장음표시 사용
221쪽
Infestosque deos, metuendaque jura minatus, 3s Indicat nato bella gerenda suo. Hic bene conveniens membris variantibus ordo Adspiciat celebres e regione situs. Exhedrae, xystique, tablinum, hypocausta, diaetae, Et quae privatis usibus apta velim. ΑΟΛtque aliae occasus, aliae vertantur in ortus, Quaeque habeant Borean, quaeque inhibere Notum Iungantur longis quadrata, obliqua rotundis οῦ Et capiat structos plurima cella toros. O studiis placitura meis, o mille per artes
otia Pieriis nostra juvanda modis luc ego tranquillo transmittam tempora cursu: Dum veniat satis mitior hora meis. viximus aerumnas inter, lacrimosaque regum Funera: nunc patria iam licet urbe sevir saut quod tot curae, tot detraxere labores, Restituat vati Parthenopea suo.
222쪽
224쪽
CRIREN Di studium mihi tu, riderice, dedisti. Ingenium ad laudes dum trahis Omne tuas. Ecce, suburbanum rus, & nova praediadonas IFecisti vatem, nunc facis agricolam . I I.
AD VILLAM MERGI. L LIN ΛΜ. Ru Wis o sacrae, pelagique custos , Villa Nympharum domus, & propinquae
Doridos, regum decus una quondam, Deliciaeque Nunc meis tantum requies Camoenis; ς Urbis invisas quoties queretra, Et Diuitigod by Corale
225쪽
Et parum fidos popularis aurae Linquimus aestus: Tu mihi solos nemorum recessus Das, & haerentes per opaca laurus Io Saxa: tu sontes, Aganippidumque Antra recludis. Nam simul tete repeto; tuasque Sedulus mecum veneror Napaeas: Colle, Mergillina, tuo repente
EsPegasis unda Emuit, de qua chorus ipse Phoebi. Et chori Phoebus pater, atque princeps, Nititur plures mihi jam canenti
Ergo tu nobis Helicon, & udae Phocidos saltus, hederisque opacum Thespiae rupis nemus, ct canoro vertice Pindus. I, puer, blandi comitem laboris 23 Affer e prima citharam columna; Affer & flores; procul Omnis a me
Principis nostri decus, atque laudes Fama, per latas spatiata terras , IOEvehat, qua Sol oriens, cadensque
Frena retorquet ἀQuaque non notos populos, & urbes Damnat aeternis Helice pruinis;
226쪽
Quaque serventis cumulos arenae Is Dissipat Auster.
Ille crescentes veneratus annos l Vatis, antiquum reserentis ortum ' . Stirpis, & clarum genus, & potentum a
Contulit larga numerosa dextra Dona; & ignavae stimulos juventast ' L. . r . Addidit, silvas, & amica Musis 'otia praebens. III.
MAIus adest; da serta, puer: sic sancta vetustas. Instituit; prisci sic docuere patres. Iunge hederam vioIis; myrtum subtexe ligustris; Alba verecundis lilia pinge rota.
Fundat inexhaustos mihi decolor Indus odores : sEt fluat Assyrio sparsa liquore: ma. Grandia sumoso spument crystalla Lyaeo: . . Et bibat, in calices lapsa corona meos. Post obitum non ulla. mihi carchesia ponet i. aEacus. insernis non viret uva jugis.' . .' Id . Io Heu Vanum mortale genus, quid gaudia differs prille diem: mediis mors venit atra j S. IV.
