장음표시 사용
651쪽
itatur AmraeseIiea . X. Arius ct insectae jacitaηι plurimorum Praefulum subscriptiones . XI. His argumentis IaIissime error disseminatur . XII. Utriusque partis Enoclicae in Sanodo Nicaena recitatae. XIII. Constantia Licinii Uxor Artaxis j amet ipse remis pore Concilii Nicaeni.
I. octrina & Apostolicus Alexandri ratus, necnon Athai I nasii Archidiaconi labores in Ecclesiasticia scriptionibus posita plane eradicassent Ariomanitarum impietatem , deque ea triumphum egistet Catholica Ecclesia nisi Ario accessisset Nicomedientis Eusebius , & apud Imperatorem per ea tempora cocrcendorum Barbarorum gratia Nicomediae agentem plurimum gratiae &. favoris adeptus, palam dc publice non restiti set Alexandro scriptis suis Antencyclicis, quibus felicissimis C tholici dogmatis propessibus & Orientalium Ecclesiarum paci intercessit. Enimvero controversia nulla est , in qua Encyclicarum atque Antencyclicarum usus & autoritas luculentius et ceat , quam in hisce invicem oppositis Episcoporum Literis apparuerit . Nam si ea non fuit persuaso vim maximam inci scriptionibus hisce ad dogmata stabilienda , si pro certissimo veritatis indice nequaquam habitae sunt apud Ecclesias, quid demum causae fuit, cur hinc Catholici, inde verb Ariani tantopere allaborarent, ut suis quisque Encyclicis numerosiorem subscribentium turbam adjungerent ρ Sane qui vel Arianorum Eusebianorumque jactantiam secum reputat, quibus pene unum praesidium erat in si1bscriptionibus Ecclesiarum quarumdam suis Antencyclicis assentientium , fateatur necesse est , per haec aurea Ecclesiae tempora Encyclicas rite subscriptas velut tot, dem magisteria fuisse existimatas. Operam igitur dabimus, ut hanc Eusebianorum juxta ac Catholicorum persuasionem elucidemus . Ex quo & illud manifeste sumus ostensuri, cur scilicet Concilii Nicaeni celebratio sccuta sit, etiamsi potior pars Episc porum Orbis dogmati Catholico & Alexandri Encyclicis suffragio suo accessisset.
II. Arius itaque Alexandria depulsus, ad Eusebium Nicome.
652쪽
ε radiensem olim sub Luciano condiscipulum & amicitiae vinculis obstrictum per Literas suas confugit. Duo in favorem Artinaestitit Eusebius. Paulinum Tyri Episcopum sequestrem pacis Alexandrum inter 8c Arium elegit, data eidem epistola quae legitur apud Theodoritum cap. 6. Arium deinde monuit, ut per Libellum supplicem Alexandro reconciliari studeret. Quid egerit hac in re Paulinus Tyrius , dc an literas ad Alexandrum dederit, Scriptores non enarrant. Id certo novimus,
Arium ipsum scripsiste ad Alexandrum Antistitem suu ni Literas quae apud Epiphanium haer. 69. n. 7. dc 8. leguntur, dc quarum haec cst inscriptio. Beato Papae or Episcopo nostro in xandro Presbyteri se Diaconi salutem in Domino . Summa est in
hac cpistola vafrities adhibita , ut ad eum quem sibi illi constituerant scopum conduccret, dc Eusebii Antencyclicae robur adjungeret. Suae igitur improbae fidei confessionem enarram tes, productis mutilis quihusdam dc detruncatis Alexandri propositionibus, ejus se doetrinam pedetentim secutos de secut ros pollicentur. Qua de causia verbis illis exordiuntur. Fides quam se a Majoribus accepimus, se a te didicimus , Beatissime
