장음표시 사용
131쪽
Ah miseri: & posthac nec tristes linquimus auras: Nec dubitat saevus solatia serre Pylemon. me. Scilicet id fuerat, tota quod nocte vaganti Huc illuc, dum Pausilypi latus omne pererro, Piscosamque lego celeri Nesida phaselo; Nescio quid queruli gemerent lacrimabile mergi. Is Phyllis ad inserias, Phyllis, si credimus, illos
Ad gemitum, o Lycida, tumulique ad sacra vocabat. Coc. Eheu, care Mycon, qualis spectacula pompae, Nunc recolo quas ipse manus, quaeve ora notavi His oculisi his, inquam, oculis quae funera vidi 2o Infelixi nec me tandem dolor improbus egit In scopulos, in saxa, rogove absumsit eodem Ignea vis, vel saltem aliquis deus aequore mersit. M . o Lycida, Lycida; nonne hoc felicius illi Evenisse putas, quam si sumosa Lycotae asAntra, vel hirsuti tegetem subiisset Amyntae pEt nunc heu viles hamo sibi quaereret escas: Aut tenui laceras sarciret vimine nassas. Sed tu, siquid habes veteres quod lugeat ignes, Quod manes, cineresque diu testetur amatos; Io Incipe: quandoquidem molles tibi litus arenas Sternit: & insani posuerunt murmura fluctus.
oc. Immo haec, quae cineri nuper properata parabam Carmina, ab extremo quum jam cava litora portu
Prospicerem, & nivei venerarer saxa sepulcri; asIncipiam. tu coniseras ad busta cupressus Sparge manu: & viridi tumulum superintege myrto.
132쪽
Me. En tibi caerulei muscum aequoris, en tibi conchas Purpureas, nec non toto quaesita profundo, Et vix ex imis evulsa coralia saxis Adserimus . tu solennes nunc incipe cantus: ἀIncipe, dum ad Solem Bajanus retia Milcon Explicat, & madidos componit in orbe rudentes. oc. Quos mihi nunc, divae, scopulos, quae panditis antra, .
Nereides λ quas tu secreti litoris herbas, que Glauce pater, quae monstriferis mihi gramina succis ostendes nunc, Glauce quibus tellure relicta, Ah miser, & liquidi factus novus incola ponti,
Te sequar in medios mutato corpore fluctus, Et seriam bifida spumantia marmora cauta. Io
Nam quid ego heu solis vitam sine Phyllide terris optem miserὸ aut quidnam rapta mihi luce Dulce putem λ quidve hic sperem λ quid jam morer ultra Infelix an ut hac vili projectus in alga,
Mentes tantum fiutices, desertaque cernam Ss
Litora, & ingrato jactem mea verba sepulcro Scilicet hos thalamos, hos felices hymenaeos Concelebrem p sic speratae mihi gaudia taedae Dat Venus λ ambiguos sic dat Lucina timores Quis mihi, quis te te rapuit, dulcissima Phylli λ ω Phylli, meae quondam requies, spesque unica vitae, Nunc dolor, aeternusque imo sub pectore luctus,
Non licuit tecum optatos conjungere somnos, Dulcia nec primae decerpere dona juventae, aut simul extremos vitam producere in annos. 6s
133쪽
Nunc te quis credat lapis hic habet :& mihi nusquames, Nusquam terrarum, Phyllis: sed fabula, & umbrae
Frustrantur miseras per dira insomnia noctes. Me miserum: qua te tandem regione requiram
Quave sequar λ per te quondam mihi terra placebat, 7 Et populi, laetaeque suis cum moenibus urbes: Nunc juvat immensi fines Iustrare prosundi, Perque procellosas errare licentius undas Tritonum immistum turbis , scopulosaque cete Inter, & insormes horrenti corpore phocas , 7sQuo numquam terras videam. Iam jam illa tot annis Culta mihi tellus, populique, urbesque, Valete: Litora cara, valete: vale simul, optima Phylli. Nos tibi, nos liquidis septem pro fluctibus aras nemus: septemque tibi de more quotannis 8oΜonstra maris magni vitulos mactabimus hirtos: Et tibi septenis pendebunt ostrea sertis, Ostrea muricibus variata, albisque lapillis. Hic tibi Nisaee, & flavos resoluta capillos Cymodoce, mitisque pia cum matre Palaemon. 8s Et Panope, & Siculi custos Galatea .prosundi Solennes nectent choreas, & carmina dicent: Quae Proteus quondam divino pectore vates Edocuit, magni quum funera fieret Achillis: Et Thetidis luctus consolaretur amaros. 9o At tu, sive altum selix colis aethera, seu jam Elysios inter manes, coetusque Verendos
Lethaeos sequeris per stagna liquentia pisces;
134쪽
Seu legis aeternos formoso pollice flores, Narcissumque, crocumque, & vivaces amarant S; Et violis teneras misces pallentibus algas, Adspice nos, mitisque veni. tu numen aquarum Semper eris, semper laetum piscantibus omen. Ut Nymphis, Nereoque, ut flavicomae Amphitrite, Sic tibi victrices fundent Iibamina cymbae. Interea tumulo supremum hoc accipe carmen, Carmen, quod, tenui dum nectit arundine linum,
Piscator legat: & scopulo suspiret ab alto:
IN. GREMIO. PHYLLIS RECUBAT. SIRENIS. AMATAE CONSURGIS. GEΜINO. FELIX. SEBETHE. SEPVLCRO
M . Dulce sonant, Lycida, tua carmina : nec mihi malim Halcyonum lamenta, aut udo in gramine ripae Propter aquam dulces cycnorum audire querelas. Sed tu: sic faciles vicina Megaria semper Sufficiat conchas: sic proxima Mergilline Troostrea, saxosaeque ferat tibi rupis echinos: Quandoquidem nox obscuras jam distulit umbras, Necdum permensus caelum Sol: incipe rursus, Atque itera mihi carmen. habent iterata leporem. F. Ne miserum ne coge, Mycon. sat lumina, sat jam II s
haustae maduere genae . dolor adspice siccas obduxit fauces: quatit & singultibus imum
Pectus: anhelantemque animam vOX aegra relinquit.
