장음표시 사용
281쪽
bus pecuniae sacro commendari solebant, quasi tutiore loco csse non possent. Cuius rei exempla ex Graecis nobis idem Cicero in libris de legibus , suppeditat. Argumento Q; cst, quod a nostris agitatum videmus, rebus priuatorum in aedCm d i s. Dadlen sacram depositis, subreptis, surisne an sacrilegij sit actio . Et si quod Herodia. scribit , in illo inccndio,quo templum Pacis stor. Romae conflagrauit, magnam sectam pecuniarum, quae illic
depositae erant, iacturam.* Λουπιωταῖν δ' ur, ait, ταντων λῖῶν eum heres.D.
λος Dc ταρπίων πιννῖαρ ming. Quae vcro deponebantur p cuniae, eae in sacculo consignabantur signis, Ut ego quidem g l.VMeam'. sentio,priuatis, non, quod quidam somniant, publicis. Res rum opinionem praeter varios Pandectarum locOSε, etiam euniae D. de- illud Cicer. in Verrem y, satis refellit: Ipse in tabellas refert, obsignat signis amicorum. Et pro Quintio : Tabulae maxime i talgume- signis hominum nobilium consignantur.Plutarc. in Graccho:
μναρ iae λαμβάνοιεν. Atque ca signa anulis imprimeban- ttur ,quibus veteres non ornatus causa, scd signandi usos M, i lcid id ii crobius cx Atteio Capitone scribit : plurimusq; erat corum P in testamentis ', epistolis , tabulis, ceterisq; , prout res exig m Luiaeam'.
Obsignationem autem legitimo modo Vt Diocletian. ν αCaeeuciloquitur', sollemniter fieri ncccsle cst. In quo illud primum '; di i
videndum est vitcstato pecuniam creditori opportuno loco C.de pig.act.& tempore creditor ostcrat, & co rccusante obsignata apud C d aedituum vel tabularium vel alium quemlibct iudicis iussu ρ l. i. C. d. deponat '. Nec enim obsignatio aliter utilis est, quam si eam 'si .Qoblatio praecesset ity, nisi si osterii non posse, vel quod perc- - ,su .gre absit, vel quod sui copiam crcditor non iaciat: qua in specie solam consignationeni iudice adito finicere receptu , i obsigna- est '. Minus vero opportuno tempore , vcl alio, quam quo β' solui recte possit, loco', vel iustis occupationibus districto i l. Celsin. s. creditori , facta oblatio nullas viros habet. Valebit ccrte, si non multo post diem solutioni adiectum facta sit, cum nihil sei, de ,er propter moram creditoris interesset'. Ante diem vero cr ditoris aeque ac promissoris gratia adiectum frustra pecuniam stituis.
282쪽
offerri omnes ad unum interpretes sentiunt. Eoq; Scaeuo- ..'' ' iam 'motum credunt, quem ego praeterea etiam loci ratio-- .si. 'S nem habuisse cxistimo, ut eum alio loco,quam in quem pro-ν ιιDae eo missum est, inuito stipulatori solui non potest η, ita & alibi fa-Ψ--ς ς oblatio quam ubi solui debebat, nihil impedit quominus in loco praestituto sua die petatur. Plane usurarium debitum ante diem solutioni praestitutum solui non posse, quod interpretum sententiae consequens est, haud scio an aequus iudex probauerit, cum nec iure cautum sit,& in contrarium regula
illa faciat, quae indistincte diei dilationem pro reo esse defi-
et t.cum tem nit . Cestrum ijs tantum pecunia recte offertur, quibus M 'is,4 . . t utiliter solueretur. Itaque Cum minore XXV. annis, qui cura-dς soluti torem non habet, pecunia offertur, ne vel usuris vltra debitor oneretur et creditor minor pecuniam perdat, e re viri uoque institutum cst, ut in loco publico consignata deponer a l. in praea tur '. Praeterea tota pecunia offerenda est. Minore cnim pecuis. Isab; in Hi , tu in debactur,oblata obsignataq; cum creditor totum sor, qui. D.de accipere paratus esset, non inhiberi usurarum cursum Mo-
' ui. , classin .respondit '. Nam particulatim pecuniam debitam, de
Lucius. D. de qua controuersia non est, accipere non cogi creditorem, li-.'i i. ςex pleri dissentiant, verissimum est '. Hoc amplius durare
in i quidam. Obsignatio debet,& in eadem causa manere: pro non deposi-