Papa, 6 nuri est. Et mox de Filio Dei agentes scribunt. Neque vera ejusi di ut cxm prius fuissi, postea sit genitus , ne denuo creatus in Filium. Quemadmodum tu irae , Beatissime Papa , media in Eoclesia is confessu saepenumero qui haec assererent, re ut in. Et post alia sic de Patre aiunt. Quare etiam ipso G iso priores , ut a te didicimus eum in media Ecclesia praedicares. Praeter Diaconos ec Presbyteros in hanc impietatem conspirantes, an notata sunt Episcoporum quorumdam nomina, inter quos, ait ibi Epiphanius. erant Dip i Secundus Pentapolis , Throuas Africanus , Pisus qui Alexniariae ab Arianis eos catus ea . Hoc de apparatu Antencyclicae facto sub ipsitin fere contentionis initium, scribit S. Athanasius in Apol. 1. pag. 72s. Cum Aris unde Arromanitarum haeresis conflata es, ab Ecclesim per B. D
scopum Alexandrum ejeιus esset, Eusebiani discipuli pariter se socii
pietatis, semeti os ejectis esse arbitrantes , multis adhortationibus Araxamdro scri runt, ne Arium extra Ecclesiam relinrueret. Disiligod by Corale
653쪽
III. Quo loco obiter animadvertere subit amplissimam tune Episcoporum potestatem , qua rebelles & contumaces quicumque essent, ab Ecclesiis suis depulsos, novas Sedes novumque solum quaerere adstringebant. Quod autem cum Ario , & rebellibus Diaconis factitavit Alexander, idipsum ab aliis pluriamis factum , multis adstiuere non refert. Unum ad rei hujus illustrationem sat erit exemplum Johannis Hierosolymitant Ori--cnistae pertinacissimi , qui Catholicos Monachos , quos esse Antropomorphitas calumniabatur , vertere solum coegit. De quo S. Hieronymus in epist. 62. pag. I 34. haec ad Theophi, tum Alexandrinum scribit. Nuper nobis postulavit, or impera
vis exsilium ...... Monachus, proh dolor, Monachis minatur , erimpetrat exsilium. Et hoc Monachus Apostilicam Cathedram haberest jactans. Non novit terrori notio ista Fuccumbere , or impendenti gladio magis remices quam manus subjicit . . Quis enim Monachorum
exsul Patriae, non exsul est Mundi ' Quid opus es autoritate pubi ea or rescripti impendiis, o toto orbe discursibus P Tangar saltem digi-rulo , ct ultro exibimus. Domini est terra , se plenitudo ejus . Christas Leo non tenetur inclutus . Sed ad lineam. IV. Arius & Socii ut professionem colore aliquo veritatis lunirent , indicant, se iccirco negare Filium ex Patris substantia esse , ne Consubstantialcm dicerent, & a Patre divisum . Fatentur enim se conditum quidem Verbum amrmare , non tamen velut unam e creatis rebus substantiam . Nec quemadmodum Valentinus asseverabat, emissionem quandam Hum esse Patris foetum: aut ut Manichaeus eundem illum foetum partem esse dixit Patri confusantialem . Neque ut Sabellius qui unitatem disset, o Filiam Patrem appellavit. Non item ut Hierarchas lucernam e lucerna , aut lampadem in duas partes divisam . Et ab earum quidem haereseon temporibus contentio excitari coepit, & nunc ab Ario vehemcntius mota circa vocis . -σι, significationem e cujus componendae gratia posteriores ab Alexandro Alexandrino Encyclicae superi is expensae prodierunt. Eodem a tem quo Arius sensu scribit Eusebius Nicomediensis ad Paulinum TIri. Unum quidcm ingenitum , alterum autem ab eo vere orQq 3 non Diqitigod by Corale
654쪽