Et tamen haec alias tibi nos, & plura canemus, Fortasse & meliora, aderit si Musa canenti. Iro Quin & veliseris olim haec spectanda carinis, Seu
135쪽
Seu Prochytae, seu Miseni sub rupe patenti Inscribam: grandesque notas ferrugine ducam: Praeteriens quas nauta mari percurrat ab alto: Et dicat: Lycidas, Lycidas haec carmina secit. 123 Sed quoniam socii passim per litus ovantes Exspectant, poscuntque tuas ad retia vires; Eja age jam surgamus. ego haec ad busta sedebo, Tu socios invise: escas bam quaerere tempuS: Et tibi nunc vacuae fluitant sine pondere nassae. IIo
FOR τε Lycon vacuo sessus consederat antro Piscator, qua se scopuli de vertice, lato ostentat pelago pulcherrima Mergilline. Dumque alii notosque sinus, piscosaque circum AEquora collustrant flammis, aut linea longe sRetia, captivosque trahunt ad litora pisces;
Ipse per obscuram meditatur carmina noctem. Immitis Galatea: nihil te munera tandem,
Nil nostrae movere preces 3 verba irrita ventis Fudimus: & vanas scopulis impegimus undas. I Adspice, cuncta silent, orcas & maxima cete Somnus habet, tacitae recubant per litora phocae: Non Zephyri strepit aura: sopor suus humida mulcet AEquora: sopito connivent sidera caelo.
Solus ego hei misero dum trim pectore questus asNocte
136쪽
Nocte itero, somnum tota de mente fugavi: Nec tamen ulla meae tangit te cura salutis. At non Praxinoe me quondam, non Polybotae Filia despexit, non divitis uxor Amyntae, Quamvis culta sinu, quamvis foret alba papillis. 2o Quin etiam AEnaria, si quidquam credis, ab alta Saepe vocor. solet ipsa meas laudare Camoenas In primis formosi Hyale: cui sanguis Iberis Clarus avis: cui tot terrae, tot litora parent: Quaeque vel in mediis Neptunum torreat undis. 13
Sed mihi quid prosunt haec omnia, si tibi tantum Quis credat, Galatea λ tibi si denique tantum
Displiceo p si tu nostram, crudelis, avenam
Sola fugis p sola & nostros contemnis amores ostrea Μiseni pendentibus eruta saxis Io Mille tibi misi: totidem sub gurgite vasto Pausilypus, totidem vitreis Euploea sub undis
Servat adhuc. plures Nesis mIhi servat echinos, Quos nec vere novo soliis lentiscus amaris
Inficit, aut vacuae tenuant dispendia Lunae. Is Praeterea mihi sub pelago manus apta legendis Muricibus: didici Tyrios cognoscere succos, Quoque modo plena durent conchylia testa. Quid refugis tingenda tibi jam lana paratur, Qua niteas, superesque alias, Galatea, puellas; 4o Lana maris spumis quae mollior. hanc mihi pastor Ipse olim, dedit hanc pastor Melisaeus, ab alta Quum me sorte senex audisset rupe canentem: Et
137쪽
LEt dixit: Puer . ista tuae sint praemia Musae, Quandoquidem nostra cecinisti primus in acta. 4
Ex illo in calathis servavi, ut mittere possem. Sed tu, ne qua mihi superet spes, ne qua futuri Conditio, Galatea, manum mihi dura negasti. Hoc est, hoc, miserum quod perdidit. ite, Camaenae,
Ite procul: sprevit nostras Galatea querelas. Io Scilicet, exiguae videor quod navita Cymbae, Quodque leves hamos, nodosaque retia tracto, Despicis. an patrio non hoc quoque litore Glaucus Fecerat 3 aequoreae Glaucus scrutator arenae, Et nunc ille quidem tumidarum numen aquarum. ues
Sed nec, quae nimium vel me sic falsa fatigat, Fabula te moveat Lydae. licet illa puellis Iactet, nescio quas mihi se misisse corollas;
Non me Lyda tamen, non impulit, aequora testor, Nereidasque omnes. si fallo, naufragus illas fio
Experiar, salsosque bibam sub guinite fluctus.
