장음표시 사용
631쪽
ehimo se Matricula Numidiae. Dein placuit omnibus Disopis . qui in hoc Concilio sevcr ferunt, ut Matricula se Archivur Numi-ἀiae se apud primam Seisem set , o in Metropoli , ides Constantiana . Quo de Canone multa crudite disputat Minuci Petitus . Var. Lect. lib. 3. cap. I. Metropolis haec Constantina appellabatur primum Citra : sed posica quam Alexander qui tyrannidem in Africa sumserat, Cirtae obsessus victusque ust a Rufo Volusiano Praetorii Praefecto sub Maxentio, Urbs illa a Consta
lino nomcn accepit, ut Aurelius Victor de Caesarib. scribit cap. 39. Tum per Africam Sacerdotium decretum Flaviae Genta ρ Cirtaeque oppido quod Obyidione Alexandri ceciderat, reposito exornatoiue, nomen Constantina inditum .' XVII. Archivum Romanae Ecclesiae , in quo Scriptorum pene omnium Eccletiasticorum exemplaria authontica servaban. tur, luculenter memorat Anastasius, qui in vita Siricii notat . generalia omnia constituta in Ortiam Christianum omissa con- scrvari in eodem Archivo. Et S. Hieronymus Rufino asseveranti Epistolam Anastasi Pontificis Origenem condemnantis es.se confictam , haec opponit lib. 2. adv. Ruf. Si a messiam DL solam Fuspicaris , cur eam in Romanae Fecisae Chartario non requiris ' Ea de caussa constituti sunt XII. Scriniarii ex Lectorum ordine qui varia scripta digererent, Sc ne quid paterentur detrimenti , solerter caverent sub unius Bibliothecarii ductu . In Ecclesa pariter Orientali eodem munere perfungebatur Chartophylax, cujus dignitatem his vcrbis demonstrat Anastasius innot. ad Actionem II. Synodi VIII. Chartophiax interpretatur
Chartarum cuseos. Fungitur autem Osticis Chartophylax apud Ecclesiam CPnam . quo Bibliothecarius apud Romanos. induris videliseo infulis Ecclesiasticorum minis rorum , is agens Ecclesiam a prorsus obsequia, exceptis illis stis quae ad Sacerdotale specialiter ac propropertinere probantur sicium . Sine illo praeterea nullus Praesulum austClericoram a foris veniens in eo pectum Patriarchae intromittitur. nullius Disola Patriarchae missa recipitur , nis forte a reteris Patriarchis mittatur, nullus ad Praesulatum vel alterius ordinis Cleria eorum , sive M Praepositur m Monserio m travehisAr, nisi isto iam Disiligod by Cooste
632쪽
sycthune approbet se eommendet, atque de illo ipse Patriarchae suus mi es use praefiniet. Atque iis in Ecclesia Romana Lectoribus,& Notariis velut Primicerius videtur praefuisse. Quod autem Chartophylax CPnus apud Patriarcham suum, id Lectores Notarii apud Epistopos praestiterunt. Certe in vita S. Caesarii
Arelatensis Messianus Presbyter scribit. Cum ecce vir Dei Caesarius per eadem loca ad aliam pergeret Ecclesiam, Clericus cujus erat cura baculi illius portare , quod Notariorum officium erat, oblitus es. Et Anastasius in vita Hadriani. Eum Clericari fecisset quem No- rariorum Regionarium in Ecclesia constituens, postea eum Subdiaconum fecit. Ii vero Episcoporum Litoris subscri bant, testante Gregorio M. lib. 4. Epist. 1 1. Hanc autem Disolam Pateris N rario Ecclesiae nostrae susscribendam dictavimus . Iidem quoque adeXteras Ecclesias mittebantur, quatenus an disciplina Ecclesiastica juxta Canonum praescripta servaretur, solerter advigilarent . Sic Notarius Ecclesiae Romanae commonuit Gregorium M. ausus Iohannis Ravennatensis , qui praeter consuetudinem Pallium usurpaverat: ut propterea scripserit idem Pontifex ad Johannem lib. a. Epist. 14. Quaedam nobis de tua Fraternita-υ Demni nuntiata , de quibus nobis, veniente illuc Caforis Notario iactae eri Deo aviore praefidemus Ecclesiae , subtiliter nos indicasse