TI . in enim habctur ca pecunia, quam postea debitor repetie-potii. pio si rit'. Atque hoc modo facta obsignatio debitorem haud aliar C, ter atque si seluisset,liberat: ut quicumque postea casus inci- Liar derit, securus debitor in portu nauiget. Vsurarum etiam iri P sur posterum cursiim sistit', pignorumq: in cana causam datorum caE su persecutionem , & venditionem inhibet, & cx diuerso de-δ l solutum, bitori eorum repetitionem tribuit β. Etiam illud adiunge, s- ,αι b. 6 deiussori post oblatum debitum & consignatum, non secus I ac solutum mandati confestim competere actionem μ. Ex Thmi, daa fi tantem sane pecuniam petere a depositario creditori non dςiuisor, ui. prohibebitur'.Quinetiam quemadmodum debitor post mo- d. ι ram Glutione factam offercns purgat moram, ita & recusal τὸ si x x prius a se pecuniam, si creditor accipere paratus sit, de
D ab , a ' bitor non det,vsurarum ratio cx eo die habebitur: siquidem l l illud. D. usurarium debitum fuit L Idq: ex eo pendet, quod vulgo di- .rita. ' citur, Vltimam moram nocere b
283쪽
S et & illa liberationis species, si res promissa absq:
mora, culpa, factoue debitoris intereat'. Quo ge- nere naturaliter obligationem resolui nostri tra dunt V : cum hoc naturali facto contingat, quod naturalis quoque praestationis loco habeatur '.Proinde si spe cies in stipulatum deducta, antequam dies vel condicio sti putationis extitisset, fato, mortalitateq: perierit, desinet promissor teneti M. Similiq: modo qui certos nummos,veluti qui in arca sunt, promisit, ijs sine culpa sua deperditis liberabitatur',quoniam pecuniae non genus,sed Ccrio loco conclusam quantitatem promiserit, quae cuiuslibet corporis exemplo aestimanda est . Alioquin si incerti nummi obligatione contineantur , nullo casu debitor liberari potest ε, qui eos ipses, qui perierint, nummos promisisse non videtur. Idemq: in omnibus quae non in corpore,sed in quantitate consistunt', diacendum est: quae quod functioncm in suo genere, permutationemq: recipiant f. certo corpore non constringiitur,cuius interitu possit dici corum cxtincta obligatio. Sed hoc in pecunia numerata ita seruatur, si non cius periculum in se creditor susceperit.Contractus cnim ex conuentione legem ac cipere scitum est . Idq: in nautica pecunia, quam traiecticiam appellamus fieri solebat': quo nomine & maius centesima faenus ante Iustiniani constitutionem creditori stipulari licebat V. Porro & qui illam aut illam rcm promisit, altera e tincta , non eo magis liberatur, quod eligendi utram praest,ret, liberum arbitrium habebat: sed quae superest, in obliga tione manet',si modo non eam ipsam, quae perili, offerente eo, accipere creditor ante recusasset. Pro soluto enim id accipitur , quod post moram a creditore in accipiendo factam persit'. Bene autem illud exigimus,ut absque facto,culpa,mora debitoris res interierit. Nam si vel ipse occiderit, ut lculpa eius morti causam praebuerit, vel per cum steterit, quominus daret, perieulum ad cum pertinet y. Frustratori quippe & morose , ut & suri similibusq: personis', omnes in re debita contingentes casus adscribuntur. Quod tamen adhibita cautione ita temperandum ccnsiuit Martinus, ut si eo
284쪽
casu interierit res, qui omnino incidisset, cis res creditori praestita suisset, nihilominus debitor liberetur, quamquam e ta interpellatus non dederit . Quod non cile extra aequitatems esi Ethntio positum non negaucrim, licet in contrariam Ioannis senten ne.s. quaten'. tiam sicquentes interpretes cant. Cum vero post moram reseaus. l. item si interiit, quia per rerum naturam impossibilis ipsius corporis
.i et . .)' Pra st/xi suam ranaen inoram debitori nocere ratio, t uoluui postulat,in a stimationem condemnatio fici Vcium ita puta 1: Vsive sit riculo debitorem onerat mora , si non ca legitimis modisa; ibis: sia. purgata sucriti Nam qui rem promissam obtulit', vel stipim 'i': ό an lanxi Creditori nouandi causa spopondit', ea postea perem vii. d. ..f.ob pta liberatur, licet antc moram secerit. Sed&si merentemu struum, puta in facinore deprehensum, promisser occidcrit, μψ' nihil in obligationem peccat, & ante moram & inculpatum, Ilaus sejuv. id factum cst'. Itaquc qui Stichum aut Pamphilum promisit, 14. I. s.', ' licrum iusta de causa occiderit , altero postea nulla eiussi here,.dei, mora interueniente mortuo libcrabitur: quoniam quo ten
