장음표시 사용
21쪽
Atque ex sponde discrepantes excusati habentur, unus nomine proprio, alter pedum transpositione, quattuor versus loco tres in fine, unus initio VerSUS). Monodie sola ad responSionem non facta sunt. Syllaba anceps et hiatus in sine versus admittuntur ubique, in mediis versibus non nisi in oculis exclamatis et ante Verbum vi quadam repetitum.
Tripodiam et pentapodiam in partibus antistrophicis sibi non indulsit poeta nisi in sine systematis.
II. me versuum dactylieorum in Strophis
Systematum dactylicorum quam Vidimus responSio eo iuVatur, quod qui inter carmina alloeometrica ponuntur versus dactylici eisdem responsionis legibus conStricti tenentur. Ac reperiuntur
versus dactylici ad responsionem facti in strophis dactylotrochaicis, daetyloepitritis logaoedicis, anapaesticis liberis, iambicis, dochmiacis. Nec usquam discrepantes habent pedes in frophis logaoedicis, iambicis, et p. 6. Sqq.), dochmiaciS. In Strophis autem anapaesticis dactylis respondent spondei in
heXametrorum paribu Ηec. v. 3 sq. Sq. et in Strophis dactylotrochaicis duobus locis Andr. v. 135, adi, ipp. V. ii2omligi, item hexametris. Quorum unus Andromachae VerSUS Domine proprio Xcusatur, sicut Rhesi versus symolotetrapodia catalectica dactylica, dummodo προλιπουσα eram restituerit scripturam: Eλεγα προλστουσα δOlt DP.Pauca sunt fatemur exempla, at sufficiunt tamen coarguiSSein tanta quanta est apud Euripidem versuum dactylicorum penuria, Spondeo dactyli respondentes poetam admisiSSe.
In contrariam partem diiudicandum est de trochaeo, qui dactylo respondet in versibus dactylicis quamquam apud Euripidem trochaei in versibus dactylicis nonnunquam admittuntur 23 non modo trochaeis respondente Sed etiam Spondeo in Med. v.
in quibus exhibentur versibus loeum non habere trochaeos reSpondentes dactylis mihi quidem persuasum est. Delitescunt enim in strophis logaoedicis. Illud autem Medeae exemplum exstat in stropha dactyloepitrita, cuius in V. dactylico ut trochaeus responderet spondeo dactyloepitriti regnantes effecisse Videntur. Versuum enim aetyloepitritorum tripodiae dactylieae persaepe ultimam admittunt ancipitem et Med. v. di LSq. m 2 Sq., 82imS35 Soph. O. T. v. ios Sq. illo Sq. Ar Pa V. TT5m si, Ran. V. 6 6 TOT Chri St. l. l. p. 583 sqq.). Quodsi, dactylieos in stropha dactyloepitrita eodem modo tractatos esse putamuSquo dactyloepitritos, egregie non modo stabibitur et probatur, sed etiam declaratur et explicatur responsio laesa in Medeae VerSusupra laudato. Perspici igitur potest choreum in versu dactylicostrophae dactyloepitritae cum ipsum nullam praebere offenSionem tum Spondei Vicem sustinere posse, sed inde concludere non licere in alius strophae versu dactylico item admitti trochaeum. At ne iusto diutius in hae commoremur quaestione, TeVertamur ad trochaeos respondentes dactylis qui in I. T. V. ligam is s occurrit locus labem contraxit perniciosam, Sed vitium videtur reparabile. Quare paulo longius hic VerSemur. Ac primum quidem ante eulos ponam locum ut legitur in melioribus codicibus negleetis quibusdam minutiis orthographicis:
Quae si examinaveris eis ductus descriptionibus, quae paSSim
Leod Palatinus B προτονοc. ruo loco si scribis γένυαe, sententia restituta nec re3ponsio disturbata nam magnam exstare exemplorum copiam eiusmodi, ut frochaeus respondeat tribrevi in v trochaicis apud Euripidem, in Particula altera videbis.
22쪽
poSSint. Iροτονοι enim Sunt magni funes, qui a Summo malo proram Versus alligati malum sustinent ), ποδεσautem Vocabulum proprie naVale funeS,
quibus inferiores vel anguli puppim
Suppl. IIII p. 2d3 sq. 25d, Breusing die Nauti der Alten
p. 52 Sq. b. 8 Sqq. . Quae euui ita sint et permultis veterum testimoniis confirmari possint et imprimi Apoll. Ehod. lib. I V. 563 q. Schol. Apoti Rhod ad lib. I v. 56l. 66, Schol. Eur. Ηec ad . 112, Eustath. Od. ii p. db V. 56. Schol. Eur. r. ad V. To6, Schol. Ar E . a v. 3d), mirum Sane Videri possit quod unus Euripides J. T. v. ii 3 pro pedibus utatur Verbo rρOTOPO eoque loco, quo pedis notionem Orod v. 13b simul inferat. Putant igitur od in hoc Euripidis loco non significare id quod vulgo existimant, sed accipi pro Velo alii scribunt 'οδεσvel 'οδε τε. Sed remanet in utraque coniectura ScrupulUS,NUBIIImoVe προτονο VOX Placet autem in redintegrando loco Versu Euripideo proficisci, quo eiusdem Verbi 'ροτονοι mentio inicitur, dico,ecubae V. 112:τα ποντοπορον δ' ἐσχε σχεδίασλαίσκη προτονοι ἐπερειδοδιε νασ, qui cum facilior sit perspectu, tanquam veri obrussa adhibeatur.