si 2 non ex e us substantia factum . nee ullo modo particeps naturae illius. nec e sebs ntia ejus existens: sed natura se vir ute prorsus es diaversum ue ad perfectam tamen similitudinem naturae virtut seque Farictoris sui conritum . Ex qua multiplici intelligentia ortae sunt quae de divina Verbi natura aut eadem cum Patre, aut simili exarserunt postea disputationes. Subjungit vero prope finem Eusebius alloquens Tyrium Praesulem. Quae tu cum acceperis 3 Iuxta concesam tibi divinitias gratiam limaveris, fac ut Domino meo Aleis
xandro quamprimum scri s. Nam si ad illum scriUeris, te illi persuasurum confido. U. Interea Eusebius animadvertens Alexandrum novis Enc Clicis sententiam suam tueri, vocemque . .ουσι εν Catholicorum
sensu usurpare , indixit Nicomediense Concilium . Quae quum enarrasset Sozomenus lib. I. cap. is. subjungit quemadmodum Eusebius, ceterique seviores Arii, tan uam injuria affecti, i
dignari coeperunt, or ad opinionem Arti Dasiliendam promtius extiterunt. Collecta igitar apud Bithyniam SVodo. ad omnes ubique Episcopos scri ere , ut eum Arii fautoribus tanquam recte sentientiabus communicarent . Husdem Nicomediensis Concilii meminit etiam Nicetas Choniates in Thesauro Orthodox. Fid. lib. s. cap. q. eidemque CCL. Episcopos assirmat interfuisse, Uerum quandoquidem ea Synodus post annum CCCXXI. celebrata est, quando Constantium inter & Licinium atrocissime bellum gerebatur, alterum prosecho dicendum, aut Nicetam ceteroquin Scriptorcm liaud projectae fidci insigniter mentitum csse, dum tam frequentem Episcoporum Synodum ea tempestate adunari potu ille scribit aut mentem ad cos Episcopos intendisse, qui runcyclicam subinde recipientes pro Ario & Eusebio steterunt. Enimvero Eusebius non ignarus Paulinum Tyrium Eusebium Caesareensem Ario addictos esse, operam dedit, ut ii primum dc Antencyclicam susciperent, dc Ario publicC COmmunicarent . De quo persit ibi Sozomeniis . Legatos misi ad Pauli uran Di opum Tyri , σ ad Eusebium Pamphili , qui Caeseree sem in Palaestiva regebat Ecclesiam, er ad Patrophilum Scyropolitanum Anti sem :Petitque at Abi una cum fis concederetur, plebem i Adba
655쪽
rentem in Ecclesia eo terae, emusem suem prius Presburorum alii mribus gra misVI. Soluto Episcoporum conventiculo , editaque Antencycmea , Eusebius ut impietatem qua suasionibus, qua disputationbbus apud Fideles disseminaret, uni cum Diaconis Cursoribus Dominicis misit Presbyteros , qui rei exitum promoverent . Erat enim in Encyclicarum disciplina cautum, ut si contraductores doctrina pollercnt, Diaconis Cursoribus jungerentur Presbyteri, iique ubi Clerus Ec Populus avitae disciplinae ac fideItenax reIuctaretur, Encyclicam aut explicando, aut vendica
do suaderent. Sed ea etiam Sit Eusebii nequities, ut Diacmnis ac Presbyteris quos per Aegyptum ceterasque Provincias Licinio subjectas dimisit, clanculum mandarit, quatenus specie Antencyclicae ad Episcopos & Ecclesias deferendae bellicum Omnem Constantini apparatum ejusque secretiora consilia Licinio annunciarent. Discimus id ex epistola Constantini, Iam post Synodum Nicaenam direxit ad Ecclesiam Nicomeisiensem, & recitat Theodoritus Him lib. r. cap. ao. In ea Eusebium velut reum Majestatis insimulat ob clandestinam hanc rerum Licinii clientelam, ad cujus evidentiam scribit . Certissimum enim argumenetum es, cum Diae os o Presbyteros Emsebium assectantes , manifeso a me comprehenses esse Vat. Idest Diaconos ac Presbyteros Ecclesiamm Licinio subjectarum pervagantes Ecclesias Provinciarum Constantini, quos occulatiores ejus ministri sitspicantes quod erat, detinuerint: quique occulta proditionis consilia, quae sibi ab Eusebio mandata fuerant,