γ' .ses sum. Porc ιβ moritur , nihil in stipulationum committit, qui vel s.ιdesolui. alium cligere potuit . Quod si sine iusta causa occiderit, ne biso ζζζ' imp mitum'maleficium V merito in eum de dolo actio de rem Aquil siderabitur. Ab alio sane re debita occisa,ctiam si a fideiust . . o.ta. idςbitorem libcrari eXploratum est'. Nec promisseri quie
Iolmora. in quam nocet, quod Stichum promissum ante moram manu- .si se iniserit, si is priusquam super co interpellaretur, decesierit'. b l.i, qui ex Non tam enim facto eius, quam lato ipso stipulatori homoercptus cst. Diuersum merito probatum est in co, qui rem
penes se depositam vendidit, camq; poenitentia ductus post , όt re reuocauit . Dolo enim fecit, qui rem suae creditam fidei, qUφ' suae mandatam custodiae, alienavit, nec dolus purgatur p*., ista ἡ.Τi nitentia' denique nec secutus casus cum , qui dolo fecit, a. sui . liberat . Quod idem de eo dici non potest qui scruum suum o a. h. ii RI J Ghuc mora facta manumisit, cum iure suo usus sic , ,es. nec in specicin delicti ea res cadat. Atque haec leuiter attin- - . . ροῖς,quantum ad rcm nostram faciebant, volui. Identvrvc- iecuta . ro eorum cognitio cx his quae de mora suis locis tractantur,
285쪽
V p E Rio Ri speciei haec quoque persimilis est,& easdem vires habet,si res promissa citra moram, defuit. culpam. factumue debitoris commercio subduca- : .Fi XI: '. um M tur ' Vt enim in his rebus ab initio obligatio non vlt. Instiretide Contrahitur, quarum commercium non est , ita & csim in eam causam condicionemq: cx post facto recidit, necessa- guis. s. i. de rerio seluitumquia dari iam res non potest, promistbrq; non ali- ' ζ' ibo ter atque si rebus humanis mortalitate res subtracta esset, da testim mi desinit teneri. Nam quod pro regula traditur', ca quae semel utiliter constituta sit , duram, licet ille casus extiterit, a quo i. sit qui, in- incipere non possint, eo pertinet, ut re semel persecta, nihil μ' officiat in persona ossicientcue causa postea Contingens Vi- e l. vraniux.
tium M. Quod si saperueniens casius vim effectumq; negotij
penitus tollat, aut etiam rem ipsam subtrahat, quemadmΟ- mo. de vessi. dum incipere non potuit re ita constituta,ita nec remanebit
obligatio . Quod accidit,Cum res ex nominum commerci O g l. inctu. in
eximitur. Dari enim ea iam non potest , ac ne pretium quudem praestati,quando nec res sacra ε,Vel liberum corpus re- ilata 2 si dacipiat aestimationem, neq; pecunia reparetur. Ea porro tan- 6 tum in obligatione consistunt, quae vel usibus subi jci, domi- Emp.=iuh nioq; nostro possunt, vel pecunia lui '. Vnde & nihil agit, qui . secus stipulatur: & qui rem prophanam vel Stichum seruum I inter supuli promiserit, liberatur,si sine facto cius sacra religiosaue res facta , vel Stichus a domino manumissus ', aut ad libertatem k D intersti pro praemio perductus fuerit '. Alitcr, atque si res promissa pultaςm ab hostibus capta sit.Hic enim in suspense est,non etiam CX- l l.limibia tinguitur obligatio ',propterea quod spes sit fore ut ea quan- dol redeat '.Quae spes facit,ut legari etia ea res P,& venire ' illisum'ndri possit. Ceterum ut planiora fiant omnia,adhibenda est Iuliani, quam Paulus probat,distinctio', ut si quidem promissoris his; sierit seruus tempore stipulationis, & postea is manumissus st, promistar teneatur, cui non cst concedendum ut facto ad sc ibi sio obligationem suam tollat. Quod si alienus suetit,non t
o Lia quod. Dcie ligati, ' Lult. D.de actio.empti r Lsi seruum. si D.de verbor obll gatineatur,
286쪽
neatur, nisi postquam selutionem moratus sit,iale quid contigerit. Nec cnim ci qui Stichum interpellatus non dedit, prodesse debet, quod is a domino postea manumissus cst, quem habere licuis et,si in tempore solutus esset Plane si se uus promissus a debitore manumissus, antcqua in eo seluendo moram secisset, decesserit, nihilominus liberabitur debi- ' .. tor '; quoniam per eum sectum non sit quominus stipulator.
