Jacobi, sive Actii Synceri Sannazarii, ... Poemata ex antiquis editionibus accuratissime descripta. Accessit ejusdem vita, Jo. Antonio Vulpio auctore; item Gabrielis Altilii et Honorati Fascitelli carmina quae exstant

발행: 1731년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

TRAIANO CABA NILIO,

TROIAE, AC MONTELLAE DOMINO,

SALICES.

SI vaca et, & blandos etiamnum ventilat ignes

Quae dea caerulea vehitur super aequora concha, Turrigeramque Paphon, ditemque Amathunta tuetur; Accipe flumineas properatum carmen ad undas, o mihi non dubia Catanili cognite fama, sSed longe varios rerum spectate per usus. Nam tibi me doctae sic devinxere sorores, Sic mea felici permulcent pectora cura ut vix ulla queam melioris tempora vitae Te sine, vix placidos per noctem ducere somnos. IOEn agedum, Tranne, tuis haec praevia jussis Tractanti, jam jamque animo majora parantim veniam, & tenues ne dedignare Camoen . Forte inter virides, si vera est fama, genitas, Capripedes Satyri, passimque agrestia Panes Is Numina cum Faunis, & montivagis Silvanis, Exercet dum Sol raucas per rura cicadas, Vitabant aestus, qua pinguia culta vadosus Irrigat, & placido cursu petit aequora Sarnus.

152쪽

Grata quIes nemorum manantibus undique rivis, Et Zephyris densas inter crepitantibus alnos. Dumque leves aptant calamos, dum sibila pressis Explorant digitis, tenuique foramina cera Obducunt, vario modulantes carmina cantu; Auricomae viridi speculantur ab ilice Nymphae Dulcia clarisonis solventes ora cachinnis: Sed prope ferre pedem metuunt. nam Lepe labores Audierant, Penei, tuos, & qualibus olim Infelix eheu virgo Nonacria fatis, Infelix virgo quid enim non illa moveret Pana metu fugiens e vertice Cylleneo, Pana deum Arcadiae, quamvis pulcherrima, quamvis Dianae sacros inter lectissima coetus, Nodosa tenerum mutarit arundine pectus. Quas simul ac nemorum petulans, effrenaque pubes Semiseri videre per herbida prata vagantes: Occultamque imis flammam traxere medullis; Sic timidas blandis hortantur vocibus ultro: Huc huc, o tenerae, placidissima turba, puellae: Quid procul adstatis 3 potius succedite ripae, Et viridi in prato molles de more choreas Ducite: quandoquidem calamos inflamus inertes: Et frustra ad surdas jactamus carmina silvas. Illae nil contra: celeri sed nuda parabant Crura fugae, tutosque agitabant mente receptus,

Si qua sorte viam per saxa irrumpere, & altis Evasisse jugis deus, aut sua fata dedissent.

153쪽

SALICES.

Tum juvenes, Procul o, clamant, procul iste, puella Sit timor: ignavas animo depellite curas: Nullae hic insidiae, nullae per aperta latebrae: SQ Cuncta patent: nullas abscondunt haec loca fraudes. Nos quoque non Lernae monstris, non igne Chimerae, Scyllaeisve lupis geniti, aut latrante Charybdi, Qui vestra immani laceremus viscera morsu: Sed divam genus, & qui semper rupibus altis sue

Vobiscum crebris venatibus insultemus. His dictis permulsi animi, securaque tristem Corda metum ejiciunt: gressuque per uda citato Prata, deis tandem cupidis, ripaeque propinquant . Tum manibus simul implicitis per gramina sestas foExercent choreas: aliosque, aliosque reflexus Inter se laetae repetunt: nunc corpora librant In saltus: nunc molle latus, nunc candida jactant Brachia: & alterna quatiunt vestigia planta. Hic Satyri, quamquam voces audire canentum 6sCrudeles, quamquam niveas spectare papillas Exsultant, oculisque bibunt sitientibus ignem; Tanta tamen saevi gliscit vis effera morbi Pectoribus, praecepsque amor, & malesana libido; ut calamis sensim ejectis, ruptoque repente poFoedere, surgentes ab humo, vento Ocyus omnes

Exsiliant: spretaque deum pietate, fideque, Ah pavidas Nymphas, subitoque horrore rigentes

Invadant avidi, invorum more luporum,

154쪽

s ALICES.

oblitasque sui passim rapiuntque, trahuntque, Dum viridi in campo curiant, aut valle sub alta, Et custos ignarus abest, & amica canum vis. Sic illi. at miserae discisso pectore Nymphae Frondiferam moestis silvam clamoribus implent r 8o

Atque huc, atque illuc fugiunt. non saxa, neque altis Tuta putant loca senta rubis. hinc ardua montis

