장음표시 사용
661쪽
non ita pridem serio, nisi fallor, assirmantes audiverimus, ejusem modi Collectiones , quas in Dissert. I. Veterum Scriptorum vocibus Tomos Encyclicos appellavimus , & fidei adstruendae gratia plurimi olim ab Ecclesis habitas diximus , vero ac solido fumdamento destitui. Danda igitur opera est, ut cujus disciplinae specimen aliquod prout res ferebat, alibi dedimus, eandem ineluctabilibus monumentis adstruamus. II. Atque ut id ex ordine asicquamur, accurate secernenda
sunt Epistolae ab utraque parte vulgatae . Arius imprimis quum ab Alexandro Episcopo jactura suimet gradus fuisset multatus, Epistolam ad Eusebium Nicomediensem alicram , alteram ad Alexandrum dedit, in qua consessionem illam perfidiae suae
complectebatur, quam supra ex Epiphanio Haer. 69. num. T. memoravimus . Eandem Ec ad alios Episcopos misit , quibus nondhun scripserat Alexander. Qua det re verba faciens SoZ menus Hist. lib. I. cap. I s. enarratis dissidiis intestinis ac domosticis Alexandrinae Ecclesiae , ita scribit. Cum Alexandriae hic rerum satus est, qui eum Ario erant, necessarium sibi esse arbitrati , ut cujusque Civitatis Episcoporum benevolentiam praeriperent, legationem ad eos mittunt. Et ranscripta fidei sae formula ab eis contendunt, ut siquidem recte se habere usis videretur istiusmodi de Deo sententia , scriberent Alexandro ne i s succenseret: sn minus doc rem iras, quemadmodum sentire oporteret. Atqui hoe idorum sudium
non 8 rum iras profuit. Etenim in omnes fere dispersa hujus di opinione , ub universis Disopis eadem quaestio pa im agitari coepit. Et alii quidem feripserunt Alexandro, ne Arium ejusique Sectatores in Ecclesia admitteret, nisi opinionem fiam prius abjecissent: Alii mero ne id faceret obseerabant. Itaque professio illa eadem quae ad Alexandrum missa est , fuit ceteris quoque Epistopis ab Axio
III. Alexander perlectis sve Arii professione, sive Episcoporum Commonitoriis de ea Literis, suam fidei dedit confessi nem quae legitur in ejusilem Epistola ad Alexandrum CPnum, apud Theodoritum Hist. lib. i. cap. 4. pag. I9. a verbis illis: Patri quidem Ingenito, usque ad illa verba: quibuου adversantes
662쪽
arius. Tomum hune in vicinas Provincills delatum esse . t statur ipsemet Alexander ibid. pag. 1 r. scribens. Cari mi a Pe .manimes Fratres , Ausetamini nobis adversus furiosam illoruisinu ela- perinde ac Collegae nostri qui indignati sunt, se nobis D solo Aruserunt adversm illos, ct Tomo nostro sis eri reumr. N mine Tomi intelligebat Aetas illa mosessionem dc exegesim fu i , ut in Commentariis ad Chalcedonensem Adlocutionem da in opera ostendemus. Ad quos veri, Alexander sitam illam pro-scssionem imprimis miserit, re qui eidem subscripserint, ille
idem innuit, dum scribit. Quae etiam ad vos mis pre Filiam meum Apionem marenam partim ex universa Aegypto se Thebaide partim ex L M or Pentapolit item ex Sstria, lacia . Pamphylia, a, Canadocia aliisque finitimis Provinciis . IU. Interea quum & seditiones in tradis Alexandrino , ficquaestiones ab Episcopis aliarum Provinciarum curiosius passim instituerentur, Alexander priorem suam EncycAcam universis per orbem Episcopis dedit, cujus ad hunc modum ibid. --
minit Soramenus. Cum igitis Alexander multos sanctioris vis e specie venerabiles se disendi arte pollentes Arianis favere animad- veteret, ue pMecipue Eusebium qui tunc temporis Nicomediensim Emiae fiam gubernabat, rimm docti simum magnaeque in Palatis ain ritatis e cunctis ubique Disiopis strusit, ne cum illis communicarem.