habeat. Nec tam manumissio quam mortalitas ipsa cum obligatione sit btraxit. Dccessisset enim utique, cisim numissus non fuisset. Ex hac cause ita extinguitur obligatio, ut ne r uocetur quidem, si rursus aliquo modo in commercium resit i inter st, redeat': Veluti si res sacra prophana esse coeperit, vel liber. , = - homo in seruitutem reciderit. In totum enim sublata semel u. tquireris. obligatio amplius exuscitari restituit non potest'. Quod τὰ Paul contra Celsi sententiam , cuius etiamnum in Pandectis in si de leniij. quaedam vestigia' relicta sunt, obtinuisse scribit. Seruo vero In an umisso non recte ille casus comparatur, si aliena area.
promissa est, S in ea dominus aedificium posuit. Quippe ad-. y d. aream. huc area extat, nec esse desset, quamquam aedificium iustiti. - , DI ncat, Itaque cius aestimatio recte petetur .
ERTINET ad hanc partem Compensitio, qua ipse iure debitor aeque ac Qtutione liberatur. Sol uere enim videtur qui compenset etiamsi de implenda condicione agatur M, in qua a propria Vemicond de dem borum significatione nisi duce voluntate recedi non latet ..es Adeo autem pro selum habetur quod compensari poterite l.fi ambo. cius pecuniae,quae compensetionis ratione non habita seluta , I squisa est, tamquam indebitae,condictio ',pignorisi in eam causam dicitur.6.viri. dati,quae compensitione silmmoueri possit, repetitio' com- A d ' '' petat: sed nec eius quantitatis, cuius petitioncm ratio com- f s. inuicem. pensationis excludit, usurae peti possint . Ideoq; si alter se Aet tuitam, alter sit, suris pecuniam debeat, concurrentis Vtriuisio. que quantitatis usura non praestabitur ' : α quamquam sibo ἡ. Qita diuersis Vsuris de atur, eiuS tamen quae ultro citroq; debe-M C.eo. bitur, sertis compensetione secta eatenus usurarum cursis
287쪽
peti debeat , quatenus .compensatio obiecta detrahat 'Nec interest qua cx causa debeatur. Hoc cnim iure post Iustinia. constitutionem utimur,ut tam in strictis quiuii ianae fidei i ta ijs ipso iure compensatio fiat: quae antea ipso iure in his dumtaxat, in illis opposita doli exceptione o D.Marci rescripto inducebatur , quemadmodum & in omni sere iure quae in strictis per doli exceptionem, & in bonae fidei iudicijs ipso iure fiunt propterea quod illis,ut antea attigimus,doli
cxceptio continetur Hodie in ventum est, ut ne opposita quidem Coinpensatumis exceptio solutionem debiti mor turinisi principalis rcscripti auxilium accedat '. Compensatione utuntur quicumque obligatum sibi ha bent cum , qui petit. Planc fideius,csa reo conuenti non tantum quod sibi Ocnimctiam quod reo debetur,accte compensant'. mcimini in maiorem quantitatem, quam reus condemnari possit tenemur dccis caedem quae 5 rco cxceptiones prosint Absentis etiam defensor eius quod inui-ccm ab actorc ablenti debetur, componiationcm obh repotest : nec necesse habebit de rato cauere,cum nihil petere ipse , sed hoc minus ab initi ab eo peti intellegatur Alioquin nec aliuς, quam cui debetur, compensatione uti: nec quod alli, quam ei qui conuenitur,debet,compensare creditor cogitur': Proinde si eum filiosam agatur, sta ille quod patri debetur, inpensare poterit',si cauerat,Amplius non peti, ne a patre postea creditor appelletur, cuius actionem sine mandato cxigens filius non contumpsit. In rem utique suam datus procurator post litis contestationem,cius dcbiti nomine, cuius ci mandatae sunt actiones, si vice mutua conuenia-
mr , compensationem habebit ..Hoc enim lex: nominatim addit, muniis e temtrionem. Credo, quia litis contestati ne res procuratoris fit ., canit deinceps sito nomine quasi delegatione in se translata', exequitur. Itaque & propriam causam per equi dicitur', nimirum cuius cmolumentum d damnuam ad eunt suo nominc pertinci : qtalper omnia d mini lota est A. Vnus ex duobus reis quod alteri s5pulator debet, compensare, nisi Iocij sinci non potest . Bonorum plane societas esticit, ut unius persenae vice omnimodo fungatur '
quod viter ma sit z, erit prostὲ altorumst releueto quod
qui. D.de c. pensatir 4 in bonae. Insti de actio.
