장음표시 사용
231쪽
Nam cum iam de Turno praedixisset Iuno,
Nunc iuuenem imparibus uideo concurrere fatis,
Parcarumor dies N lux inimica propinquat, Manifestum* esset, Turnum uti periturum ea ὁ tamen Iuppiter ipse duas aequato examine lances Sustinet,& sata imponit diuersa duorum. Sed liac Sc alia ignoscenda Vergilio,qui studi j circa Homerum nimietate
excedit modum. Et re vera non poterat G in aliquibus minor uideri,qui per omnem poesim sitam hoc uno est praecipue usus archetypo. Acriter em in Homerum oculos intessit,ut aemularetur eius non modo magnitudinem,sia sim fplicitatem N praesentiam orationis,& tacitam maiestatem. Hinc diue stat in ter heroas suos perseriarum uaria magnificatio hinc deorum interpositio,hincautoritas fabuloserum,hinc in suum naturalium expresso,hinc monumentorum persecutio,hinc Parabolarum exaggeratio, binc torretis orationis son, tus, hinc rerum singularum cum splendore fastigium.
Intantum Vergilio dulcem suise imitationem Homeri, ut uitia nonnulla aemulari uoluent. Tum liani opere illius sit imitarus epitheta,caetera ii, prae Patiorem reddunt orationem. Caput .XIIII.
A Deo quie Vergilio Homeri dulcis imitatio est,ut N in uersibus uitia,
quae a nonnullis imperite reprehendunt,imitatus sit, eos dico qs Graeci uocant i Quos hic quo* Homericu is
stylum approbans non refugit,ut simi apud istim acephall,Αrietat in portas, Parietibus textu caecis iter,& smilia. Vtetia,qui in medio uesti breues syllabas pro logis habent.Et duros obissce postes, silium ipse pater & magna incepta Latinus. Syllabae longiores sunt: Quin protinus omia,Vulcano dec quit hutnore. E Spumas mi et argeti uiuasi, sulphura. Esinbutus horrida. Sunt apud Homem uersiis uulsi, ac rassi similes,& nihil iunctentes abusii loquendi. Hos quoin tan* heroice incomptos adamavit:
Omnia uincit amor,& nos cedamus amori.
Nudus in ignota Palinure iacebis harena. Sunt amoenae repetitiones, quas non sugit, ut Pan etiam Arcadia mecum si iudice certet, Pan etiam Arcadia dicat se iudice ut etiam. HHomerica quo epitheta quatum sit admiratus, itando consessus est,&mille talium uocabulorum, quibus uelut sideribus micat diuini carminis uariata maiestas. Ad haec a uestro res γndetur, lesuada fames, Auricomos reti mos Centumgeminus Briareus. Adde H Fumigera noestem:& quicquid in singulis pene uersibus diligens lector agnoscit. Saepe Homerus inter narradum uelut ad aliquem dirigit orationem. Nec hoc Vergilius omisit. Migrates cernas,tota ex urbe ruentes, Totu in lilio Marte uideres Feruere Leucatem. ELPelago credas innare reuulsas Cycladas, Et studio incassum uideas gestire Iavadi. Ite diuinus ille uates,res uel paulo uel multo ante trafactas,
232쪽
opporiune ad narreationis suae seriem reuocat, ut 8c historicu stylum uitet, noa per ordine dirigeda q gesta fiant, nec in praeterimim nobis notione subtrahat. Theben Asiae ciuitate aliassi, plurimas Achilles antra irasceret euerterat.Sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordiu. Ne igit ignoraremus si prius gesta simi sit eoru tepestiua narratio. Item,ne ignoraremus q duce classis Graeconi ignotum sibi Troiae littus inuenerit,cum de Calchante quereretur. ait:
Et ipse Calchas narrat omen, quod Graecis nauigantibus de scipere passerum populatore contimit. Ex quo denutiatum est,exercitum annos decem in hostico sutunt. Alio loco senex idem,ut resisendis sil ullis amica & loquax aetas,
e ἔλαN ἔ αὐ- , 4ῶ-το ὁ αἰγαEt sequentia. Vergilius omne hoc genus pulcherrime aemulatus est. Nam memini Hesionae uisentem mira seroris Laomedontiaden Priamum.Et, Atque equidem Teucriim memini Sidona uenire. Et,Qualis eram cum primam aciem Praeneste sub ipsa Straui. Et de surto uel poena Caci tota narratio.Nee u iustissima tacuit,quin & ipsa notitiae nrae autoris fiat imitator ingereret, Namque serunt luctu Cygnum Phaethontis amati,& similia. Quae diuoli in casuorum sis apud Vergilium er Homerum. Caput . XV. auxilia,quem Graeci catalogum uocat, eundem autorem situm conatus imitari, in nonullis paululum a grauitate HoV merica deuiauit. Primum,* Homerus praetermissis Amenis ac L cedaemon 3s,uel ipsis Mycenis,unde erat rector exercitus, Boeotia in catalogio sui capite locauit,non os loci aliquam dignitate, sed notissimum promontorium ad exordiu sibi enumerationis elegit. Vnde progredies modo mediterr nea,modo maritima iuncita destribit. lnde rursiis ad utrunm stum cohaerentium locotat distiplina describentis,uelut iter agentis accedit. Nec ullo saltu cohaeretiam regionum in libro suo hiare permittit,sed i hoc hiandi more proc dens redit unde digressiis est,& ita finitur quicquid enumeratio esus amplectitur. Contra, Vogilius nullum in commemorandis rNionibus ordinem ser-Mat,sed locoru seriem saltibus lacerat. Adducit primum Clusio N Cosis Massicum. Albas huc sequitur,manu Populoniae liuaesii comitatus.Post hos ADtam misere Pisae.Quae in *longinqua sint Hetruriae parte,notius est Q ut an
o notanili. s. l. Locus restitu
233쪽
notandum st. Inde mox redit Cara etsiWPyrgos,M Graviscas, loca urbi proe axima quibus ducem Asturem dedit. Hinc rapit illum c gnus Liguriam,
mus Mantuam.Sed nec in catalogo auxiliorum Turni,u uelis stum locorum mente percurrere,inuenies illum continentiam r*ionum secutum. Deinde Homerus omnes quos in catalogo enumerat,etiam Pugnantes uel prospera uel simistra serie commemorat. Et cum uult dicere occisos Quos cat logo non infiniit, non hominis sed multitudinis nomen inducit.Et ques multam necem significare uult,messori hominum is tam dicit:nulli certum nomencile extra catalogum,uel addens in acie, uel detrahens. Sed Maro noster anxietatem huius ob mationis omisit. Nam Sc in catalogo nominatos practe
it in bello,& alios nominat anth no dictos. Sub Massico duce mille manus iuuenu uenisse dixit,qui moenia Clus qui* Cosas liquere. Deinde Turnus na- Fui fugit,qua rex Clusnis aduectus Osnius oras. quem Osnium nunquam ante nominaui Et nunc ineptum est,rmem sub Massico militare. Praeterea nee
Massicus nec Osinius in bello penitus apparent. Sed N illi quos dicit,soric*Gyam,seriem* Serestum,pulcher quo uicolus,& Mavortitis Haemon. 8c sortissimus Umbro,& Virbius Hippolyti proles pulcherrima bello,nullii