m qui puppim versus alligati erant funes in universum procul dubio eodem protonorum nomine erant industrici testimonia supra laudata et distinctius autem ἐπίτονοε vocati sunt, quod nomen GraSeru et Breu-
Navis supra depicta in gemma servata est et typis expreSS In Graseri diss. Die Gemme de honigi Museums u Berli mi Darstel- Iunge antike Schisse fig. I, in quo libro naves etiam vides multas et
I Ibi vela protonis inniti dicuntur quippe a Summo malo proram Versus extenta Neque vero protono inniti dici potest velum, nisi aut Ventus adversus aut navis in tranquillo est, utinee ae loco: tum velum aut laxum in protono dependebat aut conVolutum vel contractum ex eo loco haerebat, quo protoni ad malum alligati erant. Verum Vento pone adflante Velum de protono Supra
proram atque etiam nonnunquam Secundum proram Supra roStrum naVi celerrime euntis expandebatur.
Ex his vel apparet quid sit iudicandum de coniectura Seid-
Neque enim repugnare rationi nauticae eam Videmus at Vero quoniam tστία non nisi ante mali funem, protonum, erant et in cursu et in portu, haec mentio admodum supervacanea Videtur. Adde quod duplex no non modo non bene Sonat, Sed etiam cum lio producatur, illud corripiatur, tolerari vix poteSt. Quae enim exstant eiusmodi exempla omnia aegre crediderim non consulto facta, ut audientium animi contraria illa ac Varia men-
Etiam minus placet quam Berghius MUS. Rhen. Vol.
XVIII p. 218 supplevit praepositio 'αρ, DRS Velum apud
mali funem esset, etiamsi expandebatur καια πρ θραν μερστολον vento inflante. Accedit aliud argumentum, Unde ententiae nostrae sustentandae petamu praeSidium, quod poSitum est in reαρα praepositioni apocope ante conSonam omeabuli Sequentis. aec enim apocope apud epico usitatiSSima tragicis non usurpatur nisi in Aesch. Eum v. 22 trimetro, ubi tamen Porso παρα recte restituisse videtur. Nam in Trachiniarum V. 63 παρ υ/ιναν e coniectura eriptum invenitur in codicibus Trietinianis, quam eo minus teneam, cum Vel apud Pomerum antera sequentis verbi rect rarissime reperiatur j.
Sed de ho versu alias disserendi erit locus. Res quidem ut mea fert opinio ita se habet, ut per Euripidem nonsideat 'αρ
ante consonam sequentis vocabuli in textum inferre. Sed quidquid in illam unius syllabae laetitiam inSeremUS, Verbum 'ροτονοι Subiectum esse non posse optime Viderunt viri docti, unde efficiebatur 'οδε esse restituendum, eum de
nisi egregie fallor uno certo loco et 3 3.
23쪽
Verbo στία Valeret regula, quam commemora Porso ad Becubam p. 5 Vetere Atticos licentiam ut plurale verbum neutri plurali Subicerent nunquam usurpasse quam pauca quae obStent exempla singulari ratione stabilire potius quam conVellere sitauehner. Gram gr. II p. 5 Sq.). Neque mirunt quod Vela pedibus Xpandi dicuntur, cum nautae pedibus velum gubernent eorumque auxilio velum aut retrahatur vento contrario aut explicetur secunda navigatione.