XVIII. In Synodis ubi verba omnia de gesta ab Exceptoribusrradenda erant monumentis Literarum , Lectores imprimis hoc munere defuncti sunt. Unde Episcopi majorum Ecclesiarum suos habebant in eis Notarios Exceptoresque , quemadmodum dicitur Aet. i. Concit. Chalcedoncnsis pag. 9 . ubi acta Latrocinalis Ephesinae Synodi ad examen revocata sunt, & Dioscorus a Judicibus interrogatus dixit . Un quirique per fios rios scri ι ι mei mea s religiosissimi Episcopi Juvenalis sua ; relia gississimi Episcopi Thalasii , sivi. Erant autem G aliorum revere Disimorum Episcoporum multi Notarii excipientes . Sic non es meo-mm Notariorum litera , quia unusquisque proprium habet. Gener tim hos Notarios fuisse Lectores, ex Act. III. Chalced. perspi- ue colligitur. Nam quando Dioscorus citabatur ad accusati
633쪽
3I . Secundum praeceptum vestrae Sanctitatis pergentes ad Dioscorum in scriptis ei quae nobis mandata sunt, diximus ι or postulamus ut Himerius Lector er Notarius tui pariter nobiscum directus es crexcepit, dicat quae sunt, quae a nobis dicta sunt. σ quale nobis dedit responsum . Jubente igitur Paschasino Apostolicae Sedis Legato, Himerius gesta quae exceperat, legit. De secunda citatione sic . Diogenes Episcopus Metropolitanus C iei dixit: LeeZω inpatius quae a Dei amantissimo Episcopo Dioscoro excepit, huic Sanctae is magnae se universu recenseat Synodo . Hypatias Lector se Notarius relegit. Similiter Agapetus Romanus Pontiscia quum navigavit CPlim, Menam Lectorem dc Notarium secvnx abduxit, cujus occurrit mentio in Synodo CPna . appellaturque
XIX. Gestis exceptis subscribebant Lectores, idque pro ip-ss interdum Epistopis sui3 absentibus . Quod Socrates annotavit , agens de Sc leuesensi Isauriae Synodo, Hist. lib. 2. Cap. 3. Psridie , inquit, eum in Ecclesiam quae Seleuciae est, eonvenissent, occlusis foribus perlectam fidei formulam subscriptione sua eou- firmaruns . Pro Di opis autem nonnullis qui aberant , subscripsere Diaeoni se Lectores. Quod siquando Ecclesia particularis professionem fidei suae ad Ecclesias alias dirigebat, Chartae primus Lector subscribere tenebatur. Quocirca professo quae ab Ecclesia Ancyrana tunc admodum erroris suspccla, ad alias Orbis transmisia cst, ad hunc modum sibnotata legitur . Ego Eiapidius Lectir eis em Ecclesiae ita credo se sentio, ut hie Friptum est. Non igitur dubitandum cst, quin Lcclorum ejuscemodi subscriptiones velut publicum fidei, integritatis, S veritatis autora
XX. Atque ex iis quae hactenus disputata sent, plura velut distiplinae axiomata consequuntur . I. Mirum haudquaquam
esse in tanto Lectorum Notariorum numero, si usque adeo mul-.tas epistolas darent quotidie reciperentque Epistopi. II. Nullo hinc negotio intelligitur, quid de Arcani distiplina statuem
634쪽
dum sit, dum Sacri Codices non ab aliis quam a Clericis comscribebantur. illorumque custodia Primiceriis Lectorum man dabatur . III. Juvat animadvertiste , ex his Lectorum tyrociniis egregios & strenuissimos fidei defensorcs prodiisse , quum gradati in ad Episcopatum pervenirent, qui jam dudum Zelo doctrinaque in Ecclesiis perfulserant. Ii vero tametsi ad sublimio res dignitates evecti eilent, nequaquam a Librorum Sacrorum descriptione cessabant. Scribit Fortunatus de S. Hilario in ejus vita . Dum superses fuit in seculo , aut siri P Excisasticae fidei δε-