locum inter pugnantium agmina,vel gloriosa uel turpi commemoratione me
ruerunt. Astur,item. Cupavo,& Cygnus in nis segni Phaetoniis* sebu
lis,nullam pugnae operam praestant: cum Altius 8c tacrator ignotissimi pugnent,& Atinas ante non dimis. Desiade in his quos nominat,sit saepe apud ipsiam incauta confusio.In nono Corinarum sternit Asilas. Desiide,in duodecimo Ebusum Corinaeus interficit. Obvius ambustum torre Corinaeus ab ara Coripit et uenieti Ebuso plagam serenti Occupat os. Sic & Numam quem μNisias occidit postea Aeneas pertequitur,tartem, Numam. Camertem indecimo Aeneas sternit.At in duodecimo Iuturna Armam assimulata Came ti. orea in undecimo occidit Camilla,in duodecimo Turnus. Palinurus Iasides,& Iapix Iasdes,quaero an statres snti Hyrtacides est,Hippocoon,& ru sus Hyrtacides Corinorum sternit Asilas.Sed potuerunt duo unum nome habuisse. Ubi est illa in his casibus Homeri cautio apud quem cum duo Aiaces
Nec desinit,quos iungit nomine,insignibus separare, ne cogatur lector sispliciones de uarietate appellasionis agitare. Deinde,in catalogo suo curauit Veigilius uitare iamdiu,quod Homerus . ii allia ratione non cauit,eadem figura saepe repetita. Hic aute uariat,velut dedocus,aut crimen uitans repetitionem. primus utit hellum Tyrrhenis asper ab oris,Filius huic iuxta Lausiis. Post hos i gnem sima per gramina currum. 'Tum gemini statres. Nee Praenestinae sundator. At Mesapus equum domi intor. Ecce Sabinorum pristode fulguine. Hinc Agamemnonius. Et te mont
sae. Quin 8c Marrubia uenit de gente sacerdos. Ibat Sc Hippolyti proles. Has copias sertasse putat alias diuinae illi simplicitati praeserendas.&d ne o quomodo
234쪽
modo Homerum repetitio illa unice decet, & est genio antiqui piatae digna,
enumerationi* conueniens,Φ in loco mera nomina relaturus non incuruauit se,neo minute torsi,deducendo stylum per singulorum uarietates: sed stat in consuetudine percensentium,tanquam per aciem dispositos enumeras. Quod non allis quam numerorum si uocabulis.Et tamen egregie ubi oportet de no 'minibus ducum uariat. Illam uero enumerationis consionem apud Homerum Maro admiratus ita expressit,ut pene eu dixerim elegantius transtulisse.
Et similia. Ad quod exemplum illa Vergiliana sinu Agmina densantur campis, Argiva* pubes Aruncet manus,Rutuli, ueteres. Sicani, Et Sarranae acies se pidii scuta Labici. i saltus Tyberine tuos sacrumst, Numici
Litrus arant Rutulos* exercent uomere colles, Circaeumhi iugum,quis Iuppiter Anxuris aruis Praesidet. dc caetera. Quae in utri , induis sonitis , ῆ crebrae viaia fisciuiae. Tum in Gibiusiue caselisessume ab Homero Vergilius desistat, oin ibus urutationem idi imulet.
Ter p in cat logo suo pest dissicilium rerum uel nominum narratio
nem,inseri fibulam uersibus amoenioribus,ut lectoris animus recreetur. Homerus inter enumerada regionum & urbium nomina,facit locum tabulis,quae horrorem satietatis excludant. o π Mim --οτm, Mit ascis mota Mevelarida, η' ωα. rata.