Praerupti juga, diffusos hinc stagna per agros Adtonitae circumspiciunt. via nulla salutis: Et jam spes praerepta sugae: tum denique ad undas 8s Consistunt trepidae, flavosque a vertice crines Cum lacrimis, gemituque, & flebilibus Iamentis

Abscindunt, Sarnumque vocant, Iiquidasque sorores :Dumque vocant, fundo properat chorus omnis ab imo Naiadum : properat vitreae rex caerulus undae 9o Sarnus, inexhaustumque vadis ciet agmen aquarum Rauca sonans. sed quid Sarnusve, aut illa natantum Agmina Naiadum possint, ubi serrea contra

Stant lata, & duro leges adamante rigescunt Ergo desectae cura, auxilioque deorum, 9sΛc cietum pariter Nymphae, lucemque perosae, Unum illud, rebus tandem quod restat in arctis, Finem optant. jamque in fluvium se mergere adortae, Membra reclinabant, & aquas prono ore petebant: Quum subito obriguere pedes: lateque per imos Ioo Exspatiata ungues radix, fugientia tardat, Adfigitque solo vestigia. tum vagus ipsis . Spiritus emoritur venis: indignaque pallor

155쪽

occupat ora: tegit trepidantia pectora corteX. Nec mora: pro digitis ramos exire videres, IosAuratasque comas glauca canescere fronde: Et jam vitalis nusquam calor: ipsaque cedunt Viscera paullatim venienti frigida ligno. Sed quamvis tot duratae corporis artuS, Caudicibusque latus, virgultisque undique septae, IIo Ac penitus Salices; sensus tamen unicus illis , Silvicolas vitare deos; & margine ripae Haerentes, medio procumbere fluminis alveo. FINIS.

156쪽

EIUSDEM AUCTORIS.

OPτλτos jam, Euploea, mihi circumspice portus,

Quo Iiceat trepidas piscanti includere praedas, Et Zephyris relevare graves spirantibus aestus; Siqua movet cupidam velocis gratia cymbae. Tuque ades, o nostri merces non parva Iaboris, s Quem Phoebus mihi, quem doctae, mea turba, puellae Conciliant; dumque ipse ratem de litore pello, Da vela inseruans, pelagoque excurre patenti , Pars animae, Puderice, meae. te nam sua Nereus Per vada, te medio Doris vocat aemula fluctu, Io Dum late horrisenum campus strepit omnis aquarum. Lucrinae ad Veneris templum convenerat omnis AEnariae, Prochytaeque manus: Zephyraeus opaca Scilicet AEnaria, Prochyta venit Euthycus alta, Insignes ambo calamis, & versibus ambo, Is Aptus uterque fretis, piscatibus aptus uterque; Ille hamos versare, hic retia solvere in aequor. Tum prior haec Zephyraeus: Adeste o litore ab omni, Piscatorum artes; liquidas exquirite sedes; Vertite Tritonum latebras; penetrate recessus ZONereidum: numquam nostros sedabitis ignes: Numquam me Pholoe, numquam me Chloris amabit. Ede tuos mecum tandem, cava buccina, cant .

157쪽

yi FRAGMENTUM.

Testis Cymothoe, testis mihi candida Clotho, optavi quoties mediis in fluctibus aegram asProjicere hanc animam ; quoties ego gurgite in alto

occurri monstris immanibus, horrida cete Ut saltem miseros lacerarent dentibus artus. Ede tuos tandem mecum, cava buccina, Cantus. Omnia tentavi, terras, mare, nubila, caelum, , 3o Ventorumque domos, & tempora quattuor anni: omnia sed nocuere simul. vos ite, puellae, Ite, deae pelagi, furiis arcessite nostris Nunc alios succos, aliasque Melampodis herbas. Ede tuos tandem mecum, eaVa buccina, cantus. 3s Non magicos versus, ignotaque nomina rerum,

Dissimilesque deos, Erebumque, Chaosque refugi. Ipsos quin etiam filo convolvere rhombos Edidici, partesque meas de litore echinos, De scopulis muscum, de fluctibus hausimus undam. Ede tuos tandem mecum, cara buccina, cantus.

158쪽

S AN NAZARII

159쪽

Dissiligod by Corale

160쪽

ys NEAPOLITANIELEGIARUM

LIBER I.

EL RGIA PRIMA,

E FOECUNDA tenent saxos rura Petrini, Rura olim proavis facta superba meis. Et Sinuessanas spectas, mea gaudia, NymphaS, Quique novo semper sulfure fumat ager. Et modo miraris veteres in litore portus; sNune Liris gelida qua fluit amnis aqua. Cunctaque felici figis vestigia cura, observas Latiae dum monumenta viae. At mihi paganae dictant silvestria Μuta

SEARCH

MENU NAVIGATION