장음표시 사용
181쪽
oeuitationes utrique communes apud Bona- uenturam legunt r.
obuijs particulis disputandum fuerat. Sed aliud opinor est
dii putare, ac disserere, aliud loqui, illud nonnisii sapientes, hoc etiam insani faciunt. Legi Exercitatorium Cisneri num, pium , ita me Deus, & utilem Reipublicae librum, sed, quod veritati dandum est , nihil ad Ignati j Exercitia Vbi enim annotationes 3 ubi spirituum dii cernendorum 3 ubi Electionis frugiferae regulae 3 ubi gradus humilitatis 3 ubi orandi modi, caeteraque interioris philosophiae documenta illa magnifica 3 ubi ordo ille, & commentationum admirabilis illa , & prouehendis ad sublimia sanctimoniae animabus comparata partitio, qua nihil opportunius potuit excogitari λVerum Exercitiorum , atque Exercitatori nomina eadem pene iunt, unumque inclinatur ex alio. Leui simiam sanE argumentum , ut aliquid inde acceptum fuisse dic mus. Sed fac validum esse; potius per Bona uenturam profecisse dicendum fuit, qui geminos eodem titulo libellos pietatis plenissimos scripsit , nec tibi liberum excipere, ignorata Ignatio , cum Minoressae ageret Bonaventurae opera, qui id loci scripssse neges. rudem nimirum adhuc litterarum, dc militari nondum ignoratione dedolata. Caeterum in fasciculari j sic enim II. opusculum appellauit Bonaventura) cap. III. cui titulus est , Generales modi ad formandum meditationes de 'rnis infernali ου, ocin cap. I V. cuius epographe legitur in haec verba. Generales modi meditaui circa extremum iudicum. Et in cap. V. quod in cribitur Generales meditationes de gloriae etsi, S: in VI. cuius lemma est, Breuis modus meditandi Grea beneficia diuina; in his, inquam , alijsque capitibus plurima congeruntur, per suae pro secise Cisi eruimpalam est, & si ex libris hausisse Ignatium , quae scripsit dicendum esset, quis Bonaventurae Cisnerium ante serat ZSed haec Pseudo Constantino ignorata omittamus. Qui quum sibi caris non constet, sed ubique sui similis ineptiat, nihil illi amplius est respondendum. Illud tamen non omiserim tantas ubique terrarum , &apud cuiuscumque ordinis homines Ignarianarum exercitationum ubertates fuisse, ut quam illae Diuinitatis instinctu fuerint conscriptae, res ipsa per se loquatur, & perridicula
182쪽
Lilbili Pseudo-Constantiniani. I s
cula quidem Pseudo-Constantini argumenta, quod caueae structor de Monachis Benedictinis ic se Ignatiana methodo excolentibus attulerat, respondentis argutatio est , quasi suorum illi rctincntes, alicna exploreny YYYUrrQuum enim plurimos, & clarissimos Monachorum I raeiertim Germanorum , imo integra illorum collegia gnati j Ezerciti js ad omnem Religionis laudem profecisse, -- ' quam ego libere assirmare possum, tam , nisi plane depuduit, negare ipse non possit ; quinam ubi a Monte Serr to discessctis, Citineriano Exercitatorio ad reuocandam Veterem morum disciplinam, & Monastici nominis sanctitatem instaurandam , usus fuerit, si Pieudo Constantinus in medium attulerit, ne ille famae ac nomini tuo paulo sapientilis consuluisse videbitur , Constantine vvxx mRem igitur omnem ut quam paucissimis comprehendam. Aio Ignatium Minoresae primum Exercitia composuisse,adeo ex historicorum omnium consensione testatum 1 nimis. esse, ut sine virorum grauissimorum iniuria , qui summa fide scripserunt, ab homine , quem proprij affectus transuersum non agant , negari nullo modo possit: Tum codem ab Ignatio litterarum omnium adhuc rudi, ac proinde , quod consequens est, haud dubio diuinitatis instinctu, ea condita esse, quum testes doceant, & Romanae Rotae Patres amplissimi Pontifici asserant, nonnisi ab impuden- . 'te accusatore, in dubium reuocari potuisse. Tertio, quum
acceptas a se diuinitus maximorum documentorum , at- . que chimiarum commentationum , quae nusquam apud
alios magistros legantur, notioncs Ignatius ipse non semel idixerit, insanire hominem illum oportere, qui leviculis nescio quibus argutationibus eam se veritatem conuellere posse sperauerit Quarto aio nihil latinae linguae, nihil humanae indigum scientiae fuisse,qui Deo magistro usus ad scribe- idum & vernacula quidem lingua aggrederetur. Quinto ita cum Diuino hoc magisterio tractat dorum animorum experimenta constare,ut cum Ioannis diuinitus docti Euange- .lio consuetudine illam , quam te cum ChristoDomino habuisse testatur, quod vidimus, quod audiuimus, quod manus nostrae contrectauerunt de Verbo υita hoc annunciamus vobis; Quae omnia cum luculenter fuerint demonstrata si
Pscudo-Constantinum , qui contra tendit, strenuissimis
183쪽
1 6 ID Ineptiis, er Malignitis
ineptire dixeris, irasci ille tibi. nisi praeterea insaniat profecto non debet , Constantine. Quare age tandem aliasque hic tibi aphanias , nugasque allinxit, liberrima indignaticiae dissiato.
