장음표시 사용
121쪽
Squamigeram strata cumulos exponet in alga. Iratos etiam fluctus, tumidasque procellas, Miscentesque imo turbatam gurgite arenam, Iamque superjecto mersuras aequore Puppim, Imperio premet increpitans. cadet arduus undae Impetus: atque audisse minantis jussa putares Eurosque, Zephyrosque, & ovantes turbine Coros. Quid loquar, ut gemino numerosas pisce catervas, Munere & exiguo Cereris, miserabile vulgus Matres, atque Viros pariter per gramina pascet:
ut jam bis senis redeant fragmenta canistris p Aut intempesta gradiens ut nocte per altum Libera substrato ponet vestigia ponto: Vixque undas sicco tanget pede scilicet olli Adnabunt blandae Nereides. humida passim
Sternent se freta: tum fundo Neptunus ab imo Excitus, agnoscet dominum: positoque tridente Cum Phorco, Glaucoque, & semisero comitatu Prosiliet, trepidusque sacris dabit oscula plantis. Sed quid ego exili vectus super alta phaselo
Cuncta sequor memorans p non si Parnassa Musae Antra mihi, sacrosque aditus, atque aurea pandant Limina, lassiciam. non si mihi ferrea centum ora sonent, centumque aerato e. gutture linguae Vocibus exspument agitantem pectora Phoebum; Laudatos valeam venturi principis actus Enumerare, noVoque amplecti singula cantu .
Haec senior quondam felici pectore Proteus
122쪽
Vaticinans c ut sorte meo diverterat antro Praemonuit: nunc eventus stat signa futuri Exspectare. Nitor roseo sed fulsit ab ortu Clarior: & radiis dux praevia matutinis 49o oceani procul extremo se litore tollit
Exoriens Aurora: sinusque induta rubentes, Ante diem citat auricomos ad frena jugales. Et jam consuetis tempus me currere ripis Undantem, magnosque lacus, & prata secantem 49s Vorticibus . viden', ut nostros agit impetus amnes Iordanenque vocat tumidarum murmur aquarum Sic fatus, consestiin humeris circumdat amictus Insolitos: quos pulchrae udis nevere sub antris Naiades, molli ducentes stamina musco; S Sidon loque rudes saturantes murice telas, Aurea consperso variarunt sidera limbo: Atque ita se tandem currenti reddidit alveo Spumeus, & motas adspergine miscuit undas. Hactenus, o superi, partus tentasse verendos sos
Sit satis . optatam poscit me dulcis ad umbram Pausilypus, poscunt Neptunia litora, & udi Tritones, Nereusque seneX, Panopeque, Ephyreque, Et Melite, quaeque in primis mihi grata ministrat otia, Musarumque cavas per saxa latebraS, fio Mergillina: novos sundunt ubi citria flores, Citria Medorum sacros reserentia lucos: Et mihi non solita nectit de fronde coronam. FINIS.
123쪽
S AN NAZARI IN EA POLITANIDE MORTE
I QNANDO magnum mirati surgere Solem Oceano, & toto flammas dissundere caelo: Certatimque suo terras ambire meatu Noctivagam Phoeben praecinctam cornibus aureis : Sternosque astrorum ignes, caelique micantes s Scintillare oculos, aliquem dare jura putastis, Atque polo regnare hominum, rerumque parentem, Cui mare, cui tellus, cui pareat arduus aether, Cuncta supercilio qui temperet: hunc simul aegri Mortales si vestra dolor praecordia tangit ro Adspicite immiti trajectum pectora serro, Pectora, laedatasque manus, perfusaque tabo Ora, cruentatumque caput, crinesque revulsos: Adspicite, & plenos lacrimarum sundite rivos . Heu scelus, heu crudele nefast jacet altus olympi Is Rector: & ainisso torpent elementa magistro.
124쪽
Quin etiam vacuum adsueto sine pondere caelum Nutat, & ipsa suum quaerunt sella aurea regem. Quem diversa procul saevo cum crimine tellus Ignotum populis caput, & miserabile corpus χοSustinet, exsanguesque sinu complectitur artus, Et tremefacta, graves testatur murmure questus. Testatur Sol ipse suum sub nube dolorem Iam latitans, atraque notans strrugine frontem. Tu quoque deserinesque genas , pallentiaque ora asContegis, inseriasque tuo das, Luna, tonanti, Auratum flavo tondens de vertice crinem, Et lacrimas uda fundens in nocte tepentes. Nec minus abruptis fama est exisse sepulcris, Perque vias errasse novis simulacra figuris: ao Excitasque umbras, medias ululasse per urbes
Sub noctem, & notos questu implevisse penates. Quid λ non & pelagi rabies adtollere fluctus
Immanes visa est montesque evolvere aquarum,
Dejectura urbes, terrasque haustura profundo aue um simul & caput undi nis emersus ab antris
Caeruleus Triton rauco super aequora cornu Constreperet, nautasque horrenda voce moneret, Naturae cecidisse patrem, regemque, Deumque.