Heu quid agam λ externas trans pontum quaerere terras Iampridem est animus: quo numquam naVita, numquam Piscator veniat. sors illic nostra licebit Fata queri. Boreae extremo damnata sub axe Stagna petam; & rigidis numquam non cana pruinis An Libyae rapidas, Austrique tepentis arenas,
Et videam nigros populos, Solemque propinquum pQuid loquor infelix Θ an non per saxa, per ignes, Quo me cumque pedes ducent, mens aegra sequetur λVitantur venti: pluviae vitantur, & aestus :Non
138쪽
Non vitatur Amor. mecum tumulatur oportet.
Iam saxo me me ex illo demittere in undas Praecipitem iubet ipse furor. vos o mihi. Nymphae: Vos, maris undiseni Nymphae. praestate cadenti 7s Non duros obitus, saevasque exstinguere flammas. Scilicet haec olim, veniens seu litore Cure Caietae, seu Cumarum navalibus altis. Dum loca transibit, raucus de puppe magister Hortatus socios, Dextrum deflectite, dicet. 8o In latus, o socii: dextras deflectite in undas: vitemus scopulos infames morte Lyconis. Talia nequidquam surdas jactabat ad auras Infelix piscator, & irrita vota fovebat: Quum tandem extremo veniens effulsit ab ortu Is Lucifer, & roseo perfudit lumine pontum.
CH. Γ Ie mihi nam Baulis, verum si rettulit AEgon. ψ Bis senos vos, Mopse, dies tenuere procellae Quid tu, quid Chromis interea, quid vester Iolas Dum Notus insultat pelago, dum murmurat unda, Ecquid desertis vacui lusistis in antris s p. Quid nostrae facerent ingrata per otia Musae, o Celadon neque tum conchas impune licebat Κ Per
139쪽
Per scopulosi non octipedes tentare paguros.' 'Iam fragilem in sicco munibant saxa phaselum: Raraque per longos pendebant retia remos. IOAnte pedes, cistaeque leves, hamique jacebant: Et calami., nassaeque, & vsminei Iabyrinthi. Tum Chromis Inarimen spectans, His, inquit, ab oris Ah dirum exsilium. nostrae solvere carinae Quum regem post bella suum Comitata juventus tors Ignotis pelagi vitam' committeret undis. Quae tamen, ut fama est, Ligurum per saxa, per altas Stoechadas emicuit: Rhodanique invecta per amnem Nam, bene si memini, Rhodanum reserebat Amilcon Pineant madidas vidit refluentis arenas, ZO Et quae caeruleos procul adspicit ora Britannos; Qui, nisi vana serunt, quoties maris unda resedit, Indigenae captant nudos per litora pisces. Ne, Chromi, ne luctus renova, respondit latas: Sat tuus haec nobis Lucrini nuper ad undam asNarravit Lycabas: Solem se scilicet illic Trans fluctus, trans & nubes vidisse cadentem Haud aliter, quam si nostris e montibus illum Cajetae adspiceret longe post litora serri, Et strepitum sensisse ruentis ab aethere currus. Io Praeterea mores populorum, urbesque, Iocosque Exposuit, quernasque domos, & lignea tecta. Addidit & varias, heu barbara nomina, gentes:
Bellovacos, Morinosque: &, quos quis dicere possit Tarbellos: Iatis errare'& flumina campis: g
140쪽
Nescio quem Ligerim tectis se innasse carinis. b Sed mea nunc aliae poscunt sibi pectora curae.
Τu modo, si quid habes c & te quoque Chloridis ardor
Excruciat scopulo hoc mecum meditare vicissim. Audiet, & gracilem percurret Mopsus avenam. ΑοSic illi: ast ego nil contra, sed quae mihi collo. Garrula pendebat, manibus tunc sumta cicuta eri Scilicet alternos conabar arundine versus Excipere. alternis nam dicere uterque parabat.
Nec mora. jam Chromis hos, hos & reserebat latas. 4s
r. Nereides, pelagi sacrum genus, aut mihi, vestris. Μunera iste vadis, duram queis Chlorida placem r l, si muneribus flecti nequit, aequore toto Quaerite, quae nostrum sanet medicina surorem. At Sirenes, mea cura, audite haec ultima vota. so Aut revocet jam Nisa suum, nec spernat Iolam, - Λut videat morientem. haec saxa. impulsa marinis Fluctibus. haec misero vilis dabit alga sepulcrum . Cbr. Qualis tranquilla quae labitur aequore cymba. um Zephyris summae crispantur leniter undae, Ss Tuta volat, luditque hilaris per transtra juventus; Talis vita mihi. mea dum me Chloris amabat. Ibi. Adspicis, iratae feriant ut saxa procellae :Ut v lidis imae Coris turbentur arenae. Iam scopulis furit unda, tremit iam terra tumultu .. 6o Fallor, an haec ipsa est Nita indignantis imago Chr. o Proteu, pastor liquidi maris, O pater, O reae,