cumenta , nut pugnando calcarit haeretica crimina , uas petensi tria
buit miraculorum suffragia . Neque enim Sanctissimus perinde ac doctissimus Vir hunc manuum laborem usquam neglexit: sed quod illi ab Ecclesiasticis curis supererat temporis , id omne inpingendis sacris libris consumsit , ut indicio est S. Perpetui Turonensis Episcopi testamentum anno Chr. T . confectum , quod in Spicilegio Dacherii legitur Tom. V. pag. IOU. Relinquit autem Euphronio Episcopo Augustodunensi librum Evangcliorum,ssem scripsis Hilarius Pictaviensis quondam Sacerdos. Uctus etiamnum in Ecclcta S. Gaciani Turonensis asservatur Evangeliorum Codex latinus, quem a S. Hilario exaratum documento traditionis asseverant. Similiter S. Rembertus in vita S. Anscharii Archiepisi opi Bremensis cap. II. scripsit. Porro ...... quam diosus fuerit, testantur Codices magni apud nos, quos irae propria manu per notas conseri t. De quo Gualdo Corbriensis Monachus sic cecinit. Quam fervens in amore Dei fuit se stadiosius, Indicio libros quos ipse notavit , habemus: In quibus Omnipotentis laus neterna resultat.
Et paullo infra. Sedis Apsolicae fecit decreta notare Pluribus in foliis. XXI. Interim vcl ex amplissima Chartophylacis & Primicerit Lectorum dignitate satis aestimare possumus, quo censu qu ve loco haberentur Notarii Ecclesiastici Scriptores, quorum aliqui erant Antiquarii, Librarii aliqui, Exceptorcs Scriptorcsque
635쪽
smplices plurimi. De quibus Isidorus lib. C. Orig. cap. I .
advertit. Lisrarii Πἀm qui ct Antiquarii vocantur . Sed Librarii sunt qui nova se vetera scripserunt, Antiquarii qui tantummodo vetera, unde se nomen seu erint. Erant igitur Antiquarii qui obsoletos vetustate libros componerent, describerent, custodirent. Quorum mentio iliacm fit in L. 2. Cod. Theodos. de Stud. liber.Urb. Rom. , & Lib. Io. Cod. de Proximis Sacr. Scrin. , necnon apud Cassiodorum Divinar. Lection. Capp. II. & 3O. Ii sacros veteres Codices accurate dcscribentes, curabant quam emendatissime edi: atque iccirco observante Brovverio de Fuldcns Antiquit. lib. I. cap. ii. consilio Alcuini a Carolo M. restituti sunt, quatenus Divinos Codices Veteris ac Novi Tti seu Librariorum vitio, seu temporum injuria multipliciter deformatos, & ab integritate sita io ge quidem abductos, ad veterum CXCmplarium fidem revocarentemcndarentque . Porro Librarii usualis scriptionis periti libros
exarabant : Exceptores autem per notas excipiebant omnia quae
ab Episcopis suis sive in Conventibus Synodalibus, sive in Concionibus dicebantur. Unde S. Augustinus in cpi st. Io 8. Si enim N
rarius non mendose excepis, aut scri t. Et in opist. II o. A Notariis Ecclesiae excipiuntur quae dicimus. Quod saepe etiam occurrit in Collatione Carthaginensi. Plerumque in tabulis cercis excipiebant , ac subinde in Chartis ex integro & cum notarum explicatione transcribebant.
XXII. Diu multumque perduravit ossicium hoc Lectorum in singulis Ecclesiis,quousque Monachis in hanc scribendi atque exscribendi artcm, in qua mirifice inclaruerunt, intentis, paullatim in Clero ministerii hujus necessitas desiit. De hac Monachorum silicitudine exstant hodieque vetustissimae illorum regulae r dc ex multiplicibus praeceptis nitidae ac luculentae scriptionis sat edocemur , eos in hoc ossicii genere egregie versatos esse , causifamquc tribuisse, cur hoc antiquissimum Lectorum munus desierit.