ΜI RARis niveis pendentia saxa columniS, Hospes, & hunc, acri qui sedet altus equo λ
227쪽
Quid si animos, roburque ducis, pneelaraque nosses Pectora, & invictas dura per arma manus 3 i Hie Capitolinis dejecit sedibus hostem: s i ἰ ι γ sBisque triumphata victor ab urbe redit. ι i, i i Italiamque omnem bello concussit, ct armis:
i Intulit Etrusco signa tremenda mari. O i, a Neve seret Latio tantum diademato selix, lusi ',3 Ante suos vidit Gallica seeptra pedes i / L. Io Quumque rebellantem pressisset pontibus Arnum; . . : Ἀ- Mors vetuit sextam claudere inmpiadem. I II nunc, regna pqra, fastusque adtolle superbos: Μors etiam muncis obruit atra deos. I I
AD FEDERI CUM RiE G E M. CLausa quod effossis erumpunt ossa sepulcris,
Et reserant veteres putria saxa rogos; Nimirum tanto cupiunt sub principe manes Vivere; & ad nutus umbra vocata venit. Utque decet, longo mansuras tempore sedes sSpondent, & regnis otia laeta tuis. Quaeque diu ambiguis tecum Fortuna vagata est Passibus, hic certa stat bene nixa rota. in Flu . E . Sume animos, riderice: tuis hic meta periclis i Haeret: habent manes, & pia busta fidem. io
SExcεNτAs, Nina, da, Precor, roganti Sed tantuni mihi basiationes: Non Diuili so by Corale
228쪽
Non quas dent bene filiae parenti, Nec quas dent bene fiatribus sorores: Sed quas nupta rogata det marito, sEt quas det iuveni puella caro. - Iuvat me mora longa basiorum , Ne me tam cito deserat voluptas. Nolo marmora muta, nolo pictos Dearum, Nina, basiare vultus: ' . Io Sed totam cupio tenere linguam,
Insertam humidulis meis labellis; inne & sugere; morsiunculasque ς miles adjicere; & columbulorum iIn morem, teneros Inire A, Is, blandum simul excitare murmur. -
Haec sunt suavia dulciora melle Z Ηybheo, ω Siculae liquore cannaes Haec sola ambrosiaeque, nectaris
Succos fundere, Ma habere possunt. aut Quae si contigerint mihi; tuisque - ι ..
Admovere sinas manum papillis; Quis tunc divitias, quis aurum, & Omnes Assis me putet aestimare reges s. c'. et iIam non mesuerim mihi beatas as rorae, Venerisque habere noctes: Non Hebes thalamos beatiores: Non, si deserat haec suum maritum: ξ Non, si me roget usquequaque: non, si is ternam Mihi spondeat juventam. Io
229쪽
MUsARuM lux alma, meus cui tura quotannis,l, Cui rite Altilius fundit in igpe me imἰ Accipe servatos hiberno frigore flores; Quaeque madent Siculis annua liba favis. Quandoquidem magnum Latio, rarumque dedisti . 1 sPignus, & Aoniis non leve nomen aquis. fAt tu, sic tristes numquam operiare teniebrM; Sic Phoebi nitido semper honore mices: Fausta, precor, longos tamen exspectata per annos, Attilioque tuo concolor usque r ' licil
HI aERNAs tibi pampineis Oim vitibus uvas Mitimus, O remi glaria, honosque tui. 'Praela vacant; riget om nis ager; spumantia tandem . Μusta silent; mensis ς st tamen uva tuis. Iam pater Autumnus vernantia lilia mittet; sTalia si medio frigore Bruma dedit.
VENτuRos olim Romana ad moenia Turcas, n Dixerunt vates: credite, Vera canunt. Scilicet Aison sum Turcas in bella trahentem Exspectas fatis anxia Roma tuis . .: ne metum, vincet; sed te meliora manebunt sImperia; Alsonso Principe major eris. trita .. . .
230쪽
IN TUMULUM LAURAE PUELLAE.ET lacrimas etiam superi tibi, Laura, dedissent:
Fas etiam superos si lacrimare foret. Quod potuit tamen, auratas puer ille sagittas Fregit, & exstinctas moesta Erycina faces. Sed quamvis homines tangant tua fata, deosque: sNulli flebilior, quam mihi, Vita, jaces. Felices animae, quibus is comes ipsa per umbras; Et datur EIysium sic habitare nemus. XI.
DE PARTU NIs AEAE, CHARIT EI CONIUGIS.
DUM parit, & longas iterat Nisaea querelas; Scinditur incerta seditione polus. Pierides puerum, Charites optare puellam: His Venus, ast illis docta Minerva favet. Adstat amans Veneri Mavors, Phoebusque Minervae; sMagnanimusque aequa Iuppiter aure sedet: Quum subito aurato surgit puer improbus arcu ;Et caelum notis territat omne minis. Adsensere metu superi. pater ipse deorum Risit; & Aonias jussit abire deas. Io Exsultat palma Venus; & nascente puella Augentur Charites, Cypria turba, deae,
EDic το nuper quum tu, rex magne, caveres, Audaci ne quis stringeret arma manu