184쪽
MALIGNITATE LIBELLIPSEVDO CONSTANTINI ANI.
V I s te , Constantine humani L si me , in Societatem hanc no-I ram, cui non uno te nomine amicissimum esse oporteat, tam implacabiliter invehi credat , quam mox a Pseudo Constantino isto nulla plane neque hominum , neque ccclectium reuerentia, probrosissime factum fuisse palam faciam 3 Is est hominis liuor, & im pudentia, ut non modo in te , quem & gentis nobilitas, & Benedictini nominis dignitas , & litterarum pro sessio modestiae admonent ; sed non nisi in accusatore aliquo de foro, cui nullus reliquus sit pudor, residere posusit. Mitto, quod carissimorum tibi fratrum Octaui j, Paullique qui in Societate hac nostra vitam summa cum laude , virtutumque non vulgarium opinione duxerunt, inc- moriae, & Alphon si, qui adhuc in ea superest, de quo, ne viventem laudem dicere omitto, iniuriam te facere voluissse impium sit arbitrari; illius profecto humanitatis, quam feras ipsis, stolidasque ac praeferoces belluas natura docuit, obliuisci eum est necesse, qui homines nullo sibi nomine T 1 infestos,
185쪽
i 8 De Ineptiis, S Malignitate
infestos, ne dicam benevolos, ac bene merentes ultro cornu, ac dente appetat. .
II. Narrabo tibi, Constantine , bubulci dictum, quod ait
cui, bdi disse non pigeat. Ibam adolescens comes additus Bernar- nec in bellais dino Stepnonio, summo mane frigidioris aurae captandaeror iii ai nam aestus in Urbe tum erat vehementissimus in quum in s. m Aloysium Albricium incidimus , quem eadem caussa portai---LM. eduxerat Pinciana. Dum summus ille Poeta, & Orator hic incomparabilis eruditissitate, atque iucundissime fabulantur, en tibi ex aduerso ingens bubalorum grex ; nos vit bundi belluarum ad vicinam turrim applicuimus, & quum grex Omnis transisset, in viam redivimus. Nec multum illius confeceramus , quum ecce tibi immanem, & plane exgregem bubalum iras cillantem contra nos venire pro- , speximus, angustiori iam via ; Ergo Albritius elata voce, Bubulcum, qui pone sequebatur , an malefica esset bellia, interrogat: Ille facie horrida, totoque corpore notabilem in modum deformis, bubalum bipedem dixisses , absona voce, verbisque nescio quid pingue, asperumque montana ex Vmbria sonantibus, caput vix attollens ; enim uero,
inquit, malignum bubalum illum esse necesse sit, qui sibi ' non molestos Pappetat. Vos ad me ite. Quid ergo de tuo Pseudo Constantino dicam, qui in tibi per amicos, & tuo abusus nomine coniscat 3 bubalo illum esse ferociorem
III. Et i and non modo humanitatem omnem s veru metiam amo C, im pietatem exuisse videtur, qui Ignatio , & Xauerio sua deritiarem tu trahat ornamenta , non Vt Benedicti num nomen quasi
iras sanctas vero illis indigeret in repetitis veluti plumis exornet , sed in mi u -- vi illos spoliet. Quae scri oendi licentia iam nimium gliscens, nisi grauius ab Ecclesia coerceatur , nihil erit adeo san-Lum , quod hominum audacia non contaminet ; quasi
vero egregiam ingeni j laudem , & spolia ampla reserant, dicere si possint, Coelum ipsum petimus Z ultitia. Et ex illorum nefario grege sint, de quibus olim Sionius
Vates querebatur Posuerunt in caelo os suum , lingua eorum pertransiuit in terra. Cuius grauissimae accusationis,
quam iustae mihi sint causse, iam videbis, Consta utine.