Hinc irae re ores Eusebit, qui animadvertens se velut caput Arianae factionis in priori illa Encyclica Alexandrina re duci , & Synodum in Bithynia celebravit, dc Antencyclicam scripsit, qua per Aegyptum M Orientem ab Arianis vulgata ,
saevissimi tumultus consecuti sunt , ut saepius enarravimus . Unde Socrates lib. I . cap. 6. scripsit. Hujusmodi Literis ad om-mes Dis pos per singulas Urbes constituto ab Alexandro datis , -- iam in deterias profecit, eam ii qui liter M ucceperanst, contentiones enitarent. Et alii suidem literis eo entientes , ii em etiam fiafer serunt: Alis vera e rearium fecere: Sed maxime omnium E
Fbius Nicomediensis Dissopus ad dissentiendum impulsus est, eo quod inexander in suis literis nominatim usum perstrinxisset. Porro Em subim inno temporis plurimum Iolcrat, proruun suod Imerator δε-
663쪽
εχ telat Nicomediae . Elic enim paullo ante Diocletianus Palatium aedificaverat. Hanc igitur ob causam multi Episcopi Eusebis obse
ss Antencyclica, quum Alexander alias exaravit literas ad majorum Sedium Antistites, easque ut res ferebant, Tractatorias ec Dogmaticas, quarum una est quae ad Alexandrum CPnum inscripta etiamnum legitur. Neque vero dubitandum cst, quin praecipuarum Ecclesiarum Episcopi Alexandro rescripserint. Tuum & maxima controversiae gravitas, Ec recepta Encyclicarumisciplina id plane exigeret, quemadmodum paullo infra testimonio Socratis contigille docebimus.
Complectebatur . I. Editam ab Alexandro professionem fidei una cum literis M subscriptionibus Episcoporum Aegypti totius. necnon Aliae dc confinitimarum Provinciarum . II. Encycliacam in Synodo Alexandrina conditam de ad orbis Episcopos transmissam, cum eorumdem responsivis dc suffragatoriis , ut loquebantur, epistolis . III. Encyclicam Tractatoriam quae ad Episcopos majorum Sedium data est, simul dc illoram rescripta consentientia . Scripta haec omnia aetate Socratis asservabam tur , qui ibid. scribit. In hune modum eum eontrariae utrimque Diaterae ad Episcopiam Alexandriae mitterentur , utriusque partis Lit me in unum corpus collectae sunt. Imo ut aflirmat Historicus. pars utraque suum Tomum confecit. Et Arius quidem eas quae caussae suae favebant: Alexander vero contrarias in unum volumen
redegit. Arius enim ut Orthodoxiam suae opinionis A testaretur dc defenderet, Episcoporum Literas Antencyclicae Nicome. diensi responsivas conlegit, additis quoque Achis Pseudo-Synodi Eusebianae . Eas equidem fuisse numero plurimas illud indicio est, quod tumultus ac seditiones inde profluxisse dicantur, quia Ariani hasce Literas Epis oporum lc solerter conquirerent, Mimperitae plebi magnifice jachitarent.
