenam sit animae, et corporis unis in vimine, inquiritur Substantialis animae , et corporis unio in homine adsimitur , 156 Nonnulla adversus Philosophos , accidentalem animae, ei corporis unionem asserentes, adnotantur 3 159 Quomodo unis animae ciun corpore eliciatur , inquiritur Doctrina Aristotelico-Scholastica rationis momentis Propugnatur , 16 Nonnulla circa eamdem theoriam adnotantur . 3 163 Argumenta, quibus Scholasticorum theoria impugnatur, Solvuntur , 164 Eadem Scholasticorum doctrina ex divina auctoritate riclesiae comprobatur. , 467 De consensu intiτ actiones animae, et molus corporis De SSsiemale mediatoris plastici , 160
De Systemate causarum occasionalium . . . 2471
Doctrina harmoniast praestabilitae consulatur. . 3 173 Sistema physici influxus, seu causarum ellicientium inpenditur , 125Mutua animae, corporisque in sese actio secundum Scholasticos explicatur , 176 Animam rationalem osse principium vitae coram is uberius decimatur Resulatur organicismus: x 178 Virilismus impugnatur , simulque animi us aMeritur , 48 Vitalistarum argumenta resulantur 3 185 De sede animae Philosophorum diversae opiniones recensentur . 3488 Veritos sententiae Scholasticorum demonstratur. 3189 Adversariorum obiectiones diluuntur . . . . v 19sm essentia animae humanae Substantialitas animae contra Sonsistas vindicatur . 34950uomodo substantia animae humanae definienda sit explicatur , 196 Essentiam animae neque in cogitatione, neque in vicogitandi constitui posse demonstriatur. . . 3 198 De animae humanae immaterialilate Disiligo: by Corale
358쪽
ART. II. ART. III. ART. IV. ART. V. ART. II. Introductis
duid sibi velli immaterialitas' animae explicatur, et
quinam eam oppugnent, recenaentur . . . MI
Animam humanam simplicem esse demonstratur a 203Malerialismus Drsiologicus et dynamicus speciatim refellitur , 207Malorialiuarum obiectionibus satisfit. . . . v 209Mehit error ex iam Ostcnsis resullitur . . . 32la De animae humanae Spiritualitate. . . . . 32lSResutatur Drenol0gismus .... - 2l6De animae humanae arigine Resellitur manalismus 3 220 Inquiritur, utrum necne anima humana per Cre lionem oriatur. . , 223 Sententia nosminii circa animae intellectivae originem reiicitur , 226 Animae ante corporis formationem non existere demonstratur , 229 De animae humanae immortalis Heluaedam notiones praemittuntur , 233 Animam humanum inli insece immortalem esse ii monstratur , 235Vtrum anima ab aliqua causa in nillilum redigi possit , 238 Resulantur argumenta contra animae immortalitatem , 243 Resulatur Melempsychosis , 245Modus, quo ab odiernis pantheistis immortalitas animae explicatur , refellitur , 2IT
, 249 De Dei existentia inquiritur, utrum, necne existentia Dei per demon- Strationem a nobis cognoscatur x 250 De genere argumentorum, quibus Dei existentia est demonStranda , 25. Argumenta a posteriori. quibus Dei existentia probatur, exhibentur, οι primum ea, quae melopbΥ- sica appellantur x 25TObiectiones adversus allata argumenta exsolvuntur 3 260 De argumento physico theologico , 263 De argumento morali , 266 De natura Dei I ei naturam infinite persectam esse intenditur. . 3 269llegetianormin error circa Dei infinitatem refellitur, 'Tiduanam ratione Iersectiones creaturarum Deo sint attribuendust , 272Modus exponitur ,' quo Dei natura a nobis cognoscitur , 274 Disi liroes by Cooste
359쪽
0uaenam ex Divinis Persectionibus veluti Essentiam Dei constituens a nobis intelligatur. . . . a 270 De Auribulis Dei, et inimum de iis, quae absoluta dicuntur x 'TRDe Simplicitate Dei . . . . 3 277 Ila Immutabilitate, atque Aeternitate Dei. . . a 283
De immensitale Dei 3 288 De Seientia Dei x 291 De Voluntate Dei , 300 De Polontia Dei a 305 De attribulis Dei retuli9is
duomodo Deus causa mundi sit, explicatur. . 3 309 De Divina rerum conservatione 331 Iin concursu Divino a 316 De Providentia Dei , 320 De imitale Dei Resulatur Polyllaeismus , ''TResulatur Manicheismus , 329 De Duillhelamo Pantheistarum placita recensentur x . 338 Pantheismus generatim impetitur 3 342 Quaedam adversus Spinosam , aliosque Pantheisias adnotantur , 349
360쪽
s stempus tἰα aliquibus exemplaeibus