235쪽
sATV kN ALIORVM Et reliqua quibus protraxit iucunditatem. Vergilius in hoc secutus autorem, sin priore catalogo, modo de Aventino, modo de Hippolyto fabulatur: in locundo.Cygnus ei fabula est. Et sic amoenitas intertexta fauidio narrationu medetur. in omibus uero Georgicorum libris,hoc idem summa cum elegantia secit. Nam post praecepta,quae natura res dura est,ut legentis animum uel auditum nouaret, singulos libros acciti extrinsecus argumenti interpositione conclusit primum de lignis tempestatum de laudatione rusticae uitae secundum.et tertius desinit in pestilentiam pecorum. quarti sinis est de Orpheo & Aristeo non otiosa narratio. Ita in omi ope Maronis,Homerica lucet imitatio. Homerus omne poesim suam ita sententiis sariit,ut singula eius tar Nisi euice prouerbiorum in omnium ore sungantur. ut, Aleae i. v
Et alia innumerabilia,quae sententialiter proseruntur.Nec haec apud in giliu Histra desideraueris: Non omia possimus omes, Omia uincit amor, Las, muri bor omia uincit improbus, Uscpades ne mori miseae eae Stat sua cui dies.cit imp u. Dolus an uirius quis in hoste requirat Et ad quae* serat x o, quid quae precuset,Auri sacra fames. Et ne obtunda nota reserendo mille sententiam taloum aut in ore sent singuloRr,aut obuiae intctioni l gentis occurrunt. In nonnullis ab Homerica seeta haud scio casu ne an sponte desciscit.Fortunam Homerus ne cire maluit, & seli decreto,quam uixtra uocant,omia rege da committit adeo ut hoc uocabulum mas in nulla parte Homerici uoluminis nominetur.Contra, Vergilius non solum nouit&meminit sed omipotentiam si
quo eidem tribuit: qua & philoismi a eam nominant,nihil sua ui posse,sed
decreti siue prouidentiae ministram esse uoluerunt. Et in sabulis seu in historiis nonnunquam idem facit. A geon apud Homerum auxilio est Ioui.Hunc contra Iouem armant uersus Maronis. Eumedes Dolonis proles bello praeclara,animo manibus* parentem refert cum apud Homerum Dolo imbellis st. Nullam commemorationem de iudicio Paridis Homo us admittit. Idem uates Ganymedem,non ut Iunonis pellicem a loue raptum,scit Iovialium poculorum ministrum in coelum a d is ascitum fert, uelut decorum: Veigilius tantam deam quod cuiuis de honestis staminae dosorme est,uelut specie uictam Paride iudicate doluisse, & propter catamiti pel nlicatum totam gentem eius vexasse commemorat.
Interdum sic autorem situm dissimulanter imitanar.ut loci inde descripti is Iam disse,sitionem mutet,& faciat uelut aliud uideri. Homerus ingenti spiritiam perturbatione terrae ipsim Ditem patrem territum prosilire,α exclamare quodammodo faciti
236쪽
Hoc Maro non narrationis,sed parabolae loco posilit,ut aliud esse uidere tur Non secus ac squa penitus ui terra dehiscens,Insemas resci et sedes, & re gna recludat Pallida, diis inuisa,super. immane barathrum Cernatur,trepi dent immisse lumine manes. Hoc quo dissimulando surripuit. Nam
cum ille dixi siet deos sine labore uiuere,2,οιμαζ in hoc idem dixit occultissime,D 3 Iouis in teistis casum miserantur inanem Amborum, & tantos modia talibus esse labores. quibus ipsi scilicet carent.
Non sitis apte Vergiliumbecille initium belli inter Troianos o Minos. Inde, die ex Artio
OVid Veisilio contulerit Homerus, hinc maxime liquet,quod ubi re