664쪽
& quae aliae ab hac lacuna prodierunt Religionis pestes. Id acute vidit Socrates, qui de aflervato ab illis Tomo haec ibi
subj ungit. Atque hinu Secrae illae quae nostra aetate plurimum -- gent , Arianorum silicet . Eunomianorum , o eorum qui Macedoniam vocantur defensionis suae ausam arripiunt . Singuli enim Seuctae suae Epistol, tanquam teses idoneos laudant . Haec postrema verba luculenter docent , quae Veterum fuerit de Encyclicarum autoritate persuasio. Nam si idoneum crat aut esse videbatur Sectis illis testimonium , quod ex Epistolis Praesulum Ario adstipulantium sumebatur, quid ni idem fuerit Catholicae partis praesidium, cui major de finior Antistitum numerus adhacrescebat ' Aut si nihili apud Catholicos fuit uspiam expressa in Encyclicis Episcoporum consensio, qua demum
bona fruge in illud talatopere incubuerunt Ariani, ut Candem consensionem suae Sectae praetexerent, dc parem , aut
majorem , si Diis placuisset, Catholicis dc Alexandro oppo-
VIII. S. Athanasius in Orat. I. adv. Arianos pag. 29 I. C dicem hunc Encyclicum apud Catholicos religiose asservatum non obscurC , nec prorsus ambigue repracsentat. Ipse velut Archidiaconi officio per ca tempora functus, quemadmodum produnt Acta Metrophanis , Encyclicas subsignare debuerat , Lectoribus excmplaria descripturis praeesse , & sive ab Alexandro omissas , sive ab aliis Pracsulibus ad Alcxandrum datas in Archivis custodire . Harum itaque rerum non ignarus S. Doctor, in memorata Oratione Arianorum fraudes reserat: fideles aulcm graviter commonet, ne illorum verbis scriptisve fi-dcm adhibeant , quippe qui id unum quotidie machinarentur, ut aliud corde, ore aliud profitentes, incautis dc rudibus illu- durent . Proponit iccirco veros fidei magistros quibus obaudiendum cst , dc quorum scripta perinde ac tutissima sunt amplectenda . QFaba sunt, inquit, magui istim is Confiseris Udi i ,
Maximini Galliae , aut ejus Successoris, aut Philogonii, aut Fusi thii Orientis Episcoporum, aut Julii se talerii Romanorum Disos ruam, aut C riaci M lsae , aut Pisi is inistaei Graeciae Dis
665쪽
porum, aut Sylvesri or Protogenis Daciae , aut Leontii se Eveθ-chii Cappadociae Episcoporum , aut Caeciliani Africae , vel EUον-
si Italiae, aut Capitonis Siciliae , aut Macarii Hierusalem , aut Alexandri Con minopoleos, aut Pedrosis Heracleae , vel magni illius Moletis, Basilii, se Longiani cum ceteris Pomi Armeniaeque
Pontificibus; vel Lupi cr Amphionis Confessoris Episcoporum Ciliciae,
vel Jacobi se reliquorum Mesopotamiae Praesulum , aut nostri Beati Alexandri, ceterorumque qui eum eo sent ejusdem sententiae. Nihil
est quod in his Scripturis sespicarere: sincera enim Cr simplicia Apostolicorum virorum ingenia sent.
IX. In hoc nobilissimo Athanasii testimonio mcthodum perspicimus in adstruendis ex SS. Patrum consensione dogmatis adhibendam . Accurate enim inquisitis de excussis Episcoporum scriptis, qui per singulas Mundi plagas rexerunt spectabiliores
Ecclesias dc in una totius Orbis communione perstitcrunt, illud fere unum dc cortissimum Catholicae veritatis argumentum assequimur, quod cx Omnipotentis Dei virtute ac bonitate suam Ecclesiam indesinentor moderantis haud dubie proficiscitur . Hanc sane methodum scrvatam esse ab Ephesina Generali Synodo quum dogma fidei contra Nestorium declaratura erat, ostendunt tum prima ejus Synodi Actio , tum Vincentius Lirincnsis in H. Commonitorio . Sed quod ad praesentem disputationem facit, vcrba illa Athanasii sunt annotanda. No-sri Beati Alexandri ceterarumque qui eum eo finit ejusdem sentemriae . Quae ut dictum est, Encyclicum hunc Tomum in caussa Ariana consectum indicare videntur. Neque enim scimus, Alcyandrum lucubrationcs alias edidisse , praeter LXX. Epistolas Trachatorias & Encyclicas , quae temporibus Epiphanii& S cratis collectae simul cxstabant cum responsivis literis ceter rum Episcoporum Alexandro consentientium . Quamobrem quum Athanasius laudat Alexandri, & conspirantium Episcoporum scripta , non alio mentem intendit qoam ad eum quo de agimus, Tomum Encyclicum atque adeo eundem opponit Arianis suos Tomos jactitantibus, suadetquc Fidelibus , ut velut idoneum testem veritatis suscipiant dc amplectantur .