186쪽
. Libo i Pseudo Constantiniani. i '
Vstissime Pseudo. Constantinum liuoris adu r- . us Ignatium postulamus , Constantine ; nam cito sanctissimo haud cunctanter pleraque temerarius censor, potui etiam impium dicere , ἡ iis diripit, ornamenta, quibus illum Deus auctum voluit, Cuius opem non aliud pretium facit, nisi ut suam prodat malignitatem, quod ut strenue ab illo factum non dubites age , quantiim ausus sit, mecum agnosce. Quid enim audax ac temerarium magis, quam visum II. illud Christi Domini Crucem baiulantis Ignatio Vrbem in- Prim) et Meunti obiectum , quod omnium historiarum monumentis rum nobiliselonge celeberrimum est, & promissiim amplissimum, quo D- η incomparabili dignatione fauorem suum seruulo in preces abiecto benignissimus Dominus verbis illis pollicitus
est EGO VOBIS ROMAE PROPITIUS ERO,
ita eleuare, ut non modo diem nobis dicat, quod Panormi sacra in tabula in altari expicta in publicae venerationi libstoriam cxpoliterimus ; verum rena totam in fabulis habeat 3
At quam nullo audacia nititur fundamento Z Cardinalem I 1 I. nescio quem Sacerdote nescio quo homini imaginem id iij a. offerente , illam n oo sine stomacho abiecisse ; quod dice- fundam araret historiam illam a sacris iudicibus fuisse reiectam, quam imaginem apud se diligenter asseruari testatur , quasi vero
hoc totius impiae acculationis magnum sit firmamentum.
Principio igitur aio visum illud testatissimum in actis Toletanis & Romanis haberi eo meliori modo , quo huiusmodi possunt comprobari; Cum enim non nisi ex videntis dicto haberi possint qui enim aliter arcana haec visa probantur 3ὶ ilia omnia Romanae Rotae seueritas a legitimis probationibus reijcere consueuit , ut sanctitatis. iam testatae ornamenta potius sint , quam probatio-
187쪽
iueo De Ineptiis, oe Malignitate
Satis igitur erit fidei, si testes viri sint omni exceptione maiores , iuratique cuiusmodi sunt, primus Toletanus, &1ecundus Romanus. Sed qui oscitationem huius hominis incredibilem, & scribendi licentiam plane desultoriam non stupeat Z Qui enim se plurimas diuinas illustrationes Ignatio non negare scribit, quarum tamen nulla relatione canonigationis ob eam, quam modo dicebam, causiam recitetur, ex illius silentio celeberrimam hanc rei j ciendam sibi duxerit. Huc accedit Ioannis Polanci viri religiosissimi, &Igia tio ipsi, ac postea Laynio, & Borgiae, qui Ignatio in Societatis praefectura successerunt , assidui, atque intimi, quippe a secretis, accedit inquam tanti viri auctoritas ; is enim in ea, quam de Ignati j vita , & Societatis ortu , at que incrementis Latine summa fide , ac diligentia historiam composuit , quamque ego anno superiore antequam Pisas venirem,Romano nostro in tabulario inspexi cap. IV.