288쪽
a Leande. s. quod alteri debetur . Secundum haec si quod pupillo debe stur, tutor petat, eiuς quod ipse ei quocum agit, debet, comaino de li- pensationem non patietur'. Husavcro:artas, quod ipse pupil-: E , A. lus debeat, compensatio petenti tutori utiliter obscitur ,etiis i peti D.de ex ea causa debeatur,quae ad administrationem tutoris agenatis non portinet ε. Diuisio enim tutelae cum non ipse itum Ore,.Dde ad nec a lege fiat, sed praetore parteS sitas interponente , mo-h ih h s o. dum quidem gcstioni N administrationi inter ipses facit , , de adm.tui. agere quisque,Vci actiones e cipere, de hs tantum rebus coaaETA, gatur , quae eius administratione pendent . Creditoribus k l. lti C.de vero pupillaribus, qui unius pupilli persenam intuenturi, cuia D ta lata' u. ius unum patrimonium cst', quod uniuersum aeri alieno te s. si tutor. netur ', nihil obstat: nec compensationem remoratur, ius uti Dpς-iure pupalo teneri desinitis, unde petitur: quippe Ossaeum o- Cui tantumdemo alia Causa pupillo debeatur. Et ita obstu' in ra Papinuuii verba 'interpretanda censeo.Contra si militi cam i si fideleo mcntium bonorum alius, ceterorum alius heres cxistat, nono, j ἡ ' audietur alteri heredum obligatus,si quod sibi defunctus deari is inter buit, cuius dissoluendi onus ad alium pertinet, compensare ' - Vclit Nam separata prorsus utriusq; heredum causa cst,quasi
titi.D de com duorum hominum licreditates adi in deo ut aeri alieno i castiis contracto is selus, qui castrensium , extra castra vero contracto , solus iς , qui ceterarum rerum heres scriptus est, uitan tarii Obl gQtur Iinperatoribus quoque placet eius,quod unasset iii iesi. statio debet, alteri agenti compensationem obi jci non. posiqD 4ς- se ': ne fiscalium officiorum ordo ac ratio perturbetur Nunc 'μμ tractemus quae sint ad , compensandum idoneae cauis Canis pensationi locus est quacumquet cx icausa debeatur, ctiamsi v v xiam, D, natura tantum . Nam quod lauta. ἰCassio scripsit quae, a tquaecum- cumque per exceptionem perimi possunt, in compensati nem non venire , id ex ipsis verbis perspicuum est ad obliga. tionem naturalem , quae sola per se subsistat, non pertinerer u i, is quae cum in iudicium non veniat ', per Consequens nec e Inaturales de cePtione , quae actionis, cludendae causa comparata est 'i, obli repellitur. Proinde sic Nesia sententia accipienda est, ut non ude excepi. cornpensentur , quorum petitio exceptione naturalem obligationem clidente, solutiq; repetitionem tribuente sibmouetur: qualiasant , quae propter perpetui pacti iurisiurandi,
289쪽
duli exceptionem, peti non possunt'. Enimuero iniuria ata x Lstichia. solum debitori obiici, si ex alia causa petat , elua quod debet Ti. ἡ Mn enlatio po est Micet petentem' creditorem rei iudica- reptiore'. α φ CXCeptione re teret, quoniam ea exceptio naturalem ψ 'di
obligationem non immutat . Nec dissimiliter o ncgotio ror. a 4 ε
ς' in libcro contractum csset, taberentur,. mi Rim p aestet . Ceterum perpuram condemnatus, quemad- βψ Σ' .. modum ex ca causa solutum repetere non potest , ita quod des.lafin δ' ir ani P a natura indebitum, compensare non potest', p ra