666쪽
X. Alterum quoque ad illustrandam Encyclicarum discipstinam ex hoc Alexandrino Tomo argumentum nanciscimur. At xander enim quum responsivas Antistitum Literas collegisset, adunato utroque Clero Alexandrino &. Mareotico rei totius exitum annunciavit .. Id qua ratione peractum sit, ex ipsis Alexandri verbis, quae Tom. I. Concit. Hard. pag. 3Io. leguntur, attente perspiciamus . Alexander Presbyteris or Diaeonis Aleis xandriae se Mareotae , praesens praesentibus , drlectis Fratribus, in
Domino saturem . Tametsi jam subfriuisis his quae mis ad Arium,
adhortans eum ad abnegandam impietatem Cr ad agentiendum s nae se Catholicae fidei , rectumque ostenderitis propo tum vestum eris dogmatibus eonsensum Ecclesiae Catholicae s dehgnat hoc loco Alexander Tomum , seu prosessionem fidei quam ipso contentionis initio per universam Aegyptum & Thebaidem, ut o servatum suo loco, miserat J tamen quoniam is ad omnes ubique Comminifras literas mis de Ario , nec sarium duxi , vos quidem CLMitatis Clericos eongregare , vos autem qui de Mareste estis accersere Praesertim eum ex vobis Chares ct Pisus Presbyteri or Serapion or P. rammon , se Sosimus er Irenaeus Diaconi secuti sunt Arium, se volu rint cum illo deponi, ut se ea quae nunc scribuntur, noveritis, nostrumque in his consensium ostendatu , ct depositioni Arii se Pisti adsipulat res fris. Decet enimvero nosse vos ea , quae a me praeseribuntur, ormnumquemque eadem tangsam a se perscripta corde retinere . Quibus postremis verbis perspicue innuit Alexander, se postmodum Clem eidem congregato legisse Encyclicas aut vulgatas aut propediem vulgandas, necnon eas quas ab Episcopis aliis receperat. Non aliter ac Liberius in ea quam supra laudavimus Epistola ad Constantium asseverat, se Literas omnes aut datas, aut receptas legisse Clero, legisse Ecclesiis 8c intimasse. Quod etiam fecisse Ariomanita, Praesules in altera sua Encyclica Alexander testatus est, dc eorum illaqueandae plebis solicitudo dubitare non sinit. Sed de his Arianorum fraudi laus de per Antencyclicas promotis di putationibus iterato in commentationibus ad Adloquitonem Patrum Chalcedonen. cum de Antencyclica Sardicensi Atianorum.
667쪽
De .synodo II. Alexanditia a Praeside Osio Coldubenti celebrata.
I. Studium Constamini M. pro Ecclesiae Actutiaeae disdsis eomisi ponendis. II. Alexander Alex. post acceptas Constant,ni Literas ad ComitotAm υenerit . III. Osus Aeaeandriam mittitur , ut Gnodo praesit . IV. Laid in ea sit actum , S praesertim quid de mee rapinosis constiturum. V. Sententia etiam dicta est iamlIkibum . UI. De heb ra quid defaetrum. VII. Haeresis Ariana in eodem C cilio proscribitur.