visum ipsum & Christi Domini promissa diligentissime
prosequitur: porro Polancum nescisse quid scriberet, aut mentitum luculenter fuisse,qui odii, aut inuidentiae causas procul habeat, nemo dicturus est. Supererant enim, quum illa componeret Polancus, qui ab ipso Ignatio audierant, aut ab iis, quibus ille narrauerat, rem totam acceperant. Adde traditionis apud nos celeberrimae , ac testatissimae vim, quae cum illa legitima est, quanta sit , sciunt omnes. Quod si tanta est vetera calumniandi libido, quid in omni unquam antiquitatis memoria sanctum erit 8 Benedicti gesta , & visum ab co Germani animum ad beatorum sedes euchi, orbemque terrarum admirabili quadam , arca naque ratione unico illi Obtutu Videndum obicctum tradit Gregorius. Verum si a quibus acceperit Magnus, quaesiero quid aliud responderi potest, quini ab ijs, quibus naec Benedictus arcana patefecerat 3 Itaque in ipsum Bcnedictum fides omnis incumbit , nec ulterius quaerendum, quum de illius fide in re t1m graui dubitari sit nefas. Tantumdem de Ignatio ego dicturus sum , a quo maiores nostri acceperunt ; nam statim ab cius excessu edita. Romae illius imago est rotundo in clypeo quadra in plagula quatuor totidem ad angulos plagulae additis historijs, in quibus & reddita ci ab Apostolo Petro sanitas.
Xaueri j in Indiam, & sanctissimi Patris mors, di hoc ipsum
188쪽
visum continebantur, quod cum ab illis, qui assidui fuerant Ignatio curatum sit, hominem profecto liuidum illum elle oportebit , qui tam immanem veritati fraudem
ab illis Ignati j discipulis factam velit suspicari. Sed illud
Ignatius ipse mis in aduersarijs , quorum exemplar Ro- VIII mae in Tabulario Societatis adseruatur; nam libellum chi- momrographo Ignatij discriptum Petrus Ribadenetra secum in toti qm Hispanias avexit, rem semel iterumque adnotauit. In his
igitur aduersiarijs haec Hispanice habentur ab illis verbis: Dela Trini ad sanctissima hoc est in quinto sacro des an ta 'Trinitate. Sabado en ta oracion solita no taliando, de lami ad ad elante , con a se deuotion, satis facisu de animai con a una musi a de clari ad lucida alpreparar det altar, veniendo en pensamiento Iesu cou mouerme a Uu-D ; pare-ciendome internamente , fiendo eI la cabeca de la CompaAia para=r en roda pobresa , que iod G las rasones humanas, ounque parecta que lodas las Otras radues passans en electon militaua a los mi Os := eso pensamiento me mouia a deuociora , I lagrimis, γ a una mella, que auunque no hastasset rimas en Isisse, o eo Missas, me parecta , que se hu-timiento era hastante en ite o de tentationes , o tribulationes para e far firme con estos pensamientos andanL, I vestiendo, cresciendo incremento, ' Pareriendo Tna confirma-riou 3 auuuque no reci esse consolariones , 1 parmen omeen astuna maniera sir d e la sanctissima Trinidad et mo stra e , o et sentiris de Iesu , veniendo eu me ria quan- . do et Padi e me pino con hyo. At finir dei vesir con est a intention te imprimio me tauto ei nombre de Iesu γ tanto efforcado, o pareser ser confirmado por ad ante venia ennucua fuersa de lagrimis, 3s olos ,' comensando la Missa assistente Mucha gracia, 1 deuotion sec. Haec ideo Hispa-Dicchic recitanda ego putaui. vi constet quanta fide ab Ortandino historiarum lib. X. num. 6o. in haec verba Latine reddita sint.