VII. De hac Eusebii machinatione In Constantinum , & cog spiratione cum Licinio sic ibidem Imperator optimus loquitur. Quisnam vero adeo simplisem plebem sa docuis 3 Eusebis, nimirum
Vrannicae erudelitatis consentaneus . Nam μοd Tyranni s Licinii cliens perpetuo fuerit, ex multis perspici potes. Id enim Discoporae, eaedes resantur: sed veroram Iane Episcoporum. Id eriaris ima CHLsianorum persecutio aperte clamat. Nihil enim de illatis mihi eo rumeliis dicam, per suas cum Adversarum tantum comursus plurimum
656쪽
iaborarent, hic uiam oeulos exploratorum eontra me emis, ct m pemodum armatum ministerium Dranno praebuit. Nec me quisquam imparatum esse exsimet ad harum rerum perturbationem . Certissumum enim argumentum es, eum Diaconos cr Presbyteros Eusebium
assectantes manifesto a me comprehensis esse conctet. Rerum hare missa facior quae quidem a me non indignationis meae tersificandaeia a , sed ad pudorem eis incutiendum nune prolata sunt. Ex quibus & illud liquido apparet, Licinianam in Episcopos persecu tionem, de qua superius actum est, Eusebio consulente securam esse , qui quotquot Episcopos Catholicos seu veros , ut i quitur Constantinus, obsistentes Arianae perfidiae deprehenderet , caedibus & exsiliis multari a Licinio curavit . . propter factum est, ut Episcopi complures Eusebio ad hunc modum in Orthodoxos debacchanti captivas dederint manus, dc Antencyclicae licci inviti subscripserint. VIII. Periit simul cum aliis sive Eusebii, sive Nicomediensis Pseud Synodi Literis haec haereticalis Antencyclica , cui plurimos consensiim pracbuisse, 6c vclut ex scintilla formidandum Catholicis incendium per Orientales regiones omnes CX- citatum fuisse , eventus ipse docuit. Et Paulino quidem hortatore Eusebius Pamphili Caesareensis Primas Arium & dcp sitos ab Alexandro Presbyteros sua communione donavit, clique Ecclesias attribuit, in quibus Sacerdotalia mulacra CXer rent . De hac Eusebii Apostasia Athanasius in lib. de Decret. Synod. Nicacn. ad hunc modum scribit. Quodque majoris admirationis es , Eusebius ex Caesarea Palaestinae eam pridie abnos et . in eandem sementiam tamen postridie si scri t, quam etiam Ecclesiae suae legendam misit, dicens eam ese Ecclesiae fido , or
Patrum s disionem ι omniis que apparuit eum una cum gregalitussis temere prim errain , ostUra eontra veritatem petτ es . N mromes eum Ddsit scriptis errorem fateri , se ut potuit si exosa iuis epistola tamen is qua Dei Filium eo usantistem cr ex s. amria Patris exsere non infici,ur, clare se is errore fuisse demonstrat; miserque prorsus in eo fuit, quod ut se purgaret, eo Nus sit Arianos. Uare . r.ed Ab seripiam restini fine, non fuisse Filium, antequam
657쪽
gigneretur, indeque ratiocinari vellent, e- ne a me carnis quidem nativitatem exstitisse.
