장음표시 사용
12쪽
ῆ c R I P SE R AT deuotus ChriLAanae Religioniae professer , ex venerabili
Iesultarum Societate , eius em c briam MVae fidei documenta , libroq. sacram Heria continentipro erat titulum Speculum verum ostendens. Libri titulum,.d arinampariter admiratus Nobilis quidam Persa , nomine Ab med , filius Zin Alabe din, cum Mahometo fidem prae AZaret, nequiens inter antiquas, in quibus acuerat enebras improuisi luminis radios seu me-re , videbatur sibi, Speculum iEud, non de Sole Di
uinitatiis reflexam veritatis lucem Iu cIux mentem
iugerere oe potius de tenebris fassitatis ementitas umbras: Vnde plura obiecit Speculo quasi illud expoliturus , serarum obiectionum congeriem , Politorem Speculi, nominauit e in quo uniuersa Catholicae si i documenta euertere conatur , praecia
pue Diuinae Trinitatis, , Diuinitatis ChriHi my-Heria, eorum loco FbHituens Mahometi mendacia . Nos autem pro modulo nonro inpraesenti libro no Irae fidei rationem reddentes , ApoHolorum Principis nitimur obsequi praecepto, Di Zola prima mandantiae ut simus parati semper ad satisfactionem omni poscenti nos rationem de ca,quae in nobis est spe . γρηiam a Persis in contrarium aluta iu
13쪽
quatuor partes diuisa obsiciuntur, nempe : Primo
circa Sacrosanctum Trinitatis M Herium. Secundo circa Instabile Incarnationis Sacramentum. Tertio circa Sacrarum Scripturarum auctoritatem. 'ua eo circa Alcboranum, et q. Legislatorem Maho metum . Propterea in quatuor etia tractatus Re ponsiodi I sita ea s diuerso tamen ordine: Sacrosanctae enim Trinitatis, stu Diumae Incarnationis, mysteria nequeunt principiis naturalibus comprobari ,sed e Wum probatio altius petenda eLii, ex diuinis jacrarum Scripturarum te timonsis,diuint . Traditioniabus ea derivanda. Repo sitis igitur ad finem tantis myHerjs , ν undamenta iaciantur , quibus asiruip ssint De sacrapum Scripturaru veritate , sinceritate tractatuN praemittitur: in quo omnes stu gub libri,
tam Veteris,quam Novi Te tamenti, Huim esseprc-bantur,auctoritate Pontificum,concitioru se Patriis Insuper concessione tam Alchoram,quam aliorum librorum,quorum auctoritas apud Mahometanos irro fragabilis est. Iisdemq. auctoritatibus adiunctis Otiam rationibus oKenditur,sacras Chrasitanorum Scripturas prout Mabometani obloquuntur) nunquafuisse adulterat. π, i . magis perIpicuum redditur in jectione quorumdam locorum,quiprs csteris Scrsepturarum locis ratione materiae maximam in As hometanorum mentibus excitarepossent seu θλ/cionae οὐ
14쪽
tandem omnes ab eu propositasAutur H cultates. Secundio ingitur H Alcboranob, ex qualitatibus Diuinae legis Psalmo xνiij. recensiluinuenditurqropter mendacia, contradictiones musiitias: caetera in eo contenta sebor anum Dei legem non esse sed Mahometi continere imponiuras. deinde , non
Propheta , aut Para litus prout ipse de se iactat9 sed imposior , ,seductorfuisse demonIIratur , πsimul omnia pro eo a Persis allata re estuntur. Tertio: ouensa sacrarum Scripturarum Neritate, se sinceritate s Mahomeri , eiusque librorum Ialptater Chrisianae Religionas mysteria proponuntur . Et primo sacrosancta Diuinarum personarum Trι-nitas explicatur , deinde probatur auctoritate Scripturarum,st os Iensi prius ex Mabometanorum tibi is si princip3s, itanta sit sacrorum Conciliorum, Sanctorum Patrum, des aliorum Scriptorum Catholicam sidem profitentium, circa Religionem auctorii as 2 probatur ex iisdem Concilijs, stu Patribus .