Quare quoniam pedibus veluna derigebatur, pede erant tanquaui vel gubernatores. Quanto igitur fortius Ventus pone adspirabat, tanto longius producebant pedes Veliam Iphigeniae igitur oeo quaSibi monstrata videtur, quam ut velum in protono dependens faciat Vento magi magiSque premente permittunt pedes. Itaque ni fallor dietum sitit velum nave soluta ac funibus pedetemptim
relaxatis explicatum iri inde a protono, apud quem naVe qui-eScente haerebat, Secundum proram, Supra ro Strum. Quae si fuerint in contextu, profoni mentio optimum habeat locum. Ηinc conicio scribendunt 8SSe:
In hoc igitur loe dubitari potuit utrunt poeta aliquanto plus licentiae sibi sumpsisset an depravatae librorum memoriae id imputandum esset quod responsioneu laedit, nisi sententia
de corruptela nos edoceret in eo autem ad quem nunc accingor loco responsio violata quin emaculanda Sit etiam nilnu quisqua iii opinor dubitat aegimus enim in Electra v. 168:ηλυθον, Uλεκτρα, ποτὶ σαν ἀγροτεραν αἰλαν cui respondet in antistropha V lsi:
metroS, si metiri videtur: TO TI vel admisso mendo ἀγροτεραν. Linuehner. l. l. Is 166 1 c. Quam ob rem quoniam adiectiva in-εροσ, ερα, EOO desinentia ultimam feminini non corripiunt, alio confugiantuS.
Atque Augustus quidem Seidlerus, quod Plutarchus in Lysandro cap. 15 hunc Versum laudan ἀγροτειραν dicit, recipiens ἀγροτειραν et post 'ολBrixir inserens, metiri videtur:
Videamus igitur quid sit iudicandum de hoc adiectivo semel dicto ἀγροτειρα derivato ab ἀγροτηρ. ProparoXStona enim in
Quae cum ita sint, non Verisimile est nec probabile Euripidem Scripsisse ἀγρότειραν ἰλύν. Neque nimis auctoritatis tribuamus Plutarchi libris, quos, cum loco citato simul bis trochaeo respondeat dactylus, vitio metrico laborare in aperto sit. Si quid ipse video, Euripides versu dactylico paeonicum
inseruerat pedem cyclium, qui quidem numerUS cum generiqparis numero consociari solet cf. Christ Metr. p. 226 q. p. 6 I , ut verbi φαρεα prima corriperetur, Sicut apud Eur. in Phoen. V. 32 dochm. IIersi fur. V. di troch. El. V. 123 iamb. Suppl. V. 286, El. V. 5 3,3 122s trina. Andr. V. 83 dip. dacf., r. V. Silo tetrap. dacf., ipp. V. 123 dact.-paeon. neque tamen USquam' quibus nihil additum est substantivorum modo usurpata Suns simplici masculinorum notione retenta. Adde exemplis Soph. h. d2T . v. 3 βριθοβιένα γλυκερον φάοσορωσα, frag. inc. h. li l , με υν δὲ κρατο μέγα κατ
24쪽
iii hegametris excepto dativo φαρέεσσι apudiesiodum et Apollonium Rhodium. verum duco hoc: Iλυθον, ' ἐκτρα, τοτ σαν αγροτεραν αυλάν καὶ παρ h ου χρῆσαι πολυπηνα φαρε ἐνδυνα . Apud tragicos enim nusquam dυεti de Veste induenda uSurpatur, sed semper ἐνδυειν. Sed hae hactenus de trochaeis, quos dactyli in versibus dactylici nusquam respondere Vidimus. Praeterea nil nisi auacrusis et ultimae syllabae distant. Atque anaeruges irrationale esse nemo erit qui negarit. Quid igitur multa Satius duco exemplum oculi Subicere, Med.
quod exstat initio strophae dactyloepitritae, ut v dactyloepitritianaerus ancipiti praefixa Med. v. diis, 2 l, v. 82d 835 RheS. V. 22 8 233, Andr. V. 162 mlo3T qui illud singulare exemplum satis stabiliunt. Etiam levioris sunt momenti ultimae suae diScrepant Syllabae, quas habe gravi interpunctione Andr. V. d82mas tetr.ent. Tro. v. Symbs trip. cat. nulla graVi interpunctione: Andr. V. iis, 12 hexam. d. T. V. 113bmissio pentap. cat. Andr.s 3Tm id fere cat. Quod hexametri heroici ultima anceps in-Venitur, apparet ex ipsius natura catalectica. In reliquis autem VerSibus anceps syllaba non admissa Videtur niSi in v. catalectieiS, quippe quo pausa sequeretur. Sed quoniam illum Iphigeniae locum e sententia laborare et corrigendum 8S Vidimus p. 23 Sqq.), hunc Andromachae Versum 13T, Id neScio an Ηermannus redintegraverit lenissima vel nulla mutatione 'ολεοσformam apud Euripidem tritissimam versui sequenti adscribens ), ut habeamus tripodiam dactylicam et trimetrum trochaicum. Quae descriptio minuta quadam re, qualis est eurhythmia, maXime comprobatur. Nam Versuum dispoSitio numerosa non modo non dissolvitur,ermanni mensura, sed etiam concinnior atque elegantior evadit quare bene mirere quod qui eurhythmiae tu- dent eam non amplexi sunt. Ecce inSignis ordinum concinnitaS:
Ηis de lodis dicendum erat. Alii versus dactylici iam per- sanati sunt, ut congruant. Restat ut quid in universum effecisse nobis videamur brevi comprehendamUS. Dactyliet igitur Versus, qui cantabantur inter alloeometricos mixti, severisSimis responsioni legibus Sunt adstricti nusquam enim respondet dactylo trochaeus vel tri brevis, quinque tantum versibus, si Rhesum una cum Euripidis fabulis complectimur, spondeus. Atque spondeo versu dactylici troeliaeus non respondet nisi in stropha dactyloepitrita. Item anaerugis tantum in stropha dactyloepitrita discrepat. Ultimae autem syllabae nisi in fine sententiae aut versuum heroicorum poSitae accuratae responsioni legibus parent.