636쪽
De Archidiaconi ministerio in Encyclicis aliisque Chartis Ecclesiasticis
I. Diguitas Arebidiaconorum proponitur. II. Albanasii Arebiῶaeoni Iabores in Caussa Ariana . III. E Lectoribus Primiseriis doctrina praestantioribus Archidiaeoni saepius adlecti . IU. Eorum solertia in refellex iis Novatoribus exemplo Asbanasii commen datur . U. Episcopis suggerebant quid e re foret in literis suis compIecti ct pertractare . UI. Arabidiaeonorum munus plurimκm ab Haerelisis ipsis fuisse babitum exemplo Eunomii ostenditur . VII. Bidem Aelii exempli. VIII. Aelii Arebidiaconi Arianorum Iabores quam profecerint. IX. Idem p bIice ex officio δε- eere visus est . X. Mirum in modkm haeresim amplificavit, popuIUque Deo illius muneris decepit. XI. Arebidiaconi Episcopis suis sive Disputantibus, si is Conesonantibus adflare consue-rMur. XII. Blustratur id exemplo MAetii Antisciani. XIII. riter disputandum adesse miseopo a Seeundis dicebantur. XIV. Exemplum bae in re Albanasii Archidiaconi. XV. Similiter exemplum Concilii Cmi sub Constantio . XVI. Quae fueriκt in eo Concilio Aetii partes. XVII. In eodem Basilius Caesareensis adfuit Delut Arebidine si Basilii Anorant. XUIII. Ipsi Ar-cbidiacono Aelio erant a Secundis Episcopi . XIX. Quae fuerit
Archidiacoηorum in Coκelliis Autoritas. XX. Eorum lcm cetera in Conciliis muκera re officia proponuntur.
I. A Rchidiaconi ossicium ac dignitas plurimi semper haberi
consuevit, quum Episcopi administer atque adjutor perpetuus esset, & in illum Clericorum omnium ac Fidelium oculi post Episcopum conversi essent . Quod quidem id lucrifacere lolebat, ut prae Saccrdotibus ipsis suorum Episcoporum Di siligod by Cooste
637쪽
porum successor eligeretur. Cujus rei in Pontificali, ceterarumque Ecclesiarum historia occurrunt exempla innumera . ULque adeo ut Eulogius apud Photium Cod. I 82. referat, R mae ex veteri quadam consuetudine Archidiaconum defuncto Pontifice eligi Successorem . . Sed cum nostri instituti non sit,
praerogativas Archidiaconorum omnes recensere . sat erit eorum
ossicia persequi in Encyclicis Literis dc Ecclesiasticis Chartis obeunda. Quae ad tria capita redigi posse videntur. I. Blorum partes ac munera exquirendo quoties publica scripta ab Episcopis edebantur. II. In Sacris Concionibus ac publicis λdei disputationibus. III. In Conciliis de actorum illorum custodia , quae ad fidem dc Ecclesiam quomodocumque per
II. Acta S. Athanasii Archidiaconi Alexandrini , quae superiori de Lectoribus Notariis disputationi locum praebuerunt , eadem huic quam instituimus materiem suggerunt ec documenta . Atque haec quidem Theodoritus Hist. Eccl. lib. I. cap. 26. de Athanasio scribit. Cum admirabilis ille Episum Alexander, qui Arii blasphemiam expugnavit, per quinque mensis a Synodo NLeaena vivendi finem fecis et , Alexandrinae Ecclesiae Praesulatum Athanasius si cepit: vir a puero diminis literis innutritus , ex in Amgulis Ecclesiastici ordinis gradibus summa eum admiratione versatus. Qui cum in magno illo Concilio Nicaeno pro Apostolicae doctrinae diem sone certamen subiisset, a propugnatoribus quidem veritatis laudem
retulit: eorum vero qui veritati adversabantur utpote aemulus, ho- sis, ae inimicus exvitis. Versabatur autem in convictu eximii in xandri , aetate juvenis ipse quidem , sed Princeps ordinis Diaconorum.