Deinde ostenditur,assabometum iesum , quam uris ιυ-uitum , Ῥι tamen Neritatis tantum mynterium fateri coassum. Et tandem , Filii 2st Spiritus sancti ostens Diuinitate , re ab Trium Personarum HLAn-Hione, Spiritum sanctum etiam a Filio procedere, ad propositas difficultates restondetur. Quarto,ouenditur chriai Diuinitas auctoritate Scrapturarum,conciliorum,Patrum,Sibyllaru , aboris. Insuper c Mabometu, , Mabometanos quosda,
15쪽
etiam nolentes, Cistata Diuinitati fateri commm
Hveritatis cogente. Sipou explicatione in m Herii
sti fit sui L cultaribui. In fine tandem
uti in seummam qua am colliguntur argumeuta, ibus Mabo me aut excitantur ad Mabomeri abi crendas impo ras, falsitates: Christi Vero am
Accipe igitur quicunq. es Prudens Lecto qualici que modo in hoc libro significata Sacramenta Deitatis, detectionem Mahometicaetrauitatis , ut si hia os es ex fidelibus ortus gaudeas,te cum iacte Huma Iuxisse myHerra ,sin autem Mahomericis impo
s uris te agnoueris implicatumiateris opportuno te
ris imperitra a pariter excusa Mentem , quo maluerim,ad Orientalium topulorum morem ermone aliquando tu longius protendere ad imprimendum Mabometanorum aximis vltro aliquid repetere quamulato no Datibus Hi laconismo . condonent
si/tur Uoc c*lcris, spropter samferitiam , ctiam ante expletum sermonem , loquentis sensim meditis intelligextia fraeuenit ut,
16쪽
R. P. PHILIPPI GVADAGN0LI MALLEANENSIS
V O sunt Nobilissiliae Alimed de quacumquere differentium genera i alterum eorum qui rei D OGq veritatem nihil curantes tantum O quaestio D nem amant; & qi vestione , non ut medio ad finem, qui veritaS est, utuntur; sed sola quaestione tanquam fine delectantur : vel si quid ultra requirunt, id aliud non est, quam Vanus quidam plebis applausus, in quo tanquam in ultimo fine conquiescunt. Alterum autem eorum , qui ita rei veritatem attendunt, ut in eam totaliter intendentes, nihil suae mentis ab inini eiusmodi applausus cupiditate occupandum relinquant; & sit fieri possiet veritatem sine quaestione mallent; quia tamen nequeunt veritate sine, quaestione potiri, veritatis desiderio compulsi, quaestionis ni dio utuntur: at ue horum animus tanto est laudabilior & praestantior, quanto est illorum vilior & inanior; quia, cum hi rem ipsam inquirant, illi umbram sequuntur; ac proinde digni, qui semper inter sophisticorum tenebras obuoluantur, & nunquam lumine veritatis illustrentur . sicut e contra digni sunt caeteri , suibus, tamquam se perquirentibus, obuiam vadat veritas, suosque radios offerat contemplandos : Vnde & Spiritus sanctus per Osea Prophet. cap.rit nutus rei veritate cotestans , sic
17쪽
haec' quia remetriae Domini, tr iusi ambulabunt in eis praeuarieatores vero corruent in eis. Et per os Salomonis Prouer. I . . nuda. 6.
merit derisor sapientien, ct non inuenit.
Si cum eiusmodi homine me colloquuturii putarem, silerem potius, quum responsum darem : quia tamem scio,cum viro sa tis cordato, ac pari,itam animi prudentia, quam ingeni j & generis nobilitate praedito, me verba iacere, ad rei veritatem in tanto negotio dignoscendam accedo . Nec enim nobilissimus Alimed Euangelicam legem impugnauit, ut perderet, sed ut perciperet: non ideo quaedam in contrarium obiecit, ut falleret, sed ut nosceret: non ut litigaret, sed ut consideraret: viscilicet Mahomedanorum causationes aduersu ut Christianos proponens si eiusmodi causetionibus satisfieret) suscipienda susciperet, repellenda repellcret, amplectens eam quam veram Dei agnosceret religionem, & execrans omnem quam esse fucatam senserit Diaboli superstitionem. Talis igitur mens: talis animus : talis intentio. Et tibi tali gratulor, S: mihi gaudeo,
talem me reperisse colloquutorem: talem inquam, qui, & prompter mentis acumen cuncta percipiat, & propter animi integri-aatem nulla peruertat. Rogatum ergo Deum, bonorum omnium Entem, volumus , ut & in mente tua talem seruet dispositionem,& mei calami linguae rectam cssicacemque tribuat
Go ordine, quibusis medijs, sit inresom
stoneprocedendum. O Vatuor praecipua sui, quae in tuo asseris libro. Primo enim
negas Trinitatis,Mysterium. Secundo Christi Diuinita- tem . Tertio Euangeliorum, & totius Scripturae synceritatem Quarto Mahomed paraclitum suisse, legemque Euangelicam in Alchoranum commutasse,affirmas. Pleraque alia sunt; quae sparsim in eodem tuo inseris libro: quibus omnibus, cum ad praecipua illa quatuor responsionem dabo, satisfaciam. Vt autem responsio ea qua continet veritatem perspicuis colorum lineamentis subtilissimo tui intellectus acumini contem-Plandam proponat, quod est in ordine tertium , fiat primum necesse est, ita ut primo loco de scripturarum veritate earum
que synceritate disseramus: nam caetera inde pendet. No
18쪽
enim hic nobis agendum est de Dco, diuinisque persectionibus, ipsi tanquam naturae principio attributis,& propterea a Philosophis solo naturali lumine agnitis in his enuo conuenimus sed de Deo, proneest supernaturalis fons gratiae; & de absconditis a saeculo , ut inquit Apost. S. Trinitatis & diuinae Incarnationis mysteriis , non nisi Deo reuelante cognitis, est disserendum.