Nauchius in editione III lamiermannum secutus St.
25쪽
I. De legitimis anapaestorum SyStematiS.
Jam de legitimis anapaestorum systematis disputaturo liceat facere initium ab iis qui in tragoedia ipsa primum obtinent locum. Recitabantur autem anapaesti primo loco in Euripidis fabulis aut a coriphaeo orchestram intrante, quod tamen genus Euripides non iam adhibuit praeter duas ecubae et Alcestidisparodos, aut ab actore primum in Scaenam procedente, quos fere omnes melicum carmen SuhSequitur. Deinde certa in orchestra Sede occupata nuntiare Solet chorus anapaeStiS, qui plerumque uno abSolVuntur SyStemate, noVam ingredi personam
aut histrionem aliquem e scaena decedere. Interposita etiam inveniuntur anapaestorum systemata legitima inter carminum melicorum strophas et antistrophas, ut leniretur animorum tumultus Denique severioribus legibus adstrinxit anapaestos Euripides in totius fabulae exitu, quo anapaesti canticum ultimum equi solent. Quod anapaeStorum genu propter compositionis similitudinem statim adiciam in primo cantico positiS.
A. Anapaesti in primo et ultimo eantie positi.
Primum anapaestorum genu eSSe Statuimu eorum qui, cum post prologum chorus in orcheStram SSet progreSSUS, recitarentur a coryphaeo Euripides enim id novasse videtur ut hi anapaeSti iam non chori ingreSSum terminarent, Sed choreutis dispositis a chori principe pronuntiarentur, licet carmen quod
Ac primum quidem de anapaeStis in Reo a parodo recitatis v. 8-153 perpauca moneamus. abemu enim FStemata Severioribus legibus accommodata quinque, quae quod Sunt inter se imparia nullam tibi efficient admirationem, si memineris ne Aeschylum quidem in parodo anapaeStorum compoSitioni antistrophicae favere, quod IIephaeStionem cognoviSS Supra commemorini p. 1 Sq. . Ηuo etiam referenda sunt fragmenti di quattuor Systemata imparia sit ele er. Die grie Tragddie etc. MUS. Men.
Omissa Alcestidis parado, quam infra p. ad Sq. Sum tractaturus, accedamu ad alterum anapaeStorum genuS, quo actoreS, qui primum in Scaenam prodibans, utebantur. Cuiusmodi Systematum usus latius patet leguntur enim in TroadibuS, Jone, Medea, Pippolyto, Iphigenia Aulidensi, heso, quae plerumque ita sunt instituta, ut non ab actoribus tantum, Sed a choreulis et histrionibus alterna Vice cantarentur, rarius ita, ut actore ea exciperent monodias recitantes. Et haec quidem systemata monodiarum initio sunt posita, quorum numeru cum intrantis maXime motui Se accommodaret, idoneus erat qui canticunt primum inciperet, Sicut carmina embateria eodem numero componebantur Symmetriae autem ratione habita epodus eisdem
legibus Severioribus applieata est quibus proodus in Alcestide et TroadibUS. Ad Troactum planetus primus v. 8-23 a legitimis incipiens versibus finitur legitimis tribus stropharum paribus interiectis. Quae in exordio posita est periodus legitima tria continet Systemata v. 8-12i unum autem chori Systema V. 23o-3 epodum efficit. Et in prioribus quidem illis versibus ratio antisystematica quin se offerat cuivis inspicienti fieri non potest qualis autem Sit statim explicabimus, postquam locum emacularimuS. Etenim v. I id ut in libris seriptus est:
26쪽
elisione, quam ante exclamationem, quippe qua Sermoni pausa requiratur, num admISerit Euripides in sine anapaestici legitimi adhuc dubium, nisi quod in aequabilioribus metris, deVerbiis, systematis dactnicis, trochaiciS, iambicis, nullum XStare exemplum eiusmodi constat Suo igitur iure expunxit Seidlerus Verba νισι εν, quae librarii errore cῖτο ex . ii huc transcribentis illata esse putabat. At librarii oeulos tam longe aberrasse caret probabilitate magistellos autem quamVis sciolo non adscribere quo non indiget sententia monet Matthiaeus. Melius igitur,ermannus opusc. Vol. VIII p. 266 deleri iussit vocabulum λέκτροt ut librarii interpretamentum, quo facile superSedeamUS, cum praesertim κτρο apud Euripidem non dicatur nisi de re matrimoniali praeterruet. V. 261. Nunc etiam VerS ita eripio:
de antisystematica totius loci ratione quomodo iudieari debeat in aperto St. Jam enim habemus binorum systematum periodum palinodicam hanc: etiam sententiis bene distinctam et verborum delectu indicatani. Quod enim in primo versu legitur Verbum κεφαλή in antis&Stematis verSu reSpondenti repetitur: οἷμοι κεφαλῆσ. Idem est initium primi cantie Ionis. Jonis enim monodia v. 2-sS3 incipit a quattuor systematis legitimis v. 2-lii, quae quod sunt inaequabilia mirum Videri posSit. Neque Vero
hoc ipsum carmen, cuiu ad otium miniStrorum chorus progreditur, parodicorum legibus constrictum teneri absonum sit cogitare, quia parodu propria deficit. Quibus rebus expositis satis probasse utilii Videor anapaestos in monodiis recitatos, quidquid de donis loco animum inducis fuisse tonnunquam relatos ad infriStrophicorum rationem. Deinceps disputandum est de anapaestiS, qui a personis in
Scaenam progressi alternatim recitantur.
Qui in Iphigeniae AuIiciensis exordio ante prologum, ni Si adnumere prologo ipsi, positi sunt anapaesti, i-d tria efficiunt
- UT SIStemata nulla symmetrica conformationec quae cum iure ab Euripide abiudicata videantur non plura erunt dicenda.Accedimus ad HippoIyti fabulam, in qua anapaeStos generis eorum qui recitantur ubi noVa persona in Scaenam proceSSit . 1To-1 5 secuntur amoebaea Phaedrae insaniensis et nutricis mitigantis hypermetra se haec:
b ulla igitur singularum particularum apparet responsio anti-SyStematica, licet in systematis ipsis symmetria bis terve sit conspicua et Christ Metr. i p. 2633. Commatum autem inaequalita Vel ex eo elucet, quod partim sunt catalectica asterisco notata , partim catalecta. Ac ne ad legitima quidem omnia Phaedrae Verba Se applicant, quod tamen o loco, quo Summa animi perturbatio depingitur, nullani movet suspicionem, praesertim cum dialectus dorida in Phaedrae verbis ostendat insanientis orationem esse multo liberiorem quam nutricis et poetam aequabilitatem inter
Paulo artificiosius chorus anapaeSti commaticis in orchestram addueitur ita, ut carmina melica inserantur, id quod in Mocto v. 6-212 factum videmus. Ibi enim Medeae et nutricis systemati proodus V. 131-13T, Stropha v. Id8-1bs anti- Stropha V. IT3-183 epodus V. 2od-212 chori admiscentur. Quibus strophis alloeometricis commotus estphalus (Metr. gr. II, p. di hane eruit structuram: προενδ. Ilyp σῖρ. I Ηyp mPT a Imp. ἐπυδ. luaSi anapaeSti J Stematum numero reSponderent, ita ut perinde eSSet quot versu systema quodque amplecteretur. Eiusmodi responsio nulla eSt in hoc metro, quod non excellere poteSt nisi Systematum aequalitate, cum VerSus omne in SVStemate sint consimiles excepto ultimo. Etenim periodus ante stropham reontinet quinque nutricis
EichIer, de responsione Euripideis. 3
27쪽
- et Versus et quattuor Medeae, ante antistropham auten legimus octo Medeae versus, quo quinque nutricis XVipiunt pergonae igitur inverso ordine repetuntur et nutrici tantum versuum numerus idem, quod eo conSilio, ut reSponderent VerSUS a poeta ita esse factum equidem abnuerim Facilius quis cogitare possit de responsione a poeta instituta inter . ill-il et Ida id , quibus idem proanaphonem Sit praemiSSum. Sed haec parVularum partium ratio antisystematica in periodis legitimis singularis est. Nam de qua cogitabat Stippelius Zur antistroph.