I. A Gebatur Christi annus CCCXXIV. , quum expugnatoc, Licinio ceterisque hostibus debellatis Imperii Monarchiam solus obtinuit Magnus Constantinus . Truculentissimi ejus te belli exitum describit Zosimus lib. a. cap. Q. & seqq., necnon Eusebius lib. 1. 'de Vita Constantini. Ubi verb haec Licinii clades Aegyptum universiam Constantino subjecit, cupidissimus Christianae pacis Imperator , atque ob Religionis schisimata usque adeo gravi perculsus dolore, ut hanc Ecclesiae calamitatem reputaret siram , eo totus incubuit, ut res ad pristinam tranquillitatem cocrcitis seditionibus restituerentur . Si tuerat equidcm subjugatas Aegypti atque Orientis regiones linsemet invisere, quatenus ad componenda dissidia instructior ab Ecclesiis vocaretur . Sed Licinium tametsi ad privatam conditionem redactum , hominem apprime inquietum & turbulentum , ipsos etiam Aera ptios mobiles semper & ad seditiones pronos ac facilcs vcrebatur . Hac de sua profectione attendem da sunt quae ipsemet scribit in Epistola ad Alexandrum atque ad Arium , apud Eusebium de V. C. lib. 2. cap. 69. Atque ut doloris hac de re mei magnitudinem intelligatis , Inullisper alte R r dite. Diuitiaco by Corale
668쪽
dite. Nuper eum Nicomediam venissem , protinus in Orientem Disseere decreveram . Cumque proscinom m urgerem , cst m jore jam ex parte vobiscum essem, hujus rei nuntius consilium nostrum rursavertit, ne cogerer ea coram aspicere . quae ne auditu quidem ronus tareare ma posse exis abam. Posthae igitur consenseu vesbo viam mihi in Orientem aperite, quam mihi mutuis inter vos contemtionibus ob baxistis. Ex his tumultibus 8c fachionibus intantum excrescentibus per Orientis ει Aegypti regiones, ut Imperator sibi nequaquam integrum duxerit illuc proticisci , firmius adstruitur conjectura nostra de Tomis Encyclicis jam tum ab uir que parte vulgatis, & apud maximam utrimque populorum
partem receptis . Hinc etiam consequitur, ut duo Alexandrina Concilia omnino secernenda sint , quorum alterum anno CCCXIX. celebratum est, dc Encyclicas contra Arianos condidit;
alterum vero sub annum CCCXXIV. praeside Osio Cordubensi
II. Si Philostorgio adhibenda fides est , Alexander acceptis Constantini Literis ad Comitatum prosectus est . Sic enim referente Photio scribit ille lib. 1. cap. I. Ait Philostorgius Iante Synodum quoque Nicaenam Auxandrum Alexandriae Episco pum eum Nicomediae versaretur, is in Osum Cordubae quique cum eo erant, Discopos incidiget, Θnodicis Aufragiis convenisse de pra dicando Filio Dei Arioque condemnando . Nihil horum
ab aliis Scriptoribus proditum est Idque si ultro demus non indiligenti & sat idoneo tosti Philostorgio, conjectam juvabit, Alexandrum Episcopum post subactam Constantino Nicomediam cum ceteris Licinii Provinciis illuc ubi laudes victoriae Imperatori canebantur . properare potuisIC, sive ut de recuperata Aegypto . amplissimaque constituta Monarchia gratularetur Imperatori, sive ut Coram reponeret Imperialibus Literis , N. tum Arii improbitatem , tum Eusebii machinationes retcgeret . cujus caussa tot in veros Episcopos sub Licinio persecuti nes motae fuerant, cujusque praesidio & autoritate infandis erroribus re seditionibus universa Aegyptus , &. integer pene Oriens urebantur. Verumtamen sive Alexander Alexandrinus
669쪽
sippetias rogaturus Nicomediam propcrarit, sive alius quispiam 'Imperatorem interpellarit, id certo novimus, dclechum ab eo fuiste Osium , qui de Synodum Alexandriae indiceret, & pacem