Cum autem non nisi duplici via ad cuiuscumque rei veritate indaganda incedere possimus,auctoritate scilicet& ratione: Auctoritas quidem , si Divina sit, sicut omnem attingit, ita omnem in nostrae mentis sinum potest ingerere veritatem ; At nostra ratio & humanus discursus, cum sit creatus, nec d se vires excedat natui at, supernaturalia & nostras vires excedentia non potest attingere: nisi tantum post diuina auctoritatis vestigia, veluti manuductus, incedat . Et eo plus est in ea re diuinae auctoritati, minus nostrae imbecillitati tribueu-dum ; quanto nobis est notius, quod humana mens pleraqu etiam quae insta se sunt vix percipit ; quanto ergo minus divina λ Propterea sapientium omnium eruditorumque una vox est ; in his, quae ad Deum diuinaque mysteria pertinent, non humanis procedendum esse rationibus , sed diuinae standum
auctoritati. Vnde egregius ille philosophorum Princeps dicere solebat humanam mentem in caelestium contemplatione , tanquam noctuam in solis lumine , caecutire. Et sapientissimus Salomon . Sap. 9 . Luis bominum, inquit, poteritscire cons nummi,cogitationes enim mortalium timida, ct incertae pro-m Ptiae nosse. Et aes tu ae mamus,quae in terra sunt O quae in prospectu sunt, inuenimus cum labore. Luae autem in caelis sunt ij inuesstabiti Solus Deus nouit quae sua sunt: quare, nisi ipse se docuerit, ignorabitur. Et propterea statim subdit ibi Sapiens. Sensim autem tuum quis sciet, nisi tu dederis sapientiam, ct miseris Spiritum D Ium tuum de altissimis i Haec Salomon . Et Apost. i. Corint. a. i. a Dei sunt nemo cognouit,
nisi Spiritus Dei, de post pauca. 2uis enim cognouit sensum Do mini, qui in uat eum 'Et ratio in promptu est: cum enim quae ad Deum pertinent, longE super humanae mentis rationem eleuentur, non potest humani intellectus imbecillitas,sua nitens industria , ad la sublimia conscendere , nec eius acies tam abscondita penetrari.
Idque tam perspicuam est, ut ipsemet Mahomet in suo Alcho-
19쪽
rano πι-- id est, cap. dejormica, agnouerit, sic dicons: Idest. Die, asserte probationem . iram, quod et eram dicati . Re ponde Nemo nouit, ncq. in caelo, Qq. in terra, ruseria ab Gita, ni si Deus. Et licet quandoque dixerit , duplici illa via, auctorixatis vel rationis, incedendum esse ad probandam alicuius rei veritatem , ut idest cap. de eoinbus arenosi seu de radicibus montium seu de fundamentis parietum. Haec
enim omnia potest significare illa dictio l ut in libro
Camus. Dicit igitur eo capite Alchoranus.
i leu. Ainerte Scripturas ante hunc librum a Deo traditas, et es a ducite ax Ama alicuius scientiae, ad probandum quod proponitis. Tςce quomodo , vel scientificum discursum , veI diuinam postulabat auctoritatem; idque ei in de humanis ageret, & de Deo, prout auctor naturae. Tamen circa diuina & supernaturalia mysteria, etiam ipse agnouit , non nisi diuinae auctoritati credendum : propterea in
Λlchorano c. δε mulieribus Arabico l paulo an
te finem, strEvna vel duabus paginis, &idest capite de aranea , & alibi saepe haec verba repetit a b ide os ii Dei tes ratio, scilicet, ad hoe
ut diuina credenda sint mysteria , quae , in se, nobis abscondita sunt; & propterea sola fides illa potest attingere, non scientia licut enim sonus aurium obiectum est , non oculorum aut narium :& e contra, color villi,non auditu; odor odoratu, non visu , percipiuntur : sic diuina mysteria, fide, non autem scientia, attinguntur. Sicut ergo minus sapiens is haberetur, qui vculos vocibus, & picturae coloribus aures exporrigeret; non
20쪽
dissimili ca a vecors omnino is censendus esset , qui de absconditisDei sacramentis, humanae rationis lance, non diuinae reuelationis auctoritate, dijudicaret . . Ne ergo a sapientibus insipientes habeamur , primum diuina eloquia perquiramus ; ut quid de sacrosanctae Trinitatis de diuinae Incarnationis mysterijs sit afferendum,dignoscamus.
An stu αuae sint Diuinae Scripturae .
PRimo, ne vel machinamenta Diaboli aut Poetarum fabulas pro diuinis assertionibus, vel callidas hominum impotasturas, tanquam Dei Scripturas incaute suscipiamus, prudenti mentis consilio attendendum est; quae sint Dei eloquia, qui sacri codices diuina continentes testimorita. Nec enim dubium est,extare in Orbe Sacra Dei eloquia.scripta de se,suisque mysterijs & praeceptis: hoc inquam certum est apud omnes, non solum Christianos &Iudaeos, verum etiam & apud ipsos Mahometanos: Saepissime enim in suo Alchorano id Mahomet testatur,tum de Scripturis in genere, quam de Iibris Scripturarum in specie . In genere quidem latetur passim in Alchorano, sacras Scripturas extare, praesertim supra allegato loco ex capit
c , MAI ubi iubet afferri Scripturas sacras , quae ante Alchoranum, ut ipse inquit, tradita suerant,dicens idem