Respongio d. anap. Ηyperm. et Soph. v. Eur. p. 26 responsio interjipp. v. s8-2o et o - Vel eo refutatur, quod unum hypermetrum esticiunt Versus nimirum acatalectum est Phaedrae comma, catalecticum nutricis ). Quae cum ita sint, in anapaesti legitimis commaticis Euripides nullam affectasse Videtur reSponSionem antisystematicam, id quod cum amoebaeorum indole apprime conVenit. Diversa est ratio eius qui Rhesi parodum compoSuit .s-bi euiu initio qui anapaesti eum chori introitu coniunetia choreulis alternantur . - dividuntur sententia in duas trinorum Versuum partes has:
quarum utramque a singulis parastatis recitatam esse Vult R. Arnoldiu l. l. p. II sqq. quo loco de hac parodo diSerte necnon eleganter disputavit. Post hanc proodum bipartitam deincep coryphaei, ut cum Arnoldio faciamus, systemati V. - sorespondetinesitoris V. 11-id. Postea duos VerSu perSonarum
' Ceterram si quis ad sententiarum symmetricam quae videtur conformationem animum advertat adeat Barthoidi lusum ingeniosum in progr. quod inscr. Κrit Bemerhungen . . Prol. v. d. Parodos . Medea IS85.
. M τιν ἐχ o νυκτηγορίαν; e. q. . quod v. 3d-do, qui stropharum pari alloeometrico circumdati Sunt, repetitur; nam verba φυλακα δε λιπών κινεi στρατιαν v. I sq. editores iure de interpolatione Suspecta habuerunt, eum in v. 18 tantulo intervallo antea fere eadem Scripta legerentur Verba: φυλακα δἐ λ- ῶν κινεi στρατιάν et eSener derepetitione versuum in fab. m. p. a . Quod si antistrophicam eorum rationem, accurata qUIdem reSponSi non apparet. Videtur enim qui Rhesum contexuit monometrum ad comparationem cum dimetro fecisse, ut quadret in hunc loeum estphali observatio de responsione monometri et dimetri Metr. gr. II 1 LSqq. et habeamus reSponSIonem antiSystematicam inter v T-lomi 1-ia, . 1 -22 3d-do tu hac forma symmetrioa , IOH AOP ER NOR EN ROR EX EX. στρ - αντ.
Quae si recte sunt explicata, imitatus est Rhesi auctor in hac quoque responsioni lege antiquiores fabularum ScriptoreS,AUOS in legitimis etiam anapaestis responsionem monometri et dimetri nonnunquam sibi indulsisse probatum est. Cum his in parodo recitatis systematis artissime cohaerent quae in exodo ab exeuntibus alterna vice cantantur. Quae exodia cum manum interpolatricem quam maxime proderent, abiudicaverunt ab Euripide viri docti, unum in fine Baccharum V. 1368-13s A. Naue ius, alterum in Electrae v. 12s2-135s Ricardus XJofZiuS.
ουκετι, quod addunt cod tanquam chori responsum post ἐκ νυκτῶν, quin delendum si vix quisquam dubitat in reliqvis codicum
28쪽
absolvuntur systematis, item miSSo facio. Etiam tribus verbis monendum est egeneri sententiam(l. l. p. 3s : omne conclusiones communes post mortem Euripidis fabulis esse additas, magnam habere Veri Speciem, ut genuinae exodi Euripideae Spurii sint Submotae.
B. Alia paesti in ipsa fabula positi.
Anapaestis ut chorus suos intrantis gradus comitabatur, ita producebat noxa perSona in eaenam i uiusmodi sunt periodiantistrophicae duae, quarum altera XStat in BDDI V. iii alii , ii 18-ii 22 di di, si modo leo in v. si cum
τάδε δη ταIdcoν καὶ η φθιpreae oravera insueti T. v. 56- 6o 6i-d66 5 5, cum in verbis QD σι ιdoeg ex quibus sententia idonea elici nequeat, inferpolatio latere videatur et Berg . Mus Bhen Vol. XVIII p. 26S). Omissis quae sunt praeterea huiusmodi anapaestorum Xemplis, quippe ex quibus cum Singulis vel binis imparibus Tru. V. 12bi Sm. El. V. SPSqq. Suppl. V. Soaqq. J. A. V. 5so Sqq., RheS. V. 3SDSqq. 882Sqq. absolVantur Systematis, nihil ad nostram quaestionem lucrari poSSimuS, ad aliam procedanius periodum, quae cuius generis fuerit suspicari tantum licet, Mocleae dico canticum quintum V. 681-li 85, quod vexavit maxime ViroSeruditiSSimOS. Mirum de hoe carmine est iudicium,arfungi, cuiu diSputatio in hae quam cenget ratione antistrophica tanquam in