Haene manus vasti junxerunt foedera mundi oΗarum opus est, quodcumque jacet, quodcumque movetur Quidquid ubique parens rerum Natura gubernat, Frugiferens tellus, foetumque animantibus aequor, Vitalisque aer, atque ignibus aethra coruscis
125쪽
Et nunc proh facinus, quantum potuere nocentum 4s Flagitial immissis dant pervia vulnera clavis, Liventesque atro scedant squaliore lacertos . Heu caput indignum spinis, venerandaque caelo, Et toties clara stellarum implexa corona Caesaries: heu pectus hians: convulsaque dira soBarba manu: tunsique artus: & stigida membra. Vosne, pedes, cadum premere, & vaga sidera sueti, Fulgentesque domos superam, sublimia tecta, Tam lavae immanes perpessi cuspidis ictus, Et terram, & duras sparsistis sanguine cautes ues Nec trepidat mens caeca hominum λ quae tanta tenaci Durities in corde riget λ num nigra videtis Tartara, tot claris hominum viduata tropharis, Desertasque in nocte domos, & tristia regna pFelicesque animas laetum Paeana canentes fo ne sequi regem, & caelo insedisse sereno 3 Quid si non tantos subiisset sponte labores, Humanamque sua pensasset morte salutem Ille sator rerum, & summi mens certa parentis, Qui nutu ingentes mundi moderatur habenas 3 6stit tandem intactos picea Phlegethontis ab unda
Post obitum aeternae donaret munere IuciS, In partemque suorum operum, regnique vocaret:
Tantus amor generis servandi, dc gloria nostri. Quare agite, ex animis, mortales, pellite vestris, o Siquid adhuc manet antiqua de sorde relictum:
Mendacesque deos, dc detestanda priorum
126쪽
Sacra profanatis tandem detrudite ab aris. Imbuat effuso terram nec sanguine taurus. Nec miser ille suae divulsus ab ubere matris 7s Ignotos agnus balet super holita cultros. Vivat ovis, vivat quidquid sub Sole creatum est.
Mentem, animumque Deo, non tura, aut eXta Parate.
Has illi pecudum fibras, haec reddite dona. Cernitis, ut pronum flectat caput λ ut pia pandat 8o Brachia & ingratas vocet ad sua vulnera gentes oblitasque viae moneat meminisse relictae, Scilicet amplexus non rejecturus amicos At vos obtusas ignari avertitis aures, Infelix genus, & saevae Iudibria mortis: 8s Nec, quanta a tergo jam instent tormenta, videtis. Tempus erit, quum vestra illum commissa notantem, Multantemque reos, altaque in nube sedentem Adspicietis: & horrentes tremor Opprimet artus.
Nec jam ferre oculos flammarum ardore coruscos, NAut timidos acie vultus contendere contra
Audebit quisquam sibi conscius. Ibit in ignes
Turba nocens: sontesque exsolvet corpore poenas: Pallentesque aeternum amnes, Vastasque lacunas Cocyti colet: & Furias horrescet hiantes: 9s Atque animum monitis non intendisse pigebit. Tunc vos exactae capient mala taedia vitae pertes caeli, atque aurae sub nocte prosunda: Inque caput trifidos nequidquam optabitis ignes: Et frustra erectas tolletis ad aethera palmas. I
127쪽
Quos superam coetus, & fortunata piorum Agmina vix lacrimis poterunt spectare retentis, Invidiae stimulis, Dirisque ultricibus actos. Ergo vitales, miseri, dum carpitis auras, Dum compos mens ipsa sui est, dum certa facultas, IosDum ratio, tempusque sinunt: simul ite frequentes: Ite pii, veniam factis exposcite vestris: Ite animos purgate: incique inhibete rapinas: Et tandem patrio mentem conVertite caelo. Sic rex ille hominum vacui spoliator Averni, HoOblitus scelerum, cognatae stirpis amore, Promissique memor, mentes intrabit amicas, Vestraque posthabitis recolet praecordia templis. Postque tot exhaustos vitaeque, obitusque labores, Illo quo pluvias, quo pellit nubila, vultu IIs Ablutos labe excipiet, laetusque reponet Sidereos inter proceres, sanctumque senatum,
Sub pedibusque dabit stellantia cernere claustra. FINIS.
128쪽
130쪽
IRABAR, Vicina, Mycon, per litora nuper Dum vagor, exspectoque leves ad pabulaia thynnos ,
Quid tantum insuetus streperet mihi corvus, & udae Per scopulos passiin fulicae, perque antra repostae Tristia flebilibus complerent saxa querelis: sinum jam nec curvus resiliret ab aequore deIphin, Nec solitos de more choros induceret undis. Ecce dies aderat, caram qua Phyllida terrae Condidimus, tumuloque pias deflevimus umbras