Ιl I. Osus itaque Concilio praefuturus, in quo si fieri potuistet, pars utraque dissidentium componenda erat, & fidei unitas rcilituenda, Alexandriam prosectus cst. De quo Eusebius ibid. cap. 6 a. scripsit. Imperator gravissmo dolore perculses, confisim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam quem ob modestam fidei spectatum, Cr Ob Religionis confisonem superiori tempore prae ceteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit . ut inter eos , qui illic dissidebant, pacem componeret . Quis porro fuerit Episcopus ille &. virtutibus suis ec consessione illustris , docet Socrates lib. 3. cap. I. Hosius Cordubae in Hispania Diasopus tum ab Imperatore Constantino ad hoc missus fuisset, ut exciatatum ab Ario tumultum extingueret. Quae totidem penE verbis habet Sommenus lib. I. cap. I 6. Et Acta Metrophanis apud Photium pag. I Io. Constantinus mittit Alexandriam Hostum n
mine o re sanctum , quem Hispaniae Ovitas Corduba Episcopum
IV. Alexandrinae hujus Synodi celebrationem plurimi quidem ex Veteribus memoriae prodiderunt, sed Acta illius & decreta aetatem haudquaquam tulere. Novimus in ea de voce Consiusantialis actum esse, dataque occasione usum pariter a
que intclligentiam vocis Hypostasis in disputationem venisse . Socrates lib. 3. cap. s. verba faciens de Synodo Alexandrina, quae postmodum sub S. Athanasio & Eusebio Vercellensi sub annum CCCLXII. celebrata est ad gravissimos tumultus componendos,qui ob rectam vocis hypostasis intelligentiam in Oriente dc potissimum Antiochiae fervebant, animadvertit laudatam a Patribus fuisse nostri hujus Alexandrini Concilii sententiam . Scribit cnim . Ceterum Episcopi qui in Alexandrino Concilio adsrant , hanc praeterea quaesionem diligenter examinarunt , de δελ antia scilicet or postasi. Etenim Hosius Cordubae Hispaniarum ιis Episeopus, myus etiam antea mentionem fecimus, cum ab L- Rr a per Lore
670쪽
peratore constantino ad hoc missus esset, ut excitatum ab Ario tu multum extingueret: dum Sabellii labiensis dogma sudet evertere . de se sanita atque sposasi quaesionem agitavit: quae quidem quaenio alteri contentioni materiam dedit. Ariani scilicet qui in ipso Contentionis exordio ann. CCCXVII. Sabelliani sint incusaverant Alexandrum Episcopum, calumniam eandem in hoc sub Osio conventa viro sanctis liino & apprime orthodoxo intentaverunt: cujus rei clucidandae gratia utraque in morata vocabula oportuit explicari. Et haec prima cit contentionis origo circa voccm hypostasis, quam subinde Athanasius dc Basilius M. suis potissimum Encyclicis definiverunt, ut in Adlocutionc Patrum Chalccdonensum videbimus.
V. Actum est pariter de Colluuio qui schisma alterum Alexindriae excitaverat. Is enim tametsi Prcsbyter dumta: at esset, nihil tamen verebatur sacras ordinationes exercere, SU H intolerabililis auro illas &. argento pacisci,quemadmodum a testantur Presbyteri Marcotici in sua cpistola, quam rccitat Athanasius in Apologia I. pag. 731. subjungens . Colluthum iu o du Presbyterii mortuum , omnemque ejus mauuum impositionem rescissam , omnesque ab eo constitutos in Lai eorum ordinem redactis esse, Or sub nomine Laidorum ad S axim admissos , adeo apud omnes constat, ut nemo ea de re dubitandum putet . Siquidem vero alicujus momenti est subscriptio, quam Gelasius in Actis Nicaenis lib. 2. cap. 3. refert, cum eodem Collutho in hac Synodo d. spansatam cst, ut gradum Presbyteratus , quum analluma Ario dixerit, retineret. Colluisti enim subscriptio haec ligitur . Colluthus Presbter cossentio praedictis , Cr damnationi Arii se eorum qui eum iis impiesentiunt. Atque ad hoc Concilium eam . subscriptionem pertinere vcl inde apparet, quod antea in Encyclicis velut Schismaticus ab Alcxandro denunciatus sit echabitus.
VI. De Ischyra pariter actum cst , qui semct iactitabat Pre Lbyterum, quum Laicus Esset: in quem proinde ordinem decreto Ccia illi hujus redactus fuit . Quod scribunt nuper laudati Mareotici Presbyteri apud Albanasium ibid. pag. 79 a. 'ν -