cardine vertitur Jubet enim quod a primo Systemate Secundum VerS Superatur, deleri v. ioSS, cum scholiasta diligens quem Vocat nullam eius faciat comitiemorationem. Si legiSSet vir doctus Scholiastae verba haec adnotata ad giristi . loso: μία οἰσα κα αἰτη, quae ad nostrum loquin procul dubio pertinens, cautius opinor egisset Praeterea Versus ne minimum quidem iniet serupulunt, si modo recte intellegis in parenthesidietum. Quare quoniam tria systemata in eandem redegit formam Issariungus, in quarto ut aequalitatem efficiat tres expulit versustio sq. et is si transpositis verbis rροφερω ef ουῖοσ. Sed hae mutationes sunt reiciendae utpote parum probabiles ad nimis violentae. Atque hanc textus constitutionem chorici, cui nomen Stasimi induit, fecit commotus arfungus Aristotelis verbis Problem. XIX i5 τυ ἐν α' σκiiνῆσμυκ ἀντίστροφα, τα δε του χOρουανῖίστροφα, neque meminit eundem Aristotelem his uti verbis Poet. 2) στασι/ιον δε ιελο χορο τ ανευ ἀναπαίστου καιτροχαίου. EnimVero qui praecipit si regulas exolua re sibi proposita dedueit, putandus est quae resita Videntur praeScribere neque omne res exceptas tangere Etenim antea vidimus chori parodum antistrophis carere, infra autem videbimus cera' σκη- γῆ nonnunquam ad antistrophidorum leges compoSita SSe. Aristotelem igitur non tam severe interpretari debebat Vir doctus in constituendo hoc carmine, quod non antiStrophieum, sed palinodicum fuisse Videtur. Atque Ricardus quidem Arnoldius l. l. p. 36s contulit oecarmen cum comoediarum parabasi, quam anapaeStis anti SyStematicis caruisse constat. Attamen concedit compoSitionem nostro loco fuisse anti systematicam. Itaque videbitur, dum ne de rerum nominibus litigemus, mihi cum Arnoldio prorSUS
Sponte enini se offert hic ordo periodicus:
Sed non veri esse dissimile quartum quoque SyStenui ad reSpolim Sionem primi a poeta esse factum primus perspexit R. Eloigius(de numero anapaeStico quaest metr. p. di), ut haberemu commpositionem palinodicam hanc:
nam in V. iiii et isos Iure ostenderunt viri docti, in illo Vec ieinius in adii ad x. et Berginantius Blatte f. d. bur.
29쪽
Den Schr. d. ais A ad. . . vol. XXVIII p. 2To). Deinde eodem Jmmetriae studio ductus poeta in fragiliento S36, quo item de rebus agitur philosophicis forma usus est anti- strophica: l lib. Et hoc quidem Sextus affert Empiricus
smρM, μουσικου p. Tlii Be ker.), ut exemplium praebeat stasimi qualia ad lyram alitentur. Quod si verum St, Medeae quoque carmen ad stasimorum similitudinem propius accedere videtur quam concesserint Viri docti. Sed utut res Se habet, respondendi aequabilitatem ne a disputationum quidem continuatione alienam Sse agno, imus, licet ac luiescas in forma Medeae carminis periodica. Restat locus huic quaestioni vel maxime necessarius de eis anapaestis, qui inter carmina lyrica Sunt positi, quos Euripides, quippe qui postea metrorum varietati studeret, non ad legitimorum regulias instituisse Videtur nisi in prioribus fabulis. Ac primum Iuidem disputandum est de hoc anapaestorum usu in Moesticio in qua fabula unum XStat certum Xemplum. quo antistrophica compositio coarguitur . 6i-STI' , quibus respondent . 8 8-8SS: Iob sol. Atque qui stropham alteram alloeometricam Secuntur anapaesti, si i-s25 quod non respondent eis qui antistropham excipiunt primam V Ss5 62, eo molestiu feraS, quo magi quantam curam poeta Stropharum Vicinarum compositioni impenderit reputeS. Mirum enim Videatur, si quam initio observarit dispositionem tum neglexerit. Ceterum monendum St, qui apud Sophoclem et Aeschylum singulas carminum parte ad reSponsionis legem factas excipiunt anapaeSti aequali perSonarum Vice, eo ipSos accuratae responSionis legibu parere et leberding.de anapaeStorum apud Aesch et Soph. ratione antiSystematica
Sed nisi aut interpolationis vestigium aut lacunae SuSpieio accedat, riSeo instrumento uti non licet. Jam igitur apparet
hoc Schema καια περικOmi tarOμOιOδιερ η'. In Nauchi exemplari lis supra v. 86 i scribendum, in v. 62α i explodendum cs. p. da adn.). Iure mirere quod in anap. lib. bis ferve correxit vir doctus pentap., hic admisit.