apolluas una μgenteco , .cci condemnatus col- 2 ed. vi tem in priuatorum, quam ciuitatum , α fisci a sq*ppi xtio locum habet, hQc tamen obseruato, ut tabi s. iis qui aduersus fiscum compensatione utitur,intra duos menses V sibi debitum doceat , ω eadem fita statio debeat, quae & e' et de petit Nec tantum si ex contractu, sed etiamsi ex maleficio agatur, compe'satio indWcitur ' .Fideicommissi petitionem ebων. cyn pensatjo. eludit' iStipulationibus quoquc praetorijs, I x φις ' ρος Vi in praesentant actionum, recte opponitur ', vcluti si iudari quis sibi legatorum vel damni infecti postulet. Age- . 'I Q F enim videtur , qui eas cautiones interponi desiderat'. Et i D. C. de quae praedij, quod liberum venierat iberandi causa erogauit, ς0 U δ' agenu Nndi sari.ope compensatiqnis reputare emptor po- 1 ad 5 i ,N gon qui iudicati conuenitur, compensationem ζhbialis mi qφ agit, debitae pecuniae implorare po- bo vii rest'. Venit α in xqmp sationem id, quo nomine lis cum l' ' 'actore contestata est '.'am aliud admittentibus, damnosa ei, , ,1 de qui ad iudice PDuo uit,sua diligentig constitueretur,com- ς
290쪽
pensitione eius debiti denegata 'quam re in iudicium holideducta suerat habiturus. Nemo alitem deteriorem sui talia. D.de Causam lilcm cxercendo facit i di timum ex omni oblimatione actioneq; compensatio recte fit. Depositi causam exciau pio,cuius restitutionem oppotita compensatione non differtiu. l. lti. de placuit ', sed re ipsa protinus M absque mora reddita,tum de
EI rq debito quaeri. Quod a Iustiniano primum cunstitutum credi
x Ti. sena turicum tamen id ipsium in Pauli Senientius legatur . Quod xς i , ab his qui manus illi libro attulerunt', additum est, auem olim optinuisse indicat, ut immerito Iustinianus antiquitus
snd nem. constituta renouans, ea sibi tribuere atque abrogare argua- Mςxin '. tur. Ceterum ea demum compensantur,quae apparunt. Nam M. Daelesta. obseuri debiti cum eo quod constat compensatio no ure
'φ- 24ς postillatur' Itaque qui illud:ut illud, utrum vellet, stipulatus '' est, ita compensationem ex hoc debito tinpetrabit, si palam a lai debeas. dixerit virum vellet '. Aequalia quoque selum debita, & quaep inter se consentiunt, compensantur: vestit si utrimque pecunia,vel aliud quod in suo genere functionem recipit, debea . tur. Corporibus eniim debitis compensatio n6n admit erueb is cQ ς' propter inaequalem corum inter se aestimationensu Sed nes ,retria corporis ad quantitarem si compensatio ε. Et hoe est quod dicitur. D. de Paulus ait Α, compensationem debiti ex pari specie procedo 'r re Flam parem speciem appellat, quae in suo genere alterius
ς i in ser vicem praestat, eandemq; aestimationem & fimctionem lia. de eondicitat bet.Cuiusmodi res communi specie contineri eodem modod Lib. -Sςo, Vlpianus ait '. Quod in diem debetur, antequam dies vehero 'Ictim m. rit quo dari oporteat, cius pecuniae,quae praesenti die debess hin Daeso' tur, petitionem compensationis ratione non excludit': cum
s tuba ita necdum ad eius exolutionciri debitor compelli possit , quidi oφω medij temporis commodo, quod de ad seluendum datum ' μ' est, fraudari non debet. Nec quicquam facit, quod obligationata est, quando exactio in dieni dilata sit, quem credito perendo, ita compensando anteuertere non potest. Petere A cnim videtur & qui aduerius petentem com inlatione ves h lottae in tur . Hoc idem & curiae Parisiensis placitis confirmatum est': PlanE s intra tempus, quod post condemnationem reui laicu mi- indulgetur, condcinnatus agat, eius quoque quod e iudica cibis ac ' to debet, compensationem patietur Hic enim aliteratque