rum necessitas exegit a Marone di ostionem inchoandi belli, quam non habuit Homerus,quippes Achillis iram exordium sibi secerit, idecimo demum belli anno contigerit, laborauit ad rei novae par tum ceruum fortuito saucium fecit causam tumultus. Sed ubi uidit hoc leue nimis* puerile,dolorem auxit agrestium,ut impetus eorum susticeret ad bellu.e Sed nec seruos Latini,& maxime stabulo regio curantes,ato ideo quid foederis cum Troianis Latinus icerit, ex muneribus equoru & currus iugalis non ignorates, bellum gni desim oportebat inferre. Quid igitur deorum maxima deducitur e coelo,& maxima furiarum de tartaris asciscit. Spargutur angues, uelut in scena parturientes furorem. Regina non selum de penetralibus reii rentiae matronalis educit, sed N per urbem mediam coitur facere disclarsiis. Nec hoc estenta,sylvas petit,accitis relius matribus in societatem furoris. Baechatur chorus quondam pudicus,& orgia insana celebratur. Quid plura Maluissem Marone 5c in hac parte apud autore suum,uel apud quemlibet Graecorum alium,quod sequeretur habuisse. Alium non frui a dixi,quia no de unius racemis vindemiam sibi sedit,sed bene in rem suam uertit,quicquid ubi no inuenit imitadum:adeo,ut de Argonauticorum quarto, quorum talptor e Apollonius, librum Aeneidos sitae quartum totum pene sormauerit ad Didonem uel Aeneam amatoriam continentiam Medeae circa Iasenem traflerendo. Quod ita et gantius autore digessit,ut sabula lasciuientis Didonis quam salsam nouit uniuersias,per tot tamen secula speciem ueritatis obtineat, & pro uero per ora omnium uolitet ut pustores setores*,qui sigmentis liciorum contextas imitantur cfligi ,hac materia uel maxime in essiciendis simulacris laquam unico aTumeto decoris utantur. Nec minus histrionum perpetuis Sc gestibus V cantibus celebratur.Tannim Daluit pulchritudo narrandi ut oes Phoenissae castitatis conis', nec ignari manum sibi iniecisse reginam, ne pateret damnum pudoris,conniueant tamen fa
237쪽
sATVRNALIOR vribulae 8c intra coicientiam ueri fidem prementes,malint pro uero celebrari,qd spectoribus humanis dulcedo singentis insedit. Videamus utrum attigerit& Pindarum,quem Elaccus imitationi inaccessiim fatetur. Et minuta quidemat rorantia quae inde sinu arit,relinquo: unum uero locu,quem tentauit ex integro pene transcriber uolo communicare uobiscum,qa dignus est,ut eum uelimus altius intueri. Gil. I.r cio Cum Pindari carmen quod de nanira ato flagrantia montis Aetnae copositum est,aemulari uellet, eiusmodi sciatentias & uerba molitus est,ut Pindaro
quosp ipso,a nimis opima 8c pingui secundia existimatus est, inselentior hocsdem in loco tumidior* sit. At uti uosmetipsos eius qd dico arbitros licia, carmen Pindari qd est sua monte Aetna, *tulum mihi est memoriae, dicam.
Audite nunc Vergilii uulus ut incho uerius Q perfecisse dicatis.
Portus ab accessu uentorum immotus, & ingens Ipse,sed horriscis iuxta tonat Aetna ruinis. Interdumoe atram prorumpit ad aethera nubem
Turbine s antem piceo & candente fauilla, Attollith globos flammarum,& sdera lambit. Interdum scopulos avulsa, uiscera montis Erigit erudians liquesaeta fuca sub auras Cum gemitu glomerat,sendo* exaestuat imo. In principio Pindarus ueritati obsecutus,dixit quod res erat,quod* illic
oculis deprehenditur,interdiu fumare Aetnam,noestu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonitum uerborum conquirendo laborat,utruncp tempus nulla dis retione saeta cosundit. Alcim ille Gaecos quide sontes imitatus, ignes eruehare,& fluere amnes, sumi & flammarum fulua es tortuosi uolumina in plagas maris ferre,quasi quosdam igneos amnes luculente ducit. ι At hic uester atram nubem turbine piceo & fauilla sumante μκανῶ O- in erProtari uolens crasse Sc immodice congessit: globos* flammam,quod ille quisue dixerat,duriter posuit,& αυρο . Hoc uero inenarrabile est,w nubem atra mare dixit turbine picea Sc lauillacandente. Non enim sumare selent neque atra esse,quae sitiat candentia: nisi sorte candente dixit peruulgate M improprie pro seruenit,non pro relucenti. Nam candens,est a candore,non a calore dis. eium.