ρ. αντ. στρ. β αντ. ii a IIIp. στρ. si . um Byp. ut mesodus quaternis strophi sit circumcluSa. Quam ad normam haec strophis melicis inserta SyStemata compoSit Sunt ad eandem se applicant Rhesi frimetris binis interpositi versus 38-dd T T-53 63 6. Cum iam omnes quae huc pertinent periodo perlustraVerimus, quid lucri faciamus brevi complectendum est. Legitima igitur in parodo et exodo posita systemata Euripide reSpon- Sion antisystematica carent omnia, nisi ea quae in Troadum mo- nodia a poeta antisystematicorum legibus conStrIcta Videntur ut quandoquidem systemata libera eodem modo adornata Secuntur, relationem inter ea efficeret, parodo ipsi adnumeraS. quae Troadum eadem ratio est eorum omnium FStematum, quae in ipsa fabula lyricarum stropharum aliquam partem emerunt(J. T. V. b6Sqq. Suppl. V. si id Sqq. Alc. V. 861 Sqq., Andr. V. bib Sin.),
nisi quod in Alcestide systemata duo dispositione tantum relationem quandam inter se habent et Supplicum v sSo-S non ostendunt compositionem symmetricam nisi sententiae 33s 3 3, sicut Oresti systema v. 3 s-55:33 3b. Atque etiam carmina, quae ad stasimorum similitudinem facta videntur, Me v. 1681 sqq.et fragm. 836, responsioni antisystematicae favent. Quae autem praeterea reperiuntur in ipsa fabula systemata
inter deverbiorum partes consimilem tantum ordinum numerum am-
30쪽
plectuntur, Si intenim chori Tro. V. 25l-bs di et Arnoldii l. p. 2 6), El. v. 8S OT M . d. quod reliqirum est Troadum amoebaeum singulare . 82-s similem in modum ac parodica amoebaea Med. V. si, Sqq. et ipp. V. I 6 sqq. adornatum videtur: i. si nimirum anti
systematicae reSponsioni legibu non paret.
II De liberis anapaestorum quae Vosiantur SyStemati S.
Carminum genuS, quae constant ex anapaestis liberiS, apud Euripidem Solum frequens est. In quo ut magnam animi perturbationem eXprimeret poeta, versuum etiam rationem mutaVit; neglexit enim caesuram, admisit hiatum et syllabam ancipitem, paroemiaeum quolibet loco posuit, ut etiam complures huiusmodi VerSUS e Xciperent, responsionem ita instituit me quidem iudice, ut nonnunquam ordine metrie in responSione sibi opponerentur nulla amplitudinis ratione habita neque enim imitandus erat pedum motu continuus, Sed cantoris silentio aliquo intermiSS tempus apte expleri poterat planesus ac doloris actionibus adhibito tibiarum sonitu. Fieri autem ut dimeter monometri Vice obtineret, docte nec non eleganter probasse Rudolphum hesiphalum supra commemora i. Atque huius quoque disputationis initium sumamus ab eis anapaeStiS, quorum uSumtum fuit, cum chorti orcheStram intrabat.
Primo igitur loco videamus de Troactum parodo V. isT-22sa choreulis Solis cantatis qui Versus quin ex parte,ecubae a Vetere aliquo librario non recte sint id dicti vix quisquam MI dubitat. Nec magis dissentiunt Viri doeti de ratione antistrophica adhibenda, quippe quae primo Statim obtutu eluceat. Sed in systematis distribuendis ita inter se discrepantes secuti sunt rationes, ut nihil pro certo affirmari posse videatur, id quod ex breVibonspecta satis patebit. Atque Ilermannus quam proposuit huius carminis dispositionem (opuse VIII p. 2o3 sq.), ex qua utramque Stropham ternis effici statuit systematis ut eantantium ViceS sint distinguendae V 2os, o , IS 22 , quin eam improbem
lacere non posSum. IIanc enim rationem ali Euripidis in versibus anapaestici adornandis consuetudine alienam esse vel inde apparet, quod ille in eiusmodi arminibus fere legitimis paroe-miaco SyStem non incipere, Sed finire Solitus est. Tum, ensiana multo simplicior est ratio de Ionis ab Eur. part chor. p. 3 Sq. , e qua Sequitur utramque stropham quaterni constare systematis a singulis choreutis cantatis. In eo tamen quod unam sententiam per tria extendit Systemata v. 22υ-22 et V 22d si dispescit a v. 222, a probabilitate aber-raxit Vir doctus, quippe qui versus et sententia et metro artiS-sime cohaereant
ipse refutavit. Exseribo quae intersit audiri verba Dies Tei-lun trala docti nichi in Strophe n Antistrophe vieielimasSigmit de Interpun tion usammen undisiirile liberdies, heilichinmige de Neueriing, elelie Euripides in dem au der Anapii Ste uberhaupi orgenomme hat, nichi iiiisseri teli dureli
atale fissili SchlussverseranterstutZ Werden. Itaque hoe canti eum in complures distribui partes conSentaneum est ea ordinum conformatione symmetrica distinctas, quae Sociante tibiarum concordia requiritur sententiarum autem dispositio non miniis a poeta spectata cernitur, Si unumquodque
'LIIunc versum corruptum in Puroena iacum restituendum esse docefantistrophi CUS.