IX. Et mira quidem silertia Eusebiani apud Phoeniciae de
Palaestinae Ecclesias promoverunt Antencyclicae recitationem decretorumque executionem . Quod opera Cur serum apud ceteras Ecclesias tanta contentione perfecerunt, ut Episcopis nonnullis subscribentibus, vehementissimi excitarentur tumultus ,
deque praecipuo Religionis dogmate dissidia intestina Populorum . Quo de conatu Eusebii Nicomediensis stripsit Alexander
in suis ad universem Catholicum Orbem Encyclicis. Quoniam Eusebius is qui nunc ea Nicomediae res Ecclesiae nutu suo pendere existimans horum Apostatarum patrocinium suscepit , o literas quaquaverses ausis est scribere, commendans illis , ut imperitos homines ad pessimam Chrsoque infenseam haeresim traducat. X. Arius itaque dc impietatis ejusdem Sectatores quum decreto Antencyclicae ab Episcopis aliquibus Phoeniciae Sc Pala stinae fuissent communioni restituti, Encyclicam Communicatorias Literas jactare ubique, magnifacere, dc remotissimarum euam Provinciarum Episcopis annunciare non destiterinat. Praeclara sunt quae in altera Encyclica ad Alexandrum CPnum scribit Alexandrinus Antistes. si vero contra nos hue se illuc disurrentes, ad Collegas nψbos idem nobiscum semiemes proci si imsituerunt: specie quidem pacem se concordiam expetere se Amul res r rei a vero quosdam eorum blandis sermonitus in errorem seu miraducere Minantes. A quibus etiam verbosiores epistolas flagitant, ut eas legentes hominibus quos Vsi deceperunt, eos pertinaciter in eo re perseverare faciant abseque ullo poenitentiae sense in impietate obduratos , quasi qui Dison idem secum sentientes ae sebi suffragam
res habeant. Vides apprime persuases futile Populos, unanimem Epistoporum in docendo consensionem certissimum praeseser veritatis argumentum. Quamobrem paullo ante finem subjungit ibi Alexander . Omnia enim memiuntur praesi mores, nec veritatem unquam loquumur . Circumeunt siquidem Civitates , nihil, aliud molientes quam ut amicitiae specie ct sub nomine paris per μ lationem se blanditias dent literas atque accipiant: Quibus m
658쪽
terenus ρ eas as i s deceptas ct precatis anastas in errorem is iacam. Et opera quidem septingentarum Virginum quas in resiarcha in errorem suum abduxerat, primam Alexandriae Q. ditionem in Alexandrum molitum esse , innuunt verba haec Alexandri in Encyclica, apud Theodoritum pag. Ici. Cum igituν Centiliam ae sedaeorum impiam δε Chriso sententiam eonfirment ,
laudem ab illis omni arte . ne ratione aucu Antur: μ quidem quae illi in nobis deridere flent, omnia confingentes e seditiones Autem ac persecutiones adversus noι quo dis excitantes . Ee n ne quidem ad judicam tribunalia nos trahune per interpellationes malierum disci LMm non servantium, quas ἐν in errorem induxerunt e nane Christianae Religioni probrum atque infamiam iaspergunt. -- , venculae Userum fer omnes visu est compria turriser incum
M. Artibus utriusque Eusebii, ceterorumque Ariomanis-rum improbis machinationibus, accedente Episcoporum qu rumdam assentatione 6c mollitie, dum Liciniano 'bello distractae erant Orientis Provinciae annis scit. CCCXXIΗ. & CCCXXIri, id nullo negotio consecutum est, ut haeresis impune disseminaretur. Infaustas ejuscemodi rerum vices potissimum
ab Antencyclicis Literis Catholico Orbi illatas graphice pingie Theodoricus Hist. lib. 6. Hum odi Lite ι si Eusebiani Epiastopi J quoque as se muruo seribebam, ad oppugnandam verituram sese i nstruentes. Porro eum pre Aerapti est Orientis Ecclesias hanc immosim sparsa essent blasphemiae semina , in singulis Urbibus ac vitas
rixae ct Mncertationes de divinis dogmatibus extiterunt. Reliq- βω- μω multitudo eam factorum foratrix , tum eorum quae dicebantur iudex fuit. ει alii suidem his fave ne, alii Elis asentiebantur . Prors que reagoedia in lucta digna orant quae gerebuntur. Neque enim extranei se hoctes , parinde Ae olim , Eeelsas repugnarum et m iliaci ejusdemiae tecti ae mensae participes linguis tunsu m3elis inver se matuo .dimitabant. Imo vero cum xlter alterim memin AE essem, eo in un- corpus coalefierent, adversus se invio
δα Utriusque partia Encyclicae recitatae iunt in Synod.