238쪽
i istum.Quod autem scopulos miliari R erigi, eoAem, ipsis statim liquese
rh& gemere at* glomerari sub auras dixit,hoc nec a Pindaro scriptu,nec unΦ fando auditum,& oim q monstra dicuntur,mostruosissimum est. Postremo,Graiae livae quam se libenter addixerit,de crebris quae usi patvocabulis aestimate: irus Ulysses,Spelaea serarum,Daedala tedia, Rhodopeiae arces, Alta* Panchaea, Ato Getae,at Hebrus,& Aetias Orithyia. Ei,Tlvas ubi audito stimulat trieterica Baccho orgia,noetiarnus, uocat clamore Cytheron. Et, o tibi Tyndaridis facies inuisa Lacaenae. Et,Ferte simul Fauni p pedem Dryades* puellae. Et,Hinc ato hinc glomerantur oreades. D.Pars pedibus plaudiit choreas. Et,Milesia uellera nymphae Carpebat, hyali saturo secata colore.Et,Drym ,Xant , γ*, Phyllodoce .Et Me
Halium ,Noemona , Prytanini. Et, Amphion Dyrcaeus in Achaeo Aracyntho. K Senior Glauci chorus, Inous Palaemo. Versus est Partheni j quo mamatico in Graecis Vergilius usus est.Hic ait:Glauco,& Panopesi& Inoo Melicertae. Ei,Tritoneshi citi. Immania cete. Adeo autem M declinationibus Graecis delectatur,ut Mnesthea dixerit pMnestheum.Sicut ipse alibi: Nec fratre Mnestheo.Et pro Orpheo dicere maluerit Orphi, truce declinando: ut,Orphi Calliopea, Lino formosiis Apollo. Et, Vidimus o cives Diomede. Et taliu nolin accusativus Graecus est in e desinens. Na si quis eum putat latine dixisse Diomedem,sanitas metri in uersu desiderabitur. Uenim omia carmina sua graece maluit ins,ibere Bucolica,Georc gica: Aeneis,cuius nois figuratio a regula latinitatis aliena est.
Qiis Vergilius iis occulte a Graecis traduxerit,ut uix unde ductasin 'post a nosci. Caput .XVIII.
SEd de his hactenus,quorum plura omibus, aliqua nonnullis Romano
rum nota sint. Ad alia uenio quae de Graecaim literaim penetralibus eruta nullis cognita sunt,nisi qui Graecam doci inam diligenter hauseriint. Fuit em hic poeta ut sci upulose'anxie,ita dissimulanter quasi clanculo doctus,ut multa transtulerit,quae unde translata sin Addiicile sit cognitu. In exordio Georgicorum posuit hos uersiis: Liber M alma Ceres,uestro si munere tellus Chaoniam pingui glandem mutauit arista, Pocula* inuentis, Acheloia miscuit uuis. Nihil in his estibus grammaticorum cohors discipulis sitis amplius tradit, nisi illud,opera Cereris essectum, ut homines ab antiquo uictu dasserent, N
mento pro gladibus uterentur.Libelra uero uitis repertorem,praestitisse humano potui uinum,cui aqua admisceretur.Cur autem Acheloum amnem potissimum Vergilius,cum aqua uellet intelligi notarit,nemo uel quaerit,uel oiano stibesse aliquid eruditius sitspicatur.Nos id altius is utati,animaduertimus doctum poeta,antiquissimorum Graecorum more, si idocebit autoritas elocutum:apud quos proprie in aquae signiscatione ponebatur Achelous. Ne pia frustra, na causa quo eius rei cum cura relata est.Sed prius quam causam propono,illud antiquo poeta teste monstrabo,hunc morem loquendi puaga-
239쪽
tum fuisse ut Adieloum pro quavis aqua dicerent. Aristophanes uetus eomi acus in comoedia C talo sic ait: Grauabor inquit uino, i aqua non fuisset admixta, id est mero. Cur autem sic loqui soliti sunt, thorus notissimus scriptor historiarum libro secundo ostendit his uerbis: Potesr ne lucidius ostendi Acheloum a Graecis ueteribus pro quacunq; aqua dici selitum Unde dinctussime Vergilius atquinum Acheloo Liberum premmiscuisse. Ad qua rem etsi satis testium est,cum Aristophanis comici,& Ephori historici uerba prodiderimus,tamen ultra prNrediemur. Diidimus enim grammaticorum lacile eruditissimus, posita causa quam superius Ephorus db Frit,alteram quo adiecit his uerbis: Licet abunde ista silisciant ad probationem moris antiqv quo ita loquendi usus suit, ut Achelous commune omnis aquae nomen haberetur, tamen his quoque Sc Euripidis nobilissimi tragoediarum H iptoris addetur autoritas,