Conserant qui utriusque linguae scientes sunt, videbunt
189쪽
IX. in summa fide incomparabilem oriandini elegantiam
sum- Sabbato , inquit , quintum Sacram de Trinitate. In preca- cψm sic, tione cons ueta, clim initio non multum adesset , post Lm
'T, dium sat multum praeso fuit pietatis , iucunditati rue anire lati o/- mae ctim aliquo obiectu, o specie lucidae claritatis. Dum autψηο - tare componitur , occcurente mcnti Iesu , motus ad eum δε-
quendum : cum tenitus existimarem, quod ipsesit Dux, captisque Societatis ; id esse omnium arguMentum maximum, or paxpertas , se nuditas summa esset assumenda : au- quam aliae quoque rationes, quas in electionibus adhibueram, eodem spe stabant. Atque haec cogitatio commouebat me ad pietatem , Cr lachrymas, atque etiam ad consantiam , ut quamuis in Sacro huius diei , vel in alijs non afluerent Iachomae, videretur hic sensus fore satis tentationum , ct molestarum tempore ad constantiam obtinendam. Inter has cogitationes cum progrederer , o sacras vestes induerem,
crescebat pius sensus, ct videbatur haec plane esse confirmatio decreti; quamuis aliae consolationes abessent: ct et idebatur confirmatio esse quodammodo a fauctissima Trinitate Hoc enim B. Pater cupiebat ; adesse sibi potissismum ab augustissima Trinitate fensum aliquem, unde intelligeret accepta illa esse, quae ipse de paupertate decreu rat) cum ita se commMnicaret Filius: quia recordabar eius temporis , quo Pater me apud Filium collicauit. Pos indutas cras veses, cumse mihi magis , mri que nomo IE SV primeret, ct ita ego essem corroboratus , ct confirmatus
in omnem eueutum, erumpebat noua vis lachrymarum , atque singultuum. Sacrum iam ingresso multum comitabatur gratiae, ac pi, sensus cum quieta , long,que lachrymatione. Hic iam quaero ex Pseudo-Constantino, quid illa verba significent. Recordabar eius temporis, quo Pater me apud Alium cosiocauit Z Nonne manifeste visum illud attinguntrquo enim alio tempore apud Filium fuit a Patre collocatusὶ& mentitum' hic Ignatium in tanta rerum sanctitate, ac
scribendi simplicitate suspicabimur t
190쪽
Sed ut nihil desiderari possit, eius, quam ad Socios RO- xiv ae anno CI'. ID LX. habuit Laynius , concionis . . domesticae particulam addamus ex codice illius concio num, qucrn in tabulario asseruamus. Ibi pag. X l. sic lo' s. b. ' iis , qui tui, Laynius e Primum fundamentum balus appellatio' habita ita ianis Societatis Iesu, de qua dicere ordiebatur) i ud, si ς ηρ mihi videtur , Patri nostro fuit, quod nunc asseram. Com s -ι Romam Senensi via veniremus , ct Pater multis spirituali us motibus , praesertim in Eucharis E abundaret, Isagi per Taber , ct ego quotidie Sacrum faciebamus , ipse non faci hat , sed communicabat. Dixit ergo mihi impressa sibi a Deo haec verba : EGO VO BIS R O M IE PROPITIUS ERO, quorum cum pinte lentiam nesciret Pater noster, dicebat: Ego nescio quid nobis futurumst. Forsan Cruci Romae HemA . Iterum dixit, quod visus sibi esset videre Chri- sum sublata in humeros Cruce, es prope ipsum aeternum Pa trem , qui illa diceret. Volo ut hunc in seruum tuum accipias. Italue Iesus eum recipiebat, dicebatque ; Volo ut mihi sesenias. Sed quid ego pluribus disputo ' Vnius nescio cuius
Cardinalis, nescio quam sententiam nam cum tenebras amet mendacium, iis inuol uenda calumnia fuit) nobis objiciat Pseudo Constantinus; ego illii Eminentissimos Patres Omnes, quotquot Romae fuerunt anno huius saeculi XXXI X. ad I V. Kal. Octobris obijciam, quibus coram& frequentissima , nobilissimaque omnium concione solemnem inter exacti nostri primi seculi gratulationem, dc ipsa Missarum solemnia, Aloysius Albricius eloquentiae facile princeps de illo viso, de illis promissis ita disseruit, ut& omnium plausu tunc fuerit exceptus , & quod multo amplius est, ab ipso met Vrbano VIlI. quum laetitiam illam sua nobis praesentia reddidit augustissimam, propalam fuerit laudatus: quam profecto lata lem nunquam retulit set, si, per summam audaciam, fabulas in illo praeclarissimo Orbis terrae consessu in medium attulisset. Verum 't hominis inuidi incogitantiam adhuc magis videas Constantine, quae maior esse potuit, quam Panormitanae tabulae meminisse, quum eandem, quam in illa reprehendit Ron ana, quae in sacra Professorum aede spectatur , & religiose colitur , repraesentet historiam 3 quam