Quod Alexandro Episcopo in tuendis fidei dogmatis fuit Allia-nalius, id aliis fuerunt Episcopis suis Archidiaconi. Quocirca Joliannes Abbas de Reliquiarum S. Glodesindis translatione
agens , ita ad rem scribit . Hujus rei novitas dum ad notitiam supra memorali Pontificis pervenisset, morarum impatiens, mox in cras num ad hoe insHelendum Sacrorum Ministros eum Archidiacono majore. quem cor Epipopi dicunt, direxit. Tanta Episcopum inter dc Archidiaconum neccssitudo erat.
638쪽
III. Hinc in Archidiaconis exquisitioris doctrinae praestantia quirebatur . Quamobrcm plerumque cx Primiceriis Notari rum qui ob scriptionem, emaculationcmque Chartarum Ecclosiasticarum non aspernabili fulgebant dignitate, Diaconi eligebantur , δέ cx Diaconis deinde Archidiaconi. Jugis enim illa exercitatio in rebus ad fidom, ad disciplinam Sc ad Ecclesias suas qualitercumque pcrtinentibus longe aptissimos atqu instructissimos reddebat viros ad minis crium Archidiaconatus cligendos. Athanasius primum Lector fuit: itidem Notarii munus primum exercuit Paulus Martyr 8c CPnus Episcopus. Chrysostoinum summa doctrina excelluisse quando a Meletio Episcopo e Lectore factus cst Archidiaconus, eundemque gravissima certamina subiisic cum pro Mclctii dcfensione, tum adve us haereses quac Antiochenam Ecclesiam miserrime distrahebant, nemo ignorat. Itidem summa nominis celebritate fruebatur Evagrius Ponticus quum Archidiaconus CPnus a S. Gre- gorio Nazianzeno Elcchus cst . Et ille quidem Ecclosiae primum Caesarconsis a S. Basilio Lector ordinatus fuerat. De quo Palladius in Hist. Lausiaca cap. 86. , subjungens . Pos Basilii obitum . Gregorio Nesisseno Diaconus factas , ore a Gregorio mzia et eno, quam CPnum Episcopatum accepit, Archidiaconus Ecclesiae 6U m. Concinit Sozomeniis lib. 6. Hist. cap. 3o. Ortus hic fuit ex Urbe Iberis i quae ad Euxinum Pontum sita es; Philosophiam et era se sacras literas diditis sius Gregoris Episcopo Naziauri. Quidum CPnam Ecclesiam administraret , eum Archidiaconum hiauit. Addit Socratcs lib. . cap. 13. eundem Gregorium , quum abdicato Episcopatu CPno, alio divertit, secum abduxtile Evagrium, limulque plurimas Ecclesias rcformasse . Temperamus ab aliis cxemplis, quae priscorum monumcntorum 'bservatoribus obvia sunt de vulgo coenita. IV. Cum ita iuc primis Seculis de doctrina dc exercitatione plurimum polient Archidiaconi, siquae controversirinacrgebat, quac remedium Encyclicarum dc Trachatoriarum exposceret. zelus de si lcrtia Archidiaconi magno crat emolumento . Icci co quum Eusebius Nicomediensis Episcopus Antencyclicis ute
639쪽
retur adversus Alexandri Alcaeandrini Encyclicas, & pro tuemda caulla Arii, quem fictus gratia Constantini Ecclesiae Alexandrinae restituere conabatur, & re & scriptis impavide restitit Athanasius, quemadmodum ejus vitae Anonymus autor his verbis memoriae prodidit. Fortis miles Chrasti . ct sacrartim dochinarum , is pietatis antesignanus magnus illa satim Athanasus