quam idem Didymus grammaticus in his libris quos is, Pst,posuit his uerbis: Sunt in libro septimo illi uersus,quibus Hernici populi, M eorum nobilissima,ut tunc erat ciuitas Anagnia enumerantur:
Aravidi . . Quos diues Anagnia pasti Quos Amasbae pater:non illis omnibus arma, Nec clypei currus ue senant. pars maxima glandes
Liventis plumbi spargit,pars spicula gestat Bina manu,stitu hi lupi de pelle galeros
Tegmen habent capiti, uestigia nuda sinistri Instituere pedis,crudus t git altera pero. Huc morem in Italia suisse,ut uno pede calceato altero nudo iretur ad heb ulum, nus* adhuc Q sciam reperi: sed eam Graecorum nonnullis consuetudine suisse locupleti autore iam palam faciam. In qua quidem re, mirari est poetae huius occultis Iimam diligetiam. Qui cum legisset Hernicos quorum est An Mia,a Pelasgis oriundos,appellatos* ita a Velasgo quodam duce suo a Hesenicus nominabatur,morem quem de Aetolia i gerat,Hernicis assignauit,qui sunt uetus colonia Pelasgorum. Et Hernicum quidem homine Pela,m dicem Hernicis sitisse Iulius Huinus in libro secundo urbium, non paucis ue bis probat. Morem uero Aetolis suisse uno tantummodo pede calceato in belIum ire,ostedit clarissiinus Euripides scriptor tragicus. In cuius tragoedia quae
Meleager insti ibitur,nuntius inducitur describens,quo quisque hibitu silerit
240쪽
, ex ducibus,qui ad aprum capiendum conuenerant. In eo hi uersissim: Animaduertis diligentissime uerba Euripidis a Marone seruatae Au em ille: Et eundem pedem nudum in dius quom dixit. Vestigia nuda sinistri Insti
tuere pedis. in qua quidem re, quo uobis suidium nosti um magis comprobe tu non reticebimus rem paucissimis noram,reprehensum Euripidem ab Aristotele,qui ignorantiam liuid Euripidis sitisse contendit. Aetolos enim no hinuum pedem nabere nudum,sed dextrum. Quod ne affirmem potius o p DB bem, Aristotelis uerba ponam ex libro, quem de poetis secundo suprascripsit. In quo de Euripide loquens, tro Cum hare ita snt,videtis tamen milium Euripide autore quam Aristoteleuti maluisse. Nam ut haec ignorauerit uir tam anxie doetias minime crediderim. Iure autem praetulit Euripidem. Est enim ingens ei cum Graecarnm tragoediarum s Tiptoribus familiaritas,quod uel ex praecedetibus licet,uel ex his
quae mox dicentur,opinari. Ded locis,quos vergilius a Graecis P erit ino et nono Aelicitas. Caput . XIX.
4-libro quarto in describenda Elis more ait quod ei ctinis abscissus s set his uertibus: Nondum illi flavum Proserpina uertice crinem Ab tulerat.Stygio' que caput damnauerat Orco.D. de Iris a Iunone missa ab mit ei crinem,& ad orcum refert. Hanc Vergilius non de nihilo fabulam singit, sicut Aurelius uir alias do Rissmus, Cornutus extimat,qui adnotatio nem eiusmodi appositit his uersibus: Unde haec historia ut crinis auferendus si morientibus,ignoratur. Sed assaeuit poetico more aliqua singere, ut de amreo ramo: Haec Cornutus. Sed me pudet quod tantus ui Graecarum etiam do stissimus literarum,ignorauit Euripidis nobilissimam fabulam Alcestim. In hac enim sabula.in scenam Orcus inducitur gladium gestans, quo ainem abscidit Alcestidi,& sc loquituri
' Iridis persena: Hunc ego Diti Sacrum iussa o. tel isto corpore Aluo. Nunc quia plera' omia quae supradixi instrueta autoritate tragicoim probaui,id quiny quod a Sophocle tractum est,annotabo. In libro enim quarto Vergilius Elissam iacit postib abHenea relinquitur,uelut ad sacricolarum sagaruml