659쪽
Nicaena o Et Eusebianae quidem Antencyencae fragmentumh . ex quo cetera aestimare licet, reservavit S. Ambrosius . da Fide Iib. 3. cap. 7. Si verum mi Filium is Incarnarum dirimus. οππιον, cum Patre incipi s confiteri. Docemur hinc in Eusebii tencyclica vocem imprimis exagitatam fuisse: quae quum dogmatis Catholici velut index esset, symbolo a Nicae. mis Patribus ea de causia fuit adjuncta, scribente ibid. S. --hros O . Nam gaia est aliud. c. Patri nolim Filium ἀλσere . nis quia nolum verum Dei Iilium confiteri Sicut aut Vs rem Eusebius Nicomediemin visola sea prodidit, dicens : Si verum, in is . Dei Filiam se incarnatum dicimus, em-ίω eum Pane in aipimur eonfiteri. Haec quum lecta eis epistola in Canellis maeno, Aoc Verbum in tractatu Fidei poseuerunt Patres , quod id muemve ad . mersariis esse formidini, ἄν t aequam evaginato as i s gladis 'forum nefariae caput hue Us amur rem. Encyclicam vero Alexan Hin eadcm Synodo fuisse pariter recitatam , dubitandam nonastis cum id matura totius contcntionis distrisio postularet.
XILL Quod si roges qua demum ratione fieri potuerit, aua Presbytero sacris abstento Antencyclicae tam cito di libere desertentur , & impune per aegyrum N per Orientis Ecclesi
tot dissidia excitarentur . non una in promtu caussa estis L
clam secere re Licinianum bellum & Constantia tunc Imper trix quae Ario impense favebat. Versipellis ea mulier post Lucinii mariti obitum degens CPE dum Nicaenum Concilium habebatur . sebio ceterisque suasit , quatenus sinulatione utentes Nicaenm Patribus conscnsum praeberent suum. Qriodex Philostorgio Iib. i. cap. s. scribit Photius is Excerptis . M pse mi.songius fatetur , omnes fidei formulae Nicaenae consensisse.
excepto Secundo Ptolemasdis, quem or Theon marmoris e secut- fuerit et reliquam vero Arianorum Etruroram oler-- , Eusebium ramiaiae s quem hic magnam vocat J THYnidem Ni eae , --rin Chaloedonis, reliquamque cohortem , ad Synodum traductos e stdolo quidem, quod etiam his uit, nempe ἡμιων. os sis vom ιμ-
occultantes s ct tamen praeseserentes, quas Synodi decreto consentia cnt. Constantina consantim Magni Sorore costium a. id faciem da Disiligod by Corale
660쪽
dum iis praebente. Paria sunt quae in hanc rem habet Memtas in Thesauro lib. s. Quapropter scripserat Hieronymus in Epistola ad Ctesiphontem. Arius ut orbem deciperet. Sororem Primavis decepit. . '
De Τomis Encyclicarum atque Antencyclicarum ab utraque parte confectis,& asservatis.
STN o PSIS.I. DiLMisitissis huius ratio redditur. II. Antenoesica Arii in orisbem mi11 a. III. Suas pariter GocIicas in orbem vulgat Aleis xander. IV. Earum effectus ex Sozomeno S Socrate qui fuerit V. Aiae aberatis Eusebium Goclicae Alexandri. VI. Expenditur Tomus Enoclicus Catholicornm . VII. Ariani Tomor suos Enoelicos jactaat , iisque fidunt caussam suam . VIII. Tomum Catholicorum commendat S. Albanasius. IX. Patrum traditio es des in illis comprebensa. X. Lectas idem cum in Alexandrina, rum is ceteris Gelasiis .
I. Uum disputatio eo iam nos deduxerit, ut in successum Encyclicae Alexandrinae, dc Eusebianae Antencyclicae inquireremus , & quemadmodum opera Ariom nitarum sive ortae sint seditiones, sive haeresis per universum Orientem grassata sit, aperiremus, operae pretium erit dilige ter illud investigare, an Encyclicae & Antencyclicae Literae ab utraque contendentium parte in Tomos redactae fuerint, ad alterutrius caussae praesidium momenti plurimum habitu-xae . Quod eo nunc libentius examinandum suscipimus, quum Viros & in Ecclesiastica eruditione sua quidem opinione incluec totius rei Theologicae Criticaeque paratissimos arbitros