resilit. Lt multum in eo erat, ut moneret Archisacerdotum loco, o ad Lei tam contra isum excitans militum ducem , velut aliquis defensor genero dimus. Nam jam Archidiaconorum gradum se ordinem attigerat, in quo quum perturbaretur Aeraptus , tum vero universus, quantus circa Eusebium c Nicomediensem erat contentionum cralisex sentientium numerus . Scribebat ad Regem , CT elam decipiebant ejus simpliritatem . Athanasio auetem mn erat quod quiesceret δsed o lingua erat illi or manus promta , ct cum Alexandro se ipse coram Rege dicebat Regi, se Epistolis suis austerioribus simplicitatem ejus in prave sientientibus receptandis laxabat. Quum ergo Aegyptus primum a Meletianis , tum ab Ario & Sequacibus ad schilina atque hac resim adduci visa est, Athanasius, qui jam Archia diaconorum gradum se ordinem attigerat, fuit de lingua dc manus Episcopo suo Alexandro , tum scilicet crebris adhortationibus compellcns Sanctum Praesulem ad resistendum suborienti impietati , tum vero egregiam navans operam in scribendo adversus Eusebii Antencyclicas. Et sive quum Alexander Principem Constantinum convenit, sive quum ad eundem literas dedit , dc in alloquendo socius, εc in literis conscribondis Evangelico vigore redundantibus invictissimus Orthodoxiae propugnator apparuie sem per Athanasius Archidiaconus . Quo pertinet id illud Metaphrastis in Athanasii vita scribentis. Cum igitur c Arius P venisset Alexandriam , Alexandre Alexandriae Diascopus eum non recepit, imitante eum es excitante ad hoe S. Athanasio tunc temporis Archidiacono . Atque id omne vi muneris sui praestitisse Athanasium, argumentari ex eo possiamus, quod nubius ei indebiti ossicii munera exprobrarit, quin potius apud Meletianos ec Arianos in sanctum juvenem exitiale conceptum sit
odium, quo integris XXX. annis gravissimas inter persecutiones
640쪽
v. Pertinuit etiam ad Archidiaconos, relationum Ec epist larum . quae ab Episcopis Orbis prodibant, suos Praesules commonefacere . Sic Pontificem Sixtum Caelestini Successerem electum , α cunctantem in die suae consecrationis rescripta ad Cyrillum & ad Orientales transmittere, qui de schismate fautorum Nestorii, deque Synodo Ephesina literas dederant, Themison Archidiaconus provide commonuit, ne responsa differret. Quod ipsemet Sixtus testatur in epistola ad Cyrillum , Tom. r. Concit. pag. I io. Insilente igitur se salubriter euncta Fuggerente Filio nostro Themisone Archidiacono , congruas dedimus trιeragad Fratres o Coepiscopos nostros, ad quos postularunt praedicti S cerdotes nostri. S ciebant equidem Cr iliae quas antea Gr per E clesiae C ae Clericos .. o posea per Diaconos tuae sanctitaris pisnu omnibus necessariis misi. Sequens vero nunc tum patientiam Fr ternitatis tuae , tum a seram eonsuetisinem, non dereliqui quae salubriter mihi Agesia sunt. Hoc igitur ad Archidiaconos perib nuit , scriptionem earum Literarum Episcopis suis persuadere, quae e publico Ecclesiae bono viderentur. Quin etiam Literis iisdem subscribebant, quemadmodum Constat ex epistola Eusebii Vercellensis ad Gregorium Baeticum , & ex Pau- Iino Antiocheno, qui decretis in Synodo Alexandrina editis subscripsit. VI. Qui hactenus commemorati sunt Archidiaconi summa doctrinae & zeli commendatione excelluerunt, nominis non vulgaris celebritatem in studiis adepti. Quod equidem in caussa fuit ut vel Ariani ipsi, apud quos integer Hierarchicus Ordo & Clericalium dignitatum census permansit, ad Archidiaconorum gradum viros suae Sectae eruditissimos evexerint . Eu-xodius post invasum Patriarchatum Antiochenum siccum ipse reputans dc perpendens adversus Actium & puros Arianos validissimum Semiarianorum agmen pugnare, Eunomium dcsignavit Archidiaconum, qui pro nativa & facili in diccndo dis putandoque facundia prola adis Arianae Sectae sinibus apprime Crat comparatus . Is nihilominus priusquam gradum susci- perci, studiis tae omni cistentione addixit. Unda scribit Phi